(นิยายจีนลงไม่จบเรื่อง) I Shocked the World After Being Forced to Farm ฉันทำให้โลกตะลึง หลังจากถูกบังคับให้ทำฟาร์ม

ตอนที่ 15 : 4.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    18 ต.ค. 63

เมื่อคิดว่าอาจารย์เสี่ยวเซี่ยชอบกินแตงกวาที่เขาปลูก อวี้สือก็รู้สึกยินดีมาก เขารีบพูดว่า: "ผมปลูกแตงกวาอยู่ครับ ถ้าอาจารย์ชอบมัน ผมจะเอาไปให้พรุ่งนี้นะครับ"

  "เสี่ยวสือ เธอปลูกแตงกวาเองงั้นเหรอ?” ศาสตราจารย์เซี่ยดูแปลกใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง “แต่เสี่ยวสือ ฉันคิดว่าลานบ้านของเธอยังโล่งอยู่นะ”
  เมื่ออวี้สือได้ยิน ร่างกายของเขาก็เกร็งไปหมด เขาหัวเราะฝืนๆ “ผมปลูกไว้ที่บ้านหลังเก่าน่ะครับ”

  ศาสตราจารย์เซี่ยพยักหน้ารับ “ขอบใจนะเสี่ยวสือ”


  อวี้สือโบกมือ “ศาสตราจารย์สุภาพแล้ว แค่มีคนชอบกิน ผมก็มีความสุขแล้วล่ะครับ”

  อวี้สือได้รับแรงกระตุ้นจากศาสตราจารย์เซี่ยจึงปิดประตูและกลับไปที่ห้องนั่งเล่น จากนั้นเขาก็เปิดประตูห้องเก็บของทันที ตะโกนคคำว่า'ชดใช้' และเดินไปเลือกแตงกวาด้วยความสุขใจ 

หลังจากลูกแตงกวาโตพอสมควรแล้ว ก็ไม่ควรปล่อยไว้นาน มันจะแก่และรสชาติก็จะไม่ดีนัก 

แม้หลังจากการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในปัจจุบัน ผลผลิตโดยเฉลี่ยของแตงกวาในพื้นที่หนึ่งเอเคอร์สามารถเก็บได้นับหมื่นจิน แต่แตงกวาของอวี้สือนั้นให้ผลผลิตแตกต่างกันอยู่

  แม้ว่าแตงกวาของอวี้สือจะมีรสชาติดี แต่ผลผลิตก็ไม่มากและผลผลิตต่อหนึ่งเอเคอร์จะมีเพียงห้าพันจินเท่านั้น (หนึ่งจิน เทา่กับ ครึ่งกิโลกรัม)

  นอกจากนี้แตงกวาห้าพันจินยังไม่สามารถเก็บได้ในครั้งเดียว อวี้สือคิดถึงเรื่องนี้และเลือกเก็บเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น แตงกวากองเป็นเนินเล็กๆบนพื้นที่รกร้าง อวี้สือสุ่มหยิบแตงกวาสองลูกออกมาแล้วถูหนามออก ลูกหนึ่งสำหรับตัวเขาเองและอีกลูกสำหรับฟู่เหนียน

  อย่างไรก็ตามฟู่เหนียนส่ายหัวซ้ำๆด้วยสีหน้าลำบากใจ มันซ่อนปีกขนาดใหญ่ไว้ข้างหลังและกระซิบว่า "ฉันกินมันแล้ว"
  เพื่อนที่ดี! ทำแม้กระทั่งขโมยมัน!

  อวี้สือส่ายหน้าเล็กน้อยเป็นสัญลักษณ์ว่าไม่โกรธ ฟู่เหนียน นกตัวนี้กินไม่ได้มาก แม้ว่ามันจะกินแตงกวาทุกวันก็ตาม

  หลังจากกินแตงกวาและพักผ่อนได้สักพัก เขาก็ย้ายแตงกวาทั้งหมดไปไว้ในบ้าน
  โชคดีที่บ้านของอวี้สือมีขนาดใหญ่พอ แถมยังเอาไปไว้ในห้องอื่นๆในบ้านได้อีก


  หลังจากจบงานนี้แล้ว อวี้สือก็ไปอาบน้ำช้าๆ เขานอนอยู่ในอ่างอาบน้ำเป็นเวลานาน หลังจากเลื่อนไปมาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เขาก็ตัดสินใจได้อย่างหนึ่ง เขาเปิดกลุ่ม WeChat ของชั้นเรียนและส่งข้อความ: พวกคุณชอบแตงกวาไหม? ถ้าชอบฉันจะเอาไปให้ลองชิมพรุ่งนี้นะ @สมาชิกทุกคน

  เพื่อนร่วมชั้นของอวี้สือไม่ค่อยสนิทกัน กลุ่มชั้นเรียนจึงเงียบมาก แต่ทันทีที่ข้อความของอวี้สือถูกส่งไปก็มีคนปรากฏตัวขึ้นภายในไม่กี่วินาที

  หวางเจิ้งหยาง: ????


  จ้าวเพิ่งเถ่า: แตงกวาเหรอ? เป็นแตงกวาแบบเดียวกับที่ฉันคิดมั้ย? แต่ฉันคิดว่ารสชาติของแตงกวาไม่ดีนะ มันทั้งขมทั้งฝาดอ่ะ

  ซีจิงหยาน: เชี่*เอ้ย? ฉันต้องการ! ฉันต้องการทุกอย่างจากหญ้าของโรงเรียน! พรุ่งนี้ต้องไปรับที่ไหนอ่ะ @อวี้สือ


  ลู่เหมิ่ง: ฉัน ฉัน และฉันด้วยคน!

  เฟิงเหวินซาน: +1


  มู่ตง: +2

  …

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

154 ความคิดเห็น

  1. #100 first_m16 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 09:19
    น้องเป็นที่นิยมมาก
    #100
    0
  2. #91 ลิสลา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 19:43
    เพื่อนขโมยกิน 555
    #91
    0
  3. #69 narakjangka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 06:11
    เสน่ห์เเรง
    #69
    0
  4. #36 Xialyu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 13:31
    ขอบคุณค่ะ
    #36
    0