นิยายรักสองเรา

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 เซ็นให้หน่อย..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

ไง ตื่นแล้ว” เขาทักเธอทันทีที่เจอหน้า

เธอยิ้มประจบแล้วเดินเข้าไปใกล้ด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม ซึ่งทำให้ภูประพันธ์รู้สึกขนลุก เสียวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก ทำไมถึงยิ้มแบบนี้ เธอต้องการอะไร หรือว่าจะอ้อนให้เขาไปที่รีสอร์ตด้วยในฐานะพยาน

มีอะไร?” เขาถามอย่างระแวง

เธอยังยิ้มประจบ และทำท่าจะพูดด้วย แต่ก็ไม่พูด

มีอะไร หรือจะให้ฉันไปที่รีสอร์ตด้วย ฉันไม่ไปหรอกนะ”

ฉันไม่คิดที่จะแจ้งความหรอก” เธอพูดขึ้น “แค่คุณเซ็นหนังสือให้ฉันหน่อยได้ไหม”

ร่างสูงลุกขึ้นจากโซฟาที่ตั้งอยู่ในห้องนั่งเล่นมาประจันหน้า ท่าทางเขาดูเหมือนไม่ชอบในสิ่งที่เธอพูด และถามเสียงดุ

พูดอะไร เซ็นอะไร”

ไม่ต้องทำไขสือหรอกนา” เธอโบกมือพลางยิ้ม แถมขยิบตาให้หนึ่งที “ฉันรู้ว่าคุณคือพี.ยู.ไรเตอร์ นักเขียนสุดปลื้มของฉัน”

รู้ได้ยังไง” เขาย้อนถามพร้อมยกมือกอดอก

ก็..” เสียงใสขาดหายไป พูดไม่ออกว่าไปอ่านจดหมายของเขา

เธอค้นข้าวของอะไรของฉันอย่างนั้นหรือ” เขาคาดคั้น

เปล่า” เธอส่ายหน้าดิก ตีหน้าซื่อเหมือนว่าไม่ได้ทำอะไร ก่อนหาข้ออ้างมาแก้ตัวพัลวัน “ฉันแค่เห็นหนังสือของพี.ยู.ไรเตอร์เรียงกันเป็นตับอยู่ในตู้หนังสือ เรื่องหนึ่งมีเป็นสิบๆ เล่ม แล้วคุณจะให้ฉันคิดยังไง ก็ต้องคิดว่าคุณเป็นเขาน่ะสิ”

แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ใช่” เขาย้อนถามอย่างไม่ยอมรับ

เฮ้.. ไม่ต้องโกหกหรอกนา” เธอโบกมือพร้อมทำหน้าไม่เชื่อ แถมคาดคั้นให้เขายอมรับอีกอย่างยิ้มๆ “คุณนั่นแหละคือพี.ยู.ไรเตอร์ ยอมรับมาซะดีๆ”

มั่นใจจริงนะ” เขาพูดเสียงดุ

มั่นใจสิ ก็ฉันเห็นจดหมาย อุ๊บ!”

เขามองเธอปิดปาก ตามองตากัน แต่เขาไม่แสดงท่าทางเกรี้ยวกราดออกมา นอกจากชี้นิ้วไปที่ประตูบ้านและพูดเสียงดุ “ออกไป! ค้นข้าวของส่วนตัวคนอื่น เสียมารยาท”

ขอโทษ” เธอเสียงอ่อย “โกรธหรือ อย่าโกรธนะ มือมันไม่รักดี เอื้อมออกไปหยิบหนังสือมาดู และจดหมายก็หล่นลงมาให้เห็นเอง ขอโทษ”

ลูกอ้อนของพรรัตนาใช้ได้ผลกับเนาวนุชทุกที เธอหวังว่าจะใช้ได้ผลกับเขาเหมือนกัน

ฉันอยากได้ลายเซ็นของคุณมากเลย ช่วยเซ็นให้ฉันหน่อยได้ไหม ถ่ายรูปคู่กันด้วย แต่ตอนนี้ฉันหิวข้าวมากเลย ฉันเลี้ยงข้าวคุณมื้อหนึ่ง ถือว่าเป็นการตอบแทน ว่ายังไง”

เขามองเธอยิ้มอ้อนขณะพยายามทำใจแข็ง เพราะถ้าเขาเซ็นหนังสือให้เธอตามที่เธอต้องการ หลังจากนั้นเธอจะไปจากที่นี่ ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไรจะหวนกลับมา

ไม่! ฉันไม่เซ็นให้ ไม่เคยเซ็นให้ใคร” เขาปฏิเสธเสียงแข็ง

โธ่.. ไหนๆ ก็ให้หนังสือมาแล้ว เซ็นให้หน่อยไม่ได้หรือไง” เธอทำหน้าบูด “จริงๆ แล้วอยากยืมหนังสือจากคุณก่อนทุกเรื่อง เซ็นทุกเล่ม แล้วฉันจะส่งหนังสือของฉันมาคืนคุณแทน”

ไม่!” เขาพูดเสียงแข็งขณะพยายามที่จะไม่หัวเราะ เพราะขำวิธีการของเธอที่พยายามออดอ้อนเขา

กะอีแค่ลายเซ็น อย่างกไปหน่อยเลย” เธอพูดเสียงอ่อนพลางส่งสายตาปริบๆ มาให้ “นะ เซ็นให้หน่อยนา พี.ยู.ไรเตอร์ที่รักของฉัน”

อะไรที่เธอชื่นชอบเป็นของเธอหมดหรือไง” เขาย้อนถาม เพราะจำคำพูดของเธอเมื่อคืนได้

อะไรหรือ?” เธองุนงง

เมื่อคืนไง เธอพูดว่าจีของฉันอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เขาเป็นเกย์”

ฉึก!” เธอทำท่าราวกับโดนศรทิ่มหัวใจ สีหน้าแหย ตาละห้อย “แทงใจดำอย่างแรง แต่ก็ถูกอย่างที่คุณพูด ของฉันหมดแหละ ถ้าหลงปลื้มและหลงรัก”

ฟังดูดี”

คุณชอบหรือ” เธอยิ้ม

ไม่”

อ้าว” เธอเลิกยิ้มทันที

เธอทำงานอะไร?” เขาถามแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตามเดิม

นักแปล” พรรัตนายิ้มกว้าง เพราะถูกใจกับคำถามของอีกฝ่าย และก็ยกไม้ยกมือพลางบรรยายถึงงานที่ตัวเองทำ “แปลนิยายภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยส่งสำนักพิมพ์หวานรัก เออนี่! ฉันคุยกับพี่ บ..ให้ซื้อลิขสิทธิ์นิยายของคุณมาแปลเป็นภาษาไทยแล้วนะ”

เขาขมวดคิ้ว เพราะยังไม่ได้รับแจ้งเรื่องนี้จากสำนักพิมพ์ต้นสังกัด

แต่พี่ บ..ยังไม่ตอบเมล์กลับมาเลยนะว่าได้หรือเปล่า” เธอพูดต่อ “ฉันอยากให้คุณมีแฟนนิยายไทยเพิ่ม รับรองเลยว่าขายดีเป็นพลุแตกระเบิดระเบ้ออยู่กลางอากาศ ฉันชอบนิยายของคุณทุกเล่ม คุณเซ็นให้ฉันหน่อยนะ ได้โปรด”

เธอวกกลับเข้าเรื่องเดิมจนได้ เขาละยอมจริงๆ แต่ก็ยังปฏิเสธเสียงแข็ง

ไม่!”

ทำไมล่ะ เซ็นให้หน่อยไม่ได้หรือไง” เธอเริ่มโกรธ

ไม่อยากเซ็นให้ มีอะไรหรือเปล่า” เขาเถียง

งก!” เธอเสียงแหลม

งกก็งกสิ ไม่เซ็น”

โธ่.. เลี้ยงข้าวมื้อหนึ่งก็ไม่ยอมหรือ”

ไม่!”

งั้นฉันจะล็อกอินเข้าเว็บชมรมคนรักนิยาย ประกาศให้ใครๆ รู้ไปเลยว่าคุณคือพี.ยู.ไรเตอร์” เธอขู่

ลองสิ ฉันจะหักคอเธอทิ้งส้วม” เขาดีดตัวขึ้นมาเป็นยืนอีกครั้ง

เชิญเลย เชิญ” เธอยื่นคอให้เขาหักอย่างท้าทาย แถมพูดขู่ด้วยความหมั่นไส้ “เกิดฉันตาย คุณติดคุกนะจะบอกให้ ไปเขียนนิยายต่อในคุกแทน”

ส่วนเธอก็ไม่ได้อ่านนิยายเล่มต่อๆ ไปของฉันอีก”

เฮ้อ” เธอถอนหายใจด้วยความเซ็ง คนอะไรงกลายเซ็น เลี้ยงข้าวมื้อหนึ่งก็ไม่ยอม

ไม่เซ็นให้จริงๆ ใช่ไหม” เธอถาม

ไม่!” เขาตอบกลับมาพลางยกแขนกอดอก และยักคิ้วท้าทาย

จะให้ฉันทำยังไง คุณถึงจะยอมเจิมนามปากกาลงบนหนังสือ”

คำถามของเธอทำให้เขาเงียบ แต่สีหน้าแฝงความพึงพอใจ และเขาก็ถามเธอกลับ

เธอบอกว่าทำงานเป็นนักแปล อิสระหรือเปล่า”

อิสระแล้วทำไม” เธอย้อนเสียงขุ่น

ฉันต้องการผู้ช่วย เธอสนใจไหม”

สนสิ สน” เธอยังตอบอย่างมึนงง

แล้วตกลงหรือเปล่า?” เขาถามย้ำ

เดี๋ยวก่อนนะ” เธอยกมือขึ้นห้ามเขาไม่ให้พูดอะไร เพราะดูเหมือนว่าสมองเริ่มทำงานอีกครั้งหลังจากมึนไปชั่วครู่ “คุณต้องการให้ฉันเป็นผู้ช่วยคุณหรือ”

ใช่”

จ้างฉัน?”

ฉันไม่ได้จ้างเธอ สำนักพิมพ์ต่างหาก” ร่างสูงขยับเดินไปที่ครัวเพื่อหาน้ำดื่ม มีเธอเดินตามหลังต้อยๆ และพูดขอน้ำดื่มบ้าง ซึ่งเขาก็ยื่นไปให้แก้วหนึ่ง

ขอบคุณ เป็นสำนักพิมพ์ที่คุณออกงานด้วยใช่ไหม”

ใช่ เริ่มดังแล้วมั้ง ทางสำนักพิมพ์เลยจะส่งคนมาช่วยอำนวยความสะดวกให้ฉัน หรืออีกนัย.. คนทวงต้นฉบับ”

ทำสิ ทำ” เธอพยักหน้ารับระรัวพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ปากแทบจะฉีกไปถึงรูหู

ตกลงทำใช่ไหม ฉันจะได้บอกทางสำนักพิมพ์”

ทำๆ” เธอยิ้มกว้าง เท้าขยับราวกับกำลังเต้นระบำ “คุณอยากได้ประวัติการทำงานของฉันไหม เดี๋ยวฉันพิมพ์ใส่ไฟล์ให้ คุณจะได้ส่งไปให้ทางสำนักพิมพ์ดูด้วยว่าฉันมีประวัติดีเลิศแค่ไหน”

เอาสิ”

ฉันเคยทำงานเป็นเลขาฯ ทนายฝรั่ง และเคยไปเรียนภาษาอยู่ที่ออสเตรเลียมาสามเดือน”

ภาษาอังกฤษดีว่าอย่างนั้นเถอะ”

เยส!” เธอยิ้มกว้าง และเดินตามเขาออกจากครัวกลับไปที่ห้องนั่งเล่น มองร่างสูงลดกายนั่งลงบนโซฟา ส่วนเธอยืนเหมือนเดิม

แล้วเธอคิดหรือเปล่า เมื่อตกลงทำงานนี้แล้ว เธอจะต้องอยู่ที่นี่ อยู่ในบ้านหลังนี้กับฉัน” เขาพูดพลางสังเกตปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้ามที่อุทานขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

จริงสิ! ฉันไม่ได้คิด ตาย! ลืมเลย ต้องอยู่ที่นี่กับคุณใช่ไหม ไม่มีปัญหา” เธอหัวเราะ ส่วนเขากลับกะพริบตาด้วยความอึ้ง ดูเหมือนว่าเธอไม่กลัวการอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกับเขาเลย

แล้วทางบ้านเธอไม่ว่าหรือ แฟนหรือสามีของเธอ.. ไม่ปรึกษาก่อนหรือ”

ฉันยังไม่มีแฟน สามีก็ยังไม่มี” เธอยิ้ม

ถ้าอย่างนั้นตกลงรับทำงานนี้ เธอสามารถอยู่ที่นี่กับฉันได้” เขาเกือบยิ้มด้วยความพึงพอใจ

ตกลงสิ ตกลงคุณเซ็นชื่อในนิยายให้ฉันหน่อยได้ไหม”

ไม่!” เขาปฏิเสธอย่างมีแผน

อ้าว.. ทำไม” เธอหน้าตูม นึกว่าคุยกันรู้เรื่องแล้ว

ฉันจะเซ็นให้ต่อเมื่อเธอผ่านการทดลองงานหนึ่งเดือน หนึ่งเรื่อง”

ได้” พรรัตนาตบมือ แถมหัวเราะและยิ้มกว้าง “ฉันอึดนะจะบอกให้ เรามาพิสูจน์กัน”

โอเค ตามนั้น” เขาเผยรอยยิ้มแล้ว

จะให้ฉันช่วยอะไร ยังไง บอกได้เลยนะ”

อำนวยความสะดวกให้ฉันมีเวลาเขียนนิยาย ช่วยฉันหาข้อมูลเมื่อฉันต้องการ” เขาตอบ

โอเค” เธอทำมือโอเคกับเขา ไม่แม้แต่จะถามด้วยว่าได้เงินเดือนเท่าไร ขอแค่ให้ได้อยู่ช่วยเขาเขียนนิยายออกมาเยอะๆ ระหว่างนั้นเธอก็จะลองหัดเขียนนิยายของตัวเองไปด้วย

แล้วเป็นไง หายเมาค้างแล้วหรือ” เขาถามขณะมองสีหน้าที่ยังดูไม่สดใสของอีกฝ่าย

ดีขึ้นแล้ว ตอนนี้หิวข้าว อยากซดน้ำก๋วยเตี๋ยวหรือไม่ก็น้ำข้าวต้มร้อนๆ”

เมาจนเกิดเรื่อง” เขาไม่วายบ่น

เฮ้อ” เธอถอนหายใจ พอพูดถึงเรื่องเมาก็นึกถึงเรื่องน่าตกใจเมื่อคืน “ฉันช็อกจริงๆ ที่รู้ว่าจีของฉันเป็นเกย์”

จีของฉัน!” เขาขึ้นเสียงเยาะเย้ย

ใช่ ของฉัน คุณก็ของฉันเหมือนกัน” เธอโต้กลับมาพร้อมเสียงหัวเราะก่อนทำเป็นตกใจ และพูดแก้ “ไม่ใช่สิ! พี.ยู.ไรเตอร์ของฉันต่างหาก ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่”

ไป! ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ เธอบอกว่าจะเลี้ยงข้าวฉันไม่ใช่หรือ” เขาพูดไล่

โอเค รอแป๊บ ไม่นานหรอก” เธอพูดแล้วก็ยืนขึ้น

ฉันจะรอ”

รับทราบ ไปล่ะ แล้วเจอกันนะ”

เขามองเธอเดินออกไปโดยไม่สวมรองเท้าส้นแหลมสูงที่อยู่ในมือ เนื่องจากต้องเดินผ่านหาดทราย สวมไปเดี๋ยวก็ถอด จึงไม่สวมเลยดีกว่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #9 NongyingJaiman (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 08:35
    ชื่นชมจนลืมตัวไปแล้ววววววว 5555555
    #9
    0
  2. #8 Koy_Jaja (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 08:06
    ถถถถถ ไม่หวั่นไหวบ้างเลย จะมาอยู่กับผู้ชาย สองต่อสอง อร๊ายยยย
    #8
    0