เจ้าสาวมาแล้ว

ตอนที่ 6 : ขึ้นห้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    2 ส.ค. 62

งั้นหวานซื้อไซซ์เอ็มกับแอลอย่างละกล่องก็แล้วกัน เอาชนิดบางสุดนะคะ” หวานพูดแล้วก็ลงจากรถไป ภายในรถนั้นภูศิลป์กำลังมองตามหลังหวานที่เดินดุ่มๆ เข้าไปในร้านสะดวกซื้อด้วยความรู้สึกประหม่าระคนตื่นเต้นจนหายใจแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ถูกต้องแล้วหรือ..

ถูกต้องแล้วสิ

ไม่หรอก

เขาเถียงตัวเองอยู่ในใจ ความรู้สึกก้ำกึ่งอยู่ที่ห้าสิบห้าสิบ หนึ่งอย่างที่หวานบอกคือว่าเป็นแฟนกัน สองคือต่างไม่ใช่เด็กแล้ว และสามคือที่เขาตกลงคบกับหวานนั้น ไม่ใช่การล้อเล่นแม้แต่น้อย ครู่หนึ่งหวานก็กลับมา เธอซื้อถุงยางมาจริงๆ ด้วย เขารู้สึกอายแทนจึงอดไม่ได้ที่จะถาม

พนักงานร้านผู้หญิงหรือผู้ชาย..”

ผู้ชายค่ะ”

แล้วไม่อายเหรอ ไม่ถามอะไรเลยหรือ” เขาพูดน้ำเสียงอ้อมแอ้ม

ก็มองหน้าอยู่ค่ะ ไม่ได้ถามอะไร จ่ายเงินแล้วก็ออกมา” หวานตอบด้วยท่าทางที่เป็นปกติยิ่งนัก

พี่ว่าพี่ส่งหวานที่คอนโดแล้วกลับบ้านเลยดีกว่า”

หวานมีหรือที่จะให้ปฏิเสธ เธอแย้งขึ้นมาสีหน้าจริงจัง ทว่าประกายตาแพรวพราวระยิบระยับด้วยความขบขัน

ลากหมูขึ้นเขียงเตรียมเชือดแล้ว เรื่องอะไรจะให้ลงจากเขียงคะ”

คนที่ถูกเปรียบว่าเป็นหมูอดไม่ได้ที่จะยิ้ม หวานก็มีมุมตลกอยู่เหมือนกัน เขาเคยเห็นหวานพูดเล่นกับเพื่อนๆ อย่างสนุกสนานเฮฮามาก่อน ท้ายที่สุดก็ตอบเสียงเบากลับไปว่า

พี่ไม่ใช่หมูสักหน่อย”

หวานอยากให้พี่ศิลป์แปลงร่างกลายเป็นเสือค่ะ”

หือ..”

หวานอยากให้พี่ศิลป์ขยุ้มหวาน ไม่รู้ว่าพี่ศิลป์จะลีลาดีไหม” หวานพูดพลางนึกถึงประสบการณ์เรื่องบนเตียงที่ผ่านมา ซึ่งก็นานมากแล้ว แต่ก็ยังจำได้อยู่ ความจริงแล้วไม่ได้ดีเด่อะไรนักหรอก เนื่องจากแฟนช่วงมัธยมปลายนั้นก็ไม่ได้เก่งอะไร ออกจะมือใหม่เสียด้วยซ้ำ

ภูศิลป์ไม่รู้หรอกว่าตัวเองจะกลายเป็นเสือหรือว่าแมว แต่ภายในใจตอนนี้รู้สึกว่าไม่อยากที่จะถอยแล้วสิ เขาอยากให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เสียแล้ว

ตรงนั้นว่างค่ะ” หวานบอกคนข้างๆ ทันทีที่เห็นที่จอดรถว่าง ครูหนึ่งหลังจากนั้นตัวรถก็หยุดจอดนิ่ง ภูศิลป์ดับเครื่องยนต์ แต่เขายังอ้อยอิ่งไม่ได้ลงจากรถสักที หวานที่ลงจากรถไปแล้วหันมาพูดด้วย

เร็วค่ะ”

ภูศิลป์ยังละล้าละลัง สุดท้ายก็ลงจากรถพลางหยิบโทรศัพท์มือถือติดต่อหามารดา เนื่องจากวันนี้กลับบ้านช้าแน่ๆ กลับไปไม่ทันกินข้าวด้วย เมื่อเสียงของคุณอรพรรณดังมาตามสาย เขาคุยด้วย

ฮัลโหล”

แม่..”

หือ..”

ผมอาจจะกลับบ้านดึก”

ทำไมหรือ?” คุณอรพรรณถามถึงสาเหตุที่ลูกชายคนโตจะกลับบ้านดึก

คือผมกำลังอยู่กับหวาน นัดเจอกัน”

อ๋อๆ โอเค แม่รู้แล้ว”

ผมอาจจะกลับบ้านดึกนะครับ”

จ้า”

หวานที่กำลังรอให้เขาเดินตามหลังมายิ้มออกมาในทันที ขนาดห้องของเธอสามสิบตารางเมตรก็นับว่ากว้างอยู่ อีกทั้งห้องยังดูใหม่เอี่ยม เธอไม่อายที่จะโชว์เขาแม้แต่น้อย

ไปกันเถอะค่ะพี่ศิลป์ หวานอยู่ที่ชั้นห้า”

ภูศิลป์เดินเข้าไปหาด้วยฝีเท้าที่ไม่ค่อยจะมั่นคงนัก เนื่องจากยังลังเลใจอยู่ และในขณะกำลังยืนอยู่ที่หน้าลิฟต์ หวานหันมายิ้มให้กับเขา เป็นรอยยิ้มหยอกเย้าหยอกล้อ

ไม่ต้องกลัวค่ะพี่ศิลป์ ถ้าเราเข้ากันไม่ได้หรือไปด้วยกันไม่ได้ หวานรับรองเลยว่าจะไม่ตามรังควานพี่ศิลป์อย่างแน่นอน”

เขาไม่ได้กังวลในเรื่องนั้นเลย เพราะยังไม่ได้คิดไปไกลถึงขนาดนั้น ที่กังวลอยู่นั้นเป็นเพราะเรื่องที่กำลังจะทำด้วยกันในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าต่างหาก คือว่าเขากำลังเขินอายอยู่

หวานก้าวเข้าไปข้างในลิฟต์ก่อน เมื่อเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ก้าวตามเข้ามาในลิฟต์ด้วยสักที จึงพยักหน้าบอกว่าให้ตามเข้ามา ผลสุดท้ายคนตรงหน้าก็ขยับเดินเข้ามาในที่สุด จากนั้นประตูลิฟต์ก็ปิดลง

หวานชอบพี่ศิลป์นะคะ” หวานเอ่ยขึ้น

ชอบพี่?” ภูศิลป์แปลกใจ

ใช่ค่ะ ชอบ เห็นพี่ศิลป์เป็นผู้ชายที่สุภาพดี”

อ๋อ..” คนถูกชมยิ้มขัดเขิน

ดูแล้วพี่ศิลป์ไม่ใช่คนเจ้าชู้” หวานเอ่ยออกมาอีก เพราะตั้งแต่รู้จักรำเพยนี่ก็เกือบจะสิบปีแล้ว ตลอดสิบปีมานี่ไม่เคยได้ยินเรื่องชู้สาวของคนข้างๆ แม้แต่น้อย เขาสุภาพเรียบร้อย อยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน

ภูศิลป์ไม่รู้จะพูดอะไรด้วย เพราะรำเพยพูดถึงเรื่องของเพื่อนๆ น้อยมาก ไม่ได้เล่าประวัติส่วนตัวหรือเรื่องราวอะไรให้ฟังสักเท่าไหร่ เขารู้จักทุกคนแค่ผิวเผิน ใช้การพบเจอกันที่ไม่ได้บ่อยอะไรนักมาวิเคราะห์ลักษณะนิสัยเท่านั้น

ไปค่ะ” หวานเดินนำหน้าออกไปก่อน ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ คนที่เดินตามหลังอย่างเขามองแล้วรู้สึกชื่นชมขึ้นมาจนเอ่ย

พี่ยินดีด้วยที่เรียนจบปริญญาโท”

วันรับใบปริญญาก็อย่าลืมซื้อช่อดอกไม้มาให้หวานด้วยนะคะ” หวานหันมามองหน้าพร้อมกับล้วงกุญแจจากกระเป๋าสะพายออกมาเปิดประตูห้อง จากนั้นเธอก็ก้าวเข้าไปข้างในก่อน

ภูศิลป์อดไม่ได้ที่จะตามเข้าไป ห้องของหวานสะอาดสะอ้าน ผนังเป็นสีขาว เฟอร์นิเจอร์เป็นสีขาว แต่โซฟาที่ตั้งอยู่หน้าจอโทรทัศน์เป็นสีแดง

หวานวางกระเป๋าสะพายและงานที่นำมาเคลียร์ด้วยลงบนโต๊ะที่มีโน้ตบุ๊กตั้งอยู่ จากนั้นเธอก็หันมามองหน้าและพูดกับเขา

พี่ศิลป์อาบน้ำสิคะ”

พี่ว่าพี่กลับดีกว่า” ภูศิลป์หันไปทางประตูทางเข้า

หวานซื้อถุงยางมาแล้วนะคะ จะไม่ใช้ได้ยังไง” หวานหยิบกล่องถุงยางอนามัยมาให้อีกฝ่ายดู

คือ..” ภูศิลป์ใจเต้นโครมครามและหน้าแดงขึ้นมาแล้ว

หวานอาบน้ำก่อนก็ได้ค่ะ” หวานถอดเสื้อผ้าออกจากร่างจนเหลือเพียงแค่ชุดชั้นในสองชิ้น ซึ่งทำให้คนที่มองอยู่หายใจสะดุดขึ้นมา ก่อนที่หวานจะเข้าไปในห้องน้ำ เธอหันมาพูดด้วย “ห้ามหนีไปไหนนะคะ พี่ศิลป์เป็นลูกผู้ชาย เรื่องแค่นี้คงไม่กลัวหรอกใช่ไหม”

เขาไม่ได้กลัวสักหน่อย เพียงแต่คิดว่ามันเร็วเกินไปที่จะทำเรื่องแบบนั้น จึงเอ่ยบอกออกไปโดยที่สุ้มเสียงนั้นแหบพร่าขึ้นมาแล้วแท้ๆ

พี่ว่าคบกันให้นานกว่านี้ก่อน..”

หวานรู้จักรำเพยมาเกือบจะสิบปี ก็เท่ากับหวานรู้จักพี่ศิลป์มาเกือบจะสิบปีเหมือนกันนะคะ” หวานพูดแล้วก็หมุนตัวเข้าไปในห้องน้ำ จากนั้นก็ปิดประตูลงตามหลังโดยที่ไม่ได้ล็อก เพราะถ้าเขาจะเปิดเข้ามา.. ก็ไม่ว่าอะไร

นั่นไม่ใช่ในฐานะแฟน” เขาเถียงอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำ

แต่ตอนนี้อยู่ในฐานะแฟนแล้วนะคะ”

เออ..”

หวานวิ่งผ่านน้ำ เธอใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีก็นุ่งผ้าขนหนูแล้วเปิดประตูออกมามองหน้า กลิ่นหอมๆ จากครีมอาบน้ำโชยเตะปลายจมูกโด่งของอีกฝ่าย ตาสบตา ประกายตาของหวานนิ่งสงบจริงจัง แล้วเธอก็ยกมือขึ้นแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา

หวาน..” เขาเรียกชื่อสุ้มเสียงแหบพร่า และหายใจแรงผิดปกติ เนื่องจากรู้ว่า.. แค่กระตุกผ้าขนหนูเท่านั้น เขาจะได้เห็นเรือนร่างเปล่าเปลือยของคนตรงหน้า

ถ้าพี่ศิลป์อาย ปิดไฟให้มืดก็ได้นะคะ”

พี่.. พี่..” เขากระอึกกระอัก

หวานไม่ถือค่ะ แล้วพี่ศิลป์จะถือหรือคะ” หวานไม่มีความคิดที่จะใช้คำพูดของคุณอรพรรณที่บอกอีกฝ่ายให้แต่งงานมาเป็นข้ออ้างในการมีความสัมพันธ์ทางร่างกาย แต่การที่ได้รู้ว่าอาจจะได้แต่งงานกับเขานั้น ทำให้เธอมีความสุขอยู่

พี่.. พี่ขออาบน้ำก่อนก็แล้วกัน”

หวานยิ้มออกมาในทันที รอยยิ้มพึงพอใจของเธอหลังจากที่เขาเอ่ยออกมาแล้วทำให้ร่างกายของภูศิลป์ร้อนวูบไปทั้งร่าง ใจเต้นโครมๆ หน้าแดงก่ำ และแล้วเขาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำโดยมีเสียงใสๆ ของหวานดังอยู่ข้างหลัง

อย่าอาบน้ำนานนะคะ หวานรออยู่”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 ปากกา_สีฟ้า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 18:10

    พี่ศิลป์เขินหนักมาก หวานสายลุย
    #7
    0
  2. #6 dawaye92 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 17:42
    รอๆๆๆๆๆ
    #6
    0