Fic Rov [Yaoi BL]

ตอนที่ 10 : [all x zanis] คาเฟ่Rov 100% ครบจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 ต.ค. 62

'ปัง!'

"ซานิสสส ตื่นได้แล้ววว"

เสียงเรียกตะโกนทำลายบรรยากาศในการนอนหลับอันแสนสบาย ดังก้องไปทั่วห้องของหนุ่มไฟเตอร์ที่หลับอยู่

เจ้าของเสียงก็จะใครเสียอีก หนุ่มแครี่เพื่อนสนิทของเจ้าของห้องนี้


"แวน! นี่เจ้าเข้ามาดีๆไม่เป็นใช่ไหม!!"

เสียงหวานตะโกนใส่อีกฝ่ายที่ถีบประตูห้องตนมาโดยไม่ถามสุขภาพสักคำ พร้อมกับปาหมอนใส่อีกฝ่าย แต่แวนกลับหลบได้อย่างหวุดหวิด


"เอาน่าาา ชั้นขอโทษ ว่าแต่......ไม่อายเลยรึไงใส่ชุดนอนอย่างนั้น"

ซานิสมองหน้าเพื่อนของตนที่ส่งสายตามาแบบไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด ร่างบางก็ไม่เข้าใจว่าชุดนอนของตนน่าอายตรงไหน แค่เสื้อเชิตบางสีขาว กับบ็อกเซอร์สีครีม


"จะมองอีกนานแค่ไหนมิทราบ!"

ร่างบางทนไม่ไหว คว้าทวนอาวุธประจำตัวตนที่ซ่อนอยู่ใต้เตียงขว้างใส่ร่างตรงหน้า แต่แวนก็หลบได้อีกตามเคย


"อย่าขว้างของมีคมสิเห้ย! รีบไปอาบน้ำเร็วเข้า"

แวนโวยวายเล็กน้อยที่โดนขว้างอาวุธใส่ ก่อนที่จะสั่งให้ร่างบางรีบย้ายก้นตัวเองเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนี้

"จะรีบทำไมเนี่ย? วันนี้ข้าว่าง ไม่ต้องลงแข่งไม่ใช่รึไง"


"มีน่านางอยากพบเจ้าด่วน ให้ไปหาที่คาเฟ่เดี๋ยวนี้เลย"

แวนอธิบายไปถึงเหตุผลที่เขาต้องมาปลุกอีกฝ่ายตั้งแต่เช้าอย่างนี้ ถึงความจริงเขาจะไม่อยากตื่นเลยก็เถอะ แต่ถ้าหากขัดมีน่า มีแววโดนเคียวนางเฉาะหัว


"ไปทำไม?"


"แล้วข้าจะตรัสรู้ไหมเล่า รีบๆละกัน"

.

.

.

.

.

.

.

"ฮือออ~ ซานิสขอบคุณน้าาที่มา"

เจ๊ใหญ่ผู้ที่เป็นทั้งแท็งและผู้คุมร้านคาเฟ่เดินมากอดร่างบางเน่นพร้อมกับร้องห่มร้องไห้


"มะ ไม่เป็นไร ว่าแต่มีเรื่องอะไรถึงเรียกข้ามาเหรอมีน่า?"

ร่างบางลูบหลังปลอบหญิงสาวที่กอดตนเเน่น


"คือว่า วันนี้ร้านเรามีไอเดียที่จะให้สาวสวยต่างๆมาเป็นพนักงานเสิร์ฟ แต่ว่าไม่มีใครยอมเลย มีแต่นาตาย่าคนเดียว

แง่งงง ช่วยข้าด้วยน้าาาซานิสส"

มีน่าอธิบายทั้งน้ำตา(บีบน้ำตา)พร้อมกับเขย่าซานิสไปมา


"แล้วจะให้ข้าช่วยยังไงล่ะ?"


"ช่วยแต่งเป็นสาวเมดหน่อยเถิดนะ!"

มีน่าที่ไม่รู้ว่าไปหยิบชุดเมดมาจากไหนดันให้ร่างบางตรงหน้า เชิงว่าใส่มันซะ

ซานิสมองชุดพร้อมกับหน้าซีดไป พยายามบอกปฏิเสธ แต่ก็ถูกมีน่าบีบน้ำตาใส่จนยอม

'ศักดิ์ศรีข้า! ป่นปี้หมดแล้ววว'

ซานิสร้องขึ้นมาในใจ

.

.

.

"สวยกว่าข้าอีกแหนะ"

หญิงสาวสายเวทย์ผู้ที่ใครๆก็รู้จักกับพลังคลื่นเต่า(?)เอ่ยชมปนตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นซานิสในชุดเมดที่สั้นกว่าเข่าเล็กน้อย ผมยาวสีน้ำตาลถูกมัดเป็นสองจุก แต่ยังคงสวมหน้ากากประจำตัวตนอยู่ ซึ่งโดยรวมแล้วดูน่ารักเกินหญิงเลยทีเดียว


"ขะ ข้าไม่เข้าใจเลย! ทำไมของข้าเป็น

กระโปรงสั้นขนาดนี้ แต่นาตาย่าเป็น

กระโปรงยาวถึงข้อเท้าล่ะ!"

ร่างบางโวยวายงอแงใส่มีน่าที่จัดชุดให้ตนดูน่าอายขนาดนี้


"เถอะน่านะ ซานิสน่ารักจะตายไป

เอาหล่ะออกไปโชว์ตัวได้แล้ว"

สิ้นเสียงของมิน่ามือของเธอก็ผลักดันซานิสออกไปจากหลังร้าน

'ขวับ' สายตาของคนทั้งร้านหันมาจ้องมองที่ซานิสเป็นตาเดียว ซานิสยกถาดวางอาหารที่มิน่าให้มาขึ้นมาปิดใบหน้า แก้เขินอาย แต่ก็ถูกนาตาย่าลากให้มาหาลูกค้าที่โต๊ะ


"จะ จะรับอะไรดี ครับเอ้ย! ค่ะ"

ซานิสถูกลากมายังโต๊ะที่มีคนนั่งอยู่3คน โดยที่ซานิสยังคงเอาถาดปิดหน้าตัวเองต่อไม่ได้มองหน้าลูกค้าเลย


"ข้าว่าลดถาดลงเถอะสาวน้อย ไม่ต้องอายหรอก"

เสียงที่เอ่ยออกมานั้น ทำเอาซานิสสะดุ้งเฮือก ที่ตนโดนเรียกว่าสาวน้อย

'นี่เขาผู้ชายทั้งแท่งนะ ช่วยแปลกใจกันหน่อยเซ่!'

แต่ซานิสก็ยอมลดถาดลง ทันทีที่เห็นหน้าของเจ้าของเสียงและคนร่วมโต๊ะอีก2คนถึงกับอึ้งไปทั้งซานิสและทั้ง3คน

เพราะ3คนนั้นคือ นาครอส เซฟิส

และคริกเน็ค


"ซะ ซานิสนี่เจ้าหรือ!"

เซฟิสอึ้งอยู่กับสิ่งตรงหน้าพักใหญ่พร้อมกับสายตาที่เลื่อนตั้งแต่หัวจรดเท้า


"ถ้าไม่มีหน้ากากก็ดูไม่ออกนะเนี่ย~"

ตามมาด้วยเสียงแหย่กวนประสาทของคริกเน็ค ซานิสร้องขึ้นลั่นขึ้นในใจระบายความเขินอาย


"อ๊ะ!"

แต่จู่ๆก็รู้สึกถึงแรงดึงบางอย่างจากเอว

จนร่างบางเซไปนั่งตักของนาครอส

เพราะแรงดึงก็มาจากแขนของ

นาครอสนั่นแหละ


"ข้าว่ามาสนุกกันดีกว่าา~"

สิ้นเสียงนาครอส มือหยาบของเซฟิสก็ลูบมาตามขาอ่อนของเขา แต่ก็ได้แค่นั้นแหละ

'โป๊ก!'

เสียงของแข็งถูกกระทบอย่างแรง จากการที่นาตาย่าพุ่งตัวมาเขกหัวลูกค้าโต๊ะนี้


"ทางร้านไม่ได้ให้คุณมึงลูกค้าลวนลามพนักงานนะคะ นี่ซานิส เจ้าไปที่โต๊ะอื่นเถอะ ตรงนี้ข้าจัดการเองง~"

สิ้นเสียงนางซานิสก็ถูกดันไปยังโต๊ะอื่น

ซานิสก็ว่าง่ายไม่ขัดขืน


"ระ รับอะไรดีคะ"

ซานิสพยายามควบคุมอารมณ์ไว้ให้มากที่สุดเพราะโต๊ะนี้เป็นสหายสนิทของเขาทั้ง2คน


"อย่าเขินซิ~ข้ารู้อยู่แล้วว่าเป็นเจ้าหน่ะ"

เตี้ยวเสียนยิ้มหัวเราะไปยังเพื่อนของตนอย่างอดไม่ได้ที่เขินอายได้น่ารักสุดๆ และเมื่อตะกี้ที่เจ้าตัวถูกพวก3หน่อนั่นลวนลาม เธอกับลิโป้แทบจะยกเท้าประเคนหน้าพวกมันอย่างเหลืออด แต่ดีที่นาตาย่าไปหยุดซะก่อน


"งั้นจะเอาอะไรดีหล่ะ"


"อ่อ~ข้อขอเป็นน้ำ----"


"ขอเจ้ามาหาข้าคืนนี้"

ไม่ทันที่เตี้ยวเสียนจะสั่งเครื่องดื่มเสร็จ

ก็ถูกขัดด้วยลิโป้ที่ตอนนี้หน้าแดงอ่อนๆมองไปยังซานิสไม่วางตา

"เอ๊ะ?"

"ไม่มีไรจ้าซานิสส ข้าขอน้ำส้มนะ ลิโป้เค้าไม่สั่งหรอก~"

เตี้ยวเสียนยิ้มกัดฟันพูดพร้อมกับลิโป้ที่เหงื่อตกผลั่กๆ เพราะเตี้ยวเสียนได้ใช้ส้นสูงของนางทิ่มลงบนเท้าของลิโป้อย่างจัง ทำเอาลิโป้แทบจะกรีดร้องออกมาแต่ก็เก๊กหล่ออยู่


"อืม รอสักครู่นะ"

ซานิสหยิบปากกาขึ้นมาจดลงบนสมุดโน๊ตเล็กๆก่อนที่จะเดินไปโต๊ะอื่น


"รับอะไรดีครับ"


"พูดค่ะสิคนสวยย~"

สิ้นเสียงกวนส้นของลูกค้าโต๊ะที่3ดูเหมือนซานิสจะรู้จักเสียงนี้ดี จึงเงยหน้าขึ้นจากสมุดโน็ต จ้องมองเจ้าของเสียง

'ยอร์น แถมแวนมาด้วยข้างๆ.....

กวนทรีน×2'


"ถ้าไม่สั่ง ข้าจะไปแล้วนะ"


"สั่งๆ สั่งให้ใจเธอมาร้ากฉันนน~"

สิ้นเสียงของยอร์นที่เล่นมุขเสี่ยวไป ก็ตามมาด้วยถาดที่บินมาจากนาตาย่าปาเข้าหัวยอร์นอย่างจังจนน็อคคาโต๊ะไป แต่แวนก็หาสนใจ

ยังคงส่งจุ๊บหวานๆ(หวานเลี่ยน)มายังซานิส แต่ก็สั่งอาหารไปในที่สุด

ซานิสนำรายการอาหารไปยังเคาเตอร์

แต่ดูเหมือนพนักงานเคาเตอร์เป็นเธนเพื่อนของร่างบางนั่นเอง


"เจ้าดูน่ารักมากเล---- เอ้ย! ดูดีๆ"

เธนตอนแรกนั้นดูเคลิ้มๆ แต่สติก็เข้าร่างเมื่อพูดชมร่างบางว่าน่ารักออกไป

ซานิสหน้าขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนจะกระดาษที่จดรายการอาหารแปะหน้าอีกฝ่ายแก้เขินไป


'กริ๊ง'

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น จากการเปิดประตูของลูกค้าอีกคน ลูกค้าคนใหม่ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพียงเดินไปนั่งที่โต๊ะรอการสั่งอาหาร


"นี่ๆ ซานิส"

นาตาย่าเดินเข้ามาหาซานิส พร้อมกับเขย่าอีกฝ่ายเบาๆ


"มีอะไรงั้นเหรอ?"


"เจ้าช่วยไปรับรายการอาหาร จากไอ้หน้าขนนั่นหน่อย ขืนให้ข้าไปเจอมันจบไม่สวยแน่"

นาตาย่าจ้องไม่วางตาด้วยสายตาเคียดแค้นไปยังลูกค้าคนนั้น


"อ่อ ได้สิ"

ซานิสตกลง พร้อมกับหันไปมอง คนหน้าขนที่นาตาย่าเรียกไว้

ซานิสถึงกับร้องอ๋อ เมื่อบุคคลนั้นคือ

วูคอง ซานิสจึงเดินไปยังร่างนั้นที่กำลังนั่งรออยู่


"รับอะไรดีครับ"


"เอาเป็น----ห๊ะ? นี่เจ้าเหรอซานิส"

วูคองหยุดชะงักทันที ที่เห็นร่างบางในชุดผู้หญิงแบบนี้


"ใช่---"


"5555555555 เจ้าเอาจริงดิ "

วูคองกุมท้องส่งเสียงหัวเราะยกใหญ่ ซานิสกัดปากแน่นระงับความเขินอาย นี่ถ้าเข้าไม่สงสารมิน่าล่ะก็ จะเอาถาดนี่ฟาดไอ้ลิงปากเสียนี่ให้ตายไปเลย


"ขำอยู่นั่นแหละ จะสั่งไม่สั่ง"

ซานิสพูดเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่วูคองจะลากเลอะเทอะไปไกล


"อ่ะๆ เอาเป็น..."

ซานิสหยิบสมุดจดขึ้นมารออีกฝ่ายพูด แต่ก็ต้องชะงักกับเมนูที่หลุดออกมาจากปากวูคอง


"เจ้า"

วูคองเอ่ยฉีกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ไม่รอให้ร่างบางหายงง ลุกขึ้นยืนอุ้มช้อนตัวซานิสในท่าเจ้าสาววิ่งออกจากร้านอย่างฉับไว

"ไอหน้าขน!เจ้าเอาซานิสไปไหนย๊ะ!!!"

นาตาย่าวิ่งมาที่หน้าร้าน ตะโกนอย่างเหลืออด พร้อมกับปล่อยลูกบอลสีเขียวออกไป แต่มีเหรอจะหยุดลิงอย่างวูคองได้ วูคองกระโดดหลบอย่างทันท่วงที


"ก็ซื้อไงง เดี๋ยวข้ามาจ่ายน้าาา"

วูคองหยุดยืนหันไปมองนาตาย่าพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆให้ นาตาย่าปาถาดใส่หัววูคองอย่างจัง จนวูคองเซเล็กน้อย

แต่ก็ต้องดึงสติกลับมาให้ไว เมื่อเห็นว่าเหล่าคนในร้านเดินมากมาพร้อมอาวุธครบมือ เตรียมเจื๋อนเนื้อเขาแล้ว

วูคองเรียกเมฆทองขึ้นมาก่อนจะพุ่งกลับบ้านตนไป พร้อมกับมีซานิสที่ทุบอกเขาและดิ้นเป็นหนอนตลอดทาง


"เห้ๆ อย่าดินเส้---เห้ย!"

ซานิสดิ้นอย่างรุนแรง ก่อนจะออกแรกเฮือกสุดท้ายผลักวูคอง แต่กลายเป็นว่าตนผลักออกมาจากวูคองทำให้ตอนนี้เค้าหลุดจากเมฆทองไปด้วย ซานิสเริ่มตกลงมาตามแรงดึงดูด ได้แต่ขดตัวหลับตาแน่น วูคองไม่รอช้ารีบให้เมฆทองพอตนพุ่งไปรับซานิส


"อ่ะ! ทำไมยังไม่ตกลงพื้นล่ะ--เอ๊ะ"

ซานิสลืมตาขึ้นพร้อมกับมีวูคองยิ้มแป้นตรงหน้า ซึ่งสภาพตอนนี้เขากำลังนั่งตักวูคองอยู่


"ย๊าก!! เจ้าลิงบ้า!ปล่อยข้านะ"

ซานิสดิ้นอีกรอบแต่ก็โดนขัดโดยที่

วูคองกอดรัดเขาแน่น


"นี่ซานิสเจ้าใส่ชุดอะไรอยู่ รู้ตัวใช่ไหม...."

วูคองกิ้มหน้าพูดด้วยเสียงเรียบดูจริงจัง

ซานิสตกใจเล็กน้อยกับท่าทีที่ดูแปลกไป


"กะ ก็ชุดกระโปรงสั้นไง ทะ ทำไมล่ะ"


"ก็ก้นเจ้าถูกับ'ไอนั่น'ของข้าน่ะสิ"

ซานิสสะดุ้งสุดตัว พึ่งมารู้สึกถึงไออะไรบางอย่างที่ดูตื่นตัวอยู่ตรงก้นเขา


"ไอเจ้าลิงหื่นกาม!! หยุดคิดอะไรบ้าๆเดี๋ยวนี้เลย!!!!!!"

สุดท้ายตลอดทางก็โดนร่างบางด่าเป็นชุดวูคองได้เพียงหอมแก้มกับกัดไหล่บางไปแค่นั้น สุดท้ายก็ต้องมาส่งร่างบางที่ห้องจนได้

.

.

.

---------------------------------------------

เอาล่ะจบลิ้วววว จะมีภาพfanartตามมานะจ๊ะ ไปติมตามได้ในเพจ


Art-and-Writer-คนสติไม่ดี


นี่ลิ้งค์;-;) ไรท์ทำกะเพื่อนของไรท์อยู่






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

39 ความคิดเห็น