พ่ายรักจอมบัญชา

ตอนที่ 17 : พ่ายรักจอมบัญชา : [17] - แจ้งข่าว e-book

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    31 ส.ค. 62

แจ้งข่าวอีบุ๊กค่ะ 
 พ่ายรักจอมบัญชา มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ 
จัดโปรโมชั่นอีบุ๊กราคาพิเศษ 169 บาท เป็นเวลา 5 วันค่ะ 
หมดโปรโมชั่นราคาอีบุ๊กจะอยู่ที่ 219 บาทค่ะ 
 ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 
 (ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ) 
 ขอบพระคุณมากค่ะ 
 ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย
พ่ายรักจอมบัญชา
ธัญวลัย
www.mebmarket.com
ความสงบสุขของ เชส ประกาศิต เอเลนโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามผู้รักอิสระสาบสูญไปนับตั้งแต่มารดารับอุปการะ พิมพ์ไพลิน สาวน้อยวัยใสที่มีรักปักใจอยู่กับบุตรชายของผู้มีพระคุณ เข้ามาอยู่ในบ้าน เธอก่อกวนคุกคามเขามาหลายปีจนเชสอยากจะหนีไปให้ไกล แต่เขากลับหนีเธอไม่พ้น นางมารน้อยที่แฝงมาในคราบนางฟ้าสั่นคลอนหัวใจอันแข็งแกร่ง จนเขาต้องกลืนน้ำลายตัวเอง! ในเมื่อพิมพ์ไพลินอยากแต่งงานเป็นเมียของเขานัก...เชสก็จะรักเธอให้สาสม! 
*************************



 “น้ำมนต์รู้ได้ไงว่าเป็นเขา”

“เดาง่ายจะตายไปค่ะ เพราะถ้าเป็นคนอื่น พี่ไพลินคงจะจัดการสั่งสอนคนที่อาจหาญมาจูบพี่ด้วยฝ่ามืออรหันต์ไปแล้ว แต่เพราะคนที่จูบเป็นคนที่พี่ไพลินมีใจให้ พี่ไพลินถึงได้สับสนกระวนกระวายใจอยู่แบบนี้ไงคะ”

พรพิรุณวิเคราะห์พฤติกรรมของสาวรุ่นพี่อย่างมีหลักการ เพราะทราบอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายคิดเช่นไรกับบุตรชายของผู้มีพระคุณ

“แล้วน้ำมนต์คิดยังไงกับเหตุผลของพี่เชส”

“น้ำมนต์คิดว่ามันจะต้องมีอะไรมากกว่าความหมั่นไส้แน่นอนค่ะ เพราะว่าการจูบมันคือการแสดงออกอย่างหนึ่งของความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อกันและอาจจะนำไปสู่ความรักได้ในที่สุด” พรพิรุณให้เหตุผลตามความเชื่อของตัวเอง

“เธอหมายความว่า...”

“คุณเชสจะต้องมีความรู้สึกพิเศษกับพี่ไพลินไม่มากก็น้อยค่ะ”

คนให้คำปรึกษากล่าวอย่างค่อนข้างมั่นใจ ยิ่งทั้งสองอยู่ใกล้ชิดกันขนาดนั้น ความหวั่นไหวมันก็ต้องเกิดขึ้นบ้าง แต่สำหรับพิมพ์ไพลิน พรพิรุณเชื่อเต็มร้อยว่าทุกอย่างเริ่มต้นจากความผูกพัน

“แต่ตอนที่พี่เชสจูบพี่ เขากำลังเมานะน้ำมนต์” คนขอคำปรึกษาบอกรายละเอียดเพิ่มเติม

“ถ้าคุณเชสยังบอกเหตุผลพี่ไพลินได้ก็แสดงว่าเขายังหลงเหลือสติอยู่ค่ะ น้ำมนต์คิดว่า เฟิร์สคิสของพี่ไพลินน่าจะเกิดจากความรู้สึกอย่างอื่นที่ไม่ใช่ความหมั่นไส้ และมันน่าจะเป็นความรู้สึกที่ดีด้วยค่ะ”

ถ้อยคำแจกแจงที่มีเหตุผลและมีหลักการของพรพิรุณทำให้คนฟังรู้สึกใจชื้นขึ้นมาก หากแต่ก็ยังทวนถามเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง 

“เธอไม่ได้พูดเพื่อให้พี่สบายใจเท่านั้นใช่ไหมน้ำมนต์”

“ไม่แน่นอนค่ะ พี่ไพลินอย่าหลงกลคนปากแข็งนะคะ คุณเชสแสดงท่าทีกับพี่ไพลินในทางหมางเมิน และไม่ชอบหน้ามาโดยตลอด ไม่มีทางยอมรับง่ายๆ หรอกค่ะว่าจูบพี่ไพลินเพราะรู้สึกพิเศษ เรื่องแบบนี้ต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเองค่ะ”

“อืม...พี่จะต้องรู้เหตุผลที่แท้จริงให้ได้” พิมพ์ไพลินกล่าวอย่างหนักแน่น

“ขอบใจน้ำมนต์มากนะที่ให้คำปรึกษาพี่ ถ้าไม่มีเธอ พี่คงนอนไม่หลับทั้งคืน”

“เรื่องแค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอกอย่างจริงใจ ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยคำแนะนำอย่างหวังดี

“คิดเสียว่าจูบนั้นมันคือนิมิตรหมายอันดี แค่นี้พี่ไพลินก็หลับฝันดีแล้วละค่ะ”

“นั่นน่ะสิ พี่จะคิดมากไปทำไมกัน”

สาวรุ่นพี่คล้อยตาม ดวงหน้างดงามดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด คิดไม่ผิดเลยที่เลือกโทร.ไปปรึกษาเจ้าแม่นิยายรักโรแมนติกอย่างพรพิรุณ สาวน้อยผู้มากทฤษฎีแต่ไม่เคยมีประสบการณ์จริงมาก่อน

“งั้นพี่รบกวนเวลาน้ำมนต์แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ ว่างๆ พี่จะโทร.หาใหม่ ขอบใจมากจ้ะ”

พิมพ์ไพลินบอกลาเมื่อเห็นว่ารบกวนเวลาพักผ่อนของอีกฝ่ายนานพอสมควรแล้ว และหลังจากได้ยินน้ำเสียงหวานๆ ตอบรับกลับมา นิ้วเรียวก็กดวางสาย ก่อนเอนกายลงนอนอีกครั้ง

“จูบเพราะความหมั่นไส้มันคือข้ออ้างที่ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด ไพลินจะต้องรู้ให้ได้ว่าพี่เชสคิดยังไงกับไพลินกันแน่”

ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายแห่งความหวัง เธอมั่นใจว่าจุมพิตที่ได้รับจากประกาศิตมันจะต้องแฝงความพิเศษเอาไว้ ถ้าหากว่าเขามีใจตรงกันกับเธอ สักวันความรู้สึกนั้นมันจะต้องชัดเจนขึ้นมา เพียงแต่อาจจะต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าที่หัวใจของประกาศิตจะเปิดรับผู้หญิงที่รักและจริงใจกับเขาไม่เคยเปลี่ยนคนนี้

 

“ไปไหนมาเหรอชบา”

“เอาอาหารมื้อเช้าไปเสิร์ฟให้คนของคุณเชสที่ศาลาริมน้ำค่ะ ฝรั่งรูปหล่อสองคนนั้นเป็นคนเลือกมุมกินอาหารเองเลยนะคะ ดูท่าจะชอบบรรยากาศตรงนั้นมากเลยค่ะ”

ชบาตอบคำถามของนายสาวคนสวยเสียงใส ใบหน้าแย้มยิ้ม

“ก็ตรงนั้นอากาศดีนี่นา ยิ่งตอนเช้าก็ยิ่งสดชื่น ว่าแต่เธอคุยกับพวกเขารู้เรื่องด้วยเหรอชบา” พิมพ์ไพลินแสร้งถามยิ้มๆ

“ไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ ชบาใช้ภาษามือเอา สองคนนั้นก็ใช้ภาษามือกับชบาเหมือนกันค่ะ แต่เราก็สื่อสารกันรู้เรื่องนะคะ”

ชบาที่เรียบจบแค่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นสารภาพตามตรง และพูดอย่างภาคภูมิใจ

“เก่งจ้ะ” นายสาวคนสวยเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มบางๆ

“เออ...คุณไพลินคะ”

“มีอะไรเหรอ” คิ้วได้รูปเหนือแพขนตางอนยาวเลิกขึ้นสูงอย่างสงสัย

“ปีนี้หมู่บ้านเรามีงานวัดค่ะ จัดที่สวนสาธารณะหน้าหมู่บ้าน คืนนี้เราออกไปเที่ยวกันไหมคะ”

ชบาเอ่ยชวนนายสาวเมื่อทราบข่าวว่าปีนี้ทางผู้ดูแลสวนสาธารณะของหมู่บ้านได้จัดงานวัดที่ยิ่งใหญ่ขึ้น ซึ่งนานๆ จะมีสักครั้ง

“งานวัดเหรอ”

คำบอกเล่านั้นทำให้พิมพ์ไพลินระลึกถึงครั้งที่บิดาของเธอยังมีชีวิตอยู่ แม้ตอนนั้นเธอจะยังเล็กมาก หากแต่ภาพความทรงจำและเหตุการณ์เก่าๆ ในช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นก็ยังฝังใจเธอจนทุกวันนี้

“พ่อจ๋า...หนูอยากนั่งอันนั้น”

นิ้วกลมสั้นของเด็กหญิงร่างป้อมที่อยู่ในอ้อมแขนของบิดาชี้ไปยังเครื่องเล่นชนิดหนึ่ง นัยน์ตาของหนูน้อยเปล่งประกายสุกใส

“เขาเรียกชิงช้าสวรรค์ค่ะ” พลวัต เลิศคุณากรเอ่ยบอกกับบุตรสาวตัวน้อยของเขาน้ำเสียงนุ่มนวล

“หนูอยากนั่งค่ะพ่อขา”

“พ่อจะพาไปนั่งจ้ะ”

“พ่อจ๋า...หนูอยากได้ตุ๊กตาค่ะ”

“นั่งชิงช้าสวรรค์เสร็จ เราค่อยกลับมาปาลูกดอกนะลูก”

“ค่ะ” เด็กหญิงรับคำบิดาเสียงใส ดวงหน้าจิ้มลิ้มเกลื่อนไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ ค่ำคืนนั้นเป็นคืนแรกและคืนสุดท้ายที่หนูน้อยได้เที่ยวงานวัดกับบิดา เป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขมาก และมันยังคงประทับอยู่ในหัวใจของเธอเรื่อยมา   

**********************************************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ
อีบุ๊กพ่ายรักจอมบัญชา จะมีให้โหลดที่เมพประมาณปลายเดือนสิงหาคม 2562 ค่ะ

อ่านอาญารักคนพาล ซีรีส์ชุดเดียวกันคลิกที่โปสเตอร์ค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #423 aemly (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 23:29

    ใครมาน๊า

    #423
    0