หม่าม๊าป่าป๊าไปไหน #ป๋อจ้าน #Mpreg

ตอนที่ 5 : เรียกป่าป๊าก่อนได้ไหมอาเยวี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,018 ครั้ง
    31 ส.ค. 62



  ตอนที่ 5



            ออฟฟิสชั้นสิบแปดในเวลาเที่ยงคืนแห่งนี้ยังคงสว่างไสว โต๊ะทำงานตัวใหญ่ถูกจับจองโดยผู้บริหารคนใหม่ไฟแรง ด้านหลังของพนักพิงเก้าอี้ไซส์ใหญ่ยังคงเป็นวิวของแสงสีแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้ เจริญที่สุด วุ่นวายที่สุด อย่างที่มันควรเป็น 


             ที่นั่งของรองประธานบริษัทนำเข้าแห่งเซี่ยงไฮ้ที่เตรียมไว้สำหรับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของสกุลหวัง เพื่อขึ้นเป็นผู้บริหารอย่างเต็มตัว 


             หวัง อี้ป๋อ ลูกชายคนรองของตระกูลแบกความลับผิดชอบอันใหญ่หลวงไว้ใต้สีหน้าเคร่งขรึม 

             “ยังไม่กลับบ้านกลับช่องอีกอี้ป๋อ”  เป็นไห่ควานเองที่เดินปลดเน็คไทด์เข้ามาในห้องทำงานของน้องชาย เห็นมันเอาจริงเอาจังตั้งแต่เรียนจบมาก็อยากจะปรบมือให้ เพราะตอนเรียนไม่เค้ยไม่เคยเห็นจะสนใจบริษัทของพ่อ

             “ยังไม่ถึงเวลา” อี้ป๋อมองเอกสารในมือ เขาทำงานติดต่อกันมาได้สองปีแล้วตั้งแต่เรียนจบ ตั้งแต่เรื่องทุกอย่างมันเริ่มและจบลงเพียงความว่างเปล่า เขายังคงอยู่ที่นี่ อยู่ไปวันๆ ทำงานให้มันลืมวันลืมคืนเผื่อใครบางคนจะกลับมา เผื่อจะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง

              “โหมงานหนักระวังจะฝ่อเอานะ ไปคลายเครียดบ้าง ไปดื่มกับพี่ไหม หรืออยากไปแข่งรถอย่างที่เคยชอบ ไม่ได้แข่งนานแล้วนี่ เอนจอยกับชีวิตหน่อยนะมึง” 

              “ถ้าเกอไม่มีธุระก็กลับไปพัก ผมทำงานอยู่” 

              “ ไอ้น้องเวร อุส่าต์หวังดี เออทำให้ตายไปเลย ไม่ต้องมีลูกมีเมียแล้วชีวิตนี้”  ไห่ควานไม่รู้เลยว่าประโยคสุดท้ายมันแทงใจดำน้องชายมากแค่ไหน อี้ป๋อถึงกับวางปากกาแล้วหันไปเผชิญหน้ากับพี่ชายร่วมสายเลือด

              “ผมอาจจะมีก่อนพี่ก็ได้ ตอนนี้ลูกผมคงสามขวบ ใกล้เข้าโรงเรียนแล้ว”

              “กูแกล้งเล่น มึงจะจริงจังทำไมน้องรัก ถ้าคนอย่างมึงมีลูกจริงๆกูหล่ะสงสารเมียมึงสุดเลย แค่มองหน้ามึงกูก็เหมือนทำอะไรผิดตลอดเวลา” ไห่ควานทิ้งระเบิดลูกใหญ่แล้วเตรียมมูฟตัวออกจากห้องไม่ได้สนใจเรื่องเพ้อเจ้อที่อี้ป๋อพูด


               “ก็คงเป็นอย่างงั้น ถึงหนีผมไปทั้งแม่ทั้งลูก” 



                      เกือบๆตีหนึ่งอี้ป๋อได้รับได้รับข้อความจากบุคคลนิรนามที่เขาซ่อนคอนแท็คไว้ เขาเลิกที่จะทำงานต่อ โยนเอกสารไว้บนโต๊ะดับไฟในห้องและคว้ากุญแจบิ๊กไบค์ออกจากห้องไปทันที



                    อี้ป๋อจอดบิ๊กไบค์หน้าร้านอาหารกึ่งผับเขาเดินเข้าไปด้านใน ไม่ได้สั่งเครื่องดื่มมึนเมาเหมือนทุกครั้งแต่กลับรอในที่ประจำ รอกระทั่งคนที่นัดปรากฎตัว ผู้ชายคนหนึ่งเดินมานั่งโต๊ะเดียวกับเขาพร้อมซองเอกสาร อี้ป๋อแกะดูอย่างไม่รีรอ รูปถ่ายกว่าสิบใบไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่หรือเด็กในทุกๆกิจกรรมตั้งแต่ไปทำงาน หรือ ไปส่งลูกที่โรงเรียน อี้ป๋อพูดไม่ออก ความรู้สึกหลายอย่างมันตีตื้นขึ้นมาเต็มอก ที่สำคัญเด็กคนนั้นหน้าเหมือนเขาตอนเด็กอย่างกับโคลนนิ่งกันมา ไม่ต้องสืบไม่ต้องหาความจริงแล้วว่าเด็กคนนี้เป็นลูกเขาหรือเปล่า ยิ่งดูหน้าลูกก็ยิ่งรู้สึกผิด ความผิดครั้งนั้นทำให้อี้ป๋อชาไปหมด

                  “คนนี้ไม่ผิดแน่ เทียบจากรายละเอียดที่คุณบอก อายุ ลักษณะหน้าตา และลูกชายที่เพิ่งเข้าโรงเรียนนานาชาติในฮ่องกง ส่วนแม่เด็กทำงานเป็นพนักงานต้อนรับที่โรงแรม” 

                  เจอแล้วในที่สุดก็เจอสักทีนะเซียวจ้าน คิดจะพาลูกหนีเขาไปทั้งชีวิตเลยหรือไง 

                   “โตขึ้นมากเลย” อี้ป๋อไล้มือตามรูปภาพ มองดูสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่ใส่ยูนิฟอร์มของโรงเรียน รวมถึงแม่เด็ก เซียวจ้าน พี่ไม่เปลี่ยนไปเลย เลี้ยงลูกได้ดี เขาโตขึ้นมาก พี่คงเหนื่อยมากใช่ไหมที่ต้องเลี้ยงลูกอยู่คนเดียว

                   “ เด็กอาศัยอยู่กับครอบครัวของคุณเซียวจ้าน ดีที่ผมลองสั่งให้พรรคพวกตามกันที่ฮ่องกงจนเจอ ไม่งั้นเราคงยังหากันที่เขตอื่น”

                    อี้ป๋อยื่นซองเงินที่เป็นเงินเก็บส่วนตัวให้คนที่เขาจ้างวาน ที่ต้องทำอะไรลับๆและไม่ค่อยจะสะดวกเพราะเขายังถูกครอบครัวจับตามองอยู่ ระหว่างนี้จึงตั้งใจทำงานหนักไม่ให้ทั้งพี่ใหญ่หรือคนที่บ้านสงสัย กระทั่งเขามีอำนาจพอ ถ้าเพียงแต่เขาพิสูจน์ตัวเองได้ เขาก็จะปกป้องครอบครัวของเขาได้ เขาจะไม่ปล่อยให้ลูกให้เมียลำบากสักวินาทีเดียว 


                  แต่สิ่งที่ตะหงิดใจอี้ป๋อมีเพียงเรื่องเดียว เขาไม่ได้ดูถูกเซียวจ้าน จากรูปของลูกเซียวจ้านเลี้ยงลูกชายได้ดีอย่างเหลือเชื่อ แต่ทว่าทำไมอาชีพพนักงานต้อนรับถึงมีกำลังส่งลูกชายเข้าโรงเรียนค่าเทอมแพงหูฉี่ขนาดนี้ เขาไม่ค้าน ลูกเขาทั้งคนควรจะได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดแต่เขาแค่สงสัยว่าเซียวจ้านไปหาเงินมาจากไหนกัน 


             เขาต้องไปดูให้เห็นกับตาว่าสองแม่ลูกตอนนี้มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร





      โรงเรียนนานาชาติฮ่องกง


       แผนกอนุบาล



               หวังอี้ป๋อหลังจากลงเครื่องก็ตรงมาที่โรงเรียนของลูกชายทันที ไม่รู้ว่าจะได้เจอลูกเขาไหม ไม่รู้ว่าโรงเรียนจะให้คนแปลกหน้าเขาไปหาเด็กได้หรือเปล่า ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับลูกมีเพียงรูปถ่ายเท่านั้นที่จะทำให้เขาหาลูกชายเจอได้ ขอให้ได้เจอสักครั้ง ขอแค่นั้นจริงๆ

                เหมือนโชคชะตาจะเข้าข้างอี้ป๋ออยู่บ้าง เขาแอบมองอยู่ตรงรั้วมานาน อากาศร้อนจนต้องปาดเหงื่อ แต่เขาก็ไม่ถอย รอแต่เช้าจนถึงช่วงเวลาพักเที่ยง และแล้วความพยายามก็ไม่สูญเปล่า เขาเห็นเจ้าก้อนวิ่งเล่นกับเพื่อนในสนามเด็กเล่นของเด็กเล็กอย่างสนุกสนาน ไม่ได้สนใจสายตาหนึ่งที่แอบมองอยู่ตลอดเวลา 


              “อาเยวี่ยน! หาให้เจอนะ หาหยิงให้เจอนะจะวิ่งแย้ว!”  อาเยวี่ยนมองตามเพื่อที่วิ่งหนีไปหลบอยู่แถวพุ่มไม้ จะหาว่าอาเยวี่ยนโกงไม่ได้นะในเมื่อจินหลิงบอกให้นับหนึ่งถึงสิบ อาเยวี่ยนนับแป๊ปเดียวก็เสร็จแล้ว แต่จินหลิงสิขาสั้นวิ่งไม่ทันอาเยวี่ยน 

               “อยู่ไหนน้า จินหยิง” เด็กชายเดินเข้าไปใกล้พุ่มไม้ที่คิดว่าเพื่อนซ่อนตัวอยู่ แต่ก็ ไม่เจอ เด็กชายหันไปอีกทาง เห็นหลังลิบๆของเพื่อนสนิทแล้วจึงวิ่งเต็มแรงไปให้ถึงรั้วสนามเด็กเล่นที่เห็นจินหลิงลับๆ 

                “นี่” เด็กชายหยุดวิ่งเมื่อถูกดึงความสนใจจากเสียงหนึ่ง เขาเดินเข้าไปใกล้รั้วก็เจอกับพี่ชายสุดหล่อกำลังยืนยิ้มให้เขา 

                 “เยี้ยกอาเยวี่ยนหยอฮะ” เด็กชายถามพลางเอียงคอหน่อยๆ 

                 “อาเยวี่ยน ชื่อ อาเยวี่ยนใช่ไหม” อี้ป๋ออยากลูบหัวลูกเหลือเกินแต่อดทนไว้กลัวเจ้าก้อนจะตกใจแล้วเตลิดหนีไปเสียก่อน ให้ตกใจไม่ได้หรอกเดี๋ยวเอาไปฟ้องแม่หน่ะเรื่องใหญ่

                 “พี่ชายมีอะไยป่าว จินหยิงยออาเยวี่ยนอยู่” เด็กชายทำท่าจะวิ่งจากไปเพราะติดเล่นกับเพื่อนอยู่

                 “เดี๋ยวสิ! อาเยวี่ยน”

                 “อะไยฮะ” 

                 “เรียกป่าป๊าได้ไหม เรียกป่าป๊าก่อนแล้วค่อยไปได้ไหม”




#หม่าม๊าป่าป๊าไปไหน


ขำยอดเฟบได้ไหมเผื่อเป็นมุข เด้งขึ้นมาสองพันกว่าทุกคนมาเจอเรื่องนี้ได้ยังไงวะ


คิดว่าฉันจะทิ้งหล่ะสิ กัปตันยังไม่ทิ้งไม้พายแล้วลูกเรือตัวเลกๆพิกกี้บูๆอย่างข้าจะทิ้งได้อย่างไรเล่า


แค่เป็นโรคสุดฮิตครั้งแรก โรคกระเพาะอาหาร ดจร. ขนาดกินร้อนช้อนกลางยังเสือกจะเป็นอีก 


อัฟช้าคือ ทำงานหาเงินส่งเสียชีวิตเลกๆพิกกี้บูๆของตัวเองอยู่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.018K ครั้ง

1,511 ความคิดเห็น

  1. #1493 PandaPuffycheeks (@PandaPuffycheeks) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:40
    น้ำตาจะไหล ป๋อว้อยนยยนย หล่อจัง
    #1493
    0
  2. #1475 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 20:36

    โหพ่อกว่าจะมา จ้านเตะออกจากบ้านแหงม55555

    #1475
    0
  3. #1466 mini0000 (@mini0000) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 18:34
    อาเหยี่ยนนนนน
    #1466
    0
  4. #1455 hmc647348 (@hmc647348) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 09:33
    ได้เจอลูกแล้วนะดีใจด้วย
    #1455
    0
  5. #1448 pukun_jh (@pukun_jh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 01:09
    อ๊ยยใจป้า ถ้ากลับมาแบบนี้ค่อยดีหน่อยนะคุณพ่อ เอ็นดูลูกก ป้าๆจะเป็นลมแล้วค้าบ
    #1448
    0
  6. #1419 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:29
    จินหยิงงงก็มา
    #1419
    0
  7. #1393 Natwalun (@Natwalun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:21

    มาช้ามากนะป๋อ แต่ก่ยังดีที่มา แล้วมาแบบให้ลูกเรียกป๊าดื้อๆเรยหรออ เดกก่ งงดิคัฟป๋อ555

    #1393
    0
  8. #1382 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 02:12
    ป๋อทำไมไม่มาตอนลูกอยู่มหาวิทยาลัยเลยล่ะ หึ
    #1382
    0
  9. #1356 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:23
    อาเยวี่ยนเป็นงงแท้ ใครว่ะ ให้เรียก ป๊ะป๊าอีกด้วย 5555

    แต่เห็นใจป๋อนะ ตอนนี้คงโตขึ้นมาก พร้อมที่จะรับผิดชอบดูแลครอบครัวของตัวเอง แต่จากที่ผ่านมาอี้ป๋อก็ไม่ได้นิ่งเฉยนะ ตามสืบหาเมียกับลูกตัวเองมาตลอด คงมีใจให้แล้วแหละ แต่ก็นะ คราวนี้จ้านจ้านจะให้โอกาสอี้ป๋อบ้างมั๊ย เอาใจช่วยนะอี้ป๋อ 555
    #1356
    0
  10. #1317 wiliwrrnnnthkal (@wiliwrrnnnthkal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 13:29
    ป๋อก็คงรู้สึกผิดมาตลอดเลย เเต่เห็นใจอยู่นะก็นางจำไม่ได้ คงอยากให้ลูกเรียกป๊ามาก
    #1317
    0
  11. #1279 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:26
    น่ารักมากกกกก
    โอ้ยยยย
    แต่ยังโกรธอยุ่นะ อี้ป๋อควรมาเรวกว่านี้
    สมหน้า โดนคาบไปแน่
    #1279
    0
  12. #1268 "แมวมึน" (@wywhisper) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:34
    จะว่าอี้ป๋อผิด ก็คงไม่ได้ นางจำไม่ได้นิ แล้วเซียวจ้านก็ไม่เคยบอกอะไรอีกคนเลย แล้วก็หนีไป
    #1268
    0
  13. #1252 21pcr (@battlewater) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 06:57
    เห่อะ ทำมาเป็นๆๆๆ
    #1252
    0
  14. #1215 MBLL (@thipsuda-lin1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 14:45
    แหมมม ทีนี้จะมาให้อาเยวี่ยนเรียกป่าปงป่าป๊า ค่ะ
    #1215
    0
  15. #1186 Kkkimj (@Kkkimj) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:20
    น้องต้องน่ารักแน่ๆๆเบย
    #1186
    0
  16. #950 hermysara (@hermysara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:50
    คือคุณแม่โกรธแน่ แงๆๆๆ ละไปบอกเรียกป่าป๊าอี๊กกกก ใจเย๊น
    ปล. รับผิดชอบนะคะ
    #950
    0
  17. #944 Recekalte (@Recekalte) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 13:06
    โอ๋ยจ้านต้องไม่ชอบป๋อมากๆแน่ถ้าเจอกัน
    #944
    0
  18. #943 Aui Chim (@baek_do) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 12:38
    พ่อป๋อได้เจอลูกชายตัวน้อยแล้ววววว
    #943
    0
  19. #940 NJ2018 (@NIKE-2016) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:10
    ลุ้นให้ได้เจอกัน
    #940
    0
  20. #937 Pondfaii (@Pondfaii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 10:13
    แม่คะ.. เขาเจอลูกแล้วค่ะแม่
    #937
    0
  21. #936 Ailada00 (@Ailada00) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 09:49
    เกือบร้องไห้บนรถไฟ แงงง
    #936
    0
  22. #935 0801044 (@0801044) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 01:35

    ชอบมากๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆน้าารอเสมอ
    #935
    0
  23. #933 arncos1 (@arncos1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 22:55
    ไม่รู้จะอวยยังไงแล้ว ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้นะคะ ชอบมากกๆๆ ชอบการลำดับไทม์ไลน์ ชอบสำนวนภาษา ชอบหมดเลยเนี่ย ฮือ

    ปกติจะอ่านเงียบๆแล้วไปหวีดในทวิต

    แต่จุดนี้ขอพิมพ์บอกตรงๆตรงนี้เลยแล้วกัน 5555 รออ่านตลอดนะคะ
    #933
    0
  24. #932 kimyominn (@kimyominn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:19

    ชอบเรื่องนี้มากๆ
    #932
    0
  25. #930 fan_22254 (@fan_22254) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 14:26
    มาต่อไว้ๆน่ะไรท์สนุกมากๆเลย
    #930
    0