รดีซ่านทรวง

ตอนที่ 57 : เล่ม 2 - ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

ตอนที่ 7


ปัณณวัตรทำโน่นทำนี่อยู่ในสวนจนเวลาผ่านไปถึงสี่โมงเย็น หลังจากนั้นก็มาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เมียรักและลูกน้อยที่นอนอยู่ในเปล และเริ่มเด็ดยอดกับใบตำลึงใส่กะละมังอย่างตั้งใจ

อัญชันขยับตัว หนูน้อยตื่นแล้ว ก้นเปลที่เป็นผ้าขาวม้าจึงขยับกระดุกกระดิก เขาเห็นแล้ววางมือจากงาน ก่อนจะโผล่หน้าเข้าไปมองลูกน้อยที่นอนลืมตาแป๋ว อัญชันส่งยิ้มมาให้เขา แต่เขาไม่ได้ยิ้มตอบ แล้วสองมือใหญ่หยาบกร้านก็อุ้มลูกน้อยออกจากเปล พลันอัญชันก็หันไปมองแม่ที่หลับอยู่ แล้วร่างของหนูน้อยก็ถูกปล่อยให้นั่งลงบนพื้นข้างๆ กองตำลึง

อัญชันนั่งงงเพราะเพิ่งตื่นนอนอยู่ชั่วครู่ แล้วมือของหนูน้อยก็เอื้อมออกไปหยิบยอดตำลึงอย่างไม่มีอะไรทำ ครู่หนึ่งหลังจากนั้นก็หมดความสนใจในยอดตำลึง จึงคลานเข้าไปหาแม่ แล้วก็ปลุกแม่ให้ตื่นขึ้นมา

แมะ.. แมะ..”

อนงค์นางตื่นเพราะมือน้อยๆ ที่ตีลงมา ครั้นเห็นหน้าของลูกสาวก็ยิ้มให้ พอมองไปทางนาฬิกาแขวนที่อยู่บนฝาผนังตามสัญชาตญาณ หญิงสาวยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางพูดถามอย่างแปลกใจที่หลับไปจนเย็นถึงขนาดนี้

สี่โมงกว่าแล้วหรือคะ”

สามีสุดที่รักไม่ได้ตอบอะไร เขายังเด็ดยอดและใบตำลึงต่อไป อนงค์นางจึงลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา เวลานั้นอัญชันเห็นรองเท้าที่มีเสียง หนูน้อยจึงขยับเข้าไปหยิบ และยื่นมันไปหาพ่อ

ใส่.. ใส่..”

ปัณณวัตรวางก้านตำลึงแล้วหันมาใส่รองเท้าให้ลูกสาว หนูน้อยยิ้มร่าอย่างชอบใจก่อนจะถูกคนเป็นพ่อจับให้ยืน และเมื่อเท้าน้อยๆ ขยับก้าวเดิน เสียงแหลมๆ ก็ดังขึ้น

เอี๊ยด.. อ๊าด..

อนงค์นางเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นสามียังนั่งจัดการกับกองตำลึงพูนๆ อยู่จึงพูดถาม

เก็บมาเยอะเหมือนกันนะคะเนี่ย”

ลุงสนช่วยเก็บ”

อ๋อ..”

อัญชันเดินเข้าไปหาแม่พร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม อนงค์นางยิ้มให้ลูกสาวก่อนจะหมุนตัวเข้าไปในครัว เนื่องจากเธอหิวแล้ว

เอี๊ยด.. อ๊าด..

อัญชันเห็นมารดาปอกกล้วยเข้าปากก็ร้องขึ้น และเดินเข้าไปหาจนเกาะอยู่ที่ขา พลางแหงนหน้ามองหน้าคนเป็นแม่ไปด้วย

หม่ำ.. หม่ำ..”

อนงค์นางส่งกล้วยลูกหนึ่งให้ลูกสาวโดยไม่ลืมที่จะปอกเปลือก หนูน้อยจับแล้วส่งเข้าปากอย่างมีความสุข แล้วคนเป็นแม่ก็เดินเข้าไปหาคนเป็นพ่อ เพื่อช่วยเด็ดยอดและใบตำลึง

เอี๊ยด.. อ๊าด..

ปัณณวัตรมองลูกน้อยเดินตามหลังอนงค์นางออกมาจากครัว ครั้นเห็นหน้าแม่ลูกแล้ว ความรู้สึกอ่อนหวานอ่อนโยนท่วมท้นจิตใจเขา

อนงค์นางอิ่มแล้วจากการกินกล้วยไปสามลูก ขณะช่วยสามีจัดการกับยอดตำลึง เขาเอ่ยกับเธอ

ลุงสนตัดกล้วยและสอยมะละกอเอาไว้ให้แล้ว”

พี่เขมเก็บดอกขจรมาแล้วหรือยังคะ”

อยู่ในตู้เย็น”

เออ... พี่เขม” เธอมองหน้าเขา ทีนี้หลังจากหลับไปหนึ่งตื่น จึงมีเวลาครุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวันสักหน่อย อนงค์นางอยากได้รับความกระจ่างจากสามี และเขาก็มองมาทางเธอราวกับถามว่า.. มีอะไรจะถามอย่างนั้นหรือ ซึ่งเธอก็พูดออกมาด้วยความอยากรู้ “เพื่อนพี่เขมคนนั้นสนิทกันมากหรือเปล่าคะ”

ไม่สนิท”

เรียนคณะฯ เดียวกันหรือเปล่าคะ”

คนละคณะฯ พี่เรียนเกษตรศาสตร์ เข็มเรียนรัฐศาสตร์”

อ๋อ.. แต่เขาจำพี่เขมได้ เก่งเนอะ” อนงค์นางไม่ได้ประชด เธอกลับชื่นชมด้วยความจริงใจ ที่กนกศิลป์ยังจำเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันตั้งสิบกว่าปีได้ แล้วอนงค์นางก็ลุกขึ้นหลังจากที่ช่วยกันจัดการกับตำลึงเสร็จ

พี่เขมหุงข้าวแล้วหรือยังคะ” เธอถาม

ยังเลย”

เดี๋ยวนางหุงเอง”

คล้อยหลังเมียรักที่เดินเข้าครัวไปพร้อมกับกะละมังใส่ยอดตำลึง ปัณณวัตรหอบซากตำลึงที่เหลือเอาไว้ทำปุ๋ยหมัก พออัญชันเห็นพ่อจะออกจากบ้านเท่านั้นก็รีบตาม

เอี๊ยด.. อ๊าด..

ปัณณวัตรหยุดเดินแล้วหันไปมองทางด้านหลังของเขา เขามองลูกน้อยที่ยื่นสองมือออกมาให้อุ้มและร้องเรียกที่จะไปด้วย

พะ.. พะ..”

ปัณณวัตรหนีบอัญชันด้วยแขนข้างหนึ่งลงจากเรือนไปด้วย พอเจ้าสองตัวที่ป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณหน้าบ้านเห็นเข้าก็ส่งเสียงเห่าขึ้นมา

โฮ่ง.. โฮ่ง..

เจ้าของสวนผักหนีบลูกน้อยไปถึงถังปุ๋ยหมักด้วย พอเดินกลับมายังลานหน้าบ้าน เขาก็ปล่อยร่างเล็กกระจ้อยร่อยให้ลงเดิน เพื่อให้เล่นกับพวกพี่ๆ

โฮ่ง.. โฮ่ง..

ในบ้าน อนงค์นางหุงข้าวเสร็จแล้ว พอคิดว่าเย็นนี้มีกับข้าวอะไร ไข่ตุ๋นใส่ผักอย่างเดียวหรือ เธอคิดว่ามันออกที่จะเห็นแก่ตัวไปสักหน่อย จึงคิดที่จะทำกับข้าวให้สามีสักอย่าง แต่เป็นอะไรดีที่ไม่ต้องใส่กระเทียม ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเธอส่งเสียงดังขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเป็นใครโทร.มา ก็กดปุ่มรับสายในทันที

ฮัลโหล”

สิริวรรณโทร.มารายงานข่าวดี เพราะหลังจากทำตามที่พี่สาวแนะนำก่อนออกจากกรุงเทพฯ มันได้ผลลัพธ์ที่ดีอีกแล้ว ตอนนี้คนโทร.หากำลังสบายใจอย่างมาก

ฉันอยู่บ้านพ่อแม่ของพี่ไมค์”

เป็นยังไงบ้าง คุยกันดีไหม” อนงค์นางถามกลับด้วยความเป็นห่วง

คุยกันดีแล้ว ฉันซื้อผลไม้กับของอื่นๆ ไปฝากด้วย นั่งพับเพียบไหว้เลยนะ” สิริวรรณพูดอวดออกมา

ดีแล้ว” อนงค์นางยิ้มที่ผลลัพธ์ออกมาดี

ฉันโล่งอกไปหมดเลย เหมือนยกภูเขาออกจากอก” ยิ่งสิริวรรณพูด น้ำเสียงก็ยิ่งเครือด้วยความดีใจ ในที่สุดปัญหาคาราคาซังปีกว่าก็จบลง

ดีใจด้วย แล้วพ่อแม่ของไมค์ชอบหลานไหม”

ชอบ นี่ฉันก็ปล่อยให้ดูแลแล้วก็ออกมาคุยโทรศัพท์กับพี่เนี่ย”

ดีแล้ว”

หลังจากคุยโทรศัพท์จบ อนงค์นางออกมาที่ระเบียงหน้าบ้านพร้อมรอยยิ้ม หญิงสาวทอดสายตามองสามี ลูกน้อย และสุนัขอีกสองตัวที่กำลังส่งเสียงเห่าใส่อัญชันที่พยายามจับพวกมันที่วิ่งหนี

โฮ่ง.. โฮ่ง..

มะ.. มะ..”

โฮ่ง.. โฮ่ง..

อนงค์นางนึกถึงกับข้าวที่จะทำให้สามีขึ้นมาอีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันที่จะตะโกนถามออกไป ดวงตาของเธอเห็นลุงสนขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาแล้วยื่นถุงใส่อะไรบางอย่างให้สามีสุดที่รัก

เอานี่ไอ้เขม.. แกง”

ขอบคุณมากลุง”

แกงอะไรหรือคะ” อนงค์นางถามขณะเดินเข้าไปหา

แกงลูกตำลึง” ลุงสนตอบมาจากมอเตอร์ไซค์เก่าๆ ของแก เพราะแค่มาส่งกับข้าวเท่านั้น แกจึงไม่ได้ลงมาจากหลังเบาะรถมอเตอร์ไซค์

ลูกตำลึงแกงได้ด้วยหรือคะ” อนงค์นางถามอย่างแปลกใจ เพราะอยู่มาจนอายุจะสามสิบแล้ว ยังไม่เคยได้ยินแกงใส่ลูกตำลึงมาก่อนเลย

แกงได้ เอามาแกงส้มก็ได้” ลุงสนหัวเราะที่อนงค์นางไม่รู้ว่าลูกตำลึงทำกับข้าวได้

นางว่าจะถามพี่เขมอยู่พอดีว่าวันนี้จะกินอะไร” เธอหันไปมองหน้าสามีสุดที่รัก

นี่ไง แกงของลุงสน” เขาชูถุงแกงขึ้น

ดีเลยค่ะ นางไม่ต้องทำกับข้าว” หญิงสาวยิ้มกว้างแล้วก็ผละออกไปหาลูกน้อยที่ยังเดินโคลงเคลงไปมาอย่างไม่รู้จักเหนื่อย สองมือน้อยๆ ยื่นออกไปหาแตงกวาและมะเขือเปราะ พวกมันวิ่งวนอยู่แถวนี้เท่านั้น ราวกับรู้ว่าไปไกลกว่านี้ไม่ได้ มันอันตรายสำหรับเจ้าตัวเล็ก

โฮ่ง.. โฮ่ง..

จริงสิ! มีไส้กรอกด้วยอีกอย่างหนึ่ง” อนงค์นางอุทานเมื่อนึกขึ้นได้ เพราะเจ้าสองตัวตรงหน้าแท้ๆ จึงทำให้จำได้ว่าซื้อไส้กรอกจากห้างมา แล้วเธอก็ส่งลูกสาวไปให้สามีพลางพูดด้วย ก่อนจะยื่นมือไปหยิบถุงแกงที่อยู่ในมือใหญ่ “พาลูกไปอาบน้ำค่ะ เดี๋ยวนางทอดไส้กรอก และทำอาหารให้เจ้าสองตัวนี้”

ปัณณวัตรอุ้มลูกสาวแล้วเดินนำเข้าไปในบ้าน เมียรักเดินตามหลัง และเจ้าสองตัวก็วิ่งตามขึ้นมาจนเข้ามาในห้องโถง ทว่าพวกมันไม่กล้าวิ่งเพ่นพ่าน เพราะเดี๋ยวจะโดนดุ จึงนอนหมอบอยู่ตรงทางเข้าบ้าน และดวงตาใสแจ๋วมองไปทางยังห้องครัว

ปัณณวัตรพาลูกน้อยเข้าไปในห้องนอนแล้วถอดเสื้อผ้า หลังจากคลี่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปออกเท่านั้น เสียงห้าวเข้มของคนเป็นพ่อก็ดังขึ้น

ขี้แตก!”

อัญชันมีสีหน้าไม่รู้เรื่องราวอะไร แล้วร่างของหนูน้อยก็ลอยขึ้นจากพื้นในลักษณะหน้าคว่ำ ก้นโด่ง เพราะคนเป็นพ่ออุ้มราวกับกำลังจะเหาะ

อิ.. อิ..”

อนงค์นางฟังเสียงน้ำที่ถูกสาดออกจากขัน เธอปล่อยให้สามีจัดการกับลูกสาวไป สองมือก็สาละวนอยู่กับการทำไข่ตุ๋นใส่ผัก จับไส้กรอกมาหั่นก่อนที่จะทอด และแกะถุงแกงลูกตำลึงที่ลุงสนให้สามีมากินใส่ถ้วย พอมองไปที่แกง ความอัศจรรย์ใจด้วยว่าไม่เคยรู้มาก่อนทำให้พึมพำขึ้นมา

เหมือนแกงใส่มะเขือเปราะเลย แต่ใส่ลูกตำลึงแทน”

ภายในห้องน้ำที่ติดอยู่กับห้องครัว ปัณณวัตรรบกับลูกสาวที่ต้องยืนให้เขาล้างก้นก่อนจะพาลงไปในกะละมังที่เต็มไปด้วยน้ำ

ล้างก้นให้สะอาด!”

พะ..”

ว่าไง..”

พะ..”

อืม.. ว่าไง..”

อิ.. อิ..”

เขามองลูกสาวที่หัวเราะอารมณ์ดีด้วยแววตาอ่อนโยน พอวางร่างลูกน้อยลงในกะละมังที่เต็มไปด้วยน้ำ ร่างสูงกำยำก็ย่อตัวลงเพื่อสระผมและถูสบู่ให้ และเมื่อถึงเวลาที่อัญชันจะต้องนอนหงาย เนื่องจากพ่อจะล้างแชมพูออกจากหัวให้ หนูน้อยกลับขืนตัวเอาไว้และส่งเสียงค้านขึ้นมา

อือ..”

ล้างน้ำ”

อือ..”

ล้างเสร็จแล้วจะได้แต่งตัว!”

อือ..”

เขาบังคับอัญชันให้นอนลงจนได้ ลูกน้อยหลับตาปี๋พลางเกร็งตัวเพราะกลัวน้ำจะเข้าหูเข้าตา แล้วคนเป็นพ่อก็จับขึ้นมานั่งตามปกติ ครู่หนึ่งหลังจากนั้น อ้อมแขนกำยำของปัณณวัตรก็อุ้มร่างของลูกสาวออกจากห้องน้ำ เพื่อพาไปแต่งตัวที่ห้องนอน โดยไม่ลืมที่จะนำผ้าอ้อมสำเร็จรูปที่เปรอะเปื้อนอุจจาระไปทิ้งในถังขยะที่หน้าบ้าน

อนงค์นางทำอาหารให้เจ้าสองตัวเรียบร้อย พวกมันพุ่งตามออกมาที่ระเบียง เวลานั้นดวงตะวันเตรียมที่จะลาลับขอบฟ้าแล้ว

โฮ่ง.. โฮ่ง..

ดวงตาของเธอมองพวกมันกินอาหาร จากนั้นก็มองไปทางสามีที่กำลังเดินกลับมายังบ้าน ในอ้อมแขนของเขาอุ้มลูกน้อยอยู่

อ้าว.. ไม่ได้อาบน้ำพร้อมลูกหรือคะ” เธอถามทันทีที่ร่างสูงกำยำเดินเข้ามาใกล้ เนื่องจากให้ไปอาบน้ำด้วยกัน แต่กลับกลายเป็นว่าอัญชันอาบน้ำคนเดียว

ขี้แตก”

อ๋อ..” อนงค์นางหัวเราะหลังจากได้คำตอบ เขาเป็นพ่อที่แข็งแกร่งมาก ขนาดเจออึเหม็นๆ เละๆ และเหลืองๆ ของลูกสาวเข้าไป ยังไม่มีปฏิกิริยาอันใดเกิดขึ้นเลย ทั้งพะอืดพะอม เมินหน้าหนี หรือจะอาเจียนออกมา นี่เธอโชคดีจริงๆ ที่ได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นสามี

ดูลูกไปนะคะ นางขอตัวไปอาบน้ำก่อน”

ปัณณวัตรปล่อยให้เมียไปอาบน้ำก่อนก็ได้ พอวางอัญชันลงบนพื้นที่ระเบียงหน้าบ้าน ลูกสาวของตนกลับเดินเข้าไปในบ้าน ร่างน้อยๆ เดินเตาะแตะไปทางห้องนอน จนคนมองตามหลังเกิดความสงสัย ว่าลูกสาวจะเข้าห้องนอนไปทำไม และแล้วเขาก็ได้คำตอบ เพราะลูกน้อยปรี่เข้าไปหยิบรองเท้าคู่ที่มีเสียง จากนั้นก็ยื่นมาให้เขาหน้าตาใสซื่อ

ใส่..”

ชอบจังเลยนะ”

ใส่..”

ปัณณวัตรย่อตัวลงเพื่อใส่รองเท้าให้ลูกสาว ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น เสียงเอี๊ยดอ๊าดก็ดังขึ้นลั่นบ้าน แล้วร่างสูงกำยำก็เดินนำลูกสาวเข้าไปในครัว ดวงตาคู่คมมองแกงลูกตำลึงที่อยู่ในถ้วย ไส้กรอกที่ทอดจนเหลืองแล้วอยู่ในจาน และไข่ตุ๋นใส่ผักร้อนๆ ที่อยู่ในหม้อนึ่ง แล้วเขาก็หยิบไส้กรอกชิ้นหนึ่งส่งให้อัญชัน ซึ่งอัญชันก็รับไปใส่ปากอย่างมีความสุข

อนงค์นางใช้เวลาอาบน้ำไม่นาน หลังจากผลัดผ้าถุงเป็นชุดนอน หญิงสาวก็ออกมาจากห้องนอน เธอพบว่าสามีสุดที่รักจัดสำรับรอเรียบร้อยแล้ว และสองมือของอัญชันก็เต็มไปด้วยไส้กรอก

นางว่าจะให้พี่เขมอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกินข้าว” เธอพูดขณะเดินเข้าไปหา

นางหิวแล้วหรือยัง” เขาถามกลับด้วยความเป็นห่วง เพราะเมียของเขากำลังท้องอยู่นี่

หิวค่ะ”

งั้นกินข้าวก่อน”

เธอส่งยิ้มที่แสนอ่อนหวานไปให้เขา ยามนี้เกิดอารมณ์อยากออดอ้อน อยากคลอเคลีย ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับเมื่อวานเป๊ะ ราวกับถูกตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้

นางรักพี่เขมจังเลย รักมาก”

พี่ก็รักนาง” เขาตอบกลับโดยธรรมชาติ

นางดีใจจริงๆ ที่ได้แต่งงานกับพี่เขม”

พี่ก็ดีใจที่ได้แต่งงานกับนาง”

นางรักพี่เขมค่ะ”

ปัณณวัตรซ่อนสีหน้างุนงงขณะจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม เขาเข้าใจอยู่ว่าช่วงนี้อารมณ์ของเมียรักอ่อนไหวนัก ยิ้มง่าย โกรธง่าย เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย น่ามาจากการที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ สงสัยว่าลูกคนนี้จะเป็นผู้ชาย แล้วร่างสูงกำยำก็ลุกขึ้นไปตักข้าวให้เมียรักกับตัวเองที่ครัว คนเป็นแม่จึงต้องนั่งคุมลูกสาววัยซนที่นั่งอยู่ข้างๆ วงข้าว แล้วหนูน้อยก็ยื่นไส้กรอกที่กัดกันไปแล้วส่วนที่เหลือให้แม่

หม่ำ..”

อนงค์นางกินต่อโดยไม่รู้สึกรังเกียจ ไส้กรอกที่ผ่านกรรมวิธีปรุงรสมากมาย ไม่มีกลิ่นสาบเหมือนเนื้อสัตว์สดๆ จึงไม่ทำให้เธอรู้สึกอยากที่จะอาเจียน

กินข้าวด้วยลูก ไส้กรอกอย่างเดียวไม่ได้”

คนถูกดุเอื้อมมือออกไปหยิบไส้กรอกชิ้นใหม่ พอหนูน้อยมองไปทางมะเขือเปราะกับแตงกวาที่เข้ามานอนหมอบใกล้ประตูทางออก ร่างเล็กจึงยันตัวขึ้นและเดินเข้าไปหา

จะไปไหน..” คนเป็นแม่ถามลูกสาวทันที

นู..” หนูน้อยชี้ไปทางพี่ชายทั้งสองพลางทำปากจู๋

จะเอาไปให้พี่ๆ กินใช่ไหม”

อัญชันตอบคำถามของแม่ไม่ได้ ร่างเล็กเดินเตาะแตะต่อไป แล้วก็ส่งไส้กรอกที่อยู่ในมือทั้งสองข้างให้มะเขือเปราะกับแตงกวากิน และจากนั้นก็วกกลับมาที่วงข้าว

ลูกสาวของเราใจดีจังเลยนะคะ เผื่อแผ่คนอื่นตลอด” อนงค์นางอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าพลางรับจานข้าวสวยร้อนๆ มาจากมือใหญ่ของสามี

รู้จักเมตตาคนอื่นนะดีแล้ว” ปัณณวัตรพูดแล้วย่อตัวลงนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆ

น้องอัญเป็นเด็กฉลาด” เธอมั่นใจว่าลูกสาวของเธอไม่ใช่เด็กโง่ที่สมองทึบ

ฉลาด.. ฉลาดมาก ถ้าพูดเป็นประโยคได้ขึ้นมา คงพูดไม่หยุด” เขาพูดไปตักแกงลูกตำลึงของลุงสนใส่จานข้าวของตัวเองไปด้วย

นั่นสินะคะ เดินได้แล้วก็เดินไม่ยอมหยุด ได้รองเท้ามีเสียงมาเนี่ย ยิ่งเดินใหญ่” อนงค์นางพูดไปหัวเราะไปด้วยความเอ็นดูลูกสาว พร้อมกันนั้นก็เริ่มฟาดไข่ตุ๋นใส่ใบตำลึงและดอกขจรไปด้วย

อัญชันมาถึงวงข้าวปุ๊บก็ย่อตัวลงนั่ง จานไส้กรอกอยู่ตรงหน้า มือน้อยๆ จึงยื่นออกไปหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้น หลังจากกัดกินแล้วเคี้ยวอยู่สองสามคำเล็กๆ ลูกสาวก็ยื่นไส้กรอกไปที่ปากของผู้เป็นพ่อ แต่พ่อไม่ได้ยื่นใบหน้าออกมารับ หนูน้อยจึงยืดกายขึ้น และขยับเข้าไปจนใกล้ พร้อมกันนั้นก็ยื่นไส้กรอกไปที่ปากของปัณณวัตรอีกครั้ง

หม่ำ..”

ปัณณวัตรต้องอ้าปากรับ เขางับมือน้อยๆ ไปอย่างหยอกล้อ พลันเสียงหัวเราะคิกคักๆ ด้วยความชอบอกชอบใจของหนูน้อยก็ดังขึ้น จึงหยิบไส้กรอกอีกชิ้นใส่ปากพ่อ พอพ่องับมืออีกครั้ง เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากๆ ก็ดังขึ้น ใบหน้าของอัญชันเต็มไปด้วยรอยยิ้มน่ารัก

เอิ๊ก.. เอิ๊ก..”

เขาเห็นลูกสาวมีความสุขก็มีสีหน้าอ่อนโยน แล้วก็ตักข้าวสวยที่ไม่ได้เปรอะน้ำแกงเผ็ดๆ ใส่ปากของลูกสาว ซึ่งอัญชันก็เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างมีความสุข


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,872 ความคิดเห็น

  1. #4862 noknok2 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 08:29

    ชอบจังค่ะ...ไรท์เขียนทำให้คนอ่านมองเห็นภาพเลยค่ะ ชื่นชมค่ะ ติดตามผลงานของไรท์มาหลายเรื่องชอบทุกเรื่องเลยค่ะ

    #4,862
    0
  2. #4861 makuto_annny (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:34
    ครอบครัวอบอุ่นมากเลยค่ะ
    #4,861
    0
  3. #4860 tongjub (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:28
    แต่งได้น่ารักมากค่ะ
    #4,860
    0
  4. #4859 Teamjai Incham (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 15:13
    ครอบครัวสุขสันต์น่ารักอบอุ่นอ่านแล้วนึกภาพตามเลยคะ
    #4,859
    0
  5. #3218 Aphodite (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:54
    ได้รับหนังสือแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
    #3,218
    0
  6. #3217 Nukookk@i (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:43
    ยังไม่ได้เลย
    #3,217
    0
  7. #3215 ครอบครัว ตัว ป. นะจ๊ะ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 22:54
    ได้รับหนังสือแล้วค่ะสนุกมากน่ารักอะพี่เขม เรื่องต่อไปพิมพ์เมื่อไหร่ค่ะชอบๆๆๆบอกด้วยน่ะจองเล่ม
    #3,215
    0
  8. #3214 Ying Fa (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 22:40
    ได้รับหนังสือแล้วนะค่ะ
    #3,214
    0