(นิยายจีนลงไม่จบเรื่อง) I Shocked the World After Being Forced to Farm ฉันทำให้โลกตะลึง หลังจากถูกบังคับให้ทำฟาร์ม

ตอนที่ 11 : 3.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

ขนนกที่เรียงรายอยู่บนปีกของฟู่เหนียนสัมผัสกับใบหน้าของอวี้สือ ดังนั้น เขาจึงผลักเจ้านกออกไปอย่างรวดเร็ว "ถ้าอย่างนั้น นายลองคิดดูว่ามีอะไรที่นายไม่ได้บอกฉันมั้ย?"

  

  ฟู่เหนียนถึงกับผงะ: "หือ?"

  อวี้สือ: "ตัวอย่างเช่น ทำไมนายถึงเลือกฉัน? "

  

  ฟู่เหนียน:" ... คนหลอกลวง! คุณให้โค้กเพื่อง้างปากฉันเหรอ! "

  อวี้สือรีบโต้กลับ: "ไม่ ฉันแค่อยากจะให้นายดื่มมัน แต่ถ้ามันทำให้นายพูดอะไรได้คงจะดีเหมือนกัน"

  

  ฟู่เหนียนกอดอกและบิดตัวหันก้นไปหาอวี้สือและหยุดพูด 

เมื่อเห็นการแสดงออกของมัน อวี้สือก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม เขาเพียงนั่งลงโดยไม่สนว่ามันจะสกปรกหรือไม่ นิ้วยาวสีขาวของเขาจิ้มก้นของฟู่เหนียนและเขาก็ถอนหายใจ: "ฉันรู้สึกได้ว่านายไม่ได้คิดร้ายกับฉัน ถ้ามีอะไรไม่สะดวกที่จะพูดก็ไม่เป็นไร เอาไว้ทีหลังก็ได้"

  

  ปีกของฟู่เหนียนขยับกลับไปปิดก้น มันเซไปข้างหน้าสองสามก้าวและเสียงที่คลุมเครือดังมา: "ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับคุณ คุณจะรู้ในภายหลัง"

  

  อวี้สือผงะและเลิกคิ้วขึ้น หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ยิ้มให้ฟู่เหนียน "โอเค มาดื่มโค้กตอนมันเย็นๆถึงจะอร่อย!"

  

  ฟู่เหนียนส่งเสียงร้องพลางถือโค้กหมุนไปรอบ ๆราวกับสุดที่รักของมันเอง

  

  หลังจากอวี้สือดื่มโยเกิร์ตแล้ว เขาก็ออกจากพื้นที่นี้ กลับไปที่บ้านและถือบัวรดน้ำกลับมาด้วย เพื่อรดน้ำต้นกล้าแตงกวา

  

  แต่การรดน้ำไม่ง่ายอย่างที่คิด ในอนาคตจะมีที่ดินเพิ่มขึ้นอีกมาก 

คุณไม่สามารถพกถังไปรองน้ำประปาที่บ้านได้เสมอไปใช่ไหม?

อวี้สือแตะศีรษะเล็กๆของฟู่เหนียนและถามมันว่ามีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆหรือไม่

  

  ฟู่เหนียนนึกถึงสิ่งที่อวี้สือกังวลและอธิบายอย่างรวดเร็ว: "ในอนาคตจะมีแหล่งน้ำแน่นอน ตอนนี้คุณอยู่ในระดับต่ำ ทั้งยังมีพื้นที่เพาะปลูกน้อย ระบบจะยังไม่จัดหาแหล่งน้ำให้คุณ"

  

  อวี้สือเข้าใจ เขาพยักหน้าและถอนหายใจ: "ระบบของนายเหมือนระบบของมนุษย์ทั่วไปนี่ ก้าวหน้าสุดๆ"

  ฟู่เหนียนยกหน้าอกขึ้นและเชิดหน้า "แน่นอน"

  

  หลังจากจัดการรดน้ำต้นกล้าแตงกวาทั้งหมด อวี้สือก็ออกจากพื้นที่รกร้าง ก่อนที่จะออกไปเขาถามฟู่เหนียนว่ามันต้องการออกไปไหม ฟู่เหนียนเกาหัวด้วยความลำบากใจ: "ฉันออกไปข้างนอกไม่ได้"

  

  ดังนั้น อวี้สือจึงปล่อยมันไว้และกลับไปนอนบนโซฟาในห้องนั่งเล่น เขาวางขาบนพนักแขนของโซฟาและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

  

  อวี้สืออยู่บ้านเป็นเวลาสามหรือสี่วัน นอกจากร่างภาพแล้วเขายังไปดูว่าแตงกวาเขาเติบโตขึ้นอย่างไรบ้าง ความพยายามได้ผลเต็มที่และต้นกล้าแตงกวาก็เติบโตขึ้นอย่างราบรื่น ออกดอกและออกผล แตงกวาที่แขวนอยู่บนโครงไม้นั้นน่ารักมาก อวี้สืออดไม่ได้ที่จะสะกิดมันเบา ๆ

  

  ฟู่เหนียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย มันแอ่นอก ยกคางขึ้นและพูดอย่างรวดเร็ว: "คุณสามารถเข้ามาในอีกสองวันเพื่อเก็บเกี่ยวแตงกวา" 

  

      .

  ในวันที่หกหลังจากปลูกต้นกล้าแตงกวา อวี้สือก็ได้เห็นว่าในแปลงปลูกเต็มไปด้วยแตงกวามีสีเขียวและมีขนหนามปกคลุมผิวแตงกวา 

อวี้สือเด็ดแตงกวาลูกหนึ่งมาถูบนเสื้อของเขา หลังจากถูหนามออกเขาก็กัด มันกรอบและมีน้ำฉ่ำลิ้น 

นี่เป็นครั้งแรกที่อวี้สือค้นพบว่าแตงกวามีรสชาติดีมาก

  

  เมื่อฟู่เหนียนเห็นสีหน้าท่าทางของเขา มันก็อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลง “อร่อยใชมั้ยล่ะ? นี่แหละคือรสชาติดั้งเดิมของแตงกวา ต่างกับพืชผักปัจจุบันของพวกมนุษย์”

  

  ฟู่เหนียนบ่นว่ากล่าว ขณะที่อวี้สือเพียงลูบหัวของมันโดยไม่พูดอะไร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

154 ความคิดเห็น

  1. #96 first_m16 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 09:13
    ต้องเข้าไปหาบ่อยแล้วเดี๋ยวเหงา
    #96
    0
  2. #32 Xialyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 13:23
    จะได้เอามาขายแล้ว
    #32
    0
  3. #20 Dark normol (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 13:05
    น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย
    #20
    0
  4. #14 sehunexol (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 10:17

    .........
    #14
    0
  5. #8 Newkiporn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 06:47
    ของดั้งเดิมล่ะ!!!!
    #8
    0