มธุนารี (รีอัป)

ตอนที่ 5 : ราวกับเด็กแรกเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    31 พ.ค. 62




กำหนัดดับด้วยอะไร ถ้าเป็นฤษีก็คงดับด้วยจิตที่มุ่งมั่น ส่วนเขาน่ะหรือ...น้ำเย็นที่ไหลออกมาจากฝักบัวไง
จาดีสหายเข้าไปในห้องน้ำนานอยู่ชั่วอึดใจ แล้วออกมาหยุดยืนที่หน้าเตียง แค่เขาเหลือบสายตามองเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นที่มีกลิ่นหอมเย้ายวนใจราวกับผลไม้สุก ใจและกายหนุ่มเกิดอาการเครียดคัดขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่เพิ่งอาบน้ำเย็นออกมาแท้ๆ
“บ้าจริง!”
เขาสบถระงมอยู่ในลำคอ จากนั้นก็สลัดศีรษะไล่แรงปรารถนาที่กำลังคุโชน เพราะเขาไม่ใช่คนแบบนั้น ที่จะกระโจนขึ้นไปบนเตียงแล้วฟัดผู้หญิงง่ายๆ ถ้าไม่ใช่คนที่เขารักและปรารถนาที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วย
“บ้าเอ้ย”
เขาแยกเขี้ยวกับตัวเองก่อนลอบกลืนน้ำลายแรงๆ แล้วถอนหายใจพรืดออกมา พอยกมือขึ้นพนมเพื่อตั้งจิตอธิษฐานอะไรบางอย่าง ร่างอรชรอ้อนแอ้นที่อยู่บนเตียงก็ขยับ และดวงตากลมโตของนางจ้องมาที่เขา พระเจ้า! นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม
จาดีสมองริมฝีปากสีชมพูน่าจูบที่กำลังเผยอออก แววตาของนารีผลฉาบด้วยความงุนงงระคนสงสัยว่าเขาเป็นใคร เนื่องจากไม่ใช่ผู้ที่ยื่นมือออกมารับนางจากต้นมักกะลีผล
“ท่าน...” เสียงใสดุจระฆังแก้วของนารีผลดังขึ้น
จาดีสลดมือที่กำลังพนมอยู่ลงก่อนที่จะทันได้อธิษฐานอะไรออกมา
“ท่าน...”
นางเรียกเขาอีกครั้ง เพราะมีเรื่องจะถามว่าทำไมนางถึงมาอยู่ที่นี่ และเขาเป็นใคร เพราะจำได้ว่าคนที่ยื่นมือออกมารับนางแก่กว่านี้
คนถูกเรียกหงุดหงิดงุ่นง่านจนกลายเป็นอารมณ์เสีย เพราะอยากยื่นมือออกไปสัมผัสทรวงอกตูมเต่งคู่นั้นเสียเหลือเกิน ด้วยความอยากรู้ว่า ยามประคองอยู่ในอุ้งมือของเขาจะให้ความรู้สึกอย่างไร แต่แล้วเขากลับหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวอีกฝ่าย ในขณะที่นารีผลนั่งนิ่งราวกับเป็นตุ๊กตา จาดีสเดินไปเดินมาอยู่ที่หน้าเตียงเหมือนหนูติดจั่น
“เฮ้อ”
สารวัตรหนุ่มถอนหายใจ อยากเป็นบ้าให้รู้แล้วรู้รอดไป เพราะเหมือนมีห่วงมาผูกขา แทนที่จะดีใจที่ได้ของวิเศษมาเชยชม
พอผ้าห่มที่คลุมเรือนร่างขาวผ่องหลุดลงมา ดวงตากลมโตของนางมองเขาปริบๆ จากนั้นก็ชี้นิ้วมาที่เขา พลางพูดด้วยสีหน้างุนงง
“ท่าน...”
“ท่านเทิ่นอะไรกันเล่า” เขาหงุดหงิด
“ท่าน...”
“เอ่อ พูดเป็นคำเดียวหรือไง”
“ท่านไม่ใช่”
“ไม่ใช่อะไร” ชายหนุ่มหมุนตัวไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหยิบกางเกงชั้นในแบบบ็อกเซอร์แนบเนื้อออกมาสวม ตามด้วยกางเกงยีน และเสื้อยืด
“ท่านไม่ใช่”
“ไม่ใช่เนี่ย ไม่ใช่ลุงของฉันหรือไง”
นางกะพริบตาปริบๆ ชั่วครู่ ราวกับกำลังทำความเข้าใจในคำพูดของเขา แล้วพยักหน้า
“ถ้าเป็นอย่างนั้น ลุงยกเธอให้ฉันแล้ว เธอเองก็ดันบอกว่าอยากอยู่กับฉัน” เขาคว้าเสื้อเชิ้ตกับกางเกงเลที่อยู่ในตู้ออกมา เพื่อที่จะให้อีกฝ่ายใส่
“อยากอยู่กับฉัน” นางทวนคำพูดของเขา พลางเอียงคอขณะมีแววตางุนงง
“ใช่ เธอบอกเองว่าอยากอยู่กับฉัน” เขาหันมากระแทกเสียงตอบ
“กับฉัน” 
“เออสิ”
“เออสิ”
“โอ๊ย เลิกพูดตามฉันสักทีได้ไหม ฉันอยากจะเป็นบ้า” เขาหงุดหงิดมากกว่ารำคาญ เนื่องจากร่างกายร้อนฉ่าราวกับถูกมนตร์ดำสะกดให้หลงเสน่ห์ในเรือนร่างของอีกฝ่ายจนอยากที่จะร่วมรักด้วย
นารีผลกะพริบตาปริบๆ ราวกับจะถามว่าตนทำอะไรผิดอย่างนั้นหรือ
“ใส่ซะ” เขายื่นเสื้อผ้าที่เพิ่งหยิบออกมาส่งให้
“ใส่ซะ” นางมองเสื้อผ้าแล้วหยิบขึ้นดู
“ใช่ ใส่” ร่างสูงกำยำถอยไปที่กระจกแล้วหยิบหวีขึ้นมาหวีผม 
“ใช่ ใส่” 
“เฮ้อ...” คนที่กำลังจะควบคุมสติไม่อยู่ถอนหายใจ มองไปยังนารีผลที่ยังนั่งอยู่บนเตียงก็พูดถามเสียงดุ “ใส่ไม่เป็นหรือไง”
นางไม่ส่ายหน้าและไม่พูดตอบ นอกจากกะพริบตาปริบๆ เท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น