ภรรยาหัวใจพยศ

ตอนที่ 5 : ภรรยาหัวใจพยศ ตอนที่ : 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    11 พ.ย. 61





ไหนๆ ผมก็มาแล้ว เปิดให้บริการอีกสักพักได้ไหม ผมเลือกสินค้าไม่นานหรอกครับฌาร์คต่อรอง เพราะไม่อยากลงมาเสียเที่ยว

ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าอยากจะเลือกชมสินค้าก็ให้มาวันหลังนะคะ

คุณคงไม่ทราบกระมังว่าผมเป็นใคร

ริมฝีปากหยักสวยของชายหนุ่มขยับแผ่วเบา ดวงตาคมกริบของเขาหรี่แคบลงขณะจ้องมองวงหน้างดงามราวกับนางฟ้าแต่เย็นชาของเธอ

ฉันทราบค่ะว่าคุณคือใคร แต่ยังไงก็ต้องขออภัยที่ให้บริการคุณวันนี้ไม่ได้ แพรพิไลบอกปฏิเสธอย่างสุภาพ

คุณยืนยันที่จะปิดร้าน คิ้วเข้มเหนือดวงตาคมของฌาร์คเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม

ค่ะ เจ้าของร้านคนสวยตอบอย่างหนักแน่น ก่อนจะหันไปทางสองพนักงานสาวแล้วเอ่ยสั่งกึ่งบังคับกลายๆ เพื่อตัดบทสนทนา    

เธอสองคนช่วยกันปิดร้านได้แล้วล่ะ จะรีบกลับไปทำธุระสำคัญไม่ใช่เหรอ

เอ่อ...ค่ะคุณผ้าแพร

หนึ่งในสองพนักงานสาวรับคำอย่างจำใจและงงงัน เพราะไม่รู้เรื่องมาก่อนนั่นเอง แต่ก็ไม่กล้าทักท้วงนายจ้างสาวต่อหน้าลูกค้าหนุ่ม

โอเคครับ แล้วผมจะกลับมาใช้บริการใหม่

ฌาร์คกล่าวเมื่อเจ้าของร้านยืนกรานที่จะปิดให้บริการก่อนเวลา

ขอบคุณที่เข้าใจค่ะ ริมฝีปากอวบอิ่มสีกุหลาบคลี่เป็นรอยยิ้มบางๆ

ไม่เป็นไรครับ

ชายหนุ่มเอ่ยสั้นๆ จากนั้นก็หมุนตัวก้าวออกจากร้าน การเคลื่อนไหวของเขาดูสง่างามเป็นธรรมชาติ ทว่าสมองของชายหนุ่มกำลังครุ่นคิดถึงสิ่งที่เจ้าของร้านสาวสวยปฏิบัติต่อตน

ฌาร์คไม่ใช่คนโง่ เขาฉลาด ช่างสังเกตและรู้เท่าทันคนเสมอ แต่ในกรณีนี้ชายหนุ่มอดประหลาดใจไม่ได้ เพราะนอกจากหญิงสาวจะไม่แสดงท่าทีชื่นชอบเขาแล้ว แววตาของหล่อนยังมีประกายบางอย่างคล้ายเป็นศัตรูกันมาแต่ชาติปางไหน มันไม่ใช่เรื่องปกติธรรมดา และเขาจะต้องรู้สาเหตุให้จงได้

เธอสองคนไม่อยากเลิกงานก่อนเวลาหรือไง

แพรพิไลพูดกับสองลูกจ้างสาวที่เอาแต่มองตามหลังชายหนุ่มเจ้าของโรงแรมตาละห้อย

อยากค่ะ แต่ก็อยากให้บริการคุณฌาร์คด้วยค่ะ หนึ่งในสองพนักงานสาวตอบอย่างแสนเสียดาย

เราสองคนไม่ได้มีธุระที่ไหนนะคะคุณผ้าแพร แต่เมื่อกี้...อีกคนหนึ่งแย้งขึ้นมาอย่างสงสัย

ฉันรู้ ฉันแค่เอาเธอสองคนมาเป็นข้ออ้างเท่านั้นแหละ

แพรพิไลสารภาพตามตรง ก่อนเดินเข้าไปด้านใน ซึ่งเป็นส่วนที่เธอใช้นั่งทำงานออกแบบเสื้อผ้า และคำตอบนั้นก็ทำให้สองพนักงานสาวหันมามองหน้ากันอย่างฉงนฉงาย เพราะไม่เข้าใจเจตนาของนายจ้างสาวนั่นเอง

ปิดร้านให้เรียบร้อยด้วยนะ ฉันกลับก่อนล่ะ เจ้าของร้านคนสวยเอ่ยบอกเมื่อเดินกลับออกมาพร้อมกระเป๋าสะพายใบสวย

ค่ะ คุณผ้าแพร

ทั้งสองรับคำพร้อมกัน ทว่าใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยความสงสัยขณะมองตามร่างสมส่วนที่เดินออกไปจากร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม

ทำไมคุณผ้าแพรถึงสั่งให้ปิดร้านตอนคุณฌาร์คมาใช้บริการพอดี ทั้งๆ ที่ควรจะดีใจที่เจ้าของโรงแรมแวะมาอุดหนุนสินค้า มันน่าสงสัยจริงๆ พนักงานคนหนึ่งตั้งข้อสงสัย

ฉันก็งงเหมือนกัน จู่ๆ ก็สั่งปิดร้าน ทำเอาฉันตั้งรับแทบไม่ทัน

อีกคนก็คิดไม่ต่างกัน ทว่าทั้งสองก็ไม่อาจคาดเดาสาเหตุที่แท้จริงได้ จึงต้องเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ แม้จะอยากรู้แค่ไหนก็ตาม

 

 

 

ฌาร์คกลับมาถึงห้องทำงานก็รีบสั่งการให้คนสนิทนำประวัติเจ้าของร้านแพรพรรณขึ้นมาให้เขาที่ห้อง เพราะพฤติกรรมของหญิงสาวเจ้าของร้านทำให้เขางุนงงและสงสัยอย่างมาก อยากรู้ประวัติของหล่อนขึ้นมาทันที

ประวัติเจ้าของร้านแพรพรรณครับเจ้านาย

วศินรายงานพร้อมกับวางแฟ้มข้อมูลบางอย่างลงบนโต๊ะทำงานของนายหนุ่ม

ขอบใจ ฌาร์คพยักหน้าเบาๆ ก่อนคว้าแฟ้มมาเปิดอ่านข้อมูลอย่างไม่รีรอ

วศินยืนมองการกระทำของนายหนุ่มอย่างสงสัย หากเป็นแฟ้มเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจการงานเขาจะไม่ประหลาดใจสักนิดที่เห็นอาการกระตือรือร้นของผู้เป็นนาย แต่แฟ้มที่เขานำมาให้มันเป็นเพียงแค่ประวัติของผู้เช่าพื้นที่โรงแรมรายหนึ่งเท่านั้น ทั้งยังอ่านอย่างตั้งอกตั้งใจเสียด้วยสิ

แพรพิไล

ริมฝีปากหยักได้รูปของฌาร์คขยับเบาๆ คิ้วดกหนาเหนือแพขนตางอนยาวราวอิสตรีขมวดเข้าหากันชั่วขณะหนึ่งก็คลายออกเมื่อนึกขึ้นได้ว่า ชื่อนี้คือชื่อเดียวกับหญิงสาวที่โทร.มาหาเขาเมื่อสองสัปดาห์ก่อน

มิน่า สายตาที่ผู้หญิงคนนั้นใช้มองเราถึงได้แปลกๆ ชอบกล แต่เอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนกับเรื่องงานแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน

ฌาร์คพึมพำตำหนิหญิงสาวที่ชื่อแพรพิไล ซึ่งชายหนุ่มค่อนข้างมั่นใจว่าจะต้องเป็นคนเดียวกันกับเพื่อนสาวของมานิตาที่โทร.มาหาเขาเมื่อสองสัปดาห์ก่อน และวางสายหลังทิ้งถ้อยคำประชดประชัน แสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจตน   

เจ้าของร้านแพรพรรณทำอะไรให้เจ้านายไม่พอใจเหรอครับ

วศินเลียบเคียงถาม เพราะฟังจากคำพูดของเจ้านายก็พอรู้ว่าไม่น่าจะใช่เรื่องที่ดี

ฉันคิดว่าเธอปิดร้านไล่ฉันผู้เป็นเจ้านายปิดแฟ้มพร้อมกับเงยหน้าขึ้นตอบคนสนิทสีหน้ามั่นใจ

มีการเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่าครับ หรือเธอไม่รู้ว่าเจ้านายคือใคร

ไม่มีการเข้าในผิดอะไรทั้งนั้น และผู้หญิงคนนั้นรู้ดีว่าฉันคือใคร

กระแสเสียงของฌาร์คราบเรียบพอๆ กับใบหน้าของเขา

แล้วเธอมีเหตุผลอะไรถึงทำแบบนั้นกับเจ้านายครับคนสนิทขมวดคิ้วนิ่วหน้า

ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอน่าจะเป็นเพื่อนสนิทของนิต้า

คำตอบของผู้เป็นเจ้านายทำให้วศินพอจะเห็นเค้าลางว่าเหตุใดเจ้าของร้านแพรพรรณปฏิเสธลูกค้าที่มีดีกรีเป็นถึงเจ้าของสถานที่ ผู้หญิงคนนั้นคงจะโกรธแค้นแทนเพื่อนสาวของเธอมากถึงได้กล้าทำเช่นนั้น และคงไม่กลัวเกรงผลที่จะตามมา เพราะถ้ากลัว หล่อนก็คงจะไม่ทำ

รู้แบบนี้แล้วเจ้านายจะยกเลิกสัญญาเช่าไหมครับ วศินหยั่งเชิงถาม

***********************************************

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่าน

ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,527 ความคิดเห็น

  1. #1422 aemly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:52

    ยกเลิกดีไหมคะ

    #1,422
    0
  2. #1395 rrungru (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:44
    รอEbook ค่ะ
    #1,395
    0
  3. #1394 TOOKKTA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 08:58
    ได้ไงล่ะเลิกเช่าไม่ได้มีแต่ต้องมาเป็นเจ้าของเสียเลยทำให้สนใจแบบไม่รุ๊โต๋เจ๋งโน๊นางเอกเราว่าไงจ้ะพี่ฌาร์ก
    #1,394
    0
  4. #1392 tungkn4841 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 05:38

    สงสัยต้องมีรายการตอบโต้จากฌารค์ถึงแพรพิไลในฐานะปิดร้านไล่ลูกค้า

    #1,392
    0