(sf/os) produce 101 | twenty one radio on-air

ตอนที่ 6 : | seonlin | Call you mine ( 5 0 p e r c e n t.. . . )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

play : call you mine – Jeff Bernat


Seonho x Kuanlin (fem)

He is older than she


*ตอนนี้เครือเดียวกับ walk you home (Holin) ตอนที่แล้วค่ะ  โดยเรื่องนี้จะเป็นเรื่องของไลลา น้องสาวของก้วนลิน 

ถ้าอยากเข้าใจมากขึ้นอ่านตอนก่อนหน้านี้ได้นะคะ แต่ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรค่ะ >_<

 









ไล ไลลา เป็นชื่อที่ค่อนข้างคุ้นหูในบรรดาเด็กกอนซาล่าไฮสคูล โรงเรียนเอกชนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของดีซี

 

ด้วยรูปร่างที่สูงโปร่งกว่าเด็กผู้หญิงเอเชียทั่วไป ผิวขาวเนียนโดดเด่น ใบหน้ารูปไข่และเครื่องหน้าสวยตั้งแต่ดวงตาสองชั้นและริมฝีปากแดงฝาดอวบอิ่ม เส้นผมสีดำยาวปล่อยตามธรรมชาติที่มักถูกมือเรียวเสยขึ้นไปลวกๆ ไม่ว่าจะตอนเดิน ยืน หรือนั่ง ล้วนเป็นท่าทางที่สะกดสายตาคนมอง

 

แต่ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตาเท่านั้นที่ทำให้ชื่อนี้เป็นที่รู้จักไปถึงดันบาร์โรงเรียนข้างๆ ไล ไลลา นักเรียนไฮสคูลปีสุดท้ายยังเป็นเจ้าของข่าวลือหลายอย่างที่แพร่กระฉ่อนไปทั่ว เรื่องราวที่มีชื่อเธออยู่ในนั้นถูกใช้เป็นหัวข้อสนทนาให้ผู้คนในโรงเรียนเอาไปพูดกันสนุกปาก

 

มีตั้งแต่ข่าวลือบ้าๆ อย่างเมื่อสามปีก่อน พวกเด็กปีหนึ่งต่างพูดกันว่าเธอกินแมงกะพรุนกับเลือดหมูต้มเป็นอาหารทุกวันเลยทำให้ผิวใส

 

และตอนอยู่ปีสอง หลังจากแสดงความสามารถด้านการต่อสู้ในชมรมป้องกันตัว ไลลาก็สร้างเสียงฮือฮาไปทั่วโรงเรียนว่าเธออาจใช้เวลาช่วงปิดเทอมรับจ๊อบเป็นสายให้ตำรวจทำภารกิจลับ หลังจากมีคนเห็นร่างเพรียวยืนคุยกับกลุ่มชายในชุดสูทท่าทางเหมือนเจ้าหน้าที่ FBI บ่อยๆ

 

และพอถึงซัมเมอร์ปีสาม ว่ากันว่าไลลาที่มีรูปร่างโดดเด่นถูกเอเจนซี่พาเข้าวงการนางแบบ และกำลังจะมีงานเดินแบบให้ชุดชั้นในชื่อดังที่มีคนเฝ้าดูการถ่ายทอดไปทั่วโลก

 

หรือแม้แต่เรื่องประหลาดๆ ที่ไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่นักอย่างไลลาอาจเป็นเจ้าหญิงจากประเทศเล็กๆ ในแถบเอเชียก็เคยมี

 

แม้ข่าวลือในตัวเธอส่วนใหญ่จะเห็นได้ชัดว่าไม่น่าเชื่อถือ แต่ก็มีเรื่องหนึ่งที่พิสูจน์ได้และทุกคนลงความเห็นว่าเป็นเรื่องจริง

 

ไล ไลลา เป็นยัยตัวแสบปี 4 ที่ไม่ค่อยมีใครในกอนซาล่าไฮสคูลกล้าหือ

 

นายขวางล็อคเกอร์ฉันอยู่

 

อ่า...โทษที

 

เด็กหนุ่มผิวสีที่ถูกดวงตาเรียวสองชั้นจ้องมองนิ่ง ค่อยๆ เขยิบร่างกายใหญ่โตให้คนที่ยืนรออยู่เข้าไปเอาของในล็อคเกอร์ของตัวเองได้

 

ด้วยอุปนิสัยที่ค่อนข้างประหลาดไร้มนุษย์สัมพันธ์  ใบหน้าสวยมักเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกทำให้ไม่มีใครเดาได้ว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่  และอย่างที่บอกว่าความสามารถด้านคาราเต้ในชมรมป้องกันตัวนั้นช่างไม่เหมาะกับรูปร่างเพรียวบางจนก่อให้เกิดข่าวลือแปลกๆ โด่งดังไปทั่วโรงเรียน  ทำให้คนที่ปฏิสัมพันธ์ด้วยต่างอดระแวงไม่ได้

 

            หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือไม่อยากยุ่งด้วยมากกว่า

 

            เพราะท่าทางนิ่งๆ  ไม่เดือดไม่ร้อนกับอะไรซักอย่างของไลลาก็กวนประสาทใครต่อใครเข้าอยู่มากเหมือนกัน

 

            และบางคนถึงขั้นหมั่นไส้เลยล่ะ

 

            “เฮ้  ยัยหัวดำ”

 

            “เธอขวางทางฉันอยู่”

 

            ไลลาหันไปตามเสียงขึ้นจมูกเพื่อพบกับเพื่อนร่วมชั้นหัวทองที่เธอจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ   รู้แต่ว่าคุ้นหน้าเพราะที่ผ่านมามักถูกผู้หญิงคนนี้และเพื่อนอีกสี่ห้าคนชวนคุยที่โถงทางเดินหน้าห้องเรียนบ่อยๆ

  



             

            เสื้อสวยดีนี่ไล   เตรียมใส่ไปงานศพญาติคนไหนหรอ?’



 

            อรุณสวัสดิ์ โอ้ยตายละ   วันนี้ฉันจะโชคร้ายหรือเปล่าเนี่ยที่เจอเธอแต่เช้า



 

            สวัสดีไลลา  เมื่อกี้ฉันเห็นด้วยล่ะว่าใครมาส่งเธอ...

 



 ‘ดูเหมือนจะเป็นรถขยะนะ

 




            ไม่ใช่ว่าคนฟังจะไม่รู้ว่ากำลังถูกยัยหัวทองพวกนี้จิกกัดหยาบคาย  แต่ไลลาไม่คิดจะเอาคำพูดพวกนั้นมาใส่ใจมากกว่า

               

            “เธอขวางทางฉันอยู่นะไลลา”

 

            เสียงเล็กย้ำอีกครั้ง  เชิดคางขึ้นเป็นการหาเรื่องหน่อยๆ ระหว่างที่ถูกนัยน์ตาดำคลับจ้องมอง 

 

 อย่างที่บอกว่าไลลาจำไม่ได้แม้แต่ชื่อของแม่พวกนี้ เธอจึงใช้เฉดสีผมเป็นตัวแบ่งแยกว่าใครเป็นใคร ยัยหัวทองมาก ยัยหัวทองน้อย ยัยผมน้ำตาล ยัยผมหยิก และยัยผมตรง เธอใช้ชื่อเล่นพวกนี้เรียกแต่ละคนในใจ

 

 และยัยหัวทองน้อยก็คือคนที่เธอหันไปพูดด้วย ร่างในเสื้อเชิ้ตเครื่องแบบตัวเล็กยืนอยู่ข้างหน้าสุด และดูต้องการหาเรื่องเธอที่สุดในทุกๆ ครั้งที่เจอกัน

 

 “ขอโทษนะเสียงนิ่งตอบกลับไป ไม่ได้แสดงอารมณ์ให้คนฟังรู้สึกอย่างที่พูดเท่าไหร่นัก

 

 “แต่ทางเดินตั้งกว้าง เธอก็เดินไปข้างหลังฉันสิ

 

 ไลลาเปิดตู้ประจำตัว บานล็อคเกอร์เฉียดหน้าเนียนสวยของคนผมทองกัดสีที่ยืนรอหาเรื่องอยู่ไปนิดเดียว ถ้าเมื่อกี้เธอไม่ย่นคอหลบ คงไม่พ้นปะทะเข้าไปเต็มๆ จมูกแน่ๆ

 

 “เฮ้!

 

ดวงตาเรียวสองชั้นหลังบานล็อคเกอร์กรอกเป็นเลขแปด เดาได้อยู่แล้วว่าจะต้องถูกเหวใส่

 

เธอไม่เห็นหรอว่าทางเดินคนเยอะจะตาย! ฉันไม่อยากไปเบียดกับพวกที่เดินอยู่ตรงนั้นหรอกนะ!

 

เพราะงั้นเธอน่ะ ขวางทางพวกเราอยู่ หลบไปสิ

 

ยัยผมหยิกพูดเสริมเพื่อน แถมยังสะบัดนิ้วที่มีเล็บยาวๆ ทากลิตเตอร์วิบวับใส่หน้าเธอเป็นเชิงบอกให้ไปให้พ้น  ไลลาพ่นลมหายใจออกมา

 

โอเค

 

งั้นรอแป๊บหนึ่งนะ ขอฉันหยิบของก่อน

 

“...”

 

ด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ร้อน มือเรียวค่อยๆ หยิบของที่ต้องใช้เรียนจากล็อคเกอร์ลงกระเป๋าสะพายช้าๆ ทีละชิ้น ท่ามกลางสายตาของกลุ่มเด็กสาวที่มองอยู่ ไลลาหยิบหนังสือทีละเล่มลงกระเป๋าอย่างทะนุถนอม เลือกสีปากกาที่อยู่ในกล่องดินสอด้วยการเอามาเทียบกันด้ามต่อด้าม เธอไม่ลืมที่จะส่องกระจกที่ติดอยู่ข้างๆ เพื่อเช็คความสะอาดรอบดวงตา ก่อนจะกลับมาลังเลกับสีปากกาอีกครั้ง...

 

และนั่นทำให้ความอดทนของเพื่อนร่วมชั้นซึ่งยืนรออยู่แทบหมดลง

 

ให้ตาย...

 

พวกเราจะทำยังไงกับยัยนี่ดีนะ

 

ปึง!

 

ไลลากระแทกประตูล็อคเกอร์ปิดเสียงดัง ทำเอายัยผมน้ำตาลซึ่งกำลังพูดอยู่สะดุ้งสุดตัว พวกเธอแต่ละคนมองมาที่ไลลาหวาดๆ แม้จะเป็นฝ่ายเข้ามาหาเรื่องก่อนเองก็ตาม

 

ล็อคเกอร์นี้แค่ต้องปิดแรงหน่อยเพราะไม่งั้นจะไม่สนิทเท่านั้นเอง

 

เสร็จแล้ว

 

เชิญเดินได้ ทางโล่งแล้วล่ะ

 

ร่างเพรียวพิงหลังไปกับล็อคเกอร์ เปิดทางเดินให้กลุ่มสาวๆ พวกนั้นเดินไปตามที่ต้องการ คิ้วสวยได้รูปเลิกขึ้นน้อยๆ ระหว่างที่มองแต่ละคนเชิดหน้าเดินผ่าน  และก่อนที่คนสุดท้ายจะก้าวฉับๆ พ้นรัศมีที่จะได้ยิน  มุมปากอิ่มก็ยกยิ้มน้อยๆ

 

น่าจะโล่งพอๆ กับสมองพวกเธอเลย

 

บอกแล้วว่าไลลาน่ะ ถูกพิสูจน์มาแล้วว่าเป็นยัยตัวแสบ


 



อืม...ฉันเสียใจต่อการจากไปของแม่เธอด้วยนะ



 

แค่เกิดมาเป็นตัวเธอมันก็โชคร้ายอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ไม่เกี่ยวกับฉันหรอก



 

อ่า ใช่ และรถขยะคันนั้นมันมารับพวกเธอไง เขาจอดรออยู่นะ รีบไปสิ

 




 

 

 

 

 

 

 



 

 

อย่างไรก็ตาม ไลลาก็เป็นแค่เด็กสาววัยย่างสิบเก้าที่อาศัยอยู่กับพ่อและแม่ มีพี่สาวที่แยกออกไปอยู่กับครอบครัวอีกหมู่บ้านหนึ่งซึ่งสามารถนั่งบัสไปหาได้ไม่ถึงสิบป้ายรถเมล์

 

ถ้าเทียบกับลูกสาวบ้านอื่น ไลลาถือว่าไม่เคยทำให้พ่อแม่ปวดหัว ผลการเรียนก็จัดว่าใช้ได้ทีเดียว จะมีก็แต่เรื่องคำพูดคำจาแห้งแล้งไม่ค่อยนึกถึงจิตใจคนฟังนี่แหละ ที่ทำให้คุณและคุณนายไลแอบกังวลว่าลูกสาวคนเล็กจะไปทำให้ใครไม่พอใจไปบ้างหรือเปล่า

 

เพราะงั้นจึงตรงข้ามกับพ่อแม่บ้านอื่นที่กลัวว่าลูกสาวจะไปเสียคนเพราะเด็กผู้ชายเกเรที่ไหน ถึงหน้าตาจะสะสวยระดับมีข่าวลือว่าไปเป็นนางแบบได้ แต่คุณนายไลแทบจะสวดภาวนาทุกวันให้มีใครซักคนบนโลกสามารถทนความกวนประสาทของลูกสาวคนนี้

 

และช่วยเอาไปเป็นเจ้าสาวด้วยเถอะ

 

แต่ตัวไลลาเองก็ใช่ว่าจะสนใจเรื่องแบบนี้เท่าไร  หลังจากได้จดหมายตอบรับจากเพนน์*ทำเอาทุกคนในบ้านค่อยหายใจหายคอทั่วท้อง  ทุกๆ วันเด็กสาวที่ใกล้จะเรียนจบไฮสคูลเต็มทีสนใจแค่เรื่องจะหาเงินไปเรียนมหาวิทยาลัย เธอไปช่วยโรงฝึกที่เคยเรียนสอนคาราเต้ สมัครทำงานพิเศษที่อื่น และเก็บตังค์แม้กระทั่งกับพี่สาวแท้ๆ ที่ไหว้วานให้มาช่วยดูแลหลานสาวตอนพี่เลี้ยงไม่ว่าง

(*University of Pennsylvania)

 

มันน่าโมโหก็จริง แต่ลินพี่สาวของไลลาคิดว่าถ้าน้องสาวที่มักจะอีเรื่อยเฉื่อยแฉะไปวันๆ มีเรื่องอะไรที่สนใจทำขึ้นมามันก็ดีเหมือนกัน

 

“หวัดดีค่า”

 

ไลลาทำงานพิเศษที่ร้านขายแซนด์วิชผักออร์แกนิคเล็กๆ ที่แต่ละกะมีพนักงานประจำอยู่หน้าร้านคนเดียว

 

            ไม่ได้รับจ๊อบเป็นสายลับให้ตำรวจสากล

 

            ไม่ได้เตรียมฟิตหุ่นไปเดินแบบให้วิคตอเรียซีเคร็ท

 

            และไม่ได้มีเชื้อสายราชวงศ์ประเทศไหนด้วย 

 

            ที่ผ่านมาเธอไม่เคยคิดจะใส่ใจปฏิเสธข่าวลือบ้าๆ เหล่านั้นของตัวเองหรอก   จริงๆ เลือดหมูกับแมงกะพรุนก็เคยกินอยู่บ้างในเมนูอาหารเอเชีย  แต่เรื่องอื่นๆ ถ้าใครเชื่อคงไม่พ้นพวกปัญญานิ่มที่ไม่น่าเสวนาด้วยนั่นแหละ

 

 แต่ตอนนี้เธอเริ่มคิดแล้วว่าถ้าหนึ่งในเรื่องปัญญาอ่อนพวกนั้นเป็นจริงอยู่บ้างก็คงจะดีนะ

 

 “รับอะไรดีคะ?

 

            ไลลาเคาะนิ้วบนเคาท์เตอร์ระหว่างรอลูกค้าเลื่อนสายตามองป้ายไฟแสดงรายการอาหารข้างบนหัว  พอต้องมาทำงานบริการแบบนี้ไอ้นิสัยแข็งกระด้างก็ถูกบังคับให้ต้องปรับปรุงไปนิดหน่อย   ด้วยสัจธรรมที่ใครๆ ก็ยึดถือกันนั่นแหละ...เพื่อเงิน

 

            “เอาขนมปังแผ่นบนเป็นแป้งงา  แผ่นล่างเป็นโฮลวีท  ผักกาดแก้ว ผักขม เบบี้แครอทหั่น  มะเขือเทศ  แตงกวาดองสองชิ้น  ใส่ไข่ด้วยเอาแต่ไข่ขาว   อ้อ   เบคอนขอแบบไม่ติดมันนะ”

 

            “ค่า  รอแป๊บนึงนะคะ   เดี๋ยวจะไปบอกแม่เธอให้ทำให้”

 

            “ไลลา!

 

            แซมร้องหลังจากได้ยินเพื่อนตอบกลับสิ่งที่เธอแกล้ง   ไลลากระตุกยิ้มพลางส่ายหัวน้อยๆ ให้กับซาแมนธ่า  เด็กสาวหน้าตาน่ารักนิสัยดี ที่ไม่รู้สมองกระทบกระเทือนตรงไหนถึงยอมมาเป็นเพื่อนสนิทของเธอได้  และอาจเป็นเพื่อนคนเดียวในโรงเรียนของเธอด้วย    

 

            “ถ้าจะมากวนก็หลบไป อย่ามาขวางทางลูกค้า”

               

            “ไม่เห็นจะมีลูกค้าตรงไหน   จริงๆ ถ้าเธอไม่มาทำงานฉันก็คิดว่าร้านนี้จะเจ๊งอยู่แล้วนะ”

 

            “เดี๋ยวนี้คนนิยมอาหารออแกนิคจะตาย   คนจะมาซื้อก็ตอนที่เธอไม่โผล่มากวนฉันน่ะ”

 

            “อย่างคุณหมอคนนั้นน่ะหรอ?

 

            ใบหน้านิ่งๆ ยิ่งดูตึงไปสนิทเมื่อน้ำเสียงหยอกเย้าของเพื่อนเอ่ยถึง ใครบางคน  ที่ทำให้ภายในช่องท้องของไลลาปั่นป่วนเหมือนมีผีเสื้อนับร้อยบินวนไปมาเมื่อนึกถึงใบหน้าคมและผมยุ่งๆ ของคนที่มักปรากฏตัวที่นี่ก่อนร้านปิดไม่กี่นาที

 

             ขนมปังแป้งฟักทอง  ใส่เบคอนและผักทุกชนิดที่มีเหลืออยู่ในเวลานั้น  

 

             ไลลาเพิ่งเริ่มทำงานที่นี่ได้ประมาณสองเดือน  แต่ทุกกะที่เธอมาเข้า มักจะต้องเจอกับผู้ชายคนนั้นเสมอ

 

             นับตั้งแต่อาทิตย์แรกที่เธอมาทำงาน   ก็ดันเกิดเรื่องนั้นขึ้น

 

             มันคือวันแรกที่เธอเจอเขาล่ะมั้ง

 

             คิดถึงทีไรก็ปั่นป่วนทุกที

 

             มันเป็นอาการของคนที่กำลังคลื่นไส้เพราะความอับอายน่ะ

 

 

 

 

 











 

 

ยูซอนโฮ ใช้ชีวิตส่วนใหญ่วนเวียนอยู่ระหว่างบ้าน ที่ทำงาน และร้านอาหาร take home

 

หลังเรียนจบแพทย์เฉพาะทางด้านนิติเวชจาก MIT ชายหนุ่มก็สอบผ่านด้วยคะแนนระดับ Top 3 เข้าทำงานกับสำนักงานสอบสวนกลาง หรือที่รู้จักกันในชื่อ FBI

 

ใช่ FBI เดียวกับที่เห็นกันบ่อยๆ ในซีรี่ส์และในหนังสืบสวนนั่นแหละ เจ้าหน้าที่พิเศษในชุดสูทเท่ๆ มีตรามหาอำนาจกับวิทยาการล้ำสมัยไว้จับผู้ร้าย ซอนโฮเป็นหนึ่งในแพทย์ประจำแลปนิติเวชของสำนักงานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในวอชิงตันดีซี คอยชันสูตรพลิกศพผู้เสียชีวิตในคดีต่างๆ และหาหลักฐานทางมานุษยวิทยาเพื่อช่วยในการสืบสวน

 

และบางทีก็ไปช่วยวิเคราะห์พฤติกรรมคนร้ายบ้าง เพราะชายหนุ่มก็สนใจด้านจิตวิทยาอยู่เหมือนกัน

 

ผมว่าคนร้ายรายนี้น่าจะเป็นผู้หญิงนะครับคุณดงโฮ ดูจากรอยถลอกของเหยื่อบริเวณลำตัวไปจนถึงขา แสดงว่าคนร้ายลากเหยื่อจากสถานที่ฆาตรกรรมมาตรงสถานที่ทิ้งศพ ด้วยแรงที่มีไม่มากพอจะอุ้มหรือยกลำตัวส่วนบน ไม่มีการล่วงละเมิดทางเพศ สาเหตุการตายคือการกระหน่ำแทงจากด้านหลังก่อนปาดคอซึ่งหลีกเลี่ยงการประทะตรงๆ ทั้งๆที่เหยื่อเองก็เป็นผู้หญิง

 

แต่ความจริงคนร้ายก็อาจเป็นผู้ชายตัวเล็กได้เหมือนกัน

 

คุณดงโฮคิดว่าไงครับ?”

 

หมอ...นัยน์ตาเรียวดุของคนที่ถูกเค้าเท้าโต๊ะจากทางด้านหลังตวัดหันมามอง

 

นายไม่ต้องขึ้นมาถึงนี่ก็ได้นะ ฉันลงไปเอาผลที่นิติเวชเองได้

 

อ่า...แหะๆ

 

ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงรีบหดตัวกลับมายืนยิ้มแห้ง ยกแขนที่พับเสื้อเชิ้ตมาถึงข้อศอกเกาหัวแก้เขิน รอบตัวมีเจ้าหน้าที่พิเศษประจำแผนกสืบสวนเดินไปเดินมา บ้างก็ทำงานเอกสารประจำโต๊ะตัวเองเช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่คังดงโฮที่เขาคุยธุระด้วยอยู่

 

พอดูเหยื่อคดีนี้เสร็จวันนี้ก็ไม่มีอะไรทำแล้วอ่ะครับ เลยอยากหาเรื่องขึ้นมาเที่ยวเล่น

 

เหตุผลนั้นเรียกรอยยิ้มจากเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ที่ได้ยิน นอกจากจะสนิทสนมกันเพราะร่วมทำคดีด้วยกันบ่อยๆ ด้วยอายุของซอนโฮที่เทียบกับเจ้าหน้าที่พิเศษฝีมือดีเหล่านี้ถือว่าอาวุโสยังน้อย จึงทำให้ได้รับความเอ็นดูจากรุ่นพี่แผนกสืบสวนหลายคนพอสมควร

 

ดงโฮเขาก็อยากหาเรื่องลงไปที่ห้องเย็นเหมือนกัน หมอซอนโฮ

 

อ๋า~~”

 

ยูซอนโฮกับเจ้าหน้าที่พิเศษฮวังมินฮยอนส่งสายตาแปลกๆ ให้กัน ทำเอาคังดงโฮที่รู้ตัวอยู่แล้วว่ากำลังถูกแซวส่ายหัวอย่างไม่อยากเสวนาต่อ

 

จริงๆ เมื่อกี้ผมก็กะจะพาหมอลินขึ้นมาด้วยนะครับ เธอบ่นๆ อยู่ว่าอยากหาเวลาขึ้นมาดูความเป็นอยู่ของแผนกสืบสวนบ้าง

 

หลายคนในห้องหูผึ่งขึ้นมาเพราะคำพูดนั้นของหมอหนุ่ม ด้วยชื่อของหมอผู้ช่วยคนสวยแห่งแผนกนิติเวชค่อนข้างป๊อบปูล่าร์ในหมู่ชายฉกรรจ์แผนกสืบสวนอยู่มาก แต่ไม่มีใครกล้าตื่นเต้นกระโตกกระตากขึ้นมาเท่าไหร่ เพราะมีอดีตตัวจริงคนหนึ่งคอยเป็นเจ้าที่เจ้าทาง และจนทุกวันนี้ก็ยังมีเรื่องมีราวกันอยู่อย่างตัดไม่ขาด

 

คนที่มีปฏิกิริยามากที่สุดอย่างเห็นได้ชัดเพราะคำพูดนั้นจึงหนีไม่พ้นเจ้าตัว...เจ้าหน้าที่พิเศษคังดงโฮ

 

แต่ลินบอกว่าให้ผมขึ้นมาก่อน มาเช็คว่าคุณดงโฮอยู่มั้ยน่ะครับ

 

ถ้าอยู่เธอจะได้ไม่ขึ้นมา

 

ก่อนประกายความดีใจที่แว้บขึ้นมาบนนัยน์ตาสีเฮเซลนัทจะดับวูบลงในชั่ววินาที อารมณ์ตรงข้ามกับรอยยิ้มยียวนบนใบหน้าหล่อเหลาสีน้ำผึ้งของคนซึ่งรีบพูดทันควัน

 

ล้อเล่นนะครับๆ

 

ถ้าถูกไอ้ดงโฮต่อยขึ้นมาฉันก็ช่วยไม่ได้นะหมอเจ้าหน้าที่พิเศษหลงกั๋วซึ่งเดินผ่านมาพอดีตบบ่าร่างสูงแปะๆ เมื่อสังเกตแววตาของเพื่อนมองอย่างดุดันมาที่คนซึ่งเอาเรื่องซีเรียสอย่างยิ่งของตัวเองมาพูดเล่น  จนยูซอนโฮต้องยิ้มแห้งๆ ตอบกลับไปเพื่อความอยู่รอด

 

ผมว่าคงต้องให้ทุกคนในนี้ช่วยมั้งครับ ผมถึงจะมีชีวิตรอด แหะๆๆ

 

ไว้คราวหน้าผมจะรอให้คุณดงโฮลงไปเอาแฟ้มที่แผนกแล้วกัน

 

เชิญได้ครับ

 

.

 

.

 

.

 

คุณดงโฮก็ยังนั่งทำงานหัวฟูเหมือนเดิมนะครับ ไม่มีท่าว่าจะแอบมีอีหนูที่ไหนเลย

 

ก็ยังไม่ได้ถามอะไรเลยนี่คะ บอกทำไม

 

ยูซอนโฮแอบอมยิ้มให้เสียงหวานที่ติดจะตำหนิเล็กน้อยยามที่เขาเดินเข้าไปในห้องพักแพทย์ของแผนกนิติเวชชั้นสาม กลิ่นของเลือดและสารเคมีจางๆ ที่ลอดมาจากห้องแลปข้างๆ คุ้นชิ้นจมูกจนชายหนุ่มแทบไม่รู้สึกอะไร

 

คิดว่ายังไงลินต้องถามผมว่าเค้าเป็นยังไงบ้างน่ะ ก็เลยบอกไว้ก่อน

 

อาทิตย์นี้ยังไม่เจอคุณดงโฮเลยนี่นา ไม่แปลกหรอกครับที่จะถามหาอ่ะ

 

ยูซอนโฮเหย้าแหย่พลางแอบมองใบหน้าเนียนใสที่ซ่อนอยู่หลังหน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องใหญ่ จากเป็นเพื่อนร่วมงานกันมาหลายปี เขาดูออกว่าสีหน้าแบบนี้ไลก้วนลินกำลังแอบซ่อนความเขินแน่นอน

 

ในชีวิตของยูซอนโฮช่วงนี้ นอกจากหมาที่บ้านกับรายการมาสเตอร์เชฟ ก็ไม่มีอะไรทำให้สนุกสนานได้เท่าการแซวอดีตสามีภรรยาคู่นี้หรอก

 

ใช่ ชีวิตหนุ่มโสดอย่างเขาก็มีแค่งานที่ทุ่มเทจริงจัง นอกนั้นมันก็มีแค่นั้นแหละ

 

 

 

คุณซอนโฮ เย็นนี้มีอะไรทานรึยังคะ?”

 

หืม?”

 

หลังจากที่ต่างคนต่างแยกกันสะสางงานเอกสารตรงคอมพิวเตอร์ประจำตัว พวกเขาต้องใช้ห้องพักแพทย์หรือห้องทำงานร่วมกันโดยมีโต๊ะตั้งอยู่คนละด้านของห้องกระจก ซึ่งมองออกไปจะเห็นเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ในแลปเดินไปมาอยู่ด้านนอก อยู่ๆ ลินที่กำลังจะเคลียร์งานของตัวเองเสร็จและทำท่าจะเก็บของกลับก็ถามเขา เรียกให้ใบหน้าคมโผล่หน้าไปหาข้างๆ หน้าจอคอม

 

พอดีฉันมีคูปองลดราคาร้านแซนวิชใกล้ๆ สำนักงานของพวกเราน่ะค่ะ

 

ลดตั้ง 80% เลยนะคะ

 

ยูซอนโฮเบิกตากว้างให้กับขุมทรัพย์ที่เพื่อนร่วมงานโชว์ให้ดูจากอีกฝั่งของห้อง และไม่ใช่แค่คูปองใบเดียว นิ้วเรียวของก้วนลินค่อยๆ คลี่คูปองกว่าสิบใบออกมาพร้อมรอยยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของซอนโฮ

 

คุณไปเอามาจากไหนน่ะ!?”

 

ซอนโฮผุดลุกจากเก้าอี้ทำงาน เดินก้าวยาวๆ ไปหาลินที่โต๊ะด้วยดวงตาเป็นประกาย อย่างที่เคยบอกว่าชีวิตของหนุ่มโสดอย่างเขาวนเวียนไปมาอยู่ระหว่างบ้าน ที่ทำงาน และร้านอาหารพวกนี้ การได้เห็นคูปองลดราคาจำนวนมากไม่ต่างอะไรกับเห็นตั๋วฟรีที่คอยยื้อชีวิตของเขาให้รอด

 

แม้แม่ของเขาที่อยู่ต่างรัฐจะบ่นบ่อยๆ ว่าให้เพลาๆ อาหารประเภทสำเร็จรูปหรือฟาสฟู้ดพวกนี้บ้างเถอะ แล้วก็จะบ่นลากยาวไปถึงเรื่องทำไมไม่หาผู้หญิงดีๆ ซักคนมาดูแล แต่งงาน มีหลาน โน่นนี่นั่น

 

แต่ด้วยงานที่หนักหนาและเวลาอันน้อยนิด ก็คงต้องพึ่งพาอาหาร take home พวกนี้ต่อไป

 

และไม่ใช่ว่าชายหนุ่มโสดอย่างเขาจะดูแลตัวเองไม่ได้เสียหน่อย ยูซอนโฮสามารถทำงานบ้านและดูแลอพาร์ทเมนต์ของตัวเองได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง ถ้าเป็นวันหยุดหรือวันพักร้อนเขายังมีอารมณ์ไปซูเปอร์มาเก็ตและใช้สกิลที่สะสมจากการดูรายการมาสเตอร์เชฟมาปรุงอาหารทานเอง ...เท่าที่จะพอทานได้

 

แต่เขาเคยมีวันหยุดแบบนั้นล่าสุดเมื่อไหร่กันนะ...

 

พอดีน้องสาวของลินทำงานพิเศษที่ร้านนี้ค่ะ เพิ่งทำอาทิตย์แรกเลย ให้คูปองมาซะเยอะ

 

ลินมีน้องสาวด้วยหรอครับ?”

 

อื้มลินพยักดวงหน้าสวยหวาน หยิบผมสั้นระต้นคอขึ้นไปทัดใบหู มีอยู่คนนึง อายุห่างกันหลายปีเลย

 

คุณซอนโฮเอาคูปองพวกนี้ไปเถอะค่ะ ฉันคงไม่ได้ไปร้านแบบนี้เท่าไหร่ ยังไงก็ต้องกลับไปทำอาหารให้มินนาอยู่แล้ว

 

ก้วนลินพูดถึงลูกสาววัยกำลังน่ารักที่ซอนโฮเคยมีโอกาสได้เจอมาแล้วหลายครั้ง เด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าชัง ผสมกันระหว่างคุณพ่อสุดหล่อกับคุณแม่คนสวยได้ลงตัวทีเดียว

 

และดูเหมือนร้านนี้จะเป็นแซนวิชผักออแกนิก น่าจะดีต่อสุขภาพหน่อย ถ้าโชคดีอาจจะได้เจอน้องสาวฉันที่ร้านด้วยนะคะ

 

ลินขำน้อยๆ ยามที่ส่งคูปองเหล่านั้นใส่มือยูซอนโฮอย่างยินดี ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มกว้างบนผิวสีน้ำผึ้ง

 

แต่คิดว่าไม่เจอน่าจะดีกว่า

 

ยูซอนโฮมองคูปองหลายใบในมือด้วยสีหน้าเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ จินตนาการถึงแซนวิชลดราคาเหมือนได้ฟรีที่คงต่อชีวิตเขาไปได้หลายมื้อ

 

และเขาจะประเดิมใช้ใบแรกในวันนี้แหละ

 

ตอนแรกว่าจะหาซับเวย์กินอยู่พอดี

 

 

 



 

_ _To be continued_ _

5 0 %

 

 



 

(สกรีมแท็ก #21เรดิโอ เปงกำลังใจให้ไรเต้อ บ่นฟิคทวงฟิคได้ค่ะ ได้โปด  ชอบค่ะ ;-;)


หลังจากปล่อย walk you home (holin) ไป วันนี้เรากลับมาแล้วกับคู่คุณน้องสาวไลลา  อย่างที่สัญญากันไว้ว่าจะมีซอนหลินตั้งแต่วันวาเลนไทน์ (สองเดือนก่อนพอดี....)   ซึ่งใน sf เรื่องนี้ซอนโฮจะอายุมากกว่าควานลินคนน้อง  แต่พอๆ กับควานลินคนพี่(ที่ดันถูกคุณคังเค้าครอบครองไปแล้ว)

แนวเรื่องคราวที่แล้วนั้นได้รับคำวิจารณ์มาว่าได้กลิ่นอายหนังฝรั่ง  เพราะจริงๆ ก็อ้างอิงมาจากซีรี่ส์ Criminal mind ค่ะ  แต่ดันไม่มีฉากสืบสวนเลย 5555  พอมาตอนนี้  อยากกระซิบว่าอาจได้อ่านการไล่ล่าคนร้ายในตอนของซอนหลินก็ได้นะคะ -..-   แต่ว่าคุณหมอผ่าศพกับเด็กไฮสคูลจะไล่ล่าคนร้ายยังไงกันเนี่ยยย

ความจริงตั้งใจให้ธีมเรื่องเป็นเหมือนหนัง She’s all that ด้วยล่ะค่ะ  เอาล่ะ  มันจะมาผสมผสานกันยังไง  ...ช่วยติดตามกันด้วยนะคะ!

สำหรับใครที่อยากอ่าน Holin ก็เชิญ walk you home ตอนก่อนหน้านี้ได้เลย

อันนี้เรทยังไม่แน่ใจ  แต่อันนั้นน่ะ

R-20++++++++ เลยล่ะค่ะ....

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

92 ความคิดเห็น

  1. #74 xoxococonut (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 11:28
    ยังรอคุณไลลามาตีกับซอนโฮอยู่นะคะะ
    #74
    0
  2. #72 Sinmun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 15:21
    ชอบบบบมากเลยค่ะตามมาจากwalk you home ชอบมากๆเลยค่ะ ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากขอบคุณสำหรับผมงานดีๆนะคะ
    #72
    0
  3. #71 barbielin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 00:10
    รอตั้งแต่วาเลนไทน์ ในที่สุดดดดด /เปิดมีม”วันนี้ที่รอคอย”555555555
    ไลลาเป็นเด็กแสบจริงๆด้วยค่ะอยู่โรงเรียนมีข่าวลือเยอะไปหมดเด็ดๆทั้งนั้น55555(แอบอยากให้น้องได้เดินแบบวิคทอเรียซีเคร็ทจริงๆ สวยแน่ๆนางฟ้าvs) ส่วนคุณหมอนี่ก็แอบมีความกวนทีนอยู่นะคะ นิสัยน่าจะเข้ากันได้(มั้ยนะ;-;) แต่ดูเหมือนยัยน้องไลลาของเราแอบปิ้งคุณหมออะป่าวว มีอาการผีเสื้อบินนี่คือยังงายกานนนน
    เราชอบการบรรยายของคุณ21มากๆๆๆๆๆๆ อ่านไม่เบื่อเลยค่ะ กลิ่นอายฝรั่งมาเต็ม ติดตามนะค้า เป็นกลจ.ให้ค่ะ <3
    ปล. กลับไปอ่านwalk you home อีกรอบดีก่าา คีสถุงน้องมินนา >_<
    #71
    0
  4. #70 1719mx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 00:06
    อยากรู้ว่าไลลาไปทำไรไว้จังค่ะ5555555555 ชอบครตน้องมาก ชอบที่ไม่สนใจใครแต่มากวนก็สู้นาจา แล้วก็ได้อ่านซอนหลินที่ซอนโฮโตกว่านี่แปลกใหม่ดีค่ะ ชอบบบ รอนะคะ /-\
    #70
    0
  5. #69 tletle4143 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 00:01
    แง หิวซัพเวย์เลยอ่ะ555555 คุณไรท์จะขายholinจนกว่าคนทั้งโลกจะอ่านหมดใช่มั้ยคะ!!555555 อยากอ่านซีนจับผู้ร้ายมากๆเลย รอนะคะ สู้ๆน้า แฮพพรี้สงกรานค่า
    #69
    0
  6. #68 imhymnz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 23:38
    ยัยน้องไลลาตัวแสบบบ อยากรู้จังว่าตอนเจอกับคุณ-ูจะเป็นยังไง /) _ (\
    รอติดตามต่อนะค้า
    #68
    0
  7. #67 j_early97 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 23:37
    ตัดจบได้บีบหัวใจมากค่ะ ค้างงงงงงงงงงงงงง TOT คู่นี้น่าสนมจตรงที่ยิสัยแสบทั้งคู่เลยอะ แต่คนละแบบ คุณหมอจะกวนๆแบบขี้เล่นๆ แต่ยัยไลลาจะหวนหน้าตาย เย็นชาๆหน่อย... จริงๆก็ไม่หน่อยแล้วล่ะ5555555 ชอบบุคลิกผู้หญิง​แบบนี้มากค่ะ ได้ใจดีอะ ถ้าเจอกันคงปวดหัวแน่ๆเลย ยัยไลลาโดนปราบยังไงอะอยากรู้ ถึงได้เขินคุณหมอเขาแบบนั้น เธอทำอะไรเอาไว้ฮ้าาาาาาาา ขอเดาว่าฉากบู๊ในเรื่องคือมาจากข่าวลือที่ว่าไลลาแอบทำงานให้เอฟบีไอ​แน่ๆ มันกำลังจะเป็นเรื่องจริงแล้วใช่มั้ย กี๊สสสสสส รออ่านต่อนะคะ มาต่อเร็วๆเถอะได้โปรด อย่าบ่อยให้คนรอทรมาณด้วยความค้างคาแบบนี้เรรยยยย ;___; สู้ๆนะคะคุณยีบเอ็ด ฮไวทิ่งงงงง
    #67
    0
  8. #66 Fruit-Tea (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 23:20
    จะแสบขนาดไหนกันนะคู่นี้ เดาว่าน่าจะเป็นคดีบุลลี่ในโรงเรียนหรือเปล่าคะ
    ป.ล.คุณคังกับก้วนหลินนี่ยังไงคะ ไม่ต้องรักษาฟอร์มกันหรอกค่ะ ห่วงก็บอกห่วงเนอะ
    #66
    0
  9. #64 เรดดี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:00
    แค่เห็นคำโปรยก็ต้องเฟบแล้ว กลัวอะ กลัวว่าต่อให้โดยองทิ้งจองอู ลูคัสก็ไม่มีสิทธิ์หรือเปล่า กลัวจะมีปัญหา ฮือ แอบอยากรู้ด้วยว่าทำไมจองอูชอบโดยอง
    #64
    0
  10. #63 nxrxpx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 20:23
    ชิปคู่นี้เหมือนกัน ;_; จะร้องไห้เลยตอนมีแจ้งเตื่อนดีใจมากๆ555555 ลูคัสเองน่ารักมาก จริงๆไม่ต้องใจดีกับแฟนลุกพี่มากหรอกแต่ก็ทำอะ แงงงงงงงง เอออ คนแบบนี้แหละที่จะมาดูแลจองอู แง พิโดยองใจร้ายนะแต่นี้รักคู่นี้มากกว่า ฮือๆๆๆ
    #63
    0
  11. #62 TLKK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 18:24
    ลูคัสสสส โอ้โหววววว
    #62
    0
  12. #61 พิ้งค์โพลาร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 11:11
    ฮือออ ลูคัสสสส เอ็งมันได้ ใจเอ็งมันได้ว่ะ
    ไม่อยากให้เขาเสียใจอะไรอะลูคัสสสส
    ก็พอลูกพีทิ้งก็เป็นเราไงที่ดูแล ลูกอมรสโคล่าต้องเป้นของเอ็งลูคัส!!
    #61
    0
  13. #59 youdon'tknow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:41
    แงงงงง ชอบบมาต่อเร็วๆน้าคุณ21อิอิ
    #59
    0
  14. #56 FFFPAT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:57
    รอติดตามมมม ลูคัส สู้เค้านะลูกกก
    #56
    0