นิยายแปล His Royal Highness, Wants a Divorce! 《太子殿下,求和离!》

ตอนที่ 24 : บทที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 280 ครั้ง
    28 ส.ค. 63

24
   
     คำพูดจากเมิ่งโหย่ว ถังซวี่รู้สึกโกรธ เขาไม่สามารถรับได้
  ในใจเขามีความปั่นป่วน ต้องการต่อสู้กับเมิ่งโหย่วสักสองสามกระบวนท่า
  
  เมิ่งโหย่ว: "ต้องการแลกเปลี่ยนกระบวนท่าระหว่างเราหรือไม่? อืม, รอให้เปิ่นหวางพาเขากลับไปก่อน แล้วเจ้าค่อยรับโอกาสนี้"
  
  ถังซวี่ก้าวถอยหลังไปสามก้าว: "........."


  "ไม่จำเป็น!"
  แค่คิดเท่านั้น มันอาจไม่เหมาะสมที่จะลงมือทำ
  ในอดีตพวกเขาหลายคนไม่ใช่ไม่เคยต่อต้านการกดขี่ของเมิ่งโหย่ว แต่พวกเขาพ่ายแพ้เมิ่งโหย่ว เมิ่งโหย่วเพียงคนเดียวต่อสู้กับคนสามคน พวกเขากลับถูกทุบตีและเชื่อฟังในที่สุด
  
  เมิ่งโหย่วพ่นลมหายใจทางจมูกอย่างเย็นชา โดยไม่รอช้า เขารีบกลับไปที่ตำหนักขณะอุ้มเยี่ยนเคอไว้ในอ้อมแขน

 

*******
  
  ผู้ดูแลตำหนักชราได้ยินว่าไท่จื่อเฟยกลับมาแล้ว ก็ลุกขึ้นแม้มีบาดแผล หมอต้องเรียกมา ยาต้องต้มเตรียมไว้
  เมิ่งโหย่วเห็นว่าผู้ดูแลตำหนักชรามากแล้ว ทั้งเพิ่งไปที่ห้องขังและถูกทรมาน เมิ่งโหย่วจึงยึดอ่างในมือของเขา
  เมิ่งโหย่ว: "เจ้าไปนอน, เปิ่นหวางจะทำเอง"
  เมิ่งโหย่วบิดผ้าในอ่าง แล้วเช็ดเหงื่อที่หน้าผากของเยี่ยนเคอ
  
  ผู้ดูแลตำหนักมองเยี่ยนเคอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็ไม่ได้พูดในสิ่งที่ต้องการแนะนำเมิ่งโหย่ว เขาถอนหายใจและจากไป

.

.
  
  หลังจากหมอหลวงมาแล้ว เมิ่งโหย่วมองดูหญิงรับใช้ป้อนยาให้เยี่ยนเคอ เขาจัดชุดและท่าทางการนอนของเยี่ยนเคอให้เรียบร้อย จากใบหน้าที่ไม่มีการแสดงออกใดๆ ค่อยๆกลายเป็นไม่แยแส

.

.
  
  เมิ่งโหย่วพูดกับองครักษ์เงาด้านหลังเขา: "ไปจับสาวใช้ทั้งหมดจากแคว้นฉู่ ที่เปิ่นหวางโยนไว้ในสวนหลังตำหนักมารวมกันที่นี่"

เมิ่งโหย่วแตะกริชที่เอว ไม่ว่าเยี่ยนเคอจะเป็นคนผิดหรือไม่ เขาจะทำความสะอาดอีกาในเวลานี้
  เยี่ยนเคอไม่สามารถต่อสู้คนเดียวได้ เขาอาจจะฆ่าองครักษ์เงาได้ แม้ว่าจะมีแขนและขาเล็ก ๆ แต่เขาก็ไม่ควรจัดการกับมันได้โดยที่ผู้อื่นไม่รู้ตัว ดังนั้น ใครบางคนต้องช่วยเขา
  
  หลังจากที่คำสั่งนั้นจบลง เมิ่งโหย่วมองไปที่หญิงรับใช้ในห้องและสั่งอย่างใจเย็น: "ถ้าไท่จื่อเฟยได้ยินอะไรบางอย่าง อย่าปล่อยให้เขาออกไปจากห้อง"


  หญิงรับใช้: "เพคะ"

.

.

เมื่อเมิ่งโหย่วไปถึง องครักษ์เงาก็จับสาวใช้ทั้งหมดจากแคว้นฉู่มาแล้ว
  เมิ่งโหย่วมองใบหน้าที่แสดงออกว่าไม่ยินยอมออกมา มุมปากของเขายกเป็นส่วนโค้งที่ไม่เด่นชัด
  เมิ่งโหย่ว: "ดูเหมือนว่าทุกคนจะรู้ว่าทำไมเปิ่นหวางจึงตามหาพวกเจ้าใช่หรือไม่?"
  
  หญิงสาวไม่พูดอะไร ดวงตาที่มองเมิ่งโหย่วสะท้อนความเย็นชา ก่อนที่พวกนางจะมา พวกเธอพร้อมสำหรับเส้นทางที่ไม่อาจหวนกลับเช่นนี้แล้ว
  
  เมิ่งโหย่ว: "นำพวกนางไปขัง, เฝ้าระวังให้ดี อย่าปล่อยให้พวกนางตาย เปิ่นหวางยังต้องใช้ประโยชน์"
  
  องครักษ์เงา: "พะยะค่ะ"
  
  ทุกคนในตำหนักของเขา ได้รับการคัดเลือกจากเขาด้วยตัวเอง หลังจากปิดคุกใต้ดินของตำหนัก เมิ่งโหย่วไปที่วัง

.

.
  
 เมิ่งโหย่วมองจักรพรรดิที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มังกรพร้อมกับถอนหายใจและรอครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า: "เสด็จพ่อ"
  
  จักรพรรดิพยักหน้าเล็กน้อย
  
  เมิ่งโหย่ว: "ลูกชายผู้นี้ได้ยินกงกงข้างพระที่นั่งกล่าวว่าเสด็จพ่อของลูกไม่ได้เสวยพระกายาหารทั้งวัน เพราะแผนการป้องกันเมืองที่หายไป"
  "นั่นไม่ควรเป็นเช่นนั้น จะเป็นอย่างไร ถ้าคนแคว้นฉู่เข้ามาแล้วเสด็จพ่อล้มป่วย?"
  กงกงที่อยู่ข้างพระที่นั่งเข้าใจความหมายที่ต้องการจะสื่อจากสายตาของเมิ่งโหย่ว เขาจึงนำซุปรังนกมาวางไว้ถัดจากเก้าอี้มังกร
  
  จักรพรรดิขมวดคิ้วและขยับช้อน เขาถอนหายใจอย่างหนัก จากนั้นจึงวางชามในมือของเขาลง: "มีทหารไม่มากนักในเมืองหลวง เจ้าจงส่งหนังสือปิดผนึกให้รองแม่ทัพของเจ้านำทหารกลับมา เพื่อแก้ปัญหาเมืองหลวง เราต้องกล่าวถึงเรื่องนี้อย่างเร่งด่วน"

เมิ่งโหย่วส่ายหัวของเขา: "มันสายเกินไปที่จะยกทัพกลับมาตอนนี้ กองทัพไม่สามารถถอนกำลังได้ทันที การถอนกำลังออกมาป้องกันหัวเมืองโดยไม่สนใจชายแดน จะเป็นการเปิดโอกาสให้แคว้นหมิง"
  
  จักรพรรดิ " ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะทำอย่างไร? "
  
  เมิ่งโหย่ว:"รอสังเกตการณ์ เรื่องแผนที่ป้องกันเมืองเกิดจากการปกครองที่อ่อนแอของลูกชายผู้นี้ เยี่ยนเคอกล่าวว่าเขาแค่ลอกเลียนแบบและส่งของปลอมไป เราสามารถรอให้ซูอวี้ยกทัพมาก่อนได้ "
  "แบบแผนการป้องกันเมืองหลวงนั้นถูกสร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษและได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าแผนที่ป้องกันเมืองที่ซูอวี้มีเป็นของจริงก็ตาม ถ้าเขาต้องการที่จะพิชิตเมืองหลวง มันก็ไม่อาจลุล่วงในชั่วข้ามคืน การเดินทางกลับแคว้นฉู่ต้องใช้เวลาพักใหญ่ หากผ่านไปครึ่งเดือนแล้วพวกเขาไม่สามารถสร้างกองทัพและรวบรวมเสบียงได้ พวกเขาจะถอนกำลังไปเอง "
  
  จักรพรรดิ:" คำพูดของเยี่ยนเคอสามารถเชื่อได้หรือไม่? "
  
  เมิ่งโหย่ว:" ไม่ว่าคำพูดของเยี่ยนเคอจะเชื่อได้หรือไม่ก็ตาม เราก็ควรเตรียมพร้อมไว้ หากเขาพูดโกหก "
  
  จักรพรรดิพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้: "ไม่มีทางอื่นนอกจากสิ่งนี้ ชูหลี่, เจิ้นจะมอบอำนาจเหนือกองกำลังทหารแก่เจ้าในวันนี้, ยังไงซะ ไม่ช้าก็เร็ว มันก็ต้องเป็นของเจ้าอยู่แล้ว"
  
  เมิ่งโหย่วมองดูกงกงนำตราพยัคฆ์เคลื่อนพลอีกครึ่งหนึ่งมาให้เขา
  เมื่อรวมกับตราพยัคฆ์อีกครึ่งในตำหนักของเขา มันก็รวมเป็นพยัคฆ์ที่สมบูรณ์
  พลังอำนาจของกองทัพแคว้นเยว่อยู่กับเขาทั้งหมด
  
  มิ่งโหย่วได้รับความกดดันอย่างกะทันหันจนหายใจไม่ออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคาดหวังของบุรุษผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร ผู้ทรงมีพระเกศาที่เปลี่ยนเป็นสีขาวแล้ว
  เมิ่งโหย่วคุกเข่าลงและกล่าวว่า: "ลูกชายผู้นี้จะไม่ทำให้เสด็จพ่อผิดหวังพะยะค่ะ!"

จักรพรรดิพยักหน้า: "หากเจิ้นรู้ว่าการสมรสระหว่างแคว้นก็ไม่อาจหยุดความทะเยอทะยานดุจหมาป่าของพวกเขาได้ เจิ้นจะไม่บังคับให้เจ้าเข้าพิธีกับเยี่ยนเคอ"
  
  เมิ่งโหย่ว: "............"


  
  "เสด็จพ่อ, ลูกชายขอพูด คนเช่นเยี่ยนเคอ จะเป็นการดีกว่าที่จะเสียบประจานบนประตูเมืองโดยตรง ให้ผู้คนได้เห็นถ้วนหน้า!" เสียงหยิ่งผยองของเมิ่งหานดังขึ้นในห้องโถง เมิ่งโหย่วหันหลังกลับมามองอย่างเย็นชา
  "พี่ชาย, อย่าโทษน้องชายของท่านที่กล่าวถึงพี่สะใภ้ มาพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ท่านบอกว่าพี่สะใภ้แต่งเข้ามาเป็นครอบครัวของเรา นั่นคือ คนจากครอบครัวของเราขโมยแผนที่ป้องกันเมืองไปให้แคว้นฉู่ ท่านพี่จะกล่าวว่าสิ่งที่พี่สะใภ้ทำเป็นเรื่องที่สมควรรึ!"
  
  เมิ่งโหย่ว: "เสด็จพ่อ, ลูกขอตัวไปเตรียมกำลังพลก่อน"
  
  จักรพรรดิพยักหน้าและพวกเขาไม่สนใจเมิ่งหาน
  
  เมื่อเดินผ่านเมิ่งหาน เมิ่งโหย่วเอื้อมมือไปจับคอเสื้อของเมิ่งหานที่กำลังวิ่งหนี และดึงลากเขาด้วยท่าทางเช่นนี้ไปตลอดทางออกจากวัง
  
  เมิ่งหาน: "พี่ชาย!"
  
  เมิ่งโหย่ว: "น้องชาย, ตอนที่เจ้าอยู่ในห้องโถงไม่ใช่ว่าหยิ่งผยองไปหน่อยรึ?"
  
  เมิ่งหาน: "...... น้องชายเพียงล้อเล่น!"


  เมิ่งโหย่ว: "จากนี้ พี่ชายจะล้อเล่นกับเจ้าด้วย"
  
  เมิ่งโหย่วเอาแส้ที่เขาพกไว้ผูกเมิ่งหานกับต้นไม้ใหญ่หน้าตำหนักไท่จื่อ
  
  เมิ่งหาน: "... พี่ชาย! ข้าพูดเรื่องที่ถูก!"
  
  เมิ่งโหย่ว: "คนที่อยู่ภายใต้การดูแลของเปิ่นหวางทำผิด เปิ่นหวางก็จะลงโทษพวกเขาด้วยตัวเอง แต่เจ้ากลับบอกว่าให้นำเขาไปแขวนหน้าประตูเมืองให้ผู้คนเห็น?"
  
  เมิ่งหาน: "....... "
  ในฐานะน้องชาย เขาไม่เคยเห็นสายตาที่โหดร้ายของพี่ชายแม้เสี้ยวหนึ่งเช่นครั้งนี้! ตอนนี้เขาถูกปฏิบัติเลวร้ายยิ่งกว่าโจรที่ขโมยแผนที่ป้องกันเมืองไป
  เมิ่งหานรู้สึกว่าเขาน่าสมเพช ราวกับว่าเขาถูกโยนลงไปในหลุมมูลสัตว์ และเกลือกกลิ้งหลายร้อยครั้ง

.

.
  
  เมิ่งโหย่วเข้าไปในตำหนักและสั่งองครักษ์เงาด้านข้างเขา: "เมื่อถึงเวลาหนึ่งก้านธูป ให้ปล่อยเขาไป"
  
  องครักษ์เงา: "พะยะค่ะ"
  
  เมิ่งโหย่วกำลังจะกลับไปที่ห้องทรงอักษรของเขา
  
  ผู้ดูแลตำหนัก: "หวางเย่, ไท่จื่อเฟยกำลังตามหาท่านอยู่พะยะค่ะ"
  
  เมิ่งโหย่ว: "......... "
  กระดูกของบุรุษผู้นี้แหลกสลายได้ยากจริงๆ แม้เขาจะขโมยแผนที่ป้องกันเมือง ข้าก็ไม่ได้ไปหาเขา แต่เขากลับใช้ความคิดริเริ่มที่จะส่งตนเองมาที่หน้าประตูแทน
  เมิ่งโหย่ว: "เปิ่นหวางจะไป"

.

.
  
  เมิ่งโหย่วเพิ่งจะเดินไปที่ประตูของเยี่ยนเคอ ขณะที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไป กลับพบว่าเยี่ยนเคอนั้นลงสลักประตูจากด้านใน
  เมิ่งโหย่วขมวดคิ้ว: "เจ้ากำลังทำสิ่งใด?"
  
  เยี่ยนเคอ: "เจ้าสามารถพูดอยู่ด้านนอกได้ ข้ากลัวฝ่ามือของเจ้า"
  
  เมิ่งโหย่ว: "หากเจ้ากลัวเปิ่นหวาง แล้วทำไมเจ้าถึงทำเช่นนั้น?"
  
  เยี่ยนเคอ: "สิ่งนี้ จริงๆโทษข้าไม่ได้ ข้าอยากจะบอกเจ้าเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามเจ้าไม่เชื่อข้า หลังจากเสร็จสิ้นเรื่องของซูอวี้ ข้ามีความผิดในเรื่องนี้ ดังนั้น อย่าทรมานกันอีกเลย เจ้าเขียนจดหมายหย่าให้ข้าได้หรือไม่?"

———————————————————————————————————————

ผู้เขียนมีบางสิ่งที่จะพูด:
ตอนนี้...
Meng You: เจ้าออกมา ข้าจะไม่ตีเจ้า!
Yan Ke: ข้าไม่ออก! ! ! ! !
เวลาต่อมา...
Yan Ke: Meng You, เจ้าออกมาหาข้า ข้าจะไม่ตีเจ้า!
Meng You: Yan Ke พอได้แล้ว! ปล่อยให้เปิ่นหวางอยู่ในห้องอักษร เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางไม่ต้องรักษาหน้าหรือ?
Yan Ke: งั้นเจ้าออกมาเพื่อฟื้นฟูความรุ่งโรจน์!
Meng You: ............ ไม่ออก
(หวงแหนช่วงเวลานี้ไว้นะองค์ไท่จื่อ 23333)

จากผู้แปลอิ้ง [T / N: 23333 เหมือนคำแสลงสำหรับเสียงหัวเราะ .. ]

จากผู้แปลไทย: กำลังฟัง podcast ไปเรื่อยๆ ระหว่างพิมพ์ .. การเมือง เศรษฐกิจ สังคม อนาคตของประเทศ/โลก เทคโนโลยี ความจริงในชีวิต .......

ดูสิข้าทำผิด เอาจดหมายหย่ามาลงโทษสิ ฮี่ๆ

ขอยืนยันว่าไท่จื่อนั้น ดูแลดีเสมอต้นเสมอปลาย ..

เครียด นอนแม่มเรย -.-

//ดูคลิปน้าเน็กไปด้วย ฮ่าๆ

------

แปลจบทั้งหมดที่ทางฝั่งอังกฤษขออนุญาตต้นฉบับแล้ว คือ 24 บท จากทั้งหมด 85 บท  เนื่องด้วยเงื่อนไขด้านลิขสิทธิ์ ภาวนาขอให้มีเล่มภาษาไทยเถอะ .. Love this novel .

———————————————————————————————————————

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 280 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #754 somwonhyuk (@somwonhyuk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 22:28

    สนุกดีค่ะ แต่จนถึงตอนนี้ เยี่ยนเค่อก็ยังไม่ได้เห็นหน้าคู่สมรส55555

    #754
    1
    • #754-1 Listen the cloud (@mo-aloofness) (จากตอนที่ 24)
      4 กันยายน 2563 / 23:37
      ไม่ได้เห็นหน้าง่ายๆเลย รัชทายาทคนนั้นน่ะ ฮุฮุ
      #754-1
  2. #563 Penkontalok (@parnnygdb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 03:30

    โอ้ยย ขำไม่ไหวแล้ว55555555

    #563
    0
  3. #318 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:55
    น้องบอกว่าจะหย่าไง หย่าคือหย่า พี่หยุดมโน555555
    #318
    0
  4. #309 Joues fossettes (@kaambun) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 05:52
    ขำจนปวดท้องไปหมดเลยย

    มั่นมากได้ยินขนาดนั้นยังมโนไม่เลิก
    #309
    0
  5. #175 bam0tfhiyf (@bam0tfhiyf) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    ถ้าน้องรู้น้องคงคิดว่าแบบ"มองหน้าข้านะ มองหน้าข้า ไอ่เฮงซวย!!"🤣🤣🤣
    #175
    0
  6. #113 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:56
    55555555
    #113
    0
  7. #91 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:04
    คือแบบความเข้าใจและหลงตัวเองนี้มัน 55555
    #91
    0
  8. #80 Suktawee27tan (@Suktawee27tan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:42
    อามิตตาพุทธ ~~~ไม่ไหวแล้วครับ อดทนรอในตอนต่อๆไปไม่ได้เลย ขอบคุณจริงๆนะครับที่นำเรื่องนี้มาให้เพลิดเพลิน
    #80
    0
  9. #79 sey234 (@sey234) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 07:47
    ไปแล้วอ่ะแล้วใครจะอยากกับน้องฉันฮ่าๆๆ สู้ๆค่ะไร้รักจากหลีด
    #79
    0
  10. #78 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 07:06
    เหมือนเดินไปคนละทาง 555
    #78
    0
  11. #77 comet2522 (@comet2522) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:43
    5555 คู่นี้ฮาจริง อยากรู้ว่าจะไปรักกันตอนไหนเนี่ย
    #77
    0
  12. #76 3322650 (@3322650) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:39
    เฮ้อ ถอนหายใจกับความคิดเมิ่งโหย่ว♡♡♡
    #76
    0