นิยายรักสองเรา

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 รู้ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

พรรัตนาเลือกเวลาลงไปช้าหน่อย ช่วงเวลานั้น ดวงอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า เสียงเพลงดังเคล้าเสียงคลื่นและเสียงพูดคุยกันอย่างเจื้อยแจ้วของบรรดาแขกเหรื่อที่ถูกเชิญเข้ามาร่วมงาน

ร่างเล็กสวมเดรสสั้นสีดำแขนกุดและรองเท้าส้นแหลมสูงเยื้องกรายเข้าไปในงาน แขกเหรื่อหลายคนหันมามองเธอด้วยความสนใจ พวกผู้ชายที่มีงูบนหัวส่งยิ้มมาให้เธอ ซึ่งเธอก็ยิ้มตอบ และเดินไปที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม หยิบแก้วแชมเปญขึ้นถือ

การมางานแบบนี้คนเดียวโดยไม่มีเพื่อนส่งผลให้พรรัตนามีอาการประดักประเดิดอยู่บ้างทั้งที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง เมื่อเธอต้องการเพื่อนก็เริ่มกวาดสายตามองหาคนที่ให้หนังสืออย่างหวังว่าเขาจะได้รับเชิญมางานนี้เพราะอาศัยติดอยู่กับรีสอร์ต

พรรัตนามองไม่เห็นเขา สายตาไปสะดุดกับดวงอาทิตย์ที่จวนเจียนจะลาลับขอบฟ้า ความสวยงามทางธรรมชาติตรงหน้าส่งผลให้เธอทอดอารมณ์ดื่มด่ำกับทัศนียภาพ พลางยกแก้วแชมเปญจ่อริมฝีปากไปเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกสุขใจ

แต่แล้วจู่ๆ ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นทางด้านหลัง ดึงสายตาเธอไปมองดาราสาวแสนสวยนามว่าเลอโฉมที่สวยสมชื่อจริงๆ ตามด้วยดาราหนุ่มกับผู้จัดการส่วนตัวของเขา

จีของเธอมาแล้ว!

พรรัตนายิ้ม แม้รัศมีความสวยจะถูกกลบ สายตาของแขกเหรื่อมองไปทางเลอโฉมทั้งหมด เธอกลับโล่งใจแทนอิจฉา เพราะแต่งองค์ทรงเครื่องจนเซ็กซี่ก็เพื่อจีรศักดิ์เพียงผู้เดียว

แต่แล้วก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา เธอเห็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ หล่อสมาร์ต ดวงหน้าเข้มคมคาย และเริ่มถามตัวเองว่าเป็นญาติของเนาวนุชหรือเปล่า เนื่องจากผู้จัดการรีสอร์ตเดินตามหลังมาด้วย

คนนี้น่าจะเป็นญาติยัยเนา” เธอพูดแล้วคิดจะเดินเข้าไปแนะนำตัว แต่ดูเหมือนเขาไม่ว่าง เพราะผู้คนแห่แหนเข้าไปรุมล้อมเขาเหมือนที่เธอนึกจะทำ

ถามใครดี” พรรัตนาเปลี่ยนใจที่จะเข้าไปแนะนำตัว เมื่อมองไปเห็นพนักงานรีสอร์ตที่จัดการเครื่องดื่มอยู่หลังเคาน์เตอร์ อีกทั้งแชมเปญของเธอหมดแก้วแล้วจึงเดินเข้าไปหา “ถามอะไรหน่อยสิคะ ผู้ชายคนนั้นคือเจ้าของรีสอร์ตใช่ไหม”

ใช่ครับ คุณวินธัย”

ขอบคุณค่ะ ช่วยเติมให้ด้วยนะคะ”

เมื่อพนักงานรีสอร์ตเติมแชมเปญใส่แก้วให้เธอจนเกือบเต็ม ความสนใจของเธอวกกลับไปที่ดาราหนุ่ม

จีของฉันอยู่ไหน”

เธอกวาดสายตามอง และเห็นเขายืนคุยอยู่กับผู้คนมากมายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ดูเป็นคนอัธยาศัยดี เธอก็ยิ้มตามด้วยความรู้สึกปลาบปลื้ม คิดว่าดึกๆ หน่อยในตอนที่เขาไม่ถูกรุม เธอจะเข้าไปอ่อย

พรรัตนายืนอยู่ริมงานคนเดียว ความสวยและเซ็กซี่ของเธอดึงหมู่ภมรมารุมตอม แต่เธอไม่คิดแยแสใครเลยสักคน แถมไล่ด้วยท่าทางเชิดหน้า ไม่พูดตอบ และในบางครั้งก็เดินหนี สุดท้ายเธอเลยได้ยืนอยู่คนเดียวสมใจ ตามองคนโน้นคนนี้ และก็มองผู้หญิงคนหนึ่งที่มีท่าทางตื่นๆ ซึ่งกำลังจิบค็อกเทลแล้วเดินไปหาเพื่อน

เธอได้ยินบทสนทนาว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อแพม เป็นพีอาร์ของทางพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ แล้วก็มองไปทางหลานสาวนายทุนที่เห็นเมื่อเช้า ได้ยินคู่สนทนาเรียกหญิงสาววัยอ่อนกว่าว่าคุณกิ่ง จากนั้นความคิดของเธอก็ถูกรบกวนด้วยกลิ่นหอมๆ ของอาหารที่โชยกรุ่นไปทั่วงาน แล้วเสียงของพิธีกรดำเนินรายการก็ดังขึ้น เธอฟัง แต่ไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เดินไปมองอาหารเหล่านั้นด้วยความรู้สึกหิว พร้อมที่จะยื่นมือออกไปหยิบจานเปล่าแล้วตักอาหารใส่จาน

พรรัตนารอเวลาให้ใครลงมือก่อนด้วยความเกรงใจ ระหว่างนั้นก็หันไปมองจีรศักดิ์ แล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปดาราหนุ่ม เลอโฉม ดาราหน้าฝรั่งที่ชื่อไมเคิล รวมทั้งถ่ายรูปของผู้หญิงที่ชื่อกิ่งหรือกิ่งดาว และรูปของวินธัยเพื่อส่งไปให้เนาวนุชดู

และจู่ๆ รอยยิ้มสนุกของเธอก็เลือนหาย ขณะที่แขกเหรื่อตั้งใจฟังพิธีกรเปิดงานบอล เธอมองเห็นจีรศักดิ์ทำหน้าโมโหใส่ผู้จัดการส่วนตัวของเขา

อะไร” เธอสงสัยว่าทั้งสองทะเลาะอะไรกันตั้งแต่เมื่อวาน แล้วเมื่อพิธีกรบอกเชิญทุกคนให้รับประทานอาหารได้ กองทัพเดินได้ด้วยท้อง พรรัตนาคว้าจานเปล่าแล้วตักอาหารใส่จานมานั่งกินอยู่คนเดียว ขณะนั้นก็มองการเถียงกันระหว่างจีรศักดิ์กับผู้จัดการของเขา

ท่าทางของทั้งสองไม่ได้แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้งนักว่าทะเลาะกัน เพราะไม่มีเสียงที่ดังออกมาจนใครๆ ได้ยิน นอกจากการจ้องหน้าและพูดกันด้วยท่าทางที่ดุดัน

พิธีกรยังดำเนินรายการไปเรื่อยๆ พูดเรื่องช่วยกันโปรโมตการท่องเที่ยวของเกาะไข่มุก มีกองถ่ายทำหนังเรื่องเกาะรักมาถ่ายที่นี่ แล้วพอเธอรู้สึกอิ่มก็นำจานไปเก็บ คว้าแก้วแชมเปญมาถือทั้งที่ดื่มไปหลายแก้วจนเริ่มรู้สึกมึนนิดๆ และเมื่อทุกคนหันไปให้ความสนใจกับจีรศักดิ์ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องเกาะรัก เขารับบทเป็นตำรวจน้ำที่คอยช่วยเหลือและให้กำลังใจนางเอกอย่างดาหลาซึ่งแสดงโดยเลอโฉม ทั้งสองก็หยุดทะเลาะกัน ดาราหนุ่มยิ้มให้ผู้คนแล้วเดินเข้าไปหาเลอโฉม เพื่อเป็นการโปรโมตหนังที่เขาจะแสดง

เมื่อดาราหลักทั้งสามต่างยืนเรียงกัน แววตาของแก้วเกล้าที่กำลังมองคนของตัวเองวาวโรจน์ด้วยความไม่พอใจ

พรรัตนาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเก็บภาพ ตั้งใจเอาไปโชว์เนาวนุช และเมื่องานดำเนินต่อไปจนถึงเวลาสองทุ่มกว่า เธอมองเห็นโอกาสที่จะเข้าไปอ่อย เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเกย์จริงไหม ร่างเล็กปราดเปรียวย่างเท้าเข้าไปหาด้วยท่าทางมุ่งมั่น ใบหน้ามีรอยยิ้ม จากนั้นก็เรียกเขาเสียงอ่อนเสียงหวาน

จี”

เจ้าของชื่อที่กำลังอารมณ์เสียหันมามอง หัวคิ้วเข้มขมวด ปากเม้มสนิท แต่เธอก็ยังยิ้มสู้ เพื่อค้นหาคำตอบที่ค้างคาอยู่ในใจ

ฉันเอง จำได้ไหมคะ ฉันชื่นชอบผลงานของคุณมากค่ะ”

ผมไม่รู้จักคุณ”

เราเคยเจอกันที่ล็อบบีไง จำได้ไหม ฉันขอถ่ายรูปคุณ พนักงานต้อนรับรีสอร์ตเป็นคนถ่ายรูปให้ นี่ไง” เธอโชว์รูปที่อยู่ในมือถือให้ดู ซึ่งจีรศักดิ์มองแล้วก็ร้องอ๋อขึ้นมา

คุณเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย” เขาพูด

จริงหรือคะ” เธอยังแสดงท่าทางอ่อยเขาอย่างเต็มที่ ยิ้มระบายอยู่บนใบหน้าตลอด “แล้วสวยไหมคะ การเปลี่ยนแปลงของฉันดูสวยขึ้นไหม”

สวย” เขาเริ่มยิ้มตอบ ประกายตาฉายแววขบขันมากกว่าติดเบ็ดที่พรรัตนาหย่อน

แล้วคืนนี้จีว่างหรือเปล่า” เธอเข้าประเด็นด้วยคำถาม แล้วก็ยื่นมือออกไปจับต้นแขนกำยำ แถมขยับเท้าเข้าไปใกล้กันอีกนิด

จีรศักดิ์ปลดมือเธอขณะที่ใบหน้ามีรอยยิ้มจอมปลอม เนื่องจากเขาไม่ชอบผู้หญิง เขาชอบผู้ชาย “ขอโทษด้วย ผมไม่ว่าง ผมไม่อยากเป็นข่าว”

ฉันไม่เอาไปบอกนักข่าวคนไหนหรอกค่ะ” เธอพูด เพราะยังไม่ได้คำตอบที่ต้องการเลย

อย่าเลย” จีรศักดิ์เลี่ยงยิ้มๆ “ผมเป็นสุภาพบุรุษ”

ค่ะ” เธอยิ้ม แถมเป็นยิ้มเริงร่า เนื่องจากฟันธงแล้วว่าเขาไม่ใช่เกย์ “ความจริงแล้ว ฉันได้ยินข่าวเกี่ยวกับคุณ จีเป็นเกย์ จีไม่ใช่เกย์จริงๆ ใช่ไหม”

ไม่ใช่ครับ” เขาโกหกหน้าตาเฉย เพื่อชื่อเสียงและงาน จึงต้องปิดบังเรื่องนี้เอาไว้

โล่งอก” พรรัตนายกมือทาบอก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ฉันจะได้ไปบอกเพื่อนว่าจีไม่ใช่เกย์”

ผมไม่ใช่เกย์ครับ”

ค่ะ”

และแล้วการสนทนาของทั้งสองก็ถูกขัด มีคนเดินเข้ามาหาจีรศักดิ์ เธอจึงถอยออกไป พลางยกแก้วแชมเปญขึ้นดื่มสิ่งที่อยู่ข้างในไปอย่างเพลิดเพลิน ตาปรือลง และพูดมากขึ้น

จู่ๆ เธอก็เห็นเหตุการณ์หนึ่งที่แปลกๆ เพราะยืนอยู่ไม่ไกล เมื่อแก้วเกล้าคว้าโทรศัพท์มือถือของไมเคิลไปโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ จากนั้นไปยังชายหาด และโยนมันทิ้ง

พรรัตนากะพริบตาไล่ความมึนงง เธอไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม ผู้จัดการส่วนตัวของจีรศักดิ์ขโมยโทรศัพท์มือถือของดาราอีกคนไปทิ้ง แล้วเธอก็เห็นจีรศักดิ์เดินดุ่มๆ ลงไปยังชายหาด ทั้งสองแสดงท่าทางทะเลาะกันอีกแล้ว เนื่องจากดาราหนุ่มหันไปเห็นเหตุการณ์เหมือนเธอโดยบังเอิญ

พี่แก้วทำอย่างนี้ได้ยังไง ผมบอกแล้วว่าผมไม่ใช่ไง จะต้องให้ผมพูดกี่ครั้ง”

พี่ไม่เชื่อ” แก้วเกล้าเถียงกลับมาเสียงต่ำ สองมือกำแน่น

ผมเริ่มเบื่อพี่แล้ว คนอะไรไม่มีเหตุผล เอาแต่หึง”

ก็พี่เห็นกับตาเลยว่าจีโอบกอดเขา”

ผมไปโอบตอนไหน!?”

เย็นวันนั้นไง พี่รู้น่ะ จีโทรศัพท์คุยกับไมเคิลบ่อยๆ” แก้วเกล้าเถียงกลับมา

ผมคุยเรื่องงาน ก็เรื่องถ่ายหนังเรื่องนี้ด้วยกัน” จีรศักดิ์ชักสีหน้าโมโห แล้วก็หันไปมองรอบตัว เพื่อดูว่ามีใครมาแอบฟังบทสนทนานี้ไหม

พรรัตนาหันหน้าไปทางอื่น และทำท่าเหมือนกำลังมองอะไรอยู่ พอหันไปมองทั้งสองอีกครั้ง เห็นแวบๆ ว่ากำลังเดินไปยังอาณาเขตที่ตั้งบ้านของคนที่ให้หนังสือเธอมา

เธออยากรู้จริงๆ ว่าทั้งสองคุยอะไรกัน เนื่องจากระยะห่างไกลมาก แถมมีเสียงคลื่น เสียงเพลง และเสียงคุยของทั้งสองนั้นก็เบามาก

พรรัตนาถอดรองเท้าส้นแหลมสูงถือ แก้วแชมเปญยังอยู่ในมือ เธอกระดกสิ่งที่เหลืออยู่นิดหน่อยจนหมด จากนั้นก็วางแก้วลงบนพื้นอย่างตั้งใจว่ากลับมาแล้วจะหยิบไปเก็บ

อาณาเขตบ้านของภูประพันธ์ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ หลอดไฟให้ความสว่างมีไม่กี่ดวง ทั่วทั้งบริเวณค่อนข้างมืด แล้วเธอก็ได้ยินเสียงพูดคุยที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินเข้าไปใกล้

พี่เลิกทำตัวงี่เง่าสักทีได้ไหม เป็นแบบนี้มากๆ ผมทนไม่ไหวแล้วนะ”

เสียงของจีรศักดิ์ เธอฟังแล้วมองไปยังต้นเสียงขณะใช้ต้นไม้ใหญ่บังร่างกาย หลบซ่อนไม่ให้ทั้งสองคนเห็น

พี่ทำอะไรผิดหรือ!?” แก้วเกล้าย้อนถามด้วยเสียงที่ไม่เบานัก ท่าทางที่แสดงออกดูสะดุ้งสะดิ้ง

ผิดสิ! ผิดที่ไม่เชื่อใจผม!”

ก็จีทำให้พี่ไม่เชื่อใจ นี่ไม่ใช่รายแรกนะ!”

พรรัตนาที่เมาแล้วเอียงคอ สมองมึนๆ ประมวลหาคำตอบว่าทั้งสองกำลังคุยอะไรกัน แล้วจีรศักดิ์ก็พูดขึ้นมาเสียงดังด้วยความโมโห

ถ้าพี่ไม่เชื่อใจผม! เราก็เลิกกัน!”

อะไรนะ! เลิกกัน!” แก้วเกล้าแผดเสียง

ใช่! เลิกกัน” จีรศักดิ์พูดท่าทางขึงขัง

ดี! เลิกก็เลิก!”

และแล้วเธอก็ได้คำตอบเต็มสองหูและเห็นกับตาว่าจีรศักดิ์เป็นเกย์ แถมยังคบกันกับผู้จัดการส่วนตัวของเขา เธอทั้งมึนและงงราวกับถูกค้อนทุบหัว เสียงในใจกรีดร้องว่าไม่นะ ไม่เชื่อ จีรศักดิ์ของเธอชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง

เมื่อกี้โกหก” เธอพึมพำด้วยความผิดหวัง ยิ่งสมองน้อยๆ มึนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ความรู้สึกนึกคิดก็ยิ่งรุนแรง แล้วเธอก็เห็นผู้จัดการของจีรศักดิ์เดินผละออกไปก่อน

พรรัตนาส่ายหน้าพลางถอยห่างจากที่หลบซ่อน คิดจะเรียกจีรศักดิ์เอาไว้ เพื่อถามว่าทำไมถึงพูดโกหก เพราะแอลกอฮอล์ส่งผลให้เธอทำอย่างนั้น โดยไม่คำนึงถึงเธอเป็นใคร เขาเป็นใคร ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ เกี่ยวข้องกันเลย นอกจากเป็นแฟนคลับที่ชื่นชอบผลงานของเขาจนรู้สึกผิดหวังเท่านั้น

แรงปะทะน้อยๆ เมื่อถอยออกมาชนร่างของใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่ทางด้านหลังตอนไหนไม่รู้ ด้วยความตกใจอย่างสุดขีด ส่งผลให้เสียงแหลมของพรรัตนาหลุดออกจากปาก แต่แค่แอ๊ะเดียวเท่านั้น เพราะปากของเธอโดนมืออีกฝ่ายตะปบ

กรี๊...”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น