[ My Hero Academia / Boku no Hero Academia & Kimetsu No Yaiba ] แมงมุมไร้เดียงสา - Rui -

ตอนที่ 13 : แมงมุมตัวที่11 : ชายหนุ่มผมสาหร่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 464 ครั้ง
    4 พ.ย. 63

   การหลับไหลอันยาวนาน ถูกรบกวนด้วยแสงเล็กๆจากดวงอาทิตย์ที่ยังไม่ทันได้ขึ้นฟากฟ้าได้เต็มดวง แต่ถึงกระนั้นมันก็มากพอที่จะทำให้ร่างเล็กผิวขาวเผือก เส้นผมสีหงอกแซมด้วยประกายสีซีดไลแลค บนเตียงฟูกนอนสีขาวรู้สึกตัว ลืมตาตื่นจากการหลับไหลที่ดำเนินมาทั้งคืน

 

 

ร่างเล็กกระพริบตาถี่เพื่อปรับสายตาจากอาการง่วงนอนที่ติดค้าง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันไปจัดเก็บเตียงนอนให้เรียบร้อย ไม่ลืมที่ตะเหลือบมองนาฬิกาเรือนนึงบนผนังที่แสดงเวลาอยู่

 

 

'ยังเหลือเวลาอีกมาก...'

 

 

เด็กชายเดินตรงออกมาจากห้องนอน ค่อยๆลงบันไดทีละขั้นไปยังชั้นล่างเพื่อตรงไปเข้าห้องน้ำ 
นิ้วมือสีขาวหมุนกลอนประตูแง้มออก และแทรกตัวเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ลืมที่จะปิดประตู จากนั้นจึงค่อยๆปลดชุดนอนทีละชิ้นเพื่อนเตรียมตัวอาบน้ำ
.
.
.
.
.

 

หลังการอาบน้ำแสนผ่อนคลายผ่านไป เด็กชายได้นึกเสียดายเล็กน้อย แต่กระนั้นก็ต้องรีบไปแต่งตัวเพื่อไปยังโรงเรียนUA สาเหตุก็ไม่มีอะไรมาก ไม่ใช่การสอบเพราะเขาสอบไปแล้วและก็ผ่านด้วยได้อยู่ห้องA-1ซึ่งเป็นห้องที่ไอซาวะเป็นคุณครูประจำชั้น รุยแอบรู้สึกผิดที่ตนเหมือนได้สิทธิมากกว่าคนอื่นๆ แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เนซึหวังเอาไว้ และรุยก็ทำคะแนนได้ดีพอๆกับเด็กโควต้าคนอื่นๆอย่างน่าเหลือเชื่อ
ส่วนสาเหตุที่วันนี้เขาต้องไปUAจริงๆแล้วแค่ไปเจอกับอาจารย์ที่มาใหม่คนนึง และไปช่วยอาจารย์พรีเซนไมค์คุมการสอบปฏิบัติ(พรีเซนไมค์ขอโดยตรง)

 

 

อสูรน้อยใช้ผ้าขนหนูซับหยดน้ำตามก้อนผมสีขาวแซมด้วยสีซีไลแลค รวมถึงร่างกายที่ชุ่มไปด้วยน้ำจากฝักบัว เด็กชายคว้าเอาชุดคลุมอาบน้ำออกมาจากห้องน้ำขึ้นบันไดไปบนห้องเพื่อแต่งตัว

 

 

ร่างเล็กเปิดตู้เสื้อผ้าสีขาว หยิบชุดนักเรียนUAออกมาวางเตรียมไว้ จากนั้นจึงเริ่มแต่งตัวอย่างชำนาญ รุยเหม่อลอยขึ้นไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้มาแต่งตัวแบบนี้ อยู่ที่นี่นานจนเริ่มชินชา แต่สิ่งที่ยังไม่ชินและคงยากที่จะทำความเข้าใจมัน คือการผูกมิตรกับคนอื่นๆนอกเหนือจากไอซาวะหรืออาจารย์ที่UA

 

 

หากต้องหาเพื่อนหล่ะก็ สำหรับอสูรน้อยนั้นช่างน่าขัน ใครอยากจะมาเป็นเพื่อนกับอสูรเล่า หากจะต้องมีนั้น เขาคงต้องเป็นเหมือนเมื่อก่อน บังคับให้ดื่มเลือด ทรมาณสารพัน เพื่อให้ยอมมาเป็นเพื่อนเขา มันไม่ใช่สายสัมพันธ์ที่ดี....แต่เป็นความหวาดกลัวเท่านั้น ซึ่งเด็กชายตั้งมั่นไว้แล้วว่าตนจะไม่ทำร้ายมนุษย์อีกเป็นอันขาด ถึงแม้มันจะแลกมาด้วยการที่เขาไม่มีเพื่อนเลยก็ตาม....

 

 

หลังการคิดเล็กคิดน้อยแสนฟุ้งซ่านก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เด็กชายคว้าเอากระเป๋าสะพายหลังสีขาวขนาดกลางขึ้นสะพาย และเดินไปเช็คตัวเองหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อส่องกระจก ฝ่ามือเล็กวางลงบนโต๊ะเพื่อค้ำลำตัว แต่ฝ่ามือก็ไปแตะบางอย่างจนดึงความสนใจเข้า รุยเหลือบมองลงมา เป็นกระบอกไม้ไผ่ที่มีผ้าสีแดงร้อยผ่านวางอยู่ เด็กชายนิ่งงันมือเล็กค่อยๆหยิบมันขึ้นมาถือ นึกถึงเหตุการณ์เมื่อวันที่ตนไปสอบโควต้า พร้อมกับคำพูดของไอซาวะที่ลอยเข้ามา

 

 

'ไม่ คงไม่จำเป็น'
เด็กชายพูดขึ้นในใจ ก่อนจะวางมันลงไว้ที่เดิม และเดินออกมาจากห้องลงมายังข้างล่าง

 

 

ร่างเล็กเลี้ยวตัวตรงไปยังห้องครัว ยืนตรงหน้าตู้กักเก็บความเย็น รุยเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อยืดตัวให้สูง มือข้างนึงยึดข้างตู้เย็นเพื่อทรงตัว อีกข้างก็เปิดตู้ช่องฟรีส ทันทีที่เปิดได้แล้ว มือเล็กก็หยิบบางอย่างออกมาจากช่องฟรีส เป็นถุงเลือด3ถุงที่แช่เย็นไว้

 

 

หลังได้สิ่งที่ต้องการร่างเล็กก็ปิดช่องฟรีสทันที ก่อนจะนำถุงเลือดเก็บใส่กระเป๋าและเดินออกมาจากบ้าน โดยไม่ลืมที่จะปิดและล็อคบ้านให้เรียบร้อย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สถานีรถไฟ

รุยยืนรออยู่ ณ จุดขึ้นรถไฟพร้อมกับผู้คนอีกมากมาย ในสายตาคนอื่นรุยนั้นดูปกติ เป็นเด็กที่กำลังขึ้นรถไฟไปเรียนตามปกติ แต่สำหรับเด็กชายอสูรนั้นไม่ ในใจเขากระสับกระส่ายด้วยความกังวลไปมา เขานั้นพึ่งจะขึ้นรถไฟคนเดียวเป็นครั้งแรก เพราะตามเคยจะมีไอซาวะคอยอยู่ข้างๆเสมอ แต่ครั้งนี้ไอซาวะบอกให้เขาขึ้นรถไฟมาโรงเรียนเองดู ถึงรุยจะเข้าและยอมรับคำ แต่ในใจนั้นกลัวแทบบ้า ว่าจะทำอะไรผิดแปลกจนเป็นจุดสนใจขึ้นมา

 

 

ครืนนน
เสียงรถไฟชะลอมาจอดอยู่ตรงหน้า เรียกสติเด็กชายที่เหม่อลอยอยู่ให้ก้าวเท้าขึ้นรถไฟไป

 

 

ทันทีที่ขึ้นมา เด็กชายใช้สายตามองหาพื้นที่นั่งว่างๆสักที่ แต่มันก็ไม่มี ทุกที่นั่งเต็มไปด้วยผู้คน ส่วนผู้คนที่เหลือก็ต่างต้องยืนยึดจับเสาไม่ก็ที่จับที่ห้อยลงมาแทน รุยแทรกตัวไปยังเสาแต่ก็พบว่ามีคนพิงหลังมันอยู่ รุยนึกย้อนคำพูดของไอซาวะเกี่ยวกับพฤติกรรมแบบนี้ว่า มันแย่ เพราะเป็นการทำให้คนอื่นลำบาก ต้องพูดเตือนดีๆ

 

 

ถึงจะบอกให้ตักเตือนก็เถอะ แต่อสูรอย่างเขาจะกล้าอะไร ปริปากทักทายพร้อมรอยยิ้มยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ รุยจึงเปลี่ยนไปเป็นยึดจับที่จับบนรถไฟ แต่.......เด็กชายเอื้อมไม่ถึง ลำแขนพยายามเอื้อมสุดความสามารถแต่มันได้แค่แตะผ่านๆ รุยถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างหน่ายใจกับความสูงของตนเองที่ในระยะ2ปีนั้นเพิ่มมาไม่กี่เซน

 

 

เด็กชายละความตั้งใจนั้นทิ้งไป เลือกที่จะยืนทรงตัวนิ่งๆไปจนกว่าจะถึงปลายทางแทน

 

 

ระหว่างนั้นเอง เมื่อมีคนค่อยๆทยอยตามเข้ามา จึงเกิดการเบียดเสียดกันขึ้น ชนกันไปมา จนมาชนรุยที่ยืนอยู่จนถอยเซไปชนกับใครบางคนเข้า

 

 

ตุบ

 

 

"เอ่อ ไม่เป็นอะไรนะครับ"
เสียงอ่อนโยนเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงจากข้างหลัง รุยดีดตัวถอยห่างอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหันไปมอง เจ้าของเสียงเมื่อครู่เป็นร่างที่เด็กชายถอยไปชน 
ชายร่างสมส่วนในชุดเครื่องแบบนักเรียน ผมสีเขียวออกคล้ำไปทางสีของสาหร่าย ใบหน้าตกกระพร้อมดวงตากลมโตดูสดใส

 

 

รุยมองอีกฝ่ายเงียบๆ นึกขึ้นได้ว่าร่างนั้นเอ่ยถามเมื่อครู่ รุยจึงส่ายหน้าเป็นการตอบว่าไม่เป็นไร

 

 

"ถะ ถ้าไม่รังเกียจ จับแขนเสื้อผมไว้ก็ได้นะครับ"
คำถามพร้อมกับเอ่ยชวนแสนยากลำบากกล่าวอย่างเบาหวิว แต่ถึงจะเบาอย่างไร ด้วยระยะห่างเพียงคืบรุยก็สามารถได้ยินมัน เด็กชายเหลือบมองแขนอีกฝ่ายที่จับเข้ากับอุปกรณ์ที่ในตอนแรกรุยเอื้อมไม่ถึง แต่ในตอนนี้ชายผมเขียวกำลังยึดจับมันอยู่ จากที่เห็นพบว่าแขนอีกฝ่ายห้อยต่ำลงมา ดูจากระยะแล้วความสูงของรุยก็พอที่จะยึดจับมันได้บ้าง

 

 

อสูรน้อยขานตอบรับ และถือวิสาสะจับแขนเสื้ออีกฝ่ายเพื่อทรงตัวไม่ให้เอนล้มลงไประหว่างโดยสาร

 

 

'แค่จับแขนเสื้อไว้นิดหน่อย คงไม่เป็นไร...'
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 

ใช้เวลาอยู่สักพักในการรออยู่นิ่งๆบนรถไฟ จนมาถึงที่หมาย ผู้คนบางส่วนลุกขึ้นจากที่นั่ง ค่อยๆทยอยเดินออกจากตัวรถไฟ รุยต่อแถวและลงจากรถมา เด็กชายมองรอบๆเพื่อเช็คดูว่าถึงที่หมายถูกต้องหรือไม่ ไม่มีอะไรผิดพลาดถูกที่หมาย...

 

 

เด็กชายอสูรกระชับกระเป๋าตนขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะค่อยๆผ่อนลมออกเบาๆ ขาเล็กก้าวออกจากสถานี ตรงไปยังโรงเรียนใหญ่ UA

 

 

"ดะ เดี๋ยวก่อนครับ!"
เสียงร้องตะโกนดังขึ้นจากด้านหลัง เด็กชายชะงักเล็กน้อยกับเสียงเมื่อครู่ที่เป็นเสียงเดียวกับชายเรือนผมสีเขียว รุยคิดว่าเสียงนั่นคงไม่ใช่ตนจึงไม่คิดที่จะหยุดเดินรึหันไปมองแม้แต่น้อย จนกระทั่งมีฝ่ามือมาดึงไหล่เล็กของเด็กชายอสูรเอาไว้

 

 

รุยเซถอยอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะหันไปทางเจ้าของแรงดึง ก็เป็นชายเรือนผมสีเขียวหน้าตกกระคนเดียวกับที่เมื่อครู่ให้เด็กชายเกาะแขน

 


'มีอะไรรึเปล่านะ...หรือมาทวงค่าตอบแทน?...'
อสูรน้อยลองคาดเดาในหัวเล่นๆซึ่งก็ไม่ได้เป็นความจริงแต่อย่างใด

 

 

"ผะ ผมพึ่งสังเกตเห็นว่านายใส่ชุดนักเรียนUAสินะครับ!"
น้ำเสียงดูตื่นเต้นประกอบกับดวงตาที่ระยิบระยับและร้อยยิ้มส่งมายังเด็กชายอสูร รุยขะงักเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเป็นการตอบรับคำถามนั่นว่าใช่

 

 

"เป็นรุ่นพี่เหรอครับ! แต่ทำไมตัวเล็กเหมือนรุ่นน้องเลย อ่า!ไม่ได้ว่าเตี้ยหรืออะไรนะครับ!"
คำถามที่ท้ายข้อความเชิงบ่นงึมงำกับตัวเองเสียมากกว่า ออกมาจากชายผมเขียวหน้าตกกระ รุยนิ่งงันไม่รู้จะตอบอันไหนก่อนดีระหว่างเรื่องที่เขาไม่ได้เป็นรุ่นพี่หรือเขาที่เตี้ยจนดูเหมือนเด็กประถมปลายย่างมอต้นเสียมากกว่าจะเป็นรุ่นพี่มอปลาย

 

 

"ไม่ใช่รุ่นพี่ แค่นักเรียนโควต้า..."
อสูรน้อยตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ชายผมเขียวร้องอ๋อขึ้นแต่แค่แป๊ปเดียว จู่ๆก็ร้องห๊ะเสียงดังลั่นจนคนแถวนั้นหันมามอง รุยสะดุ้งตัวถอยห่างเล็กน้อยด้วยความตกใจกับอาการของชายตรงหน้า เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวแล้วว่าแสดงท่าทีประหลาดออกมา จึงรีบปิดปากพร้อมกับกล่าวขอโทษด้วยความเคอะเขิน

 

 

'ตามอารมณ์ไม่ทันเลยแหะ มนุษย์เนี่ย'

 

 

"แสดงว่าต้องนายต้องเก่งมากแน่ๆเลย! เอ่อ นายชื่ออะไรเหรอ"
ชายผมเขียวสาหร่ายกล่าวถามอย่างเป็นมิตร รุยกระอั่กกระอ่วนใจเล็กน้อย ขาไม่ค่อยอยากจะผูกมิตรกับใครนัก แต่อีกฝ่ายมีสีหน้ายิ้มแย้มสดใส ทำเอาเด็กชายปฏิเสธไม่ลง

 

 

"รุย...ชื่อรุย"

 

 

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ รุยคุง ผมมิโดริยะ อิซึคุ!"
ต่างฝ่ายต่างแนะนำตัวกันเสร็จ ก็ไม่มีเนื้อหาอะไรให้พูดคุยกัน รุยค้อมตัวลงขอตัวลา อสูรน้อยหันหลังเดืนหน้าต่อ แต่ฝ่ามือก็ถูกดึงจากด้านหลังจนเด็กชายต้องหันไปอีกรอบ รุยขมวดคิ้วสงสัยเงียบๆไปยังชายผมสาหร่ายเมื่อครู่ เชิงว่ามีอะไรอีก

 

 

"ไปที่UAใช่ไหมครับ งั้นไปด้วยกันนะ"
อีกฝ่ายกล้าวด้วยรอยยิ้ม ฝ่ามือทั้ง2ข้างของอีกฝ่ายกอบกุมพร้อมกับจ้องมองมาอย่างคาดหวังในคำตอบ เด็กชายอสูรถอนหายใจ ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธคำขอนั้น ถึงปฏิเสธไปยังไงซะก็ต้องเดินไปทางเดียวกันอยู่ดี

 

 

"ก็ได้ครับ"
คำตอบอนุญาตจากเด็กชายร่างเล็กกล่าวตอบ มิโดริยะพยักหน้ารับก่อนจะเดินมาอยู่ระดับเดียวกัน ไม่นานทั้งคู่จึงออกตัวเดินออกจากสถานี
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 

เวลาผ่านไป10กว่านาที ที่ชายหนุ่มมิโดริยะกับเด็กชายอสูรรุยเดินด้วยเท้ามายังโรงเรียนUA ในที่สุดก็ถึง วันนี้เป็นวันสอบเพื่อวัดระดับของนักเรียนแต่ละคน รวมถึงมิโดริยะแต่ไม่ใช่กับรุยที่เป็นเด็กโควต้า แทนที่มาถึงจะได้แยกทางกันทางใครทางมัน แต่รุยกลับต้องมาอยู่กับอีกฝ่าย เพราะมิโดริยะไม่รู้ทางไปห้องรวมตัวก่อนสอบปฏิบัติ รุยจึงได้หน้าที่ในการนำทางไปโดยปริยายอย่างช่วยมิได้

 

 

"ต้องขอโทษที่ต้องมาให้นำทางผมด้วยนะครับ"
คำขอโทษจากชายหนุ่มหน้าตกกระกล่าวด้วยความรู้สึกผิด เด็กชายเหงนมองหน้าอีกฝ่าย ส่ายหน้าบอกว่าไม่เป็นไร

 

 

"ไม่เป็น---"
คำพูดของเด็กชายอสูรขาดห้วง ถูกขัดจังหวะจากแรงชนที่ไหล่เล็ก รุยถอยเซเกือบหกล้ม แต่ดีที่เด็กชายตั้งสติทรงตัวได้ทันท่วงที

 

 

"มาขวางทาง เดี๋ยวพ่อก็ฆ่าทิ้งซะเลย ไอ้เดกุ"
เสียงจากร่างชายผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นหลังจากการเดินแทรก ระหว่างกลางของรุยและมิโดริยะ คำพูดหยาบคายไม่มีเสี้ยวของความหวังดีใดๆกล่าวได้อย่างไม่ระแคะระคาย เด็กชายอสูรเพ่งมองพิจารณาอีกฝ่าย ชายหนุ่มขนาดตัวใกล้เคียงกับมิโดริยะ ผมสีฟางครีมฟูฟ่องเหมือนหนาม(คล้ายเม่นตามความคิดของรุย) ดวงตาสีแดงสดสว่างฉายแววไม่สบอารมณ์ไปทางมิโดริยะ ที่ตอนนี้หลีกทางอย่างว่าง่าย ไม่แม้แต่จะโกธรเคือง

 

 

"คัตจัง!?"
ชายเรือนผมสาหร่ายร้องเรียกไล่หลังชายผมสีฟางครีมเมื่อครู่ รุยที่ยืนอยู่ลองวิเคราะห์ดูว่าทั้ง2น่าจะรู้จักกัน แต่ทำไมชายผมฟางถึงหยาบคายนักหล่ะ

 

 

ดวงตาสีแดงสว่างจากคนผมฟางหันหลังมามองมิโดริยะอย่างไม่สบอารมณ์พลางส่งเสียงจิ๊ปากไม่พอใจ ก่อนที่สายตานั้นจะเลื่อนมายังเด็กชายอสูรที่ยืนอยู่ไม่ไกล ชายผมฟางดูท่าจะรู้ตัวแล้วว่าตนนั้นได้ไปชนร่างเล็กเข้า แต่มีหรือคนที่มีศักดิ์ศรีค้ำคออย่างเขาจะเอ่ยคำขอโทษ จึงสรรหาคำถากถางแทน

 

 

"ตัวเปี๊ยกแค่นี้ ยังเกะกะได้อีกนะแกเนี่ย ไอเปี๊ยกขาวเอ๊ย!"
สิ้นคำพูดก็สะบัดหน้ากลับ เดินตรงอย่างภาคภูมิไปยังประตูทางเข้าจนหายลับเข้าไป รุยนิ่งเงียบกระพริบตาปริบไปมาอย่างฉงนใจ ไม่เข้าใจเหตุใดอีกฝ่ายถึงดูเกรี้ยวกราดใส่เขาทั้งที่ไม่รู้จักกัน

 

 

"เจอมนุษย์ที่พิลึกแล้วสิ..."
เด็กชายอสูรพูดงึมงำขึ้น ไม่มีแม้แต่ความโกธรในคำพูดนั้น รุยไม่สนใจก่อนจะหันไปทางมิโดริยะที่ยืนสตั๊นเหม่อลอยอยู่

 

 

"มิโดริ---"

 

 

"อ่า! ขอโทษแทนคัตจังด้วยนะครับ! เขาเป็นแบบนี้ตลอดแหละ แหะๆ"
น้ำเสียงเจื่อนๆกับการหัวเราะแห้งๆ ก็รู้ได้ว่าชายผมสาหร่ายรู้สึกผิดแทน แถมยังรู้สึกเหนื่อยใจ รุยไม่ได้คิดโกธรเคืองอะไรกับชายผมฟางแต่แรกอยู่แล้ว แต่การที่มิโดริยะออกตัวขอโทษ ทำให้เด็กชายอสูรฉุนเล็กน้อยภายในใจ

 

 

"อย่าสนใจเลยครับ มิโดริยะไม่จำเป็นต้องขอโทษ มิโดริยะไม่ได้ทำอะไรผิด มันก็แค่นั้น"
เด็กชายกล่าวอย่างเรียบเฉย แต่หากสังเกตจับใจความละก็จะรู้ว่าในคำพูดนั้นไปในอีกเชิงนึงคือการสั่งสอน ว่าหากไม่ใช่ความผิดตน ก็อย่าไปขอโทษ เพราะยังไงซะมันก็ลบล้างกันไม่ได้ ไร้ประโยชน์ซะเปล่า

 

 

'อ่า เผลอพูดเหมือนกำลังโกธรออกไปซะแล้วสิ แย่ชะมัด....'
เด็กชายอสูรถอนหายใจปัดอารมณ์ขุ่นมัวทิ้ง ออกเดินต่อพร้อมกับเรียกมิโดริยะให้เดินตาม แต่ไม่ทันที่ชายผมสาหร่ายจะได้ก้าวขา ร่างก็หล่นวูบลงกับพื้น รุยหันไปเห็นจะใช้เส้นใยรับร่างนั้น แต่คงไม่จำเป็นเพราะอีกฝ่ายลอยเหนือพื้นอยู่

 

 

'ลอยอยู่?'

 

 

คำถามเกิดขึ้นในหัวหลังเห็นสภาพของมิโดริยะ แต่มันก็ได้กระจ่างโดยหญิงสาวที่อยู่ไม่ห่างนัก หญิงสาวผมสั้นสีน้ำตาลพยุงร่างของมิโดริยะให้อยู่ในท่าที่เหมาะสม ก่อนจะใช้นิ้วมือทั้ง2ข้างประสานกัน จากนั้นร่างของมิโดริยะก็ลงแนบกับพื้นตามปกติ

 

 

"ไม่เป็นไรนะ อัตลักษณ์ของฉันเองแหละ"
หญิงสาวแปลกหน้าผมสั้นน้ำตาลกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะพูดคุยอะไรเล็กน้อยกับมิโดริยะ แต่รุยก็ไม่ได้อยากจะสนใจ จึงไม่คิดจะเข้าไปร่วมวงสนทนา

 

 

"มาพยายามไปด้วยกันนะทั้ง2คน ไปล่ะ"
หญิงสาวกล่าวคำขวัญกำลังใจก่อนจะโบกมือลา และเดินเข้าประตูอาคารหายไป รุยคิดทวนคำพูดนั่นรู้ได้ว่าเป็นการให้กำลังใจในการสอบ แต่...

 

 

'ผมสอบไปแล้ว...ไม่ต้องให้กำลังใจก็ได้นิ...'
เด็กชายพูดกล่าวในใจ แต่ก็ละมันทิ้งไปเข้าสู่ความเป็นจริง รุยเอ่ยเรียกมิโดริยะอีกครั้งก่อนจะเดินนำอีกฝ่ายไปยังห้องเตรียมสอบแต่โดยดี
.
.
.
.
.
 

"ขอบคุณที่มาส่งนะครับ รุยคุง"
ชายเรือนผมสาหร่ายกล่าวขอบคุณแก่เด็กชายอสูร ก่อนจะขอตัวและเปิดประตู เดินเข้าไปยังภายในห้องที่รุยเดินมาส่ง เมื่อหมดธุระแล้ว รุยจึงออกตัวเดินไปยังห้องมอนิเตอร์ซึ่งมีผู้ปกครองตนรออยู่

 

 

ใช้เวลาเดินไม่นาน จากความที่เด็กชายชำนาญทาง ก็สามารถมาถึงยังห้องมอนิเตอร์ รุยผลักประตูบานหนาเข้าไป พบเห็นอาจารย์ทั้งหลายต่างพูดคุยกันอยู่ และดูเหมือนจะยังไม่สังเกตเห็นการมาถึงของเด็กชาย รุยไม่แม้แต่จะส่งเสียงเรียกทักเพียงแต่ยืนมองดูเงียบๆ พลางใช้สายตากวาดมองหาผู้ปกครองของตน น่าแปลก ไม่เห็นอีกฝ่ายในห้อง แต่สายตาของเด็กชายกลับไปสะดุดกับชายร่างสูงหนาบึกบึนที่ยืนท่ามกลางเหล่าอาจารย์ และดูเหมือนกำลังเป็นที่สนใจ

 

 

'ใครหน่ะ? คุ้นๆแปลกๆ..."
เด็กชายนึกสงสัยขึ้น แต่ก็ไม่ได้เรียกถามอะไร ชายร่างสูงบึกบึนพร้อมรอยยิ้ม เรือนผมสีเหลืองที่ตั้งเป็นหงอนขึ้น2ข้าง กำลังคุยตอบโต้อย่างสนุก แต่จู่ๆร่างนั้นก็หลุดไอค่อกแค่กเสียงดัง จนเหล่าอาจารย์พากันตกใจ

 

 

ฟุ่บ!
ควันหนาปกคลุมทั่วห้อง เกิดอะไรขึ้น รุยขมวดคิ้วมอง ควันก้อนหนาที่จู่ๆก็เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล ท่ามกลางเหล่าอาจารย์ แต่ไม่นานควันเหล่านั้นก็จางลง ปรากฏร่างชายผอมแห้งเรือนผมสีเหลืองที่มีหงอน2ข้างห้อยลงมาแทน

 

 

'คนก่อนหน้านี้หายไปไหน?'
ระหว่างนั้นเอง ดูเหมือนชายผอมแห้งพึ่งจะรู้ตัวการมีตัวตนของเด็กชายอสูรจึงร้องตกใจออกมา

 

 

"ทำไมมีเด็กอยู่ในห้องด้วยล่ะเนี่ย!?"
สิ้นเสียงร้อง เหล่าอาจารย์ทั้งหลายต่างหันมายังทางเดียวกันจดจ้องไปยังเด็กชายตัวขาวหน้าประตูที่ยังคงท่าทีเรียบนิ่งไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร

 

 

"อย่าไปคิดมากเลยครับ"
เสียงแหบเอื่อยเฉื่อยเอ่ยจากทางด้านหลังของเด็กชายอสูร ชายผมสีดำยาวรุงรังพร้อมกับผ้าพันคอที่เปิดประตูเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ ไอซาวะหันลงมามองเด็กชาย ก่อนจะกล่าวทักทายอย่างเป็นมิตร ซึ่งรุยก็ตอบรับด้วยการทักทายกลับตามมารยาทไป

 

 

"เด็กคนนี้ไม่ได้เป็นคนปากโป้งหรอกครับ คุณออลไมท์ สบายใจได้"
ไอซาวะกล่าวต่อเพื่อลดความตึงเครียดของชายเจ้าของชื่อ จากท่าทีแล้ว ก็คงเป็นชายผอมแห้งคนนั้น

 

 

'ออลไมท์....ฮีโร่อันดับ1น่ะเหรอ...'
หลังจากได้ยินชื่อที่ไอซาวะเอ่ย รุยก็จำขึ้นได้ เวลา2ปีที่ผ่านมานี้เขาก็พอรู้จักบ้างตามคำบอกเล่าของไอซาวะ ว่าออลไมท์นั่นเป็นสัญลักษณ์แห่งสัญติภาพ ฮีโร่อันดับหนึ่ง ที่ใครๆต่างชื่นชม และต้องการให้ตนก้าวไปถึงระดับนั้น แต่กับรุยแล้วมันก็แค่นั้น เพราะตัวเด็กชายหาได้ไฝ่ขว้าที่จะเป็นที่1 ก็แค่อสูรที่เป็นฮีโร่เพื่อชดใช้ความผิดบาปเท่านั้น

 

 

แต่ว่าตอนนี้ ตอนนี้เขาอยู่ต่อหน้าชายที่เป็นถึงฮีโร่อันดับหนึ่งก็มีในใจแฝงอยู่ลึกๆ ว่าเด็กชายอสูรรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็เก็บมันเอาไว้ เพราะตอนนี้เขาขอสงสัยกับร่างกายที่บึกบึนแต่จู่ๆก็กลายเป็นผอมแห้งซะงั้นก่อนดีกว่า

 

 

ชายผอมแห้งเรือนผมสีเหลืองสว่างเดินตรงมายังรุยพร้อมกับวางมือลงบนไหล่อย่างแน่นหนา ดวงตาสีฟ้าเพ่งมองจ้องไม่วางตามายังดวงตาสีฟ้าเทารอบนอกสีแดงฉานอย่างจริงจัง

 

 

"ฉันออลไมท์ฮีโร่อันดับ1 เธอคงสงสัยกับร่างกายของฉันสินะหนุ่มน้อย คือมันมีเหตุให้ร่างกายฉันเป็นแบบนี้ แต่ว่านะ ขอร้องหล่ะเก็บเป็นความลับทีเถอะ"
ชายผอมแห้งนามออลไมท์กล่าวขอร้องด้วยแววตาแน่วแน่ ซึ่งต่างกับผู้กรณีที่ยังคงเรียบนิ่ง ไม่รู้สึกว่าเรื่องนี้คือเรื่องใหญ่อะไร จึงได้พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ไงซะก็ไม่มีเหตุผลที่เด็กชายอสูรจะพูดปากโป้งซักนิดเดียว

 

 

ออลไมท์ถอนหายใจอย่างโล่งอก หลังรู้ถึงคำตอบ และแววตาของรุยที่ไม่ได้มีความโกหกอยู่ข้างใน ออลไมท์จึงปล่อยมือออกและเดินไปนั่งเก้าอี้หน้าจอมอนิเตอร์ตัวนึง รวมถึงเหล่าอาจารย์ที่ค่อยๆทยอยนั่งลงเช่นเดียวกัน เว้นแต่อาจารย์พรีเซนไมค์และอาจารย์ไอซาวะ

 

 

อาจารย์ทรงผมนกแก้วสีเหลืองสว่างยิ้มกว้างมายังทางของอสูรน้อยที่ยืนอยู่ ก่อนจะพุ่งเข้ามายืนระยะประชิด

 

 

"วันนี้รุยบอยต้องมาช่วยงานอาจารย์ไมค์น้าา รู้ใช่ไหม"

 

 

"ครับ..."

 

 

"ไปกันเถอะ~ ฉันล่วงหน้าไปก่อนน้าา"

 

 

"เฮ้ ไมค์---"
ฮีโร่ที่ขึ้นชื่อเรื่องอัตลักษณ์ของเสียงกล่าวอย่างร่าเริงและตื่นเต้น ก่อนจะวิ่งพุ่งออกจากห้องจอมอนิเตอร์ โดยไม่ทันได้ฟังคำทักท้วงของไอซาวะเลยสักนิด ทิ้งให้โปรฮีโร่อย่างอิเรเซอร์เฮดถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

 

 

"หมอนี่จะลืมเอกสารทุกครั้งเลยรึไง นี่รุยฝากเอาเอกสารนี้ไปให้อาจารย์ไมค์หน่อยได้ไหม?"
คำของ่ายๆจากไอซาวะที่หันมายื่นเอกสารสีขาวพร้อมเนื้อหาขนาดนึงบนเอกสารแผ่นเดียวให้กับรุย เด็กชายอสูรพยักหน้ารับยื่นมือออกไปรับเอกสารมาถือไว้อย่างว่าง่าย ไอซาวะคลี่ยิ้มเล็กๆตอบกลับพร้อมกับยกฝ่ามือมาลูบเรือนผมสีขาวไป

 

 

"เหนื่อยหน่อยนะวันนี้"

 

 

"ครับ ได้เสมอ"

 

 

"หลังจากช่วยอาจารย์ไมค์เสร็จ ก็ไปรอที่ห้องพักครูนะ ฉันเก็บถุงเลือดเอาไว้ที่นั่น ที่บ้านคงใกล้หมดแล้วหล่ะสิ"
ไอซาวะกล่าวกำชับให้เด็กชายได้เข้าใจ ก่อนจะใช้มือเปิดประตูบานหนาให้เด็กบายได้เดินออกไป รุยตอบรับและรีบเดินออกจากห้องมอนิเตอร์ ตรงไปทางเดียวกับฮีโร่พรีเซนไมค์ก่อนหน้านี้ ซึ่งก็กลายเป็นว่ามันคือห้องที่อสูรน้อยมาส่งมิโดริยะพอดี

 

 

ทันทีที่มาถึงหน้าห้อง รุยยกมือเปิดแง้มประตูเล็กน้อย ไม่ให้เสียงดังรบกวนผู้คนจากด้านในคาดว่าน่าจะเยอะพอตัว แต่พอสังเกตดูก็พบว่ามีคนมากมายนั่งล้อมรอบตามที่นั่งเต็มไปหมด

 

 

'เยอะกว่าที่คิดไว้อีก...'

 

 

"สวัสดีผู้เข้าสอบทุกคน ยินดีต้อนรับเข้าสู่ไลฟ์ของฉัน!!! SAY HEY!!!"
เสียงเเหลมดังของโปรฮีโร่เป็นเอกลักษณ์ กล่าวกลางเวทีด้วยความเจิดจรัส หวังเรียกเสียงร้องเชียร์ตามนิสัยของเจ้าตัว แต่ผลคือความเงียบ ไม่มีแม้เสียงตอบรับเล็ดลอดให้ได้ยิน รุยลอบถอนหายใจหน่ายๆกับนิสัยนั้น ถึงตัวรุยจะอยู่กับมันมา2แล้ว แต่ระดับความน่าปวดหัวก็ไม่ลดลงเลยสักนิด เด็กชายอสูรดันประตูเบาๆเพื่อแทรกตัวเข้ามายืนเงียบๆพลางมองเอกสารที่ไอซาวะฝากมาในมือ เป็นเนื้อหาที่เกี่ยวกับแนวทางการสอบ และจำเป็นสำหรับพรีเซนไมค์

 

 

"ใจดำชะมัด งั้นฉันจะแนะแนวทางในการสอบให้กับผู้เข้าสอบเองละกัน~ AER YOU READY?!"
ถึงอีกฝ่ายจะน้อยใจที่ไม่มีใครตอบรับในตอนแรก แต่ก็ไม่ละความพยายาม ซึ่งผลก็เหมือนเดิม เงียบกริบ เด็กชายอสูรคิดหาวิธีส่งเอกสารในมือให้อีกฝ่าย แต่หากจะให้เดินตรงๆไปหาที่ที่มีแสงส่องเพียงจุดเดียวแบบนั้นหล่ะก็ไม่เอาด้วยเป็นอันขาด

 

 

"อ๊ะ เอ๋~~เอกสารแนวทางการสอบไปไหนหล่ะเนี่ย"
พรีเซนไมค์แสดงท่าทีลุกลนออกมาพลางหันตัวไปมา เพื่อมองหาของสำคัญ รุยเร่งใช้ความคิดขึ้นจากแรงกดดัน เพราะกลัวว่าพรีเซนไมค์และทางUAจะถูกมองว่าไร้ความรอบคอบ

 

 

และในที่สุดก็นึกออก รุยจัดการม้วนเอกสารในมือเข้า ก่อนจะใช้เส้นใยแมงมุมมัดเข้ากลางม้วนเอกสาร ก่อนจะชักเส้นใยเหวี่ยงเอาเอกสารตรงไปยังชายผมทรงนกแก้วสีเหลือง ซึ่งอีกฝ่ายก็รับมันได้ทันพอดี

 

 

"โอ๊ะนี่งายย ขอบใจนะรุยบอยย"
พรีเซนไมค์กล่าวขอบคุณและโบกมือไปทางประตูทางเข้า ผู้เข้าสอบต่างสงสัยกันหันขวับไปทางที่โปรฮีโร่เสียงโบกมือไป แต่มันก็มีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น เพราะร่างนั้นหลบออกนอกห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เด็กชายอสูรยืนพิงประตูคอยฟังเสียงด้านในจากด้านนอก หากพรีเซนไมค์กล่าวจบเขาจะไปยืนอีกมุมของกำแพง รอให้ผู้เข้าสอบออกไปหมด หลังจากนั้นจึงค่อยเข้าไปหาพรีเซนไมค์อีกที
.
.
.
.
.
.
 

ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี ตามที่คิดไว้ หลังผู้เข้าสอบต่างถยอยออกมาจากห้อง ตรงไปทางที่จะต้องไปสอบปฏบัติกันหมด รุยจึงใช้จังหวะนี้เดินมายังหน้าประตูเพื่อเข้าไปหาอาจารย์ไมค์ แต่ไม่ทันได้เปิดประตู ประตูบานหนากลับกระแทกออกมาเสียเต็มแรงจนรุยตกใจ รีบกรูถอยออกห่าง เป็นชายผมฟูสีฟางครีม คนคนเดียวกับที่ชนเขาตอนหน้าโรงเรียน

 

 

'นึกว่าจะออกไปหมดแล้วซะอีก...'

 

 

"อย่ามาขวางทางสิฟร่ะ ไอเปี๊ยกเผือก"
คำพูดจิกกัดหยาบคายกล่าวออกมา ก่อนจะเดินหายไป ทิ้งให้เด็กชายยืนนิ่งงันอย่างไม่เข้าใจ

 

 

'นี่เราไปทำอะไรไว้กับเขารึเปล่า....ทำไมดูเกลียดเขานัก'

 

 

ระหว่างที่ความคิดกำลังก่อเกิดคำถามมากมาย ก็ถูกขัดโดยเสียงแหลมแสนคุ้นเคยที่ตามมาจากหลังประตู

 

 

"ไปกันเถอะ! รุยบอยย"

 

 

"ครับ..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
__________________________________

แหะๆ ก่อนอื่นต้องขอโทษสินะ

 

แง่งงง ไรท์ขอโทษที่หายไปนานนะคะ งานไรท์เยอะมากกกก(ก.ล้านตัว) และวันที่9นี้ก็จะสอบแล้ว บอกเลยเวลาว่างนี่น้อยแบบต่ำเตี้ยเรี่ยดินมากค่ะ บอกไว้ก่อนเผื่อตอนต่อไปจะมาช้าอีกนะคะ;^;

 

เอาหล่ะค่ะ มาพูดคุยเนื้อหาในตอนนี้ดีกว่า อ่านจบแล้วคงเห็นว่า พ่อตัวเอกมิโดริยะมาแบ้วจ้าาา
พ่วงมาด้วยบาคุโกที่หัวร้อน และสาวอูรารากะเล็กน้อย
ตอนนี้ขอสาดความอ่อนโยนแรกพบให้เดกุคุงเขาก่อนนะคะ ใครที่รอพ่อหัวฟางหัวร้อน บอกก่อนนะคะโมเม้นจะไปทางฮาๆซะมากกว่า 55555 วางแพลนไว้แล้วค่ะตอนหน้า อยู่ที่ไรท์จะแต่งตอนไหนเนี่ย!

 

ใครมีอะไรอยากเพิ่มเติม รึข้อผิดพลาดก็บอกได้นะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเม้นเด้อ

 

ปล.ขอบคุณที่ยังติดตามยัยไรท์Envyผู้นี้ ข่อมคุณค่าา//ไหว้ย่อ

 

อ่ะแฮ่ม! ขอชงมิโดริยะตอนนี้ค่ะ555

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 464 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #460 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 11:21
    คัตจังอ่อนโยนกับน้องหน่อย
    #460
    0
  2. #427 QWQhahahahhahaha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 18:03

    ติดตามตอนต่อไป
    #427
    2
    • #427-1 SasukiHirashi(จากตอนที่ 13)
      14 พฤศจิกายน 2563 / 20:11

      เราพึ่งสอบเสร็จไปเมื่อวานเอง อ่า~รู้สึกได้รับการปลดปล่อยจากนรก...รออ่านอยู่จ้าาา
      #427-1
    • #427-2 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:43
      ไรท์จะรีบปั่นน้าาาา ดีใจที่รีดต่างรอคอย//ปาดน้ำตา
      #427-2
  3. #426 LoveAnime2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2563 / 18:06

    อยากอ่านต่อแย้ว
    #426
    1
    • #426-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:42
      จะรีบปั่นเลยค่าาา
      #426-1
  4. #424 MickeyBlack (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 03:03
    เจ้าบ้าคัตจัง อย่ามาแกงน้อวววนะ
    #424
    1
    • #424-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:42
      อย่าแกงส่วนสูงน้องง น้องก็ตัวเท่าเน้555
      #424-1
  5. #422 dbdyytu123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 15:22
    น้อนนนนนนนนนนนนนนนนนน น่ารักจังลูกกกกกกกกกกกก
    #422
    1
    • #422-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:40
      น่ารักแบบไม่สนใคร ใจบางค่าา
      #422-1
  6. #420 Kijung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 14:26

    น้อนนน น่ารักอีกเเล้วค่าา
    สู้ๆนะรุย ไรท์ด้วยค่าาา~
    #420
    1
    • #420-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:39
      น่ารักไม่หยุดหย่อน เจ้าก้อนโมจินามว่ารุยค่ะ
      #420-1
  7. #417 Twins_WM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:54

    เจ้าหมาปอมนิสัยเสีย แกกล้าว่าน้อนเรอะ หนูรุยอย่าไปฟังมันลูก//ปิดหูน้อง

    ชั้นจะฟ้อง!! ชั้นจะฟ้องไอซาวะเซนเซย์!!! อาจารย์ค๊าาา มีคนนิสัยมั่ยดีมาว่าน้อนน จดมันลงบัญชีดำไปเลยค่าาา

    //สู้ๆนะคะไรท์ ทางนี้พึ่งจะสอบเสร็จ แต่เหลือเคลียร์งานค้าง แอ่ก--//กระอักเลือด



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:56
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:57
    #417
    1
    • #417-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:38
      น้องไม่ควรมาได้ยิดคำพูดเเบบเน้! อาจารย์จัดการเลยค่า

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ สู้ๆกับงานนะคะ555
      #417-1
  8. #416 Aom-BANANA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 18:51
    เราสอบเสร็จแล้ว ไรท์สู้ๆจ้า
    #416
    1
    • #416-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:36
      ขอให้เกรดดีๆนะคะ^^ ส่วนไรท์ก็ยาวปายยย
      #416-1
  9. #415 NM._ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 17:45
    รอคอยนิยายนะคะ~ ชอบมากเลยค่ะ
    #415
    1
    • #415-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:36
      ดีใจที่ชอบน้าาา ไรท์จะรีบปั่นเด้อ
      #415-1
  10. #413 T.S. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 15:03
    เป็นกำลังใจให้นะครับไรท์
    #413
    1
    • #413-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:35

      เย้ ขอบคุณค่าา
      #413-1
  11. #412 0658596385 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 12:49

    อย่าว่าน้องนะหมาปอม
    #412
    1
    • #412-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:35
      ปากอย่างใจอย่างค่ะ แอร้ยย//มโน
      #412-1
  12. #411 Laymony (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 10:36

    รู้สึกว่าความยาวตอนยาวขึ้นใช่ไหมคะ แจ่มเลยยยย 5555
    #411
    1
    • #411-1 mniwrrs_Envy(จากตอนที่ 13)
      16 พฤศจิกายน 2563 / 03:34
      ก่อนสอบ เอาจุๆไปเลยค่าา555
      #411-1
  13. #410 chattarikaiec (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 23:13

    ไอ่หมาปอมบ้านี้ เดียวปัดตบปากแตกเลยนิ! //ไรท์์พยายามเข้าน้าาาาา อาทิตย์หน้าเราก็สอบบบบบบ

    แต่สอบวันที่ 10 นะสิ แถมต้องมาเรียนชดเชยวันเสาร์อีกกกกกกกก

    เป็นกาลาใจให้น้าาาาา ไม่ต้องรีบบบบบ แต่งตอนที่ว่างๆเนี่ยแหละ รับรองว่าแต่งเร็วขึ้นแน่นวน(นี้คือแกจะให้พี่เขาแต่งเราๆใช่มะ)

    #410
    1
    • #410-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 06:20
      หมาปอมดูเหมือนจะโดนหมายหัวไว้หนักเลยหล่ะค่ะ555

      ตั้งใจสอบนะคะ สู้ๆ สอบเสร็จจะมาปั่นนะคะ^^
      #410-1
  14. #409 Fairy Lady (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 22:43

    โฮ๊ะๆๆ ได้เวลาเกียมฆ่าหมาปอมแล้วล่ะค่ะ รับสมัครอาสาสมัครร่วมด้วยช่วยกันปกปิดรอยค่าา เพื่อน้องรุยยยย ฮู่เร่\•○•/
    #409
    1
    • #409-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 06:19
      ร่วมด้วยช่วยกันสินะ555
      #409-1
  15. #408 Rindis (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 21:08

    เองอย่ามาว่ารุยนะโว้ยยย

    ///ไม้หน้าสามพร้อม!!!!

    #408
    1
    • #408-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 06:19
      ใจเย็นก่อนค่าาา เอาไม้หน้าสามจุดไฟด้วยค่ะ!//สนับสนุน
      #408-1
  16. #407 lastorder20001 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 18:17

    วันที่เก้าก็สอบเหมือนกันค่ะ แต่เป็นการสอบวันที่สองซึ่งมีสอบชีวะวิชาที่ง่ายที่สุด(ปลอบใจตัวเอง)555
    #407
    2
    • #407-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 06:18

      สู้ๆนะคะเตง
      #407-1
  17. #406 Je-I-Jo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 17:55
    รอได้ไม่ต้องรีบ
    #406
    1
    • #406-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:58
      ขอบคุณที่เข้าใจน้าาา
      #406-1
  18. #405 @A.S.E. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 17:33
    จับเจ้าหมาปอมตบปาก

    อย่ามาว่าลูกฉันนะ
    #405
    1
    • #405-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:55
      ปากเสือ ใจคิตตี้ค่ะคนนั้น555
      #405-1
  19. #404 491017 โซน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 16:37

    ไม่เป็นไรค่ะ รอได้!!!
    #404
    1
    • #404-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:58
      เย้ ไรท์จะรีบมาปั่นนะคะ^^
      #404-1
  20. #403 wewe73422 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 16:10
    น้องงงงงงงง
    #403
    1
    • #403-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:57
      น้องโดนหมาปอมทำร้าย แง่งง55
      #403-1
  21. #402 Hatsakron (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 14:21

    มาตอนกำลังคิดถึงอยู่พอดี

    #402
    1
    • #402-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:57
      ใจตรงกานนนน
      #402-1
  22. #401 JirajedPhakdeeto (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 13:40

    ฮือชอบมากก สู้ๆนะไรท์ ติดตามผลงานเสมอนะคะ
    #401
    1
    • #401-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:57

      แง่งงง ขอบคุณน้าเตงงง
      #401-1
  23. #400 0979487907 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 13:39

    คิดถึงเรื่องนี้
    #400
    1
    • #400-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:56
      ดีใจที่คิดถึงเรื่องน้อยๆที่เราเขียนนะคะ^^

      ขอโทษที่มาช้าน้าา
      #400-1
  24. #399 pitchapapr (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 13:23
    พี่ไอหายไปนานมากเลยค่ะในแชทก็แทบไม่อ่านกลุ่มจะร้างอยู่แล้วนะคะ//รออยู่นะคะ
    #399
    1
    • #399-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 17:56
      แง่งง ขอโทษด้วยนะคะ ไรท์ใกล้จะสอบแล้ว สอบเสร็จจะเข้าไปบ่อยๆนะคะ^^
      #399-1
  25. #398 Hatephysics (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 10:58

    ไรท์สอบวันที่9...แต่รีดศุกร์นี้เป็นวันสุดท้ายที่สอบและรับรู้แล้วว่าไดฟิสิกส์เกรด😢😢😢

    #398
    2
    • #398-1 ... (จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 11:01
      เกรด3 แล้วสอบเสร็จปุปติวสอวนต่อ2สัน
      #398-1
    • #398-2 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:24
      เหนื่อยมากค่าาาา สู้ๆนะคะรีดT-T
      #398-2
  26. #397 Mamushi.;-; (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 10:10

    ดีใจไรท์กลับมาอัพแล้ว น้องน่ารักมาก!!! อยากได้กลับมากอดที่บ้าน
    #397
    1
    • #397-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:16
      อยากได้~~~~แต่อาจารย์ขี้งก!
      #397-1
  27. #396 0945504858 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 08:46

    งื่อออออออออ
    #396
    1
    • #396-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:16
      จะรีบปั่นนะคะ
      #396-1
  28. #395 พุดดิ้งยูนิคอร์น (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 08:20
    น้องงงน่ารักอ่าา บาคุโกอ่อนโยนกับน้องกว่านี้ไม่ได้รึไง? ชิ
    แต่ว่านะ แต่ว่า ได้ที่สุดไรท์ก้มาลงแล้ว ดีใจ-!
    #395
    1
    • #395-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:11
      คัตจังปากเสือ ใจคิตตี้ค่ะ(?)555

      ดีใจที่รีดมาอ่านนะคะ^^
      #395-1
  29. #394 Praew-nat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 07:52
    สุดยอด
    #394
    1
    • #394-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:06
      บันไซ!
      #394-1
  30. #393 nisshin135789 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 07:24
    ไรท์หายไปนานมากเลยเรานึกว่าไรท์จะทิ้งเรื่องนี้แล้ว ดีใจมากๆเลยค่ะ
    #393
    1
    • #393-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:02
      ไม่ทิ้งหรอกค่า รักน้องรุย และเหล่ารีดค่ะ
      #393-1
  31. #392 [Umi-san] (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 06:37
    จะสอบวันพุธนี้แล้วค่าาา แต่ครูยังไม่หยุดสั่งงานเลยยยย เศร้าาา
    #392
    1
    • #392-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:02
      แง่ง สู้ๆนะคะ
      #392-1
  32. #391 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 06:32
    บาคุโก อย่ามาน้องน้อยของฉันนะ!!
    น้องไม่ได้ชื่อเจ้าเปี๊ยก!
    #391
    1
    • #391-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:02
      ใช่! น้องแค่โมจิไซส์มินิพกพา(?)
      #391-1