ภรรยาหัวใจพยศ

ตอนที่ 6 : ภรรยาหัวใจพยศ ตอนที่ : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    12 พ.ย. 61





 รู้แบบนี้แล้วเจ้านายจะยกเลิกสัญญาเช่าไหมครับ วศินหยั่งเชิงถาม

ฉันไม่ใช่คนไร้เหตุผลนะวศิน ฉันไม่ใช้อำนาจของตัวเองกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้หรอก

แม้ว่าการกระทำของแพรพิไลจะทำให้ฌาร์คเสียเวลาอันมีค่า และเสียหน้าอยู่ไม่น้อย ทว่านักธุรกิจหนุ่มทายาทตระกูลดังก็ไม่คิดจะแสดงอำนาจบาตรใหญ่ หรือหาเรื่องผู้หญิงตัวเล็กๆ ให้เสียศักดิ์ศรี  

วศินได้ฟังก็แอบโล่งใจที่นายหนุ่มของเขาคำนึงถึงเหตุผลมากกว่าใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง

ครั้งนี้ฉันจะถือว่าเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะเจ้าของร้านยกเอาเรื่องธุระสำคัญมาเป็นข้ออ้าง

บางทีเธออาจจะมีธุระสำคัญจริงๆ ก็ได้นะครับ คนมองโลกในแง่ดีสันนิษฐาน

ฉันก็พยายามที่จะคิดแบบนั้น ฉันถึงได้เดินออกจากร้านแต่โดยดีไงล่ะ แต่ถ้าครั้งหน้ายังมีข้ออ้างอื่นอีกละก็ ฉันคงต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นหล่อนจะได้ใจ 

วศินรู้ว่านายหนุ่มเป็นผู้บริหารระดับสูงของเชอร์ริงตัน ต้องวางตัวให้ดูยิ่งใหญ่น่าเกรงขามอยู่เสมอ และต้องเด็ดขาดกับทุกๆ เรื่อง สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ถือว่าเจ้านายของเขาใจเย็นมาก และรักษาภาพพจน์ได้ดีทีเดียว

เธออาจจะทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบก็ได้นะครับ ตอนนี้เธออาจจะนึกโทษตัวเองอยู่ก็ได้

แต่ฉันคิดว่าหล่อนน่าจะสะใจที่ได้เอาคืนฉันมากกว่า ถ้านายได้เห็นแววตาของผู้หญิงคนนั้นแล้วนายจะรู้ เธอแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยพบเจอมาเลยก็ว่าได้

ถึงแม้วศินจะยังไม่เห็นตามที่นายหนุ่มกล่าวมา แต่เขาก็เชื่อว่าผู้หญิงที่กำลังตกเป็นประเด็นในการสนทนาน่าจะแตกต่างจากผู้หญิงที่เคยรายล้อมเจ้านายของเขาจริงๆ เพราะวีรกรรมของหญิงสาวคนนั้นมันช่างท้าทายนายหนุ่มยิ่งนัก เขาเองก็ชักอยากจะเห็นหน้าหล่อนขึ้นมาเหมือนกัน

 

แพรพิไลเดินทางกลับบ้านด้วยความรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ว่าการกระทำก่อนหน้านั้นของเธอจะดูงี่เง่า และอาจจะทำให้เธอถูกยกเลิกสัญญาเช่าก็ตาม หญิงสาวยอมรับว่าตั้งแต่เกิดเรื่องกับมานิตา เพื่อนสาวคนสนิทที่ตอนนี้ไปพักผ่อนและรักษาแผลใจอยู่ที่อเมริกา เธอก็ไม่อยากเช่าพื้นที่ของโรงแรมชื่อดัง ซึ่งมีฌาร์ค ชนะศึก เชอร์ริงตันเป็นเจ้าของอีกต่อไป ดังนั้นถ้าเขาจะขอพื้นที่คืน เธอก็ไม่แคร์

วันนี้คุณผ้าแพรกลับบ้านแต่วันเลยนะคะ

วิมล สาวใช้วัยยี่สิบเอ่ยทักนายสาวคนสวยของตนด้วยรอยยิ้มสดใส 

ฉันสั่งปิดร้านเร็วกว่าปกติน่ะจ้ะแพรพิไลแจกแจงสั้นๆ

ทำไมปิดร้านเร็วล่ะคะ หรือว่าคุณผ้าแพรไม่สบายคะ

กระแสเสียงที่เอ่ยถามแฝงไว้ด้วยความอาทร

ฉันสบายดี แค่อยากกลับมาพักผ่อนเร็วกว่าปกติบ้างก็เท่านั้นเองจ้ะ

แพรพิไลยืนยันด้วยรอยยิ้มละไม ก่อนพาร่างสมส่วนเดินเข้าไปในบ้านหลังงาม โดยมีวิมลเดินตามหลังมาติดๆ ก่อนจะแยกไปทางห้องครัวเพื่อหาเครื่องดื่มเย็นๆ มาให้นายสาวคนงามตามหน้าที่

บ้านที่แพรพิไลพักอาศัยเป็นบ้านสองชั้นขนาดกลางรูปทรงทันสมัย ซึ่งเป็นบ้านของพี่สาวต่างบิดาของมารดาแพรพิไล และเป็นผู้อุปการะหญิงสาวมาตั้งแต่บิดามารดาของเธอเสียชีวิต ตอนนั้นเธออายุประมาณสิบขวบเห็นจะได้ ปัจจุบันบ้านหลังนี้มีเธออาศัยอยู่กับสาวใช้เพียงสองคน ส่วนเจ้าของบ้านที่แท้จริงนั้นตอนนี้อาศัยอยู่ที่เคมบริดจ์กับสามีนักธุรกิจชาวอังกฤษ นานๆ จึงจะบินมาเที่ยวหาหลานสาวสักครั้ง

ร่างบางลดตัวลงนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นได้เพียงไม่กี่อึดใจ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ส่งเสียงเตือนว่ามีสายโทร.เข้ามา จึงหยิบออกมาดูใกล้ๆ เมื่อเห็นว่าเจ้าของเบอร์คือเจนจิรา เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยหางานถ่ายแบบและเดินแบบให้กับมานิตาก็รีบกดรับสาย

สวัสดีค่ะพี่เจน

สวัสดีค่ะผ้าแพร วันมะรืนนี้เรามีนัดถ่ายแบบตอนเก้าโมงเช้านะคะน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความเป็นกันเองของเจนจิราดังมาตามสาย ซึ่งก็ทำเอาคนฟังตกใจไม่น้อย

อุ๊ย! มะรืนนี้แล้วเหรอคะ

ใช่จ้ะ ตกใจแบบนี้ลืมงานของพี่หรือเปล่าเอ่ย

ช่วงนี้ผ้าแพรกำลังคิดแบบชุดคอลเล็กชั่นใหม่ ก็เลยลืมงานที่รับปากไว้เสียสนิทเลยค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพี่เจน

แพรพิไลสารภาพกับคนปลายสายไปตามตรง และขอโทษขอโพยอีกฝ่ายเป็นการใหญ่

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่รู้ว่าผ้าแพรกำลังยุ่งกับงานของตัวเองอยู่ พี่เองก็เกรงใจผ้าแพรเหมือนกันค่ะ เจนจิราบอกกับคู่สนทนาจากใจจริง

งานไหนที่ผ้าแพรรับปากว่าจะทำแทนนิต้า พี่เจนไม่ต้องเกรงใจนะคะ ผ้าแพรคงจะบินไปกรุงเทพฯ พรุ่งนี้ช่วงบ่ายค่ะ จะได้มีเวลาเตรียมตัว 

ผ้าแพรพักที่คอนโดฯ ของนิต้าใช่ไหมคะ วันถ่ายแบบพี่จะได้แวะไปรับ

ค่ะพี่เจน ขอบคุณมากนะคะ

พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณผ้าแพรที่ยอมมาเป็นนางแบบให้พี่

เจนจิราเคยติดต่อแพรพิไลให้มาเป็นนางแบบในสังกัดของตน แต่อีกฝ่ายไม่ชอบงานด้านนี้จึงปฏิเสธตั้งแต่ครั้งแรกที่ถูกทาบทาม หากไม่เกิดเรื่องกับมานิตา เธอก็คงไม่มีโอกาสได้ร่วมงานกับดีไซเนอร์สาวสวยคนนี้

วันมะรืนพี่จะแวะไปรับประมาณแปดโมงเช้านะคะเจนจิรานัดหมายวันและเวลาอีกครั้ง

ค่ะพี่เจน

งั้นพี่ไม่รบกวนเวลาของผ้าแพรแล้วนะคะ เจอกันวันมะรืนนี้ค่ะ

แล้วเจอกันค่ะ สวัสดีค่ะ

แพรพิไลกดวางสายพร้อมกับระบายลมหายใจออกมายาวๆ ความจริงดีไซเนอร์สาวไม่ชอบงานถ่ายแบบเลยก็ว่าได้ เธอไม่ชอบให้ภาพถ่ายของตัวเองปรากฏในสื่อต่างๆ เจนจิราเองก็เคยติดต่อเธอมาหลายครั้งเหมือนกัน และเธอก็ปฏิเสธไปทุกครั้งเช่นกัน

เดิมทีงานนี้นางแบบคือมานิตา ซึ่งตอนนี้หลบไปเลียแผลใจอยู่ที่อเมริกาตามคำแนะนำของแพรพิไล และเธอก็ได้โทร.ไปปลอบใจเพื่อนทุกวัน แต่กระนั้นสภาพจิตใจของมานิตาก็ยังไม่พร้อมเต็มที่นัก เจนจิราจึงตัดสินใจติดต่อไปยังเจ้าของงานเพื่อขอเปลี่ยนตัวนางแบบ โชคดีที่ผู้ว่าจ้างรายนี้ไม่ใช่คนเรื่องมาก ทั้งยังบอกอีกว่าอยากได้นางแบบหน้าใหม่ๆ บ้าง เพราะต้องการเน้นเสื้อผ้าซึ่งเป็นแบรนด์ที่ติดตลาดแล้ว

เจนจิราได้ส่งภาพนางแบบในสังกัดของตนไปให้เจ้าของงานเลือกหลายคน และได้ขออนุญาตแพรพิไลส่งภาพของอีกฝ่ายรวมไปด้วย

แพรพิไลเห็นว่าตัวเองไม่ใช่คนเด่นดังจึงอนุญาต เพราะมั่นใจว่าเจ้าของงานคงไม่เลือกตน แต่ผลปรากฏว่าผู้ว่าจ้างเลือกแพรพิไลตามที่เจนจิราและมานิตาคิดเอาไว้จริงๆ งานนี้มานิตาจึงเป็นฝ่ายขอร้องเพื่อนสาวให้ช่วยรับงานแทนตน ซึ่งผู้ถูกขอร้องก็จำต้องรับปากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

*******************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ฝากอีกเรื่องที่กำลังอัป และเป็นนิยายชุดเดียวกันด้วยนะคะ

คลิกที่ภาพเลยจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,527 ความคิดเห็น

  1. #1424 aemly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:57

    เค้าจะเจอกันอีกใช่มะ

    #1,424
    0
  2. #1393 tungkn4841 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 05:45

    รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #1,393
    0
  3. #1391 ohkrissana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 22:49
    สนุกมากคะ
    #1,391
    0