รดีซ่านทรวง

ตอนที่ 56 : เล่ม 2 - ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    10 ต.ค. 61

ตอนที่ 6


ปัณณวัตรเดินหาจนพบอนงค์นางที่กำลังเลือกรองเท้าเด็กแบบหุ้มส้นให้ลูกสาว รองเท้าแบบที่มีเสียงยามก้าวเดิน พอเขาหยุดยืนอยู่ข้างๆ เธอก็หันมาพูดกับลูกน้อยสีหน้าอ่อนโยน

มีเสียงด้วย.. เอาไหมลูก”

อัญชันชอบใจนัก หนูน้อยยื่นมือออกไปคว้าหมายจะหยิบรองเท้าที่อยู่ในมือของมารดา แล้วคนเป็นแม่ก็ถามกลับมาอีกสีหน้ายิ้มแย้ม

สีฟ้าหรือสีชมพู เอ๊ะ! แม่ซื้อสองคู่เลยดีกว่า แล้วก็เอาสีส้มไปฝากกลอยคู่หนึ่งเนอะ” อนงค์นางซื้อให้ลูกสาวของเหมือนฝันคู่หนึ่ง

เขามองรอยยิ้มของเมียที่มีให้ลูกสาวเพียงคนเดียว ตอนนี้เธอไม่เหลือบสายตามองมาทางเขาเลย นั่นหมายความว่าเธอกำลังโกรธเขาอยู่ แต่โกรธด้วยเรื่องอะไร อารมณ์ของคนกำลังตั้งครรภ์ขึ้นๆ ลงๆ จริงหรือ

นาง..”

คะ”

หึงหรือ..”

หึงอะไร” คนถูกถามเงยหน้ามองสามีตาขุ่น ตนรู้ว่าตัวเองอารมณ์ไม่ดี คือมันหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมาเอง

ก็เพื่อนเก่าที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันคนเมื่อกี้” เขาพูดขณะมองตาดุราวกับคาดคั้นที่จะเอาคำตอบ

ไม่ได้หึงสักหน่อย ทำไมต้องหึงด้วย” อนงค์นางปฏิเสธเสียงแข็ง และมีท่าทีราวกับไม่ใส่ใจในสิ่งที่สามีถาม เพราะมั่นใจว่าไม่ได้หึงหวงจริงๆ

ไม่กลัวผัวมองผู้หญิงอื่นบ้างหรือ..”

ไม่กลัวค่ะ” เธอตอบโดยไม่คิดอะไรเลย ทว่ามีตบท้ายด้วยการขู่ “แต่เมื่อไหร่ที่พี่เขมมีเมียน้อย นางเลิกกับพี่เขมแน่ นางจะขนลูกไปอยู่กรุงเทพฯ ด้วย”

ตายห่า! ปัณณวัตรร้องขึ้นในใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกเมียรักแสนอ่อนโยนของเขาอาละวาด นี่แค่ถามดูเฉยๆ แต่ดูเหมือนเธอจะเอาจริง

ไหนบอกว่าเชื่อใจพี่” ร่างสูงกำยำเดินตามเมียรักที่แย่งรถเข็นจากมือของเขาแล้วเดินนำออกไป

เชื่อใจค่ะ แต่เพื่อนของพี่เขมสวยนะคะ สวยและดูดีกว่าพี่ปรางอีก!”

แหนะ! ไหนบอกว่าไม่หึงไง ทำไมถึงเท้าความถึงเรื่องเก่า แล้วเขาก็เอาใจเมียรักด้วยการถาม โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับกิน เพราะเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่

เมียจ๋าอยากกินอะไร พี่ทำให้”

อนงค์นางฟังประโยคนี้แล้วถึงกับยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็รีบเข็นรถเข็นไปทางที่ขายอาหารสด เวลานั้นอัญชันเบื่อที่จะนั่งรถเข็นแล้ว หนูน้อยจึงชูสองแขนขึ้นให้แม่อุ้ม แต่คนที่อุ้มเป็นพ่อแทน แล้วอนงค์นางก็คว้ากล้วยน้ำหว้าสามหวีมาใส่เอาไว้ในรถเข็น

จะบวชกล้วยหรือ” เขาถามด้วยความสงสัย เพราะที่บ้านก็มีต้นกล้วยตั้งหลายต้น บางต้นติดลูกออกมาเป็นเครือที่สามารถตัดได้แล้ว

เปล่าค่ะ นางอยากกินกล้วย” อนงค์นางกำลังชั่งใจว่าจะหยิบเพิ่มอีกดีไหม แต่แล้วก็หันไปมองผลไม้อื่นแทน

ในสวนของเราก็มีกล้วย”

มันเขียวอยู่นี่คะ กว่าจะสุกอีกตั้งหลายวัน”

กลับไปพี่จะตัดทิ้งเอาไว้ให้”

ดีค่ะ สอยมะละกอด้วยนะคะ นางอยากกินมะละกอสุก” เธอออกคำสั่งกับสามีโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเขาตอบกลับมาว่าได้ ปัณณวัตรไม่เคยพูดคำว่าไม่ได้กับเมีย

ได้”

เก็บตำลึงด้วยนะคะ”

จะเอาตำลึงไปทำอะไร”

ไข่ตุ๋นในตำลึงค่ะ”

อ๋อ.. ได้ ใส่ดอกขจรสองถ้วย ใส่ใบตำลึงสองถ้วย”

ดีค่ะ”

เมื่ออนงค์นางหยุดยืนอยู่ข้างตู้ขายไส้กรอกนานาชนิด เธอหยิบชนิดที่อัญชันชอบกินที่สุดขึ้นมาแล้วพูดกับลูกสาว ซึ่งอัญชันก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากพลางยื่นมือออกมา

ไส้กรอก! ของโปรดหนู”

หม่ำ.. หม่ำ..”

เอาไปสักห้าถุงเนอะ”

หม่ำ.. หม่ำ..”

สิบถุงเลยนาง” ปัณณวัตรมีความคิดว่า.. ไหนๆ จะซื้อแล้ว ก็ซื้อไปแจกคนงานในสวนคนละถุงด้วยแล้วกัน

สิบถุงเลยหรือคะ ซื้อทำไมตั้งเยอะตั้งแยะ” เมียรักถามอย่างแปลกใจ

ฝากคนอื่น”

อ๋อ.. ให้ลุงสน ป้าหลง พี่นก โน้ต โต้ง แล้วฝากคนงานใหม่ด้วยไหมคะ” เธอนับจำนวนครอบครัวของคนงานที่ทำงานให้สามีสุดที่รัก

ฝากด้วยก็แล้วกัน เห็นคนอื่นได้ แล้วไม่ได้ มันจะรู้สึกไม่ดี”

จริงด้วยค่ะ”

หลังจากจ่ายเงินแล้วออกมาจากห้าง ช่วงหนึ่งอนงค์นางใส่รองเท้าคู่ใหม่ให้กับลูกสาวแล้วก็ปล่อยให้ลงเดินบนพื้น เสียงเอี๊ยดอ๊าด.. เอี๊ยดอ๊าด.. สร้างความชอบใจให้กับอัญชันยิ่งนัก หนูน้อยเดินไปยิ้มไปอย่างมีความสุข ก่อนจะกลับบ้าน แน่อยู่แล้วว่าต้องแวะร้านขายอุปกรณ์การเกษตร ซึ่งปัณณวัตรลงไปสั่งของกับเถ้าแก่คนเดียว เพราะลูกน้อยเล่นนอนดูดนมตากแอร์อยู่ในอ้อมกอดของแม่

ทั้งคู่ถึงบ้านในช่วงเวลาบ่ายโมงนิดๆ ปรางและลูกน้องยังไม่ได้กลับไป เนื่องจากวันนี้มาสายนิดหน่อย จึงทำให้ได้พบกับครอบครัวพุฒิโอภาสที่ไม่ได้เจอหน้ากันหลายวัน แล้วปรางก็ถามขึ้นมาสีหน้ายิ้มๆ

ท้องอีกแล้วหรือนาง”

ค่ะ” คนถูกถามยิ้มแหย พร้อมกันนั้นก็ส่งร่างของลูกสาวที่หลับปุ๋ยในระหว่างเดินทางให้สามีหลังจากที่เปิดประตูรถออก และปัณณวัตรก็พาลูกน้อยไปนอนในบ้าน

พี่เขม.. อืม..” ปรางทำน้ำเสียงครื้นเครงขณะบนใบหน้ามีรอยยิ้ม ที่ใครๆ ในบริเวณนั้น ต่างเดาได้ว่าเป็นเรื่องอะไร

อนงค์นางเขินอายไปกับความคิดของทุกคน เรื่องในมุ้งบนเตียงระหว่างสามีภรรยาเป็นความลับ ไม่ว่าจะท่าไหน บ่อยเท่าไหร่ และถึงจุดสุดยอดไหม เรื่องแบบนี้ไม่สามารถเอ่ยกับใครได้อย่างสนุกปาก แต่ปัณณวัตรทำให้ทุกคนรู้.. ด้วยการที่เธอตั้งครรภ์เร็วนัก เขาไม่ใช่ประเภทนกเขาไม่ขัน หรือไม่ใช่ประเภทคนที่ไร้น้ำยา

จริงสิ! ฝัน..” อนงค์นางแก้เขินด้วยการหันไปหยิบของจากหลังรถกระบะ เหมือนฝันที่หนีบลูกสาวเอาไว้ข้างเอวเดินเข้าไปหา และอนงค์นางก็พูดขึ้นมาอีกขณะกำลังหยิบของ “ซื้อรองเท้ามาฝากกลอยด้วยคู่หนึ่ง มีเสียงด้วยนะ”

เหมือนฝันมองรองเท้าหุ้มส้นสีส้มคู่น้อยที่อยู่ในมือของอีกฝ่าย พอบีบตรงส้นเท้าก็เกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดขึ้นมา ใบหน้าเริ่มมีรอยยิ้มทันทีเพราะดีใจแทนลูกสาว

ขอบคุณมากน้านาง”

เอานี่.. มีไส้กรอกมาฝากด้วย” อนงค์นางหยิบไส้กรอกออกมาให้แพคหนึ่ง

ขอบคุณน้านาง” เหมือนฝันวางลูกสาวลงบนพื้น ก่อนจะยกมือพนม และยื่นมือออกไปรับของ เวลานั้นนกน้อยเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ ลูกสาวและส่งยิ้มไปให้อนงค์นาง

ขอบใจมากนาง”

มีของลุงสน ป้าหลง โน้ต โต้ง และของพี่นวลด้วยค่ะ” อนงค์นางหันไปบอกกับทุกคน

ขอบใจมากนาง” บุหลงยิ้มดีใจ เพราะแกจะเอาไปให้ลูกหลานที่บ้านกิน

นวลตองเข้ามารับพร้อมสีหน้ายิ้มๆ แต่แววตาไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งใจอะไร เพราะยังไม่ได้สนิทสนมกันมากพอที่จะรู้สึกอย่างนั้น

โฮ่ง.. โฮ่ง..

มะเขือเปราะส่งเสียงเห่าขึ้นมา ดวงตาของมันมองถุงไส้กรอกที่อยู่ในมือของโต้งและโน้ตเขม็ง เนื่องจากกลัวว่าจะไม่ได้กิน โดยมีแตงกวาเห่าเสริมทัพ และดวงตามองที่ถุงไส้กรอกเหมือนกัน

โฮ่ง.. โฮ่ง..

อนงค์นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ พวกมันทวงของของพวกมัน

โฮ่ง.. โฮ่ง..

ไม่ต้องห่วง มีของพวกเอ็งด้วยแน่นอน”

ปัณณวัตรจัดการวางร่างของลูกน้อยนอนลงในเปลที่เขาต่อขึ้น โดยไม่ลืมเปิดพัดลมคลายร้อน พอออกมายังด้านนอก เขาเห็นอนงค์นางแจกของฝากเรียบร้อยแล้ว แต่ของที่เหลือยังไม่ได้ขนเข้าบ้าน จึงเดินเข้าไปหยิบจากหลังรถพลางพูดสั่งโต้งกับโน้ตไปด้วย

ไอ้โน้ต! ไอ้โต้ง! พวกเอ็งขนถุงปุ๋ย ปูนขาว และยาฆ่าแมลงไปเก็บสิ!”

สวนนี้ใช้ยาฆ่าแมลงชนิดปลอดสารพิษ ส่วนปุ๋ยเจ้าของสวนใช้แบบผสมชีวาภาพ ด้วยปุ๋ยที่มีแร่ธาตุต่างๆ ผสมกับปุ๋ยหมักเพาะเชื้อจุลินทรีย์ที่ทำเอง พืชผลจึงได้เจริญงอกงามนัก

อนงค์นางเห็นสามีจะหิ้วของเข้าไปในบ้านจึงเข้าไปช่วย พอเห็นกล้วยน้ำว้าสามหวีที่ซื้อมาด้วยความงกชั่ววูบ จึงออกปากแบ่งให้เหมือนฝันไปหนึ่งหวี เพื่อให้ลูกน้อยของเหมือนฝันเอาไปกิน

ฝัน.. เอากล้วยไปอีกหวี”

เหมือนฝันรับความเมตตาจากอนงค์นางอย่างเต็มใจ โดยไม่ลืมที่จะยิ้มขอบคุณ และอนงค์นางก็เอ่ยกับทุกคนพร้อมใบหน้าที่มีรอยยิ้ม

พี่เขมจะตัดเครือกล้วย เดี๋ยวก็แบ่งไปกันนะคะ”

เดี๋ยวข้าตัดให้” ลุงสนอาสาขึ้นมาทันที

เออ.. พี่เขม!” ปรางรั้งปัณณวัตรก่อนที่จะเข้าไปในบ้าน เนื่องจากขนผักขึ้นรถหมดแล้ว ถึงเวลาออกเดินทางกลับกรุงเทพฯ แล้ว

ปัณณวัตรหยุดมองแม่ค้าตลาดไท และอีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมๆ กับนำเงินออกมาจากกระเป๋าสะพายที่แขวนอยู่กับตัวตลอดเวลา

พริกขี้หนูราคาแพงขึ้นอีกแล้ว ฉันเพิ่มให้อีกกิโลละสองบาท”

ปัณณวัตรไม่เคยถูกปรางกดราคาเลย จึงค้าขายกันได้ด้วยดีมานาน และปรางก็ถามขึ้นมาอีก เนื่องจากจะได้เตรียมตัวบอกลูกค้าประจำว่ามีอะไรมาขาย ซึ่งสวนใหญ่ก็แตงกวา มะเขือเปราะ และพริกขี้หนูในสวนของปัณณวัตร

แตงกวาพี่เขมจะเก็บได้อีกเมื่อไหร่ วันนี้ได้มะเขือเปราะไปสามร้อยถุง พริกขี้หนูอีกร้อยถุง พรุ่งนี้คงไม่เก็บใช่ไหม ฉันจะได้ไม่ต้องขึ้นมา”

ใช่ งวดหน้ามารับมะเขือเปราะพร้อมชะอม”

อืม.. ชะอมก็ขายดีนะ แม่ค้าปลีกย่อยอยากได้ไปขายทุกวัน”

เจ้าของสวนอยากเก็บขายทุกวันอยู่เหมือนกัน แต่เก็บขายไม่ได้นะสิ เพราะกว่ายอดจะแตกใหม่ ถ้าให้ตีรถขึ้นมารับชะอมอย่างเดียว เสียทั้งเวลาและค่าน้ำมัน หักค่าใช้จ่ายแล้วกำไรไม่น่าจะเหลือเท่าไหร่

หลังจากปรางกับลูกน้อยกลับไปแล้ว ปัณณวัตรกับอนงค์นางนำของเข้าไปเก็บในบ้าน พออนงค์นางล้มตัวลงนอนข้างๆ เปลลูกสาว เขาถามทันที

จะนอนหรือ?”

ค่ะ ขอนอนสักหน่อย รู้สึกมึนหัว”

เวลาเดียวกันนั้นที่หน้าบ้าน ลุงสนเดินไปหามีด ส่วนโต้ง โน้ต เหมือนฝัน และนกน้อยที่อุ้มหลานสาวอยู่ คนทั้งหมดเตรียมตัวกลับบ้าน นวลตองเห็นทุกคนสตาร์ตรถมอเตอร์ไซค์ก็ถามขึ้น

กลับบ้านได้แล้วเหรอ..”

ใช่ กลับได้แล้ว” นกน้อยหันมาตอบ

จริงเหรอ..” นวลตองงุนงง

จริงสิ! กลับกันได้แล้ว”

สองผัวเมียที่เพิ่งมาใหม่มองคนอื่นขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้านไป ยกเว้นลุงสนที่ถือมีดเตรียมที่จะไปตัดกล้วยในสวนให้อนงค์นางกับปัณณวัตร

ลุง..” นวลตองเรียกลุงสนเอาไว้ เพราะมีเรื่องอยากที่จะพูดด้วย ซึ่งก็คือเรื่องเงินค่าจ้างที่อยากจะได้ในตอนนี้

งานเสร็จแล้ว กลับบ้านได้” ลุงสนตอบกลับมา

คืออย่างนี้ลุง..” นวลตองรั้งแกเอาไว้อีกครั้งอย่างกระอักกระอ่วนก่อนที่แกจะเดินออกไป

หือ.. มีอะไร”

เงินค่าแรงเขาให้กันยังไงหรือ”

อ้าว.. ก็ข้าบอกเอ็งไปแล้วนี่!”

ไม่ใช่ คือจ่ายเงินตอนไหน”

อ๋อ.. เดือนหนึ่งจ่ายที แต่จะเบิกล่วงหน้าก็ได้นะ”

สองผัวเมียมองหน้ากัน ตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีเงินติดกระเป๋า เนื่องจากสามีเป็นพวกติดเหล้า ชอบกินเหล้าขาวทุกวัน แล้วนวลตองก็หันไปพูดกับลุงสนอีกด้วยสีหน้าเกรงอกเกรงใจ

ขอเบิกค่าแรงเลยได้ไหม”

ได้สิ เดี๋ยวข้าไปบอกไอ้เขมให้”

ไม่ทันที่ลุงสนจะเดินไปถึงบันได เจ้าของสวนผักปรากฏตัวก่อน ปัณณวัตรได้ยินบทสนทนาแล้ว จึงพูดขึ้นพร้อมๆ กับล้วงเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีดตัวเก่าที่สวมใส่อยู่

เอานี่.. ค่าแรงของวันนี้”

เขาเดินไปหายอดชาย พอหยุดยืนห่างออกไปเพียงแค่หนึ่งก้าว จมูกได้กลิ่นเหม็นสาบอันไม่พึงประสงค์โชยมาจากร่างกายของคนตรงหน้า คือกลิ่นสาบของคนที่ชอบดื่มเหล้าจนซึมเข้าสู่กระแสเลือดและลมหายใจ เวลานั้นนวลตองมองเขาด้วยแววตาสื่อความหมายชนิดหนึ่ง เพราะเขารุ่นราวคราวเดียวกันกับสามี แต่มีสภาพร่างกายและความหนุ่มต่างกัน ทันทีที่เขาเห็นแววตานั้นก็มีสีหน้าดุขึ้นมา

นวลตองเป็นผู้หญิงวัยสามสิบต้นๆ ผิวพรรณยังเต่งตึง หน้าตานับว่าดูได้ในระดับหนึ่ง ไม่ถึงกับสวย เมียเขาสวยกว่าเยอะ แม้ขนาดกนกศิลป์ที่ว่าสวยกว่าอนงค์นาง เขายังไม่คิดที่จะสนใจเลย เรื่องอะไรจะไปสนใจนวลตองกันเล่า

พวกเอ็ง! พรุ่งนี้ไม่ต้องมานะ พรุ่งนี้หยุด” ลุงสนบอกคนทั้งสอง ก่อนที่ทั้งคู่จะขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป

ปัณณวัตรเห็นนวลตองหันกลับมามองหลัง แววตาที่ทอดมองเขาพราวระยิบระยับ แล้วใบหน้าของอีกฝ่ายก็มีรอยยิ้มราวกับพบของขวัญชิ้นใหญ่ แต่เขาไม่สนใจ และไม่คิดที่จะสนใจแม้แต่กระผีกริ้น

เดี๋ยวก่อนลุงสน!” ชายหนุ่มเดินคู่ลุงสนเข้าไปในสวน ขณะที่ลุงสนทำท่าจะตัดเครือกล้วยน้ำว้าลงมาให้ เขาก็เริ่มเก็บยอดตำลึงให้เมียรัก

เย็นนี้เอ็งต้มจืดตำลึงหรือ” แกถามขึ้นด้วยความแปลกใจ

เปล่า นางอยากกินไข่ตุ๋นใส่ตำลึง”

เมนูแปลกดีว่ะ ไข่ตุ๋นใส่ตำลึง” แกจับเครือกล้วยที่ตัดลงมาแล้วพิงไปกับต้นกล้วย จากนั้นก็หันมาช่วยเก็บยอดตำลึงอีกคน

นางเหม็นกลิ่นกระเทียม เหม็นกลิ่นสาบเนื้อสัตว์ ฉันอ่านในอินเทอร์เน็ตแล้ว คนท้องจะมีอาการแบบนี้แหละ ถ้าชอบกินอะไรก็จะกินแบบนั้นไปสักพัก พักนี้นางชอบกินไข่ตุ๋นใส่ผัก เมื่อวานก็ทำไข่ตุ๋นใส่ดอกขจรให้กิน”

อ๋อ..” ผู้อาวุโสกว่าเอื้อมมือออกไปหักยอดตำลึง

เออ.. ลุง!” เขานึกถึงกลิ่นเหม็นสาบเหล้าจากตัวของยอดชายขึ้นมา

หือ..” แกหันมามองหน้า ขณะที่แกเก็บลูกตำลึงสีเขียวๆ ให้ตัวเองอย่างชอบใจ เพราะจะนำไปแกงกะทิกับเนื้อหมูในเย็นวันนี้

ตัวยอดเหม็นเหล้าหึ่ง”

มันชอบกินเหล้าขาว”

ปัณณวัตรเดาได้อยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกแปลกใจ ใครจะเป็นยังไง หรือใช้ชีวิตยังไง เขาไม่ว่าอะไรหรอกนะ ขอแค่อย่าสร้างความเดือดร้อนให้เขาก็พอ นวลตองอีกคน แววตาแบบนั้น เขาไม่ชอบเลย

ข้าแกงกะทิลูกตำลึงแล้วจะตักมาให้เอ็ง” ลุงสนพูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

ตักมาแต่ลูกตำลึงนะลุง พวกเนื้อไม่ต้องตักมา เพราะนางเหม็นสาบ”

เป็นห่วงเมียจังเลย!” แกแซวแล้วหัวเราะ

ไม่ให้ห่วงเมีย แล้วจะให้ไปห่วงใคร” ผู้อ่อนวัยกว่าตอบหน้านิ่ง ความดุดันยังคงอยู่ ไอ้เขมขาโหดที่ไม่มีใครกล้าแหยมยังไม่ได้หายไปไหน

ก็จริงของเอ็ง!” ลุงสนหัวเราะอีก

เออ.. ลุง สอยมะละกอลูกใหญ่ที่สุดให้ด้วยนะ เดี๋ยวฉันไปหยิบกระป๋องพลาสติกมาให้ลุงใส่ลูกตำลึง” เขาพูดแล้วเดินออกไปพร้อมยอดตำลึงหอบหนึ่ง และมือหนึ่งถือเครือกล้วยที่ลุงสนพิงเอาไว้กับต้นกล้วย

เอ็งจะเอากี่ลูก..” ลุงสนตะโกนถามตามหลัง

สองสามลูก”

เดี๋ยวสอยให้”

ปัณณวัตรถึงระเบียงบ้านก็วางเครือกล้วยทิ้งพิงเอาไว้กับราวระเบียง จากนั้นร่างสูงกำยำก็เข้าไปในครัวแล้ววางยอดตำลึงทั้งหมดลงในกะละมังใบใหญ่ ก่อนจะออกจากบ้านอีกครั้ง ดวงตาคู่คมหันไปมองเมียรักที่ยังนอนหลับปุ๋ย พลันก็มีสีหน้าอ่อนโยนแล้วก็เดินออกจากบ้าน เพื่อไปหยิบกระป๋องพลาสติกให้ลุงสน และเดินเข้าไปในสวนอีกครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,872 ความคิดเห็น

  1. #4858 กุสมารี กลิ่นสุคนธ์ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 11:14
    กลับมาอ่านเมื่อไร่ก็ดีต่อใจ
    #4,858
    0
  2. #3199 TD so (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 23:20
    มีวางแผงขายมั้ยคะ
    #3,199
    1
    • #3199-1 โม พิมพ์พลอย (จากตอนที่ 56)
      30 มิถุนายน 2559 / 01:44
      มีค่ะ ตามร้านนายอินทร์และซีเอ็ดต้นเดือน
      #3199-1