มธุนารี (รีอัป)

ตอนที่ 6 : ชื่อนารีก็แล้วกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62

“โอ๊ย ให้ตายสิวะ” เขาเดินมาดึงเสื้อเชิ้ตไปถือ พลางพูดสั่งเสียงเข้มดุ “เอ้า ยกแขนขึ้นซิ”
นารีผลยังนั่งนิ่ง เขาเลยจัดการยัดแขนเรียวใส่เข้าไปในแขนเสื้อเชิ้ต จากนั้นก็ดึงตัวเสื้อลงเพื่อให้ศีรษะของนางโผล่พ้นคอเสื้อ
“ใส่” นางพึมพำเสียงแจ่มใส เพราะเกิดอาการชอบอกชอบใจกับการกระทำของเขา
“นี่ด้วย ใส่” จาดีสหมายถึงกางเกงเล
“ใส่” นางหยิบกางเกงเลขึ้นมาใส่ให้อีกฝ่ายดู
“เฮ้ย!” จาดีสร้องเสียงหลง อดไม่ได้ที่จะขำ เพราะอีกฝ่ายสอดแขนเข้าไปในขากางเกงเลทั้งสองข้าง “ไม่ใช่แบบนั้น เอามานี่ ลุกขึ้น ลุก”
เขาดึงร่างของนางให้ลุกขึ้นยืน ซึ่งโชคดีจริงๆ ที่ชายเสื้อเชิ้ตยาวลงมาถึงหน้าขา ไม่อย่างนั้นตบะของเขาแตกแน่ๆ
“ยกขาขึ้น” เขาสั่ง
“หือ” นางทำหน้างง
“ยกขึ้น!” มือใหญ่ตีขาเรียวของนางข้างหนึ่ง หลังจากที่ลดตัวลงนั่งยองๆ “ยกสิ ยก”
กว่าจะแต่งตัวให้นารีผลได้ ให้เขาไปวิ่งไล่จับผู้ร้ายยังง่ายกว่า
“นั่งลง” จาดีสผลักอีกฝ่ายไปที่เตียง จากนั้นก็หยิบแจ็กเกตขึ้นมาสวมทับเสื้อยืด แล้วก็หยิบปืนใต้หมอนออกมาสอดเข้ากับสายเข็มขัดหนังข้างเอว
นางมองเขาเดินไปเดินมาตาปริบๆ พออีกฝ่ายเดินออกจากห้องนอน ร่างอรชรอ้อนแอ้นก็เดินตามหลังลงไปยังชั้นล่าง ขณะมีสีหน้างุนงง สงสัย และออดอ้อน ราวกับถามว่าเขากำลังจะไปไหน
“ฉันต้องออกไปทำงาน เธออยู่ที่นี่ อย่าออกไปไหนเด็ดขาด” เขาหันมาสั่งเสียงดุ
“ท่าน...”
“อยู่แต่ในนี้ รู้หรือเปล่า” เขากำชับว่าห้ามดื้อ
“ท่าน”
จาดีสไม่มีเวลาคุยกับอีกฝ่าย ชายหนุ่มจัดการล็อกประตูบ้าน เพราะไม่อยากให้พวกผู้ชายมาเห็น เดี๋ยวคนเหล่านั้นจะหลงมนตร์ของนารีผลที่ท้าวสักกเทวราชเนรมิตขึ้นมาเหมือนเขาในเวลานี้
“ท่าน” นางแนบดวงตากลมโตกับช่องประตูเล็กๆ ที่แสงสว่างลอดเข้ามาข้างในบ้านได้
หลังจากจาดีสขับรถมอเตอร์ไซค์ออกไป ร่างอรชรอ้อนแอ้นก็ถอยห่างจากประตู แล้วกวาดตามองไปทั่วโถงห้องนั่งเล่น ซึ่งมีสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้นเต็มไปหมด นารีผลเดินเข้าไปใกล้โซฟาไม้ พลางมองสิ่งโน้นสิ่งนี้อย่างสนใจ แล้วก็หยิบรีโมตโทรทัศน์ขึ้นดู ก่อนที่เสียงอึกทึกครึกโครมจะดังขึ้น เนื่องจากนิ้วดันไปกดปุ่มหนึ่งเข้าให้ นารีผลสะดุ้งด้วยความตกใจในเสียงพูด เสียงเพลง และภาพที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในจอโทรทัศน์ ซึ่งเรียกความสนใจจากนางให้สาวเท้าเข้าไปใกล้ แล้วใช้นิ้วจับหน้าจออย่างงุนงง พลางเปล่งเสียงพูดตามโฆษณาครีมอาบน้ำยี่ห้อหนึ่ง
“สัมผัสโลกใบใหม่ครั้งแรกกับ...”
นารีผลกำลังเรียนรู้ภาษาพูดของมนุษย์ เมื่อภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นโฆษณารถยนต์ เปลือกตานางกะพริบปริบๆ ขณะจับจ้องสิ่งที่ผ่านหน้าจอโทรทัศน์ไปอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องหันไปมองทางประตูบ้าน เนื่องจากหูได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่ดังขึ้น
จาดีสจอดรถมอเตอร์ไซค์อย่างหัวเสีย หลังจากขับออกไปได้ไม่ถึงครึ่งทาง เขาก็วกรถกลับมาที่บ้านด้วยความเป็นห่วง เพราะอีกฝ่ายที่ดูเหมือนคน แต่ไม่ใช่คน
พอเขาเปิดประตูรั้วบ้านออกเท่านั้น หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เพราะได้ยินเสียงโทรทัศน์ที่ดังออกมาจากบ้าน
“ท่าน...ท่าน...”
จาดีสถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากที่ได้ยินเสียงเรียกและเงาของอีกฝ่ายอยู่หลังประตูบ้าน เมื่อสารวัตรหนุ่มเปิดประตูออกเท่านั้น ดวงหน้างดงามราวกับเทพธิดามีรอยยิ้มให้เขา ซึ่งทำให้เขาถอนหายใจเฮือกอีกครั้ง เพื่อสลัดมนตร์สะกดที่อยากจะร่วมรักกับอีกฝ่ายออกไป
“ท่าน...” นางเรียนรู้ภาษาจากโทรทัศน์ได้เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ “ข้าดีใจ”
“ดีใจอะไร” เขากระแทกเสียงถาม
“ท่านกลับมา”
“ต้องกลับมาสิ เดี๋ยวเธอทำบ้านของฉันไฟไหม้แล้วจะยุ่ง” ชายหนุ่มหัวเสีย ทั้งที่ไม่ใช่คนแบบนั้น
“หือ? ...” นารีผลทำหน้างง
“มานี่ ตามฉันมา” นายตำรวจหนุ่มเดินดุ่มๆ เข้าไปในครัว หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเตาแก๊ส นิ้วของจาดีสก็ชี้ไปพลางพูดสั่งเสียงเข้ม “ห้ามจับ ห้ามแตะต้อง เข้าใจมั้ย”
นางกะพริบตาปริบๆ เหมือนจะไม่เข้าใจ จากนั้นก็ยื่นมือออกไปหมายจะจับ จึงถูกจาดีสตีมือเข้าให้เสียงดังเผียะ
“บอกว่าห้ามจับ” เขาเอ็ด
“ห้ามจับ” นางลูบหลังมือตัวเองปรอยๆ พลางเบะปากราวกับกำลังจะร้องไห้
คนมองเกิดอาการอยากดึงเข้ามากอด และจูบปลอบที่เปลือกตา จากนั้นก็ชิมความหวานจากริมฝีปากสีชมพูว่าจะหวานสักเพียงใด
ไม่นะ ไม่!
จาดีสสลัดศีรษะไปมาอย่างแรง เมื่อมีความคิดอยากที่จะร่วมรักกับอีกฝ่าย
“แล้วนี่ ก็ห้ามจับเหมือนกัน” ดวงตาสีอ่อนหันไปมองที่มีด “ไม่อย่างนั้นจะบาดนิ้วเธอจนเลือดไหล เข้าใจไหม”
“ห้ามจับ” นางพยักหน้าระรัวหลังจากโดนตีไปหนึ่งที
“ดีมาก ตามฉันมานี่ อ้อเดี๋ยว...” เขาหันกลับมาหลังจากเดินนำไปไม่กี่ก้าว “ถ้าหิว ในตู้เย็นมีนม น้ำ ผลไม้ และบนนี้ก็มีขนมปัง”
นางไม่พูดตอบอะไร นอกจากมีสีหน้าหงอยเหมือนเด็กที่กำลังเสียใจที่ถูกตี
พอร่างสูงกำยำเดินไปยืนอยู่ที่หน้าห้องน้ำชั้นล่าง มือใหญ่ดึงประตูออก และมองเข้าไปข้างใน พลางพูดกับอีกฝ่ายที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง
“ที่ทำธุระส่วนตัว จะฉี่จะอึก็ที่นี่”
“หือ...” นางเปล่งเสียงขึ้นมาหลังจากเงียบไปพัก
“ถ่ายของเสียออกจากร่างกายยังไงล่ะ เอ๊ะ! แล้วนารีผลเนี่ย เข้าห้องน้ำแบบมนุษย์หรือเปล่า” เขาถามกลับแทน เพราะอีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์
“นารีผล นั่นชื่อของข้าหรือ” แววตาของนารีผลเต็มไปด้วยความอยากรู้และตื่นเต้น
“อ้าว ไม่รู้จักชื่อของตัวเองหรือไง”
“ไม่”
“เหรอ เอ่อ...งั้นชื่อนารีไปแล้วกัน” เขาตัดจากนารีผลเป็นนารีอย่างเดียว
“นารี” ดวงหน้าสวยราวกับเทพธิดาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ใช่แล้ว นารี”
“แล้วท่านชื่ออะไร”
“ข้าชื่อจาดีส เฮ้ย ไม่ใช่ ฉันชื่อจาดีส” นายตำรวจหนุ่มส่ายศีรษะ หลังจากที่หลงพูดข้าพูดเจ้ากับอีกฝ่าย แถมมือไม้ก็มีอาการเก้งก้าง เนื่องจากอยากดึงร่างอรชรอ้อนแอ้นนั้นเข้ามากอด
“ท่านจาดีส”
“ใช่”
“ท่านจาดีส”
“ใช่แล้ว”
“ท่านจาดีส”
“โอ๊ย พอแล้ว จะเรียกอะไรกันนักหนา” ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์อันวาบหวาม ก็เพราะความไร้เดียงสาของฝ่ายตรงข้ามที่มีความเป็นเด็กมากเกินไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น