(นิยายจีนลงไม่จบเรื่อง) I Shocked the World After Being Forced to Farm ฉันทำให้โลกตะลึง หลังจากถูกบังคับให้ทำฟาร์ม

ตอนที่ 25 : ขาดทุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    17 พ.ย. 63

บทที่ 7

  007
  บ่ายวันนั้นอวี้สือคัดแยกแตงกวาที่เหลือใส่ถุงและติดฉลาก มีคนจำนวนมากที่ซื้อแตงกวาและอวี้สือกลัวที่จะทำผิดพลาด เขาจึงทำทุกอย่างอย่างละเอียดมากขึ้น เขายืมรถเข็นอีกครั้ง แล้วใส่แตงกวาเข้าไป มัดด้วยเชือก แล้วเข็นเดินช้าๆไปที่ถนนด้านนอกพื้นที่วิลล่า เขาไม่สามารถส่งแตงกวาให้กับผู้ซื้อรายอื่นได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงขอให้พวกเขามารับเท่านั้น โชคดีที่ผู้ซื้อรักษาเวลาได้ดี
  
  ใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงในการขายแตงกวาทั้งหมด ราคาขายส่งสองหยวนห้าสิบเซนต์ต่อกล่อง เพื่อไม่ให้เป็นภาระสำหรับนักเรียนมากเกินไป เมื่อเห็นว่าแตงกวาสี่พันกล่องขายได้มากกว่า 10,000 หยวน อวี้สือก็ตะลึง
  
  ระหว่างทางกลับบ้านเขารู้สึกสับสนขณะเข็นรถเข็น แตงกวาที่เขาปลูกอย่างหนักมานานขายได้เพียง 10,000 หยวน ในทางกลับกันเขาใช้เงินไปกว่า 600,000 หยวนในการซื้อที่ดินและปุ๋ย บัญชีนี้ขาดทุนและเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร
  
  อวี้สือถอนหายใจ เขารู้สึกซับซ้อนและรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
  
  เมื่อฉีฮว๋ายขับรถผ่านไป เขาก็มองเห็นอวี้สือจากระยะไกล ชายหนุ่มในวัยยี่สิบมีรูปร่างสูงและผอมมีท่าทางที่ยอดเยี่ยม ผมสั้นนุ่มของเขาพลิ้วไหวไปตามสายลม เมื่อรวมกับใบหน้าที่สวยงาม คนทั้งคนก็ราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด เพียงแค่รถเข็นคันเล็กดูแตกต่างเกินไป จึงเป็นการบั่นทอนความสวยงามของภาพไปเล็กน้อย
  
  รถสีดำเคลื่อนไปใกล้อวี้สือและฉีฮว๋ายกำลังจะทักทาย แต่พบว่าอวี้สือหันศีรษะไปอีกทาง ชายหนุ่มดูไม่มีความสุข เขาตะลึงไปชั่วขณะและทันใดนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะพูดดีหรือไม่ แต่พวกเขาบอกว่าต้องทักทายเมื่อพบคนรู้จักมิฉะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนบ้านจะไม่ดี ... 
  
  เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฉีฮว๋ายจึงเรียกชื่ออวี้สือ
  
  อวี้สือยังคงจมอยู่กับความเศร้าโศกกับเงินที่สูญเสียไป แต่ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงเย็น ๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นในหูของเขา การตอบสนองของเขาราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ตื่นตระหนกตกใจ ในทันใดเขาก็เงยหน้าขึ้น เมื่อดวงตาคู่ที่สวยงามเหล่านั้นได้เห้็นใบหน้าของฉีฮว๋าย เขาก็ยิ้มออกมา “โอ้ คุณฉีเองเหรอครับ คุณจะออกไปข้างนอกเหรอครับ”
  
  ฉีฮว๋ายพยักหน้าเบา ๆ และหลังจากคิดสักพัก เขาก็ถามว่า “คุณไม่มีความสุขเหรอ?”
  อวี้สือแตะใบหน้าของเขา "เห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอครับ อันที่จริงก็ไม่ได้ไม่มีความสุข แต่อารมณ์มันค่อนข้างซับซ้อนน่ะ"
  
  ฉีฮว๋ายส่งเสียง‘อืม’และหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาเพื่อค้นหาวีแชทก่อนหน้านี้ แล้วส่งข้อความ: เพื่อนบ้านของผมไม่มีความสุข ผมควรทำยังไง?
  อีกฝ่ายตอบกลับอย่างรวดเร็ว: คุณจะทำอะไรได้อีกล่ะ ถ้าเพื่อนบ้านคุณไม่มีความสุข?
  ฉีฮว๋าย: คุณเพิ่งบอกให้ผมรักใคร่สามัคคีกับเพื่อนบ้านไม่ใช่เหรอ?
  
  ทันทีที่ข้อความถูกส่งออกไปกล่องโต้ตอบก็แสดงสถานะ อีกฝ่ายกำลังพิมพ์ ข้อความกะพริบสองครั้งและหยุดลงประมาณสองนาทีต่อมา มีคำสั้น ๆ สองคำปรากฏต่อหน้าฉีฮว๋าย: ปลอบเขา!
  
  ฉีฮว๋ายเหล่มองข้อความและเงยหน้าขึ้นมองอวี้สือ อวี้สือสงสัยว่าทำไมฉีฮว๋ายไม่พูดเป็นเวลานาน อาจจะมีเรื่องเร่งด่วน? ในขณะที่เขากำลังจะเปิดปากและปล่อยให้อีกฝ่ายจากไป อีกฝ่ายก็พูดขึ้นตรงๆ: "ผมจะปลอบคุณ"
  
  อวี้สือ: "หือ?"
  
  ราวกับว่าไม่เห็นท่าทางที่ตกใจและงุนงงของอวี้สือ การแสดงออกของฉีฮว๋ายก็ยังคงจริงจังอยู่มาก เขาพูดทีละคำ: "ผมจะปลอบโยนคุณเพื่อให้คุณมีความสุขมากขึ้นยังไง?" 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

154 ความคิดเห็น

  1. #110 first_m16 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 09:37
    ดีแล้วความสัมพันธ์จะได้คืบหน้า
    #110
    0
  2. #60 pupe. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 11:10
    พี่เขาก็พูดตรงๆเลย 55555555555
    #60
    0
  3. #59 sryhwdt (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 08:46
    นี่มันนิยายอะไรมีแต่คนซื่ิอกับคนบื้อ
    #59
    0
  4. #58 aom9090tangmo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 05:52
    พ่อคนซื่อ55555
    #58
    0
  5. #57 Tery2006 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 04:35
    55555ซื่อเกิ๊นนน
    #57
    1
    • #57-1 sey234(จากตอนที่ 25)
      18 พฤศจิกายน 2563 / 08:46
      โอ๊ยยยยย. เจอคำนี้ทั่งเครีจทั้งขำ55555
      #57-1