นิยายแปล His Royal Highness, Wants a Divorce! 《太子殿下,求和离!》

ตอนที่ 15 : บทที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,046
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 401 ครั้ง
    28 ส.ค. 63

 15
   
ผู้ส่งสารได้นำจดหมายของเมิ่งโหย่วออกไปและเมิ่งโหย่วก็ไม่มีเวลามากพอที่จะกังวลกับสิ่งเหล่านี้ ตรงกันข้ามเมื่อพวกเขามาถึงชายแดน แคว้นหมิงได้เข้ามารุกรานบ้างแล้ว
  เมิ่งโหย่วมีนิสัยหยิ่งทะนง เขาทนไม่ได้ที่ใครก็ตามยั่วยุต่อหน้าเขา หลังจากแคว้นหมิงถอนทหารออกจากชายแดนเมื่อสองสามวันก่อน เขาวางแผนเข้ารบของกองทัพและเขาไม่ลากโคลนลากน้ำ [ไม่ย่อหย่อน]
  


  ------


  ด้วยประสบการณ์ในการไปที่อาคารสีน้ำเงินเมื่อวานนี้ ถังซวี่ก็กลัวเกินกว่าจะไปที่ตำหนักไท่จื่อ อย่างน้อยที่สุดเขาก็ไม่อยากจะเห็นตำหนักของไท่จื่อในเวลาอันสั้น
  ผู้ดูแลตำหนักฉลาดเช่นดังลิง แม้ว่าเขาจะไม่ได้กลิ่นน้ำหอมและผงแป้งที่ใช้ในหอนางโลมจากไท่จื่อเฟย แต่เขาก็อาจจะถามองครักษ์เงาข้างกายของไท่จื่อเฟยได้กระมัง··· คิดไปถึงชูหลี่ หากชูหลี่รู้ว่าเขานำพาไท่จื่อเฟยของคนผู้นั้นไปที่หอนางโลม คาดว่าครั้งหน้าชูหลี่อาจทักทายเขาด้วยดาบ

 

*********
  
  ทางด้านเยี่ยนเคอก็เป็นห่วงเช่นกัน ไม่ใช่เพราะอะไรอย่างอื่น แต่เป็นเพราะเช้านี้เมื่อเขากำลังจะกินอาหารเช้าโดยไปทำอาหารที่ห้องครัว หญิงสาวคนหนึ่งชนเขาขณะเดินอยู่
  มันไม่สำคัญที่จะต้องชน สิ่งสำคัญคือเมื่อผู้หญิงคนนั้นชนเขา เธอก็ยัดกระดาษแผ่นเล็กไว้ในมือของเขา
  เขาคิดว่ามันเป็นหญิงสาวที่ไม่รักชีวิตในตำหนักไท่จื่อ ที่กล้าใช้ประโยชน์จากการไม่อยู่ที่นี่ของไท่จื่อ เพื่อเชิญเขาออกไปนอกตำหนัก
  เป็นผลให้เขาไม่ได้คาดหวังว่าเมื่อเขาเปิดมัน ก็มีคำที่น่าอัศจรรย์: องค์ชาย, แม่ทัพให้กระหม่อมบอกท่าน คืนพรุ่งนี้ยามสาม พบกันใต้ต้นหลิวนอกเมือง
  
  เยี่ยนเคอถอนหายใจอย่างหนัก ตั้งแต่เขาได้รับจดหมาย เขารู้สึกว่าหัวใจของเจ้าของร่างแทบกระโดดออกมาจากร่างกายของเขา
  เยี่ยนเคอไม่กินอาหารเช้าอีกต่อไป เขานำกระดาษโน้ตแผ่นเล็กเข้าไปในห้องอย่างหงุดหงิด จากนั้นเขาก็เตรียมกระดาษและพู่กันเหมือนครั้งที่แล้ว เขาพร้อมที่จะสื่อสารเรื่องจดหมายของซูอวี้กับเจ้าของเดิม
  
  เยี่ยนเคอ: "เจ้าต้องการไปไหม?"
  
  : ใช่
  
  เยี่ยนเคอ: "ข้าขอร้องเจ้า พี่ชาย, แม้ว่าร่างนี้เป็นของเจ้า เจ้าไม่ต้องให้มันเร็วขนาดนี้เลย? ตอนนี้เจ้าเป็นไท่จื่อเฟย! ไม่มีอะไรที่จะพบกับชายข้างนอกตอนอู่สือซานเค่อ* เกิดอะไรขึ้น? แก้ไขด้วย, นอกจากนีี้ยังมีเสี่ยวอู่อีกไม่ใช่หรือ? ภรรยาของเขาถูกจับขังอยู่ในกรงหมูเพราะลักลอบคบชู้"

[อู่สือซานเค่อ เป็นเวลาประหารนักโทษคดีร้ายแรง เป็นช่วงเวลาที่มีพลังหยางมากที่สุดเพื่อตายแล้วพลังหยินจะหายไปทันที ดังคำกล่าวที่ว่า‘แม้แต่ผีก็เป็นไม่ได้’]

:เมิ่งโหย่วเคยกล่าวว่า ให้เจ้าทำทุกอย่างที่ต้องการ เขาจะไม่จับเจ้าใส่กรงหมูจุ่มน้ำ
  
  เยี่ยนเคอปกปิดใบหน้าของเขา องค์ชายผู้นี้ไร้เดียงสาจริงๆ!
  เยี่ยนเคอ: "ฝ่าบาท, ท่านได้เติบโตขึ้นมาในวังหรือไม่? มันไร้เดียงสาไหม? ถ้าท่านแต่งงานกับคนธรรมดาก็ดี แต่ท่านเป็นเจ้าชายที่แต่งงานแล้ว ท่านคิดว่านี่ยังคงเป็นเรื่องของท่านกับเมิ่งโหย่วหรือไม่? นี่เป็นเรื่องของสองแคว้น ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองแคว้นนี้ไม่ดี มืออาชีพก็รู้ว่าคนเมาเหล้าง่ายไม่ควรดื่ม ดังนั้นถ้าข้าเป็นเมิ่งโหย่วแล้วพบว่าท่านกำลังพปปะกับผู้คนหรือซูอวี้กลางดึก ข้าจะต้องฆ่าท่าน โดยความผิดโทษฐานละเมิดกฎนี้สามารถฆ่าท่านได้ง่ายๆ กระทั่งแคว้นฉู่ก็ไม่มีข้ออ้างที่จะส่งกองทัพมาได้ "
  
  : หากซูอวี้เกอเกอหาข้าไม่พบจะต้องมีปัญหา ข้าต้องไป!
  
  เยี่ยนเคอมองที่คำยาก ๆ ข้างต้นและไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เดิมพันในเรื่องนี้มีการระบุไว้อย่างชัดเจน สามารถใช้อารมณ์ได้หรือไม่? ชีวิตไร้ค่ามากขนาดนั้นเลยหรือ!
  
  ตลอดวันผู้ดูแลตำหนักไม่เห็นว่าเยี่ยนเคอออกมาจากห้อง ไม่กินไม่ดื่ม แม้แต่หญิงรับใช้สองสามคนก็ไม่สามารถเปิดประตูได้ เขาจึงมาด้วยตัวเอง
  ผู้ดูแลตำหนัก: "ไท่จื่อเฟยไม่สบายหรือพะยะค่ะ?"
  
  เยี่ยนเคอตื่นจากภวังค์และเปิดประตู มีความเศร้าโศกเล็กน้อยในคิ้วของเขา
  เยี่ยนเคอกล่าวว่า: "ไม่เป็นไร, ข้าสบายดี"
  
  ผู้ดูแลตำหนักยิ้ม: "ไท่จื่อเฟยทรงคิดถึงไท่จื่อหรือ?"
  
  เยี่ยนเคอส่ายหัว
  ไม่ ผมไม่ได้คิดถึงไท่จื่อ ผมต้องการมีชีวิตรอด
  จากพฤติกรรมดั้งเดิมที่บ้าคลั่งของเจ้าของเดิม เพื่อความรักเขาสามารถไปหาซูอวี้คืนนี้ได้จริงๆ!

คนเหงาสองคนพบกันด้านนอกในเวลากลางคืน ใครจะรู้ว่าซูอวี้จะทำอะไรบ้าง ในตำหนักของเจ้าชายมีทหารองครักษ์มากมาย···

คิดถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกโกรธแล้ว

.

.

. 
  แม้ว่าผู้รับใช้จะอยากถามบางอย่างเกี่ยวกับถังซวี่ แต่เขาก็อายุเท่ากันกับไท่จื่อเฟย อย่างไรก็ตามเขาเป็นชายชราที่ไม่สามารถรู้สึกถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงได้ของบุรุษหนุ่มเหล่านี้
  ผู้ดูแลตำหนัก: "ไท่จื่อเฟย, มิฉะนั้นโปรดให้ข้ารับใช้ชราผู้นี้จะไปเรียนให้องครักษ์ถังมาและพาท่านไปเดินเล่นดีหรือไม่? "
  
  เยี่ยนเคอกำลังจะปฏิเสธแต่คิดอะไรบางอย่างขึ้น ทันใดนั้นพยักหน้ารับ
  เยี่ยนเคอ: "ลำบากท่านแล้ว"
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 401 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #649 ertiosrgopiojpoo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 01:27
    เยียนเคอตัวจริงนี้โดนวางยารึเปล่าเนี่ย ฆ่าแม่ตัวเองเลยเหรอ คือแบบดูเหมือนจะน่าสงสารนะ แต่ก็แบบ.... นี้คือน้องแทรกวิญญาณถูกไหม คือทำไรไม่ได้เลย นี้รู้สึกว่านายเอกเรื่องนี้คือทำอะไรก็ยากไปหมด แค่นอนยังโดนเข้าใจผิดเลย นายเอกคงรู้สึกชีวิตตรูนี้อนาจสัส
    #649
    0
  2. #554 parnnygdb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 02:53
    ยังไงคะคุณพระเอกกก
    #554
    0
  3. #106 Konrafah (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:13
    น้องแสบมาก 5555
    #106
    0
  4. #19 sey234 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 10:24
    เห้ยสามีมา. ไหยน้ำสัมเเตกเเน่นเอาเเล้วทำไงดี

    ปากกัดหูด้วย

    ขอบคุณที่เเปลคะ
    #19
    0
  5. #18 worakhunpiset (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    ใช้ปากกัดหู..... 555555555 แต่สงสารเยี่ยนเคอะตัวจริงอะ แงงง ต้องรักแค่ไหนถามใจดู ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้อะไรเพื่อรักษาความสัมพันธ์เอาไว้ ฮืออออ น้องงงง~~ //พี่เมิ่งจะทำยังไงหว่า รอตอนหน้านะคะไรท์ ชูวั้บบบบ. \\^_^//
    #18
    0