[นิยายแปล] Nurturing the Hero to Avoid Death ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

ตอนที่ 5 : 4 หนึ่งปีผ่านไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,446 ครั้ง
    4 ม.ค. 63

 

 

Nurturing the hero to avoid death | ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

4 หนึ่งปีผ่านไป

 

หลังจากตอนนั้นเวลาก็ล่วงเลยมาหนึ่งปี

 

ตอนนี้ผมอายุสิบสามปีแล้ว

ในเกมเองก็ผ่านหนึ่งปี สองปีไปอย่างง่าย ๆ เช่นกัน ไม่อย่างนั้นต่อให้มีกี่ชั่วโมงก็เล่นเนื้อเรื่องในหมู่บ้านไม่จบแน่

 

ช่วงอายุสิบสามปีถึงสิบหกปี ผมยังคงต้องเรียนในหลักสูตรภาคบังคับอยู่ ถ้าเป็นลูกชาวบ้านทั่วไป หลังจากอายุสิบสองปีก็เริ่มทำงานกันแล้ว ผมกับเจ้าเด็กแสบทั้งสามเข้าเรียนต่อในโรงเรียนมัธยมของเมืองข้าง ๆ

เจ้าเด็กนั่นก็ด้วย

ผู้กล้าในอนาคตーーอัลเฟรด ตอนแรกก็ดูท่าว่าอยากจะเริ่มทำงานเลยอยู่เหมือนกันแต่หญิงชราที่โบสถ์คะยั้นคะยอให้เรียนต่อให้ได้ จึงต้องสอบเข้าอยากเสียไม่ได้

 

ว่าที่ผู้กล้ากำลังเติบโตอย่างราบรื่น

 

เช้าและเย็นก็ยังคงทำงานพิเศษอยู่เหมือนเดิม

พยายามเข้าล่ะ เจ้าหนุ่มสู้ชีวิต พี่ชายคนนี้น้ำตาจะไหล ส่วนผมก็ใช้ชีวิตตามแบบลูกเศรษฐีอย่างเลื่อนลอยโชว์คนเขาต่อไป

ฉันเชียร์นายอยู่ในใจนะ

 

แผนการบ่มเพาะผู้กล้าของผมในช่วงนี้ก็ตามด้านล่างเลยครับ

......ผมเองยังเป็นเด็ก เลยทำอะไรให้เขามากไม่ได้ เด็กนั่นโตช้ากว่าผม ถึงจะผ่านมาหนึ่งปีแล้วแต่ส่วนสูงก็ยังอยู่แค่ครึ่งศีรษะของผมเท่านั้น พละกำลังก็ยังด้อยกว่ามาก ตอนนี้ผมก็แค่ลองแกล้งแหย่เขาเล่นในฐานะคู่ปรับไปเรื่อย ๆ

 

นาน ๆ ทีก็จะไปหยอกเย้าด้วยคำพูดประมาณว่า ถ้าเจ็บใจล่ะก็ ลองเอาชนะข้าสักครั้งดูสิ ถือเป็นการกระตุ้นให้ตัวเอกแข็งแกร่งขึ้น

การเคี่ยวกรำทางจิตใจก็สำคัญเหมือนกัน

 

ส่วนด้านโภชนาการที่ดูเหมือนจะขาดไปเสียหน่อย หลังจากเข้าเรียนที่โรงเรียนในเมือง พวกเด็กผู้หญิงก็ขยันหาโน่นหานี่มาให้ทาน จนตอนนี้ตัวเอกดูจะมีน้ำมีนวลขึ้นมาบ้างแล้ว ค...ใครอิจฉากันฟะ!

 

อาจารย์ชั่วโมงเรียนดาบของโรงเรียนนี้ค่อนข้างมีฝีมือ

การแข่งขันวันนี้ผมก็พยายามจนเอาชนะอัลเฟรดมาได้เหมือนเคย

จนถึงตอนนี้ผมยังไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง

ยังไหวอยู่ สบายมาก ตอนนี้ผมยังตัวโตกว่า

 

ได้ยินว่าอัลเฟรดกำลังฝึกวิชากับอาจารย์ที่เป็นอดีตอัศวินของโรงเรียนในหมู่บ้านเพื่อเอาชนะผม

แพ้ราบคาบทุกครั้ง เด็กนั่นเองก็คงเจ็บใจไม่น้อย

ดีแล้ว ๆ

ทำได้ดีมาก ฉันเป็นกำลังใจให้

 

หลังจากนี้ ตามเนื้อเรื่องเดิมถ้าผมไม่งัดวิธีขี้โกงออกมาใช้คงเอาชนะเขาไม่ได้แล้วล่ะ

เช่นหยอดน้ำมัน ไม่ก็เล่นนอกกติกา

ไม่อยากทำหรอก แต่ไม่ทำก็ไม่ได้

 

***

 

ในตัวเมืองมีหอสมุดกลางที่สามารถเข้าไปยืมหนังสือได้ตามใจชอบ ถือว่าเป็นประโยชน์มากสำหรับผม ผมยืมหนังสือเกี่ยวกับยันต์และวงเวทกลับไปนั่งศึกษาตอนกลางคืนทีละเล่มสองเล่ม

เลียนไม่มีพรสวรรค์ด้านพลังเวท ในภาคปฐมบท ณ หมู่บ้านก็เป็นแค่ตัวละครที่แทบจะถูกกลืนไปกับฝูงชน ค่าความสามารถจึงไม่สูงมากนัก

จนกว่าจะถึงตอนที่ตัวเอกออกเดินทาง เลียนก็เป็นเพียงคู่ปรับที่ไม่ได้โดดเด่นสะดุดตาอะไร

ดังนั้น

 

ก่อนจะถึงวันเส้นตาย ถึงจะเพียงเล็กน้อย แต่ผมก็อยากศึกษาศาสตร์ต่าง ๆ เอาไว้

 

ในการเขียนยันต์ หากผิดไปหนึ่งประโยคหรือเพียงหนึ่งเส้น ยันต์ก็จะไม่สำแดงฤทธิ์ ถือเป็นศาสตร์ที่ต้องอาศัยความรอบคอบเป็นอย่างมาก ทว่างานที่ต้องอาศัยความละเอียดอ่อนไม่ได้สร้างความลำบากให้ผมแม้แต่น้อย ออกจะสนุกเสียมากกว่า เพราะเดิมทีผมก็เป็นพวกชอบงานนั่งโต๊ะอยู่แล้ว

 

ส่วนอัลเฟรดเมื่อเทียบกับศิษย์รุ่นเดียวกัน พรสวรรค์ด้านพลังเวทถือว่าโดดเด่นและแข็งแกร่ง ผมเคยบังเอิญไปเห็นตอนที่อัลเฟรดปฏิเสธการชักชวนให้ไปเรียนต่อที่โรงเรียนเฉพาะทางของเมืองหลวงจากอาจารย์นักเวท สมกับเป็นว่าที่ผู้กล้า ค่าความสามารถเต็มเปี่ยม

แต่ว่ายังไงก็ยังเป็นรองผมล่ะนะ

อา......แม้ว่าหลังจากนี้ผมจะเป็นฝ่ายโดนทิ้งห่างก็เถอะ

 

วันนี้ผมก็ตั้งใจจะไปยืมหนังสือที่หอสมุดเหมือนเคย เพราะจะแวะที่หอสมุดก่อน จึงแยกกับเจ้าสามแสบตั้งแต่ที่โรงเรียน นาน ๆ ที ผมเองก็มีช่วงเวลาที่อยากอยู่คนเดียวบ้าง อีกอย่างวันนี้เป็นวันที่เล่มต่อของนิยายสืบสวนที่ผมกำลังตามอยู่จะขึ้นชั้นด้วย ถึงจะอ่านเกมคนร้ายได้ง่ายไปหน่อยーーไม่สิ นั่นก็ดีแล้วล่ะ! เอาเป็นว่า ถือว่าเป็นหนังสืออ่านคลายเครียด จะไม่ไปคิดเล็กคิดน้อยก็แล้วกัน! ไม่งั้นคงเป็นโรคประสาทตายก่อนแหง ๆ

 

เมื่อเข้ามาในหอสมุด ผมก็พุ่งตรงไปยังชั้นหนังสือออกใหม่ อย่างที่คิด หนังสือที่ผมเล็งไว้วางชั้นเรียบร้อยและกำลังเบียดเสียดอยู่บนชั้นหนังสือ ทว่าเหลือแค่เล่มสุดท้าย ก็ซีรี่ย์ดังนี่นะ ขณะที่ผมยื่นมือออกไปเพื่อหยิบหนังสือก่อนที่จะโดนคนอื่นแย่ง ทางด้านข้างก็ปรากฏมือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาในทิศทางเดียวกัน

ใครฟะ!! บังอาจไวกว่าฉันไปก้าวเดียว! ส่งคืนมานะ บักห่า!

 

เมื่อผมเงยหน้ามองว่าไอ้งั่งตัวไหนบังอาจเอื้อมมือมาจากด้านข้าง ก็พบเด็กหนุ่มผมบลอนด์เป็นประกายพร้อมกับดวงตาสีนภากำลังยืนอยู่

เป็นเรื่องแปลกประหลาดที่เอาทำผมเบิกตากว้าง

 

อัลเฟรด

กับบาดแผลเต็มตัว

เสื้อผ้าเต็มไปด้วยฝุ่น ที่ใบหน้าและแขนมีบาดแผลเลือดไหลซิบ ๆ จากการขีดข่วนและรอยจ้ำที่เหมือนโดนต่อยมา

 

"อุหวาา!?"

"......"

 

"เจ้า จ...เจ้า! ส...สภาพเช่นนั้น......!? ปะปะปะไปโดนอะไรมา!?"

"......ถูกพวกรุ่นพี่หาเรื่อง"

"หาเรื่.....!?"

"เอาคืนไปแล้ว"

"ง......"

 

งั้นเหรอ

สมกับเป็นผู้กล้าในอนาคต

ช่วงนี้จะดีจะร้ายอัลเฟรดก็เริ่มเด่นสะดุดตาขึ้นมาบ้างแล้ว จะถูกเพ่งเล็งก็ไม่แปลก

 

เลือดสายหนึ่งไหลออกมาจากขมับ

"ค...ค่ารักษาพยาบาล..."

"ปล่อยไว้เดี๋ยวก็หาย"

อัลเฟรดใช้หลังมือเช็ดเลือดที่กำลังจะไหลเข้าตาอย่างลวก ๆ

 

น...นั่นมันก็จริง!!

แต่ฉัน ฉัน กลัวเลือดนี่นา

 

ภาพของพ่อกับแม่ที่หมดลมหายใจเพราะอุบัติเหตุเองก็เต็มไปด้วยสีแดงーー

 

ผมกัดริมฝีปาก คิ้วขมวดแน่นจากอาการคลื่นเหียน

 

"นี่ ไหวหรือเปล่า"

"ม...ไม่เป็นไร แต่ประโยคนั้นข้าควรเป็นคนพูดต่างหาก! ต...ตามมา!"

 

ผมฉุดแขนอัลเฟรดแล้วถูลู่ถูกังไปจนถึงอ่างล้างหน้า

 

ผมชุบผ้าเช็ดหน้ากับน้ำแล้วนำมาเช็ดเลือด ดูท่าแผลจะไม่ได้รุนแรงอย่างที่ผมคิด ทว่าแผลที่ขมับแม้จะเล็กน้อยแต่เลือดกลับไหลไม่หยุด

 

ผ้าเช็ดหน้าถูกย้อมด้วยสีแดง อาการคลื่นเหียนของผมจึงกลับมาอีกครั้ง

มือพลันสั่นเทา

 

"เลือดมัน..."

"หยุดแล้ว"

"งั้นเหรอ......"

 

ผมหยิบของที่เหมือนเม็ดลูกกวาดออกมาจากกระเป๋าーーหินคริสตัลสมานแผล เป็นไอเทมสำหรับการฟื้นฟู วันนี้ผมเพิ่งเรียนมาจากชั่วโมงการสร้างไอเทมชั้นต้นที่เป็นวิชาเลือก แต่เพราะเป็นของที่ทำโดยมือสมัครเล่น พลังที่ใส่ไปจึงไม่มากแต่ก็ยังพอใช้สมานแผลเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ โชคดีที่พกติดต่อไว้พอดี

ผมมีสองเม็ด

เม็ดหนึ่งผมใช้สมานแผลที่ขมับให้อัลเฟรด

 

ผมกำขึ้นมาหนึ่งเม็ด เมื่อใส่พลังลงไปก็เกิดเสียงดังเปรี๊ยะก่อนที่หินจะแตกออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ เหมือนเม็ดทรายส่องแสงประกายระยิบระยับ ผมใช้เม็ดทรายที่ส่องประกายบนฝ่ามือทาลงเบา ๆ ที่ขมับของอัลเฟรด ปากแผลปิดลงพร้อม ๆ กับแสงที่หายวับไป โชคดีจัง ดูเหมือนจะได้ผล

 

"มีบาดแผลรุนแรงตรงไหนอีกหรือเปล่า"

"ไม่"

"งั้นเหรอ......มือซ้าย ขยับได้หรือเปล่า"

 

อัลเฟรดขยับข้อศอกกับข้อมือให้ดูอย่างว่าง่าย ถ้าขยับได้ก็คงไม่เป็นอะไรมาก แต่ยังไงก็ควรล้างโคลนที่ติดตามแผลถลอกออกให้หมด ถ้าติดเชื้อขึ้นมาจะแย่

"ล้างแผลก่อนเถอะ ถ้าเป็นหนองขึ้นมามันน่ากลัว"

ผมดึงข้อศอกอัลเฟรดมาที่ก๊อกน้ำแล้วใช้น้ำล้าง

 

เมื่อรู้สึกเหมือนถูกสายตาจ้องมอง ผมจึงเงยหน้าขึ้นและพบกับอัลเฟรดที่กำลังมองผมด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

 

ในที่สุดผมก็รู้สึกตัว ก่อนจะชาไปทั้งร่าง

 

ฉิบหาย

เผลอทำแผลให้ซะแล้ว

ผมเป็นเลียนแท้ ๆ เลียนไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่

เวรแล้ว แต่จะปล่อยไว้ก็ไม่ได้นี่นา เห็นคนเจ็บเป็นใครก็ต้องช่วยทั้งนั้น แต่ว่าโป๊ะแตกแล้วOOC (Out of Character) อย่างชัดเจน

เวร ทำไงต่อล่ะที่นี้

ยังไงก็ต้องหาทางเอาตัวรอด

 

"ค...แค่"

"แค่?"

"แค่ทดสอบดูเท่านั้นแหละ! รุ่นทดลอง! บังเอิญมีหนูทดลองโผล่มาตรงหน้าพอดีเลย! เหมือนจะได้ผลสินะ! สมกับเป็นข้า!"

 

อัลเฟรดยังคงส่งสายตาประหลาดมาให้ผม

 

"เจ้าดวงแข็งดีนี่! น...ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เอานี่ไปด้วย! รุ่นทดลองทั้งนั้น! สำนึกบุญคุณไว้ซะล่ะ!"

หลังจากยัดหินอีกหนึ่งก้อนใส่มืออัลเฟรด ผมก็กระโจนออกจากห้องน้ำไปทันที

 

โป๊ะแตก

คงไม่ถูกคิดว่าเป็นคนประหลาดหรอกนะ

ต่อให้คิด แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปซะก็สิ้นเรื่อง

รีบกลับบ้านดีกว่า

 

ผมเร่งฝีเท้ากลับไปที่ชั้นหนังสือออกใหม่

 

แล้วก็ช็อค หนังสือเล่มสุดท้ายหายไปแล้ว

 

เชี่ยไรเนี่ยยยยย!!?

ใคร!! ใครเอาหนังสือของฉันไป!! ไอ้งั่งหน้าไหนที่ช่วงชิงความสุขอันน้อยนิดของฉันไป!

 

อาการคลื่นเหียนยังไม่หายด้วย!

 

ฮึก ฮึก เลวร้ายสุด ๆ

 

ผมโซเซเกาะขอบโต๊ะ

 

"นี่"

"ว้ากก!?"

พอโดนสะกิดไหล่ ผมก็เผลอตกใจจนสะดุ้งโหยง

 

ผมเอามือกุมหน้าอกขณะหันกลับไปก็เจออัลเฟรดยืนอยู่ เขายื่นหนังสือเล่มหนึ่งมาให้ผมด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

 

นั่นมันนิยายสืบสวนที่เหลืออยู่เล่มสุดท้ายนี่

 

นี่นายไม่มีช่องโหว่งเลยรึไง!! หยิบหนังสือไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วเหรอ!? สมกับเป็นผู้กล้า

 

"เจ้าจะยืมเล่มนี่ใช่หรือเปล่า"

 

"เอ๊ะ อะ อืม......"

 

"งั้นเอาไปก่อนสิ ตอบแทนสำหรับเมื่อกี้"

 

เพราะถูกยัดเหยียดจึงเผลอรับมาแบบไม่รู้ตัว

 

"ข...ขอบคุณ"

 

ดวงตาของอัลเฟรดเบิกกว้างเล็กน้อย

 

และค่อย ๆーーเผยรอยยิ้มแบบที่หาได้ยาก

 

ผมผลีผลามอีกแล้ว

 

ตอบแทนอะไรกันฟะ! อัลเฟรดคือคู่แข่งที่ไม่กินเส้นกันนะโว้ย! จะมาสนิทสนมกันได้ยังไง!

 

"ฉ...ฉัน เอ้ย ไม่ใช่ ข้าต้องไปแล้ว! ข้าไม่เหมือนกับเจ้าหรอกนะ! มีเรื่องต้องจัดการเยอะแยะ! ล...ลาก่อน!"

 

ผมรีบพาตัวเองไปที่เคาน์เตอร์ หลังจากทำเรื่องยืมหนังสือแล้วก็หนีหายออกจากหอสมุดทันที

 

เกือบไปแล้ว.....!!

เจอกันแบบไม่ทันตั้งตัวนี่อันตรายจริง ๆ ต้องระวังให้มากขึ้น

ปัญหาคือผมเองแหละ! ผมแสดงไม่ได้!

อาา ให้ตายเถอะ

 

หมดเรี่ยวหมดแรง ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.446K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,644 ความคิดเห็น

  1. #1624 Yคือชีวิต (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 01:46
    น่ารักจัง ถ้านี่เป็นพระเอกก็คงว่าโป๊ะแหละดูออก555555
    #1,624
    0
  2. #1622 Am_mpye (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 22:53
    หมั่นเขี้ยวเว้ยยยยยย
    #1,622
    0
  3. #1610 Bunny_wr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 19:26
    อยู่ดีๆก็โป๊ะ555555555
    #1,610
    0
  4. #1596 ohjesus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 18:55
    ไหงอยู่ดีๆไปรับบทหนุ่มซึนซะล่ะ5555555
    #1,596
    0
  5. #1591 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 09:30
    น่ารักว้อยยยย
    #1,591
    0
  6. #1569 A_kumu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 17:22

    เพราะงี้ไหงลูก หนูไปปักธงเขาอย่างงั้น เลยโดนจับกินเลย...แต่ไม่เป็นไรเราชอบ

    #1,569
    1
    • #1569-1 bllam1880(จากตอนที่ 5)
      1 กรกฎาคม 2563 / 19:59
      *ไงเว้ย! ไงงงงงง!!!!
      #1569-1
  7. #1566 bire0032 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:58
    โคตรล่กเลย555
    #1,566
    0
  8. #1534 สไนท์เปอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 15:56
    ผู้กล้าโดนปักธงซะแล้ววว ออร่าความซึนมันเจิดจ้าเหลือเกิน! แสงตาาาาา///
    #1,534
    0
  9. #1522 Apoptosis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 01:39
    555555 น้องโป๊ะแตกกกกกกกก
    #1,522
    0
  10. #1234 kanyaest (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:25
    กำลังนึกอยู่ว่าตอนทำแผลมันไม่oocเหรออ แงงงงเลียนไปปักธงท่านผู้กล้าซะแล้ว
    #1,234
    0
  11. #1230 09fg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 07:50
    แปลสนุกมากค่ะ
    #1,230
    0
  12. #1113 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 03:02
    ไม่เนียนตั้งแต่แรกละลูก
    #1,113
    0
  13. #1077 ใบไม้ไร้ค่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:36
    เหอะๆ อยู่ห่างๆ อย่างห๊วงห่วง เพราะเจอตัว ก็ทั้งห่วงอะไม่อยากห่าง #อ่า....นะ
    #1,077
    0
  14. #1014 Nonnnn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 07:53

    นายเอกน่ารำคาญ ไม่น่าคาดหวังไว้แต่แรกเลย จะอ่านจนจบได้ไหมเนี่ย อยากอ่านเรื่องที่ตัสเอกฉลาดๆหน่อยอะ

    #1,014
    5
    • #1014-3 No10051(จากตอนที่ 5)
      15 เมษายน 2563 / 07:41
      นี่เพิ่งจะตอนที่เท่าไหร่เอง นายเอกสายซูมีเยอะแยะ ไปหาเรื่งอื่นอ่านเหอะ เรื่งนี้ตอนก่อนๆก็บอกอยู่ว่านายเอกน่ะคนธรรมดาๆ
      #1014-3
    • #1014-4 แรงแล้วทำไม พูดความจริง (จากตอนที่ 5)
      19 พฤษภาคม 2563 / 02:12
      ไม่ชอบก็แนะนำให้ไปหาเรื่องอื่นอ่านค่ะ เขามาแปลให้ฟรีก็ดีแล้ว ตังก็ไม่ได้เสียเรื่องมากอื่น เรื่องบางเรื่องคนแต่งเขาแต่งมาก็ไม่ได้คิดจะเขียนขึ้นมาง่ายๆนะคะ เป็นนักอ่านก็อ่านไป อย่าหาว่าแรงเถอะ ขอย้ำตังก็ไม่ได้เสียอย่าบ่นเยอะ ไม่พอใจก็ขอกรุณาไปอ่านเรื่องอื่นเอาค่ะ
      #1014-4
  15. #1004 YamiYura (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:30
    โป๊ะแตกกก ไม่ทันแล้วคุณน้องงงงง 55555
    #1,004
    0
  16. #987 sweet-meringue (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 01:24

    โป๊ะแตกหมดแล้วลูกกกก

    #987
    0
  17. #958 Winterrin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 01:51
    น้องกลายเป็นพวกซึนเดเระไปแล้วสินะ...
    #958
    0
  18. #928 sommah7777 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:48
    น้องกลายเป็นคนซึนแล้ว5555555555
    #928
    0
  19. #910 Vzidter (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 12:50
    น้องล่กเก่งมาก
    #910
    0
  20. #904 MitsukiCarto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 10:56
    ง่อวววววววว ซึนแตกๆ~ กลบไม่มิดหรอกน้องเอ้ย~
    #904
    0
  21. #884 Makkham (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:11
    งุ้ยต้าวน้องงงง
    #884
    0
  22. #844 hongyok025 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 04:58
    ระเร็วอิพี่เร็วจัง น้องน่ารักกก โป๊ะมากลูกกก
    #844
    0
  23. #817 Lormielis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 13:27
    โฮ้ะๆๆๆๆๆ
    #817
    0
  24. #755 doubleua01 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 13:27

    โป๊ะป๊ะมากลูก

    #755
    0
  25. วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:44

    อัลเฟรดจะไม่คิดว่าหนูซึนเหรอลูก555

    #747
    0