[ My Hero Academia / Boku no Hero Academia & Kimetsu No Yaiba ] แมงมุมไร้เดียงสา - Rui -

ตอนที่ 7 : แมงมุมตัวที่6 : สองมาตรฐาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 663 ครั้ง
    31 ก.ค. 63

 

 

 

 

 

แสงแดดจากเช้าวันใหม่ส่องผ่านกระจกใสแผ่นยาวตรงหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอนสีขาวสี่เหลี่ยม กระทบทุกอย่างภายในห้องดูสว่างไปเสียหมด รวมถึงร่างเล็กสีขาวที่กำลังนอนหลับพริ้มบนเตียงนอนด้วย ถึงจะมีแสงส่องของเช้าวันนี้ส่องมายังบนร่าง แต่เด็กน้อยก็ไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้น ลำบากชายร่างสูงที่ยืนตรงมุมห้อง

 

 

"เห้อ..."

ไอซาวะถอนหายใจเป็นครั้งที่3ของเช้านี้แล้ว เป็นเพราะเด็กชายตัวน้อยที่หลับอยู่เนี่ยแหละ เขาตื่นมาชั่วโมงกว่าๆใกล้จะ2ชั่วโมงแล้ว เก็บฟูกนอนเตรียมเอกสารสำหรับไปทำงานที่โรงเรียนUAเรียบร้อย อาบน้ำแต่งตัวสำหรับวันไปธรรมงานธรรมดาอีกหนึ่งวันแล้วด้วย แต่ที่ยังไปทำงานไม่ได้ เพราะเขาต้องพารุยไปด้วย แต่เจ้าตัวยังไม่ตื่นนี่สิ หากทำไมชายฮีโร่อย่างอิเรเซอร์เฮดถึงไม่ปลุกเด็กชายละก็เพราะ กลัวว่ารุยอาจจะเผลอใช้พลังใส่เขาได้ ถึงจะคุมได้แต่ก็ใช่ว่าจะทั้งหมดเสียหน่อย

 

 

แต่ว่าหากให้เขายืนรออสูรน้อยนี่ตื่นคงจะไปทำงานสายกันพอดี จึงตัดสินใจลองปลุกดูถึงจะหวาดระแวงในใจก็ตามที

 

 

ฝ่ามือหยาบจากการต่อสู้มานานวางลงแนบบนศีรษะของรุยอย่างแผ่วเบาพลางลูบไปมาหวังให้เด็กชายตื่น แต่ผลลัพธ์กลับเป็นอีกอย่าง มันกลายเป็นการกล่อมให้นอนไปเสียอย่างนั้น ฝ่ามือหยาบเลื่อนลงมายังแก้มสีขาวซีดนุ่มคิดว่าอุณหภูมิจากฝ่ามือจะทำให้ตื่นได้ แต่แทนที่จะตื่น ฝ่ามือเล็กที่นอนกำกระบอกไม้ไผ่เลื่อนขึ้นมาจับนิ้วของไอซาวะพร้อมกับกำแน่นระดับนึง

 

 

"คุณพ่อคุณแม่..."

เสียงเล็กๆเอ่ยมาอย่างแผ่วเบาจากริมฝีปากสีขาวเล็ก ดวงตายังคงปิดสนิทอยู่ เด็กชายละเมอรำพึงถึงผู้เป็นที่รักและยิ่งกอบกุมนิ้วมือของไอซาวะแน่นขึ้นราวกับกลัวมันจะจากหายไป ซึ่งทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของไอซาวะทั้งสิ้น

 

 

ฟังจากน้ำเสียงชายร่างสูงผมสีดำขลับก็รู้ได้ว่าเด็กชายตัวน้อยเศร้าเพียงใด หากปล่อยให้ละเมอเพ้อฝันอยู่ เกรงว่าอสูรน้อยจะเศร้าไปกว่านี้

 

 

"รุย รุย"

ไอซาวะตัดสินใจเรียกชื่อเด็กน้อยอยู่สักพัก ค่อยๆเพิ่มระดับเสียงขึ้น จนในที่สุดรุยก็ตื่นขึ้น พร้อมกับใบหน้าดูตกใจและเศร้าปนอยู่ เด็กน้อยหอบหายใจอยู่ครู่นึง ก่อนจะลุกขึ้นนั่งจับมือไอซาวะบีบไปมา ราวกับทดสอบว่านี่คือความจริง แต่ไอซาวะกลับไม่เข้าใจที่เด็กชายทำสักเท่าไหร่ จึงได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้รุยจับมือไปมาไป

 

 

"ผะ ผมขอโทษ"

รุยลนลานขึ้นหลังรู้ตัวว่าตัวเองทำท่าทีแปลกๆกับอีกฝ่ายออกไป แต่ไอซาวะก็ไม่ได้ว่าอะไรนัก แค่เดินตรงไปหยิบผ้าผืนนึงกับกล่องชุดลำลองเมื่อวานให้รุยไป

 

 

"รีบไปอาบน้ำ เราจะออกไปข้างนอกกัน"

คำสั่งถูกเอ่ยขึ้นมาหลังจากส่งเสื้อผ้า ผ้าขนหนูให้เด็กชายไป ไอซาวะหันตัวกลับเตรียมออกจากห้องและลงไปยังชั้นล่างเพื่อรอเด็กชายหน้าประตู แต่ทว่า กลับถูกดึงชายเสื้อไว้ก่อน

 

 

ฮีโร่อิเรเซอร์เฮดชะงักขึ้น หันกลับมามองแรงดึงก็เห็นรุยที่กอดกล่องชุดลำลองข้างนึงไว้แน่น และก้มหลบหน้าหลบตาไม่พูดอะไร แต่ไอซาวะรู้ดีว่าเด็กชายมีอะไรบางอย่างอยากให้ช่วยแต่ว่าอะไรนี่ก็ไม้รู้เหมือนกัน

 

 

"มีอะไรเหรอ"

ลองถามออกไป ไอซาวะรู้สึกว่าหบังจากอยู่กับเด็กคนนี้มาได้แค่2วัน ก็รู้สึกพูดมากขึ้นกว่าปกติ เพราะต้องคอยถามนั่นนี่ ตอบคำถามต่างๆนานาที่ไม่คิดว่าจะถาม บางทีเขาก็รู้สึกนะว่า รุยควรจะพูดให้มากกว่าการก้มหน้าก้มตาเงียบรอเขาถามตลอด

 

 

"คือผม...ใส่ไม่เป็น...."

เด็กชายเงยหน้าตอบตามความจริงพลางเหล่ตามายังกล่องชุดลำลองในมือ ทำเอาชายร่างสูงนิ่งสตั๊นไปหลายวินาที

 

 

'อะไรนะ....เอาจริงดิ'

คำสบถเกิดขึ้นในใจทันทีหลังได้คำตอบจากเด็กชายที่ยื้อเขาไว้ ไม่คิดว่าจะไม่รู้อะไรถึงขั้นนี้ เด็กคนนี้ไปอยู่สมัยไหนมากันนะ

 

 

รุยมองปฏิกิริยาที่แปลกไปของไอซาวะก่อนอีกฝ่ายจะถอนหายใจหนักๆออกมา และนั่งยองลงชี้ชุดจำลองและอธิบายคร่าวๆให้เด็กชายฟัง

 

 

"ใส่แบบนี้นะ แล้วก็แบบนี้......."

.

.

.

.

.

ชายผมสีดำสวมผ้าพันคอระยางยืนกุมศีรษะอยู่หน้าทางออกของบ้าน นึกปวดหัวกับความใสซื่อที่ซื่อไม่รู้อะไรจนเกินไปของอสูรน้อย ตอนนี้เขายืนรอรุยที่อาบน้ำแต่งตัวในห้องน้ำอยู่ โชคดีที่เขาสอนวิธีใช้งานห้องน้ำอย่างละเอียดไปแล้วเมื่อคืนเลยไม่เป็นกังวล แต่ที่กังวลคงจะเป็นการใส่เสื้อผ้าที่เขาสอนแบบเร่งเกินไป ไม่รู้ว่าเด็กชายจะรอดไหม

 

 

แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะรอเด็กชายภาวนาให้เสร็จเร็วๆ แต่มันไม่เป็นแบบนั้นเลย เพราะตอนนี้รุยอยู่ในห้องน้ำจะชั่วโมงนึงแล้วยังไม่มีวี่แววออกมาเลยสักนิด เดือดร้อนฮีโร่อิเรเซอร์เฮดที่ต้องออกไปทำงานและกำลังจะสาย

 

 

จนในที่สุดความอดทนรอที่ไม่เหลือนั้นก็จบลง ร่างสูงเดินดุ่มไปยังหน้าห้องน้ำ มือหยาบเปิดประตูห้องน้ำพรวดด้วยความรวดเร็ว

 

 

"ทำไมนานนะ---"

ทันทีที่บานประตูห้องน้ำสีขาวถูกเปิดออก ร่างเล็กหน้าประตูหันขวับมาด้วยความตกใจที่จู่ๆประตูก็เปิดออกไม่ทันตั้งตัว เนื่องจากรุยกำลังง่วนกับการสวมเสื้อยืดแขนสั้นธรรมดานี่อยู่(ยังไม่ได้ใส่) ร่างเล็กสวมแค่ท่อนล่างไว้เท่านั้นคงเพราะมันสวมง่ายที่สุด แต่กับเสื้อนี่รุยยังไม่ค่อยเข้าใจ ท่อนบนจึงยังโล่งโจ้ง โชว์เนื้อหนังสีขาวซีดเผือกอยู่

 

 

"ผมยังใส่เสื้อไม่ได้น่ะครับ ขะ ขอโทษที่ช้าครับ"

อสูรน้อยกำเสื้อในมือแน่นพลางก้มหน้าขอโทษออกมา ถึงจะได้ฟังคำอธิบายแล้วก็เถอะ แต่ตนก็ใส่ถูกแค่ท่อนล่างเท่านั้น จะโทษรุยทั้งหมดก็คงจะใจร้ายเกินไป เพราะปกติเด็กชายจะสวมแค่ชุดยูกาตะกับชุดฮาโอริเท่านั้น

 

 

ไอซาวะหันเบี่ยงสายตาพลางกุมขมับขึ้นและถอนหายใจไป ก่อนจะคว้าเสื้อในมือรุยมาถือไว้เอง

 

 

"ชูเเขนขึ้น ฉันใส่ให้"

คำสั่งสั้นๆเอ่ยออกมา เด็กชายทำตามอย่างฉับไว ไม่ดื้อรั้นอะไรมากมาย ก่อนเสือยืดสีแดงสดจะถูกด้วยฝีมือชายร่างสูง ไอซาวะนึกอยากขอบคุณที่รุยสวมท่อนล่างเสร็จแล้ว ไม่งั้นเขาคงหนักใจเป็นเท่าตัวที่จะสวมให้ เขายังไม่อยากมีข่าวฮีโร่อิเรเซอร์เฮดอนาจารเด็กหรอก ถึงจะแค่สวมเสื้อผ้าให้ก็เถอะ

 

 

"ไปกันเถอะ สายแล้ว"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เวลาเช้าใกล้เข้าคาบเรียนของโรงเรียนUA แน่นอนคาบสอนก็เช่นกัน ทางเดินเรียนว่างเปล่าเพราะนักเรียนต่างเข้าห้องเรียนไปนั่งรอเวลาเรียนที่ใกล้เข้ามาและรออาจารย์มาสอนด้วยเหมือนกัน

 

 

ไอซาวะเดินถือเอกสารชุดนึงด้วยมือเดียวเข้ามายังในโรงเรียน ส่วนมืออีกข้างก็สอดเข้ากระเป๋ากางเกง ระหว่างเดินตรงทางเดินไปยังห้องทำงานรวมของคุณครูนึกโล่งใจที่ตนนั้นมาสายเพราะจะได้ไม่มีความชุลมุนเกิดขึ้น และเขาก็ห่วงเด็กชายที่เดินตามชิดๆเขาเข้ามาในโรงเรียนด้วย

 

 

ฮีโร่อิเรเซอร์เฮดเดินนำมายังห้องๆนึง ก่อนจะเปิดเลื่อนบานประตูเข้าไป เหล่าอาจารย์ภายในห้องต่างหันขวับมาทางประตู แปลกใจที่เพื่อนร่วมงานอย่างไอซาวะมาสายในวันนี้ ทั้งที่ปกติเป็นคนตรงต่อเวลาเสมอ แต่ที่ทำให้แปลกใจกว่าเพื่อนร่วมงานคนนี้มาสายคือ มีเด็กชายผมหงอกผิวขาวซีด สวมขุดลำลองเรียบๆยืนเกาะอยู่ข้างหลังไอซาวะแน่น

 

 

"ว้าว! อิเรเซอร์เฮด! นี่นายมีลูกตอนไหนเนี่ย"

เพื่อนร่วมงานและเพื่อนสนิท1ในอาจารย์ในห้องนี้ เดินเข้ามาหาไอซาวะและก้มลงจ้องมองเด็กชายตัวเล็กผ่านกรอบแว่นสีเหลือง พร้อมกับส่งรอยยิ้มทะเล้นตามฉบับเจ้าตัวมาให้

 

 

"ซะที่ไหนกันเล่า ไมค์"

ไอซาวะเอ่ยขัดจินตนาการที่เพ้อไปถึงไหนต่อไหนของเพื่อนร่วมงานและเพื่อนสมัยเรียน ฮีโร่พรีเซนไมค์ ก่อนบทสนทนาจะถูกขัดโดยเพื่อนร่วมงานสาวที่เป็นอาจารย์อีกคนในห้อง

 

 

"กรี๊ด รุยจังง จำพี่สาวได้ไหม"

ฮีโร่มิสไนท์ตะโกนขึ้นพร้องกับพุ่งผ่านไอซาวะไปหาเด็กชายที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนจะจับอุ้มรุยขึ้นมาและดึงเข้ามากอดอย่างแนบชิด พร้อมกับเอาแก้มตัวเองถูกับแก้มนิ่มสีขาวของอสูรน้อยไปมา

 

 

"ง่ะ..."

เด็กชายส่งเสียงร้องพลางพยายามดันใบหน้าของหญิงสาวออกห่าง แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะหญิงสาวที่เป็นถึงฮีโร่แรงก็ใช่จะน้อยๆ รุยจึงได้แค่ปล่อยให้เธอกอดถูไถอยู่อย่างนั้น แต่ใช่ว่าจะนานนัก เมื่อไอซาวะยื่นมือมาดึงตัวรุยออกจากเพื่อนร่วมงานสาวพรัอมกับส่งสายตาไม่เป็นมิตรออกมา

 

 

"อะไรเล่าา ฉันแค่จะกอดหนูรุยเองนะ"

 

 

"กอดแบบนั้นกะจะฆ่าให้ไม่ให้หายใจรึไง"

 

 

ทั้ง2ยืนเถียงกันอยู่ ปล่อยให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆยืนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้เรื่องที่คุยกันของคน2คน รวมถึงเด็กชายที่ได้แต่ยืนเงยมองไอซาวะกับมิดไนท์ยืนเถียงกันอยู่

 

 

"อธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยเฟ้ยย"

ฮีโร่ผมทรงนกแก้มสีทอง ที่ทักในตอนแรก ตะโกนขึ้นพร้อมกับยีหัวตัวเองไปมา เพราะตอนนี้เขางงไปหมดแล้ว เด็กที่มากับไอซาวะเป็นใคร แล้วมิดไนท์รู้ตั้งแต่แรกได้ไง แล้วเกิดWhat theอะไรที่เขาไม่รู้กัน

.

.

.

.

.

ตอนนี้ภายในห้องทำงานของเหล่าอาจารย์แห่งโรงเรียนUAเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง หลังจากก่อนหน้านี้ที่วุ่นวายจากการที่ฮีโร่อิเรเซอร์เฮดหรืออาจารย์อีกคนของUAมาสายแถมพาเด็กแปลกหน้าติดมาด้วย แต่ตอนนี้ก็สงบลงหลังจากการอธิบายทั้งหมดของไอซาวะและมิดไนท์

 

 

"อืม อสูรนี่ลำบากน่าดู"

อาจารย์อัตลักษณ์ควบคุมกระสุนเพื่อนร่วมงานคนนึงในห้องกล่าวขึ้นพลางมองรุยที่ยืนหลบอยู่หลังไอซาวะ

 

 

"นั่นสิครับ แต่แปลกจังที่ผู้อำนวยการเนซึสั่งให้พาเด็กคนนี้มาด้วย"

อาจารย์อัตลักษณ์ซีเมน พูดพลางใช้ความคิดแต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ไม่รู้เลยว่าผู้อำนวยการคิดจะทำอะไรกันแน่

 

 

"แล้วจะทำไงล่ะ นี่ถึงเวลาสอนแล้วนะ รุยจังจะอยู่ไหนล่ะ"

มิดไนท์พูดขึ้นดูเวลาไปก็ได้เวลาสอนแล้ว คงจะอยู่ในห้องนี้นานไม่ได้ ไอซาวะใช้ความคิดครู่นึงและได้ความคิดมา2อย่าง นั่นคือ1คือให้รุยรออยู่ห้องนี้จนกว่าจะถึงตอนเที่ยง ส่วน2พารุยเข้าคาบเรียนไปด้วย

 

 

"รุยเธออยู่ห้องนี้คนเดียวได้ไหม เที่ยงฉันจะมาหา"

ชายผมสีดำสวมผ้าพันคอย่อตัวลงให้อยู่ระดับเดียวกับเด็กชายพูดขึ้นพลางลูบศีรษะรุยเบาๆ อสูรน้อยหันมองไปรอบๆห้องใช้ความคิด

 

 

'คนเดียวเหรอ....'

รุยคิดขึ้นในใจกับคำพูดของไอซาวะวนไปมา สีหน้าแสดงความเศร้าออกมา กลัวการอยู่คนเดียว ใจอยากจะตอบปฏิเสธ แต่ก็รู้ตัวดีว่ามันจะทำให้อีกฝ่ายลำบากหรือรำคาญ ซึ่งเขาก็กลัวถูกโกธรด้วย สุดท้ายจึงเลือกตอบคำตอบที่ฝืนใจตัวเองไป

 

 

"ครับ ผมอยู่ได้...."

พูดพลางก้มหน้าก้มตาไม่อยากสบตากับอีกฝ่าย กลัวจะเห็นความเศร้าบนใบหน้าและดวงตาของตน แต่ก็หลบไม่พ้นสายตาของไอซาวะอยู่ดี

 

 

ชายร่างสูงผมสีดำขลับถอนหายใจขึ้น รู้สึกผิดที่พูดถามอย่างนั้นออกไป ถึงจะดีกับเขาที่สามารถสอนได้ตามปกติโดยไม่มีเด็กนักเรียนในห้องมองสงสัยว่ารุยมาได้ยังไง แต่ถ้าทิ้งรุยให้อยู่ห้องนี้คนเดียวเขาคงจะใจร้ายน่าดู ประกอบกับสีหน้าเศร้าๆของเด็กชายเมื่อครู่ด้วย

 

 

"อ่า ช่างที่ฉันพูดเถอะ ตามฉันมา"

หลังพูดจบ อสูรน้อยก็เงยหน้ามองด้วยความสงสัยแต่ก็ดีใจออกมาผ่านแววตา ไอซาวะหันมาขอตัวกับเพื่อนร่วมงานในห้องและเดินถือหนังสือสำหรับสอนออกจากห้องไปพร้อมกับรุยที่เดินตามออกไปไม่ห่าง ทิ้งให้เพื่อนร่วมงานยืนงงเงียบกันไป จนทั้งคู่เดินหายลับสายตาไป

 

 

"โอ้!!!!! ฮีโร่อิเรเซอร์อ่อนโยนเป็นด้วยเหรอเนี้ย!!!!"

พรีเซนไมค์ตะโกนลั่นพร้อมกับสีหน้าที่อึ้งสุดขีด จนเพื่อนร่วมงานอยากจะด่าซักทีกับเสียงดังๆนี่ แต่พวกตนก็ตกใจไม่แพ้กัน ที่เห็นลุคแปลกตาไปของไอซาวะ

.

.

.

.

.

ครืดด

 

 

เสียงประตูบานหน้าของห้องเรียนนึงถูกเลื่อนเปิดออกด้วยฝีมือของผู้เป็นอาจารย์ เด็กวัยมอปลายปี1ในห้องก่อนหน้านี้ที่วุ่นวายกันอยู่ ก็ได้กลับมานั่งเรียบร้อยตามระเบียบกัน ไอซาวะเดินตรงมายืนหน้าห้องวางหนังสือลงบนโต๊ะข้างหน้ากวาดสายตามองเหล่าเด็กๆในห้องไปมาพลางถอนหายใจและหันไปมองตรงประตูที่เขาพึ่งเดินเข้ามา

 

 

"เข้ามาเถอะ ไม่มีอะไรต้องกลัว"

อาจารย์ไอซาวะพูดขึ้น เรียกความสงสัยแก่เด็กๆว่าพูดอยู่กับใคร จึงได้หันสายตาไปทางประตูเดียวกับไอซาวะ

 

 

รุยยืนทำสีหน้าหวาดกลัวหวาดระแวง เมื่อถูกทักขึ้นก่อนจะตัดสินใจข่มความกลัวเดินเข้ามาในห้อง ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยเย็นชาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทันทีที่ย่างกายเข้ามายืนข้างๆไอซาวะเรียบร้อย ก็มีเสียงเด็กๆในห้องหันมาคุยกระซิบกระซาบทันที ก่อนจะมีหญิงสาวนักเรียนคนนึงในห้องยืนขึ้นและยกมือแสดงสีหน้าตื่นเต้นและสงสัยปนอยากรู้อยากเห็น

 

 

"อ้ะ อาจารย์คะ! เด็กคนนั้นเป็นใครเหรอคะ! ทำไมสีผิวขาวแบบนั้นล่ะ แล้วๆสีตาก็แปลกๆด้วย!"

เด็กสาวผมสีฟ้าไพลินซีดทรงก้นหอยยาวพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นพร้อมกับยิงคำถามเป็นชุดๆใส่อาจารย์ไอซาวะตามฉบับนิสัยส่วนตัวของเจ้าตัวเอง

 

 

"ฮะโด เนจิเระ เงียบและนั่งลงซะ"

ไอซาวะพูดตัดบทไม่เลือกจะตอบคำถามมากความเหล่านั้น ปล่อยให้หญิงสาวทำหน้ายู่เล็กน้อยและนั่งลงเงียบตามคำสั่ง

 

 

"ฉันรู้ว่าเธอคงจะสงสัยมาก รวมถึงทุกคนด้วย แต่เด็กคนนี้เป็นคนที่ฉันต้องดูแลแค่นั้น เลยต้องตามติดฉัน รวมถึงตอนสอนด้วย เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรต้องกังวลเรียนตามปกติ"

ไอซาวะอธิบายสั้นๆได้ใจความพร้อมกัยตัดจบคำถามของเหล่าเด็กๆโดยเฉพาะหญิงสาวเนจิเระที่มีนิสัยชอบถามมากเป็นเด็กอนุบาล จนเขาคิดว่ารุยที่เป็นเด็กยังมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเลย

 

 

การเรียนการสอนดำเนินการไปตามปกติ ไอซาวะสอนไปนักเรียนก็เรียนไป โดยมีรุยนั่งมองอยู่ตรงมุมห้อง แต่หากนั่งบนพื้นคงจะเจ็บเข่าไปหน่อย ไอซาวะจึงได้เอาถุงนอนสีเหลืองที่เขามักใส่บ่อยๆมารองไว้ให้เด็กชายนั่ง เล่นเอานักเรียนในห้องมองเป็นไก่ตาแตก เพราะปกติอาจารย์ไอซาวะแทบไม่ให้ใครแตะต้องถุงนอนนั่น แค่ไปทำขาดโดยไม่ได้ตั้งใจ อาจารย์ไอซาวะก็แทบจะเอาผ้าพันคอรัดให้ตายเสียด้วยซ้ำ แต่นี่เด็กคนนี้นั่งทับอย่างหน้าตาเฉย แต่ไอซาวะกลับไม่มีท่าทีอะไรเลยด้วยซ้ำ ยังคงสอนต่อไปปกติ

 

 

'สองมาตรฐานสุดๆ'

นี่คือคำที่เด็กๆในห้องต่างพูดขึ้นพร้อมกันภายในใจอย่างมิได้นัดหมาย

 

 

ระหว่างนั้นเองไอซาวะที่กำลังขีดเขียนกระดานดำด้วยชอร์คสีขาวอยู่ก็ชะงักลง เมื่อโทรศัพท์เขาดังขึ้น เขาจึงขอตัวออกไปรับสายข้างนอกห้อง โดยรุยยังคงนั่งอยู่ในห้องตามเดิม

 

 

ทันทีที่ไอซาวะออกไป เหล่าเด็กนักเรียนก็หันมาคุยกันทันและเพ่งเล็งไปยังเด็กชายที่นั่งอยู่ โดยเฉพาะหญิงสาวเนจิเระที่ลุกพรวดจากที่นั่งตนมาหารุย

 

 

"นี่ๆเธอชื่ออะไรเหรอ พี่สาวเนจิเระนะ แล้วๆทำไมสีผิวขาวจังเลยล่ะ!"

หญิงสาวพ่นคำถามเป็นชุดๆใส่รุย ทำเอาอสูรน้อยนิ่งเหวอไป พยายามเรียบเรียงคำพูดและคำถามนั่นไปมาในหัว

 

 

"เธอถามทีละคำถามสิ"

นักเรียนชายผมสีน้ำเงินดำในห้องเข้ามากระซิบเบาๆกับหญิงสาว

 

 

"เอ๊ะ! งั้นเหรอๆทามากิ งั้นๆถามชื่อละกันๆ"

หญิงสาวหันมาพูดกับเพื่อนชายครู่นึงและหันมาสนใจรุยต่อ

 

 

"เธอชื่ออะไรเหรอ!"

 

 

"เอ่อ...ผมชื่อ...รุยครับ"

รุยอ้ำอึ้งพูดขาดตอนกับคำถามของหญิงสาวที่มาพร้อมกับใบหน้าตื่นเต้นยิมแย้มแจ่มใสนั่น

 

 

"ว้าวว งั้นเหรออ น่ารักจังเลยย"

 

 

"อื้มๆ เป็นชื่อที่สั้นๆมีความเฉพาะตัวมากเลย!"

นักเรียนชายอีกคนในห้องผู้มีผมสีเหลืองสว่างเด่นร่างกายบึกบึนเดินเข้ามาส่งยิ้มให้รุยอีกคน พลางดึงตัวเพื่อนสาวออกห่างมาเล็กน้อย เพราะเธอยื่นหน้าเข้าไปรุยจนแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

 

"นั่งที่เถอะ เดี๋ยวอาจารย์ไอซาวะมาเห็น"

นักเรียนชายผมสีเหลืองสว่างว่าขึ้นเมื่อดึงเพื่อนสาวออกมา แต่เพื่อนสาวกลับดื้อดึงไม่คิดที่จะลุกกลับไปนั่งที่

 

 

"จริงของมิริโอะ กลับที่เถอะเนจิเระ"

ทามากิพูดเสริมเพื่อนชายผมสีเหลือง แต่ถึงจะพูดเสริมไปก็ไม่ทำให้เพื่อนสาวนิสัยเด็กอนุบาลอย่างเนจิเระละความพยายามลงได้ เธอยังคงดื้อดึงและถามคำถามเป็นชุดๆไปใส่เด็กชาย รุยได้แค่นิ่งเงียบพูดไม่ออก จนรู้สึกกดดันสุดๆ

 

 

แต่ความกดดันก็หายไปเมื่อหญิงสาวได้ถอยห่างออกไปแต่เธอไม่ได้ถอยออกไปเอง เป็นเพราะผ้าพันคอสีขาวเข้ามาพันตัวเธอและถูกดึงให้ถอยห่าง โดยฝีมือของไอซาวะ

 

 

เหล่าเด็กนักเรียนภายในห้องต่างสะดุ้งเฮือกเมื่อสายตาแสดงความไม่พอใจของอาจารย์ไอซวะจ้องใส่โดยเฉพาะอย่างยิ่งหญิงสาวเนจิเระแต่ก็ได้ไม่นานเมื่อรุยลุกขึ้นมาดึงชายกางเกงของไอซาวะ

 

 

"ผมไม่เป็นไรครับ ปล่อยเธอเถอะ"

เด็กชายเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยมองไอซาวะสลับกับหญิงสาวที่โดนรัดด้วยพ้าพันคออยู่ ไอซาวะถอนหายใจคลายผ้าพันคอปล่อยตัวหญิงสาวให้เป็นอิสระ และหยุดทำสายตาน่ากลัวเพราะเกรงว่าเด็กชายจะกลัวไปด้วย

 

 

'สองมาตรฐานอีกแล้ว!'

เหล่านักเรียนคิด

 

 

กริ๊งง

เสียงออดดังทั่วโรงเรียน แสดงหมดเวลาหมดคาบแรก ส่งสัญญาณเตือนให้เปลี่ยนคาบเป็นคาบที่2 ไอซาวะเดินไปหยิบหนังสือจากโต๊ะ เตรียมออกจากห้อง

 

 

"ไปกันได้แล้วรุย"

ฮีโร่อิเรเซอเฮดว่าขึ้น รุยพยักหน้าตอบรับพร้อมกับถือถุงนอนสีเหลืองขึ้นมาด้วย แต่มันใหญ่เกินขนาดตัวของเด็กอย่างรุย ถุงนอนจึงยังลากพื้นอยู่ ไอซาวะมองมายังรุยเงียบๆก่อนจะดึงถุงนอนขึ้นมาถือเองและเดินนำออกจากไปก่อน

 

 

อสูรน้อยยืนฉงนเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก หันมามองเหล่านักเรียนภายในห้องรวมถึงทั้ง3คนที่เข้ามาหาเขาแบบใกล้ชิดโดยไม่มีท่าทีรังเกียจหรืออะไร

 

 

"ขอตัวก่อนนะครับ"

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

_________________________________

วู้ววว จบไปอีกตอนนึง ช่วงนี้งานไรท์เยอะลงถี่ไม่ค่อยจะได้นะคะรีดจ๋า ตอนนี้เลยจัดยาวๆให้ซะเลย

 

ตอนนี้ตามชื่อค่ะ สองมาตรฐาน ใครน้าาาสองมาตรฐานน//เหล่มองอาจารย์ไอซาวะนะ

 

ตอนนี้รีดจะได้เห็นว่านักเรียนที่น้องรุยไปเจอคือ3ท็อปของUA แต่นั่นอนาคตเด้อ เพราะตอนนี้รุยมาในช่วงมอปลายปี1ของมิริโอะ ทามากิ และเนจิเระ ถือเป็นการทำความรู้จักละกัน ส่วนพวกบาคุโกมิโดริยะยังไม่เข้ามาเรียนที่นี่เลยจ้า เพราะฉะนั้นเข้าใจกันเนอะ แต่จะได้เจอกันไหมม รอตอนต่อๆไปจ้า

 

ตอนนี้ยังธรรมดาอยู่ ตอนต่อไปสปอยไว้ก่อนค่ะว่า น้องรุยได้สู้แหละ~~~

 

ปล.ถึงไรท์จะตัดจบไม่ทำร้าย แต่จะสปอยทิ้งไว้ค่ะ55555555(ทำร้ายรีดทุกทาง)

 

ปล.2 อยากจะสลับที่กับอาจารย์ไอซาวะเหลือเกินค่ะ! อยากเห็นหลังขาวๆของน้อง!!!!!!//F.B.I.บุกบ้าน

 

            ปล.3 น้องรุยจะน่ารักตามจำนวนเม้น555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 663 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #519 Maybe Ten (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 16:04
    เราไม่คิดว่าควรให้เนจิเระถามว่าทำไมผิวขาวกับสีตาแปลก ๆ นะคะ เพราะโลกนี้อัตลักษณ์ทำให้รูปลักษณ์ภายนอกเปลี่ยนไปเพื่อให้ร่างกายปรับตัวและแสดงถึงคุณสมบัติของพลัง อย่าง อาชิโด ที่ตัวเป็นสีชมพู
    #519
    0
  2. #321 Bao_Bao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 21:25

    สู่ขิต--
    #321
    1
    • #321-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      4 ตุลาคม 2563 / 12:22
      //สูขิตกับความตั้ลล้ากของน้อน
      #321-1
  3. #266 Fairy Lady (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:21

    ความรู้สึกตอนที่คิดภาพน้องรุยถือถุงนอนลากพื้นแล้ววแบบ กรี๊ดดดดสู่ขิตค่ะ----
    ปล.สู้ๆฮะไรท์สนุกมากเลยยยย
    #266
    1
    • #266-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      4 กันยายน 2563 / 14:24
      เสริมด้วยขยี้ตาใบหน้าเพลียๆ เสื้อตกโชว์ไหล่----//โดนไอซาวะทุบ
      #266-1
  4. #259 Peed33 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 11:37
    เนซึโกะจังจะมามั้ยนะ?
    #259
    1
    • #259-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      4 กันยายน 2563 / 00:10
      อืมม อันนี้ไม่น่าจะนะคะ เพราะกำลังเดือดในโลกนู้นอยู่ แหะๆ
      #259-1
  5. #243 knunkim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:24

    เนจิเระเจ้าหนูจำไม

    #243
    1
    • #243-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 22:06
      เนจิเระผู้สงสัยทุกอย่างยิ่งกว่าหนูรุย
      #243-1
  6. #190 nisshin135789 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 17:42
    มาต่อไวไวนะคะ
    #190
    1
    • #190-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:41
      ได้ค่าา จะรีบน้าา
      #190-1
  7. #188 akarin098540 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 10:23
    lovever
    #188
    1
    • #188-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:40

      thank~~~
      #188-1
  8. #187 Pathomporn1378 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 09:37
    น้องน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #187
    1
    • #187-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:39
      น่า(ลัก)จริงๆค่ะ//โดนไอซาวะทุบ
      #187-1
  9. #184 บิงซูผู้หิวโหย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 22:26

    ฮึ่ยย น่ารักโว้ยยย เขินตัวบิดแล้ว
    #184
    1
    • #184-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:39
      ความน่ารักของน้อนคือสุดยอด!
      #184-1
  10. #181 thnratn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 09:39

    What if ห้อง1a เจอน้อนนนจะเป็นยังไงน้าาาา

    #181
    1
    • #181-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:37
      คงตะลึงก่อนค่ะว่า อิเรเซอร์เฮดมีลูกด้วยเร๊อะ55555
      #181-1
  11. #176 Dear_iluml (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 00:53
    แง้งงง..ไรท์หายปายไหนแล้วว
    #176
    1
    • #176-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:35
      ไปปั่นงานค่าาาาา จะรีบมาปั่นฟิคน้าา
      #176-1
  12. #175 the-all (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 21:33

    รอชั้นรอเธออยู่ แต่ไม่รู้ว่าเธอจะมาเมื่อไหร่ เธอจะมาเธอจะมาเมื่อไหร่ เธอจะมาเธอจะมาเมื่อไหร่ รีบมาเถอะทำไมไม่มา รีบมาเถอะทำไมไม่มา (แต่งเพลงเองซะงั้นhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-09.png )

    #175
    1
    • #175-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:35
      เอ้วๆ!//ตีกลอง

      ไรท์ก็รอครูหยุดสั่งการบ้านค่ะ555
      #175-1
  13. #174 jiraphattatan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 18:43

    รออออออออออ
    #174
    1
    • #174-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:34
      รออออออออออออ

      รีบอยู่น้าาา
      #174-1
  14. #173 bbenz2468 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 12:22
    ไอซาวะซังคุณพ่อจำเป็น น่ารักกกกก💕💕
    #173
    1
    • #173-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:33
      เข้าโหมดความน่ารัก ขรึมไปเดี๋ยวลูกจำไปใช้5555
      #173-1
  15. #172 Juko123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 15:21

    เมื่อไรจะอับอะไรท์
    #172
    2
    • #172-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:33
      ปั่นอยู่น้าาาาคนดีย์
      #172-1
  16. #171 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 00:05
    ไหนๆไอซาว่าซังเป็นพ่อแล้ว ทันจิโร่จังเป็นแม่ก็ได้นะคะ ส่วนรุยก็ลูก---แค่กๆๆ

    มโนมากไปขอโทษนะคะแถมขี้ชิปด้วย5555
    #171
    1
    • #171-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:33
      โอ๋ๆ ไรท์เข้าใจค่ะ อิไรท์ก็ขี้ชิปค่ะ55555 รีดเม้นซะไรท์แทบจะงอกเรื่องใหม่เป็น ทันจี้ × รุยคุง
      #171-1
  17. #168 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 23:48
    อินี่เป็นคนเดียวรึเปล่าที่เรื่องนี้อยากให้มีทันจิโร่ด้วย แบบ พี่ชายที่แสนอบอุ่นของรุย แง;_;

    น้องงง
    #168
    1
    • #168-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:31
      เขาตามมาไม่ได้ค่ะแง่งง ทันจี้ต้องกอบกู้น้องสาวอยู่
      #168-1
  18. #167 Kittippong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 13:12

    แม่ไม่มีเหรอครับ?

    #167
    1
    • #167-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      23 สิงหาคม 2563 / 01:30
      ไม่น่าจะมีนะคะเตง
      #167-1
  19. #164 ท่านชายเย็นตาโฟ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 21:08
    คุณพ่อ!!!
    #164
    1
    • #164-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2563 / 18:16
      daddyไอซาวะ~
      #164-1
  20. #163 MHAOFGAR (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 10:29

    น่าร้าก~~https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #163
    1
    • #163-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2563 / 18:16
      ตั้ลล้ากกที่สุด
      #163-1
  21. #162 Phonthawan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 08:25

    ตายสงบศพสีชมพู
    #162
    1
    • #162-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2563 / 18:17
      อย่าพึ่งค่ะรีดใจเยงงง//ใช้ใบชุบ
      #162-1
  22. #161 Phonthawan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 08:24
    หน้ารักเกินไปแล้ววววววววววว
    #161
    1
    • #161-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2563 / 18:17
      เกินต้านทานค่ะ555
      #161-1
  23. #160 อัศวินจักรกลสีชาด (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 22:07
    น้อนนนนนน น้อนน่ารักเกินไปเเล้ว!!! >////<
    #160
    1
    • #160-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2563 / 18:17
      น่า(ลัก)มากๆเลยค่ะ:)
      #160-1
  24. #159 [Shiro-san] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 17:59
    โงยยยยยยย น้องจะkawaiเกินไปเเล้วน้าาาาาา
    #159
    3
    • #159-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:45
      รับประกันความkawaiโดยคุณไอซาวะค่ะ!
      #159-1
    • #159-3 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:47
      สำหรับอาจารย์คุกก็แค่คุกกี้ค่ะ!
      #159-3
  25. #158 Juko123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 17:24

    รุยเด็กเด๋อออออออออออน้อนนนนนนนนน่ารักกก
    #158
    1
    • #158-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:44
      น้องบอกน้องแค่ซื่อ แต่อาจารย์บอกน้องเด๋อออ แง่ง555//#saveต้าวรุย
      #158-1
  26. #157 Caramel_Star^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 16:16
    ไอต้าวววว
    #157
    2
    • #157-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:44
      ต้าวรุยกับdaddyของเขา//FBIบุก
      #157-1
  27. #156 WannaphaSariyano (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:07

    รุยจังน่ารักกกก
    #156
    1
    • #156-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:43
      รุยอิหนูน่าร้ากก//อุ้มน้อง
      #156-1
  28. #155 Zongkear_Zo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 14:00

    รุยจัง ตั้ลร้ากกกกกกกกกกก
    #155
    1
    • #155-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:42
      ตั้ลร้ากกที่สุดรับประกันจากอาจารย์ไอซาวะค่ะ
      #155-1
  29. #154 pitchypai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 13:55

    รอน้าาา

    #154
    1
    • #154-1 mniwrrs(จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2563 / 21:42
      ขอบคุณที่ติดตามรอคอยไรท์น้าา
      #154-1