รดีซ่านทรวง

ตอนที่ 51 : เล่ม 2 - ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    21 ส.ค. 61

ตอนที่ 1


แปลกแยก ขัดสายตา และไม่เข้ากัน

เจ้าของสวนผักไม่เคยสนใจสายตาของใคร แต่วันนี้ชักสนขึ้นมาเสียแล้วสิ เพราะลูกสาวตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนกับภรรยาสาวที่แสนน่ารักแต่ดันมีพ่อหรือสามีหน้าตาราวกับมหาโจร ผู้คนรอบข้างในห้างฯ กำลังมองมาทางเขาด้วยสายตาแปลกๆ

นาง...”

คะ?”

พี่อยากตัดผม”

พี่เขมพูดจริงหรือคะ” อนงค์นางทำตาโตขณะกำลังจะเดินผ่านหน้าร้านเสริมสวยไปพอดี

จริง! พี่อยากโกนหนวดและตัดผม” ปัณณวัตรยืนยันหน้าตาขึงขัง

ทำไมล่ะคะ ไหนพี่เขมบอกว่าจะไม่โกนหนวดอีกแล้ว” เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจระคนแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนใจขึ้นมา

อยากโชว์ความหล่อ”

พี่เขมก็...” คนฟังหลุดหัวเราะเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องตลกขบขัน

พี่พูดจริง!”

เขาพูดแล้วไซ้แก้มลูกสาวตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขน ทำเอาอัญชันส่งเสียงหัวเราะคิกคักพลางใช้สองมือตะปบหนวดเคราของเขาอย่างสนุกสนาน

ตามใจเลยค่ะ นางอยากเดินกับคนหล่อเหมือนกัน” อนงค์นางพูดยิ้มๆ

งั้นเข้าร้านเสริมสวยกัน”

ค่ะ”

ทั้งคู่เข้าไปในร้านเสริมสวย คนเป็นเมียแจ้งความจำนงต่อช่างเสริมสวยว่าสามีของเธอต้องการตัดผมและโกนหนวด ช่างเสริมสวยจึงเชิญไปที่เตียงนอนสระผม

เชิญเลยค่ะ”

สองมือของอนงค์นางยื่นออกไปรับร่างของลูกน้อยเพื่อให้สามีไปจัดการเรื่องโกนหนวดและตัดผม ก่อนจะหาที่นั่งรอเขา ระหว่างนั้นอัญชันอยู่ไม่สุข คนเป็นแม่จึงหยิบขวดนมออกมาส่งให้ ซึ่งหนูน้อยก็เอนกายนอนดูดนมอยู่บนตักของมารดาอย่างสบายใจเฉิบ และด้วยอากาศที่เย็นจากเครื่องปรับอากาศ ไม่นานหนูน้อยก็เคลิ้มหลับ

หลับแล้ว ลูกสาวน่ารักจังเลยค่ะ” ช่างเสริมสวยคนหนึ่งในร้านชวนคุยหน้าตายิ้มแย้ม “แก้มยุ้ยเชียว หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ขนตาก็งอน”

คนเป็นแม่ยิ้มรับคำชมแทนลูกสาวอย่างปลาบปลื้ม เมื่อสามีลุกจากเตียงสระผมมานั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้ากระจก เธอก็มองเขาอย่างยิ้มๆ ก่อนจะหยิบนิตยสารมาพลิกอ่านรอไปอย่างเงียบๆ

เมื่อช่างเสริมสวยตัดผมและโกนหนวดให้ปัณณวัตรเรียบร้อย แววตาและใบหน้าของช่างเสริมสวยก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาในความหล่อเหลาของลูกค้าที่เผยโฉมออกมาหลังโกนหนวด

เท่าไรคะ” อนงค์นางถามขึ้นก่อนจะส่งร่างของลูกน้อยให้คนเป็นพ่ออุ้ม จากนั้นก็เก็บขวดนมที่เพิ่งดึงออกมาจากปากน้อยๆ ของลูกสาวกลับใส่กระเป๋าสะพาย

สองร้อยห้าสิบบาทค่ะ”

นี่ค่ะ”

พอคล้อยหลังคนทั้งสอง ช่างเสริมสวยในร้านก็พูดถึงปัณณวัตรอย่างชื่นชมระคนแปลกใจ ที่หล่อเหลาถึงขนาดนั้นแต่กลับไว้หนวดเคราจนดูไม่ได้

กลายเป็นคนละคนกับตอนเข้าร้านมาเลยเนอะพี่”

หน้าตาดีนะ ไม่น่าจะไว้หนวดเลย”

หล่อ”

ใช่ เหมาะกันนะ เมียสวย ลูกสาวก็น่ารัก”

ใช่”


ปัณณวัตรอุ้มอัญชันที่คอพับคออ่อนซุกซอกคอเขา พอเขาเห็นว่าเมียรักที่อยู่ข้างๆ ยิ้มไม่หุบ จึงถามกลับด้วยความแปลกใจ

ยิ้มอะไรน่ะนาง”

ชอบค่ะ”

ชอบมากเลยเหรอ”

มากค่ะ มากที่สุด โกนหนวดบ่อยๆ ก็ดีนะคะ นางชอบ”

ไม่กลัวจะมีผู้หญิงมาติดพี่เหรอ” เขาถามพลางเลิกคิ้ว

ไม่ค่ะ” เธอส่ายหน้าไปมาพร้อมรอยยิ้มก่อนจะให้เหตุผล “นางเชื่อใจพี่เขมล้านเปอร์เซ็นต์ พี่เขมเป็นคนดี ใจดี ซื่อสัตย์ และก็หล่อมากค่ะ”

เล่นชมกันอย่างนี้พี่จะทำอะไรได้นอกจากตามใจเมีย”

คนฟังวางมือข้างหนึ่งลงไปบนแผ่นหลังของสามี ใบหน้าของเธอเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข ส่วนอีกข้างก็วางทาบหน้าท้องของตัวเอง

จริงสิ! พี่เขมจะแพ้ท้องแทนอีกหรือเปล่านะ ท้องแรกแพ้แทนหนักมาก ไม่รู้ว่าท้องนี้จะแพ้แทนไหม

พี่เขมมีอาการเวียนหัวอะไรหรือเปล่าคะ” อนงค์นางตัดสินใจถาม

ไม่มี” เขาส่ายหน้า

ไม่รู้ว่าครั้งนี้พี่เขมจะแพ้ท้องแทนนางอีกหรือเปล่า” เธอหัวเราะ

พี่อยากแพ้ท้องแทนนางเพื่อที่นางจะได้ไม่ลำบาก” เขากล่าวสีหน้าจริงจังด้วยความเป็นห่วง ถ้าการแพ้ท้องแทนมีปุ่มให้เลือกกดว่าใครแพ้ท้องแทนได้ เขากดปุ่มเลือกตัวเองแล้ว

ซื้อของเสร็จแล้วก็กลับบ้านกันเถอะค่ะ”

อืม...”

อัญชันหลับตลอดทาง มีตื่นขึ้นมามองอย่างงัวเงียแล้วก็หลับต่อ พอรถกระบะจอดตรงหน้าบ้าน น้ำอ้อยเห็นปัณณวัตรเท่านั้นก็ถึงกับยืนตะลึง

นี่ใช่สามีของอนงค์นางจริงหรือ พอโกนหนวดกับตัดผมเท่านั้นก็กลายเป็นคนละคนไปเลยเชียว

ปัณณวัตรอ้อมตัวรถไปรับร่างของลูกน้อย จังหวะนั้นเองหนูน้อยก็ตื่นขึ้น และเมื่อเห็นใบหน้าแปลกตาก็หันกลับมามองมารดาสีหน้าแตกตื่น ด้วยจำพ่อของตัวเองไม่ได้เสียแล้ว

อ้าว...” ปัณณวัตรมีสีหน้างุนงง

อะไรกัน”

อนงค์นางหลุดหัวเราะที่ลูกสาวจำพ่อของตัวเองไม่ได้ พอปัณณวัตรดึงร่างของลูกน้อยไปอุ้ม หนูน้อยก็ร้องไห้จ้าพลางเหนี่ยวรั้งร่างของมารดาเอาไว้

พ่อไง พ่อเอง” คนเป็นพ่อหัวเราะไม่ออก เขามีสีหน้าเคร่งเครียดขณะถาม “จำพ่อไม่ได้หรือลูก”

พ่อไงลูก จำพ่อไม่ได้หรือคะ” อนงค์นางบอกกับลูกสาวตัวน้อยยิ้มๆ “ดูดีๆ สิลูก นั่นพ่อไง”

อัญชันยังไม่ยอมไปหาปัณณวัตร เด็กน้อยซุกตัวเข้ากับอกของมารดาเพราะจำคนเป็นพ่อไม่ได้จริงๆ สุดท้ายอนงค์นางก็เป็นฝ่ายอุ้มลูกสาวพาเข้าบ้าน ปัณณวัตรมองตามหลังก่อนจะหยิบกระเป๋าและข้าวของต่างๆ ที่ซื้อมาเดินตามเข้ามาโดยมีสายตาของลูกสาวที่หันกลับมาเป็นระยะด้วยความสงสัยว่าเป็นใคร

พ่อไงคะ จำไม่ได้หรือ แค่ตัดผมกับโกนหนวดเองลูก” อนงค์นางพูดขึ้นอีก

น้ำอ้อยที่ยืนอยู่ในรัศมีนั้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่อนงค์นางกล่าวจบ

พี่เองยังจำไม่ได้เลย พอตัดผมกับโกนหนวดนี่กลายเป็นคนละคนเชียว”

หล่อใช่ไหมคะ” อนงค์นางถามแทนสามีอย่างยิ้มๆ

ใช่ หล่อ”

ปัณณวัตรไม่สนใจคำชม เขากำลังกลุ้มใจเรื่องที่ลูกสาวจำพ่อของตัวเองไม่ได้ ถ้ารู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างนี้ ให้ตายก็ไม่โกนหนวดหรอก

พ่อเองลูก จำไม่ได้จริงๆ หรือ” ชายหนุ่มถามลูกสาวสีหน้าออดอ้อน

พ่อไงคะ ดูดีๆ สิ จำได้ไหม” อนงค์นางช่วยอีกแรง

อัญชันจ้องไปที่พ่อของตัวเองขณะเอนศีรษะซบอยู่กับบ่าของมารดา หนูน้อยมีสีหน้าเหมือนกับมองคนแปลกหน้าแล้วก็หันไปสนใจอย่างอื่นแทน

แล้วกัน รู้อย่างนี้พี่ไม่โกนหนวดตัดผมหรอก” ปัณณวัตรบ่นขึ้นมาหน้าตาเคร่งเครียด

เดี๋ยวก็จำได้ค่ะ” อนงค์นางให้กำลังใจสามี

พ่อออกจะหล่อแต่กลับจำพ่อไม่ได้”

เมียรักฟังแล้วหัวเราะทันที จังหวะนั้นเองจู่ๆ ก็มีเสียงรถแล่นเข้ามาจอดตรงหน้าบ้าน เรียกทุกสายตาให้หันไปมองทางประตูบ้านพร้อมคาดเดาว่ามารดาของอนงค์นางน่าจะกลับมาจากที่ทำงานแล้ว

เขมเหรอ” แม่ยายถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นหน้าตาเกลี้ยงเกลาของปัณณวัตร

ใช่ค่ะคุณแม่” ลูกสาวตอบพร้อมรอยยิ้ม

หล่อนี่ หน้าตาดีมาก” แม่ยายเดินเข้ามาใกล้พลางจ้องหน้าลูกเขยตาเขม็ง

คนถูกจ้องอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เพราะโกนหนวดตัดผมทีไรมักจะมีปัญหาเกิดขึ้นทุกครั้ง แม้จะเป็นปัญหาที่แตกต่างกันออกไปก็เถอะ

น้องอัญไม่ให้อุ้มเลยค่ะ เพราะจำพ่อไม่ได้”

ลูกสาวเล่าเรื่องให้มารดาฟังด้วยความตลกขบขัน ผิดกับลูกเขยที่สีหน้าเหมือนคนป่วย

อ้าว...จริงหรือ” แม่ยายหัวเราะ

ค่ะ จำไม่ได้เลยค่ะ”

ตลก”

ขณะที่ทุกคนในบ้านกำลังหัวเราะขบขันคนที่แปลงโฉมตัวเองเสียใหม่ ปัณณวัตรก็มองไปทางลูกสาวด้วยสายตาอ้อนวอนราวกับบอกเป็นคำพูดว่า ‘นี่พ่อน่ะลูก จำไม่ได้จริงๆ เหรอ พ่อไง’

มาหายายมา!” ยายยื่นมือออกมารับหลานไปอุ้ม

ปัณณวัตรมองลูกสาวตาปริบๆ คนเป็นพ่อย่อมรู้อยู่แล้วว่าลูกสาวชอบอะไร จึงหยิบของเล่นชิ้นโปรดมาหลอกล่อเพื่อให้หนูน้อยจำได้ว่าเขาเป็นใคร

อนงค์นางมองสามีที่พยายามตีสนิทกับลูกสาวแล้วก็หัวเราะคิกคักพลางส่ายหัวอย่างไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าอัญชันจำพ่อของตัวเองไม่ได้

นี่ไง ของเล่นของหนู”

หนูน้อยหลบหน้าคนที่เปรียบเสมือนคนแปลกหน้า ใบหน้าน้อยๆ ซุกไปที่อกของยาย

อัญ...น้องอัญ อย่างน้อยหนูก็น่าจะจำเสียงของพ่อได้สิลูก”

ขณะที่ปัณณวัตรกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อให้ลูกสาวจำตนได้ อนงค์นางก็หยิบของเล่นชิ้นใหม่ที่เพิ่งซื้อมาจากห้างฯ ส่งให้ เธอช่วยสามีอีกแรง

นี่ค่ะ”

ปัณณวัตรรับไปแล้วก็ทำการหลอกล่อลูกสาวให้หันมาสนใจเขาอีกครั้ง มือใหญ่ยื่นของที่อยู่ในมือไปให้พลางพูดด้วยเสียงออดอ้อน

เอาไหม...เอาไหมลูก”

หนูน้อยหันกลับมามองและกะพริบตาปริบๆ ด้วยความสงสัยว่าเขาเป็นใคร ทำไมยังมาก่อกวนอยู่อีก ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจ

อยากได้ไหม พ่อให้”

ปัณณวัตรยังหลอกล่อด้วยของเล่น พอหนูน้อยยื่นมือออกมาหมายจะหยิบ เขากลับยื่นมือออกไปหมายจะอุ้ม เป็นผลให้อัญชันร้องไห้ขึ้นมา

อนงค์นางรู้สึกสงสารสามีจึงปลอบเขาด้วยการใช้แขนข้างหนึ่งโอบแผ่นหลังพลางยิ้มให้ เวลานั้นคนเป็นยายกำลังปลอบหลานเสียงอ่อนเสียงหวาน

โอ๋ๆ อย่าร้อง พ่อไงลูก จำไม่ได้หรือ”

หากแต่ภาพแม่ที่ยืนกอดคนแปลกหน้าทำให้อัญชันเห็นแล้วเกิดความหวง มือน้อยๆ ยื่นออกไปหามารดาทั้งน้ำตาและเสียงสะอื้นไห้

แง...”

อนงค์นางผละจากสามีไปหาลูกสาว เวลานั้นปัณณวัตรมีอาการปวดหัวตุบๆ ราวกับเจอปัญหาใหญ่ที่คิดแก้ไม่ตก คงไม่มีพ่อแม่ที่ไหนอยากเห็นลูกของตนร้องไห้

ร้องไห้ทำไมลูก”

หนูน้อยวัยขวบกว่าๆ ฟังคำถามของมารดาโดยที่ยังพูดตอบไม่ได้นอกจากคำว่าหม่ำๆ และตอนนี้กำลังมีความรู้สึกหวงแม่เอามากๆ เท่านั้น

แม่ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ”

คล้อยหลังแม่ยายที่พูดขึ้นมา ภายในห้องนั่งเล่นจึงเหลือเพียงลูกเขยที่กำลังมองเมียและลูกสาวตาปริบๆ แต่ก่อนที่อนงค์นางจะพาลูกสาวออกไปกล่อมที่หน้าบ้าน เธอก็หันมาบอกเขายิ้มๆ

พี่เขมคะ ส่งขวดนมที่เหลืออยู่ในกระเป๋ามาให้นางหน่อย แล้วก็ล้างขวดนมอีกขวดให้ด้วยนะคะ”

เขาส่งขวดนมที่ยังเหลืออยู่ไปให้เธอ พออนงค์นางกับลูกสาวออกไปหน้าบ้าน ร่างสูงกำยำก็เดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจัดการล้างขวดนมและเทนมรสจืดในกล่องพาสเจอร์ไรซ์เตรียมเอาไว้ให้ลูกสาว

โกนหนวดแล้วหล่อนะ” น้ำอ้อยที่กำลังทำอาหารเย็นอยู่อดพูดด้วยไม่ได้

โกนทีไรมีปัญหาทุกที” ปัณณวัตรพูดไปส่ายศีรษะไป

เคยโกนมาแล้วเหรอ” น้ำอ้อยแปลกใจจนเลิกคิ้ว

ใช่” เขาตอบขณะเปิดก๊อกเพื่อล้างขวดนม

นางเคยเห็นหรือเปล่า” ความอยากรู้ฉายชัดอยู่บนใบหน้าของน้ำอ้อยที่เปรียบเสมือนญาติของภรรยา

เคย นางเป็นคนโกนหนวดกับตัดผมให้เอง”

นึกว่าไม่เคยเห็น” คนกำลังทำอาหารหัวเราะก่อนจะพูดขึ้นมาอีกอย่างชื่นชม “รู้ไหมว่าเหมือนเจ้าเงาะป่าถอดรูปออกมาเป็นพระสังข์ทอง”

ปัณณวัตรได้ยินคำชมนั้นแต่ก็หาได้สนใจ เพราะตอนนี้กำลังกลุ้มใจเรื่องของลูกสาว

เขากลัวลูกสาวจะไม่เข้าหา ก็คนมันเคยอุ้ม เคยป้อนนม และเล่นด้วย ความสุขของคนเป็นพ่ออยู่ตรงนี้ แค่โกนหนวดเท่านั้น ลูกสาวดันจำไม่ได้ น่าปวดใจนัก

เดี๋ยวน้องอัญก็จำได้ เชื่อเถอะ” คนอายุมากกว่าปลอบใจพร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ “ไม่ข้ามวันหรอก เดี๋ยวก็เข้ามาหา เชื่อได้เลย”

คนถูกปลอบก็หวังให้เป็นอย่างนั้นเช่นกัน และหลังจากจัดการกับขวดนมเรียบร้อยเขาก็เดินออกมาเมียงมองเมียและลูกที่ยังอยู่บริเวณหน้าบ้าน เวลานั้นลูกสาวเลิกร้องไห้แล้ว

จะทำยังไงดี

ปัณณวัตรถามตัวเองอยู่ในใจ และแล้วก็เกิดไอเดียขึ้นมา ร่างสูงใหญ่กำยำเดินเข้าไปในห้องเพื่อหาผ้าขาวม้าของตัวเอง และเมื่อเจอก็จัดการหยิบมาปิดบริเวณแนวกราม จากนั้นก็ลงมายังชั้นล่าง

น้ำอ้อยที่กำลังยกกับข้าวมาวางไว้บนโต๊ะถึงกับสะดุด เมื่อเห็นปัณณวัตรทำแบบนี้แล้วก็อดที่จะหัวเราะออกมาด้วยความขบขันไม่ได้

เขม ฮา...ฮา...”

ปัณณวัตรรู้อยู่แก่ใจว่ามันน่าขำ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อลูกสาวสุดที่รักไม่ยอมหันมาหาเขา เขาก็ต้องทำแบบนี้แหละ และก็หวังว่ามันจะได้ผล

อนงค์นางเห็นสามีในสภาพนี้ก็หัวเราะระคนสงสารอยู่ไม่น้อย ถ้าไม่ใช่พ่อที่รักลูกสาวจริงๆ เขาไม่มีทางทำแบบนี้หรอก

น้องอัญ...”

อัญชันมองไปทางต้นเสียงของคนเป็นพ่อขณะสองมือถือขวดนมและศีรษะซบอยู่กับบ่าของมารดา ดวงตาที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มองไปยังพ่อของตัวเองที่ตอนนี้ใช้ผ้าขาวม้าปิดบริเวณแนวกรามและปากเอาไว้

น้องอัญ...”

เด็กน้อยมองคนเรียกที่ยื่นสองมือออกมาหา

พ่อเขมไงลูก พ่อเอง”

อัญชันฟังแล้วกะพริบตาปริบๆ จากนั้นก็เงยหน้ามองหน้าแม่ ก่อนจะปล่อยจุกนมออกจากปากแล้วก็ยื่นขวดนมเปล่าไปให้มารดาถือ

อนงค์นางรับขวดนมมาถือ ขณะที่สายตามองลูกสาวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม แล้วหนูน้อยก็โผเข้าไปหาพ่ออย่างไม่น่าเชื่อ

ปัณณวัตรดีใจมาก เขาถามลูกสาวขณะอยู่ในอ้อมกอด

จำพ่อได้แล้วหรือ พ่อจะไม่โกนหนวดอีกแล้ว สาบานเลย”

เมียรักฟังแล้วหัวเราะ เวลานั้นหนูน้อยกำลังดึงผ้าขาวม้าหรือไม่ก็เลิกชายผ้าขึ้นเพื่อจะได้ดูใบหน้าที่อยู่ใต้ผ้าขาวม้าผืนเก่าซึ่งมีกลิ่นของพ่อติดอยู่ให้ชัด

นางไปล้างขวดนมนะคะ พี่เขมอาบน้ำให้ลูกด้วย”

อนงค์นางเดินเข้าไปในครัวเพื่อล้างขวดนมที่ถืออยู่ในมือ ปัณณวัตรจึงพาลูกน้อยขึ้นไปยังชั้นบน และพบกับแม่ยายที่เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จตรงบริเวณโถงทางเดิน

เขม!”

สภาพของเขาทำให้แม่ยายประหลาดใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างตลกขบขัน เวลานี้ปัณณวัตรทำได้ทุกอย่าง ขอแค่ลูกสาวยอมให้อุ้มก็พอ

พาลูกมาอาบน้ำ” เขาบอก

น้องอัญ...” ยายเดินเข้าไปหาหลานสาวแล้วจับแก้มเนียนนุ่มน่าบีบ “หนูนี่ก็แปลกนะ หน้าตาพ่อหล่อๆ กลับไม่ชอบ”

อัญชันจะโผเข้าไปหายาย แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยื่นมือมารับเพราะปัณณวัตรกำลังจะพาไปอาบน้ำก่อนที่จะเย็นค่ำไปมากกว่านี้

พรุ่งนี้ส้มก็ออกจากโรงพยาบาล น้องอัญจะได้เพื่อนเล่นละ”

น้ำเสียงของคนพูดเต็มไปด้วยความสุข ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังมีความบาดหมางและไม่สนิทสนมอยู่บ้าง หากแต่ตอนนี้สิ่งเหล่านั้นหายไปหมดแล้ว

หลังจากพูดจบก็เดินลงไปชั้นล่าง ชายหนุ่มจึงรีบพาลูกสาวเข้าห้องเพื่อจะได้ถอดเสื้อผ้ากับผ้าอ้อมสำเร็จรูปออก

ระหว่างนั้นอัญชันก็พยายามดึงผ้าขาวม้าออก แม้จะได้กลิ่นของพ่อ ได้ยินเสียงของพ่อ แต่ก็ไม่อาจสู้การมองเห็นใบหน้าของพ่อได้เลย ทว่าความพยายามของเด็กน้อยกลับไม่เป็นผล ก่อนจะถูกคนเป็นพ่ออุ้มขึ้นมาเมื่อใช้ผ้าขนหนูพันตัวเรียบร้อยแล้ว

ไปอาบน้ำ”

เวลาเดียวกันนั้นที่ชั้นล่าง สามคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานพร้อมเสียงหัวเราะ โดยหัวข้อสนทนาหลักๆ ก็ไม่พ้นเรื่องของปัณณวัตร

เขมนี่คิดได้นะ” แม่ยายหัวเราะอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าชายหนุ่มห่ามๆ ทื่อๆ แข็งๆ จะกล้าทำแบบนี้

ใช่ค่ะ ความพยายามเป็นเลิศ” น้ำอ้อยพูดไปหัวเราะไป

แต่ก็ดีอยู่นะคะ เพราะลูกยอมเข้าหา” อนงค์นางพูดต่อยิ้มๆ

แม่ว่าพอเห็นหน้าเดี๋ยวก็ร้องขึ้นมาอีก”

นางคิดว่าจะปล่อยให้พี่เขมจัดการค่ะ จะไม่เข้าไปอุ้ม น้องอัญจะได้ชิน และไม่ร้องไห้ราวกับเห็นคนแปลกหน้าอีก” เธอสงสารสามีจับใจที่ลูกไม่เอาเขา

เดี๋ยวก็ชิน เดี๋ยวก็จำได้ พ่อทั้งคนนี่” น้ำอ้อยพูดต่อ

ใช่ค่ะ พ่อทั้งคน วันไหนที่ไม่ได้เก็บผักในสวนก็นอนซุกอกกันประจำ”

มีอีกคนแล้วตอนนี้ หัวปีท้ายปีเลย”

พูดพลางมองไปยังหน้าท้องของอนงค์นาง ตอนนี้เธอรู้สึกดีใจไปกับลูกสาวอย่างบอกไม่ถูก

เขมดูดีใจมาก แม่ดีใจจริงๆ ที่แกได้สามีดี”

ค่ะ นางโชคดีจริงๆ ค่ะคุณแม่” อนงค์นางขอบตาร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตอันแสนบ้าระห่ำที่ตนตัดสินใจเลือกแบบนั้น

ตอนนี้แม่มีหลานถึงสามคน พรุ่งนี้ส้มก็กลับจากโรงพยาบาล จริงสิ! แม่ต้องซื้อวิตามินบำรุงให้แกกินเหมือนคราวที่แล้ว”

อุ๊ย! นางลืมไปเลยว่าจะซื้อทองรับขวัญหลานสักหน่อย” อนงค์นางอุทานขึ้นมาเมื่อพูดถึงเรื่องซื้อของ

จริงด้วย แม่ก็ต้องซื้อเหมือนกัน”

ตอนนี้ร้านทองในห้างฯ ยังไม่ปิด เราไปกันไหมคะคุณแม่” หญิงสาวถามพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา

แล้วกับข้าวล่ะคะ” น้ำอ้อยถามขึ้นมาทันทีที่ทั้งสองทำท่าจะออกจากบ้านไปในเวลานี้

พรุ่งนี้ส้มกลับกี่โมง” แทนที่จะตอบคำถามอนงค์นางกลับเอ่ยคำถามออกมา เพื่อจะได้นำมาตัดสินใจว่าจะเลือกอยู่บ้านกินกับข้าวที่น้ำอ้อยเป็นคนทำหรือว่าจะออกไปซื้อทองรับขวัญหลานในเวลานี้

น่าจะสักประมาณสิบหรือสิบเอ็ดโมงนะ” มารดาตอบกลับมาเพราะเป็นคนเดียวที่รู้ว่าสิริวรรณจะออกจากโรงพยาบาลเวลาไหน

ถ้าอย่างนั้นเราไปซื้อตอนเช้าแล้วกันนะคะ”

อืม...นี่แม่ก็ชักหิวข้าวแล้วเหมือนกัน”


ทางด้านของปัณณวัตรที่อยู่ชั้นบน หลังจากอาบน้ำแต่งตัวให้ลูกสาวเสร็จ ลูกน้อยก็เริ่มจะมองเขาอย่างไม่ไว้วางใจเพราะไม่ว่าพยายามดึงผ้าขาวม้าออกเท่าไรก็ไม่ยอมหลุดสักที พาให้ความไว้เนื้อเชื่อใจค่อยๆ ลดลง ร่างน้อยขยับถอยหนีเขา เขาจึงหยิบของเล่นมาหลอกล่อ

นี่ไง มีเสียงด้วย”

อัญชันไม่สนใจของเล่นที่มีเสียงและสีสันฉูดฉาด

ผู้ชายคนนี้ใช่พ่อของเธอแน่หรือ ทำไมถึงไม่ยอมให้เห็นหน้า

หนูน้อยเริ่มเบะปากออกอย่างไม่ไว้วางใจ

ให้ตายสิ! เขาจะทำยังไงดี

ปัณณวัตรหน้าเสีย สุดท้ายก็ทิ้งตัวนอนตะแคงหันหลังให้ลูกสาว เพราะคราใดที่นอนตะแคงหันหลังให้ ลูกสาวของเขาจะจับตัวให้นอนหงายทุกที

อัญชันหยุดเบะปากที่จะร้องไห้และมองไปยังแผ่นหลังกว้าง หนูน้อยลังเลเพียงครู่ก่อนจะขยับเข้าไปหาด้วยความคุ้นเคยเพราะนี่คือแผ่นหลังของพ่อเธอ หลังจากผลักร่างใหญ่ให้นอนหงายได้ มือน้อยๆ ข้างหนึ่งก็พยายามดึงผ้าขาวม้าออกอีกครั้ง แต่เมื่อดึงไม่ได้ สุดท้ายก็ตลบชายผ้าไปปิดดวงตาแทน จากนั้นก็เอนศีรษะซุกอกอุ่นของผู้เป็นพ่อ

ว่าที่คุณพ่อลูกสองลอบถอนหายใจ บ่อยครั้งที่อัญชันจะทำแบบนี้ คือนอนนิ่งๆ อยู่บนอกของเขาอย่างสงบสุข แขนข้างหนึ่งของเขาก็จะโอบกอดร่างของลูกน้อยเอาไว้

เฮ้อ...เหนื่อยจัง ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ในตอนที่พูดกับเมียรักว่าพี่อยากโกนหนวดและตัดผม เขาจะไม่เอ่ยคำนั้นออกมาจริงๆ เขาขอสาบาน!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,872 ความคิดเห็น

  1. #4828 Oil-Haruthai (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 06:27
    อยากเห็นน้องอัญเป็นสาวแล้ว
    #4,828
    0
  2. #4827 crab (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 14:28

    โหว เรื่องนี้อ่านหลายรอบมมากทั้ง 2 เล่ม ไรท์ ทำเล่ม 3 มาทีค่ะ อยากอ่านนางสาวอัญชัน พุฒิโอภาส จ้า อยากรู้ด้วยตอนนี้พี่เขมเป็นเสี่ยเขมไปแล้วหรือยัง แถมน้องไข่ตุ๋น อีก โอ๊ยๆๆๆๆๆๆๆ ใครเห็นด้วย ยกมือ เย้ๆๆๆๆ

    #4,827
    1
    • #4827-1 Baekhyunnie_(จากตอนที่ 51)
      23 สิงหาคม 2561 / 19:41
      เห็นด้วยค่า แงงง
      #4827-1
  3. #4826 drn_ptk (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 14:04
    อ่านไปยิ้มไป
    #4,826
    0
  4. #3108 ดวงชีวัน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 12:13
    ถ้าโอนวันจันทร์ หนังสือจะได้เมื่อไหร่คะ
    #3,108
    1
  5. #3105 ซัน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 00:08
    ถ้าโอนพรุ่งนี้ จะได้หนังสือเมื่อไหร่ค่ะ
    #3,105
    0