สมยอมพิศวาส (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 16 : สมยอมพิศวาส : ตอนที่ 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 597 ครั้ง
    18 มี.ค. 62




บทที่ 3

หนึ่งชั่วโมงหลังจากทานอาหารเสร็จคนไข้ตัวน้อยก็ยังไม่ตื่น อัญชิตาที่ตอนนี้เฝ้าไข้ลูกน้อยเพียงลำพังย้ายจากเก้าอี้ข้างเตียงไปนั่งที่โซฟานุ่มที่ปรับเป็นที่นอนได้ ขณะที่อาชัญออกไปคุยโทรศัพท์กับใครเธอไม่ทราบที่ด้านนอก

เมื่อวานอัญชิตารับงานเดินแบบทั้งวัน กลับถึงบ้านตอนกลางคืนก็ได้รับโทรศัพท์จากเมธินีที่โทร.มาขอให้เธอไปช่วยงานที่เรือสำราญลำหรูแทนรุ่นพี่ที่ป่วยกะทันหัน เธอต้องเดินทางออกจากบ้านแต่เช้ามืดเพื่อไปขึ้นเรือให้ทันเวลาแทบไม่มีเวลาพักผ่อน อัญชิตาพยายามต่อสู้กับความอ่อนล้าและอาการง่วงนอน แต่ก็ฝืนได้ไม่นาน

อาชัญกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งก็พบว่า แม่ของลูกนอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟา เจ้าของนัยน์ตาคมก้มมองผ่านแพขนตาสีดำครู่หนึ่งก็เดินไปหยิบผ้าห่มที่ตู้มาคลี่คลุมร่างบอบบาง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำแบบนี้เพื่ออะไร ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาเสียทรัพย์ แต่นั่นมันยังน้อยนิดถ้าเทียบกับความรู้สึกกรุ่นโกรธที่ติดค้างในใจมายาวนาน และเหนือความผิดทั้งหมดนั้นเธอปกปิดเรื่องสำคัญกับเขา

ฝากไว้ก่อนเถอะ...อัญชิตา

ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีจากใบหน้าสวยหวานที่นอนหลับตาพริ้มแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ เตียงลูกชาย ดวงตาที่เต็มไปด้วยความอาทรและห่วงใยทอดมองไปยังหนูน้อยที่กำลังหลับเพราะฤทธิ์ยา เขาใช้มือปัดปอยผมที่หน้าผากให้ลูกอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอื้อมมือหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่านฆ่าเวลาไปพร้อมกับเฝ้าดูอาการของลูก

“คุณพ่อ...”

ขณะที่กำลังอ่านข่าวหนึ่งอย่างสนใจเสียงเล็กที่ไม่คุ้นหูก็ดังขึ้นใกล้ๆ แม้จะแค่แผ่วเบา แต่เพราะห้องนั้นเงียบมาก อาชัญมั่นใจว่าหูเขาไม่ฝาดแน่นอน

“คุณพ่อครับ”

อาชัญหันขวับไปยังเตียงคนไข้เมื่อเสียงเรียกนั้นดังขึ้นอีกครั้ง หัวใจของชายหนุ่มกระหน่ำเต้นรัวถี่เมื่อมีดวงตาเล็กๆ คู่หนึ่งกำลังจ้องมาที่เขาเขม็ง

“อาร์เธอร์...ตื่นแล้วเหรอลูก”

ร่างสูงใหญ่ขยับลุกจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วแล้วเดินเข้าไปหาคนไข้พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล อาชัญมั่นใจว่าหนูน้อยจะต้องเรียกตนแน่ๆ เพราะในห้องนี้ไม่มีใครอีกแล้วที่เป็นผู้ชาย

“คุณพ่อ...หิวน้ำ”

“รอเดี๋ยวนะครับคนเก่ง” อาชัญรีบเปิดขวดน้ำบนโต๊ะข้างเตียงรินใส่ในแก้วประมาณครึ่งแก้ว แกะหลอดใส่ลงไปอย่างคล่องแคล่วว่องไว

“น้ำมาแล้วครับ ค่อยๆ ดื่มนะลูก”

ชายหนุ่มประคองศีรษะเล็กของลูกชายขึ้นมาแล้วให้หนูน้อยดื่มน้ำในแก้วผ่านหลอดดูดเล็กๆ เด็กน้อยดื่มน้ำในแก้วเกือบหมดด้วยความกระหาย จากนั้นก็เอนตัวนอนลงตามเดิมด้วยความอ่อนล้า ทว่าดวงตาคู่เล็กของเด็กชายไม่ได้ละไปจากใบหน้าของผู้ชายตัวสูงใหญ่แม้แต่เสี้ยววินาที

“คุณพ่อมาหาอาร์เธอร์แล้ว”

ดวงตาที่เปล่งประกายของหนูน้อยบ่งบอกชัดเจนว่ารู้สึกอย่างไรที่ได้เห็นหน้าบิดา ครู่หนึ่งที่อาชัญได้แต่จ้องใบหน้าเล็กที่มีส่วนคล้ายเขาอย่างอัศจรรย์ใจ ลำคอของเขาตีบตันด้วยความปลื้มปีติจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ คำว่า พ่อ ที่ผ่านออกมาจากปากเล็กและแววตาปลาบปลื้มยินดีของเด็กน้อยไร้เดียงสาช่างมีอานุภาพต่อหัวใจเขารุนแรงเหลือเกิน

“ใช่ครับ พ่อมาหาอาร์เธอร์และจะอยู่กับลูกจนกว่าจะหายเป็นปกติ”

อาชัญก้มลงจุมพิตที่หน้าผากเล็กของลูกชายตัวน้อยอย่างรักใคร่เอ็นดู คงเพราะเจ้าหนูมีสายเลือดของเขาอยู่ในร่างกายจึงทำให้เขารู้สึกรักและผูกพันทั้งๆ ที่เพิ่งจะพบหน้ากันเป็นครั้งแรก

“ถ้าอาร์เธอร์หาย คุณพ่อจะกลับไปทำงานไกลๆ เหรอครับ”

แววตาของเด็กน้อยวัยสี่ขวบหม่นหมองทันตา ภาพนั้นทำให้หัวใจของอาชัญกระตุกวูบ ชายหนุ่มรีบบอกกับลูกน้อยอย่างหนักแน่น

“พ่อจะไม่ไปไกลจากลูกอีกแล้วอาร์เธอร์ เราจะอยู่ด้วยกัน พ่อสัญญา”

“อาร์เธอร์รอคุณพ่อกลับบ้านทุกวัยเลย” หนูน้อยว่า ใบหน้าที่ยังคงซีดเซียวไร้สีสันเผยรอยยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์ที่บ่งบอกถึงความสุขอย่างชัดเจน

ถ้าพ่อรู้ว่ามีลูก และรู้ว่าลูกคอยอยู่ พ่อจะไม่ปล่อยให้ลูกคอยเก้อแน่นอน...อาร์เธอร์

ชายหนุ่มบอกลูกชายตัวน้อยของเขาแค่เพียงในใจ อยากถามเจ้าของร่างเล็กจ้อยร่อยว่าทำไมถึงรู้จักหน้าและเรียกเขาว่าพ่อ แต่ก็ไม่ได้ถาม เพราะคนที่จะตอบคำถามของเขาได้ดีที่สุดและรับผิดชอบความรู้สึกรวมถึงช่วงเวลาดีๆ ที่เขาได้สูญเสียไปคืออัญชิตา!

“หายป่วยแล้วอาร์เธอร์ไปอยู่กับพ่อนะครับ”

“ครับ” เด็กน้อยตอบรับอย่างไม่ลังเลใจ ดวงตาคู่เล็กสีน้ำตาลเข้มมองหาอะไรบางอย่าง ก่อนจะถามหาคนสำคัญที่ยังไม่เห็นหน้า

“แม่อัญไปไหนครับคุณพ่อ”

“แม่อัญทำงานเหนื่อยมาทั้งวันคงจะเพลียมาก ตอนนี้นอนหลับพักผ่อนอยู่ตรงนั้นไงครับ”

อาชัญไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจะต้องพูดถึงผู้หญิงที่ปิดบังความจริงเรื่องลูกกับเขาด้วยถ้อยคำเหล่านั้น มันดูอ่อนโยนเกินไป ทั้งที่แค่บอกลูกว่าหล่อนอยู่ตรงไหนก็เพียงพอแล้ว

***********************************************

คาดโทษแม่ของลูกไว้ในใจ แต่ๆ แอบมีความห่วงใยให้เขานี่มันยังไงคะเฮีย


ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอคุณทุกๆ คอมเมนต์ค่ะ ไรท์อ่านไปก็ยิ้มตามไป ฮ่าๆ ขอบคุณทุกกำลังใจด้วยจ้า

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขจ้า

ติดตามเรื่องอื่นๆ ในชุดเดียวกันคลิกที่ลิ้งค์ค่ะ

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 597 ครั้ง

626 ความคิดเห็น

  1. #475 thitinan5555 (@thitinan5555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 15:00
    เริ่มอ่าน คุณชินของสิระสา ก็เลยลองไล่อ่านเรื่องนี้ดู อ่านมาถึงตอนนี้ คิดว่าพอแค่นี้แหล่ะ👋👋
    #475
    0
  2. #174 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 07:18

    อ่านตอนนี้มีน้ำตาซึม ^^คุณพ่อ^^
    #174
    0
  3. #172 Janeo (@Janeo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 05:50
    อิป๋าอาชัญยกโทษให้แม่ของลูกเถอะ...คุณพ่อ..กรี้ดดน่ารักมาก
    #172
    0
  4. #171 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 00:55

    รรออ่านตอนต่อไปค่ะ

    #171
    0
  5. #169 ธัญวลัย (@moddom2010) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 22:59

    สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่านที่ติดตามผลงาน สนับสนุนและเป็นกำลังใจให้มดเสมอมา

    มดได้อ่านคอมเมนต์ของคุณ deltanote แล้วมดก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

    เป็นความผิดพลาดของมดเองค่ะที่ไม่ได้เน้นความรู้สึกตรงนั้น ซึ่งมันค่อนข้างละเอียดอ่อนจริงๆ

    มดขออภัยที่ทำให้หลายๆ ท่านผิดหวังกับพล็อตเรื่องนี้ มดขอน้อมรับคำแนะนำ คำติชมของทุกๆ ท่านจากหัวใจ และจะนำไปปรับปรุงแก้ไขในโอกาสต่อไปค่ะ

    สุดท้ายนี้มดหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกท่านจะยังให้ความเมตตาเอ็นดูมดเหมือนอย่างที่เคยเป็นมา

    ด้วยรักและขอบคุณจากหัวใจ

    ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย

    #169
    2
    • #169-1 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 16)
      19 มีนาคม 2562 / 00:39
      พี่มดสู้ๆค่ะ หนูติดตามและเป็นกำลังใจเล็กๆให้เหมือนเดิม😁
      #169-1
    • #169-2 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 16)
      19 มีนาคม 2562 / 07:17

      แม่ยกฟินเองได้ ไม่ต้องห่วง เชื่อว่าพอได้อ่านเล่มเราจะเข้าใจความคิดและจิตใจของตัวละครจ้า รอเล่มงานหนังสือนะคะ สู้ๆ
      #169-2
  6. #168 shra_ (@shra_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:39
    อิตาอาชัญอย่าพรากลูกพรากเเม่เค้าก็พอนะเเก
    #168
    0
  7. #167 deltanote (@deltanote) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:15

    ความเห็นส่วนตัวจากใจFCคนหนึ่งของไรท์ที่ติดตามมานาน

    ตอนแรกแอบดีใจที่เห็นไรท์เปลี่ยนบทนำใหม่ให้นางเอกดูดีขึ้นไม่เหมือนผู้หญิงใจง่ายแต่พออ่านมาถึงตรงนี้ใจเรานี่ดิ่งลงเหวเลยค่ะหักอารมณ์ของเรามากมันแกว่งไปหมด

    นางเอกปิดบังพระเอกเรื่องลูกมาห้าปี แต่กลับให้ลูกรู้ว่าพ่อตัวเองมีหน้าตาเป็นยังไงใช่มั้ยคะไม่งั้นเด็กคงไม่เรียกว่าคุณพ่อตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้ากัน ขอบอกเลยว่าสิ่งที่นางเอกทำกับลูกนางใจดำมากนะที่ทำแบบนั้นตรรกกะประหลาดและโคตรเห็นแก่ตัวเลยค่ะ

    เหตุผลที่เราเม้นท์แบบนี้ก็เพราะว่า

    1.นางรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายที่นางนอนด้วยในคืนนั้นจะยอมรับลูกของนางนางถึงได้กล้าให้ลูกรู้จักพ่อก่อนที่พ่อจะรู้เรื่องลูกเพราะมันไม่มีหลักประกันอะไรเลยว่าเขาจะรับผิดชอบ นอนด้วยกันแค่คืนเดียวเองพระเอกมีนิสัยเป็นยังไงนางก็ยังไม่รู้

    2.ผ่านมาตั้งห้าปีถ้าเกิดว่าพระเอกแต่งงานมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นไปแล้วลูกชายของนางจะรู้สึกยังไงตอนที่เจอพ่อแล้วเห็นว่าพ่อตัวเองมีครอบครัวอยู่แล้ว เด็กจะทำใจยอมรับได้เหรอคะเพราะมันไม่ต่างจากการไปขี้ตู่เอาพ่อของคนอื่นเลยนะคนเป็นแม่ไม่คิดถึงตรงนี้ซักนิดเลยเหรอ

    คือเราเข้าใจว่าเป็นนิยายแต่ไรท์ก็ไม่น่าจะมองข้ามปัญหานี้เลยค่ะมันอาจจะเป็นแค่จุดเล็กๆแต่รอยต่อตรงนี้สำคัญมากเลยนะ

    ติดตามผลงานของไรท์มาตลอด บางทีเราอาจจะอินเกินไปเลยผิดหวังที่ไรท์เขียนนางเอกออกมาแบบนี้ เพราะความที่นางเป็นแม่แถมเลี้ยงลูกมาคนเดียวโดยไม่มีสามีทำให้อ่านแล้วมันไม่โอเคเลยค่ะเพราะสิ่งที่นางทำมันเห็นแก่ตัวมากไปบอกตรงๆเลยว่าเสียใจและเสียดายมาก ร้องไห้หนักมาก

    รอติดตามผลงานเรื่องใหม่ก็แล้วกันนะคะ เรื่องนี้เราขอผ่านก่อนอ่านต่อไม่ไหวจริงๆรับตรรกกะนางเอกไม่ได้

    จะเป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอ

    Keep going, I’ll cheer you up.

    Chalisa Kraiburin

    Pl.เป็นครั้งแรกเลยที่เม้นท์นิยายยาวขนาดนี้



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มีนาคม 2562 / 21:18
    #167
    0
  8. #166 สุนิสา ไขยรัตน์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:08

    ไรต์คะเด็กสี่ขวบโตมากับแม่กับยายไม่สบายตื่นขึ้นมาน่าจะร้องหาแม่ไม่ก็ยายก่อน นี่เรียกพ่อเลยเหรอคะมันดูแปลกๆง่ะ แล้วรู้ได้ไงว่าคนนี้คือพ่อ???????

    #166
    0
  9. #165 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:55
    เเหมๆ คุณพ่อให้มันน้อยๆหน่อย
    #165
    0
  10. #164 0806576932 (@0806576932) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:51

    ตื่นๆๆๆๆคะ

    #164
    0
  11. #162 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:47
    คุนพ่อออออ
    #162
    0
  12. #161 deltanote (@deltanote) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:47

    เห้ยยยยยย อาร์เธอร์เรียกอาชัญว่าคุณพ่อเหรอ อย่าบอกนะว่าลูกชายนางเอกรู้อยู่แล้วเหรอคะว่าพ่อของตัวเองเป็นใคร ไม่จริงใช่มั้ยไรท์ ขอตั้งสติแพร๊บ อย่าทำแบบนี้กับเราhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png

    #161
    0
  13. #160 16-donglatay (@16-donglatay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:39
    รอๆๆๆค่ะ
    #160
    0