พ่ายรักจอมบัญชา

ตอนที่ 53 : พ่ายรักจอมบัญชา : [53]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    25 ก.ย. 62

  ฝากพิจารณาอีบุ๊ก พ่ายรักจอมบัญชา ด้วยจ้า 
 (ท่านใดที่เคยโหลดฉบับที่ออกกับสำนักพิมพ์แล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ) 
 ขอบพระคุณมากค่ะ 
 ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย
พ่ายรักจอมบัญชา
ธัญวลัย
www.mebmarket.com
ความสงบสุขของ เชส ประกาศิต เอเลนโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามผู้รักอิสระสาบสูญไปนับตั้งแต่มารดารับอุปการะ พิมพ์ไพลิน สาวน้อยวัยใสที่มีรักปักใจอยู่กับบุตรชายของผู้มีพระคุณ เข้ามาอยู่ในบ้าน เธอก่อกวนคุกคามเขามาหลายปีจนเชสอยากจะหนีไปให้ไกล แต่เขากลับหนีเธอไม่พ้น นางมารน้อยที่แฝงมาในคราบนางฟ้าสั่นคลอนหัวใจอันแข็งแกร่ง จนเขาต้องกลืนน้ำลายตัวเอง! ในเมื่อพิมพ์ไพลินอยากแต่งงานเป็นเมียของเขานัก...เชสก็จะรักเธอให้สาสม! 
*********************

     

บทที่ 10

หลังจากจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว พิมพ์ไพลินก็เดินไปยังห้องที่ติดกัน ซึ่งมีไว้สำหรับเป็นห้องพักแขก มือเล็กขาวผ่องผลักประตูที่แง้มเอาไว้ให้กว้างขึ้น แล้วก้าวเข้าไปหาคนตัวโตที่กำลังยืนเช็ดผมอยู่ภายในห้องนั้น

“พี่เชสคะ บ้านนี้ไม่มีเสื้อผ้าผู้ชายเลยค่ะ สงสัยพี่เชสต้องใส่เสื้อคลุมของไพลินแล้วละค่ะ”

“ไม่เป็นไร ใส่เสื้อคลุมของเธอก็ได้ ถ้ามันตัวใหญ่พอที่ฉันจะยัดตัวลงไปได้”

“เดี๋ยวไพลินไปหยิบมาให้พี่เชสลองใส่นะคะ”

เสียงใสรายงาน จากนั้นก็เดินแกมวิ่งกลับไปที่ห้องของตนอีกครั้ง ไม่นานนักก็เดินกลับมาพร้อมกับเสื้อคลุมที่บอกชายหนุ่มไว้เมื่อครู่นี้

“มาแล้วค่ะ นี่ไงคะ เสื้อคลุมที่ไพลินบอก” หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงสดใส ใบหน้างามปรากฏรอยยิ้มอ่อนๆ

“ตัวนี้น่ะเหรอ” ประกาศิตถามย้ำอย่างไม่แน่ใจนัก ขณะหลุบตาลงมองเสื้อคลุมสีชมพูหวานในมือของพิมพ์ไพลิน

“ค่ะ พี่เชสลองใส่ดูก่อนสิคะ”

หญิงสาวพยักหน้ายืนยันพลางยื่นเสื้อคลุมในมือของตนไปตรงหน้าคนตัวโตอย่างกระตือรือร้น

“ฉันนุ่งผ้าเช็ดตัวดีกว่า สีหวานแหววแบบนี้ไม่น่าจะเหมาะกับฉัน”

ประกาศิตส่ายหน้าและไม่ได้ยื่นมือไปรับเสื้อคลุมที่หล่อนส่งให้ เพราะถ้าจะให้เขาสวมเสื้อคลุมสีหวานตัวนี้ เขานอนแก้ผ้าเสียยังจะดีกว่า และดูเหมือนว่ามันจะเล็กกว่ารูปร่างของเขามาก

“เอางั้นเหรอคะ” เจ้าของเสื้อคลุมสีหวานเอ่ยถามอีกครั้ง เผื่อว่าชายหนุ่มจะเปลี่ยนใจ

“อืม...เธอเอาไปเก็บเถอะ” คนตัวโตพยักหน้ายืนยันและเอ่ยแนะนำเสียงนุ่ม

“ค่ะ” พิมพ์ไพลินรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนร่างบอบบางจะนำเสื้อคลุมสีหวานของตนเดินกลับไปยังห้องติดกัน ซึ่งเป็นห้องนอนของเธอนั่นเอง ทว่าร่างบางเดินกลับออกไปไม่นานนัก เสียงฟ้าที่สงบไปพักใหญ่ก็ดังคำรามขึ้นอีกครั้ง

เปรี้ยง!

“ว้าย!

ประกาศิตได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้นด้านนอก ไม่กี่อึดใจประตูห้องของชายหนุ่มก็ถูกผลักเข้ามาด้วยมือเจ้าของบ้าน ที่เมื่อเข้ามาก็ละล่ำละลักบอกเขาสีหน้าตื่นตกใจ

“คืนนี้ไพลินขอนอนห้องนี้ด้วยคนนะคะพี่เชส”

พูดจบร่างบางก็วิ่งไปยังเตียงกว้างก่อนกระโจนขึ้นไปนอนบนนั้นอย่างถือวิสาสะ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมจนถึงต้นคอโดยไม่รอฟังคำอนุญาตจากเขา

นอนกับฉันไม่กลัวหรือไงฮึ

ประกาศิตเปิดปากถามเสียงขรึม รู้สึกหนักใจไม่น้อยที่ต้องนอนร่วมห้องกัน เพราะอะไรนั้นใจเขาย่อมรู้ดี

ไม่กลัวค่ะ ไพลินกลัวเสียงฟ้าร้องมากกว่า พี่เชสรีบขึ้นมานอนสิคะ

หญิงสาวเร่งเร้า ความกลัวทำให้เธอลืมคิดถึงเรื่องความเหมาะสมและเหตุผลอื่นๆ ไปจนหมดสิ้น ตอนนี้ขอแค่ให้มีเขาอยู่ข้างๆ เท่านั้นก็พอ

ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจขณะพาดผ้าขนหนูผืนเล็กกับเก้าอี้ตัวหนึ่ง ก่อนพากายสูงใหญ่ที่มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันกายท่อนล่างไปยังเตียงนอนขนาดหกฟุต ที่มีคนตัวเล็กนอนรออยู่บนนั้น

รีบขึ้นมานอนสิคะพี่เชส พิมพ์ไพลินเร่งอีก

ประกาศิตขยับตัวอย่างอึดอัด แต่ก็ตัดสินใจขึ้นไปนอนตามที่หล่อนชักชวน เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขารู้สึกกลัวคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างๆ กลัวว่าจะห้ามใจตัวเองไม่ไหว เพราะเขาไม่ใช่พระอิฐพระปูน

พี่เชสไม่ได้ใส่เสื้อต้องห่มผ้าด้วยค่ะ

ไม่พูดเปล่า แต่หญิงสาวขยับผ้าห่มคลุมให้คนตัวโตอย่างเอาใจใส่ ประกาศิตรู้ว่าคนตัวเล็กทำไปเพราะความหวังดี แต่หล่อนจะรู้บ้างไหมว่ามันยิ่งทำให้เขาทรมาน

ดึกมากแล้ว นอนเถอะเสียงทุ้มอบอุ่นดังขึ้นท่ามกลางเสียงฝนที่ยังตกลงมาไม่ขาดสาย

ค่ะ

เสียงหวานรับคำและหลับตาพริ้มอย่างว่าง่าย รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ เขา ที่สำคัญคืนนี้เธอไม่ต้องนอนอย่างหวาดผวาอีกแล้ว ทว่าขณะที่เธอกำลังจะเคลิ้มหลับ เสียงที่ไม่อยากได้ยินก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างไม่เกรงใจใคร

เปรี้ยง!

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว และเพราะความกลัวสุดหัวใจจึงพลิกตัวโอบกอดร่างหนาที่นอนตาค้างบนเตียงเดียวกันทันที

พี่เชส...ไพลินขอกอดหน่อยนะคะ

กอดเถอะ ถ้ามันจะทำให้เธอหายตกใจ

“ขอบคุณค่ะ” เมื่อประกาศิตอนุญาต พิมพ์ไพลินก็เบียดตัวเข้าหาเขามากขึ้น และแนบใบหน้ากับแผงอกแข็งแกร่งอบอุ่นของเขาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ

ร่างนุ่มๆ หอมกรุ่นกลิ่นกายสาวทำเอาประกาศิตเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เขาไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่พอผู้หญิงเข้าใกล้แล้วจะเกิดความต้องการ หากแต่เขาก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน ยิ่งความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนลึกในใจเผยตัวออกมา เขาก็ยิ่งกลัวใจตัวเองว่าจะหักห้ามใจไม่ได้ 

**********************************************************************

น้องน่ารักขนาดนี้ เอาไงดีคะพี่เชส
Mochi Mochi Peach Cat Sound Stickers 
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

อ่านอาญารักคนพาล ซีรีส์ชุดเดียวกันคลิกที่โปสเตอร์ค่ะ


อ่าน เมียกรรมสิทธิ์ คลิกที่ภาพโปสเตอร์ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #569 pretty-p (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:41

    ไม่น่าจะรอดคืนนี้นะคะ ฟ้าก็ผ่าจังเลยค่ะ

    #569
    0
  2. #565 aemly (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 00:23

    เอาแล้วๆๆ

    #565
    0
  3. #562 Jiminbts99 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:44
    ทนได้ทนไปพี่เชส555+
    #562
    0
  4. #561 praew_chi (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 16:08
    พี่เชสจะทำอะไรไพรินคะ
    #561
    0
  5. #560 kung_mekaroon (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 14:01
    จัดเลยค่ะพี่
    #560
    0
  6. #559 Jikkiki (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 13:43
    เดียงสาของน้อง อีพี่ทนไหวมั้ย
    #559
    0
  7. #558 Cheeryblue (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 12:08
    โฮ๊ะๆ รอดูคนตาค้าง นอนไมีหลับ
    #558
    0
  8. #557 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 09:04
    พี่เชส จะตายเอานะไพลิน 5555 ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
    #557
    0
  9. #556 nanna_aey (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 08:17
    สนุกมากค่ะ ☺️
    #556
    0