นิยายแปล His Royal Highness, Wants a Divorce! 《太子殿下,求和离!》

ตอนที่ 18 : บทที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 320 ครั้ง
    28 ส.ค. 63

18
   
     เยี่ยนเคอ: "หมึกในห้องของข้าหมด ข้าต้องการแท่นฝนหมึกจากห้องอักษรของสามี"
  
  องครักษ์เงาไม่ถอยกลับเพราะเรื่องนี้ ไท่จื่อสั่งว่าไม่มีใครสามารถเข้าห้องอักษรของเขาได้ ไม่ควรมีใครทั้งนั้น รวมถึงไท่จื่อเฟย
  องครักษ์เงา: "ถ้าหมึกของไท่จื่อเฟยหมด พระองค์ควรรออยู่ในห้องสักครู่หนึ่ง ผู้ดูแลตำหนักจะส่งแท่นฝนหมึกไปให้ทันที"
  
  เยี่ยนเคอเห็นว่าวิธีนี้ไม่ได้ผล เขาจึงพยักหน้าและก้าวเดินออกไป
  เท้าข้างซ้ายขัดเท้าขวาของตนเองและสะดุดล้มตามที่ตั้งใจไว้
  
  องครักษ์เงาไม่มีเวลาคิดมากเกินไป การฝึกขั้นต้นของเขาทำให้ร่างกายของเขาทำหน้าที่เป็นองครักษ์เงาได้เร็วกว่าสมอง เขาก้าวไปข้างหน้าภายในเวลาอันสั้นเพื่อช่วยเยี่ยนเคอ
  
  ก่อนที่เขาจะปล่อยมือ กริชที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมของเยี่ยนเคอพุ่งตรงเข้าไปในลำคอของเขา, เพื่อฆ่าเขา
  ตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะตอบโต้ ที่ไท่จื่อเฟยเข้ามาใกล้เขา ก็เพื่อที่เขาจะได้ถูกสังหารได้ง่าย
  เขาไม่มีเวลาส่งสัญญานบอกเหล่าองครักษ์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้
  เมื่อเยี่ยนเคอดึงกริชออก เลือดจากลำคอขององครักษ์เงาก็พุ่งออกมา และระบายไปทั่วชุดของเขา
  เยี่ยนเคอดูไม่แยแสและนำกริชไปเช็ดทำความสะอาดด้วยชุดขององครักษ์เงา
  ลิ้นของเขาม้วนเบา ๆ หลังจากผิวปาก เขาก็ผลักประตูเบา ๆ เข้าสู่ห้องอักษร
  เขาไม่ต้องกังวลเรื่องภายนอกเพราะมีคนจัดการมัน
  
  เยี่ยนเคอไม่ต้องการให้ยุ่งยาก ดังนั้นเขาจึงไม่ใช้แสงสว่างอาศัยเพียงแสงจันทร์ด้านนอกหน้าต่าง เพื่อคลำหาของในห้อง
  จากโต๊ะถึงตู้หนังสือ หนังสือแต่ละเล่มจะพลิกสองครั้ง เพื่อดูว่ามีอะไรในนั้นหรือไม่
  ไม่ควรพลาดทุกซอกทุกมุม ทุกสถานที่ที่อาจมีกลไกซ่อนอยู่ หากเยี่ยนเคอได้สัมผัส เขาจะปลดพวกมันออกทั้งหมด
  
  ความแตกต่างของอุณหภูมิในแคว้นเยว่นั้นมากมายนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้กับต้นฤดูใบไม้ร่วง กลางคืนก็ยิ่งเย็นลงถึงกระดูก เยี่ยนเคอตัวสั่นวางมือเย็น ๆ บนปากของเขา เขาพ่นลมหายใจและลูบมัน
  
  หลังจากมองไปด้านนอก ขอบฟ้าก็ค่อยๆสว่าง อีกไม่นานก็จะถึงเวลารุ่งสาง เยี่ยนเคอผู้ซึ่งไม่มีสีเลือดบนใบหน้าเขา ยังฝืนที่จะกัดริมฝีปากล่างของเขาเพื่อค้นหาต่อไป

.

.
  ในที่สุดเขาก็รู้สึกโล่งใจเมื่อเขาพบว่ามีกลไกที่ได้รับการดัดแปลงอย่างชัดเจนในตำแหน่งหนึ่งของโต๊ะ
  เขาเปิดกรอบที่ซ่อนอยู่ นำสิ่งของข้างในมาไว้ในเสื้อตัวนอก
  
  หลังจากนั้น เขาก็เดินออกไป ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์เพิ่งเริ่มส่องแสงเล็กน้อย อาศัยว่าคนในตำหนักไท่จื่อยังไม่ตื่นขึ้นมา เพื่อเข้าไปที่ห้องเมิ่งโหย่วหาชุดเปลี่ยน ถอดเสื้อเปื้อนเลือดของเขาออก แล้วกลับไปยังห้องของตนเอง

มองไปเห็นถังซวี่ที่นอนอยู่บนเตียงและไม่ตื่นจากการหมดสติ เยี่ยนเคอตั้งใจจะโยนเขาออกไป
  อย่างไรก็ตาม เขากลับรู้สึกเหนื่อยหนักและขาดกำลังวังชา ทันทีที่เขาปิดประตู ตัวเขาก็ล้มลงกระแทกประตู
  จิตสำนึกค่อยๆตกสู่ความสับสนวุ่นวาย เหตุเพราะเขาไม่ได้นอนข้ามคืน ในตอนนี้จึงมีไข้สูง

ใบหน้าของเยี่ยนเคอแย่มาก


  ก่อนที่เขาจะจากไป สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือ อธิษฐาน
  ข้าขออธิษฐานให้ข้าตื่นขึ้นในครั้งต่อไปเถอะ

 

*******
  
  เมื่อวานนี้เห็นว่าเยี่ยนเคอทำตัวประหลาดเล็กน้อย และตอนนี้เกือบจะเที่ยงวันแล้วแต่คนยังไม่ตื่นขึ้นมา เขาจึงเคาะประตู
  ผู้ดูแลตำหนัก: "ไท่จื่อเฟยพะยะค่ะ, ข้ารับใช้ชราผู้นี้ให้พ่อครัวเตรียมสำรับอาหารเช้าไว้แล้ว ไท่จื่อเฟยจะเสวยเลยหรือไม่พะยะค่ะ?"
  
  เสียงเคาะประตูของผู้ดูแลตำหนักไม่ได้ปลุกเยี่ยนเคอที่กำลังหลับอยู่อีกฝั่งของประตู แต่กลับปลุกถังซวี่ที่นอนอยู่บนเตียงของเขาให้ตื่นขึ้นมา
  
  ถังซวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่สามารถบอกได้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร เขาถามอย่างสับสน : "ยามนี้เป็นเวลาใดแล้ว?"
  
  ผู้ดูแลตำหนัก: "......... "
  ผู้ดูแลตำหนัก: "????"
  เขาเพิ่งได้ยิน มันผิด!มิฉะนั้นเขาจะได้ยินเสียงขององครักษ์ถังในห้องของไท่จื่อเฟยได้อย่างไร!?
  มันจะต้องผิด!
  หลังจากอยู่ในอาการมึนงง เขายืนยันว่าเขาแก่แล้ว เและยังฟังอยู่ด้านนอก ดังนั้นเขาจึงเคาะประตูอีกครั้ง: "ไท่จื่อเฟยพะยะค่ะ"
  
  คราวนี้มันเป็นการปลุกเยี่ยนเคอ
  เมื่อเยี่ยนเคอตื่นขึ้นมา เขารู้สึกไม่สบาย วิงเวียนและคอแห้ง
  เขาพยายามลุกขึ้นแล้วมองไปที่ถังซวี่ที่นอนอยู่บนเตียงของเขา เขากลายเป็นหินในทันที
  
  ระลึกถึงสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมทำ ผมรู้สึกว่าช่วงเวลานี้กำลังพังทลายลง
  โอ้ บรรพบุรุษ! อย่าเอาความสนุกแบบนี้มาก่อนสิ
  นายไป แล้วปล่อยให้เหล่าจือตามเช็ดตูดของนายเหรอ?
  ที่สำคัญ นี่คือวิธีการล้างก้นของ‘สนามแบทเทิลชูร่า’สินะ? [การกระทำที่ไร้ความรับผิดชอบ ไร้ระเบียบ]

.

.
  
  ทั้งถังซวี่ที่ถอดเสื้้อตัวนอกออก เหลือเพียงเสื้อตัวในบางๆนอนอยู่บนเตียง ทั้งแผนที่ป้องกันเมืองในอกเสื้อของเขา ราวกับว่าหน้าอกมันร้อนขึ้นจนแทบไหม้
  เยี่ยนเคอไม่เคยรู้สึกหมดหนทางแบบนี้มาก่อน!
  โอ้โดยวิธีการพวกนี้ เจ้าของเดิมยังฆ่าคนอีกด้วย
  หัวใจของเยี่ยนเคอเจ็บอยู่พักหนึ่ง


  ...
  เห็นได้ชัดว่าถังซวี่บนเตียงตื่นขึ้นมาด้วยเสียงเคาะประตูที่ไม่มีใครไปเปิด เขากำลังนั่งขมวดคิ้วอยู่
  เมื่อเขากำลังจะโวยวาย เขากลับเห็นเยี่ยนเคอยืนอยู่ที่ประตู ช่วงเวลาที่เขาเห็นเยี่ยนเคอ เขารู้สึกเจ็บเล็กน้อยที่ด้านหลังศีรษะที่ถูกกระแทกเมื่อวานนี้
  ถังซวี่: "... "
  เดิมที ถังซวี่ต้องการที่จะดูว่ามีหลุมบาดแผลใด ๆ บนร่างกายของเขาหรือไม่ เมื่อเขามองลงไปเรื่อยๆ เขาก็เห็นว่าตัวเองกำลังสวมใส่ชุดชั้นในที่ดูลามกอนาจาร
  ถังซวี่: "!!!"
  นี่มัน ... มากเกินไปแล้ว!
  
  เยี่ยนเคอดูการแสดงออกที่ยากลำบากของถังซวี่ ผู้ซึ่งราวกับว่าเป็นอันธพาลที่ย่ำยีคุณหนูรูปงาม แล้วยังยกรอยยิ้มขึ้น
  จากนั้นเยี่ยนเคอก็ยื่นมือออกมากอดหน้าอกของเขา
  คุณหยุดการกระทำนี้ไม่ได้ ถ้าแผนที่ป้องกันเมืองยังอยู่ในเสื้อผ้าของคุณ คุณต้องปิดบังมันไว้ ...
  
  ถังซวี่: "?????"
  เป็นเพราะข้าไม่ได้สวมเสื้อรึ!
  
  
  เยี่ยนเคอนวดหว่างคิ้วของเขา มองไปทางถังซวี่และถามด้วยเสียงเบา ๆ : "สหาย, พวกเราจะทำเช่นไรตอนนี้?"

ถังซวี่กำลังจะร้องไห้: "ข้าจะรู้ได้อย่างไร! ไท่จื่อเฟยทำสิ่งใดลงไป, ข้าจะมีหน้าไปพบชูหลี่ได้เช่นไร! ! "
  
  เยี่ยนเคอพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างเย็นชา
  ถ้าไม่ใช่เพราะนายไม่ได้มัดผมเมื่อวานนี้ มันคงไม่มีหลายๆอย่างเกิดขึ้นหรอก!
  นายไม่มีหน้าจะพบเขา แต่เหล่าจือจะไม่เหลือลมหายใจถ้าพบเขา! ผมเป็นคนที่ฆ่าลูกน้องเขา แถมยังถือเส้นชีวิตแคว้นเยว่ของพวกนายไว้ในอ้อมแขน! มีแต่ต้องรับโทษประหารชัดๆ!
  เยี่ยนเคอชี้ไปที่ตู้ถัดจากเขา: "เจ้าไปซ่อนก่อนครู่หนึ่ง ข้าจะจัดการผู้ดูแลตำหนักก่อน"
  
  ก่อนหน้านี้ ถังซวี่ไม่รู้สึกผิดอะไรเลย แต่พอได้ยินคำพูดของเยี่ยนเคอ เขารู้สึกเหมือนถูกข่มขู่!
  ถังซวี่: "ทำไมข้าต้องซ่อนที่นั่น ทั้งที่ข้าามารถออกไปอย่างยุติธรรมและซื่อสัตย์ได้?"
  
  เยี่ยนเคอเหลือบมองถังซวี่: "โอ้, ทำได้, เจ้าสามารถออกไปในลักษณะที่ซื่อสัตย์ โดยใส่เพียงชั้นในที่ดูอนาจาร และผู้คนเห็นเพียงว่าเจ้าค้างคืนในห้องของข้า, เจ้ารู้จักเสี่ยวหวู่หรือไม่?"
  ถังซวี่ส่ายหัวเหมือนเต่าพลางกล่าวว่า: " ข้าไม่รู้ "

เยี่ยนเคอ:"ได้ยินเมิ่งโหย่วกล่าวว่า ภรรยาของเสี่ยวหวู่แอบมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น, นางและชายชู้ถูกขังในกรงหมูแล้วแช่น้ำจนตาย "
  
  ถังซวี่รู้สึกสูญเสีย: "สิ่งนี้เกี่ยวข้องอันใดกับพวกเรา? "
  
  เยี่ยนเคอได้แต่ยกมือกุมหน้าของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้
  เยี่ยนเคอ: "เจ้าคิดว่า ถ้าเจ้าเดินออกจากห้องของเหล่าจือแบบนี้ เจ้าจะล้างมันให้สะอาดได้หรือไม่? เป็นที่คาดกันว่า ทันทีที่เจ้าออกไป กรงหมูจะรอเจ้าอยู่ข้างนอก"
  
  ถังซวี่: "... "
  ถังซวี่ก็ไม่แน่ใจเล็กน้อย:" พวกเราเพิ่งพูดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ไม่ใช่หรือ? "

เยี่ยนเคอ: "ไม่, แต่ถ้าเจ้าออกไปแบบนี้ ถึงเราจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เรื่องจะเปลี่ยนจากขาวจะกลายเป็นดำ "
  
  แม้ว่าถังซวี่ไม่ต้องการที่จะซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้า แต่เขาก็กลัว ดังนั้นหลังฟังเยี่ยนเคอกล่าว สองมือของเขาถือเอารองเท้าทั้งสองข้างแล้วเข้าไปหลบซ่อนตัว
  
  เยี่ยนเคอปิดประตูตู้ จากนั้นลงกลอนจากด้านนอก
  
  ถังซวี่ตบประตูตู้: "อย่าลืมมาเปิดให้ข้า!"
  
  เยี่ยนเคอตอบอย่างหงุดหงิด: "ข้ารู้! ข้ามีความทรงจำที่ดี! เมื่อข้าส่งผู้ดูแลตำหนักออกไป เจ้าจะมีโอกาสออกไป"
  
  ถังซวี่: "เยี่ยม"

.

.
  เยี่ยนเคอจัดระเบียบเสื้อผ้าของเขาและตบหน้าเรียกสติอีกครั้ง จากนั้นประตูก็เปิดออก ทันทีที่ประตูเปิดออกสายตาของผู้รับใช้ก็มองไปด้านในห้อง
  
  เยี่ยนเคอยิ้ม: "ท่านต้องการที่จะเข้ามาและดูว่าข้ามีบ้านสีทองซ่อนอยู่หรือไม่?" [บ้านสีทอง = ชู้]
  
  ใบหน้าของชายชรากระดากอาย
  ผู้ดูแลตำหนัก: "ไท่จื่อเฟย, พระองค์พึ่งตื่นขึ้น ทรงเสวยอาหารก่อนดีหรือไม่พะยะค่ะ!"
  
  เยี่ยนเคอร้องไห้: "ไม่, เมื่อวานข้าถูกความเย็นมากไป ต้องการพักสักหน่อย"
  
  ผู้ดูแลตำหนักมองไปทั่วด้านในห้องทั้งหมด แต่ท้ายที่สุดในห้องพักเยี่ยนเคอไม่มีใคร เขาก็โล่งใจไปในทันที และเมื่อได้ยินว่าเยี่ยนเคอก็ป่วยอีกครั้ง คิ้วของเขาผูกเข้าหากัน: "ข้ารับใช้ผู้นี้จะไปที่วังเพื่อเรียกหมอหลวงพะยะค่ะ!"
  
  เยี่ยนเคอ: "ลำบากท่านแล้ว!"
  
  เมื่อเห็นว่าผู้ดูแลตำหนักได้จากไป เยี่ยนเคอหันและเตรียมที่จะปิดประตู บางสิ่งในอ้อมแขนของเขาหลุดออกมา เมื่อเยี่ยนเคอหยิบแผนที่ป้องกันเมืองขึ้นมา ทันใดนั้น เขาก็นึกบางอย่างขึ้นได้
  
  ดวงตาดั่งนกฟีนิกซ์ของเยี่ยนเคอประกายแสงขึ้น
  ตั้งแต่ต้นซูอวี้ต้องการแผนที่ป้องกันเมืองมาตลอดนี่นา
  ดังนั้น ...
  ทำไมไม่ให้เขาล่ะ
  
  

——————————————————————————————————————

ผู้เขียนมีบางสิ่งที่จะพูด:
เนื่องจากYan Ke ลืมปลดล็อกตู้เสื้อผ้า ตัวละครของ Tang Qi จึงถูกฆ่าตาย
hhhhhhh

จากผู้แปล: องครักษ์ถัง ท่านเป็นลูกที่เกิดจากอนุใช่มั้ย!? //สงสารอ่ะ อะฮึก TT

จากผู้แปลภาษาอังกฤษ : ส่วนนี้ไม่สำคัญกับเรื่องราวดังนั้นคุณอาจข้ามคำอธิบายเกี่ยวกับ Shura Battlefield หากคุณต้องการ

จากข้อมูลของBaiKe / BaiDuนั้น修罗场 / Xiu Luo Chang / Shura Battlefield หมายถึงสนามรบที่มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก Shura / Xiu Luo หมายถึงบุคคล / พระเจ้าในศาสนาฮินดูและตำนานพุทธศาสนา ชื่อนี้เชื่อมโยงกับ Ashura / Ah Xiu Luo หรือ King Shura / Xiu Luo Wang บุคคลในเทพนิยายที่แตกต่างกันอาจมีเรื่องราวที่แตกต่างกัน แต่ลักษณะของบุคคลนั้นได้รับการยอมรับในหมู่เรื่องราวต่าง ๆ ที่ต้องต่อสู้อย่างดุเดือด

มีเรื่องเล่าว่าชูราต่อสู้กับดิชิเตียบ่อยครั้งเนื่องจากดินแดนของเขามีผู้หญิงที่สวย แต่ไม่มีอาหารที่ดีในขณะที่ดิชิเตียนมีอาหารที่ดี แต่ไม่มีผู้หญิงที่สวยงาม ในการต่อสู้ทุกครั้งจะมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ว่ากันว่ารุนแรงเป็นพิเศษเพราะเป็นการต่อสู้เรื่องทรัพยากรดังนั้นผู้คนจึงสิ้นหวังมากขึ้น หลังจากสงคราม ชูราแพ้

นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่บอกว่าชูราเป็นคนที่ไม่เห็นด้วยกับพระพุทธเจ้าถ้าพระพุทธเจ้าตรัสว่าห้า คนชูราจะพูดหกเรื่อง ถ้าพระพุทธเจ้าตรัสว่าหกข้อ ชูราจะพูดห้าข้อ

ใน ACGN (อะนิเมะ, การ์ตูน, เกม, นวนิยาย) คำนี้ Shura Battlefield ตอนนี้เชื่อมโยงกับการต่อสู้ในรักสามเส้า ดังนั้น Trope ทั่วไปคือที่ที่มีตัวละครชายที่เพื่อนสองคนชอบ ดังนั้นเพื่อนทั้งสองจะต่อสู้ซึ่งกันและกัน เพื่อตัวละครชาย มันอาจจะคุ้มค่าที่จะต้องทราบว่า เนื่องจากพวกเขาเป็นเพื่อนกัน พวกเขาจะไม่ต่อสู้อย่างเปิดเผยและใช้คำชมกลับในการต่อสู้แทน ตัวอย่างเช่น “ คุณดูแข็งแรงด้วยเนื้อมาก มองมาที่ฉัน ฉันผอมจนฉันแค่กระสอบกระดูก” เพื่อบอกว่าอีกฝ่ายเป็นคนอ้วน

------

เอ็นดู .. //นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายตลก ๕๕๕

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 320 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #557 parnnygdb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 03:05
    ฮ่าาา ก็คือพี่ถังซวี่จะพูดว่าสองคนนี้สมกันแล้ว พระเอกนายเอกชั้นแต่ละคน.. 55555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 กรกฎาคม 2563 / 03:07
    #557
    0
  2. #433 bellatrixx-19192 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:44
    แปลอะไรเนี่ย
    #433
    1
    • #433-1 mo-aloofness(จากตอนที่ 18)
      25 มิถุนายน 2563 / 22:08
      แปลนิยายนั่นแหละ ทั้งการทับศัพท์ ทั้งการเรียงคำ คงจะทำให้ลำบากในการอ่านและทำความเข้าใจสินะ //ตบบ่าเบาๆ

      #433-1
  3. #164 hararinamilove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 08:33

    ทุกคนในเรื่องต้องตั้งสตินะ55555

    #164
    0
  4. #30 sey234 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:24
    ใครทำอะไรน้องอ่ะทำไมน้องข้อมือช้ำด้วยเข็มล่ะ

    Like สู้ๆ รักจักรีนิยายสนุกมาก
    #30
    4
    • #30-1 mo-aloofness(จากตอนที่ 18)
      6 พฤษภาคม 2563 / 13:33
      คืออาเยี่ยนป่วยมาทั้งเดือน คุณหมอรักษาด้วยการฝังเข็มเป็นส่วนใหญ่ จึงมีร่องรอยอยู่น่ะ //สงสาร
      #30-1
    • #30-4 mo-aloofness(จากตอนที่ 18)
      6 พฤษภาคม 2563 / 17:44
      ภาวนาให้หายเร็วๆด้วยกันเถอะ^^ คิดว่าควรจัดอยู่ในหมวดตลก เหนื่อยขำ 555
      #30-4