เจ้าสาวมาแล้ว

ตอนที่ 3 : มีแฟนแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

ภูศิลป์กลับถึงบ้านก็มักจะทักทายมารดาที่มักจะอยู่ที่หน้าบ้านหรือไม่ก็ในห้องนั่งเล่น จากนั้นก็อาบน้ำอาบท่าแล้วลงมากินข้าว ตบท้าย..ไม่ดูละครกับครอบครัวก็ทำงานที่นำมาจากที่ทำงานในห้องนอน

“ศิลป์..”

“ครับ”

“มีแฟนแล้ว..” คุณอรพรรณมองหน้าลูกชายคนโต

“ดิศกับรำเพยบอกแม่..” ภูศิลป์ถามกลับ สีหน้าและท่าทางของเขาไม่ได้แสดงความเขินอายหรือตื่นเต้นอะไรออกมาเลย

“ใช่”

“ก็ลองดูครับแม่”

“ดีแล้ว.. ดีแล้ว.. มีแฟนเสียที” คุณอรพรรณเห็นด้วยว่าภูศิลป์ควรที่จะมีใครสักคนทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวย และก็เห็นว่าหวานใช้ได้อยู่

“เพื่อนรำเพยคนนี้.. ก็โอเคครับ”

“แม่ก็ว่าโอเค หน้าตาก็ใช้ได้อยู่ รำเพยว่าจบปริญญาโทด้วยนี่ เก่งอยู่ไม่น้อย อีกอย่างก็มีงานทำด้วย”

“ครับ หวานบอกว่าวันอาทิตย์นี้จะมาหารำเพยและหลาน”

“เป็นแฟนกันแล้วก็ออกไปเที่ยวด้วยกันบ้าง แม่ไม่ว่าหรอก” คุณอรพรรณสนับสนุนให้ลูกชายคนโตมีแฟนเต็มที่

“ครับ” ภูศิลป์ไม่มีอะไรจะคุยกับมารดาแล้วก็เดินเข้าไปในบ้าน หลังจากปิดประตูห้องนอนของตัวเองลง มือก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดดูอะไรบางอย่าง นั่นก็คือรูปของหวานที่นับว่าหน้าตาก็ใช้ได้ ถือว่าเป็นคนสวยคนหนึ่ง แต่แววตาคมดุและเคร่งขรึมยิ่งนัก

อืม..

ภูศิลป์นึกถึงเรื่องที่ปฏิเสธอีกฝ่ายไปแล้วก็ให้หงุดหงิดหัวใจ ทำไมเขาถึงปล่อยวางไม่ได้ ทั้งที่เป็นเรื่องง่าย คงเป็นเพราะพูดกับอีกฝ่ายตรงๆ ว่าคบกันเถอะ เขาจึงรู้สึกผิดอยู่ในใจชอบกลที่ดูแลอีกฝ่ายไม่ดี

ส่งข้อความคุย

ภูศิลป์คิดแล้วก็ส่งข้อความไปคุยด้วย พร้อมกันนั้นก็ทิ้งตัวนั่งลงบนขอบเตียง ช่วงนี้น้องชายกับมารดากำลังทำแปลนบ้านใหม่ และหาช่างก่อสร้างที่ไว้ใจได้มาปรับปรุงบ้าน อีกไม่นานก็จะมีส่วนแยกที่ทางหนึ่งเป็นของเขาและอีกทางหนึ่งเป็นของภูดิศ

ศิลป์ : ถึงบ้านแล้ว

เขาส่งข้อความไปแล้วก็รอให้อีกฝ่ายส่งข้อความตอบกลับมา แต่หลังจากที่รออยู่ถึงสิบนาที หวานก็ยังไม่ได้ส่งข้อความตอบกลับมาสักที ในที่สุดก็วางโทรศัพท์มือถือลงบนเตียงแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ระหว่างที่กำลังอาบน้ำอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของเขาส่งเสียงเตือนว่ามีข้อความเข้ามา

ปิ๊ง!

หวาน : ถึงห้องแล้วค่ะ ซื้อของกินมาเยอะแยะเลย

หวาน : [รูปของกิน]

หวาน : อยู่คอนโดคนเดียว พี่ศิลป์แวะมาหาได้นะคะ อ้อ.. ว่าจะนัดเพื่อนๆ เลี้ยงฉลองอาทิตย์หน้าโน้นค่ะ

ภูศิลป์ก้าวออกมาจากห้องน้ำ แต่กว่าจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูอีกครั้ง เขาแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ครั้นเห็นข้อความเท่านั้นก็รีบส่งข้อความตอบกลับไป

ศิลป์ : อยู่คอนโดคนเดียว คอนโดอะไร

หวาน : ศุภาลัยค่ะ

ศิลป์ : พี่รู้จัก

หวาน : เราเป็นแฟนกัน จะแวะมาหาที่ห้องก็ได้นะคะ

ศิลป์ : ครับ

ในความคิดของหวานตอนนี้หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนแล้วว่าภูศิลป์สุภาพและเกรงอกเกรงใจมาก ถ้าไม่บุกเข้าไปหาก่อน รับรองเลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างกันจะไม่พัฒนาไปไหน จึงกดข้อความคุยกันอย่างเปิดใจ

หวาน : หวานเคยมีแฟนตอน ม.ปลายค่ะ

ศิลป์ : อ๋อครับ พี่ก็เคยมีแฟนช่วงเรียนมหาวิทยาลัย แต่เลิกกันไปนานแล้ว

หวาน : มันนอกใจหวานค่ะ เลิกกันตอนเรียนจบพอดี

ศิลป์ : แฟนเก่าพี่ก็นอกใจพี่เหมือนกัน

หวาน : ดวงเราเหมือนกันเลยนะคะ

ภูศิลป์ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังตั้งหน้าตั้งตาคุยกับอีกฝ่ายอย่างตั้งอกตั้งใจ การคุยกันในครั้งนี้เป็นไปอย่างถูกคอ ไม่ได้ทื่อๆ ดาดๆ เหมือนก่อนหน้านี้ และแล้วเขาก็ส่งข้อความสุดท้ายไปให้อีกฝ่ายเมื่อต้องลงไปกินข้าวแล้ว

ศิลป์ : พี่ไปก่อนนะ ไปกินข้าวก่อน

หวาน : ค่ะ

ภูศิลป์ยัดโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงขาสั้นไปด้วย ที่ชั้นล่างเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้ว เพราะหลานสาวตัวเล็กอยู่ในวัยน่ารักน่าฟัด เขาฟังเสียงแล้วความรู้สึกอยากที่จะมีครอบครัวเป็นของตัวเองก็บังเกิด แต่เพิ่งจะตกลงคบกับหวานเป็นแฟนไปเอง กว่าจะไปถึงตรงจุดนั้น คงต้องใช้เวลา และไม่รู้ว่าจะไปด้วยกันได้ไหม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น