หนี้ดอกรัก

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 กลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

ดอกรักไม่ได้หาช่องทางที่จะติดต่อองค์อินทร์หรือก็คือสามีของสาลิกากลับไป เธอรอดูอยู่ว่าพี่ชายจะทำได้อย่างที่ปากพูดเอาไว้หรือไม่ ซึ่งผลก็คือ.. หลังจากที่ขจรไม่ได้ไปหาสาลิกาอยู่ 3-4 วัน กลับเป็นสาลิกามาหาพี่ชายของเธอที่บ้านแทน โดยมาตอนกลางวันพร้อมลูกสาว จากนั้นก็หาข้ออ้างพากันไปซื้อข้าวของ แต่หายกันไปหลายชั่วโมงอย่างน่าสงสัย

ในความคิดของเธอ.. ทั้งสองพากันเข้าโรงแรมเป็นแน่

ดอกรักเหมือนคนน้ำท่วมปาก ต่อหน้าทั้งคู่คุยกันธรรมดา แต่ลับหลังแอบลอบไปมีอะไรกัน และดูเหมือนว่าแม่ของเธอจะรู้เห็นเป็นใจอีกด้วย เนื่องจากสาลิกากับขจรเอาใจด้วยการซื้อทองให้ใส่และมอบเงินให้ใช้เพื่อซื้อใจให้เห็นด้วย

ตอนนี้ดอกรักอายุสิบแปดและกำลังอยู่ในช่วงเพิ่งจะเรียนจบ และคิดอยู่ว่าจะเรียนต่อหรือหางานทำดี เนื่องจากทางบ้านมีฐานะค่อนข้างยากจน แม่รับจ้างทำไร่ไถนาไปวันๆ อีกทั้งพี่ชายก็ไม่ค่อยจะเอาไหน ด้วยว่าเป็นพวกชอบใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย และทำตัวลอยชายไปวันๆ 

หลับแล้ว..

ดอกรักเห็นลูกแพร์หรือก็คือลูกสาวขององค์อินทร์และสาลิกาหลับก็ถอนหายใจด้วยว่าสงสารเด็ก เพราะพ่อแม่อาจจะมีปัญหากันในวันหนึ่ง ซึ่งคาดคิดไม่ถึงเลยว่าจะเร็วถึงขนาดนี้ เมื่อจู่ๆ ก็มีคนปรากฏตัวอยู่ที่ทางเข้าประตูบ้าน พอเห็นว่าเป็นใครเท่านั้น ใจก็หล่นตุบไปอยู่ที่ตาตุ่มด้วยความตกใจ เนื่องจากเขาคือสามีของสาลิกาที่จู่ๆ ก็กลับมายังบ้าน

ร่างสูงกำยำก้าวเข้ามาข้างในบ้าน สีหน้าและท่าทางของเขาดุดัน หลังจากมองไปที่ลูกสาวแล้วเห็นว่าหลับ จากนั้นก็หันกลับไปมองคนตรงหน้าตาเขม็ง องค์อินทร์รู้แล้วว่าสาลิกาเป็นชู้กับขจร เพราะมีคนรู้จักในหมู่บ้านนี้แหละที่ส่งข่าวให้เขารับรู้ แรกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อ จึงไปถามคนรู้จักอีกคน และได้คำตอบมาแบบเดียวกัน

“สาอยู่ที่ไหน?”

“พี่สาออกไปซื้อของ”

“ขจรอยู่ที่ไหน?”

“พี่ออกไปซื้อของ”

“ไปด้วยกันหรือ”

“เออ..” ดอกรักกระอึกกระอักด้วยว่าพูดไม่ออก แต่สุดท้ายก็ตอบกลับเสียงเบาด้วยความละอายใจในสิ่งที่พี่ชายกระทำต่อคนตรงหน้า “ใช่”

แม่ของดอกรักและขจรหลังจากที่ได้ยินว่าองค์อินทร์กลับมาแล้วก็ตื่นตูมตกใจ แต่ยังมีความคิดความอ่าน ก่อนจะเข้ามาในบ้านเพื่อพบองค์อินทร์ก็ได้โทร.ไปเตือนลูกชายด้วยความเป็นห่วงว่าให้หลบไปก่อน ยังไม่ต้องกลับมายังบ้านเวลานี้ และเมื่อเห็นคนที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศก็แสร้งทักอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“อ้าวอินทร์.. กลับมาเมื่อไร”

องค์อินทร์หันไปทางต้นเสียง ทันทีที่เห็นทองเส้นโตๆ และแหวนทองที่นิ้วของอีกฝ่าย ใจพลันก็ยิ่งรู้สึกโกรธสาลิกาเป็นอย่างมาก ด้วยฐานะของบ้านหลังนี้ ไม่มีทางมีเงินซื้อทองใส่แน่ๆ เมียของเขานำเงินของเขาที่หามาอย่างลำบากบำรุงบำเรอคนอื่น ใจของเขาร้อนระอุด้วยความโกรธเป็นอย่างมาก

แม่ของดอกรักและขจรตีหน้าซื่อไม่รู้เรื่องราวอะไร แต่พร้อมที่จะเข้าข้างลูกชายของตัวเองสุดกำลัง เมื่อก้าวเข้ามาข้างในบ้านของตัวเองก็ถามอีก

“ทำไมจู่ๆ ถึงกลับมา..”

องค์อินทร์สูดลมหายใจลึกระงับความเกรี้ยวกราดที่พร้อมจะปะทุออก สีหน้าของเขาแข็งกระด้างและเย็นชาแลดูดุร้าย เขาตอบกลับมาอย่างไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

“มีคนบอกว่าเมียมีชู้”

“ใครกัน ใครมันไปฟ้องเอ็ง เอ็งอยู่ตั้งไกล” แม่ของดอกรักและขจรตื่นตูมอีกครั้ง

ที่หน้าบ้านของดอกรักเวลานั้น เพื่อนบ้านต่างมาด้อมๆ มองๆ เหตุการณ์กันด้วยความสนอกสนใจ คำวิพากษ์วิจารณ์เบาๆ เริ่มดังขึ้น

บางคนบอกว่าไม่น่าเลย ไอ้อินทร์มันดีถึงขนาดนั้น

บางคนบอกว่าถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่ทำให้พี่อินทร์เสียใจอย่างเด็ดขาด

บางคนก็พูดขึ้นมาว่า.. ก็ไอ้อินทร์มันหายไปเป็นปีๆ แบบนั้น นังสามันก็คงเหงา ถึงได้ไปมีอะไรกันกับไอ้ขจรไง

บางคนก็เอ่ยต่อขึ้นมาอีกว่า.. ไอ้ขจรมันก็หน้าตาดี พูดจาน่าฟัง นังสามันก็เลยหลงไป

ดอกรักเป็นผู้ที่ไม่อยากจะให้เกิดเรื่องนี้มากที่สุด หญิงสาวมองความเกรี้ยวกราดขององค์อินทร์ที่พร้อมจะระเบิดออกมามากกว่านี้ น้ำเสียงของเขากระด้างและประกายตาแข็งกร้าวขณะเอ่ยกับแม่

“ตามไอ้ขจรมา!”

“ตามมาแล้ว เอ็งจะทำอะไรมัน”

“ฆ่ามันนะสิ!”

“ฆ่าคน เอ็งก็ติดคุกนะ”

“ติดคุกก็ติดคุก!”

“เอ็ง.. เอ็งไม่สงสารลูกเอ็งหรือ..” อังกาบชี้นิ้วไปที่ลูกแพร์ ลูกสาวตัวน้อยที่พ่อพยายามหาเงินมาเลี้ยงดูให้อยู่อย่างสุขสบาย แต่คนเป็นแม่และลูกชายบ้านนี้กลับทำผิดศีลธรรมต่อเขา

เขาหันไปมองลูกสาวตัวน้อย ทุกวันเขาจะโทร.มาคุยกับสาลิกาและลูกผ่านกล้องจากโทรศัพท์มือถือ ภาพที่เขาเห็นดูสาลิกาเป็นปกติดี ไม่มีพิรุธใดๆ ให้เห็น แต่ลับหลังกลับเป็นชู้กับชายอื่น ถ้าเขาฆ่าคนแล้วติดคุก ฆ่าทั้งสาลิกาและขจรทิ้งไป ลูกสาวที่เพิ่งจะอายุเท่านี้ใครจะเลี้ยงดู เมื่อคิดได้เช่นนั้นก็หันไปอุ้มร่างน้อยๆ ที่หลับอยู่ขึ้นแนบอก จากนั้นก็เดินออกจากบ้านหลังนี้ไป

ดอกรักมีสีหน้าไม่ดีตั้งแต่องค์อินทร์ปรากฏตัว เธอมองเขาอย่างเห็นใจ แต่เรื่องมันเป็นเช่นนี้ไปแล้ว มีทางแก้ไขแค่สองทางเท่านั้น หนึ่งคือเลิกกับเมียอย่างเด็ดขาด สองคือให้อภัย ยอมรับ และอยู่ด้วยกันต่อไป แต่เมื่อใดที่เขากลับไปทำงานยังต่างประเทศ บางทีสาลิกากับพี่ชายของเธออาจจะกลับมาพบกันอีก

สุภาษิตหนึ่งว่า.. วัวเคยขา ม้าเคยขี่ ของมันเคยๆ

ดอกรักทอดถอนหายใจแล้วหันไปเรียกแม่ เมื่อเห็นทองหยองที่แม่สวมใส่ก็รู้สึกท้อแท้ใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะแม่ไม่ห้าม แม่กลับส่งเสริม

“แม่..”

“ข้าโทร.ไปบอกไอ้ขจรมันแล้วว่าไม่ต้องกลับมาบ้านในตอนนี้”

“แล้วพี่สา..”

“ไม่รู้เว้ยว่านังสามันจะเอายังไง แต่มันคงไม่เลิกกับผัวมันหรอกมั้ง ถ้าเลิกกับผัวมัน แล้วมันจะเอาเงินที่ไหนมาใช้ ว่าแล้ว.. โทร.ไปบอกไอ้ขจรดีกว่าว่าไอ้อินทร์มันรู้แล้วว่าเมียมันมีชู้”

ดอกรักหันไปมองผ้าขนหนู เสื้อผ้า ขวดนม ผ้าอ้อมเด็ก และขวดน้ำของลูกแพร์ที่อยู่บนพื้นบ้าน จากนั้นก็เก็บรวบรวมข้าวของของหนูน้อยเอาไว้โดยที่อยากจะนำเอาของไปคืนด้วยตัวเอง แต่ไม่มีความกล้าพอในตอนนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #1 Rin_JJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:14
    สนุก ชวนติดตามมาก ๆ ค่ะ รอมาต่อนะคะ
    #1
    0