[นิยายแปล] Nurturing the Hero to Avoid Death ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

ตอนที่ 6 : 5 สองปีผ่านไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,365 ครั้ง
    21 ก.พ. 63

 

 

Nurturing the hero to avoid death | ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

5 สองปีผ่านไป

 

หลังจากถูกเตะโด่งเข้ามาในโลกเสมือนต่างมิติของท่านเทพธิดาผู้เลื่อนลอย เวลาก็ได้เลยผ่านไปสองปี

 

ผมไปโรงเรียนและใช้เวลาทั้งกลางวันและกลางคืนทรหนอดทนเพื่อศึกษาหาวิธีวางแผนรับมือสำหรับวันเส้นตายที่จะมาถึง พอรู้ตัวอีกทีเวลาก็ผ่านไปขนาดนี้แล้ว

วันเวลาผ่านไปไวจริง ๆ

ทว่ากว่าจะถึงวันที่ผมจะได้กลับโลกเดิมยังเหลืออีกตั้งสี่ปี! เส้นทางยังอีกยาวไกล!

ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอีกสี่ปีต่อจากนี้ ท้องไส้ผมก็ปั่นป่วนขึ้นมาทุกที ปวดชาอย่างรุนแรง นี่คงเป็นอาการจากความเครียดสะสมสินะ ท่านเทพธิดา คอยดูเถอะ ผมจะรายงานเรื่องที่คุณใช้แรงงานหนักจนทำให้กระผมล้มป่วย

 

แต่ว่าท่านเทพธิดาก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้ผมเห็นอีกเลย เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

ผมเครียดจริง ๆ นะครับ ไม่ใช่ว่าลืมกันไปแล้วหรอกนะ

เพราะมีความเป็นไปได้เนี่ยแหละ เลยยิ่ง......ในฐานะหุ้นส่วนน่ะ......

ไม่สิ ต้องเชื่อมั่น ความศรัทธาจะทำให้รอดไง

อีกอย่างถ้าไม่เชื่อมั่น ใจผมคงทานรับไม่ไหวแล้วแน่ ๆ

 

ตอนนี้ผมอายุสิบสี่ปี

 

ภารกิจที่ผมควรเตรียมการรับมือในปีนี้เหลืออะไรบ้างนะ น่าจะมีไม่กี่อย่าง

คงต้องไปตรวจสอบเสียหน่อย

จริงสิ เหตุการณ์เมนหลักครั้งต่อไปก็คือ......อา จำได้แล้ว

ในปีหน้านี้เอง

 

ในฤดูร้อนปีหน้าจะเริ่มมีเรื่องยุ่งยากเกิดขึ้น การต่อสู้กำลังจะเปิดฉากแล้ว

 

อาา ปวดหัว หนักใจ รู้สึกห่อเหี่ยว

ผมต้องเร่งทำให้เขาเก่งขึ้นมาอย่างก้าวกระโดดให้ได้

ช่วยหน่อยนะ ว่าที่ผู้กล้า.....ฉันมีนายเป็นที่พึ่งเดียวเท่านั้น

เพื่อการนั้น ผมจะเคี่ยวกรำเจ้าเด็กนั่นเอง

 

***

 

ชั่วโมงเรียนดาบของวันนี้

 

ดาบที่ใช้สำหรับฝึกซ้อมถูกบีบจนแทบหักก่อนจะตวัดออกไปเห็นเส้นโค้งเว้ากลางอากาศอย่างสวยงาม

 

ผมชี้ปลายดาบไปทางอัลเฟรดที่เสียหลักล้มก้นกระแทกพื้น ก่อนจะเชิดหน้าและยิ้มอย่างเย้ยหยันเผยให้เห็นท่าทางที่ดูหยิ่งยโส เป็นไงล่ะ จะดีจะชั่วผมก็มีฝีมือการแสดงนะ เพราะเก๊กมาตั้งสองปีแล้วยังไงเล่า!

เจ้าสามหน่อและเด็กผู้หญิงในชั้น รวมทั้งกลุ่มเด็กผู้ชายส่วนหนึ่งส่งเสียงโห่ร้องกันอย่างอึกทึก เจ้าสามหน่อก็พอเข้าใจ แต่ทำไมพวกเด็กผู้ชายกลุ่มอื่นต้องหน้าแดงกันด้วย......สังหรณ์ใจไม่ดี......

 

โลกนี้มันเริ่มเอนเอียงไปทางนั้นแล้วหรือยังไง

 

ในชั่วโมงเรียน บางทีผมก็เห็นคู่รักเพศเดียวกันอยู่บ้าง สมกับเป็นโลกที่ท่านเทพธิดาจอมเลื่อนลอยเป็นคนสร้างขึ้น ความคิดส่วนนั้นของเธอก็คงเลื่อนลอยไปด้วยแล้วสินะ ปล่อยไว้แบบนี้มันจะดีเหรอ ช่างเถอะ สำหรับผมจะยังไงก็ได้ ถ้าชอบกันแล้วจะไปขัดทำไม แค่ทั้งคู่มีความสุขแค่นั้นก็พอ

แต่ขออย่างเดียว อย่าลากผมเข้าไปเอี่ยวด้วยได้ไหม!? ผมชอบพวกพี่สาวสุดสวยมากกว่า!!

เผลอโวยวายไปจนได้

ยุบหนอ พองหนอ

จริงสิ เกือบลืมบทพูด บทพูดที่เลียนมักใช้สำหรับอีเว้นท์การประชันฝีมือเช่นนี้คือ

 

"ฮึ หึหึหึ อ่อนหัดจริง ๆ อัลเฟรด! คนอ่อนแออย่างเจ้า! ก็ทำได้เพียงลองมือลองเท้าข้าเท่านั้นแหละ!"

อัลเฟรดตวัดสายตาขึ้นมองผมอย่างเย็นชา ถึงจะดูไม่สบอารมณ์แต่ดวงตาคู่นั้นーーยังคงเป็นสีฟ้าสดใสอย่างทุกที

 

อืมม

จะว่ายังไงดี

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เห็นสีหน้ายามโกรธอย่างจริงจังของอัลเฟรดเท่าไร

อัลเฟรดมีสายเลือดของชนเผ่าโบราณ เวลาโกรธเส้นผมสีบลอนด์นั้นจะปรกลงบังม่านตา ดังนั้นจึงแยกแยะได้ไม่ยากว่าตอนไหนเขากำลังโกรธอยู่

เบาใจขึ้นมาได้เสียที ดูเหมือนว่าจะเริ่มระงับอารมณ์ได้ขึ้นมาหน่อยแล้ว เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกขั้นแล้วสินะ

 

แต่โชคดีที่วันนี้ก็ยังเอาชนะมาได้

ระยะหลังมานี้การจะเอาชนะอัลเฟรดเริ่มไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป ผมจึงไปขอร้องให้พ่อของเลียนช่วยหาปรมาจารย์ดาบจากในเมืองมาสอนให้ อำนาจเงินนี่มันสุดยอดจริง ๆ !

ตอนที่ได้ยินจำนวนเงินที่ต้องจ่ายเล่นเอาผมผวาไปทั้งตัว ผมจึงต้องตั้งใจและฝึกซ้อมอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่อย่างนั้นมันเปลือง! ผมจะมาทำเล่น ๆ ไม่ได้หรอก ผมเองก็เป็นประชาชนคนธรรมดาที่เกรงกลัวต่อเงินจำนวนมาก ๆ เหมือนกัน ต้องใช้ทุกบาททุกสตางค์อย่างคุ้มค่า

ผมล่ะอยากจะตะโกนประโยคนี้อัดหน้าแม่และพี่ชายของเลียนจริง ๆ สองคนนั้นชอบใช้เงินเสพความสำราญกันราวกับเปิดก๊อก......เงินใช้แล้วก็หมดไปนะโว้ย! คิดว่ามันหล่นมาจากฟ้าหรือไง!?

 

แค่ก ๆ ก็ด้วยเหตุผลนี้

ผลจากความพยายาม ผมจึงยังรักษามาตรฐานของตัวเองอยู่ได้ โชคดีจัง

เพราะผมยังมาแพ้ตอนนี้ไม่ได้

 

ผมเก็บดาบเข้าฝัก กอดอกยืนมองอัลเฟรดจากตำแหน่งที่สูงกว่า ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ

 

เพื่อพยุงค่าใช้จ่ายของโบสถ์ อัลเฟรดจึงต้องวิ่งทำงานพิเศษตั้งแต่เช้ายันเย็น ผมคงต้องหาโอกาสให้เขาได้ฝึกดาบบ้าง

เพราะหากนายไม่แข็งแกร่งขึ้น ทางฉันก็ลำบากน่ะสิ

ถ้ามันลำบากเรื่องเงินจนต้องเพิ่มงานพิเศษถึงขนาดนั้น คราวหน้าผมลองเพิ่มจำนวนเงินบริจาคที่ให้โบสถ์อยู่ทุกเดือนขึ้นมาอีกเท่าหนึ่งดีกว่า แบบไม่ระบุนามน่ะนะ อาจช่วยให้อัลเฟรดได้มีเวลาฝึกดาบขึ้นมาบ้าง

อืม ความคิดนี้ไม่เลวเลย ตามนี้แหละ

 

"อัลเฟรด ถ้าเจ้าอยากจะเอาชนะข้า ไม่ลองฝึกดาบให้มันมากกว่านี้ล่ะ? เจ้าเคลื่อนไหวโดยเปล่าประโยชน์ มีแต่ช่องโหว่เต็มไปหมด อาศัยเพียงพลังพุ่งเข้าใส่อย่างเดียว ดีแต่จะเกิดช่องว่างให้โจมตี นี่เจ้าได้เรียนรู้อะไรบ้าง คำนึงถึงน้ำหนักของดาบกับความเร็วในการเคลื่อนไหว จากนั้นค่อย ๆ ใส่พลังลงไปก็พอ ถ้าการเคลื่อนไหวของเจ้าสมบูรณ์แบบ เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองพละกำลังแม้แต่น้อย"

 

......เขาว่ามาแบบนี้แหละ อาจารย์สอนดาบของฉันน่ะ ฉันก็แค่จำมาถ่ายทอดให้นายอีกต่อหนึ่งเฉย ๆ บางทีผู้กล้าในอนาคตอาจจะได้เรียนรู้อะไรจากคำพูดของปรมาจารย์ดาบก็ได้

 

อัลเฟรดค่อย ๆ ลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่ตัวและจ้องมองผม

สายตากลับขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกัน

ส่วนสูงของเขาในที่สุดก็มาอยู่ระดับเดียวกับผมอย่างรวดเร็ว แม่งเอ๊ย เจ้าเด็กนี่ถึงวัยเจริญเติบโตแล้วเหรอ......จะโดนทิ้งห่างเมื่อไรก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว เลียนมักจะโตอย่างพรวดพราดมาตลอด แต่ระยะนี้กลับเริ่มชะลอตัวลง พยายามเข้าอีกหน่อยสิ ร่างกายของเลียน!

 

"เข้าใจหรือไม่ การพุ่งเข้าใส่อย่างไร้ประโยชน์น่ะมันมีขีดจำกัด ความบ้าพลังของเจ้าอาจจะล้มคู่ต่อสู้คนอื่นได้ แต่ใช้ไม่ได้ผลกับข้า"

 

"......หืーーม"

 

อัลเฟรดตอบกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ

ตั้งใจฟังกันหน่อยสิฟะ เจ้าเด็กนี่! คนเขาอุตส่าห์จะสอนให้!

 

จู่ ๆ อัลเฟรดก็เข้ามาประชิดตัวผม

อ...อะไร? เกิดโมโหขึ้นมาหรือไง?

ผมตั้งท่าป้องกันตัวขณะระแวดระวังการเคลื่อนไหวของอัลเฟรด ถ้าเจ้านั่นกล้าพุ่งเข้ามาต่อย ผมก็จะไม่ไว้หน้าเหมือนกัน

 

"อ...อ...อะไร?"

ไร้การตอบรับ

อัลเฟรดเข้ามายืนประจันหน้ากับผมโดยไม่พูดไม่จาด้วยสีหน้าเรียบเฉย (สยอง!) ทันใดนั้นーーก็ยื่นมือมาดึงข้อมือขวาของผม

"หวา!? จ......เจ็......!"

ความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาทำให้ผมร้องครวญ

เมื่อครู่ที่อัลเฟรดใส่พลังบุกเข้ามาได้พลั่งมือกระแทกเข้ากับข้อมือขวาของผมจนบาดเจ็บ ตอนนี้จึงเริ่มบวมแดงแล้ว ให้ตาย บ้าพลังจริง ๆ ! โดยเฉพาะช่วงนี้! ร่างกายนี้มันเปราะบางนะ ช่วยเกรงใจกันสักหน่อยสิ! ถึงพูดไปก็ประโยชน์ก็เถอะ!

 

"เจ็...บ......! ป...ปล่อย......"

อัลเฟรดยกมือขึ้นทั้ง ๆ ที่ยังจับข้อมือของผมไว้ ทำให้เม็ดที่เหมือนลูกกวาดสีขาวหล่นออกจากกระเป๋าตกลงมาแตกดังเพล้ง หินคริสตัลสมานแผล ยาฟื้นฟูที่มีคุณสมบัติเหมือนพลาสเตอร์ที่ฮอตฮิตในโลกนี้ อัลเฟรดโกยผงเม็ดทรายที่ส่องแสงระยิบระยับขึ้นมาแล้วทาลงที่ข้อมือขวาของผม

 

จุดกลางที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ค่อย ๆ แผ่ความร้อนออกมา ในขณะเดียวกัน อาการบาดเจ็บก็ค่อย ๆ หายไปด้วย ความรู้สึกเจ็บที่มลายหายไปทำให้ผมผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

เข้าใจผิด คิดว่าจะเข้ามาต่อยเสียอีก

อะไรกัน จะทำแผลให้หรอกเหรอ ยังอุตส่าห์รู้อีกว่าข้อมือผมเจ็บ

 

"ข...ขอบคุ............"

 

ผมรีบตะครุบปากตัวเอง

ฉิบหาย

เวรแล้ว ดันเผลอพูดขอบคุณโดยไม่รู้ตัวซะได้ คุณตามักจะสอนเสมอว่าไม่ว่าเรื่องอะไรก็ห้ามประหยัดคำขอบคุณ ผมจึงมักเผลอพูดออกไปไม่ว่าจะอยู่สถานการณ์ในไหนก็ตาม อาาาา ให้ตายเถอะ

 

อัลเฟรดเงยหน้าขึ้น

แล้วมองผมไม่วางตา มองอะไรนักหนา หน้าฉันมีอะไรติดอยู่หรือไง เอาแต่ใช้สีหน้าไร้อารมณ์จึงดูไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่ มันน่ากลัวนะ อยากจะหายวับไปจากตรงนี้จริง ๆ

"อ...อะไร?"

 

ผมถามออกไปเนื่องจากไม่อาจทนต่อสายตาคู่นั้นได้ อัลเฟรดเพียงยิ้มอย่างขมขื่น

 

"......เปล่า เจ้าบาดแผลก็เพราะข้า ขอโทษที่เป็นคู่ซ้อมที่ดีให้เจ้าไม่ได้......"

 

จู่ ๆ ก็ขอโทษเสียอย่างนั้น!

 

"จ...เจ้า พูดอะไร"

 

"......ช่วงนี้ บางทีข้าก็ควบคุมพลังตัวเองไม่ได้......"

อัลเฟรดหลบตาต่ำแล้วถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

 

"เอ๊ะ? ง...งั้นเหรอ"

อัลเฟรดพยักหน้าหงึก ๆ หรือว่าบาดเจ็บตรงไหนงั้นเหรอ

 

"......หลาย ๆ อย่างแปลกไป......ข้ารู้สึกไม่ค่อยดี"

 

หรือเป็นเพราะฮอร์โมนช่วงวัยรุ่น ไม่น่าใช่ ก็ไม่เข้าใจเท่าไร แต่อาจเป็นเพราะนายมีพลังเยอะเกินไปก็ได้นะ

อัลเฟรดวางสายตาลงที่ข้อมือของผม เขาย่นคิ้วและถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ดูอ่อนล้าเต็มที พอสังเกตดี ๆ แล้ว สีหน้าของอัลเฟรดก็ซีดลงมาก

 

"......อัลเฟรด เจ้าไหวหรือ...ไม่?"

 

อัลเฟรดเงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย

 

พูดไม่คิดอีกแล้ว ปากพาซวยอีกแล้ว เลียนจะมาพูดอะไรแบบนี้ได้ยังไง ล้มเหลวขั้นสุด

 

อย่างที่คิด หลังจากที่อัลเฟรดมองผมด้วยสีหน้าประหลาด

ーーก็ยกยิ้มอย่างนุ่มนวล

 

"......เป็นห่วงข้า อย่างงั้นหรือ?"

 

"เอ๊ะ!"

เวร ต้องรีบแก้ตัว

 

"ไม่ใช่! ย...อย่าเข้าใจผิดล่ะ ข้าแค่ติดใจนิดหน่อยก็เท่านั้น"

"งั้นหรือ"

"ก็ใช่น่ะสิ!"

"หืーม"

 

เฮ้ย นี่เอ็งยิ้มอะไรอีก

อย่ามาส่งยิ้มให้ฉันได้ไหม! อย่ามาใช้รอยยิ้มพิฆาตเรี่ยราดได้ไหม! เก็บไว้ใช้กับพวกสาว ๆ โน่น!

 

สถานการณ์แบบนี้มันอะไรกัน ชวนให้รู้สึกอยากวิ่งหนีอย่างประหลาด

ถอยไปตั้งหลักก่อนดีกว่า รั้งไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ ผมไม่รู้แล้วว่าควรจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบยังไง

 

ผมหลบตาก่อนจะออกแรงสะบัดข้อมือที่ยังคงโดนอัลเฟรดจับเอาไว้

 

"พ..."

"พะ?"

 

"เพราะเอาแต่ทำงานพิเศษนั่นแหละ ร่างกายถึงได้พัง! เจ้าโง่! หัดเอาเวลาไปฝึกปรือฝีมือดาบของเจ้าเสียบ้าง! ไม่เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะเป็นคู่มือของข้าได้เลย! เอาเถอะ หากข้าเอาจริงล่ะก็ เจ้าอาจจะสู้ข้าไม่ได้ก็เป็นได้!?"

 

ผมพูดเสียดสีไปอย่างทุกทีก่อนจะวิ่งหนี......ไม่สิ หายวับออกมาด้วยความเร็ว

 

 

เจ้าเด็กแสบสามคนรีบวิ่งเข้ามาหา

 

"ท่านเลียน! ปลอดภัยใช่หรือไม่ขอรับ!? เจ้านั่น มันพูดอะไรหรือขอรับ!?"

 

"ป...เปล่า......ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก"

 

"งั้นหรือขอรับ!? เช่นนั้นข้าก็วางใจ......"

 

"ระยะหลังนี้เจ้านั่นชักเหิมเกริมขึ้นมาทุกที! เป็นแค่ยาจก ริอ่านมาสัมผัสตัวท่านเลียน! มันน่าอิจ......แค่กๆ อยากสั่งสอนให้รู้สึกหัดเจียมตัวเสียบ้าง!"

 

"จริงขอรับ! ท่านเลียนก็คิดเช่นนั้นใช่หรือไม่ขอรับ!?

 

"น...นั่นสินะ......"

 

เหลือทนจริง ๆ นั่นแหละ

ช่วงนี้บางครั้งก็จะโต้ตอบกลับมาในรูปแบบที่ต่างไปจากที่ผมคาดไว้ อย่างเมื่อกี้ ทำเอาผมมึนงงจนทำอะไรไม่ถูกอยู่หลายครั้ง ถ้าโมโหกลับมาอย่างทุกที ออกจะจัดการได้ง่ายกว่าแท้ ๆ

ตามเนื้อเรื่องเดิม เมื่อตัวเอกกับเลียนเจอหน้ากันทีไรเป็นต้องหาเรื่องทะเลาะกันทุกที ความสัมพันธ์ย่ำแย่มาก แต่ผมก็จำบทพูดของเลียนมาใช้อยู่ตลอดนี่นา

ความสัมพันธ์ย่ำแย่......

หรือต้องทำให้เลวร้ายไปเลย......? จะทำยังไงให้ความสัมพันธ์เลวร้ายลงล่ะ......?

ผมคิดว่าผมทำเท่าที่ทำได้ไปแล้วนะ......ทั้งใช้คำพูดน่ารังเกียจ ทั้งต่อว่าด่าทอ......หรือว่าอัลเฟรดจะด้านชาไปแล้ว......ชินชากับความเกลียดชังของผมไปแล้วงั้นเหรอ

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็แย่น่ะสิ ฮึก ๆ ลำบากจัง

 

โธ่เว้ย ฉันไม่เก่งเรื่องแสดงสดหรอกนะ! ก่อนหน้านี้ก็เคยทำมาบ้าง ตอนนั้นตกใจจนพูดตะกุกตะกัก

ถ้าตอนนั้นไม่ทำเหม็นเบื่อใส่เพื่อนที่ชมรมการแสดงแล้วตั้งใจซ้อมให้มากกว่านี้ก็ดีสิ ผมผิดไปแล้ว สำนึกผิดแล้ว จะไม่บ่นว่าน่ารำคาญอีกแล้ว ที่นายเคยบอกว่าสักวันมันอาจจะมีประโยชน์ก็ได้นั่นน่ะ นายพูดถูกเผงเลย ถ้าได้เจอกันอีกฉันจะเลี้ยงมื้อกลางวันชุดA สเปเชียลให้นายเลย ดังนั้นช่วยมาเปลี่ยนตัวกับฉันที! นายเหมาะกับบทนี้มากกว่าฉันนะ!

 

อา

 

ผมต้องตั้งใจและจริงจังกับการเป็นเลียนมากกว่านี้ คราวหน้าจะต้องกลั้นใจและระวังตัวให้มากขึ้น ถ้าปล่อยให้เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปในทิศทางที่ผมคาดเดาไม่ได้คงไม่ดีแน่ ยังไงก็ควรดึงทิศทางเรื่องให้กลับมาตามเดิมเท่าที่จะทำได้

 

ผมมวนท้องขึ้นมาจนต้องเอามือกุมเอาไว้ และถอนหายใจออกมา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.365K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,643 ความคิดเห็น

  1. #1639 Je t'aime♤ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 23:36
    ยังไงเราก็คิดว่า การจะให้พระเอกเติบโตน่ะ มีวิธีที่ดีกว่าการด่า เหยียด ทำร้ายด้วยคำพูด อะไรแบบนี้อะ เราคิดว่ามันมีวิธีที่ดีกว่า หากเติบโตไปแล้วเก่งแต่มีแผลในใจ มันทรมานนะ ควรเห็นคุณค่าคนอื่นมากกว่านี้สิ เห้อ เอาเถอะ อันนี้เราแสดงความคิดเห็นเฉยๆนะ เพราะยังไงเราก็ยืนยันว่าการทำร้ายคนอื่นด้วยคำพูด มันสร้างได้แค่แผลในใจเท่านั้นแหละ
    #1,639
    2
    • #1639-1 ฟางเซียนเซียน(จากตอนที่ 6)
      22 เมษายน 2564 / 09:13
      เห็นด้วยค่ะ แต่ก็เอาเถอะเห็นบอกว่านายเอกต้องเดินตามบท
      #1639-1
    • #1639-2 siriwan_kook(จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2564 / 23:05
      เออ.ใจเย็นๆนะคะ มันคือนิยายแปลค่ะ.ไรท์ก็แค่แปลตามที่เขาแต่งมา ไรท์เขาปรับเปลี่ยนเนื้อหาไม่ได้นะคะ.เพราะมันคือนิยายแปลจ้า
      #1639-2
  2. #1523 Apoptosis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 02:00
    ฟินนนนนน กรี๊ดดดดดเด็กมันร้ายยนยยนน
    #1,523
    0
  3. #1277 Yellowboom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:22
    เดี๋ยววววยัยน้องป่วยหรือเปล่า
    #1,277
    0
  4. #1235 kanyaest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:30
    ไม่ทันแล้วแหละ55555 น้องกลายเป็นไทป์หนุ่มซึนในสายตาผู้กล้าแล้ว เทพธิดานี่คือสายวายสินะ5555555
    #1,235
    1
    • #1235-1 A_kumu(จากตอนที่ 6)
      28 พฤษภาคม 2563 / 17:28
      ใช่น้องไม่ทันแล้ววว ส่วนท่านเทพธิดาต้องเป็นสาววายแบบพวกเราแน่ๆ!!
      #1235-1
  5. #1199 JADEMERIT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 17:30

    โดนแน่ๆ พ่อคนซึน

    #1,199
    0
  6. #1114 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 03:11
    อัลเฟรดแกล้งแพ้ปะเนี้ยดูมีพิรุธสุดๆ
    #1,114
    0
  7. #1078 ใบไม้ไร้ค่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:45
    อัลเฟรด แกมันร้าย วงการมายายังต้องอายยยย
    #1,078
    0
  8. #1005 YamiYura (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:53
    น้องซึนเต็มขั้นน 555
    ขอแก้คำผิดนะคะ
    1. ลองมือลองเท้า >> รองมือรองเท้า
    2. หลบตาลง >> หลุบตาลง รึเปล่าคะ
    #1,005
    0
  9. #929 sommah7777 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:57
    กลิ่นยันเทอมันหึ่งๆนะอัลเฟรด
    #929
    0
  10. #905 MitsukiCarto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 11:12
    ซึนแบบนี้ใครมันจะไม่หวั่นใจล่ะเนี่ย~ เหมือนน้องแมวขู่ฟ่อๆเลยอ่ะ~
    #905
    0
  11. #845 hongyok025 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 05:20
    น้องเนื้อหอมมม
    #845
    0
  12. #818 Lormielis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 13:37
    น้องปวดท้องบ่อย
    #818
    0
  13. #756 doubleua01 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 13:39

    น่ารักจังเยยยยยยยย🥺

    #756
    0
  14. #624 Penkontalok (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 00:47

    ยัยน้อนนนน

    #624
    0
  15. #612 mumuninnin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 22:58
    เราสงสารน้อง น้องเครียดมากจนจะป่วยจริงจังแล้ว
    #612
    0
  16. #360 Patimabhorn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:13
    ซึนแบบน่ารักโพดๆๆๆๆ
    #360
    0
  17. #350 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:11
    ลู้กกกกก สอบตกการแสดงแล้วลูกเอ้ย
    #350
    0
  18. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:53

    ไอต้าวซึนน

    #349
    0
  19. #305 มิโกะ ซากุระ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:29
    โครตน่ารักเลยล่ะ
    #305
    0
  20. #252 บุปผาสุริยัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:48
    ซึนมาก5555 พยายามทำให้เขากลัวกลายเป็นน่ารักมากกว่า5555
    #252
    0
  21. #140 pam223 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 13:34
    โอ้ยยยยย ไม่มีคำไหนเหมาะกับคำว่าซึนสุดแล้ว ฮื่อออ เธอจะรู้ตัวบ้างไม๊ว่าที่เธอทำ ไม่ได้ความไม่ดี แต่มันคือความซึน!!
    #140
    0
  22. #97 VJaru (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:22
    น่ารัก โคตรซึน55555
    #97
    0
  23. #62 Klis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 18:21
    ซึนสุด5555
    #62
    0
  24. #49 เเมวเหมียวเหมียว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 22:55
    น้องงงง ทำไมท่าทางน้องเหมือนลูกแมวซนๆ ขึ้นทุกทีเนี่ย โอ้ยยยย น่ารักกกก
    #49
    0
  25. #48 ◆SY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 09:54
    น้องคือเป็นน่ารัก ทำซึนนน555555 หนุ่มๆหลงกันหมดแล้วน้อง!
    #48
    0