ซาตานยอดร้าย

ตอนที่ 26 : ซาตานยอดร้าย : 26 (แจ้งข่าว e-book)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    16 เม.ย. 63

ขออนุญาตแจ้งข่าว e-book ค่ะ

ซาตานยอดร้าย พร้อมโหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่น e-book ราคาพิเศษ 159 บาท จากราคาปก 269 บาท

เป็นเวลา 9 วัน หมดโปรโมชั่นราคา e-book จะอยู่ที่ 219 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ (ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย




การ์เน็ทมองอาคารที่มารดาของเขาเป็นคนมอบงบประมาณให้ก่อสร้าง มองนักเรียนชาวเขาที่ยืนเข้าแถวอยู่ด้านหน้าพลางคิดในใจว่า มารดาของเขาคิดถูกแล้วที่สร้างอาคารหลังใหม่ให้เด็กๆ พวกนี้ เพราะหลังเก่าที่เขาเห็นมันทรุดโทรมมากแล้ว ดวงตาสีเทาเข้มเลื่อนไปยังกลุ่มครูในชุดข้าราชการสีกากีเต็มยศที่มายืนรอต้อนรับ

พระเจ้า! ทำไมเขาถึงหนีหล่อนไม่พ้น!’

ชายหนุ่มอุทานในใจเมื่อเห็นใบหน้าของหญิงสาวในเครื่องแต่งกายที่แตกต่างจากคนอื่นๆ ที่ยืนบริเวณนั้น ไม่เพียงการ์เน็ทที่ประหลาดใจ บรูโนและจอร์แดนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แต่จะแตกต่างกันก็ตรงที่พวกเขาไม่ได้หงุดหงิดหัวใจเหมือนที่การ์เน็ทกำลังเป็นอยู่

“เรียนเชิญคุณการ์เน็ทกล่าวกับครูและนักเรียนสักเล็กน้อยครับ”

“ครับ” การ์เน็ทดึงสายตากลับมาที่ชายวัยสี่สิบต้นๆ ก่อนร่างสูงสง่าจะก้าวไปยืนอยู่หลังไมโครโฟน แม้ว่าใบหน้าของเขาจะมีเค้าไปทางตะวันตกมากกว่า แต่ชายหนุ่มกลับใช้ภาษาไทยได้อย่างชัดถ้อยชัดคำ

“สวัสดีครับ ผมเป็นตัวแทนคุณมรกตมาทำหน้าที่เป็นประธานเปิดอาคารเรียนหลังใหม่ ท่านฝากให้ผมบอกกับทุกคนว่า ท่านดีใจและภูมิใจที่ได้มีส่วนช่วยเหลือสังคม และท่านก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า อาคารหลังนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับทุกคนครับ ขอบคุณครับ”

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งหลังจบคำปราศรัยสั้นๆ ของประธานหนุ่มรูปงาม 

“เรียนเชิญคุณการ์เน็ทเปิดผ้าแพรคลุมป้ายชื่ออาคารครับ”

ครูใหญ่เอ่ยเชื้อเชิญชายหนุ่มอย่างสุภาพและนอบน้อม

“ครับ” การ์เน็ทตอบรับสั้นๆ จากนั้นก็ทำหน้าที่เปิดผ้าแพรคลุมป้ายซึ่งใช้ระบบเชือกดึงเหมือนผ้าม่าน เมื่อเชือกถูกดึง ผ้าแพรสีชมพูก็ค่อยๆ แยกออกจากกัน เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นชื่อที่ติดอยู่บนป้าย ซึ่งเขียนเอาไว้ว่า อาคารมรกตอุปถัมภ์ชื่อเดียวกับผู้ที่ให้งบประมาณในการก่อสร้างอาคารหลังนี้ขึ้นมานั่นเอง

“เชิญคุณการ์เน็ทตัดริบบิ้นเปิดอาคารมรกตอุปถัมภ์ครับ”

เมื่อเปิดผ้าคลุมป้ายเสร็จ ครูใหญ่ก็ผายมือเชิญเชื้อเชิญประธานหนุ่มไปยังซุ้มดอกไม้หลากสีสวยงามที่มีริบบิ้นประดับโบว์สีสวยกั้นประตูทางเดินเอาไว้

มายาวีสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเมื่อถึงเวลาที่เธอจะต้องเผชิญหน้ากับผู้ทำหน้าที่ตัดริบบิ้นเปิดอาคาร เนื่องจากเธอคือผู้ถือพานกรรไกรนั่นเอง

อย่าสั่นนะวีนัส เธอต้องมั่นใจในตัวเองสิ

เจ้าของร่างบางในชุดไทยประยุกต์บอกกับตัวเองในใจเมื่อจังหวะการเต้นของหัวใจเริ่มไม่ปกติ ยิ่งคนร่างสูงใหญ่ผู้ทำหน้าที่ตัดริบบิ้นเดินเข้ามาใกล้ หัวใจดวงน้อยของเธอก็ยิ่งเต้นโครมครามราวกับจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอกเสียให้ได้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ทุกครั้งที่เจอเขา 

“คุณคงไม่คิดว่าผมตามคุณมาอีกนะครับ”

การ์เน็ทพูดเบาๆ ให้พอได้ยินกันสองคน พลางมองสบตาคนทำหน้าที่ถือพานกรรไกร

“ฉันไม่ใช่คนงี่เง่าไร้เหตุผลค่ะ ฉันรู้ว่ามันคือความบังเอิญ”

มายาวีตอบกลับด้วยระดับเสียงเดียวกัน พลางเชิดปลายคางขึ้นเล็กน้อยอย่างถือตัว

“ได้ยินแบบนี้ผมก็เบาใจ คิดว่าตัวเองจะถูกปรักปรำด้วยข้อหาที่ไม่เป็นธรรมเสียแล้วสิครับ”

การ์เน็ทว่าสีหน้าสงบนิ่ง ทั้งๆ ที่ภายในแสนจะหงุดหงิด เพราะไม่คาดคิดว่าจะมาเจอหล่อนที่นี่ และก่อนที่หญิงสาวจะทันได้พูดอะไร มือใหญ่ก็เอื้อมหยิบกรรไกรในพานที่หญิงสาวถืออยู่ จากนั้นก็ทำพิธีตัดริบบิ้นเปิดอาคารท่ามกลางเสียงปรบมืออย่างยินดีของครูและนักเรียนทุกคน ยกเว้นมายาวีที่รู้สึกไม่ชอบใจคำพูดและสายตาก่อนหน้านี้ของเขาเลย

นี่เขาคิดว่าฉันสนใจเขาหรือยังไง ผู้ชายหลงตัวเอง

หลังเสร็จพิธีครูใหญ่ก็ได้เชื้อเชิญประธานหนุ่มรูปงามเดินชมอาคารหลังใหม่ ใจจริงการ์เน็ทอยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อรับปากมารดาแล้วว่าจะทำหน้าที่แทนท่านให้ดีที่สุด เขาจึงตอบรับคำเชิญและเดินชมอาคารตามมารยาท

“เดี๋ยวก่อนมาลี”

มายาวีรั้งเพื่อนสาวที่กำลังจะก้าวตามครูคนอื่นเข้าไปในอาคารเอาไว้

“ทำไมเหรอวีนัส” ช่อมาลีสอบถามอย่างสงสัย

“ฉันขอตัวกลับที่พักก่อนนะ อากาศเริ่มร้อนแล้ว ฉันอยากเปลี่ยนชุดแล้วละ”

จุดประสงค์ของมายาวีคือต้องการหลีกหนีผู้ชายหลงตัวเองคนนั้น คนที่ทำให้ใจของเธอสั่นและเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจึงรู้สึกอย่างนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับเขา

“งั้นก็ตามสบายจ้ะ” ช่อมาลีไม่ได้เหนี่ยวรั้ง เพราะคิดว่าเพื่อนสาวคงจะอึดอัดกับชุดที่กำลังสวมใส่อยู่จริงๆ

“นี่จ้ะกุญแจรถ”

“ขอบใจจ้ะ” มายาวีรับกุญแจมาจากเพื่อนสาว “เธอจะกลับตอนไหนก็โทร.ไปบอกฉันนะมาลี”

“ตอนกลับฉันซ้อนท้ายครูคนอื่นไปก็ได้จ้ะ เธอไม่ต้องกลับมารับฉันหรอก ขอบใจเธอมากนะวีนัสที่มาช่วยงานในวันนี้”

“ไม่เป็นไร” คนมีน้ำใจคลี่ยิ้มยินดี “ตอนนี้ฉันขอกลับที่พักก่อนละ แล้วเจอกันจ้ะ”

มายาวีบอกกล่าวเพื่อนสาวด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะเดินไปยังรถกระบะคันโปรดของช่อมาลีเพื่อเดินทางกลับรีสอร์ตที่พัก หญิงสาวไม่รู้ตัวแม้แต่นิดเลยว่า ความสวยของเธอกำลังสะดุดตาคนกลุ่มหนึ่งซึ่งซุ่มดูเหตุการณ์อยู่นานพอสมควรแล้ว  

*************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ คำติชม และทุกๆ กำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ
ด้วยรักและขอบคุณจากหัวใจ
ธัญวลัย

อ่าน เทพบุตรยั่วรัก โดย สิระสา (ลำดับที่ 2) ซีรีส์ชุดภรรยาจอมมาเฟีย (คลิกที่ภาพค่ะ)

อ่าน บำเรอรักราชสีห์  (คลิกที่ภาพเข้าสู่หน้านิยายค่ะ)

       

meb E-book Fair 2020 – สัปดาห์หนังสือที่บ้าน

นิยายของไรต์ลดสูงสุดถึง 46% (คลิกที่ภาพค่ะ)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น