[นิยายแปล] Nurturing the Hero to Avoid Death ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

ตอนที่ 1 : 0 อารัมภบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,512 ครั้ง
    24 ม.ค. 63

 

 

Nurturing the hero to avoid death | ผมไม่อยากตายขอเลี้ยงฮีโร่แทนแล้วกัน

0 ปฐมบท

 

พื้นที่ขาวโพลนตรงหน้ากำลังค่อยๆ แผ่ขยายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ ที่นี่ไม่มีอะไรเลย นอกเสียจากความว่างเปล่า ตัวผมกำลังล่องลอยอยู่ภายใต้ความว่างเปล่านี้ เบื้องหน้าผมปรากฏหญิงสาวชุดขาวกำลังล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่าเช่นเดียวกับผม เธอสวมอาภรณ์สีขาวที่บิดพลิ้วตามแรงลมห่อหุ้มผิวกายขาวนวลของเธอ บนเรือนร่างที่ไร้ซึ่งสีสันปรากฏเพียงสีเดียวที่ริมฝีปาก แก้ม และดวงตา สีแดงจาง ๆ รอยยิ้มดีใจประดับที่ใบหน้าของเธอ ช่างเป็นหญิงสาวที่งดงามจริง ๆ เพียงแต่บนเรือนร่างของเธอนั้น...กลับมีส่วนหนึ่งที่แปลกประหลาด ที่แผ่นหลังของเธอปรากฏปีกสีขาวขนาดใหญ่ ทุกครั้งที่ปีกคู่นั้นขยับจะบังเกิดดวงไฟระยิบระยับลอยละล่องไปในอากาศ

 

"...อืม"

 

อะไรน่ะ

ความฝันเหรอ กำลังฝันอยู่สินะ

ผมเองก็ฝันแปลกๆ กับเขาได้ด้วยเหรอเนี่ย

 

อย่างไรก็ตามหญิงสาวที่ดูราวกับเทพธิดาหรี่ตาสีซากุระของเธอเพื่อมองพิจารณาผม เธอเผยรอยยิ้มกว้าง

 

'เป็นเกียรติที่ได้พบค่ะ ข้าคือเทพธิดานามว่าคลอทัวร์'

 

"หวา!?"

 

โว้วว เธอพูดกับผมด้วย

 

ตกใจหมดเลย

แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอเพิ่งเรียกตัวเองว่าเทพธิดาหรือเปล่า สุดยอด มีคนเรียกตัวเองว่าเป็นเทพธิดาด้วย บทพูดเมื่อกี้คิดขึ้นมาเองเหรอ กล้าไม่เบา...

 

'เอ่อ ฮัลโหล? ฟังอยู่หรือเปล่าคะ ไม่ได้ยินสินะคะ...ช่วยไม่ได้ งั้นขอแนะนำตัวใหม่นะคะ เป็นเกียรติที่ได้พบค่ะ ข้าคือเทพธิดานามว่าคลอทัวร์'

 

"เทพธิดา คลอทัวร์?"

 

'ค่ะ'

 

หญิงสาวที่อ้างตัวว่าเป็นเทพธิดาม้วนเส้นผมสีขาวอย่างแผ่วเบาก่อนจะแย้มยิ้มออกมา

 

เทพธิดา?

 

จริงดิ?

อะไรเนี่ย

แต่ปีกที่ด้านหลังของเธอก็ดูเหมือนของจริงมาก

ใบหน้าที่งดงามเพียบพร้อม เรือนร่างที่สมบูรณ์แบบ และไหนจะสีสันผิดแปลกของเธออีก

 

"อะ"

 

หญิงสาวที่อ้างตัวเป็นเทพธิดาคนนี้ ทำไมผมรู้สึกเหมือนเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน

ปีกสีขาว เส้นผมสีขาวที่พลิ้วไหว นัยน์ตาสีแดงอ่อน อาภรณ์สีขาว รอยยิ้มที่ดูอ่อนโยน

 

นึกออกแล้ว

 

ใช่!

 

นั่นไง!!

 

ตรงเผงเลย เธอเหมือนกับเทพธิดาที่ปรากฏในเกมที่ผมเล่นไปตั้งสี่รอบ

 

เกมนั้นชื่อว่า'อะคาเดียร์'

 

ไม่ว่าจะอายุเท่าไรก็สามารถตื่นเต้นได้ภายใต้โลกแห่งดาบและเวทมนตร์ เกมแนวRPG ที่ผู้เล่นจะได้ไปฝึกปรือฝีมือในโลกเสมือน พร้อมๆ กับเนื้อเรื่องสุดเข้มข้น

 

ด้านระบบเกมก็ทำออกมาดีจนฟินมากๆ

 

ระดับความยากง่าย ถ้าเทียบกับเกมอื่นที่เคลียร์แต่ละภารกิจได้อย่างชิว ๆ ก็ถือว่าจัดอยู่ในระดับไฮคลาส ถ้าไม่คิดแผนให้รอบคอบก่อนไปสู้ ก็ล้มศัตรูไม่ได้หรืออาจจะช่วยตัวละครเป้าหมายไม่ได้ ถ้าให้พูดก็คือเวลาเคลียร์ภารกิจได้แต่ละทีรู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะครั้งใหญ่

 

 

ส่วนเนื้อเรื่องผมจะเล่าให้ฟังคร่าว ๆ แล้วกัน

 

ーーเด็กชายกำพร้าคนหนึ่งเดินทางมายังหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณชายแดน ประเทศที่ผู้คนส่วนใหญ่มีเส้นผมและดวงตาสีน้ำตาล เส้นผมสีทองกับนัยน์ตาสีฟ้า รวมไปถึงผิวขาวของเด็กชายจึงกลายเป็นสิ่งแปลกประหลาด

 

ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้มีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ดูแลโดยนักบวชหญิงชราผู้หนึ่ง เธอช่วยรับอุปถัมภ์เด็กที่สูญเสียพ่อแม่ไปจากโรคร้ายและภัยสงคราม เด็กชายที่กำพร้าพ่อแม่อย่างเขาก็ได้เธอช่วยรับไปเลี้ยงดูแลเช่นกัน

 

กาลเวลาผ่านไป

เด็กหนุ่มก็อายุครบสิบแปดปี

 

ดินแดนแห่งนี้ประกอบด้วยอาณาจักรขนาดใหญ่ทั้งหมดสามอาณาจักร หนึ่งในนั้นมีกษัตริย์องค์หนึ่งพยายามที่จะครอบครองดินแดนทั้งหมดนี้ไว้เพียงผู้เดียวจึงทำพิธีอันเชิญเจ้าแห่งปีศาจ ทว่าเจ้าแห่งปีศาจที่ถูกอันเชิญมาแข็งแกร่งเกินไป พลังอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจแผ่ขยายไปทั่วทั้งดินแดน ทำให้สัตว์อสูรเริ่มเข้ามาใช้ชีวิตในดินแดนแห่งนี้ สัตว์อสูรที่ดุร้ายเข้าโจมตีทำลายหมู่บ้านของมนุษย์แห่งแล้วแห่งเล่า

 

จนท้ายที่สุด กองทัพอมนุษย์ก็เปิดฉากบุกเข้าโจมตีอาณาจักรใกล้เคียงーー

 

ผู้คนล้มตายนับไม่ถ้วน

ดินแดนเต็มไปด้วยความโกลาหล

 

อยู่มาวันหนึ่งมีเด็กสาวนักบวชหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินทางมายังหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ เธอได้รับมอบหมายให้มาประจำการเพื่อเรียนรู้และรับหน้าที่ต่อจากนักบวชชรา

 

เด็กสาวผู้นี้มีเส้นผมสีทองและนัยน์ตาสีฟ้าเช่นเดียวกับเด็กหนุ่ม ด้วยพลังการรักษาโดยปราศจากความเจ็บปวด รวมไปถึงหัวใจอันบริสุทธิ์ที่พร้อมช่วยเหลือทุกคนอย่างเท่าเทียม ทำให้ชาวบ้านต่างเรียกเธอว่า นักบุญหญิง และพยายามเข้าหาเธอเพื่อทำความสนิทสนมด้วย

 

วันเวลาอันสงบสุขดำเนินเรื่อยมาจนถึงค่ำคืนหนึ่ง ในที่สุดกองทัพอสูราที่คลุ่มคลั่งก็เคลื่อนพลมาถึงหมู่บ้านแห่งนี้

 

ชาวบ้านที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาตลอดไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากับกองทัพสัตว์อสูรที่ดุร้ายและน่าสยดสยอง ผู้คนในหมู่บ้านถูกสังหารคนแล้วคนเล่า

 

ถือเป็นค่ำคืนแห่งโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้าสลด

 

มีเพียงเด็กหนุ่มและเด็กสาวเท่านั้นーーที่เอาชีวิตจากโศกนาฏกรรมในคืนนั้นได้

 

เด็กหนุ่มและเด็กสาวเป็นผู้ที่ได้รับพรของพระเจ้าจากสายเลือดของชนเผ่าโบราณ ด้วยพละกำลังที่ต่างจากคนทั่วไปรวมถึงพลังแห่งสวรรค์ ทั้งสองต่างร่วมต่อสู้กันตลอดทั้งคืนเพื่อปกป้องหมู่บ้านแห่งนี้

 

ทว่าจำนวนของสัตว์อสูรมีมากเกินไป

 

นักบวชชราที่คอยเลี้ยงดูเด็กหนุ่มและพี่น้องในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าต่างถูกฆ่าตาย แทบไม่อาจหาผู้รอดชีวิตในหมู่บ้านได้

 

เปลวเพลิงห้อมล้อมทั่วทั้งหมู่บ้าน สรรพสิ่งถูกเผาทำลาย จนในที่สุดหมู่บ้านแห่งนี้ก็สูญสิ้น

 

เด็กหนุ่มผู้สูญเสียทุกอย่างเลือกที่จะแบกรับความเจ็บปวดของทุกคนในหมู่บ้านและตัดสินใจที่จะแก้แค้นเจ้าแห่งปีศาจ ดังนั้นทั้งเขาและเด็กสาวจึงออกเดินทางร่วมกันーー

 

ーーก็เป็นที่มาของเนื้อเรื่องแฟนตาซีแนวผู้กล้าของเกมนี้

 

ส่วนเนื้อเรื่องต่อจากนี้ก็คือผู้กล้าออกไปผจญภัยในโลกกว้างและได้รวบรวมเพื่อนพ้อง จากนั้นก็ไปตีรันฟันแทงกับกษัตริย์จากอาณาจักรชั่วร้ายและโค่นล้มเจ้าแห่งปีศาจลงได้ สุดท้ายก็ได้ครองคู่กับนักบุญหญิง นำเข้าสู่บทสรุปแบบแฮปปี้เอนดิ้ง

 

แม้เนื้อเรื่องจะให้ความรู้สึกว่า แม่งเอ้ย! นี่มันแฟนตาซีสูตรสำเร็จชัด ๆ ! แต่ผมโครตชอบเกมนี้เลย

 

ตัวเอกของเกมนี้ไม่ใช่ประเภทที่ชวนขนลุกขนพองอย่าง ข้าจะปกป้องทุกคนและกอบกู้โลกใบนี้! จึงนับว่าเป็นเรื่องที่ดีมาก จะเรียกว่าเป็นพวกไม่แยแสอะไรเลยหรือเข้าใจถึงชีวิตภายใต้โลกอันโหดร้ายดีล่ะ ยังไงก็ตามผมรู้สึกซาบซึ้งที่ฮีโร่เป็นพวกเดินทางสายกลาง ไม่เลยเถิดจนกลายเป็นพระเอกสายดาร์กไปเสียก่อน

 

ผมติดเกมนี้อย่างงอมแงมขนาดที่ว่าเก็บหมดแม้กระทั่งพวกภารกิจย่อย ระบบของเกมจะเตรียมตอนจบเอาไว้หลากหลายรูปแบบ ซึ่งจะไปลงเอยที่ตอนจบแบบไหนก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้เล่นเอง จนเมื่อสองสามวันก่อน หลังจากฝ่าด่านภารกิจอันหฤโหดมาได้ ในที่สุด ผมก็พาตัวเองมาถึงฉากจบสุดท้ายจริง ๆ ของเกมนี้

 

เงื่อนไขก็คือตัวละครที่ปรากฏทุกตัวต้องมีชีวิตรอด รวมทั้งต้องรวบรวมลัคกี้ไอเทมของเทพธิดาทั้งสิบสามอย่างให้ครบ สุดท้ายก็เข้ารับการภารกิจต่อสู้กับมหาเทพีของเทพธิดาเพื่อรับดาบศักดิ์สิทธิ์สำหรับโค่นบอสตัวสุดท้าย จากนั้นจึงจะไปสู่ตอนจบสุดท้ายของเกม

 

กว่าผมจะผ่านมาได้เรียกได้ว่าเลือดตาแทบกระเด็น ศัตรูที่โผล่มาแต่ละตัวแข็งแกร่งขนาดที่ต่อให้เลเวลสูงขนาดไหนแต่ถ้าไม่วางแผนให้ดีก็โดนล้มเอาได้ง่าย ๆ เทพธิดาที่เดี๋ยวผลุดเดี๋ยวโผล่ก็มักจะมาพร้อมกับปัญหาเชิงปรัชญายาก ๆ เสมอ

 

เพื่อรับดาบศักดิ์สิทธิ์ผมต้องทำภารกิจหาไอเทมตามที่เทพธิดาทั้งสิบสามองค์ต้องการ แต่เงื่อนไขการหาไอเทมแต่ละอย่างก็ลำบากไม่ใช่เล่น ผมต้องกำหนดเวลาให้แน่นอนว่าจะต้องไปหา NPC ตัวนี้ตอนกี่โมงกี่นาที แล้วต้องไปต่อที่ NPC อีกตัวหนึ่งเมื่อไร ถ้าไม่เรียงลำดับให้ดีเวลาอาจจะคลาดเคลื่อนทำให้ NPC ไม่ปรากฏออกมา หรือไม่ก็เลือกต่อบทสนทนาผิดทำให้ภารกิจหยุดกลางคัน สุดท้ายก็ต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ แล้วภารกิจที่ต้องสิ้นเปลืองเวลาชีวิต ความอดทนและพลังสมาธิของผมก็ดันมีเยอะเสียด้วย ดังนั้นเวลาเคลียร์ภารกิจได้แต่ละทีความประทับใจ ความสำเร็จและความยากลำบากจึงผสมปนกันจนออกมาเป็นความรู้สึกที่ฟินมากๆ

 

'เอ่อ...ฮัลโหล? ขอโทษนะคะ ยังฟังอยู่หรือเปล่าคะ'

 

"หะ? อะ โทษที ผมไม่ได้ฟังเลย เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ"

 

เทพธิดามองผมพร้อมกับถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน

 

'ไม่ได้ฟังกันเลยเหรอคะ...เฮ้อ ช่วยไม่ได้ จะพูดอีกรอบนะคะ คราวนี้กรุณาตั้งใจฟังด้วยนะคะ พร้อมนะคะ ช่วยหน่อยนะคะ ขอร้องนะคะ'

 

"อา ครับ โทษที ช่วยพูดอีกรอบด้วยครับ"

 

เทพธิดาจัดท่าทางของตัวเองใหม่แล้วกระแอมออกมาทีหนึ่ง

 

"งั้นจะพูดอีกรอบนะคะーーได้โปรด ช่วยโลกใบนี้ด้วยค่ะ"

 

ผมอึ้งหลายวินาที

 

"ครับ?"

 

ทำไมเมื่อกี้รู้สึกเหมือนเพิ่งได้ยินบทพูดก่อนเริ่มเกมพวก เอาล่ะ การผจญภัยจะเริ่มขึ้นแล้วนะ เลย

 

คิดไปเองล่ะมั้ง

อืม คงหูแว่วแหละ

อีกอย่าง นี่มันความฝันไม่ใช่เหรอ

 

"เฮ้อ ฝันแปลก ๆ อีกแล้วแฮะ สงสัยเมื่อคืนเล่นเกมดึกไปหน่อย"

 

'นี่ไม่ใช่ความฝันนะคะ'

 

โดนปฏิเสธทันควัน

 

"บ้าน่า ฝันไม่ใช่รึไง เรื่องแบบนี้มันจะเป็นความจริงไปได้ยังไงเล่า"

 

'ก็บอกว่าไม่ใช่ความฝันไงคะ'

 

"อ๋อเหรอ แต่คุณก็เป็นเทพธิดาจากในเกมนี่"

 

'ไม่ใช่ค่ะ! ถ...ถึงจะมีคนบอกว่าเหมือนมากก็เถอะ'

 

"อ้าว ไม่ใช่เหรอ ทั้ง ๆ ที่เหมือนอย่างกับแกะเนี่ยนะ"

 

'ไม่ใช่ค่ะ ถึงจะเหมือนแต่ก็ไม่ใช่ค่ะ กลับเข้าเรื่องนะคะ ตอนนี้ข้ากำลังเข้ารับการสอบเลื่อนขั้น'

 

"สอบเลื่อนขั้น"

 

...คือไรอ่ะ

อยู่ ๆ ก็เปิดเข้าเรื่องเฉยเลย แถมไม่เข้าใจสักนิดว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ ช่างเถอะ ความฝันมันก็ฟุ้ง ๆ ลอย ๆ แบบนี้แหละ ว่าแต่สอบเลื่อนขั้นอะไรของเขาน่ะ เหมือนพวกสอบวัดระดับอะไรแบบนั้นหรือเปล่า ต้องสอบอะไรพวกนี้ด้วย เป็นเทพก็ลำบากเหมือนกันแฮะ

อืมอืม

 

'ーーสำหรับแบบทดสอบสุดท้ายคือการสร้างโลกของตนเองขึ้นมาค่ะ’

 

"โอ้วว"

 

'ทว่า...การจะสร้างโลกได้นั้นเป็นสิ่งที่ยากมากค่ะ พวกรุ่นพี่เองก็ล้มเหลวกันมานับครั้งไม่ถ้วน บางคนก็ล้มเหลวไปมากกว่าร้อยครั้ง'

 

"ร้อยครั้งก็เยอะไปจริง ๆ "

 

'ใช่ไหมคะ ข้าก็คิดเช่นนั้น ต่อนะคะ ข้ามีพวกเพื่อนที่ชอบเล่นเกมเหมือนกัน พวกเขาก็แนะนำเกมอะคาเดียร์ให้ ข้าติดเกมนี้มากเลยค่ะ'

 

อะคาเดียร์!

 

"อะ! เกมนั้น! ผมก็เล่นเหมือนกัน! ดีมาก ๆ เลยครับ! ให้ความรู้สึกว่า นี่สิ แฟนตาซี!"

 

'ใช่ค่ะ ๆ และยังมีกลิ่นอายแบบ นี่สิ ออร์ทอดอกซ์ ด้วยค่ะ!'

 

"ใช่! ใช่!"

 

โอ้ววว ไม่คิดว่าจะเจอพวกเดียวกันในที่แบบนี้! ฟินสุด!

 

'ข้าน่ะหลงรักเนื้อเรื่องและโลกแบบนั้นมากค่ะ ก็เลยพยายามจะสร้างโลกที่มีความใกล้เคียงกันโดยใช้อะคาเดียร์เป็นต้นแบบ'

 

"โว้วววว! เยี่ยมเลย! สุดยอด!"

 

'ใช่ไหมคะ ๆ ! ต้องเป็นโลกที่ยอดเยี่ยมมากแน่ ๆ ! ...ข้าเคยคิดแบบนั้นน่ะค่ะ'

 

อารมณ์ของท่านเทพธิดามืดมนลงในทันที

 

'การสร้างโลกเป็นงานหนักจริง ๆ ค่ะ ข้าทุ่มพลังที่มีอยู่ทั้งหมดลงไป ทั้ง ๆ ที่คิดว่าไปได้สวยแล้วเชียว...แต่ไม่ว่าจะลองแก้ไขยังไงก็...ทำไมเนื้อเรื่องถึงไม่เหมือนในเกมนั้นสักที...'

 

"อา"

 

'ทำไมล่ะคะ...'

 

"อืม...ถึงผมจะไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร แต่ถ้าสร้างให้เหมือนไม่ได้ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ครับ"

 

'ไม่เป็นไร...เหรอคะ'

 

"ครับ หัวใจของมนุษย์มันซับซ้อนจะตาย ถึงจะตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับในเกม แต่ก็ใช่ว่าตัวละครจะคิดและตัดสินใจเหมือนในเกมนี่นา แค่คำพูดคำเดียวหรือการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เปลี่ยนความคิดของคนได้แล้ว"

 

'...ค่ะ จะว่าไปก็...นั่นสินะคะ...นั่นสิ ถูกอย่างที่ท่านพูดค่ะ ข้าจะเข้ารับการสอบต่อไปโดยตระหนักถึงสิ่งนี้ค่ะーーแต่ว่า'

 

แววตาของเทพธิดาสั่นไหวอย่างเจ็บปวดขณะจ้องมองผม แต่ก็ราวกับมีแสงสว่างส่องผ่านจากนัยน์ตาสีแดงอ่อนคู่นั้น

 

'ข้าตัดใจไม่ได้ค่ะ ไม่ว่ายังไงข้าก็ยังอยากให้โลกที่ข้ารักแห่งนี้ได้พัฒนาต่อไป ข้าไม่อยากทำลายมันค่ะ อยากจะปกป้อง ดังนั้น ได้โปรดร่วมมือกับข้าได้หรือไม่คะ ได้โปรดช่วยอะคาเดียร์ด้วยค่ะ'

 

"ช่วยอะคาเดียร์"

 

เฮ้ยย

 

ภารกิจยิ่งใหญ่เกินไปเล่นเอาขนคอผมลุกชัน

 

ประโยคนั้นผมควรจะเป็นคนพูดมากกว่าไม่ใช่เหรอ ทำไมเธอถึงเลือกมนุษย์ตายซากที่อยู่ในช่วงหางานอย่างผมแทนที่จะเป็นเด็กหนุ่มดวงตาเป็นประกายวิบวับพวกนั้นล่ะ เธอควรเลือกพวกที่มีคาริสม่าที่เหมาะจะพูดอะไรเท่ ๆ ไม่ก็พวกที่มีพละกำลังเยอะ ๆ อย่างเช่น อา...นั่นไง! พวกผู้กล้าหรือไม่ก็ฮีโร่กอบกู้โลก

 

"เอ่อ...ถึงจะบอกให้ช่วยกอบกู้โลก แต่เสียใจด้วย ผมไม่มีพลังวิเศษอะไรเลย ผมเป็นแค่ประชาชนคนธรรมดาอ่ะนะ"

 

ไร้ญาติขาดมิตรอีกด้วย

 

ตอนประถมพ่อแม่ผมประสบอุบัติเหตุระหว่างท่องเที่ยวเลยเดินทางกลับบ้านเก่าไปอย่างชิว ๆ หลังจากนั้นคุณตาก็รับผมไปเลี้ยง คุณตาเคยบอกว่าจะพยายามมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นผมเข้าชั้นมัธยมปลาย และท่านก็ทำตามนั้นจริง ๆ พอสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายได้ วันถัดจากวันปฐมนิเทศคุณตาก็ーーไม่รู้เพราะหมดห่วงหรืออะไร หลังจากนั้นท่านก็จากไป

 

เพราะไม่มีญาติที่ไหนแล้ว ตั้งแต่นั้นผมจึงใช้ชีวิตด้วยตัวเองมาตลอด

 

แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว้าเหว่อะไร อีกอย่างคุณตาก็เหลือเงิน เหลือบ้านไว้ให้ผมด้วย

 

ที่เป็นปัญหาตอนนี้ก็คือเรื่องหางาน มนุษย์ถ้าไม่ทำงานก็อย่าหวังจะได้กิน ถึงข่าวในโทรทัศน์จะประกาศว่าอัตราการจ้างงานเพิ่มขึ้นมากแล้ว แต่จากที่ผมประสบมาก็คงต้องขอบอกว่าสถานการณ์ยังคงวิกฤตอยู่

 

อา บริษัทที่ไปสัมภาษณ์เมื่อวานก็เพิ่งแจ้งมาว่าผมไม่ผ่าน แต่จะยอมแพ้ตอนนี้มันยังเร็วเกินไป ยังเหลืออีกสามที่ที่ยังไม่ติดต่อกลับมา ขอแค่หนึ่งในนั้นรับผมเข้าทำงานก็โอเคแล้ว ขอร้อง ช่วยรับผมเข้าทำงานด้วย สักที่ก็ยังดี ขอแค่ผ่านสักที่ก็พอ ได้โปรด ผมจริงจังจริง ๆ นะ พระเยซู พระพุทธเจ้า ท่านเทพธิดา

 

'เอ่อ ฮัลโหล? ฟังอยู่หรือเปล่าคะ'

 

"ห๊ะ! อะ ขอโทษครับ เอ่อ เมื่อกี้ว่าอะไรนะ"

 

'โธ่...ช่วยฟังกันหน่อยสิคะーーข้าต้องการให้ท่านช่วยโลกใบนี้ค่ะ'

 

"เฮ้อ ถึงคุณจะขอร้องแต่ผมจะทำอะไรได้ เสียใจด้วย ผมไม่มีพลังวิเศษ ไม่มีแรงใจมากพอจะไปทำอะไรแบบนั้นด้วย ทำไมไม่ไปขอร้องคนที่พอจะช่วยคุณได้มากกว่านี้ล่ะ"

 

อุตส่าห์ชี้ทางให้ขนาดนี้ เทพธิดายังทำไหล่ตกอยู่อีก

 

'ไม่ค่ะ ข้าต้องการให้ท่านช่วย แค่มีท่านอยู่ก็เป็นกำลังมากพอแล้วค่ะ'

 

"อาー"

 

หัวรั้นจริง เป็นคน ไม่สิ เป็นเทพประเภทที่ถ้าตัดสินใจแล้วก็จะเอาอย่างนั้นให้ได้สินะ เอาล่ะ ซวย ทีนี้ผมต้องทำไมยังไงเธอถึงจะยอมเลิกรา ที่จริงก็อยากไปเห็นโลกที่ทำเลียนแบบ'อะคาเดียร์' อยู่หรอก แต่ถ้าจะไปก็ต้องไปกอบกู้โลกด้วย เรื่องแบบนั้นผมไม่ไหวจริงๆ

 

"ไม่สิ ต่อให้จะพูดยังไงก็ต้องขอโทษด้วย การกอบกู้โลกไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับผม อีกอย่างทุกวันนี้แค่เรื่องหางานผมก็หัวหมุนแล้ว ไม่มีเวลาไปทำเรื่องน่ารำคาญーーแค่ก เรื่องที่ต้องเสียเวลาชีวิตอย่างการผจญภัยอะไรเถือก ๆ นั้น ผมไม่มีเวลามากพอหรอกนะ"

 

'รู้สึกเหมือนเมื่อกี้เพิ่งพูดความในใจออกมาหรือเปล่าคะ จะว่าไปได้โปรดอย่าพูดอะไรที่มันโหดร้ายแบบนั้นสิคะ! ท่านเป็นผู้ที่หลงรักเกมอะคาเดียร์เหมือนข้า ความรู้สึกที่อบอุ่นนั้นมันได้ส่งผ่านมาถึงข้าและก้องกังวานอยู่ในหัวใจดวงนี้'

 

"หะ?"

 

พูดอะไรอ่ะ

ส่งความรู้สึกมาถึง? เห็นอกเห็นใจ ทำไมฟังดูโรแมนติก เอาเถอะ ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรหรอก

 

'ได้โปรดค่ะ อาจจะฟังดูน่าสมเพชแต่...ข้าจำเป็นต้องพึ่งท่านค่ะ ไม่ว่าจะแก้ไขยังไงเนื้อเรื่องก็เดินไปยังจุดจบอันน่าเศร้าตลอด ข้าทำทุกอย่างที่ข้าพอจะทำได้แล้วค่ะแต่...ข้าเปลี่ยนมันไม่ได้ ดังนั้น ได้โปรด ข้าขอร้อง ช่วยนำโลกใบนี้เดินไปในทิศทางที่ดีด้วยค่ะ...!"

 

"ไม่ถูกสิ คือ...ผม"

 

'ขอร้องค่ะ ได้โปรด ได้โปรดช่วยข้าด้วยค่ะ...!"

 

ท่านเทพธิดาใช้สองมือปิดบังใบหน้าก่อนจะร้องไห้ออกมา อาาา ทำไมเหมือนผมเป็นคนทำเธอร้องไห้ล่ะเนี่ย ไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย

 

"ย...อย่าร้องไห้สิครับ ถ...ถ้ามี เอ่อ อะไรที่ผมพอจะทำได้ ผมก็ไม่เกี่ยงหรอก แต่เรื่องกอบกู้โลกออกจะเกินกำลังไปหน่อย ถ้าเป็นงานเล็ก ๆ ผมยินดีจะช่วยนะ"

 

'จ...จริงเหรอคะ'

 

ท่านเทพธิดาเงยหน้าขึ้นมาพร้อมน้ำตา

 

'ข...ขอบคุณมากค่ะ คิดไม่ผิดเลย อย่างที่คิดจริง ๆ ความรู้สึกอบอุ่นราวกับได้รับการปลอบประโลมที่ส่งมาให้ข้าในตอนนั้นมันไม่ใช่เรื่องโกหก ท่านช่างเป็น...ช่างเป็นผู้ที่มีจิตใจอ่อนโยนมากจริง ๆ ถ้าเป็นท่านล่ะก็...'

 

"แต่ผมจะช่วยแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นนะ ถึงจะทำอะไรไม่ได้มาก แต่ถ้ามันพอจะเป็นประโยชน์..."

 

'ไม่เลยค่ะ อย่าดูถูกตัวเองแบบนั้นเลย ขอแค่ท่านช่วย แค่นั้นก็เพียงพอแล้วค่ะ'

 

เทพธิดาเช็ดน้ำตาแล้วเผยรอยยิ้มให้ผม พอหยุดร้องไห้แล้วก็รู้สึกเหมือนเรื่องวุ่นวายกำลังจะตามมา

 

"แล้วจะให้ผมช่วยอะไรล่ะ"

 

'ค่ะ...มีคำพูดอยู่ว่า ไม่ว่าเรื่องอะไร จุดเริ่มต้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุดค่ะ'

 

"อา นั่นสิครับ ผมก็คิดอย่างนั้น ถ้าโชคไม่ดีตั้งแต่ต้น ก็จะโชคไม่ดีจนตอนสุดท้าย"

 

'ใช่ค่ะ ดังนั้น คราวนี้จึงคิดว่าจะลองปรับเปลี่ยนฉากหมู่บ้านในตอนแรกให้ดีขึ้นค่ะ'

 

"อาฮะ?"

 

'เรื่องที่ข้าพอจะทำได้ก็ทำหมดแล้ว...ถ้าเป็นท่าน...'

 

"ผม?"

 

'ค่ะ เหมือนปาหินก้อนเล็กลงบนน้ำนิ่งーーการเดินทางไปของท่านต้องเปลี่ยนอะไรได้แน่ค่ะ ข้าเชื่อว่า...หัวใจที่อ่อนโยนของท่านจะช่วยเปลี่ยนโลกใบนี้ค่ะ'

 

"เอ๋ー? ถึงผมจะไปก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก...แล้วผมต้องทำอะไรบ้าง"

 

'ค่ะ เดินไปที่ยังอะคาเดียร์ーーแล้วช่วยเลี้ยงดูผู้กล้าให้เป็นไปตามที่ท่านต้องการค่ะ"

 

ตัวผมแข็งค้าง

 

"ค...ครับ?"

 

เมื่อกี้เธอพูดอะไรนะ

เดี๋ยวนะ

เดี๋ยวก่อนสิ เฮ้ย

 

เลี้ยงดู...ผู้กล้า?

 

"เดี๋ยวก่อน!! ไม่เอา ๆ นั่นคือเรื่องง่าย ๆ ของคุณเหรอ!? นี่คุณฟังที่ผมพูดบ้างหรือเปล่า!?"

 

'ถ้าเช่นนั้นรบกวนด้วยค่ะ ข้ามีความเจ็บปวดใจที่ต้องมาขอร้องท่านในช่วงที่กำลังยุ่งอยู่เช่นนี้ ท่านจะอยู่ที่นั่นถึงตอนที่ผู้กล้าเริ่มออกเดินทางก็ไม่เป็นปัญหาค่ะ ได้โปรดーーช่วยขัดเกลาท่านผู้กล้าด้วยค่ะ'

 

ท่านเทพธิดาประสานมือในระดับอกแล้วส่งยิ้มหวานชวนละลายออกมา

 

"ด...เดี๋ยว!? หยุดเลย!!! ไม่เป็นปัญหาค่ะ? ผมสิเป็นปัญหา! ปัญหาใหญ่ด้วย!! นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยนะเว้ーー"

 

เบื้องหน้าของผมพลันขาวโพลนอย่างรวดเร็ว ร่างของเทพธิดาก็ค่อย ๆ จางลงและห่างออกไป

 

ในตอนนี้ผมมองเห็นเพียงร่างเล็ก ๆ พร้อมทั้งเเว่วเสียงพึมพำของเทพธิดา 'อา คืนนี้จะได้นอนหลับสบาย ๆ เสียที'

ผมนี่หลับไม่ลงสักนิดโว้ย!!

 

"เฮ้ยยยยยย!!?"

 

วิสัยทัศน์พลันพร่าเลือน

 

สติของผมก็พลันพร่าเลือนเช่นกัน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.512K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,643 ความคิดเห็น

  1. #1609 มนุษย์ขาวดำ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 23:09

    เนื้อหาลื่นมากค่ะ เหมือนนักแปลเป็นนักเขียนเลยค่ะ

    #1,609
    0
  2. #1594 ohjesus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 18:24
    ท่านเทพธิด๊าาาาาาาา
    #1,594
    0
  3. #1590 Quenci Rantey (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 12:12
    ขำ เทพธิดาคือกะจะไม่ให้ปฎิเสธเลยใช่ไหม555+
    #1,590
    0
  4. #1232 kanyaest (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:09
    เทพธิดาคือเวิ่นเว้อมากกว่าจะยอมบอกว่าให้ทำอะไร55555
    #1,232
    0
  5. #1197 JADEMERIT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 16:57

    เลี้ยงต้อยเจ้าค่าเอ๊ย!//นักบุญหญิงตกกะป่องแหงๆ -3-

    #1,197
    0
  6. #1110 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:31
    มุ่งสู่การ เลี้ยงผู้กล้าในวันนี้เพื่อเอามาเป็นสามีในวันหน้า สู้ๆนะน้องใจไม่พร้อมกายไม่พร้อมแต่น้องต้องทำได้!
    #1,110
    0
  7. #957 Winterrin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 01:39
    ท่านเทพธิดาาาาา
    #957
    0
  8. #900 MitsukiCarto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 09:58
    ได้กลิ่นอายญี่ปุ่นผ่านตัวหนังสือเลยค่ะ55555
    #900
    0
  9. #839 hongyok025 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 03:53
    รับปากซะแล้ววว งานพี่เลี้ยงเด็กละ 555 สู้ๆนะนาย เลี้ยงให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีนะ ฮิๆ
    #839
    1
    • #839-1 hongyok025(จากตอนที่ 1)
      28 มีนาคม 2563 / 03:54
      แปลได้ลื่นค่ะ เราไม่รู้สึกขัดเลย ดีแล้วค่ะ ชอบ
      #839-1
  10. #813 Lormielis (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 12:57
    555555
    #813
    0
  11. วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 10:52

    สนุกอะ... แปลได้ลื่นดีโคตร เรื่องนี้มีกลิ่นอายความเป็นแฟนตาซีร้อยเปอร์เซนต์ ตามหาอ่านมานานแล้ว สู้ๆค่ะไรท์

    #741
    0
  12. #618 Penkontalok (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 00:19

    ฮือออ ในที่สุดดด ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้เยอะๆเลยค่ะ
    #618
    0
  13. #608 mumuninnin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 22:21
    แปลดีมากๆเลยค่ะไรท์ ที่ดี
    #608
    0
  14. #518 ladolceblue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 19:39
    แปลดีมากค่ะ ดีมากๆๆๆๆๆๆ
    #518
    0
  15. #469 JustAEcho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 12:59
    ว้าววว แปลดีมากเลยค่ะ ติดตามน้าาา รออ่านถึงตอนจบเยยยย
    #469
    0
  16. #447 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:35
    เราอ่านหลายรอบเลยค่ะ ชอบแง
    #447
    0
  17. #406 ปลาทองทอด (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:19
    คำศัพท์ทำออกมาได้ดีมากๆ ไม่มีจุดที่รู้สึกกระดากแปลกๆ เว้นวรรคได้ดีมาก

    น้ำดีมากๆครับ พยายามต่อไป! คัมปายยย!(?)
    #406
    0
  18. #367 ขอเวลาซุ่ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:51
    เนื้อเรื่องดี แปลสวย ดีใจจังเลย เพชรน้ำงาม ปักรอเลยค่า
    #367
    0
  19. #363 kkwankhaw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:11
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากกกก ใช้ภาษาดีมากๆๆเช่นกันค่ะ ติดตามค่า
    #363
    0
  20. #358 วิ่งขาโถกเถก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:47
    ชอบการบรรยายและการแปลค่ะ เข้าใจง่ายยย ชอบบ รักก
    #358
    0
  21. #344 Snailmoon(RRB) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:22
    แปลดีมากค่ะ ติดตามนะคะ สู้ๆค่า><
    #344
    0
  22. #311 kontuayp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:21
    เตงแปลดีมากเลยค่ะ หยิบใช้ภาษาได้เจ๋งมาก
    #311
    0
  23. #309 มายูกิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:59
    ชอบคุณเทพธิดามากค่ะ55555
    #309
    0
  24. #246 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:27
    แปลดีมาก เข้าใจง่าย
    #246
    0
  25. #236 Lee013 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:17
    จะบอกว่าแปลดีมากๆ
    #236
    0