พ่ายรักจอมบัญชา

ตอนที่ 15 : พ่ายรักจอมบัญชา : [15]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    30 ส.ค. 62



“แต่พี่เชสเดินเป๋ไปเป๋มาเหมือนปูนาขาเกเลยนะคะ ไพลินกลัวว่าพี่เชสจะลงไปวัดพื้นก่อนถึงเตียงนอนน่ะสิคะ ให้ไพลินพยุงไปส่งดีแล้วค่ะ อย่าดื้อนะคะ”

“ฉันไม่ใช่เด็กนะไพลิน ถึงจะใช้คำว่าดื้อกับฉันน่ะ”

“ไม่ใช้คำนั้นก็ได้ค่ะ เอาเป็นว่าพี่เชสอย่าปฏิเสธความหวังดีของไพลินเลยนะคะ ไปค่ะ”

พิมพ์ไพลินยึดท่อนแขนใหญ่ของคนดื้อเอาไว้แน่นเพื่อยืนยันความตั้งใจของเธอ ก่อนจะออกแรงรั้งคนร่างใหญ่ให้เดินไปพร้อมๆ กับตน

ประกาศิตไม่เต็มใจรับความช่วยเหลือของคนตัวเล็กเลยสักนิด ติดที่หล่อนเกาะเขาไว้แน่นราวกับตุ๊กแก และทำท่าจะพาไปส่งที่ห้องนอนให้ได้ จึงเดินตามแรงรั้งของแม่คุณแต่โดยดี

เมื่อถึงเตียงนอนหลังใหญ่ภายในห้องนอนหรู ประกาศิตก็ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนที่นอนในท่าหงายหลัง โดยไม่สนใจว่าแขนของคนพยุงยังเกาะเกี่ยวที่แขนใหญ่ ส่งผลให้คนหวังดีเสียหลัก

“อุ๊ย!” พิมพ์ไพลินอุทานและเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อร่างของเธอล้มลงไปบนคนตัวใหญ่ ทาบทับเขาเอาไว้ทั้งตัว ไม่เพียงเท่านั้นริมฝีปากของเธอยังสัมผัสกับริมฝีปากร้อนของคนด้านล่างอย่างแนบสนิท รับรู้ได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ผสมผสานมากับลมหายใจของเขาได้อย่างถนัดถนี่

ความตกใจทำให้หญิงสาวนิ่งงันอยู่ในท่านั้นชั่วอึดใจ ก่อนจะรีบดึงใบหน้าออกห่างจากใบหน้าหล่อเหลา เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมา

“เธอกำลังให้ท่าฉันหรือเปล่าฮึไพลิน”

คนเมาแต่ยังคงหลงเหลือสติพึมพำถาม ดวงตาสีเหล็กหรี่มองคนตัวบางที่นอนทับอยู่บนร่างของเขาเพื่อจับพิรุธ

“ไพลินไม่เคยคิดให้ท่าใคร พี่เชสนั่นแหละทำให้ไพลินเสียหลักล้มตามลงมาด้วย”

หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็ง ทว่าหัวใจดวงน้อยกลับเต้นกระหน่ำรุนแรงเสียจนเจ้าตัวกลัวว่ามันจะกระเด็นออกมานอกอกเพราะความตื่นเต้น เนื่องจากเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โตเป็นสาวสะพรั่งที่ได้ถึงเนื้อถึงตัวเขาเช่นนี้

“แน่ใจเหรอว่าไม่ได้ให้ท่า”

ประกาศิตไม่ได้ถามเปล่า แต่วาดแขนรัดเอวบางที่ทำท่าจะขยับลงจากตัวเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา

“แน่ใจค่ะ” หญิงสาวยืนยันหนักแน่น “ไพลินจะให้ท่าคนเมาไปทำไม พูดก็ไม่รู้เรื่อง”

“เธอว่าฉันเหรอ”

“ก็พี่เชสเมาจริงๆ นี่ค่ะ พูดทีกลิ่นเหล้าหึ่งเลย” เธอว่าพร้อมกับแสร้งเบือนหน้าหนี

“รังเกียจฉันใช่ไหม” คนเมาเอ่ยถาม ใช้มืออีกข้างจับปลายคางเรียวให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับตนอีกครั้ง

“ไพลินไม่ได้พูดสักคำว่ารังเกียจพี่เชส” พิมพ์ไพลินยอกย้อน

“งั้นมาพิสูจน์กัน”

ประกาศิตจบคำพูดนั้นด้วยการกดศีรษะทุยของคนตัวบางลงมาหา ยังผลให้ริมฝีปากของเขาและเธอผนึกเข้าหากันอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่ปากประกบปากเหมือนคราแรก หากแต่ประกาศิตใช้ลิ้นของเขาบังคับให้สาวเจ้าเปิดเรียวปากออก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปสำรวจภายในช่องปากของเธออย่างอาจหาญ จากนั้นก็พลิกคนตัวนุ่มให้ลงไปนอนใต้ร่าง

ความตกใจทำให้พิมพ์ไพลินนิ่งงันและไม่ทันได้ขัดขืนใดๆ ทั้งสิ้น เธอหลับตาพริ้มเมื่อเรียวลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กขอเธออย่างอ้อยอิ่ง หยอกเอิน และวาบหวาม มันคือประสบการณ์ใหม่ที่เธอไม่เคยสัมผัสและพบพานมาก่อน นับเป็นจูบแรกของวัยสาวเลยก็ว่าได้ เธอยอมพ่ายแพ้ต่อความซาบซ่านวาบหวิวที่โลดแล่นผ่านตัวเธอ ร่างกายของเธอยอมจำนน อ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างหนา ขณะที่หัวใจนั้นเต้นกระหน่ำรุนแรงเหลือเกิน

อาการเหมือนคนหายใจติดขัดของคนใต้ร่างทำให้สติของประกาศิตกลับคืนมา เขาถอนใบหน้าออกมาพร้อมกับสะบัดศีรษะแรงๆ ด้วยความสับสน   

“พี่เชสจูบไพลินทำไมคะ”

คนถูกจูบจนปากเจ่อเอ่ยถามหลังสติสัมปชัญญะที่กระเจิดกระเจิงไปไกลเพราะจูบสูบวิญญาณของเขากลับคืนมา

“ไม่ใช่เพราะความพิศวาสก็แล้วกัน”

ประกาศิตตอบพร้อมกับเบือนหน้าไปอีกทาง ไม่ยอมสบตาที่มองมาอย่างคาดคั้นของหล่อน

“ก็แล้วมันเพราะอะไรล่ะคะ” คนเสียจูบแรกของวัยสาวคาดคั้น มือเรียวจับปลายคางสากระคายด้วยไรเคราให้หันกลับมามองตน

“เพราะหมั่นไส้” ประกาศิตตอบง่ายๆ และคำตอบนั้นก็ทำให้คนถูกจูบรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาตงิดๆ

“แค่หมั่นไส้พี่เชสต้องทำกับไพลินแบบนี้เลยเหรอคะ”

พิมพ์ไพลินตะคอกถาม ดวงตาคู่งามวาววับอย่างเอาเรื่อง

“ถ้าไม่อยากถูกจูบก็อย่าเข้ามาใกล้ฉัน เพราะถ้าฉันหมั่นไส้เธอขึ้นมาเมื่อไร ฉันจะทำแบบเมื่อกี้อีก”

ชายหนุ่มเตือนเสียงขรึมก่อนพลิกกายลงนอนข้างๆ พลางปิดเปลือกตาลงและเอ่ยไล่อีกฝ่ายเป็นการตัดบทเสียดื้อๆ

“กลับไปนอนได้แล้วไป”

พิมพ์ไพลินไม่เอ่ยอะไรอีกเลยหลังจากได้ฟังเหตุผลของเขา เธอขยับตัวลงจากที่นอน ยืนมองร่างหนาที่นอนหลับตาอย่างไม่รู้สึกรู้สมอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดแล้วเดินลงส้นหนักๆ ออกไปจากห้องของเขาทันที

ประกาศิตเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้งหลังได้ยินเสียงปิดประตูที่ค่อนข้างหนักมือของพิมพ์ไพลิน

“นี่เราเมามากถึงขนาดทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นเลยหรือ”

ประกาศิตถามตัวเองด้วยความรู้สึกสับสน พลางยกมือข้างหนึ่งขึ้นคลึงขมับ เขารู้ว่าคืนนี้ดื่มหนักมากกว่าทุกครั้ง แต่สติของเขาก็ยังคงหลงเหลืออยู่ แล้วเหตุการณ์เมื่อครู่นี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมเขาถึงควบคุมตัวเองไม่ได้ หรือเพราะความหมั่นไส้ที่มีต่อหล่อนทำให้เขาอยากสั่งสอนให้หลาบจำ ไม่ผิดหรอก มันจะต้องเป็นเช่นนั้นแน่ๆ

**********************************************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ
อีบุ๊กพ่ายรักจอมบัญชา จะมีให้โหลดที่เมพประมาณปลายเดือนสิงหาคม 2562 ค่ะ

อ่านอาญารักคนพาล ซีรีส์ชุดเดียวกันคลิกที่โปสเตอร์ค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #421 aemly (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 23:19

    เพราะหมั่นไส้แน่นะ

    #421
    0
  2. #403 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 08:40
    แน่ะๆพี่เชส ปากหนอปาก ว่าแต่ไปจูบไพลินทำไมอ่ะ
    #403
    0