มธุนารี (รีอัป)

ตอนที่ 1 : โยคีซานดีพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 พ.ค. 62


ใคร?

พ.ต.ต. จาดีส อติสูต ถามตัวเองอยู่ในใจ ขณะมองชายชราที่มีรูปร่างผอมแกร็น หนวดเครารกรุงรัง และผมเผ้ายาวยุ่งเหยิงที่ยืนอยู่หน้ารั้วบ้านของตน

นักบวช!

เขานึกแล้วชะลอความเร็วของรถมอเตอร์ไซค์ที่กำลังขับอยู่ ก่อนหยุดจอดห่างจากร่างของอีกฝ่ายที่นุ่งห่มด้วยผ้าสีเหลืองขมิ้น สะพายย่ามสีเดียวกัน และสวมประคำที่คอ

ไม่ใช่คนไทย!

หนุ่มลูกครึ่งไทย – อินเดียวัยยี่สิบแปด วิเคราะห์เชื้อชาติของอีกฝ่ายจากหน้าตาและเสื้อผ้าที่สวมใส่ เนื่องจากในประเทศไทยไม่มีใครสวมเสื้อผ้าแบบนี้ออกมาเดินข้างนอกหรอก หรือแม้แต่จะสวมอยู่ในบ้านก็ไม่มีใครใส่ พอถอดหมวกกันน็อกสีดำออกจากศีรษะ เขาก็ถามอีกฝ่ายเสียงเข้ม

“ลุงมาทำอะไรที่นี่ ดึกดื่นป่านนี้แล้วควรอยู่ที่บ้าน”

“ฉันมาหาเธอ” อีกฝ่ายพูดภาษาฮินดี

“มาหาผม? ” เขาเดาถูกด้วยว่าไม่ใช่คนไทย

“ใช่แล้ว ฉันคือลุงของเธอ”

“หือ....” สารวัตรหนุ่มฟังแล้วเตะขาตั้งรถมอเตอร์ไซค์ ก่อนที่จะลงมายืนอยู่ที่พื้นถนนคอนกรีต และดวงตาสีอ่อนของเขาจ้องอาคันตุกะเขม็ง

“ฉันชื่อซานดีพ ฉันเป็นลุงของเธอ”

จาดีสมองหน้าอย่างไม่เชื่อ ที่จู่ๆ อีกฝ่ายมาอ้างว่าเป็นลุง

“ไม่เชื่อฉันใช่ไหม” โยคีซานดีพถาม

“ก็ไม่เชื่อน่ะสิ ผมมีเหตุผลหลายอย่างที่ไม่เชื่อ ลุงของผมอาศัยอยู่ประเทศอินเดีย และที่สำคัญ....เขาก็ไม่รู้ด้วยว่าบ้านของผมตั้งอยู่ที่ไหน เราขาดการติดต่อกันมานานแล้ว”

“นานจริงๆ นานถึงยี่สิบปี”

“รู้ได้ยังไง” จาดีสขมวดคิ้ว พลางหรี่ตาลงด้วยความสงสัย

“รู้สิ ทำไมจะไม่รู้”

“พวกหลอกลวง....เดี๋ยวโดนจับเข้าคุกนะ” เขาขู่

“ฉันไม่ได้หลอกเธอ ฉันคือลุงของเธอจริงๆ” ผู้มาเยือนในยามวิกาลยืนยัน

“ไม่เชื่อ”

“พิสูจน์สิ”

“พิสูจน์ยังไง”

“เราเคยเจอกันครั้งหนึ่ง ที่ไหน เมื่อไร และเธอแต่งตัวยังไง”

สารวัตรหนุ่มนึกถึงภาพ ตอนมารดาพากลับไปยังประเทศอินเดีย และได้เจอกับลุงของเขาที่แต่งตัวเหมือนอีกฝ่ายในตอนนี้ที่นั่น

“ก็ได้ จะถาม แต่ก่อนถาม รู้ไหมว่าผมเป็นตำรวจ ผมอาจจะจับลุงเข้าคุก” จาดีสขู่อีกครั้ง

“ฉันไม่กลัวเลย” อาคันตุกะจากแดนไกลยิ้ม

“โอเค เราเคยเจอกันที่ไหน ตอนนั้นผมอายุเท่าไร และผมใส่เสื้อผ้าสีอะไร” เขาหรี่ตามองอีกฝ่ายราวกับจะจับพิรุธโกหก

“เราเคยเจอกันครั้งเดียวเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ตอนนั้นเธออายุแปดขวบ มานีเป็นคนพาเธอมาพบฉัน วันนั้นเธอสวมเสื้อสีแดงกับกางเกงขายาวสีขาว”

คำตอบของอีกฝ่ายตรงเป๊ะ จนสารวัตรหนุ่มชะงักไป แม้แต่ชื่อของมารดาที่ไม่ค่อยมีใครรู้ก็ถูกต้อง

“เชื่อฉันแล้วหรือยัง” โยคีซานดีพถาม

“ยัง เดี๋ยวก่อน ผมขอถามอะไรเพิ่ม” เขายังไม่ปักใจเชื่อเต็มร้อย

“เชิญถามมาเลย”

“ลุงมาที่นี่ถูกได้ยังไง ตอนแม่เสียชีวิต ลุงก็ไม่ได้มาร่วมงานศพที่เมืองไทย” เขาฉงนกับเรื่องนี้จริงๆ

“ฉันมีญาณทิพย์ ฉันรู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน ส่วนตอนที่มานีสิ้นลม เวลานั้นฉันอยู่ในป่าหิมพานต์” ลุงมองหลานชายคนเดียวด้วยแววตาอ่อนโยน

“ญาณทิพย์!! ป่าหิมพานต์” จาดีสอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

“เดิมทีฉันตั้งใจจะกลับอินเดีย แต่ออกจากป่าหิมพานต์มาผิดทาง ก็เลยแวะมาหาเธอที่นี่” โยคีซานดีพยืนยันว่าไม่ได้พูดโกหก

“เฮ้อ...ผมไม่รู้จะเชื่อลุงดีไหม” สารวัตรหนุ่มส่ายหัว พลางคิดอยู่ในใจ ว่าใครกันที่จะเชื่อเรื่องพวกนี้ เขาคนหนึ่งละ ที่ไม่เชื่อ แต่ก็ยังเชื้อเชิญให้เข้าไปในบ้านด้วยกัน “ไป...เข้าไปคุยกันต่อข้างในบ้านเถอะ”

ร่างผอมแกร็นเดินตามร่างสูงกำยำเข้าไปในบริเวณบ้าน จากนั้นก็รอให้เจ้าบ้านเชื้อเชิญเข้าไปในบ้านเดี่ยวสองชั้น ที่ชั้นบนเป็นไม้ และชั้นล่างเป็นปูน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #1 กุ๊ก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 19:38
    เมื่อไหร่ค่ะ เมื่อไหร่จะมาต่อ อิอิ มาเร็ว ๆ นร้าาา
    #1
    0