` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 8 : 。l o v e s o n g ♡ - s p e c i a l p a g e - 5 0 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 ส.ค. 56

l o v e  s o n g

 

.

 

 

.

 

 

.

 

            เพื่อนชายคนสนิทของแพคฮยอนคนหนึ่งเคยกล่าวเอาไว้ว่าทุกบทเพลงล้วนเกิดขึ้นมาจากความรู้สึกหรือจินตนาการของผู้แต่ง ทั้งท้วงทำนองและคำร้องที่เพราะลึกซึ้งจำใจนั้นเบื้องหลังของมันแฝงไปด้วยเรื่องราวความทรงจำต่าง ๆ มากมาย และเพื่อนของแพคฮยอนยังกล่าวต่ออีกว่าถ้าหากแพคฮยอนอยากจะร้องเพลงให้คนฟังรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับบทเพลง ๆ นั้น แพคฮยอนจะต้องเข้าใจถึงความหมายของบทเพลง ๆ นั้นอย่างลึกซึ้งและถ่ายทอดมันออกมาทั้งจากน้ำเสียงและสายตา

           

            พยอนแพคฮยอนคือนักศึกษาชั้นปีที่สองของมหาลัยวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองหลวง คนตัวเล็กกำลังศึกษาอยู่ที่คณะนิเทศศาสตร์และด้วยความที่แพคฮยอนเป็นคนร้องเพลงเพราะและมีน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ คนตัวเล็กจึงถูกชักชวนให้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิกของชมรมร้องเพลง แพคฮยอนเองก็ไม่ได้ปฏิเสธคำชวนของรุ่นพี่เพราะเขาเองก็ชื่นชอบความร้องเพลงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว งานคอนเสิร์ตของมหาลัยวิทยาลัยไม่ว่าจะเป็นงานเล็กหรืองานใหญ่ แพคฮยอนมักจะได้รับโอกาสให้ขึ้นไปแสดงความสามารถอยู่เสมอ ๆ จนทำให้คนตัวเล็กมีแฟนคลับเป็นของตัวเองอยู่ไม่น้อย

 

            “เป็นอะไรหรือเปล่าแพคฮยอน นั่งหน้ามุ่ยเชียว” เพื่อนร่วมชมรมคนหนึ่งเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กที่มักจะมีรอยยิ้มสดใสประดับอยู่บนใบหน้าในอตนนี้กลับหน้าบึ้งตึงราวกับกำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง

 

            “ฉันร้องเพลงนี้ไม่ได้สักที รู้สึกหงุดหงิดตัวเองยังไงก็ไม่รู้” คนตัวเล็กยู่หน้าด้วยความไม่พอใจหลังจากที่ได้เอ่ยบอกความรู้สึกของเขาออกไปตรง ๆ เพื่อนร่วมชมรมคนนั้นเดินเข้ามาขอดูใบเนื้อเพลงที่อยู่ในมือเรียวสวยของนักร้องคนเก่ง แพคฮยอนยื่นกระดาษเนื้อเพลงแผ่นนั้นให้เพื่อนของตัวเองก่อนที่จะฟุบตัวลงกับโต๊ะ

 

            “เพลงนี้คีย์ก็ไม่ยากนี่นา ทำไมแพคฮยอนร้องไม่ได้ล่ะ” เพื่อนร่วมชมรมคนนั้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เพื่อนคนนั้นก้มหน้าลงอ่านรายละเอียดของเนื้อเพลงในกระดาษ

 

            “ไม่รู้สิ ฉันก็มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ร้องเพี้ยนนะ แต่พอเวลาที่ฟังตัวเองร้องเพลงนี้แล้วรู้สึกว่ามันยังไม่เพราะก็ไม่รู้” คนตัวเล็กตอบออกมาด้วยน้ำเสียงหนักใจ อีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้าเขาจะต้องขึ้นร้องเพลงนี้ในงานคอนเสิร์ตของมหาลัย และเขากลัวว่าตัวเองจะร้องเพลงออกมาได้ไม่ดีอย่างที่เคยทำ

 

            “แพคฮยอนลองร้องเพลงนี้ออกมาจากความรู้สึกหรือยังล่ะ ?” คำถามของเพื่อนคนนั้นทำให้แพคฮยอนฉุกคิดขึ้นมาทันที เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะกำลังใช้ความคิดค้นหาคำตอบของคำถามเมื่อครู่ เนื้อเพลงที่เขาต้องร้องนั้นเป็นเพลงรักที่มีเนื้อหาหวานลึกซึ้ง

 

            “ร้องเพลงออกมาจากความรู้สึกหรอ ?” แพคฮยอนทวนสิ่งที่เพื่อนของเขาพูดออกมาเมื่อครู่

 

            “ใช่แล้ว เพลงนี้เป็นเพลงรักใช่ไหมล่ะ เวลาแพคฮยอนร้องแพคฮยอนก็ต้องรู้สึกรักแบบในเนื้อเพลงด้วย มันอาจจะช่วยให้แพคฮยอนเข้าถึงอารมณ์ของเพลงได้มากขึ้น แล้วแพคฮยอนก็จะร้องเพลงเพราะขึ้นกว่าเดิมยังไงล่ะ” เพื่อนคนนั้นอธิบายให้คนตัวเล็กฟังอย่างใจเย็น

 

            “ถึงแพคฮยอนจะร้องถูกคีย์ แต่ถ้าร้องโดยขาดความรู้สึกและอารมณ์ของเพลง ถึงยังไงเพลง ๆ นั้นก็ฟังดูไม่เพราะอยู่ดีนั่นแหละ” แพคฮยอนพยักหน้ารับคำอธิบายของเพื่อนร่วมชมรมคนนั้นก่อนที่เพื่อนใจดีของเขาคนนั้นจะขอตัวออกไปข้างนอก มือเรียวสวยของคนตัวเล็กเอื้อมไปหยิบกระดาษเนื้อเพลงขึ้นมาดูอีกครั้งก่อนที่จะถอนหายใจออกมา

 

            “แล้วจะให้รู้สึกรักได้ยังไงล่ะ ฉันยังไม่มีความรักนี่นา ...”

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

เรื่องราวทุกอย่างมันเริ่มเกิดขึ้นในวันฝนตก ...

 

           

             แพคฮยอนถอดหูฟังที่ครอบใบหูของตัวเองแขวนเอาไว้กับราวหลังจากที่เขาเลิกซ้อมร้องเพลง ดวงตาเรียวเหลือบไปมองตัวเลขที่ปรากฎอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์เครื่องบางที่บอกว่าในตอนนี้เป็นเวลาที่พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปได้สักพักแล้ว รองเท้าผ้าใบคู่โปรดของคนตัวเล็กย่ำลงบนแอ่งน้ำเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นเพราะเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาฝนกลับตกหนักจนทำให้แพคฮยอนไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้

 

            ปลายเท้าของแพคฮยอนหยุดชะงักลงเมื่อสายตาของเขาเหลือบไปเห็นแผ่นกระดาษขนาดเอสี่ปิดประกาศอยู่ที่ข้างห้องชมรมของเขา เนื้อหาในกระดาษเขียนบอกเอาว่าในวันนี้จะมีการแสดงคอนเสิร์ตของคณะศิลปศาสตร์ในตอนหนึ่งทุ่มตรง คนตัวเล็กไม่รู้ว่าอะไรที่ดลใจให้เขาตัดสินใจที่จะเดินตรงไปยังที่จัดคอนเสิร์ตที่ปิดประกาศเอาไว้แทนที่จะเดินทางกลับบ้านอย่างที่ควรจะเป็น

 

            อาจเป็นเพราะเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วมีฝนตกลงมาอย่างหนักในตอนนี้สถานที่จัดคอนเสิร์ตในวันนี้จึงมีผู้คนอยู่ไม่มากนัก ส่วนมากก็จะเป็นนักศึกษาของคณะศิลปศาสตร์ที่จับกลุ่มกันออกมาสูบบุหรี่และกระดกกระป๋องเบียร์ แพคฮยอนเดินไปนั่งที่ม้าหินตัวหนึ่งที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเวทีการแสดงเท่าไหร่นัก เขารู้เหงาเล็กน้อยเพราะแพคฮยอนไม่เคยมาดูคอนเสิร์ตเพียงลำพังอย่างเช่นในวันนี้

 

            เสียงทักทายของดีเจคนสวยดังขึ้นดึงความสนใจของนักศึกษาที่นั่งอยู่บริเวณนั้น แพคฮยอนเพียงแค่นั่งฟังเสียงพูดเจื้อยแจ้วของหญิงสาวไปเรื่อย ๆ โดยไม่คิดจะลุกเดินไปไหน เขารู้สึกว่าเจ้าหล่อนดูจะผิดหวังอยู่ไม่น้อยที่ในตอนนี้หน้าเวทีการแสดงมีผู้ชมอยู่ไม่ถึงยี่สิบคน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็กล่าวอธิบายว่าเข้าใจว่าอาจจะเป็นเพราะฝนตกจึงทำให้ผู้คนดูบางตาลงไปมาก

 

            แพคฮยอนนั่งกระดิกเท้าไปตามจังหวะของเสียงเพลงที่นักร้องคนหนึ่งกำลังขับร้องอยู่บทเวที เขาไม่รู้ว่าเพลงที่คน ๆ นั้นร้องชื่อเพลงอะไร และคนตัวเล็กก็จับได้ว่านักร้องคนนั้นร้องเพลงผิดคีย์และเสียงหลงอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งฟังไปเรื่อย ๆ คนตัวเล็กหันไปมองกลุ่มนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่เดินออกไปจากหน้าเวที แพคฮยอนไม่รู้ว่าคนกลุ่มนั้นจะเดินไปไหนแต่ที่เขารู้ก็คือในตอนนี้หน้าเวทีการแสดงยิ่งมีคนน้อยลงไปอีก

 

            นักร้องคนแรกเดินลงจากเวทีไปแล้ว วงดนตรีวงที่ สอง และ สาม ขึ้นแสดงตามลำดับที่ถูกจัดเรียงเอาไว้ในกำหนดการ และแพคฮยอนเองก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม นั่งฟังบทเพลงที่เพราะบ้างเพี้ยนบ้างอย่างใจเย็น อาจจะเป็นเพราะการซ้อมร้องเพลงของเขาในวันนี้แพคฮยอนรู้สึกว่าตัวเองร้องเพลงดีขึ้นหลังจากที่เขาพยายามไปหาหนังรักโรแมนติกทั้งของในและต่างประเทศมาดู คนตัวเล็กเริ่มเข้าใจและรู้สึกถึงความรู้สึกของเพลงมากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นแพคฮยอนก็ยังรู้ดีว่าเขายังสามารถร้องเพลงให้ออกมาได้ดีกว่าวันนี้เพราะฉะนั้นเขาจะต้องพยายามให้มากยิ่งขึ้นไปอีก

 

            “เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราไปพบกับนักร้องคนต่อไปกันเลยนะคะ” เสียงตบมือเพียงบางเบาดังขึ้นทำให้แพคฮยอนหลุดออกจากห้วงความคิดของตัวเอง ดวงตาเรียวเงยหน้าขึ้นไปมองบนเวทีที่ในตอนนี้มีผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งกำลังถือกีต้าร์ขึ้นมาบนเวที ผู้ชายคนนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งที่วางอยู่ตรงกลางเวทีก่อนที่จะวางกีต้าร์โปร่งตัวสวยขึ้นมาวางไว้บนหน้าตัก

 

            “สวัสดีครับ ผมชานยอล” น้ำเสียงทุ้มเสน่ห์นั่นเอ่ยออกมาพาให้แพคฮยอนนั่งนิ่วอยู่กับที่ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่คนบนเวที

 

            เสียงกีต้าร์คลาสิคที่บรรเลงขึ้นมาฟังดูไม่พิเศษและปราศจากเนื้อร้อง แพคฮยอนรู้ดีว่าเพลงที่คนตัวสูงคนนั้นกำลังเล่นเป็นเพียงแค่เพราะธรรมดา ๆ เพลงหนึ่งที่ไม่ต้องใช้เทคนิคกีต้าร์หรืออะไรแม้แต่น้อย  ผู้ชมรอบตัวของเขาก็ดูไม่ได้สนใจเด็กหนุ่มชานยอลที่นั่งอยู่บนเวทีนั่นเลยแม้แต่น้อย บรรยากาศน่าเบื่อรายล้อมไปทั่วทั้งบริเวณ แต่ที่แพคฮยอนรู้สึกประหลาดใจก็คือ เขาไม่สามารถละสายตาไปจากคนที่นั่งเล่นกีต้าร์อยู่บนเวทีนั่นได้เลยแม้สักวินาทีเดียว

 

            แพคฮยอนรู้สึกว่าเขาสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ชานยอลสื่อมันออกมาพร้อมกับเสียงของกีต้าร์ที่ไร้ซึ้งเนื้อร้อง ความรู้สึกที่ชานยอลสามารถสื่ออกมาได้อย่างง่ายดายในตอนที่คนตัวสูงคนนั้นกำลังจมอยู่ในห้วงเวลาที่มีเสียงกีต้าร์เป็นตัวขับกล่อม แตกต่างกับเขาที่ไม่สามารถสื่อความหมายของเพลงได้เลยแม้ว่าตัวเขาเองจะร้องเพลงได้อย่างถูกต้องตามหลักทฤษฎีทุกประการ

 

 

และเพราะเหตุการณ์ในวันนี้ มันจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นความรักของพยอนแพคฮยอน

 

.

 

 

.

 

 

.

 

Waiting for next page . . .

 .

 

 

.

 

 

.

 
 

เหตุเกิดจากเมื่อคืนไปนั่งดูคอนเสิร์ตมาแหละ ฮ่า
@mmeawchy

 

 

 

 

 

© Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1327 mitake (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 17:16
    จีฮเยคือครายยยย
    #1,327
    0
  2. #1223 BJCB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 23:45
    หงิดดดดดดดดดด
    #1,223
    0
  3. #1163 mamama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 23:07
    อย่าให้รอนนะ I am waiting........gggggg.
    #1,163
    0
  4. #1141 ploy ploylovelyGirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 19:27
    รักแรกพบชิมิ >< 
    #1,141
    0
  5. #784 cheche' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 18:50
    เย่!!!!! กลับมาแล้ว!!!!!! ถึงกับย้อนอ่านค่ะ 5555555555 คิดถึงฟิคเรื่องนี้จริงๆเลยยยยย><
    #784
    0
  6. #706 อิ อิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 23:02
    นอค่ะรอ แบคจำชานยอลไม่ได้หรอ??
    เกิดอะไรขึ้น?? หรือยังไง?? รอนะค่ะ ไรเตอร์
    #706
    0
  7. #678 Park Yajin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 03:22
    รอค่ะรอ!! ไรท์มาต่อด่วนๆน๊าาาาา ><
    #678
    0
  8. #664 ดาว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 22:36
    รอๆๆๆ รีบมาต่อนะคะ
    #664
    0
  9. #655 MB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 19:34
    แบคหลงรักชานยอลลฮิ้ววววว
    #655
    0
  10. #647 Name's Smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 15:01
    สนุกมากๆเลย อยากอ่านต่อ มาต่อไวๆนะค่ะไรต์
    #647
    0
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #605 Minnie'MayZz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 13:26
    รักแรกพบ -///////////- 
    #605
    0
  13. #587 FonSNW (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 13:59
    รักเเรกพบ กรี๊ดดดดดดดดด มาต่อเร็วนะค้ะ จะรอ >________<
    #587
    0
  14. #561 MINE_XO (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 09:48
    อั๊ยยยยย ทีนี้ชานยอลก็มีเพื่อนเดินกลับบ้านทางเดียวกันเเล้วสิ เเอร๊ยยยยยย ดีจังน้า ~
    #561
    0
  15. #540 LosT MY MiND (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 21:28
    รักแรกพบบบบบ (?) *.*~~~
    #540
    0
  16. #523 EYEXO12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 18:53
    ไรท์เตอร์ มาอัพฟิคหน่อยฮ้าบบ T___T หนุกมากเบยยย 
    #523
    0
  17. #520 gx' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 18:38


    ไรท์เตอร์ขาาาาาาาา มาต่อฟิคเถอะนะ U _ U
    ฉันออกมารอพี่ที่ระเบียงทุกวันเลย ..


    #520
    0
  18. #459 _zxcwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 22:26
    เฮ้ย งง ............ 5555555555555
    แง รีบมาต่อนะคะ เผื่อจะกระจ่างไรงี้

    #459
    0
  19. #456 pukluk_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 19:47
    งื้อ อยากให้มีต่ออีกนิสสส ><
    #456
    0
  20. #450 HolyP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 11:04
    รอเลิฟซองงง ต้องน่ารักมากแน่ๆ
    #450
    0
  21. #449 ++ Phoenix ++ DD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 03:59
    แงง้ เลิฟซองงงง >//////////<
    #449
    0
  22. #447 ` POPRAEE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 18:23
    กรี๊ดดดดดดดดด รอนะคะ <3
    #447
    0
  23. #446 eve-ie molto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 17:23
    สเปเพจจจ อร๊างงงงงงง
    >O<
    ชานเเบคเลิฟซองง
    อร๊ากกก
    ฟินกะโมเม้นชานเเบคเพลงเลิฟซองมากก #สามีเล่นกีต้าร์ภรรยาร้องเพลง
    ยังไม่กล้าอ่านน เรารอครบร้อยเปอร์ >O<
    #446
    0
  24. #445 :ซอบแบคยอล (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 15:48
    รักแรกของแพคฮยอนสินะ
    พี่ชานทำน้องแพคหลงแน่นอนโลยย
    มาอัพต่อด้วยน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #445
    0
  25. #444 KimKey (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 14:11
    อัพๆๆๆ >,<
    #444
    0