(นิยายจีนลงไม่จบเรื่อง) I Shocked the World After Being Forced to Farm ฉันทำให้โลกตะลึง หลังจากถูกบังคับให้ทำฟาร์ม

ตอนที่ 13 : ต้มยำแตงกวา แตงกวาเปรี้ยวหวาน แตงกวาผัดมังสวิรัติ ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,065
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

004.
  "ผมชื่อ ฉีฮว๋าย"
  จู่ๆชายหนุ่มก็พูดขึ้นขณะที่ยืนรอให้อวี้สือเปิดประตู ในเวลานี้เองที่สติของอวี้สือถูกดึงกลับมาอย่างสมบูรณ์ อวี้สือตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะรู้สึกเขิน 

แม้ว่าเขาจะเคยพบกับอีกฝ่ายหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็ชวนอีกฝ่ายมาทานอาหารค่ำโดยที่เขาไม่รู้ชื่ออีกฝ่ายด้วยซ้ำ ...
 
  อวี้สือถือแตงกวาด้วยความยากลำบากและแสดงรอยยิ้มที่อย่างยากลำบาก "ผมชื่อ อวี้สือครับ"
 
  ฉีฮว๋ายส่งเสียงตอบรับ เขาขยับไปด้านข้าง รอให้อวี้สือเปิดประตู 

บ้านของอวี้สือสะอาดมากและจัดวางสิ่งต่างๆอย่างเรียบง่ายที่สุด ฉีฮว๋ายเพียงแค่มองคร่าวๆก็รู้สึกได้ถึงตัวตนและความชอบของอวี้สือ เขาเหลือบมองไปที่กระถางต้นไม้บนโต๊ะกาแฟพลางเดินไปกับอวี้สืออย่างใจเย็น
 

"นั่งลงก่อนเถอะครับ ผมมีน้ำอัดลมกับกาแฟ คุณจะดื่มอะไรล่ะ?"
  อวี้สือโยนแตงกวาในอ้อมแขนของเขาลงที่พื้น ยืดเหยียดเอวและกำมือทุบนวดที่เอว จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นเพื่อถามฉีฮว๋าย


  ฉีฮว๋าย: "น้ำเปล่าก็พอ"
 
  ใบหน้าของฉีฮว๋ายดูเย็นชาและมีองค์ประกอบที่ประณีต ไม่สามารถหาข้อบกพร่องได้ เขาดูคล้ายกับรูปสลักที่อวี้สือเคยเห็นมาก่อน 

อ่าา ดูเหมือนกันมาก โดยเฉพาะ ... ความเย็นชา 

เขาสลัดความคิดเหล่านี้ออกจากหัวแล้วไปที่ห้องครัวและรินน้ำอุ่นให้ฉีฮว๋าย เมื่อฉีฮว๋ายหยิบแก้วน้ำ นิ้วของเขาก็แตะโดนนิ้วของอวี้สือเบาๆ สัมผัสนั้นอบอุ่นและชัดเจนมาก ฉีฮว๋ายกระพริบตาและทำตัวตามปกติราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
  อวี้สือไม่ได้สังเกตเห็นพฤติกรรมนั้น เขาทิ้งข้อความไว้เพียงประโยคเดียวก่อนเข้าครัว: "ถ้าคุณจะดูทีวี รีโมทอยู่ในตะกร้าเล็กๆตรงนั้นนะครับ  ผมจะไปทำอาหาร อืมม คุณแพ้อะไรเป็นพิเศษมั้ย?"
 
  ฉีฮว๋ายส่ายหน้า : "ไม่"
  เมื่ออวี้สือได้ยินเขาก็ยิ้มและถอนหายใจอย่างโล่งอก
 
  โชคดีที่แขกคนนี้ไม่พิถีพิถันเรื่องอาหาร มิฉะนั้น--
  อวี้สือเดินไปที่ห้องครัวเพื่อเปิดตู้เย็น แล้วมองไปที่ซี่โครงชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ในตู้แช่แข็งอย่างเงียบๆ เขาซื้อสิ่งนี้เมื่อเขาสั่งซื้อสินค้าที่ซูเปอร์มาร์เก็ตคราวนั้น แต่หลังจากนั้นอวี้สือก็ออกไปทานอาหารข้างนอกบ้างเป็นครั้งคราว นอกนั้นก็สั่งซื้ออาหารสำเร็จรูปกลับบ้าน จนกระทั่งจำไม่ได้ว่ามีอะไรอยู่ในตู้เย็นบ้าง


 
  ประมาณหกโมงเย็นภายใต้สายตาของฉีฮว๋ายที่จ้องมองเป็นครั้งคราว อวี้สือก็นำอาหารทั้งหมดออกมา 

สายตาของฉีฮว๋ายตกลงไปที่ใบหน้าที่ขาวราวกับหิมะของเด็กหนุ่ม รวมถึงรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา 

"คุณไปล้างมือแล้วมากินข้าวกันเถอะครับ"
 
  ห้านาทีต่อมา ฉีฮว๋ายก็มานั่งที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าแปลกๆ
 
  "นี่คืออะไร?"
  "สลัดแตงกวาทุบครับ"
 
  ฉีฮว๋ายส่งเสียง ‘อืม’ ว่าเขารู้และชี้ไปที่อาหารอื่นๆอีกหลายอย่าง
 
  อวี้สือตอบอย่างราบรื่นว่า "จานนั้นคือผัดเผ็ดแตงกวา ส่วนนี่คือแตงกวาผัดเปรี้ยวหวาน นั่นคือแตงกวาแช่น้ำส้มสายชู จานนี้คือแตงกวาผัดผัก สลัดแตงกวา แล้วก็แตงกวาเย็น โอ้ะ! นี่คือแตงกวาตุ๋นซี่โครง!"


  ฉีฮว๋าย: .......
 


  หลังจากกินมื้อเย็นเป็นเวลาเกือบชั่วโมง ฉีฮว๋ายก็บอกว่าเขาจะล้างจาน แต่อวี้สือบอกว่าเขาเป็นแขก ดังนั้นจึงไม่ควรเสียมารยาทให้แขกทำ ผลก็คือฉีฮว๋ายตอบตกลงทันทีที่อวี้สือพูดจบ จากนั้นเขาจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้เตรียมตัวกลับบ้าน


  อวี้สือ: "…" 

 

---

แน่ใจนะว่าหมูนั้นยังกินได้ อ้ากกก สารพัดแตงกวาาาาาา ฮือออออ T^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

154 ความคิดเห็น

  1. #98 first_m16 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 09:16
    น้องน่าจะชอบทำอาหาร
    #98
    0
  2. #34 Xialyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 13:27
    กินให้ช่ำปอด
    #34
    0