[ My Hero Academia / Boku no Hero Academia & Kimetsu No Yaiba ] แมงมุมไร้เดียงสา - Rui -

ตอนที่ 14 : แมงมุมตัวที่12 : ชายหนุ่มผมฟาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 354 ครั้ง
    16 พ.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

ณ สถานที่สอบปฏิบัติ สนามA

เด็กชายอสูรยืนขนาบข้างโปรฮีโร่พรีเซนไมค์บนหอคอยที่ตั้งสูงหน้าทางเข้าสนามสอบ พลางใช้สายตาสอดส่องประตูอีกด้าน รอผู้เข้าสอบในสนามA ยืนรอไม่นาน ก็ปรากฏเหล่าผู้เข้าสอบชายหญิงในชุดลำลองสบายๆบ้างก็สวมอุปกรณ์บางอย่างเข้ามา เดินเรียงรายมาหยุดหน้าประตูสนามสอบ เหล่าผู้เข้าสอบจับกลุ่มอยู่กัน มีบ้างที่พูดคุยกัน แต่กลับมีบุคคลนึงที่ยืนชิดประตูเพียงคนเดียว ไม่มีใครเข้าใกล้ รุยเหลือบมองอย่างสงสัย แต่ทันทีที่เห็นทรงผมฟูฟ่องสีฟางครีมก็พอเข้าใจขึ้นมาบ้าง

 

 

'มนุษย์อารมณ์เสีย...'

 

 

"เอ้า! เริ่มได้! การต่อสู้หน่ะไม่มีใครมานับถอยหลังให้หรอกนะ!"
กว่าเหล่าผู้เข้าสอบจะรู้ตัวว่าประตูสนามสอบเปิดออก ก็มาจากเสียงของโปรฮีโร่ที่ตะโกนโหวกเวกเสียงดัง อสูรตัวน้อยยู่หน้าเล็กน้อย ยกฝ่ามือขึ้นปิดใบหูจากเสียงดังของผู้ใหญ่ข้างกาย รุยก้มมองลงไปเห็นว่าเหล่าผู้เข้าสอบต่างวิ่งกรูเข้าไปยังสนามสอบ รุยอยากลบภาพตรงหน้าเมื่อครู่ออกเสีย เหมือนเด็กชายจะเห็นดวงตาสีแดงสว่างของชายเจ้าอารมณ์จ้องมาด้วยอารมณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้

 

 

'เขามั่นใจเลย ว่าหากไปชนอีกฝ่ายอีกรอบ คงได้เกิดเรื่องแน่'

 

 

"รุยบอยย ประจำที่ได้เลยจร้าา"
น้ำเสียงอารมณ์ดีของพรีเซนไมค์หันมากล่าวกับเด็กชายอสูร รุยเงยหน้ามองพยักหน้ารับคำสั่ง ฝ่ามือสะบัดไปทางฝั่งสนาม ปล่อยเส้นใยสีขาวบางใสไปยึดเข้ากับเสาอากาศของดาดฟ้าบนตึกหลังนึงที่เป็นของตกแต่งสถานที่สอบ อสูรสีขาวกระโดดขึ้นไปยืนบนเส้นใย เท้าทั้งสองขยับวิ่งบนเส้นใยอย่างชำนาญไม่มีท่าทีเลิ่กลั่ก รุยปล่อยเส้นใยตามตึกไปจนครบ จากนั้นจึงเลือกจุดที่สูงที่สุดเพื่อเฝ้ามองเหล่าผู้เข้าสอบ

 

 

หากถามว่าเหตุใดจึงต้องทำเช่นนี้ เพราะเคยมีอุบัติเหตุที่ผู้เข้าสอบบาดเจ็บสาหัสจากการถูกตึกถล่มทับ ถึงทางUAจะมีฮีโร่สายซัพพอร์ตอย่างรีคัฟเวอร์รี่ เกิร์ล คอยช่วยเหลือรักษาได้ทันเสมอมา แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่พอใจกับพวกตึกราบ้านช่องที่คอยตกลงมา รุยจึงได้หน้าที่ในการมาคอยสังเกตและช่วยเหล่าผู้เข้าสอบจากสิ่งของรอบข้าง ย้ำว่าแค่สิ่งของไม่ใช่จากหุ่นยนต์ทดสอบ ส่วนเรื่องรุยเข้ามานั้นผู้เข้าสอบรู้ไหม แน่นอนว่าไม่มีใครรู้นอกจากเหล่าอาจารย์ของUA
.
.
.
.
.
การสอบดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง มีบ้างที่ตึกหล่นลงมาแต่ผู้เข้าสอบต่างไหวตัวทัน และหลบกันได้เป็นอย่างดี เด็กชายอสูรจ้องมองอย่างเรียบเฉย ก่อนจะเปลี่ยนท่าทีจากยืนเหยียดตรง เป็นการนั่งห้อยขาทั้งสองข้างแทนเพื่อความสบาย

 

 

'ไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่ มนุษย์ที่โลกนี้ความสามารถไม่แพ้เหล่านักล่าอสูรเลย...'
รุยคิดขึ้นในใจ แต่เมื่อพูดถึงนักล่าอสูร ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงใบหน้าของผู้ที่ปลิดชีวิตของเด็กชายด้วยคมดาบสีครามอันเย็นเฉียบ เสาหลักผู้ใช้ปราณวารี ถึงคราแรกจะนึกโกธรแค้น แต่ตอนนี้กลับไม่มีความรู้สึกนั้นอยู่แม้แต่น้อย รู้สึกยินดีเสียด้วยซ้ำ ที่ช่วยปลดปล่อยเขาออกจากความบ้าคลั่งนั่นให้มาเจอสายสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ในโลกนี้

 

 

"เห้อ..."
ลมหายใจพ่นออกมาจากริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้ม รุยถอนหายใจทิ้งความคิดเมื่อครู่ ไม่อยากจะนึกถึงอดีตแสนข่มขืน เพราะตอนนี้เขาอยู่ในโลกที่เขาไร้มลทินแล้ว

 

 

ความรู้สึกผ่อนคลายช่างแสนสั้น เมื่อรู้สึกถึงแรงระเบิดจากทางด้านหลัง อสูรสีขาวสะดุ้งโหยงหันขวับไปมองทางต้นเสียง พบว่าทางนั้นมีแรงระเบิดพวยพุ่งขึ้นติดต่อกันจนตึกราบ้านช่องถล่มกันให้วุ่น

 

 

เด็กชายพ่นลมหายใจอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ใช่การผ่อนคลายแต่เป็นการเหนื่อยใจต่างหาก รุยลุกขึ้นยืนบนเส้นใย ก่อนจะกระโดดไปยังเส้นใยแต่ละเส้นให้ไปถึงจุดหมายตรงระเบิดนั่น
.
.
.
.
.
ใช้เวลาไม่นานก็พุ่งตัวมาถึง เด็กชายเว้นระยะห่างจากที่เกิดเหตุ ให้พอที่สายตามองเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าได้ แต่ด้วยควันสีดำประกอบกับฝุ่นลอยคล้ะคลุ้ง อสูรน้อยแทบจะมองไม่เห็นจึงจำในต้องเดินเข้าไปประชิดที่เกิดเหตุ และแย่ที่สุดเขาต้องลงไปเดินบนพื้น ที่เสี่องต่อการถูกพบเจอ

 

 

รุยหลบหลังกำแพงของตึกๆนึง ค่อยๆชะเง้อใบหน้าออกมามองต้นเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เมื่อดวงตาสีฟ้าเทาได้เห็นก็เข้าใจได้ทันที

 

 

"ตายซะ! ฮ่าฮ่า!"
คำพูดรุนแรงก้าวร้าวตะโกนออกมาสุดเสียงท่ามกลางระเบิดจากฝ่ามือที่ตนเป็นคนสร้าง รอบข้างมีซากหุ่นยนต์นอนกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นที่เป็นผลงานของเจ้าของเสียง ชายหนุ่มผมฟาง คนคนเดียวกันกับที่รุยไปชนเข้า

 

 

แรงระเบิดยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ พอๆกับที่หุ่นยนต์เคลื่อนตัวเข้ามาหา ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดหย่อน เด็กชายหลังกำแพงจ้องมองนิ่งงัน

 

 

'นี่หน่ะเหรอ อัตลักษณ์ของเจ้ามนุษย์อารมณ์หงุดหงิด...'
ระหว่างที่เด็กชายกำลังมองดูภาพตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ ก็ไม่ทันได้รู้ตัวได้เลยว่าตัวของอสูรน้อยได้ถูกพบเจอเข้าซะแล้ว

 

 

ชายหนุ่มผมฟาง ยกแขนขึ้นปาดเหงื่อบนศีรษะไล่ความเหนื่อยล้าออก ดวงตาสีแดงสว่างมองเหล่าเศษซากหุ่นยนต์แต่ละตัวไปมา แต่พลันสายตาของตนก็ไปสะดุดเข้ากับบางสิ่งหลังกำแพง

 

 

ไม่ มันไม่ใช่หุ่นยนต์ทดสอบสีเขียวใหญ่โต สิ่งนั้นคือเด็กชายร่างเล็กเรือนผมสีขาวม่วงไลแลค ผิวสีขาวซีด ดวงตาสีฟ้าเทาและดวงตานอกสีแดงเข้ม กำลังจดจ้องมายังชายผมฟาง ชายผมฟางจดจำใบหน้ารูปร่างนั้นได้แทบจะทันที เจ้าคนที่เขาชน และชนเขาไป

 

 

"เห้ย! ไอเปี๊ยกขาว แกเข้ามาได้ไงฟร่ะ!"
ชายผมฟางไม่รู้ชื่อของรุย จึงเรียกด้วยฉายาที่เขาตั้งให้ตั้งแต่แรกเห็น อสูรตัวน้อยสะดุ้งขึ้น เหมือนจะตั้งสติขึ้นมาได้ รุยถอยหลบออกจากกำแพงรีบวิ่งไปอีกทางเพื่อหลบเจ้าตัว แต่มีหรือที่ชายผมฟางจะไม่ไล่ตาม

 

 

'นี่เขาพลาดรึ!'
เด็กชายอสูรพึมพำในใจอย่างร้อนรน พร้อมกับโทษตัวเองที่สะเพร่า รุยไม่ค่อยคิดมากเรื่องที่ชายผมฟางจะตามเจอ เพราะรุยเป็นอสูรความเร็วความว่องไวมันต่างชั้นกันอยู่แล้ว แต่หากตัวของรุยยังคงวิ่งบนพื้นส่งเสียงของรองเท้ากระทบกับพื้นเป็นระยะแบบนี้ อีกฝ่ายคงไม่ละความพยายามเป็นแน่

 

 

อสูรสีขาวตัวน้อยพุ่งตัวกระโดดขึ้นไปบนกำแพงนึง สลับกับกำแพงอีกด้าน เพื่อดีดตัวขึ้นไปให้สูงเท่ากับเส้นใยที่ตนตั้งยึดไว้ กระโดดไปได้ไม่นานร่างเล็กก็สามารถขึ้นมายืนบนเส้นใยได้สำเร็จ ก่อนจะก้มมองลงมาดูชายผมฟางที่หันซ้ายขวาให้วุ่นเพื่อหาบางอย่าง และบางอย่างที่ว่าน่าจะเป็นตัวของรุย

 

 

"ไอเปี๊ยก! แกอยู่ไหนวะ ออกมานะเว้ยย!!!"
ชายผมฟางโวยวายด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวลั่น พร้อมกับอาละวาดสาดอัตลักษณ์ระเบิดไปทั่ว รุยจ้องมองด้วยความเรียบเฉยก่อนจะถอนหายอย่างเหนื่อยใจ อสูรน้อยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตามหาเจอ รีบพุ่งตัวไปยังที่อื่นแทน

 

 

'คงไม่ต้องสังเกตมนุษย์นี่หรอก คงจะเอาตัวรอดเองได้....'
.
.
.
.
.
เวลาการสอบปฏิบัติดำเนินไปจนหมดเวลา เหล่าผู้เข้าสอบบางคนก็แทบไม่มีบาดแผลมีแค่เล็กๆน้อยๆอย่างรอยถลอก ส่วนน้อยที่มีแผลใหญ่ แต่ก็ได้รีคัฟเวอร์รี่ เกิร์ล เข้ามารักษาในสนามสอบด้วยการแจกขนมบางอย่างให้ รุยไม่เข้าใจหรอกว่าสิ่งนั้นคืออะไร และเขาก็ไม่คิดที่จะสนใจด้วย เพราะเขามีงานที่จะต้องทำต่อ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หลังจากการสังเกตการสอบปฏิบัติของสนามAจบลง ร่างของอสูร(อดีต)ข้างแรมลำดับ5 ได้พาร่างของตนเดินมายังห้องมอนิเตอร์ที่สังเกตการณ์ในการสอบ ทันทีที่เปิดประตูออกก็เห็นกองเอกสารวางอยู่ตรงมุมห้อง และนั่นก็เป็นงานของรุย ขนย้ายเอกสารทุกๆครั้งหลังการสอบแต่ละสนาม เด็กชายไม่รอช้าเดินตรงเข้าไปหอบเอกสารมาถือไว้เตรียมเดินออกจากห้องไป แต่ก่อนจะออกไปก็เห็นไอซาวะหันมาโบกมือเล็กน้อยให้เป็นการให้กำลังใจ รุยยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหุบอย่างรวดเร็วและถือเอกสารออกจากห้องไปทิ้งให้โปรฮีโร่อิเรเซอร์เฮดชะงักค้างไปชั่วครู่

 

 

'เด็กนี่ยิ้มเก่งขึ้นรึเปล่านะ แต่ก็...น่ารักดี...'
.
.
.
.
.
บนทางเดินของตึกในUA ร่างเล็กสีขาวกำลังถือกองเอกสารในมืออย่างตั้งอกตั้งใจ มองกองเอกสารในมืออย่างนึกสงสัยว่ามันคืออะไร รุยจึงถือวิสาสะลองอ่านดูแผ่นบนสุด จึงได้รู้ว่ามันเป็นแบบประเมินคะแนนในการสอบของแต่ละคนที่ได้จากการสอบปฏิบัติ ก็ไม่ค่อยน่าตกใจเสียเท่าไหร่ ดูสมเหตุสมผลดี โดยจุดหมายปลายทางของเอกสารนี่คือ ห้องประชุมของเหล่าอาจารย์

 

 

เด็กชายที่กำลังสนใจเอกสารในมืออยู่ จู่ๆก็ถูกขัดด้วยเสียงเรียกอันคุ้นเคยและไม่นึกอยากจะได้ยินรึพบเจอแม้แต่น้อย

 

 

"ไอเปี๊ยกขาว!"

 

 

'เจ้ามนุษย์ขี้หงุดหงิด....'

ต้นเสียงเรียกดังมาจากด้านหน้าคงเพราะการสอบของอีกฝ่ายเสร็จสิ้นแล้ว อีกฝ่ายจึงออกมาเดินเพ่นพ่านแบบนี้ รุยรู้ดีหากหยุดเดินและเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ต้องถูกหาเรื่องเป็นแน่ เด็กชายอสูรจึงทำท่าทีเมินเสียงเรียกนั้น กอดเอกสารในมือแน่น เดินหลบชายผมฟางไปอีกทางนึง แต่แทนที่จะเป็นการเลี่ยงกลายเป็นการที่ทำให้ชายผมฟางหงุดหงิดกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

 

 

"ไอเปี๊ยกอย่ามาเมินนะเฟ้ย! ฉันมีเรื่องจะคุยกับแกนะ!"
ชายผมฟางตะโกนด้วยความหงุดหงิดกับท่าทีของเด็กชายร่างเล็ก และยังคงเหมือนเดิมรุยเมินอีกฝ่าย ราวกับว่าเสียงคำพูดนั่นเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ชายผมฟางหมดความอดทนจึงใช้มือเข้ามากระชากคอเสื้อของเด็กชายร่างสีขาวขึ้นจนตัวลอย

 

 

"!!!!"
รุยสะดุ้งตกใจเมื่อรู้สึกถึงแรงดึงจากด้านหลัง จนเท้าลอยขึ้นไม่สัมผัสกับพื้นทางเดิน อสูรน้อยหันขวับไปต้นเหตุของแรงดึงนั้น เป็นชายผมฟางที่ยิ้มร่าอย่างสะใจมาทางเขา รุยมุ่ยหน้าลงแสดงความไม่พอใจขึ้นทันที

 

 

"วางผมลงเดี๋ยวนี้ครับ ผมมีงานต้องทำ"
น้ำเสียงเย็นชาราบเรียบกล่าวออกมาหวังกดดันให้อีกฝ่ายเข้าใจและทำตามที่เด็กชายพูด แต่ด้วยสถานะที่เหมือนเป็นจำเลยทำให้คำพูดของเด็กชายแทบไม่มีอิทธิพลอะไร

 

 

"ห๊ะ พูดได้แล้วรึไง นึกว่าเป็นใบ้แล้วซะอีกแกเนี่ย ฮ่าๆ"
คำพูดหยอกล้อออกไปทางเยาะเย้ยของอีกฝ่ายดังขึ้น ชายผมฟางยืนใบหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของเด็กชาย ใช้สายตาจ้องเขม่งเข้าไปในดวงตาของเด็กชายอสูรพร้อมทั้งขบขันอย่างอารมณ์ดี

 

 

รุยจ้องดวงตานั้นกลับ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ หากไม่พูดคุยให้จบๆอีกฝ่ายคงไม่ปล่อยเขาออกเป็นแน่

 

 

"คุณมีเรื่องจะคุยไม่ใช่เหรอ วางผมลงก่อน แล้วผมจะคุย"
คำพูดคำจามีเหตุผลกล่าวออกมา ชายผมฟางที่ได้ยินขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย นึกเห็นด้วยกับที่ร่างเล็กพูด หากร่างเล็กในมือนี่ยังห้อยตัวต่องแต่งลอยบนอากาศอยู่อย่างนี้ คงจะพูดคุยได้ยาก ชายผมฟางจึงทำตามปล่อยมือออกจากคอเสื้อร่างเล็กลง

 

 

ทันทีที่ลงมาถึงพื้น รุยก็รีบดูเอกสารทันทีว่ามีรอยยับหรือไม่ แต่ดูแล้วก็ยังสภาพดีครบถ้วน รุยจึงหันมาเผชิญหน้าตรงๆกับชายผมฟาง เพื่อดูว่าอีกฝ่ายมีเรื่องอะไรกันแน่

 

 

'คงไม่ใช่เรื่องตอนสอบหรอกนะ...'

 

 

"ฉันเห็นแกในสนามสอบ แกเข้าไปทำอะไรห๊ะ!"
เหมือนชะตาไม่เป็นใจ ราวกับสนุกที่ได้กลั่นแกล้งเด็กชาย รุยเม้มริมฝีปากหลบสายตาของชายผมฟาง พยายามคิดหาคำพูดโกหกสักคำเพื่อตัดปัญหา แต่เหมือนเป็นการยั่วโมโหเสียมากกว่า

 

 

"คุณตาฝาดไปเองรึปะ---"

 

 

"จะโกหกก็ทำให้เนียนหน่อยสิวะ ไอเปี๊ยกขาว!"
คำพูดถูกขัด ไม่ทันได้จบประโยคก็ถูกชายผมฟางตะคอกใส่พร้อมกับฝ่ามือหยาบที่เข้ามาประกบแก้มนิ่มสีขาวทั้งสองข้างดังแปะ บังคับให้ใบหน้าเล็กหันมาจ้องตา

 

 

ชายผมฟางหงุดหงิดเป็นเท่าตัวกับร่างเล็กที่ตอบคำถามเขาด้วยกิริยาเม้มปากเอย หลบสายตา ใครไม่รู้ว่าท่าทีแบบนี้มันโกหกก็บ้าแล้วหล่ะ แต่เจ้าตัวเด็กชายก็ไม่มีท่าทีเดือดร้อนอะไร สะบัดใบหน้าหนีจากฝ่ามือหยาบรีบหันหลังเดินจากไปเงียบๆ คร้านต่อล้อต่อเถียงด้วย และนั่นทำให้ชายผมฟางพลาดทำบางอย่างลงไป

 

 

ฟึบ!

 

 

กองเอกสารสีขาวปลิวว่อนบนทางเดิน อสูรน้อยชะงักยืนนิ่งค้าง ตกใจกับภาพตรงหน้า เมื่อกองเอกสารที่ตนถือมาหล่นลงจากมือ โดยฝีมือของชายผมฟาง

 

 

ชายผมฟางชะงักขึ้นเหมือนกัน ฝ่ามือที่ตอนแรกจะเข้าไปดึงตัวร่างเล็กสีขาวกลายเป็นไปปัดเข้ากับเอกสารในมือของร่างเล็กแทน เขาไม่ได้ตั้งใจ แต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคออยู่อย่างชาย บาคุโก คัตสึกิ แทนที่จะพูดคำขอโทษมันกลายเป็นคำอื่นเสียแทน

 

 

"อย่ามาเมินฉันนะเว้ย!"
นั่นแหละคำพูดแทนคำขอโทษของชายอย่างบาคุโก คัตสึกิ อสูรน้อยตีหน้าโกธรขึ้นทันที เขาไม่โกธรหากอีกฝ่ายจะว่ารึทำอะไรเขา แต่อย่ามาทำให้งานที่เขารับมอบหมายมาติดหางเล่ไปด้วย รุยหันขวับมาทางชายผมฟาง ผายนิ้วออกปล่อยเส้นใยสีขาวออกมาสะบัดทาบกลางลำตัวของอีกฝ่าย ก่อนจะดันเส้นใยให้ไปยึดติดกับเพดาน

 

 

"เห้ย! อะไรกันวะเนี่ยย!!!"
บาคุโกโวยวายขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆร่างของเขาก็ลอยขึ้นมาติดบนเพดาน เหมือนมีอะไรติดอยู่ที่ลำตัว ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่มีแววที่จะหลุดออก รุยยืนมองสภาพอีกฝ่ายหรี่ตามองด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะหันตัวมาก้มเก็บเอกสารที่หล่นกระจัดกระจาย ไม่สนใจเสียงโวยวายของคนที่ติดแหง่กบนเพดาน อสูรสีขาวถือกองเอกสารขึ้นอีกครั้งก่อนจะเดินหายออกไป ทิ้งให้ชายผมฟางอยู่ตรงนั้นไปยาวๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ณ สถานที่สอบปฏิบัติ สนามB

 

 

"รุยบอย ทำไมทำหน้างั้นหล่ะ หื้มม?"
เจ้าของชื่อหันมามองคนถาม ก่อนจะรู้ตัวว่าตนนั้นทำหน้ายู่มาได้สักพักแล้ว เด็กชายคลายใบหน้าเข้าสู่ใบหน้าเดิมที่เรียบเฉย และกล่าวขอโทษต่อพรีเซนไมค์ที่ตนมีสีหน้าแบบเมื่อครู่

 

 

"ผมขอตัวไปประจำที่ก่อนนะครับ"
อสูรสีขาวกล่าวขอตัวพร้อมกับโค้งตัวตามมารยาท ก่อนร่างเล็กจะโดดออกจากหอคอยหน้าสนามสอบเข้าไปเตรียมตัวด้านในสนามสอบ
.
.
.
.
.
ร่างเล็กสีขาวในชุดเครื่องแบบนักเรียนUA นั่งปิดดวงตาอยู่บนเส้ยใยสีขาวใสอย่างผ่อนคลาย ปล่อยให้ความคิดอันแสนว่างเปล่าอยู่ในหัว แต่ความคิดอันว่างเปล่า ก็ปรากฏใบหน้าของชายผมฟางอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมา เปลือกตาสีขาวซีดเบิกขึ้นอย่างตกใจ สะบัดใบหน้าไล่ความคิดนั่นออก

 

 

'เจ้ามนุษย์นั่น นึกแล้วน่าโมโหนัก'
อสูรตัวน้อยเม้มริมฝีปาก ยู่หน้าด้วยความโมโห แต่ไม่นานก็คลายมันลง เด็กชายที่พึ่งจะรู้ตัวว่าตนนั้นมีความรู้สึกโมโหขึ้นมาจึงได้ใช้นิ้วมือเล็กหยิกบนฝ่ามือเพื่อเตือนสติ ที่ทำแบบนี้เพราะตัวของเด็กชายเคยสัญญากับตนเองไว้ว่าจะไม่โกธรเกลียดมนุษย์หรือทำร้ายมนุษย์อีกเด็ดขาด

 

 

'เรามัดเขาไว้บนเพดานนิ...ตอนนี้จะเป็นอะไรรึเปล่า...'
หลังจากคิดได้ ใบหน้าก็เข้าสู่ความเศร้ารู้สึกผิดขึ้นมา ถึงอีกฝ่ายจะทำเอกสารหล่นพื้น แต่เขาไม่ควรจะลงไม้ลงมือกับมนุษย์ อีกฝ่ายคงไม่ได้ตั้งใจ รุยคิดเช่นนั้น

 

 

ครืนน

 

 

เสียงครืนดังไปทั่วสนาม เด็กชายหลุดออกจากความคิดหันมองทางต้นเสียง เป็นประตูบานสูงใหญ่ที่เปิดออก ปล่อยให้ผู้เข้าสอบแห่งสนามBเข้ามาเก็บแต้ม และรวมถึงเหล่าหุ่นยนต์ทดสอบที่กระจายตัวออกหาผู้เข้าสอบ รุยมองภาพเหล่านั้นอย่างเรียบเฉยไม่มีท่าทีอะไร แต่สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับบุคคลที่เดินเดี่ยวมาหลังสุด ชายเรือนผมสีเขียวสาหร่าย ใบหน้าตกกระ มิโดริยะ อิซึคุ

 

 

อสูรสีขาวของอีกฝ่ายอย่างคุ้นเคย จดจ้องเฝ้ามองว่าอัตลักษณ์อีกฝ่ายจะเป็นแบบไหน แต่ผิดคาด เมื่อหุ่นยนต์ทดสอบ1คะแนนตัวนึงเคลื่อนตัวเข้าใส่อีกฝ่าย อีกฝ่ายกลับแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาพร้อมกับร่างกายที่สั่นเทา ท้ายที่สุดหุ่นยนต์ตัวนั้นก็ถูกผู้เข้าสอบคนอื่นตัดหน้าชิงไป

 

 

รุยเลิกคิ้วนึกสงสัย กับท่าทีของมิโดริยะ ทั้งที่เมื่อเช้าดูร่าเริงเตรียมพร้อม แต่เมื่อมาเจอกลับแสดงความหวาดกลัวออกมา แต่มันก็แค่ความสงสัย ไม่ได้ตื่นตกใจอะไร การที่มนุษย์จะแสดงสัญชาตญาณของความกลัวออกมา ล้วนเป็นเรื่องปกติ

 

 

''หวาดกลัวงั้นรึ..."
เด็กชายอสูรพึมพำขึ้นมาเบาๆ การที่มิโดริยะหวาดกลัวกับหุ่นยนต์ หากได้รู้ว่ารุยเป็นอสูรและอสูรคืออะไรแล้วหล่ะก็ คงหวาดกลัวไม่แพ้กัน อสูรตัวน้อยแสดงความเศร้าผ่านใบหน้าออกมาชั่ววูบนึง ก่อนจะถอนหายใจละทิ้งมันไป

 

 

'แล้วเขาจะคาดหวังอะไรหล่ะ อยากมีเพื่อนรึ น่าสมเพชสิ้นดี'
คำพูดในใจตอกย้ำให้ตนเองเจ็บปวด แต่มันก็สอนให้เด็กชายอยู่ในสถานะของความเป็นจริง ถึงมันจะเจ็บปวดแต่ก็คือความจริง

 

 

รุยคร้านจะสนใจความเจ็บปวดอันน่าขันของตน หันมาให้ความสนใจหุ่นยนต์ศูนย์คะแนนที่ค่อยๆเคลื่อนตัวมาเรื่อยๆ ผู้เข้าสอบที่อยู่ใกล้กับมัน ก็รีบถีบฝ่าเท้าหนีอย่างไว ส่วนมิโดริยะนั้นกำลังนั่งขาสั่นอย่างหวาดกลัวเป็นเท่าตัวเมื่อเห็นขนาดของหุ่นยนต์ศูนย์คะแนน

 

 

เหล่าผู้เข้าสอบคนอื่นวิ่งหนีกันให้วุ่น ไม่สนใจคนรอบข้าง ผ่านตัวมิโดริยะที่นั่งไม่มีแรงวิ่งหนี ดวงตาสีฟ้าเท่าหม่นลงด้วยอารมณ์ขุ่นมัวยามจ้องมองภาพตรงหน้า

 

 

'เมื่อเจอสิ่งที่หน้าหวาดกลัว มนุษย์นั้นจักเผยธาตุแท้ออกมา นั่นคือ ความเห็นแก่ตัวหรือจะเรียกให้สวยหรูก็การเอาตัวรอด'

 

 

ระหว่างจ้องมองผู้เข้าสอบที่วิ่งไป สายตาก็หันมามองหุ่นยนต์ศูนย์คะแนน แต่ว่ายิ่งไปกว่านั้นมีบางสิ่งอยู่ใต้แผ่นหินตรงเท้าของหุ่นยนต์ศูนย์คะแนน

 

 

ร่างของหญิงสายที่ขาถูกทับด้วยแผ่นหินจนขยับไปไหนไม่ได้

 

 

รุยเบิกตาโพลงด้วบความตกใจ นี่เขาคลาดสายตาจนหน้าที่ผิดพลาดงั้นหรือ รุยสบถขึ้นในใจอย่างโทษตัวเอง แต่นี่ไม่ใช่เวลา เด็กชายอสูรยืนขึ้นเต็มความสูง ง้างฝ่ามือเตรียมปล่อยเส้นใยพุ่งตรงไปหาหญิงสาวใต้แผ่นหินเพื่อดึงตัวออกมา แต่ความตั้งใจนั้นก็ถูกขัดทั้งหมด ร่างของชายผู้หนึ่งวิ่งตรงมายังหญิงสาวใต้แผ่นหิน

 

 

'คุณมิโดริยะ จะทำอะไร---'
คิดข้อสงสัยไม่ทันจบ คำตอบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของอสูร มิโดริยะกระโดดดีดตัวขึ้นสูงจนอยู่ระดับเดียวกับหน้าของหุ่นยนต์ศูนย์แนน ก่อนจะพุ่งหมัดตรงใส่หน้าของหุ่นยนต์จนแตกและกระเด็นล่มลงไปนอนในหมัดเดียว ภาพนั้นไม่ได้สร้างแค่ความตกใจให้อสูรสีขาวแต่รวมถึงทุกคนในสนามสอบ

 

 

ความคิดเรื่องความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ ความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณถูกตบเข้าฉาดใหญ่จนอสูรสีเขาหยุดนิ่งไป เพราะมันได้ถูกเปลี่ยนโดยชายผมสาหร่ายที่ขลาดกลัวในคราแรก แต่ตอนนี้กลับเป็นผู้ที่เข้าไปช่วยเหลือหญิงสาว และจัดการกับหุ่นยนต์จนหมอบไป

 

 

แต่ก็ดูเหมือนว่าร่างของชายผมสีเขียวกำลังร่วงลงพื้น รุยตั้งสติขึ้นก่อนจะปล่อยเส้นใยเข้าไปรับตัวของอีกฝ่ายก่อนจะตกลงสู่พื้น เขาจะถือว่านี่คืออุบัติเหตุไปก่อนละกัน เพราะร่างของมิโดริยะนั้นเหมือนกระดูกจะแตกไปทั้งร่าง อาการหนักสุดน่าจะเป็นลำแขนข้างที่ต่อยไปเพราะมันไหม้ไปทั้งแขนแล้ว แต่รุยก็ไม่ลืมที่จะใช้เส้นใยจากมืออีกข้างดึงเอาแผ่นหินที่รับร่างของหญิงสาวออก เด็กชายอสูรตัดขาดเส้นใยจากปลายนิ้วออกปล่อยให้เส้นใยยึดติดกับกำแพงพยุงร่างของมิโดริยะ ส่วนตัวเขาจะถอยออก เผื่อมีคนมาเห็นเนื่องจากจุดที่เขาอยู่มันใกล้กับที่เกิดเหตุมาก เรื่องคนเจ็บอสูรน้อยเห็นที่ทางเข้าแล้วว่าฮีโร่สายซัพพอร์ตรีคัฟเวอร์รี่ เกิร์ลกำลังเดินมา จึงไม่มีเรื่องน่าเป็นห่วงรึให้เด็กชายทำแล้ว

 

 

"หมดเวลาสอบจร้าาาาา"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
__________________________________________________________________________

จบจ้าาาา สั้นไปหน่อย ขอโทษล่วงหน้าด้วยนะคะ แต่ใดๆคือ ไรท์สอบเสร็จแล้วปิดเทอมแล้วด้วยจร้าาาาาาาาา กรี๊ดดดดดดดด (ถึงจริงๆจะปิดไม่กี่วันก็เถอะ)
ขออภัยอีกครั้งที่มาช้านะคะ^^ พอดีสมองตันหน่อยๆ แต่ก็งอกตอนนี้มาได้สำเร็จ

 

 

มาที่เนื้อหากันดีกว่า จะเห็นได้ว่าตอนนี้ไรท์เน้นไปทางโมเม้นของพ่อหัวร้อนบาคุโกว(โมเม้นรึเอาบาคุโกวมาแกงหว่าา แหะๆ)
ใครที่ยังสงสัยว่าน้องรุยเขาไปทำอะไรในสถานที่สอบ นั่นก็เพราะว่า รุยนั้นได้รับมอบหมายให้มาช่วยดูเหล่าผู้เข้าสอบกับพรีเซนไมค์ แต่พรีเซนไมค์ก็มีหน้าที่อธิบายนักเรียนในการสอบและปล่อยตัวเข้าสอบแล้ว ไรท์จึงให้น้องมาทำหน้าที่นี้ค่ะ

 

 

อ้าว! แล้วจะไม่เป็นการให้ท้ายผู้เข้าสอบเหรอ? นั่นก็เพราะจะให้น้องรุยไปช่วยแบบลับๆ จะช่วยเฉพาะอุบัติเหตุจริงๆเท่านั้นหรือจากตึกหล่นทับรึอะไรแล้วแต่ (แบบอีกนิดจะตายแล้วอ่ะ) แต่หากสู้กับหุ่นยนต์ไม่ไหว อันนี้ตัวใครตัวมันน้องไม่ช่วยจ้า555

 

 

แต่!(ยังจะมีอีก=_=)หากจะตายจริงๆ น้องรุยก็แค่จับมัดตัวผู้เข้าสอบและโยนออกสวยๆทำเหมือนกับโดนหุ่นยนต์ตบออก(จะตายเร็วขึ้นไหมนั่น)

 

 

ถามว่าทำไมไรท์มีความคิดให้น้องมีหน้าที่นี้ คือตอนไรท์ดูเมะก็คิดนะว่าการสอบUAนี่กะให้เด็กตายกันชัดๆ เลยเอาน้องรุยไว้กันเหนียวค่ะ

 

 

รีดผู้น่ารักมีคำถามหรือไม่โอเคตรงจุดไหนสามารถคอมเม้นบอกไรท์ได้เลยจ้า(รึจะมาหวีดน้อยรุยก็ได้ อิอิ)

 

 

ปล.ขอบคุณที่ติดตามกันมานะคะ ไรท์จะแต่งต่อปายเด้อออ//ไหว้ย่อรีด

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 354 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #464 Nura_Riku (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 04:22
    เดี๋ยวถีบยอดหน้าเลยนิอิหมาปอม อย่ามายุ่งกับน้องรุยนะเฟ้ยยย!!!
    #464
    1
    • #464-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:18
      พ่อระเบิดอย่างหมาปอมโนสนโนแคร์ค่ะ5555
      #464-1
  2. #461 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 11:33
    คัตจังซึนมากๆระวังน้องไม่สนนะ
    #461
    1
    • #461-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:16
      รอสมน้ำหน้า---//ระเบิดลงบ้าน
      #461-1
  3. #452 I-Love-Anime (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 17:39
    เย้~ไรท์มาต่อแล้ววววว ติดตามค่า~
    #452
    1
    • #452-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:13
      แง่ง ขอบคุณนะคะ น่ารักมากเยย
      #452-1
  4. #448 JirajedPhakdeeto (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 23:05

    ฮือชอบ น่ารักน่าเอ็นดู กรุ๊งกริ๊งดุ้งดิ้ง
    #448
    1
    • #448-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:11
      น้องใสๆ หมาปอมต่างหากที่ผิด555
      #448-1
  5. #447 Rindis (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 19:53

    คำเดียวให้หมาปอม "สมควร" 😂😂😂

    #447
    1
    • #447-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 07:10
      ไรท์นี่ซะใจมากค่ะ คิ้กค้าก555
      #447-1
  6. #445 ayazz2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 14:34

    ไอเจ้าหมาอย่ารังแกน้องงงงง
    #445
    1
    • #445-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:55
      ตัวเล็กๆน่ารังแกดีค่ะ555
      #445-1
  7. #444 Mamushi.;-; (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 14:31

    ในความแกล้งก็แฝงไปด้วยความเอ็นดู ไอซาวะซัง~เรือนี้ดีจริงๆ
    #444
    2
    • #444-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:55
      หยอกให้รัก(?)
      #444-1
  8. #442 Fairy Lady (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 12:20

    หนูรุยลูกแม่ ถ้านังหมาปอมนิสัยไม่ดีขี้ซึนทำอะไรหนูอีกจับเค้ามัดเส้นใยแล้วโยนลงหน้าผาที่USJได้เลยนะลูกแม่ น้องน่ารักน้องไม่ผิด!!
    #442
    1
    • #442-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:54
      น้องคิดหนักเลยค่ะ ไม่กล้าทำ555
      #442-1
  9. #441 tingtingg4213 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 12:20
    ตอนแรกจะโกรธพ่อหมาปอมนะ แต่พอเห็นการกระทำแบบหิ้วน้องตัวลอย น้วยแก้ม แล้วมันแบบ..เอ็นดูเขาล่ะสิ~~ อยากน้วยเขาละสิ~~ อยากให้เขาสนใจใช่มะ~~ 555555
    #441
    1
    • #441-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:54
      ปากอย่างใจอย่างง พ่อหมาปอมซึน~~
      #441-1
  10. #440 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 12:17

    เดี๋ยวแม่ตีเจ้าหัวเม่นให้นะลูก!
    บังอาจมากกกกกก
    #440
    1
    • #440-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:53
      น้องฝากมาบอกว่าระวังระเบิดด้วยนะคะ555
      #440-1
  11. #439 lastorder20001 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 11:35

    นังหมาปอม บังอาจบีบแก้มน้องรุยเหรอ!!!! //อยากจับมั่งอะ คงนุ่มน่าดู อิจเหลือเกิ๊นน!!! ไม่ใช่สิ!!! เราจะอิจฉาไม่ได้!! ไม่ได้..นะ แต่ก็อยากจับมั่งอะ ไม่ได้สิ นังหมาปอมมันมีเจตนาจะทำร้ายเราจะอิจไม่ได้
    #439
    1
    • #439-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:52
      อยากจับในฐานะคนที่เอ็นดู แต่ก็กลัวผปค.เขา//มองไอซาวะ
      #439-1
  12. #438 491017 โซน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 11:01

    รออ่านต่อค่ะไรท์~
    #438
    1
    • #438-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:51
      จะรีบปั่นนะเตงง
      #438-1
  13. #437 @A.S.E. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:41

    มัดหมาปอมถ่วงน้ำเลยลูกรุย!!
    #437
    1
    • #437-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:51
      น้องไม่กล้าท้ามมม555
      #437-1
  14. #436 Aimarea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:30
    มีน้องรุยมากันอีกก็ปลอดภัยแล้วแต่ในเมะนี่ไม่รู้จะมีคนมาช่วยแบบลับๆอย่างที่น้องรุยทำรึป่าวนะ
    #436
    1
    • #436-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:51
      อันนี้ไรท์ก็ไม่รู้ แต่ขอปาดเอาหน้าที่ไปก่อนนะคะ555
      #436-1
  15. #435 pitchypai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:03

    รอนะคะ

    #435
    1
    • #435-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 18:50
      ค่า จะรีบปั่นตอนต่อไปน้าา
      #435-1
  16. #434 นภพรรษภรณ์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 09:24
    ก็จริงของไรท์ ตอนสอบคือเหมือนปล่อยเด็กมากตาย5555
    #434
    2
    • #434-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 09:50
      ดูอนิเมะไป ไรท์ก็คิดนะคะ555 UAเว้ยยกะให้คนเข้าสอบตายชัดๆ
      #434-1
  17. #433 dbdyytu123 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 07:24
    กำลังคิดถึงย้อนอ่านตอนเก่าเลย
    #433
    1
    • #433-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 09:49
      ไรท์จะมาปั่นบ่อยๆนะคะ^^
      #433-1
  18. #432 Rimurusama bunsai!! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 06:03
    พี่ไอละก็กว่าจะมาอัพก็นานอีกอ่ะแต่ชั่งเหอะมาอัพให้อ่านก็ดีใจแล้วค่ะ
    #432
    1
    • #432-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 09:49

      แง่งง จะมาบ่อยขึ้นน้าาา
      #432-1
  19. #431 knunkim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 04:00
    คัตจังต้องเปลี่ยนจากพูดขอบคุณตรงที่ทำเอกสารตกเป็นขอโทษสิ
    #431
    1
    • #431-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 04:02
      แง่งง ขอโทษด้วยนะคะ แก้เรียบร้อยย ขอบคุณที่บอกนะคะ^^
      #431-1
  20. #430 fairys (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 03:45

    เยส!! ในที่สุดไรท์ก็อัพเเล้ว
    #430
    1
    • #430-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 04:03
      จะรีบมาต่อน้าา
      #430-1
  21. #429 CFer (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 03:31

    ในที่สุด!
    #429
    1
    • #429-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:43
      รีดนอนก๊อนนนน555 เร็วกันเหลือเกินค่ะ ไรท์หัวใจจะวาย
      #429-1
  22. #428 Dear_iluml (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 03:18
    ในที่สุด!!ไรท์ก็อัพแล้ว!!!
    #428
    1
    • #428-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:43
      โห เร็วมากค่ะ555//ตกใจ
      #428-1