เจ้าสาวมาแล้ว

ตอนที่ 1 : หาแฟนให้เพื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 ก.ค. 62

กาญจนา หรือหวานกำลังใช้โทรศัพท์มือถือคุยอยู่กับรำเพยที่โทร.มาหาในช่วงหัวค่ำของวันหนึ่ง หลังจากที่เรียนจบปริญญาตรีกันแล้ว นี่ก็ผ่านมาสามปีกว่าแล้ว แต่ก็ยังติดต่อกันอยู่อย่างไม่ขาด

“ยินดีด้วยนะหวานที่เรียนจบปริญญาโทแล้ว”

“ว่าจะนัดกินข้าวเลี้ยงฉลองกันอยู่” หวานพูดขณะกำลังนั่งดูละครอยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์คนเดียว ตนอาศัยอยู่ในคอนโดฯ กลางเมืองแห่งหนึ่ง

“เอาสิ..” รำเพยเห็นด้วยในทันที จากนั้นก็เข้าเรื่องที่ตั้งใจอยากที่จะคุยด้วย เพราะที่โทร.มาหา มีนัยแฝงอยู่ “หวาน.. คิดว่าพี่ศิลป์เป็นยังไง”

“พี่ศิลป์หรือ.. ทำไมหรือ..” หวานถามกลับด้วยความสงสัยเล็กน้อย เพราะไม่ได้ใส่ใจอะไร

“คือพี่ศิลป์ยังโสดอยู่ใช่ไหม ทีนี้ก็เลยอยากที่จะจับคู่ให้ไง สนใจไหมหวาน” รำเพยถามออกไปในที่สุด

หวานถึงกับเงียบไปด้วยว่ากำลังครุ่นคิด ปัจจุบันนี้ก็อายุยี่สิบเจ็ดย่างยี่สิบแปดแล้ว ชีวิตที่ผ่านมาเคยมีแฟนกับเขาในช่วงมัธยมปลาย ตอนนั้นมีความรักตามประสาวัยรุ่น หัวใจเบิกบานราวกับดอกไม้ได้ฝน เรื่องจับมือถือแขนนัวเนียจนถึงขั้นมีอะไรกันก็เกิดขึ้นด้วยความอยากรู้อยากลอง และเพราะหวานเป็นคนที่ไม่หวาน ทั้งที่ชื่อหวาน มือที่สามจึงสอดแทรกเข้ามาอย่างง่ายดาย ท้ายที่สุดก็เลิกรากันไป ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อที่ต้องเข้าเรียนมหาวิทยาลัยพอดี ต่างฝ่ายต่างไปอยู่กันคนละทิศคนละทาง

“เอาสิ แต่พี่ศิลป์จะเอาฉันหรือเปล่า” หวานถามกลับไป เธอมีการมีงานทำหาเลี้ยงตัวเอง เธอจะทำอะไรก็ได้ และอีกอย่างหนึ่ง พี่สามีของรำเพยก็เป็นตัวเลือกที่ดี แต่อีกฝ่ายจะเอาเธอไปเป็นแฟนหรือเปล่า มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งเช่นกัน

“ถามหวานก่อน เดี๋ยวจะไปถามพี่ศิลป์” รำเพยตอบกลับมา

“ถ้าพี่ศิลป์ตอบตกลง ฉันก็เอานะ พี่ศิลป์หล่ออยู่ นิสัยก็ดี”

“โอเค ถามพี่ศิลป์แล้วจะมาบอกนะ”

“ได้”


เกือบหนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากที่ตัดสัญญาณโทรศัพท์ไป หวานเลิกคิ้วขึ้นแล้วกดปุ่มรับสายของรำเพยที่โทร.กลับมาหาเร็วถึงขนาดนี้

“ฮัลโหล”

“พี่ศิลป์ตอบตกลง”

“จริงหรือ..” หวานอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ เพราะคิดว่าคนอย่างภูศิลป์ไม่น่าที่จะตอบตกลง หรือว่าเขาเหงาหนอ เธอเองก็เหงาอยู่เหมือนกัน

“ใช่” รำเพยพูดตอบกลับมาสุ้มเสียงเบิกบาน

“ทำไมถึงตกลง!” เธอสงสัยจริงๆ จนถึงขั้นย่นหัวคิ้วเข้าหากันมากกว่าเดิม

“ก็พี่ศิลป์ยังโสด แล้วก็เพราะรู้จักหวานอยู่แล้วด้วยละมั้ง”

“อืม..”

“ตกลงคบกันดูนะ”

“อืม..”

“พี่ศิลป์ว่าหวานก็โอเคอยู่ คิดว่าพี่ศิลป์ก็อยากที่จะมีแฟนอยู่ด้วยเหมือนกัน จึงตอบตกลงกลับมา” รำเพยพูดให้เพื่อนสบายใจ

“เอาเบอร์โทรศัพท์ของพี่ศิลป์มาสิ!” หวานหายแปลกใจแล้วก็ขอเบอร์โทรศัพท์

“ได้” รำเพยให้เบอร์โทรศัพท์มือถือกลับมาในทันที ซึ่งหวานก็จดเอาไว้อย่างเรียบร้อย พอจะต่อสายไปหาภูศิลป์ก็เก็บเบอร์เอาไว้ในเครื่อง

รำเพยรู้จักนิสัยของเพื่อนอยู่ จึงวางใจได้ว่าทั้งคู่น่าจะไปด้วยกันได้ เพราะต่างฝ่ายต่างเป็นคนใจเย็นและมีความคิดรอบคอบมากกว่าคนอื่น

“นี่.. พี่ศิลป์อายุเท่าไหร่หรือ” หวานรู้อยู่หรอกว่าภูศิลป์แก่กว่า แต่แก่กว่ากี่ปีกัน

“สามสิบหก”

“อืม..” หวานพยักหน้ารับรู้กับตัวเอง แต่แล้วพอนึกถึงอะไรขึ้นมาได้ก็ถามกลับไป “ติดต่อพี่ศิลป์ให้ฉันเนี่ย พี่ดิศว่ายังไงบ้าง”

“พี่ดิศก็อยากที่จะให้พี่ศิลป์มีแฟนเหมือนกัน”

“เห็นว่าพี่ศิลป์เหงา?”

“ใช่ หวานก็น่าจะเหงาอยู่ด้วยไม่ใช่หรือ อย่าลืมสิ! อายุเท่าไหร่กันแล้ว” รำเพยพูดเตือนให้เพื่อนรับรู้ถึงอายุของตน

“อืม..” หวานไม่ใช่ผู้หญิงที่เจ้าชู้ จึงไม่มีทางที่จะไปจีบผู้ชายหรือทอดสะพานให้ก่อน ในตอนนั้นที่มีแฟนคนแรกในช่วงวัยรุ่น เพราะผู้ชายที่เป็นเพื่อนกันเข้ามาจีบก่อน ปัจจุบันจึงยังโสดสนิท และไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบ เนื่องจากเป็นคนพูดตรงๆ และไม่ค่อยที่จะยิ้มนี่แหละ

“นี่ถ้าป้อมรู้ว่าหวานตกลงที่จะคบกับพี่ศิลป์ กรี๊ดบ้านแตกแน่” รำเพยพูดไปหัวเราะไป

“นังป้อม.. เดี๋ยวก่อนนะ! อย่าเพิ่งไปบอกมันนะ รอให้ฉันคุยกับพี่ศิลป์ก่อน เดี๋ยวจะเป็นคนบอกกับมันเอง” หวานนึกถึงป้อมที่แสดงท่าทางกรี๊ดกร๊าดโวยวายออกมาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม เพราะป้อมก็กะลิ้มกะเหลี่ยใส่ภูศิลป์ทุกครั้งที่เจอ ว่าหล่ออย่างนั้นหล่ออย่างนี้ แต่ภูศิลป์ไม่ได้ชอบผู้ชาย

“ได้ ว่างจัดงานเลี้ยงวันไหนก็โทร.มาบอกด้วยนะ”

“โอเค พี่ศิลป์ยังไม่นอนใช่ไหม เดี๋ยวจะโทร.ไปหา” หวานถามกลับ

“ยังไม่นอน”

“งั้นแค่นี้นะ”

“อืม..”

------

เป็นเรื่องราวต่อจากตะกายดาวนะคะ เรื่องนี้เกี่ยวกับภูศิลป์ พี่ชายของภูดิศค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #1 พลอย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:14

    เรื่องนี้นางเอกไม่บริสุทธิ์เหรอคะ หรืออ่านผิด

    #1
    0