(นิยายจีนลงไม่จบเรื่อง) I Shocked the World After Being Forced to Farm ฉันทำให้โลกตะลึง หลังจากถูกบังคับให้ทำฟาร์ม

ตอนที่ 23 : 6.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    9 พ.ย. 63

เมื่อเด็กหนุ่มเห็นเฟิงเหวินซานหยิบแตงกวาไปสี่ลูก การแสดงออกของเขาก็แย่ลงเรื่อย ๆ เขาจ้องมองแตงกวาในมืออย่างสงสัยเป็นเวลานาน จากนั้นก็มองไปที่ใบหน้าที่เกินจริงของเฟิงเหวินซาน ทันใดนั้นความคิดที่กระตือรือร้นก็เกิดขึ้นในใจของเขา 
  
  - ยังไงมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรอยู่แล้ว เราแค่กัดคำเดียวน่าา แค่ชิมแล้วคายออกมาถ้ามันแย่จริงๆ ...
  
  ด้วยความคิดนี้เด็กหนุ่มจึงหลับตา ยื่นแตงกวาเข้าปากเบา ๆ และใช้ฟันครูดเบาๆกลายเป็นรอยเล็ก ๆ ดูเหมือนเมล็ดข้าวฟ่างซึ่งทำให้เฟิงเหวินซานโกรธมาก เขายืนขึ้นจับคอของเด็กหนุ่มไว้และส่งแตงกวาไปที่ปากของอีกฝ่ายโดยตรง “นายเป็นผู้ชายรึเปล่าห้ะ กัดคำใหญ่ๆเซ่!”
  
  ฟันของเด็กหนุ่มกัดลงไปคำใหญ่ เขาเคี้ยวสองสามครั้งและลืมว่าต้องหาขยะ ลืมว่าถังอยู่ที่ไหน หลังจากวินาทีถัดไปเขาก็นิ่งอยู่กับที่ เอาแต่จ้องมองแตงกวาในมือด้วยความสับสน
  
  เฟิงเหวินซานฮัมเพลงสองครั้งต่อหน้าเขา: "อร่อยมั้ยล่ะ ฮึ"
  
  เด็กหนุ่มดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาและตะโกนในที่สุด "บ้าชิป** นี่มันแตงกวาจริงๆเหรอ? ทำไมไม่เหมือนที่ฉันเคยกินเลยห้ะ?  โ-ค-ต-ร-อ-ร่-อ-ย!”


  ทุกคน:“ ???”
  

อารมณ์ของทุกคนไม่ต่างจากเด็กหนุ่มในตอนแรกมากนัก แม้ว่าเฟิงเหวินซานจะแสดงออกว่าสนใจแตงกวาเอามากๆ แต่ก็ไม่มีใครอยากเริ่ม พวกเขาต่างลังเลที่จะลอง 

..จนถึงขณะนี้ที่พวกเขาได้เห็นใบหน้ามีความสุขจริงๆ
  
  สายตาที่น่าสงสัยตกลงไปที่แตงกวาที่วางสุมไว้ข้างหนึ่ง ทุกคนมองไปที่กันและกัน ในดวงตาของพวกเขามีความอยากรู้อยากเห็น ความเย้ายวน ความพัวพัน และความกระตือรือร้น
  
  "เธออยากจะลองไหม? ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็แค่โยนมันไป" 


  "ลองสิ ลองดู"
  
  "เฮ้ยยยยย"


  "แม่เจ้าาา"
  
      "ไอ้xxx นี่มันแตงกวาจริงๆเหรอ??"


  "อื้มม อร่อยจัง! มันสดชื่นฉ่ำน้ำ ฉันยังอยากกินอีกอยู่เลยเนี่ย!"
  
  "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? หญ้าโรงเรียนมีเวทมนตร์รึไง? พระเจ้าประทานแตงกวาให้เขารึไง? ดีเกินไปแล้ววว!"


  "... "
  
  แต่ละคนส่งเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ในห้องเรียนและอวี้สือก็อดยิ้มไม่ได้ เขามีสิ่งหนึ่งที่จะพูด มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่เห็นว่าทุกคนชอบแตงกวาของเขามาก ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ จู่ๆอวี่กวงเค่อก็ดึงแขนเสื้อเขา เมื่อเขาหันหน้าไปมอง ก็เห็นว่าในมือของอีกฝ่ายกำลังถือก้านแตงกวาบนโต๊ะ ภายในดวงตาของเขาส่องสว่างราวกับหลอดไฟ อวี้เอ๋อร์ ยังมีอีกไหม?”

      .

      .
  
  "หมายความว่ายังไงกันเนี่ย? แตงกวาของหญ้าโรงเรียนนี่- .. แตงกวากล่องนี้อวี้สือเป็นคนให้ฉัน พวกนายหมายความว่ายังไงที่เอามันไปหมด!" ซีจิงหยานตะลึง เธอถือกล่องเปล่าที่เหลือเพียงอากาศอยู่ข้างใน "พวกนายกินมากเกินไปไหม ฉันเพิ่งกินไปลูกเดียวเองนะ! "


  
  อวี้สือละสายตาและยิ้ม: "ยังมีอีกเยอะ เมื่อวานนี้คนอื่น ๆ ในมหาลัยจองไว้เยอะ แต่ฉันเอามาทั้งหมดไม่ได้"

 

       .

       .


  " หญ้าโรงเรียนมีอีกมั้ย? ฉันยังยากจะกิน! ไม่สำคัญว่านายจะขาย ที่สำคัญคือฉันจะได้กินมันอีก! " 


  "ใช่ๆ ฉันด้วย!"


  " เพิ่มฉัน เพิ่มฉัน ฉันยังอยากลองเอาไปทำอาหารดูว่าจะออกมาเป็นรสชาติยังไง มันคงจะอร่อยสุดๆไปเลยไม่ใช่เหรอ?”
  
  อวี้สือหรี่ตาลงและยิ้ม “ฉันจะกลับไปดู ถ้าฉันมีมากกว่านี้ ฉันจะส่งข้อความถึงเธอ” 
 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

154 ความคิดเห็น

  1. #108 first_m16 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 09:34
    แตงกวาเจ้าดัง
    #108
    0
  2. #86 bomzakuki82 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 00:43

    แตงกวาหรือนาเสพติดวะเนี้น5555

    #86
    0
  3. #49 aom9090tangmo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 09:25
    สนุกคะ ขอบคุณที่แปลให้นะคะ
    #49
    0
  4. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 22:59
    อะแฮ่มๆ หวังว่าทุกคนจะไม่กินแตงกวามากเกินไปนะ
    #48
    0
  5. #47 sehunexol (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 10:48

    .........
    #47
    0