ภรรยาหัวใจพยศ

ตอนที่ 4 : ภรรยาหัวใจพยศ ตอนที่ : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    10 พ.ย. 61





ร้านอยู่ไม่ไกลหรอกค่ะ

ถึงแม้ฌาร์คจะไม่ทราบแต่มาเชรีกลับคิดว่าวศินและดอร์นน่าจะทราบ เพราะคนสนิทของฌาร์คมักจะเก็บข้อมูลรอบข้างของเจ้านายหนุ่ม ไม่เคยให้เล็ดรอดสายตา

ถ้าอยู่ไม่ไกล พี่จะได้ไปเลือกแบบด้วยตัวเอง

ร้านแพรพรรณอยู่ในโรงแรมเชอร์ริงตันสาขาภูเก็ตค่ะ

หัวคิ้วของฌาร์คย่นเข้าหากันเล็กน้อย ร้านแพรพรรณที่แม่น้องน้อยพูดถึงมันอยู่ไม่ไกลจากเขาจริงๆ เสียด้วย เพียงแค่ลงลิฟต์จากห้องทำงานแล้วเดินไปก็คงถึงโดยไม่ต้องโผล่หัวและตัวออกไปจากโรงแรมเชอร์ริงตันด้วยซ้ำ

ใกล้ถึงขนาดนั้นเชียว

ค่ะ ใกล้มาก เชรีต้องวางสายก่อนนะคะ ขอให้พี่ฌาร์คมีความสุขกับการเลือกของขวัญให้คุณป้านะคะ เชรีขอตัวก่อนค่ะ สวัสดีค่ะพี่ฌาร์ค

 “มาเชรีต้องวางสาย แล้วทำไมยังถือสายอยู่ล่ะครับ

พี่ฌาร์คยังไม่ได้บอกลาเชรีนี่ค่ะ มันเสียมารยาทถ้าเชรีจะวางหูโทรศัพท์ทันทีทั้งที่พี่ฌาร์คยังไม่ได้ตอบรับ

จ้ะๆ พี่ทราบแล้ว วางสายพร้อมกันนะครับมาเชรี

ค่ะพี่ฌาร์ค

มาเชรีเอ่ยปากขอตัวอย่างมีมารยาทแถมยังเพิ่มคำอวยพรให้ฌาร์คอีกต่างหาก นิสัยเอาจริงเอาจังของน้องสาวทำเอาพี่ชายใหญ่ถึงกับหัวเราะเบาๆ ในลำคอด้วยความเอ็นดู พร้อมกับตัดสินใจว่าจะลงไปเดินสำรวจร้านแพรพรรณที่น้องสาวแนะนำเสียหน่อย

 

 “คุณฌาร์ค!”

น้ำเสียงตื่นเต้นอย่างไม่เก็บอาการดังมาจากสาวไทยในเครื่องแบบพนักงานร้านแพรพรรณ ซึ่งเช่าพื้นที่อยู่บริเวณชั้นล่างของโรงแรมเชอร์ริงตัน เป็นร้านจำหน่ายชุดผ้าไหมไทยที่ได้รับการออกแบบให้ทันสมัย ความสวยแบบมีเอกลักษณ์นี้เองจึงทำให้ร้านแพรพรรณได้รับความสนใจจากลูกค้าระดับคุณหญิงคุณนาย รวมไปถึงนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มาพักยังโรงแรมหรูแห่งนี้

ไหนๆ คุณฌาร์คอยู่ไหน

ชื่อที่ได้ยินนั้นทำให้พนักงานสาวอีกคนกระวีกระวาดออกไปยืนประกบเพื่อนร่วมงานที่หน้าร้านอย่างตื่นเต้นเช่นกัน เพราะนานๆ จะเห็นผู้บริหารหนุ่มปรากฏกายให้เห็นจะๆ สักครั้ง

นั่นไงล่ะ หล่อมาแต่ไกลเชียว

ใช่คุณฌาร์คจริงๆ ด้วยสิ ผู้ชายอะไร หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อไม่มีที่ติ หล่อทุกองศา โอ๊ย...ผู้ชายในฝันของฉัน

นอกจากจะหล่อแล้วยังรวยอีกต่างหาก ใครได้เป็นภรรยาของคุณฌาร์คนับว่าโชคดีมากๆ ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นจัง

ฝันกลางวันไปก่อนเถอะย่ะ

ดูเหมือนคุณฌาร์คจะเดินมาทางนี้ด้วยนะเธอ โอ๊ย...ฉันตื่นเต้นมือไม้เย็นไปหมดแล้วเนี่ย

เป็นไปได้ไหมที่คุณฌาร์คจะมาที่ร้านของเรา ฉันจะได้เห็นเขาใกล้ๆ แล้วสิ ตื่นเต้นเป็นบ้าเลย

เสียงสนทนาของสองพนักงานสาวร้านแพรพรรณ ซึ่งมีหน้าที่แนะนำและจำหน่ายสินค้าภายในร้านให้กับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ ทำให้เจ้าของร้านสาวสวยที่นั่งออกแบบเสื้อผ้าอยู่หลังฉากกั้นหมดสมาธิและอารมณ์ที่จะทำงาน หญิงสาววางมือจากสิ่งที่ทำพร้อมกับชำเลืองมองไปยังหน้าร้าน เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงพูดคุยของพนักงานดังขึ้นอีกระลอก

ว้าย! มาร้านเราจริงๆ ด้วยแหละเธอ

เก็บอาการหน่อยสิ เดี๋ยวเขาจะหาว่าเราบ้าผู้ชาย

ร่างบางสมส่วนในเครื่องแต่งกายผ้าไหมเนื้อดี แต่ได้รับการออกแบบให้ทันสมัยสมวัยขยับลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ก่อนเดินออกไปยังหน้าร้านที่ตอนนี้สองพนักงานสาวกำลังให้การต้อนรับเจ้าของโรงแรมอยู่

สวัสดีค่ะ ร้านแพรพรรณยินดีต้อนรับค่ะ

ต้องการชุดแบบไหนบอกพวกเราได้นะคะ หรือจะเลือกชมดูก่อนก็ได้ค่ะ

ฌาร์คคลี่รอยยิ้มบางๆ เป็นการทักทายสองสาวไทยที่ให้การต้อนรับเขา ดวงตาสีน้ำตาลทองกวาดมองภายในร้านที่จัดอย่างสวยงามมีระเบียบน่าเดินเข้าไปเลือกชมสินค้า 

ผมอยากได้...

ริมฝีปากได้รูปของลูกค้าหนุ่มหล่อขยับเพื่อจะบอกสิ่งที่เขาต้องการ ทว่าชายหนุ่มเอ่ยได้เพียงสามคำ เสียงกังวานใสของหญิงสาวที่เป็นเจ้าของร้านก็ดังแทรกขึ้นมา

ขอโทษนะคะ ร้านปิดแล้วค่ะ

ฌาร์คเบนสายตาไปยังเจ้าของเสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่ง ดวงตาคมกล้ากวาดมองหญิงสาวอย่างรวดเร็วแล้วก็ต้องชะงักงัน ร่างสมส่วนแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมสีหวานออกแบบตามสมัยนิยม จัดว่าเป็นหญิงสาวที่สวยสะดุดตามากทีเดียว ทว่าดวงตาคู่สวยที่จ้องมองเขาอยู่ตอนนี้มันดูเย็นชาจนเขาสัมผัสได้ จะว่าไปนับเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่มีผู้หญิงใช้สายตาแบบนี้มองเขา!

แพรพิไลใช้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกลมโตของตนมองสำรวจนักธุรกิจหนุ่มที่ได้ยินชื่อเสียงทั้งในด้านดีและไม่ดี แม้จะเช่าพื้นที่ของโรงแรมที่อีกฝ่ายเป็นเจ้าของมาหลายเดือนแล้ว แต่ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เธอได้เผชิญหน้ากับเขาตรงๆ

หญิงสาวยอมรับว่าฌาร์ค ชนะศึก เชอร์ริงตันเป็นผู้ชายที่ทรงอำนาจมากที่สุดคนหนึ่ง เขาดูหล่อเหลาน่าพิศวง เรือนร่างทรงพลังสูงสมาร์ต เขามีแรงดึงดูดแห่งบุรุษเพศสูงมาก แพรลิไลไม่ประหลาดใจเลยที่มานิตาเพื่อนรัก และสาวๆ มากมายจะให้ความสนใจและหลงใหลผู้ชายคนนี้หัวปักหัวปำ ทว่าเธอไม่มีทางแสดงความชื่นชมเขาแบบสาวพวกนั้นเด็ดขาด! 

ยังไม่ถึงเวลาปิดร้านเลยนี่ครับ

ฌาร์คเอ่ยปากพูดกับหญิงสาวที่คาดเดาได้ไม่ยากว่าน่าจะเป็นเจ้าของร้าน เพราะก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้ามาในร้าน เขาดูป้ายเวลาเปิดปิดร้านตรงผนังกระจกเรียบร้อยแล้ว

ใช่ค่ะ แต่วันนี้ฉันจะปิดร้านเวลานี้ค่ะ

เอ่ยจบก็เดินไปที่หน้าร้าน พลิกป้ายที่เดิมทีมีภาษาอังกฤษติดไว้ว่า เปิด เป็นอีกฝั่งซึ่งมีคำว่าปิดเขียนเอาไว้ ท่ามกลางสายตาสงสัยของลูกค้าหนุ่ม และสายตาประหลาดใจของสองพนักงานสาวที่ไม่ทราบมาก่อนว่า เจ้าของร้านคนสวยจะปิดร้านเวลานี้ เวลาที่พวกเธอกำลังกระตือรือร้นกับการต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ ซึ่งมันเป็นโอกาสที่ดีและหาได้ยากมาก ทว่านายจ้างสาวกำลังทำความฝันของพวกเธอสลาย 

*************************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ
ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,527 ความคิดเห็น

  1. #1421 aemly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:40

    เเค้าเจอกันแล้ว

    #1,421
    0
  2. #1390 tungkn4841 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 03:29

    ถึงจะเจอกันครั้งแรก แต่ก็คงไม่สบอารมย์กันเสียแล้ว

    #1,390
    0