สมยอมพิศวาส (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 17 : สมยอมพิศวาส : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 558 ครั้ง
    19 มี.ค. 62




สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน มดขอชี้แจงสักเล็กน้อยนะคะ

สำหรับพล็อตเรื่องนี้เป็นความผิดพลาดของมดเองค่ะที่วางโครงเรื่องมาแบบนี้ อาจมีบางจุดที่ขัดใจหลายๆ ท่าน ซึ่งจุดนั้นมันค่อนข้างละเอียดอ่อนจริงๆ

มดขออภัยด้วยนะคะ และขอน้อมรับคำแนะนำ คำติชมของทุกๆ ท่านจากหัวใจ และจะนำไปปรับปรุงแก้ไขในโอกาสต่อไปค่ะ

สุดท้ายนี้มดหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกท่านจะยังให้ความเมตตาเอ็นดูมดเหมือนอย่างที่เคยเป็นมา

ด้วยรักและขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย



“สงสารแม่อัญจัง ทำงานทุกวันเลย” 

เด็กน้อยพึมพำขณะมองไปยังมารดาที่ยังหลับสนิทด้วยแววตาที่อาชัญเห็นแล้วก็เข้าใจทันที

“แม่อัญของอาร์เธอร์ออกไปทำงานทุกวัน ไม่หยุดเลยเหรอครับ” เขาหลอกถามด้วยความสนใจ

“ครับ คุณยายบอกว่า แม่อัญหาเงินมาเลี้ยงอาร์เธอร์ เก็บไว้ให้อาร์เธอร์เรียนหนังสือ”

คุณยายนวลโฉมจะบอกกับหนูน้อยแบบนี้ทุกครั้งที่เขาถามหาผู้เป็นแม่ซึ่งออกไปทำงานทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์ที่อัญชิตาจะยกให้เป็นวันของลูกชาย แม้ค่าจ้างจะแพงแค่ไหนเธอก็จะปฏิเสธ เงินสำคัญก็จริง แต่ลูกน้อยสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด

คำบอกเล่าของลูกน้อยที่ยังไร้เดียงสาแต่ช่างเจรจาและช่างจดจำทำให้อาชัญปวดหนึบที่หัวใจ เขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายบนกองสมบัติมหาศาล แต่อัญชิตากับลูกชายของเขากลับใช้ชีวิตสุดแสนลำบาก หากจะโทษก็ต้องโทษแม่ของลูกนั่นแหละที่เย่อหยิ่ง จองหอง ไม่ยอมบอกเขาว่าตัวเองตั้งครรภ์ เพราะถ้าหล่อนบอกเขาสักคำทุกอย่างจะไม่เป็นแบบนี้

“ต่อไปพ่อจะไม่ให้แม่อัญของลูกต้องออกไปทำงานหามรุ่งหามค่ำอีกแล้วละ แม่อัญจะได้ไม่ลำบากและจะได้อยู่กับลูกทั้งวันด้วย ดีไหมครับ”

อาชัญสัญญากับตัวเองว่าหลังจากนี้เขาจะให้ทั้งความรัก ความอบอุ่นและความสุขสบายแก่ลูกชายของเขา ส่วนแม่ของลูกเขาก็จะดูแลเธอเช่นกัน แต่จะอยู่ในฐานะอะไรนั้นคงต้องว่ากันอีกที

“ดีครับ อาร์เธอร์อยากอยู่กับแม่อัญ”

“แล้วอยากอยู่กับพ่อไหมครับ” คนเป็นพ่อแกล้งถามยิ้มๆ

“อยากมากครับ” เด็กน้อยตอบรับโดยไม่เสียเวลาคิดและยิ้มให้ผู้เป็นพ่อด้วยความดีใจอย่างเปิดเผย

“แล้วเมื่อไรเราจะกลับบ้านล่ะครับ”

“ต้องรอให้อาร์เธอร์หายป่วยก่อนสิครับเราถึงจะกลับบ้านได้ ระหว่างที่อยู่โรงพยาบาลลูกต้องอดทนและเชื่อฟังคุณหมอนะครับ จะได้หายไวๆ”

ขณะที่อาชัญกำลังพูดคุยทำความคุ้นเคยไปพร้อมๆ กับการให้กำลังใจลูกชายตัวน้อยของเขา เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นเบาๆ

ก๊อก...ก๊อก...

“ได้เวลาตรวจวัดไข้แล้วครับคนเก่ง” แพทย์หญิงเจ้าของไข้และพยาบาลผู้ช่วยเดินยิ้มละไมเข้ามาในห้องพร้อมกับอุปกรณ์ในการตรวจรักษา

อัญชิตาตกใจตื่นตอนนั้นพอดีจึงรีบพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง กำลังจะลุกไปต้อนรับและคุยกับคุณหมอ แต่ดูเหมือนพ่อของลูกจะทำหน้าที่ได้ดีกว่าจึงนั่งมองเหตุการณ์อย่างเงียบๆ

“เชิญครับคุณหมอ” 

อาชัญเดินอ้อมปลายเตียงไปยืนอีกฝั่งเพื่อให้แพทย์หญิงวัยสี่สิบต้นๆ เข้ามายืนแทนที่เพื่อตรวจวัดไข้ให้คนป่วยตัวน้อย

แพทย์หญิงส่งยิ้มให้บิดาคนไข้อย่างขอบคุณ ตอนแรกที่รู้ว่าเด็กชายอาร์เธอร์เป็นลูกชายของอาชัญ คีรานอฟก็เกิดความประหลาดใจ เพราะไม่เคยมีข่าวว่านักธุรกิจหนุ่มทายาทคนโตของตระกูลที่มีชื่อเสียงโด่งดังสละโสดมาก่อน แต่ก็หยุดไว้แค่ความสงสัยเท่านั้น    

“หน้าตาสดใสขึ้นมากเลยนะครับน้องอาร์เธอร์ ดีใจที่คุณพ่อกับคุณแม่มาเฝ้าไข้ใช่ไหมเอ่ย”

แพทย์หญิงพูดคุยกับคนไข้ตัวน้อยของตนเพื่อสร้างความคุ้นเคย หนูน้อยจะได้ผ่อนคลายและให้ความร่วมมือเวลาตรวจรักษา

“ครับ ผมจะไม่ร้องไห้แล้ว” คนไข้บอกกับคุณหมอเสียงใสและหันไปมองบิดาอย่างภาคภูมิใจ

“งั้นป้าหมอขอตรวจร่างกายหน่อยนะครับ”

“ครับ” หนูน้อยตอบรับและยอมให้คุณหมอตรวจวัดชีพจรและความดันโลหิตอย่างไม่อิดออดแถมยังให้ความร่วมมือกับคุณหมอและพยาบาลเป็นอย่างดี

ระยะนี้แพทย์ผู้รักษาจะต้องคอยตรวจวัดชีพจรและความดันโลหิตของคนไข้เป็นช่วงๆ ร่วมกับดูปริมาณน้ำและอาหารที่รับประทานเข้าไปเทียบกับปริมาณปัสสาวะที่ออกมาในแต่ละวัน

“ถ้าไม่ร้องไห้และเชื่อฟังคุณหมอ อีกไม่กี่วันลูกชายของพ่อก็จะหายเป็นปกติ”

คำพูดของอาชัญไม่เพียงทำให้ลูกชายตัวน้อยมีกำลังใจ แม่ของลูกก็รู้สึกดีตามไปด้วยเช่นกัน อย่างน้อยเธอก็รู้แล้วว่าอาชัญไม่ได้รังเกียจลูกชายทั้งยังเรียกว่าลูกพ่อได้เต็มปากเต็มคำ ไม่เรียกร้องการตรวจพิสูจน์ทางพันธุกรรมให้เสียเวลา

“อาร์เธอร์จะเชื่อฟังคุณหมอครับ”

“เก่งและเข้มแข็งแบบนี้อีกไม่กี่วันก็หายจ้ะ” คุณหมอลูบศีรษะคนไข้ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหันไปทางบิดาของหนูน้อย

“ตอนนี้ไข้ของน้องอาร์เธอร์ลดลงแล้วค่ะ พรุ่งนี้หมอจะมาแจ้งผลเกล็ดเลือดของน้องนะคะ ช่วงนี้คนไข้อาจจะมีอาการปวดท้อง ท้องอืด เบื่ออาหาร อาจจะต้องดูแลอย่างใกล้ชิดหน่อยค่ะ”

“ครับคุณหมอ” อาชัญพยักหน้ารับทราบ

“หมอขอตัวก่อนนะคะ พักผ่อนมากๆ นะครับคนเก่ง” คุณหมอหันไปกำชับคนไข้ตัวน้อยและส่งยิ้มให้กำลังใจ

“ครับ” หนูน้อยรับคำเสียงใส

อัญชิตารอจนกระทั่งคุณหมอและพยาบาลออกไปจากห้อง ก่อนจะลุกเดินไปหาลูกชายพร้อมโอบกอดร่างเล็กเอาไว้ด้วยความคิดถึงและเป็นห่วงสุดหัวใจ

“อาร์เธอร์ลูกแม่”

                  “แม่อัญ อาร์เธอร์คิดถึงแม่อัญ” หนูน้อยซุกหน้ากับอกอุ่นของผู้เป็นแม่อย่างแสนคิดถึง

                     **********************************************************

                    จะไม่ให้แม่อัญของลูกทำงาน ถามเจ้าตัวเขาก่อนดีไหมคะ เฮียตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ค่าาาา
                    ว่าแต่ตอนเคลียร์ก็ใจเย็นๆ นิดนะคะเฮีย แม่อัญอาจจะผิด เพราะคิดไปคนละมุม
 


ขอบคุณทุ่กท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขจ้า
 

ติดตามเรื่องอื่นๆ ในชุดเดียวกันคลิกที่ลิ้งค์ค่ะ

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 558 ครั้ง

626 ความคิดเห็น

  1. #515 Thungpang (@thung-pang) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 02:14
    น้ำตาไหลเลย บีบหัวใจมาก
    #515
    0
  2. #251 Pleng (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:04

    นี่ก็รู้สึกเหมือนกันนะค่ะว่าเด็กดูเฟคเกินไปการพูดจาไม่เป็นธรรมชาติเลย มันไปไม่สุดเลยมะค่อยน่ารัก อยากเอ็นดูแต่มันขัดๆๆ

    #251
    0
  3. #240 กวาง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 05:13

    ไรด์เป็นสาวโสดไม่มีลูก และไม่เคยเห็นพฤติกรรมเด็กเล็กน้องหรือหลานแน่ๆ เด็กสี่ขวบพูดประโยคยาวๆ ไม่ได้ ยิ่งป่วยน้องไม่มีอารมณ์มาคุยมากมายขนาดนี้ ติดจะงอแง ยิ่งคนแปลกหน้านี่ไม่เข้าใกล้เลย จะโยเยหาแต่แม่ แล้วประโยคดราม่าสงสารแม่ แม่ทำงานเหนื่อยนี่ยิ่งสื่ออารมณ์พูดออกมาไม่ได้เลย ตรงนี้ไม่เนียนมากๆ ถ้าอนาคตแก้ไข งานเขียนจะเป็นธรรมชาติน่าอ่านกว่านี้จ๊ะ สู้ๆ นะ

    #240
    1
  4. วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:07
    รอคำตอบจากแม่อัญว่าทำไมไม่บอกว่ามีลูกตั้งแต่แรก
    #185
    0
  5. #184 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 19:18
    ปรึกษาคุณแม่ก่อนมั้ยคะคุณพ่อ
    #184
    0
  6. #183 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 17:36
    จาเคลียร์รุ้เรื่องมั๋ยนะ
    #183
    0
  7. #182 khumhangsung (@khumhangsung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 17:27

    มันค้างทุกตอนอ่ะไรท์ 5555

    อยากได้เล่มมากเลยค่ะ

    #182
    0
  8. #181 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:37
    แหมๆคุณพ่อวางอำนาจจัดการในใจเองทุกอย่างอีกแล้วนะ
    #181
    0
  9. #180 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:57

    เช้าใจและติดตามเหมือนเดิมค่ะ ถามแม่ของลูกนัง

    #180
    0
  10. #178 tankyo (@icezaaakub33) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:50

    ทึกทักเอาเอาเลยนะเฮียน้องจะไปด้วยป่าวไม่รู้555
    #178
    0
  11. #177 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:35
    ถามแม่ลองลูกก่อนนะเฮีย
    #177
    0
  12. #176 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:50

    รอตอนต่อไปจ้า อีกอาทิตย์นึงพบกันที่งานหนังสือนะคะ ^^
    #176
    0