[ My Hero Academia / Boku no Hero Academia & Kimetsu No Yaiba ] แมงมุมไร้เดียงสา - Rui -

ตอนที่ 3 : แมงมุมตัวที่2 : เด็กชายอสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 629 ครั้ง
    13 ก.ค. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

หยาดโลหิตกระเซ็นกระจายเป็นวงกว้าง ส่งกลิ่นคาวคลุ้งออกมาจากร่างของชายร่างใหญ่ที่กำลังใช้วงแขนรัดลำคอเด็กชายตัวน้อยพร้อมกับมีดที่ขู่ทำร้าย ทุกอย่างนั้นก็พลิกผันไป เมื่อจู่ๆร่างกายของอีกฝ่ายนั้นถูกรอยเส้นตรงยาวบางอย่างประทับบนร่าง เกิดบาดแผลและเลือดกระเซ็นออกมา

 

"อ้ากกก!!!"

ชายร่างใหญ่กรีดร้องออกมาเสียงดัง วงแขนใหญ่ละออกจากลำคอเด็กชาย ล้มลงไปนอนกรีดร้องจากบาดแผลทั่วร่าง ขนาดบาดแผลลึกเห็นเนื้อข้างในโผล่ออกมา รอยแผลผ่านดวงตาที่ไม่รู้ว่าชายร่างใหญ่จะตาบอดหรือไม่

 

รุยหันตัวกลับไปมองชายร่างใหญ่ที่กำลังนอนกรีดร้องด้วยใบหน้าเรียบเฉยกับบาดแผลและเลือดที่กระเซ็นโดนชุดยูกาตะของตน ชายสวมผ้าพันคอยืนอึ้งกับสิ่งที่เห็น ว่ามันเกิดอะไรขึ้น อะไรคือสาเหตุที่ทำให้วิลเลินหลบหนีนั่นนอนลงไปกรีดร้องเพราะบาดแผล แต่จากการเห็นท่าทางสีหน้าของเด็กชายตัวประกัน ก็พอเดาได้ขึ้นมาบ้างว่า มันอาจจะเป็นฝีมือของเด็กชายตัวน้อยนี่

 

"ตายไปซะ......"

น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์จากเด็กชายผิวขาวชุดยูกาตะสีขาวเปื้อนเลือด มือเล็กขยับนิ้วมือบังคับเส้นใยสีขาวใสบางขึ้น หมายจะตัดร่างชายร่างใหญ่ที่นอนกรีดร้องอยู่ ให้แยกเป็นชิ้นๆตายไปซะ

 

แต่เมื่อตวัดเส้นใยขึ้นจะถึงร่างชายร่างใหญ่ รุยก็ต้องชะงักลงเมื่อเส้นใยมันหายไป

 

"หยุดแค่นั้นเเหละไอหนู ฉันไม่ปล่อยให้เธอฆ่าใครหรอก"

เสียงจากด้านหลังเรียกขึ้น รุยหันไปเป็นชายใวมผ้าพันคอที่ถอดที่ครอบดวงตาสีเหลืองนั่นออก เห็นดวงตาที่จ้องเขม่งมายังเขา อสูรน้อยก้มลงมองมือของตัวเองที่ไม่มีเส้นใยออกมา คาดว่าคงจะเป็นฝีมือของชายที่จ้องเขาอยู่ก็ได้ รุยถอนหายใจเล็กๆออกมา หันมายังร่างของชายร้องใหญ่ที่หยุดร้องไปแล้ว แต่ยังคงได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบา ใกล้จะตายเต็มทนจากบาดแผลที่ลึก

 

"คิดเหรอว่าแค่นั้นน่ะ ผมจะทำอะไรไม่ได้....."

เด็กชายพูดตอบกลับชายสวมผ้าพันคอไป พร้อมกับง้างมือเปล่าไปยังร่างที่ล้มนอนใกล้ตายอยู่ ถึงจะใช้วิชาอสูรไม่ได้ แต่เขายังคงเป็นอสูรอยู่ อสูรนั้นมีพละกำลังมากกว่ามนุษย์หลายเท่า แค่แรงฝ่ามือกับเล็บแหลมคมก็ฉีกร่างมนุษย์ได้แล้ว

 

แต่ก็ต้องถูกขัดขึ้นอีกเมื่อมีอะไรบางอย่างเขามารัดมือของเด็กชายไว้เพื่อหยุดไม่ให้เข้าใกล้ชายร่างใหญ่ที่นอนอยู่ และนั่นก็เป็นผ้าพันคอจากชายที่ขัดขวางเขาในตอนแรก

 

"ทำไมต้องขัดด้วย....มันจะฆ่าผมก่อนนะ....."

รุยหันกลับมองอีกฝ่าย ถามคำถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งที่เขาจะถูกฆ่าแท้ๆ แต่เมื่อเขาจะฆ่ามัน กลายเป็นเขาผิดงั้นเหรอ

 

"แล้วเธอก็จะฆ่ามันงั้นเหรอ เธอกับมันจะต่างอะไรกันล่ะ"

อีกฝ่ายตอบกลับมาพร้อมกับถามต่อ รุยก้มต่ำตอบสั้นๆไปตามความคิดของเขา

 

"ไม่รู้...."

คำตอบไร้แก่นสารจากเด็กชายตัวน้อย ไม่มีเสียงตอบกลับจากชายสวมผ้าพันคอ อีกฝ่ายไม่รู้จะพูดอะไรกลับไปดีกับเด็กชายประหลาดคนนี้ พูดคำว่าฆ่าได้อย่างหน้าตาเฉย ไม่หวาดกลัวเลือดที่กระเซ็นโดนตัวแม้แต่นิดเดียว สีหน้าเด็กชายมันเรียบเฉยจนไม่รู้ว่าเป็นเด็กนิสัยอย่างไร รู้แค่มันประหลาดเกินไปสำหรับเด็กตัวเล็กๆ ภายนอกอายุประมาณประถมต้นๆ

 

รุยจ้องดวงตาอีกฝ่ายอยู่สักพัก ก่อนจะทรุดตัวล้มลงนั่งกับพื้น

 

"อั้ก!!"

เด็กชายหลุดร้องออกมา รุยรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากที่ดวงตาข้างซ้ายจนต้องทรุดล้มลง มือเล็กๆกุมดวงตาอย่างทรมาณ ชายสวมผ้าพันคอตกใจขึ้นเมื่อเห็นเด็กชายล้มลงไปนอนกับพื้นกุมดวงตาข้างซ้ายไว้แน่น ก่อนจะเห็นว่ามีของเหลวสีแดงเข้มส่งกลิ่นคาวออกมาจากมือที่กุมดวงไว้

 

'เจ็บ ทำไมเจ็บอย่างนี้'

นิ้วมือเล็กๆจิกลงเปลือกตาเพื่อระบายความเจ็บปวด แต่มันก็ไม่ช่วยอะไร ความเจ็บปวดยังคงอยู่และทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนเด็กชายสลบไป

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เปลือกตาปรือเปิดขึ้นอย่างยากลำบาก แสงสีขาวส่องตรงมายังดวงตาจนต้องหรี่ตาลง เปลือกตาสีขาวกระพริบอยู่ครู่นึงเพื่อปรับสายตาให้คุ้นชินกับแสง

 

"ตื่นแล้วเหรอ"

เสียงเรียกทักดังมาจากด้านข้างไม่ไกลนัก รุยหันสายตามองตามเสียงไป พบกับชายที่สวมผ้าพันคอก่อนหน้านี้ ยืนอยู่ไม่ไกลนัก พร้อมกับจ้องมองมายังเด็กชายไม่วางตา

 

"ที่นี่คือ....."

 

"โรงพยาบาล อ้อ เผื่อเธอสงสัย ฉันชื่อไอซาวะ โชตะ เธอล่ะ"

ชายผมดำสวมผ้าพันคอสีขาวกล่าว พร้อมกับแนะนำตัวและถามชื่อเด็กชายกลับ รุยฟังแค่ประโยคหน้าส่วนประโยคคำถามหลังแทบไม่สนใจ คงเพราะไม่เข้าใจชื่อสถานที่ที่อีกฝ่ายพูดอยู่จึงถามขึ้นมา

 

"โรงพยาบาล.....คืออะไร?"

คำถามไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรถามขึ้นกับชายผมดำยาว ทำเอาอีกฝ่ายนึกตกใจนิดหน่อยกับคำถามนี้

 

"เธอไม่รู้เหรอ"

ไอซาวะถามขึ้นเพื่อความแน่ใจว่าตนไม่ได้ฟังผิดไป และคำตอบคือการที่เด็กชายตัวน้อยพยักหน้าตอบรับคำถาม ไอซาวะยกมือขึ้นตบศีรษะตัวเองเบาๆนึกคำตอบที่จะอธิบายให้เด็กน้อยฟัง โดยมีตากลมโตรอฟังคำตอบแป๋วอยู่

 

แต่เสียงเปิดประตูก็ช่วยชีวิตไว้ เมื่อมีบุคคลใหม่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกัน2คน(?) เรียกความสนใจของเด็กชายไปได้

 

"โอ้ ตื่นแล้วเหรอหนูน้อย"

คำกล่าวทักจากบุคคลแรกพูดขึ้นเมื่อเหงนขึ้นมองรุยที่ตื่นขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วจากก่อนหน้านี้ที่นอนสลบอยู่หลายชั่วโมง เจ้าของเสียงนั่นทำเอารุยต้องตกใจจ้องมองอีกฝ่ายอย่างตกตะลึง เพราะอีกฝ่ายดูยังไงก็เป็นหนูที่ยืน2ขาใส่ชุดคนเมืองชัดๆ

 

"ทำสีหน้าอย่างนั้นคงตกใจที่ฉันเป็นหนูล่ะสิ แต่ช่างเรื่องนั้นเถอะ ฉันชื่อ เนซึ เป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนUA เธอล่ะชื่ออะไร"

หนูสีขาวตัวใหญ่กว่ามาตรฐานถามเด็กชายพร้อมกับปีนขึ้นมานั่งขอบเตียงที่รุยนั่งอยู่ หนูชื่อเนซึยกมือสีขาว3นิ้วขึ้นมาลูบศีรษะของรุยผ่านผมสีขาวอย่างอ่อนโยนเพื่อเพิ่มความไว้ใจให้เด็กน้อย รุยชะงักเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรกับการกระทำของหนูสีขาว รู้สึกผ่อนคลายขึ้นด้วยซ้ำไป

 

"ผมชื่อ รุย ครับ"

เด็กชายตอบคำถามอย่างว่าง่าย โดยมีผู้ฟัง2คนกับ1ตัว(?)ฟังอยู่ พวกเขาพยักหน้ารับเล็กๆ รู้สึกผ่อนคลายตาม ที่พวกเขาระแวงเด็กน้อยในตอนแรกเนื่องจากคำให้การของไอซาวะที่เล่าถึงเด็กชายให้ฟัง ว่าจัดการกับวิลเลินอย่างง่ายดายและดูเหมือนจะฆ่าเสียด้วย จึงไม่แปลกที่จะระแวงเด็กชาย แต่ตอนนี้ก็ผ่อนคลายขึ้นมาหน่อยแล้ว

 

"แค่ชื่อเหรอ นามสกุลล่ะ"

อีกคำถามถามเข้ามาจากสาวที่เดินเข้าห้องมาพร้อมกับหนูสีขาวพูดได้ เธอดันแว่นขึ้นนิดหน่อยรอฟังคำตอบจากเด็กชาย

 

"........จำไม่ได้...."

จากความผ่อนคลายในทีแรกเริ่มหายไปนิดหน่อย เมื่อเสียงของเด็กชายแผ่วลง แต่นั่นก็ทำให้หญิงสาวคนเดียวในห้องหยุดความสงสัยไม่ได้ จึงเร่งถามต่อไปอีก

 

"แล้วพ่อแม่ล่ะ"

เนื้อความของคำถามทำเอารุยเผลอกำผ้าห่มที่คลุมท่อนล่างแน่นด้วยแรงอารมณ์ ประกอบกับดวงตาที่เบิกกว้างขึ้น แต่ก็ค่อยๆหรี่ตาลงเป็นสีหน้าเศร้าหมองทันที เด็กชายเงียบไม่ตอบคำถามเพียงแค่ก้มหน้าหลบสายตาและกำผ้าห่มแน่นเท่านั้น แต่เพียงแค่นั้นก็มากพอทำให้บุคคลทั้ง3รู้ว่าไม่ถามคำถามนี้เด็กชาย

 

"ในเมื่อเธอรู้สึกแย่ ฉันจะไม่ถามเรื่องนั้นอีก สบายใจได้นะ"

เนซึพูดปลอบพร้อมกับมือที่ขยับลูบผมของรุยอย่างแผ่วเบาให้เด็กชายคลายความเศร้าลง และมันก็ได้ผล รุยคลายมือที่กำผ้าห่มแน่น แต่แววตายังคงเศร้าอยู่บ้างเล็กน้อย

 

"เธอจะนอนพักต่อไหม?"

หนูขาวพูดได้ถาม รุยส่ายหัวเป็นคำตอบเพราะเขาหลับมานานแล้ว ไม่มีอารมณ์ง่วงใดๆ

 

"งั้นฉันถามอะไรอีกได้ไหม"

รุยพยักหน้าตอบรับอนุญาต

 

"อัตลักษณ์เธอเป็นแบบไหนเหรอ"

 

"อัตลักษณ์....คืออะไร?"

ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีเมื่อเด็กชายถามกลับ สร้างความประหลาดใจให้แก่เนซึและหญิงสาวต่างกับไอซาวะที่นิ่งเฉยคงเพราะเจอคำถามว่าโรงพยาบาลคืออะไรไปแล้ว คำถามอัตลักษณ์จึงธรรมดาไปเลย

 

"เอ่อ...งั้นถามเป็นเธอทำอะไรกับผู้ชายที่เข้ามาทำร้ายเธอก่อนหน้านี้ล่ะ"

เนซุเปลี่ยนคำถามไป ถามถึงวิลเลินที่หลบหนีการไล่ตามจากไอซาวะ และเข้ามาเจอกับรุย วิลเลินคนนั้นใช้รุยเป็นตัวประกันกับไอซาวะ แต่ทุกอย่างกลับผลิกผันไป กลายเป็นวิลเลินคนนั้นถูกเด็กชายตัวเล็กๆแสนประหลาดคนนี้จัดการ จนอาการโคม่า

 

"แค่ใช้เส้นใยตวัดโดนตัวมัน และผมกำลังจะผ่าร่างมันอยู่แล้วแต่ถูกขัด....."

เด็กชายตอบพร้อมกับหันไปมองทางไอซาวะ ชายสวมผ้าพันคอแอบสะดุ้งเล็กน้อยแต่ยังคงเงียบอยู่

 

"ดีแล้วล่ะที่ไม่ทำ ไม่ดีหรอกนะฆ่าคนน่ะ"

เนซึอธิบายให้เด็กชายฟัง ถึงแม้รุยจะไม่เข้าใจมันก็ตามทีเถอะ

 

และระหว่างนั้นเองก็มีเสียงนึงดังมาจากเด็กชาย ไม่ใช้เสียงพูด ถอนหายใจหรืออะไร แต่เป็นเสียงท้องร้องต่างหาก รุยก้มหน้าเงียบรวมถึงทั้ง3คนในห้อง

 

"หิวเหรอ งั้นเดี๋ยวพี่สาวไปเอาอาหารมาให้นะ''

หญิงสาวชุดรัดรูปที่ถามถึงพ่อกับแม่ในตอนแรกพูดขึ้นทำลายความเงียบ เตรียมหันตัวกลับออกจากห้องเพื่อไปแจ้งกับพยาบาลเรื่องอาหารสำหรับคนป่วย แต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อรุยพูดขัดห้ามไว้ พร้อมกับกล่าวเหตุผลออกมา

 

"ผมกินอาหารมนุษย์ไม่ได้ ผมเป็นอสูรนะ......"

ทันทีที่รุยพูดจบ ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ชัดเจนว่าใจความของคำพูดนั้นคือเขาไม่ใช่มนุษย์ รุยก้มหน้ากัดริมฝีปากแน่น นึกคิดน้อยใจ ถึงเขาจะตายและมาที่แห่งใหม่ แต่สิ่งนึงที่ยังคงเหมือนเดิมคือเขานั้นคืออสูร อสูรที่ฆ่ากัดกินมนุษย์อย่างโหดร้าย

 

"แล้วอสูรกินอะไรล่ะ อสูรเป็นยังไงเหรอ"

คำถามจากเนซึถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของเด็กชาย รุยหันขวับมายังเนซึและเอียงคอสงสัยกลับไป

 

"ไม่รู้จักอสูรเหรอ...."

 

"ก็ใช่น่ะสิ งั้นรุยจังอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม"

หญิงสาวหัวเราะขึ้นกลบบรรยากาศน่าอึดอัดทิ้งไป และอยากให้เด็กชายช่วยอธิบายให้ฟังเกี่ยวกับอสูรที่อีกฝ่ายเป็น รุยเบิกตากว้างตกใจเกี่ยวกับคนพวกนี้ที่ไม่รู้จักอสูร

 

'รึว่าที่นี่ไม่มีอสูร'

ความคิดนึงผุดขึ้นมาในหัวของอสูรน้อย คิดต่อว่าถ้าหากเขาตอบไปว่ากินมนุษย์ จะต้องโดนฆ่ารึถูกรังเกียจเหมือนกับเมื่อก่อนแน่ๆ และความคิดนึงก็ขึ้นมาอีก

 

'ถ้าเราโกหกล่ะ มันจะดีใช่ไหม...'

ความคิดชั่ววูบนั้นทำให้รุยตัดสินใจเลือกตอบสิ่งที่น่าจะดีและปลอดภัยที่สุดไป

 

"เลือดครับ อสูรกินเลือด"

พูดออกไปแล้ว คำโกหกที่คิดขึ้นมาได้ แต่ถึงอย่างนั้นคำตอบก็ทำเอาทั้ง3คนในห้องตกตะลึงกันไปจนเงียบอีกรอบ รุยเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเอ่ยเสริมแก้ไป

 

"คือผมหมายถึงเลือดของสัตว์น่ะครับ"

อสูรน้อยเอ่ยเสริมแก้สถานการณ์ ทำให้ทั้ง3คนวางใจคลายความเครียดลงบ้าง หญิงสาวในชุดรัดรูปเดินเข้ามาใกล้รุยที่เตียงดึงเด็กชายเข้ามาโอบกอดเบาๆพร้อมกับลูบผมอย่างแผ่วเบา

 

"โอ๋ๆ คงลำบากมากสินะ สบายใจได้แล้วนะ"

เธอกล่าวอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน รุยตกใจแต่มือเล็กๆก็ขยับเข้าโอบกอดกลับ เผลอน้ำตาไหลออกมา น้ำตาที่ไม่เคยไหลมานานแสนนาน แต่เพียงแค่อ้อมกอดใครสักคนมันก็ทำให้ใจของอสูรน้อยเบาหวิวคลายทุกอย่างลง เหมือนได้ปล่อยวางความเศร้าอันหนักอึ้งที่อยู่ในใจไปชั่วขณะ ถึงจะเป็นอ้อมกอดสั้นๆแต่นั่นก็ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ถึงไม่เข้าใจแต่มันก็รู้สึกดี....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

หลังจากจบการซักถามเด็กชายเสร็จ ผู้อำนวยการเนซึเห็นว่าตัวรุยนั้นไม่มีที่จะไป จึงมอบหมายให้ไอซาวะ โชตะเป็นผู้ดูแลเนื่องจาก หากรุยเผลอทำร้ายใครขึ้นมาไอซาวะก็จะได้หยุดไว้ได้ ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ไว้ใจเด็กชาย แต่กันไว้ดีกว่าแก้ เพราะคำพูดของไอซาวะที่เคยบอกว่ารุยนั้นจัดการวิลเลินจนเลือดอาบด้วยสีหน้านิ่งเฉย ต่างจากเด็กทั่วไป นั่นจึงกลายเป็นเหตุให้ไอซาวะต้องดูแลรุยในตอนนี้

 

"หิวรึยัง ฉันจะได้ไปเอาถุงเลือดให้"

ชายผมยาวสีดำดวงตาแห้งผากจากการเปิดตาอ่านหนังสือฆ่าเวลาที่ต้องมานั่งร่วมห้องกับเด็กชายบนเตียง เขาปิดหนังสือเล่มหนาในมือลงวางลงบนโต๊ะไม่ใกล้ไม่ไกล และเอ่ยถามเด็กชายที่เอาแต่นั่งๆนอนๆบนเตียง ดูก็รู้ว่าเด็กชายเบื่อแค่ไหนแต่กลับไม่บ่นไม่พูดหรือโวยวายตามวัยเด็กซนเลยซักนิด ดูเป็นเด็กเรียบร้อยสุขุมเกินวัยไปเสียมากกว่า

 

"ผมพึ่งกินไป ยังไม่หิวครับ"

อสูรน้อยหันกลับมาตอบสั้นๆ และหันกลับไปนอนอีกครั้ง

 

"ออกไปเดินเล่นไหม"

คำทักถามจากชายสวมผ้าพันคอถามขึ้นอีก เหมือนต้องการให้เด็กชายขยับตัวให้หายเบื่อเสียบ้าง ถึงไอซาวะจะเป็นคนนิ่งชอบความเงียบสงบไม่วุ่นวาย แต่สำหรับรุยนั้นก็เงียบสงบเกินไปจนผิดวิสัยของเด็กวัยซน

 

รุยหันตัวพลิกขวับมาทางไอซาวะด้วยแววตาเป็นประกาย แต่มันก็แค่ครู่นึงเท่านั้น ก่อนจะกลับมาราบเรียบเหมือนเดิม

 

"ตอนนี้กลางวันหรือกลางคืนเหรอครับ"

 

"กลางวัน ทำไมเหรอ"

 

"ผมออกไปได้แค่กลางคืนเท่านั้น คงไปเดินเล่นไม่ได้หรอกครับ"

รุยตอบพร้อมกับหันตัวพลิกกลับไปทางเดิม พยายามข่มตาหลับ แต่มันก็หลับไม่ลง คงเพราะมีคนมาชวนออกไปเดินเล่นครั้งแรกเลยเผลอดีใจไป แต่เขายังคงเป็นอสูร ถ้าโดนแสงแดดคงต้องตายแน่ๆ

 

"งั้นเปิดหน้าต่างหน่อยก็ได้ อุดอู้อยู่แต่ในนี้นิ"

 

"ดะ เดี๋ยว!----"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

___________________________________________________________

แหมะหลายคนบอกไรท์ตัดได้ขัดใจ ตอนนี้ก็ขัดใจค่ะ55555555555 (ใจเย็นๆอย่าพึ่งฆ่าไรท์เด้อ)

 

 

ปล.หญิงสาวที่ถามน้องรุยเรื่องพ่อแม่และกอดน้องคือมิดไนท์นะคะ เผื่อบางคนไม่รู้

(อิจฉานางโว้ย ได้กอดน้องรุย)

 

ปล.2ในส่วนที่ว่าทำไมไรท์ให้พลังวิชาอสูรของน้องโดนสกัดได้ด้วยอัตลักษณ์ของอาจารย์ไอซาวะ เพราะไรท์จะเปลี่ยนให้วิชาอสูรน้องเป็นอัตลักษณ์ไป (ถึงน้องจะไม่รู้ว่าอัตลักษณ์คืออะไรก็เถอะ)

 

ปล.3ไรท์จะเสริมข้อมูลที่มโนเอาเองให้น้องรุยไปนะคะ คือจากให้น้องกินมนุษย์เปลี่ยนเป็นดื่มเลือดของสัตว์แทนค่ะ(ถึงจะไม่อร่อย แต่คงต้องบังคับให้น้องกินไป) เพราะถ้าให้น้องกินมนุษย์นี่ โอ้โห เรื่องจะดาร์กไปทันตาเลยค่ะ แต่~~~ไรท์เป็นคนดาร์กๆชอบเล่นให้ตัวละครเสียน้ำตา ไม่แน่อาจจะขยี้เนื้อเรื่องยับใครจะไปรู้55555//โดนรีดกระทืบตาย

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 629 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

522 ความคิดเห็น

  1. #508 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 11:15
    โดนแดดได้ไหมนะ
    #508
    0
  2. #317 littlefoolmoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 23:49
    สิงร่างมิดไนท์ชั่วคราว //วิ่งสี่คู้นร้อยกระโดดถีบโชตะ #saveน้องรุย
    #317
    1
    • #317-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2563 / 12:21
      #saveน้องจากdaddyคิดไม่ซื่อ!
      #317-1
  3. #258 Peed33 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 11:18
    น้องเหมือนเด็กที่โดนทารุนกรรมมาเลยอ่ะ แบบดูขี้กลัว ตรรกะแปลกๆเหมือนไม่เคยได้รับการสั่งสอนดูแลที่ดี แล้วก็ไม่รู้จักโลกภายนอก พอถามถึงพ่อแม่ก็เศร้าเหมือนมีปมอ่ะเอาจริงๆ
    #258
    1
    • #258-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      4 กันยายน 2563 / 00:09
      น้องมีปมจริงๆนั่นแหละ แนะนำให้ไปดูเรื่องนี้เลยค่ะ ที่พูดถึงเรื่องของน้อง ไม่ก็อ่านตอนบทนำเรื่องนี้เลยค่าา^^

      ส่วนเรื่องปมถูกทารุณไม่ต้องห่วงค่ะ ไรท์จะเขียนเสริมเรื่องราวของน้องไปเองเพิ่มเติม ทำให้สมเหตุสมผลมากขึ้น:)
      #258-1
  4. #247 NHYu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 01:02
    ตอนตัดจบตอน อ่าม ไม่ต้องใส่จุดยาวๆลงมาได้มั้ย มันอ่านไม่สวย ตัดจบปุ๊ปเข้าทอล์คเลย คนอ่านเสียเวลา
    #247
    3
    • #247-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      25 สิงหาคม 2563 / 19:25
      ต้องขออภัยรีดด้วยนะคะ ที่จุดตรงนั้นทำให้เสียเวลาอ่าน ไรท์ต้องขอโทษจริงๆค่ะ

      แต่ไรท์คงจะไม่ใส่จุดไม่ได้ ขออภัยด้วยนะคะ ส่วนเหตุผลก็ดังนี้
      1.ไรท์เขียนแบบนี้มานานมว๊ากกกจนติดนิสัยไปแล้ว(จะพยายามแก้)
      2.ไรท์รู้สึกว่าการที่ไรท์จุดเว้นบรรทัดนั้นเป็นการให้รีดเดอร์เคลียร์อารมณ์จากเนื้อเรื่องหลักเพื่อเข้ามาคุยกับไรท์ในช่วงท้ายค่ะ

      เพราะฉะนั้นไรท์ต้องขออภัยจริงๆค่ะ แต่ถ้าหากรีดมีคำแนะนำอื่นที่พอช่วยในจุดนี้ได้ รีดสามารถคอมเม้นได้เสมอเลยนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเม้นแน่นอนค่ะ^^

      ปล.ขอบคุณสำหรับคำตักเตือนแก่ไรท์มือใหม่ผู้นี้ด้วยนะคะ^^

      #247-1
    • #247-3 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      25 สิงหาคม 2563 / 20:57
      ไรท์จะพยายามลองปรับดูนะคะ^^

      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่าา
      #247-3
  5. #239 knunkim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 18:41

    ขนาดบอกแค่กินเลือดยังพากันตกใจขนาดนี้.. ถ้าบอกกินมนุษย์จะขนาดไหนวะเนี่ย

    #239
    1
    • #239-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      23 สิงหาคม 2563 / 22:03
      เป็นลมล้มตึงกันแน่ค่ะ
      #239-1
  6. #57 pitchypai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:02

    กลับมาอัพเลย ค้าง--

    #57
    1
    • #57-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      15 กรกฎาคม 2563 / 18:15
      เร่งเลยค่าาา
      #57-1
  7. #54 PPK261001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 00:47

    เปิดหน้าต่างปุ๊ป->แดดส่องโดนน้อง->น้องสลายไป->จบficเรื่องนี้

    @▪@
    #54
    2
    • #54-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      14 กรกฎาคม 2563 / 06:17
      น่าลองนะคะเนี่ย//โดนทุบ
      #54-1
    • #54-2 solar(จากตอนที่ 3)
      14 กรกฎาคม 2563 / 19:20
      เดี๋ยววว นี่ม่ายช่ายเรื่องสั้นม้างงง
      #54-2
  8. #53 Cuj27eja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:16
    น้องตอนนี้ใครไม่ร้องแต่ฉันร้อง ฮือๆสงสารลูกฉัน
    ได้ไอซาวะเป็นพ่อ เอ๊ะหรือDaddyที่ไม่ได้แปลว่าพ่อกัน อิอิอิ
    ปล.ยังตัดจบได้น่าฆ่าเหมือนเดิมเลยนะค่ะ
    ปล.2 อย่าดาร์คเลยค่ะ อยากให้น้องมีความสุขมากกว่า
    #53
    2
    • #53-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 21:32
      เป็นDaddyมีหวังติดคุก5555

      (รีดใจเย็นเย๊นน)
      (รับประกันยากแหะ555)
      #53-1
  9. #52 [Shiro-san] (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 17:56
    น้องอาจจะไม่เป็นไรก็ได้!!!(ขอละนว้องงงงอย่าเป็นอะไรเลยยย)
    #52
    1
    • #52-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 17:58
      สาธุเช้าเย็นน้องอย่าเป็นหยังไปเรยยย
      #52-1
  10. #51 ไอ้ครึ่งๆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 16:43
    รุยน่าร๊ากกกกก
    #51
    1
    • #51-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 21:31
      ไอต้าวอสูรร
      #51-1
  11. #50 ayazz2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 13:47
    ค้างจุง และนิยายสนุกมากค่ะ
    คือเราอยากทราบว่าอสูรนี้ถ้ากิน มนุษย์จะอยู่ได้นานแค่ไหนถึงจะไปออกล่าใหม่คะ ใครก็ได้มาตอบเราที
    #50
    1
    • #50-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:23
      อืมม~ ไรท์ก็ไม่ทราบค่ะ แต่ไรท์จะสันนิฐานไปเขียนไว้ในเรื่องนะคะ
      #50-1
  12. #49 aphi0951298196 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 13:27
    ไรท์เป็นมารผจญมากกก ตัดได้อืม... จะรอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ
    #49
    1
    • #49-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:21
      ไรท์เป็นคนดี จริงจริ๊งงง

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจเน้ออ
      #49-1
  13. #48 PNoTZa1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:25
    ไรท์ตัดได้แบบโคตรค้างเลยอ่ะ//ทำสีหน้าปลาตาย+ถือมีดอยู่
    #48
    1
    • #48-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:20
      ถ้ารีดใจเย็นแล้วฟังไรท์สักหน่อย~//ร้องเพลงรักติดไซเรน
      #48-1
  14. #47 tingtingg4213 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:15
    อ่านต่อก็ค้าง ไม่อ่านต่อก็ค้าง.....แล้วฉันเลือกอะไรได้มั้ย~~ เลือกที่จะไม่ค้างได้หรือเปล่า~~ 5555
    #47
    1
    • #47-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:20
      55555 เลือกรอตอนต่อปายยย
      #47-1
  15. #46 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 10:28
    น้องจะโดนแดดเผาไหมเนี่ยย555
    #46
    1
    • #46-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:19
      ใจระแวงเหลือหลาย คงต้องรอตอนต่อปายย
      #46-1
  16. #45 Rindis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 08:18

    อยากกอดน้องรุยอ่า~~~

    #เล่นตัดฉับแบบนี้เลยรึ!!!!

    #45
    1
    • #45-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:18
      ตัดให้ขาดเลยฉับๆ
      #45-1
  17. #44 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 07:51
    ขออีกตอนเถอะนะ ไรท์จ๋า~
    #44
    1
    • #44-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:18
      คงต้องรอค่าาา แง้งง555
      #44-1
  18. #43 Darkness Wolf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:56

    รุย~ ขอกอดมั้ง~ (ขอให้น้องรุยโดนแดดได้ สาธุ)
    #43
    1
    • #43-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:18
      มิดไนท์สลับที่กานนน

      (ลุ้นตอนต่อปายย)
      #43-1
  19. #42 91250 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:53
    เค้่ก็อยากกอดบ้่างอ่าา
    #42
    1
    • #42-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:17
      อยากสลับที่กับมิดไนท์ใจจะขาดเลยค่ะ
      #42-1
  20. #41 ugimigok (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:19

    ตัดได้ละครไทยจริงๆอะไรท์///ขออีกเถอะสักตอนนะ
    #41
    1
    • #41-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:16
      ต้องรอค่าา5555
      #41-1
  21. #40 Fralele (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:17
    ตัดได้....ฮึ่มมม แต่น้องน่าสงสารมากอ่ะ แงงงงง ยัยน้องของพิ่ๆๆๆๆ
    #40
    1
    • #40-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:16
      อยากเข้าไปจุ๊บน้องปลอบใจจะขาดเลยค่ะ
      #40-1
  22. #39 ดาว'วเสาร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:14

    ตัดทำไม~~~~

    น้องรุยผู้น่ารักกก

    #39
    1
    • #39-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:15
      ตัดไว้แล้วมาลุ้นกับน้อนรุยในตอนต่อปายย
      #39-1
  23. #38 Dear_iluml (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:07

    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #38
    1
    • #38-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:13

      เย้ จะรีบแต่งเลยค่าา
      #38-1
  24. วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:07
    ทำไมต้องตัดอย่างนี้!!!!!!
    #37
    1
    • #37-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:13
      ตัดดีใช่ม้าาา
      #37-1
  25. #36 BLACK ??? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 06:00
    ไรท์ !!!— ทำไมต้องขัดคะ!😂 อิฉันอ่านต่อ!-- แต่ๆ สู้ๆนะรอตอนต่อไปอยู่~
    #36
    1
    • #36-1 mniwrrs(จากตอนที่ 3)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:12
      ตัดแบบละครไทยยยย

      จะเร่งทำตอนต่อไปเน้อจ้าา
      #36-1