` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 20 : 。p a p i e r ♡ - 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 ส.ค. 57

p a p i e r

17th page

 

­

 

 

ชานยอลก้าวเข้ามาในบ้านหลังโตที่ถ้าจะพูดให้ถูก มันควรจะโดนเรียกว่าเป็นคฤหาษณ์เสียมากกว่า พ่อบ้านที่เด็กหนุ่มเคยรู้จักดีโค้งให้เขาอย่างนอบน้อมทันทีที่เห็น

ไม่เจอกันเสียนานนะครับคุณชานยอล มาหาคุณหนูจีฮเยหรือครับ ชานยอลโค้งรับพลางพยักหน้า ชายสูงวัยจึงเดินนำเขาขึ้นไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง คฤหาษณ์แห่งนี้ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากช่วงที่เขาเคยแวะเวียนมา ยังคงสวยงาม หรูหรา เป็นระเบียบและเงียบเชียบ ปราศจากสีสันของคำว่าครอบครัว เพราะเม็ดเงินที่ดึงแต่ละคนในบ้านให้ห่างกันโดยไม่รู้ตัว พ่อบ้านพาชานยอลมาส่งถึงแค่หน้าประตูไม้บานใหญ่ที่กั้นห้องนอนของคุณหนูคนเดียวของบ้านไว้จากทางเดินก่อนจะขอตัวเดินจากไป ร่างสูงค้อมอย่างมีมารยาทอีกครั้งแทนคำขอบคุณ ยกมือขึ้นเคาะประตูสองสามที รอเพียงไม่นานเมื่อไม่มีเสียงตอบรับจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไป

บนเตียงสีเสากลางห้อง ปรากฏร่างของเด็กสาวที่เคยมีรอยยิ้มสะสวยฉาบบนใบหน้าเสมอ แต่บัดนี้ดวงหน้าขาวกลับเปื้อนด้วยน้ำตาเป็นสาย  “ปาร์ค ชานยอล...”  หล่อนขานชื่อเขาด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น ค่อย ๆ เท้าร่างตัวเองให้ขึ้นมานั่งกอดเข่า ดวงตาที่ช้ำเพราะน้ำตาทอดมองชานยอลอย่างน้อยใจและตัดพ้อ

“ฉันเคยบอกแล้วไง ว่าฉันไม่ชอบน้ำตาของจีฮเย” ชานยอลยืนที่ปลายเตียง ใช้นิ้วโป้งปาดสิ่งที่เขาไม่ชอบออกไปจากแก้มเนียน เสียงทุ้มยังคงสงบนิ่งและอ่อนโยน แต่ดูเหมือนคนที่อ่อนแอจะเป็น จอง จีฮเยเอง เธอเม้มปากและปัดมือชานยอลออกอย่างแรง

“ชานยอลไม่ชอบน้ำตาของฉัน แล้วก็ไม่ชอบฉันด้วยใช่ไหมล่ะ ทำไมอะชานยอล ฉันกลับมาก็เพราะชานยอลนะ ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะฉันคิดถึง ฉันอยากกลับมาหาชานยอล แต่ดูสิ่งที่ชานยอลทำกับฉันดิ!” ความวู่วามบอกให้จีฮเยผุดลุกขึ้นยืนและปาดกำปั้นลงบนร่างของคนตัวสูงไม่ยั้ง ริมฝีปากที่แห้งผากกล่าวถามว่าทำไมซ้ำไปซ้ำมา ร่างสูงยังคงยืนนิ่งให้คนตรงหน้าทำอย่างที่ใจอยาก จนในที่สุดก็เหนื่อยและได้แต่ก้มหน้าร้องไห้พิงอกชานยอล

“ฉันขอโทษ ทำฉันเลยถ้ามันจะทำให้จีฮเยหายโกรธ ถ้าอุบัติเหตุนั่นเกิดเพราะฉันจริง ฉันก็ยอมรับผิด...”  หัวหน้าห้องคนเก่งวาดแขนข้างหนึ่งโอบไหล่แคบที่สั่นเทาไว้แนบอก ส่วนอีกข้างลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลยาวอย่างปลอบประโลม

“ฮึก...ฮึก”

“...แต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิม ถ้าจีฮเยอยากได้อะไรจากฉันก็เอาไปเถอะ ถือเป็นค่าที่ทำให้เจ็บ ทำให้ไม่สบายใจ”

“...”

“ยกเว้นหัวใจฉัน เพราะมันเป็นของคนอื่นไปแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว สีที่ฉันผสมไว้ด้วยกันมันไปด้วยกันมันแห้งไปแล้ว มันใช้ระบายไม่ได้อีกต่อไป ภาพวาดของฉันยังอยู่ในนี้เสมอจีฮเย...” ชายหนุ่มวางมือบนหน้าอกข้างซ้ายของเขา “มันสมบูรณ์และจบไปแล้ว ฉันแน่ใจมันคงไม่สวยถ้าฉันเอาสีที่ผิดเพี้ยนไปไม่เหมือนจากเดิมมาวาดต่อเติม...”

“...ช-ชานยอล... ฮึก”

“เพราะฉะนั้นมันคงดีกว่าถ้าฉันจะเก็บภาพเก่าอันเดิมนั้นไว้มุมหนึ่ง แล้วเริ่มวาดภาพใหม่ที่ตั้งใจว่าจะให้สวยกว่าเดิม สวยจนไม่มีภาพไหนมาทดแทนได้ จนไม่ต้องเริ่มวาดใหม่ หาคนที่จะมาเป็นเฉดสีที่พอดีสำหรับการวาดภาพ แล้วถ้าวันไหนว่าง ค่อยกลับไปดูภาพอันเดิมว่ามันมีช่องโหว่ตรงไหนแล้วเอามาแก้ในภาพใหม่  ให้ภาพวาดภาพเดิมช่วยสอนให้ฉันโตขึ้น ฉันว่าแบบนั้นจะมีประโยชน์กว่าดันทุรังแก้มันเสียเองนะ ว่างั้นหรือเปล่า”

“แต่...แต่ฉันไม่อยากเป็นแค่ความทรงจำ... ฉัน-ฉันไม่อยากเป็นแค่ภาพเก่า ๆ” หญิงสาวส่ายหัวพรืดไม่ยอมรับฟังจนชานยอลเองก็เริ่มจะอ่อนใจ

“ฉันให้จีฮเยคิดกลับกัน ระหว่างรูปที่ถูกลงสีทับซ้ำ ๆ จนกระดาษมันขาด กับรูปที่สวยงามแม้จะเก่า เป็นเธอ เธอจะเลือกเก็บรูปไหนไว้ประดับห้องล่ะ”

“...”

“เข้าใจที่ฉันหมายถึงแล้วใช่ไหม ตอบฉันสิว่าจีฮเยก็จะเริ่มออกตามหาแรงบันดาลใจและวาดรูปใหม่ ฉันจะวาดรูปแข่งกันใช่ไหมจีฮเย”

ชานยอลประคองไหล่สองข้างของจีฮเยด้วยมือใหญ่ ร่างบางถูกดึงออกเบา ๆ เพื่อให้ทั้งสองมองหน้ากันได้ชัดเจน รอยยิ้มเจิดจ้าเหมือนแสงของพระอาทิตย์ยามเช้าจากชานยอลสาดใส่อดีตคนรักอย่างอบอุ่น จอง จีฮเยยังคงร้องไห้ เธอเม้มปากแน่น กิริยาทีแสดงออกบอกว่าในใจยังคงรับไม่ได้แต่ก็จะพยายาม ช่วงเวลาที่เธอใช้กับชานยอลนั้นมีความสุขมากและจิตสำนึกภายในก็บอกว่าคงทำไม่ลงหากจะฉีกทำลายความทรงจำเหล่านั้นด้วยมือของตัวเอง

“สัญญานะต่อไปนี้จะมีความสุข ถึงฉันจะไม่ได้อยู่ข้าง ๆ เธอในฐานะคนรัก แต่ฉันก็ไม่ได้จะกลายเป็นคนอื่นคนไกลกันหรอกนะ”

“ฮึก ชานยอลต้อง-ต้องดูแลภาพที่ฉันวาดด้วยกันให้ดีนะ ฉัน-ฉันขอร้อง แล้วฉันจะมีความสุข”

หัวหน้าห้องคนเก่งพยักหน้า

“ฉัน ฮึก ก็ขอให้ชานยอลมีความสุข... กับ...กับใครก็ตามที่ชานยอลเลือก”

อีกครั้ง

“งั้นฉันขออีกอย่างได้ไหม... ส่งฉันเข้านอนครั้งสุดท้ายนะ”

และ...         อีกครั้ง

 

 

 

กว่าจีฮเยจะนอนหลับก็ดึกดื่น ชานยอลเพิ่งรู้ว่าเธอไม่ยอมกินข้าวหลังจากรับโทรศัพท์จากเขา จึงต้องเป็นธุระของเด็กหนุ่มอยู่ทางมื้อเย็นรอบดึกเป็นเพื่อนคุณหนูตัวคนเดียว ในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง เมื่อกลับถึงบ้านชานยอลจึงรีบจัดการธุระส่วนตัวหมายจะเอนกายพักผ่อนหลังจากวันที่ยาวนาน มือใหญ่ข้างซ้ายไล่เช็คข้อความในสมาร์ทโฟนเครื่องเก่งของตน ข้างขวาจับผ้าขนหนูผืนเล็กไล่ซับปลายผมที่เปียกน้ำ

นิ้วใหญ่กวาดเลื่อนอ่านสถานะที่อัพเดทของเพื่อนจากโปรแกรมแชท สะดุดเข้ากับรายการอัพเดทอันใหม่จากคนตัวเล็กที่เขานั่งคิดถึงอยู่ตั้งแต่จากกัน

BYUL – “เค้กสำหรับพรุ่งนี้ , , , สำเร็จ!” รูปขนมเค้กหน้าตาน่าทานถูกอัพโหลดแนบขึ้นมาด้วยกัน ผลงานของแพคฮยอนทำให้ชานยอลนึกได้ถึงหน้าที่ตัวเองที่ต้องทำอาหารและขนมกรุบกรอบสำหรับปาร์ตี้ห้องในวันพรุ่งนี้ ตาคมโตเหลือบไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังห้อง แล้วจึงวิ่งจี๋ไปเปิดตู้เย็นดู

ผลคือพบแค่อาหารสำเร็จรูปและกับข้าวที่ปรุงแล้วแต่ปราศจากของสดที่จะสามารถเอามาประกอบอาหารอีกชนิดได้ ชานยอลกอดอกใช้นิ้วชี้แตะมุมปากเดินไปเดินมาในครัวก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดเบอร์หาเจ้าของสถานะทันที

คนตัวเล็กมีน้ำเสียงัวเงียในช่วงแรกที่กดรับแต่เมื่อชานยอลสารภาพว่าไม่มีของทำกับข้าวแพคฮยอนก็ตื่นเสียเต็มตา คนในห้องคงไม่พอใจแน่หากในวันพรุ่งนี้หัวหน้าห้องตัวสูงไม่มีอาหารที่ได้รับมอบหมายติดไม้ติดมือไปด้วย

เห แย่ล่ะ ไหนขอฉันดูก่อนนะว่าตู้เย็นฉันมีอะไร...

ชานยอลฟังแล้วหัวฉันะแห้งด้วยความรู้สึกผิด เสียงจากปลายสายดังกุกกักอยู่ครู่เล็ก ๆ แต่ไม่นานเสียงเล็กของชานยอลก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

โอเค ฉันมีของสำหรับทำสลัดมะกะโรนีได้ แล้วก็มากพอสำหรับเอาไปที่งาน

“เอ่อ แพคฮยอนจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะขอยืมครัวแพคฮยอนคืนนี้ ?

อะ-อื้ม ก-ก็ได้ ถ้าคุณพ่อคุณแม่ชานยอลไม่ว่าอะไร เพราะมันอาจจะนานแล้วนี่ก็ดึกแล้ว... แพคฮยอนที่อยู่ปลายสายก็กำลังเดินไปเดินมาเช่นกัน นี่-นี่ชานยอลจะมาบ้านเขาเชียวนะ !

“ป๊ากับม๊าฉันไม่ว่าหรอก เกรงใจทางแพคฮยอนมากกว่าน่ะสิ”

ไม่มีปัญหาหรอก เรื่องด่วนแบบนี้ทำไงได้นี่เนาะ ชานยอลไม่ต้องกังวลนะ ม-มาได้เลย ว่าไปพลาง มือบางที่ว่างก็จัดเก็บของในบริเวณครัวให้เข้าที่เข้าทางไปด้วย เสียงชานยอลตอบรับกลับมาตามสายอย่างเบาใจว่าจะมาหาในอีกสามสิบนาทีก่อนจะวางสายไป พอได้ยินแบบนั้นปุ๊บร่างบางก็รีบเดินไปหาหม่าม๊าที่ยังไม่ได้ขึ้นไปนอนเพราะติดละครว่าเพื่อนจะมาหา ซึ่งก็เป็นอย่างที่กะไว้ว่าเธอไม่ได้ว่าอะไร แถมยังพลอยตื่นเต้นไปด้วยเพราะหลังจากที่ลูกชายของเธอเข้าโรงเรียนมัธยมที่นี่มาก็ไม่เคยมีเพื่อนมาเยี่ยมเยียนที่บ้านมาก่อน

ภายในครึ่งชั่วโมงตามที่บอก เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น แพคฮยอนรีบวิ่งออกไปเปิดประตูอย่างขันแข็ง ชานยอลในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบาย ๆ ยืนยิ้มแป้นอยู่หลังรั้วสีขาว เอ่ยทักทายตอนดึกกับลูกชายเจ้าของบ้านที่ดูท่าคงแอบงีบไปแล้ว สังเกตจากเรือนผมสีเข้มที่ยุ่งน้อย ๆ แล้วก็เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงนอนขายาวลายทางสีเขียวซีดสลับขาว

“หม่าม๊าฮะ นี่ปาร์ค ชานยอล ชานยอลนี่แม่เราเอง” เมื่อเข้าบ้านมาได้ชานยอลก็พบคุณนายพยอนเป็นคนที่สอง เขาไม่แปลกใจเลยว่าแพคฮยอนได้เครื่องหน้าจิ้มลิ้มนี่มาจากใคร ตา จมูก ปากเล็ก ๆ นั่นแทบถอดมาจากมารดาทั้งหมด นอกจากหน้าตาที่เหมือนกันแล้ว นิสัยยังดูคล้ายคลึงกัน ตรงที่ดูเป็นคนเรียบร้อยอย่างไรล่ะ

“สวัสดีครับคุณนายพยอน ขอโทษที่มารบกวนดึก ๆ นะครับ” ริมฝีปากได้รูปวาดยิ้มจนลักยิ้มบุ๋มที่ข้างแก้ม ขณะค้อมตัวโค้งทำความเคารพเก้าสิบองศา พยอน ซอฮยอนลุกขึ้นจากโซฟาและลูบหลังเพื่อนของลูกที่เธอตั้งใจจะรับมาเป็นลูกชายคนใหม่อย่างเป็นกันเอง

“ไม่เป็นไรหรอกลูก ตามสบายนะ มีอะไรขาดเหลือก็บอกม๊านะแพคฮยอน”

“ฮะม๊า”

“อ้อ แล้วชานยอล เรียกม๊าเหมือนแพคฮยอนเถอะลูก ม๊ารับฉันเป็นลูกอีกคนแล้วล่ะ ขอบใจที่ช่วยดูแลเจ้าพยอนตัวเล็กตอนอยู่ที่โรงเรียนนะ” คำพูดนั้นของหญิงสาวอายุมากกว่าทำให้ชานยอลยิ้มกว้างขึ้นไปอีก ขานรับกลับไปว่า “ครับม๊า!” อย่างร่าเริง

เมื่อเดินเลยจากห้องนั่งเล่นมาหน่อยก็มาถึงห้องครัวที่มีของบางส่วนถูกตระเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งผักหลายชนิด มะกะโรนีที่ยังไม่ได้ต้ม น้ำร้อนที่ตั้งบนเตาและเครื่องปรุงอื่น ๆ ที่ดูแล้วก็พอสำหรับเอาไปทานกับเพื่อนทั้งห้องอย่างที่แพคฮยอนบอกไว้จริง ๆ คนตัวเล็กเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนมาแบ่งกันชานยอลคนละตัวก่อนจะเริ่มลงมือ

“ทำไมแพคฮยอนมีของเยอะจัง นี่กินได้ทั้งห้องจริง ๆ ด้วย” ชานยอลกล่าวขณะรับผักไปล้าง แพคฮยอนยิ้มขำ ๆ กับคำถาม

“ปกติก็ไม่ได้ซื้อมาเยอะขนาดนี้หรอก แต่ป๊าไปจ่ายตลาดน่ะ เลยกะไม่ถูก ซื้อมายังกะเลี้ยงคนทั้งซอยแบบที่เห็น”

“ฮ่ะ ๆ ถือเป็นโชคดีของฉันสินะ”

“อื้อ จะว่างั้นก็ได้” แพคฮยอนหันมามองชานยอล หัวฉันะและยิ้มจนตาหยี เขี้ยวลูกหมานั่นอวดให้หัวหน้าห้องคนเก่งมองจนใจเต้น

“ว่าแต่... ไปไหนมาทำไมไม่ได้ออกไปซื้อของตั้งแต่หัวค่ำล่ะ รอจนดึกร้านมันก็ปิดสิ...” คำถามของคนตัวเล็กทำให้ชานยอลนิ่งไปแป๊ปหนึ่ง แต่สักพักก็ระบายยิ้มบางบนริมฝีปาก คนตัวโตหยิบหัวผักกาดมาวางให้แพคฮยอนหั่นต่อ แล้วก็ถือโอกาสอู้และยืนมองอีกฝ่ายที่กำลังตั้งใจหั่นพริกหวานให้เสร็จ จากทางด้านข้าง ก้านนิ้วยาวเอื้อมไปปัดปอยผมหน้าม้าที่ปรกตาเรียวเล็กออกและจับมันขึ้นทัดที่ใบหูเล็กให้แล้วจึงเริ่มพูด

“ฉันไปหาจีฮเยมา...” แพคฮยอนแทบทำมีดบาดตัวเองหลังจากได้ยิน แต่ก็พยายามประคองเสียงให้นิ่งเสียงหวานเอ่ยถามกลับไป

“หร-เหรอ แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง พวกนายไปกันได้สวยใช่ไหม”

“นายก็คิดว่าฉันกับจีฮเยคบกันด้วยเหรอ...”

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนตัวเล็ก บรรยากาศในห้องถูกเสียงมีดกระทบเขียงพลาสติกเข้าทดแทน ชานยอลยังยืนมองใบหน้าหวานใสอยู่ตลอด หากแต่แพคฮยอนกลับไม่ยอมสบตาคมโตของอีกฝ่าย

“มันก็...เคยถูกน่ะ ฉันกับจีฮเยเคยคบกันแต่มันก็จบเมื่อต้นปีที่แล้ว แล้วเธอก็กลับมา... เมื่อเร็ว ๆ นี้อย่างที่แพคฮยอนเห็น...”

“ฉันก็ปฏิเสธไม่ได้ทั้งหมดหรอก ว่าที่วนเวียนไปหาเธอตอนที่อยู่โรงพยาบาลมันก็แค่เพราะคิดว่าเป็นเพื่อน แต่พอเวลาผ่านไป ฉันกลับยิ่งมั่นใจ...มั่นใจว่าเรื่องของฉันกับจีฮเยมันย้อนกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้...”

“ละ-แล้วชานยอลไม่เสียใจบ้างเหรอ” แพคฮยอนที่ฟังอยู่ซักพักตัดสินใจเอ่ยถาม ไม่รู้ว่าควรไหมแต่หลังจากได้ฟังที่ชานยอลพูดเขาก็กลับรู้สึกโล่งและใจชื้นขึ้นมาอีกครั้ง เหมือนยกภูเขาที่ตัวเองเป็นคนเอามาวางทับอกไว้เองออก

“ก็...มันก็เสียใจที่ฉันเป็นต้นเหตุให้จีฮเยเจ็บ แต่ถ้าถามว่าเจ็บหรือเปล่าที่ไม่ได้คบกันต่อ ฉันบอกเลยว่าไม่...”

“เพราะฉันให้ใจจีฮเยไปไม่ได้ ฉัน...ชอบคนอื่นไปแล้ว”

เคร้ง

เสียงด้ามมีดหล่นลงกระทบกับเขียงพลาสติค โชคดีที่มันอยู่ไม่ห่างกันจนเกิดอุบัติเหตุอะไรอันตราย แพคฮยอนปล่อยมีดเอง... แต่นั่นก็เพราะอ้อมกอดอุ่นที่วาดโอบเอวบางจากด้านหลังและน้ำหนักของอะไรบางอย่างบนไหล่แคบ

“แล้วคนที่ฉันชอบก็ดูจะซุ่มซ่ามพอตัวเลยแฮะ...”

 

 




.



.




ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ ^ - ^ 
#ฟิคกระดาษ
เปิดจองตั้งแต่วันนี้ - 11 สิงหาคม 2557 นะคะ 
30 คนแรกได้ของขวัญพิเศษด้วยน้า ! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1462 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 03:07
    เดี๋ยววววววววววว
    #1,462
    0
  2. #1431 pim pimmi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 19:42
    บอกดิ ><
    #1,431
    0
  3. #1388 Byun Sania >< (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:38
    ตอนจบน่ารักชอบตอนเขียนบนหลังกับเขียนชื่อบนตังค์ มันร้ากกกกกก
    #1,388
    0
  4. #1368 cat_casper (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 16:12
    ตอนจบน่ารักจังเลย ค่ะ งื้ออ ~ ละมุน~ มากกก
    #1,368
    0
  5. #1354 b-byun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 00:06
    น่ารักอ่ะ พี่ชานสารภาพแล้วววว
    #1,354
    0
  6. #1286 เสียงดนตรีของบ่ายสอง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 19:45
    กว่าจะบอกชอบ แอร๊ยยย
    #1,286
    0
  7. #1284 unjiza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 14:49
    กร๊าสสสส จิกหมอนและแดดิ้นค่าาาาาาา ฟินเฟ้อ ให้มันได้อย่างนี้ดิเพื่อนชาน แมนๆเลยเพื่อน
    #1,284
    0
  8. #1270 tenly0627 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 21:28
    กรี๊ดดดดดดดดดดชานยอลทำถูกแล้วแหละ ฮืออออเขินแปปปปป พี่มินารีบมาต่อเร็วๆนะ><
    #1,270
    0
  9. #1262 giikzsmile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 20:35
    กรี๊ดดดดดดดด สารภาพแล้วววววววว
    #1,262
    0
  10. #1259 cc.yixing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 18:23
    อ้ากกกก เขินๆๆๆ >/////<
    #1,259
    0
  11. #1258 Mylove_baekhyun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 16:40
    อ่านถึงตอนสุดท้าย ยิ้มปากฉีกเลอออออ ฟินนนนนนนน 5555555555555555555555
    #1,258
    0
  12. #1256 babemay (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 22:18
    ดูบอกชอบดิโอ้ยยยยยยยยยย  แบคฮยอนไม่เขินก็ให้มันรู้ไป ! ไปเรียนมุกเสี่ยวๆมาจากไหนคะชานยอล 555555555555555555555555555555555555
    #1,256
    0
  13. #1255 Delight.PN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 20:25
    จะจบแล้วเหรอ? ไม่นะ! ชานยอลเพิ่งจะบอกชอบแบคเองนะ ชานยอลพูดออกไปแบบนี้แบคก็ตกใจอยู่แล้ว แต่นี่ดันกอดแบคอีก มีดร่วงเลยสิทีนี้ ชานยอลทำดีแล้วล่ะ ><
    #1,255
    0
  14. #1252 ยูสเซอร์?แลม. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 12:46
    ยึ่ยยยยย ชานยอลพูดไปแล้วววว -/-
    #1,252
    0
  15. #1251 Masiwoneun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 12:38
    ย่าห์ ปาร์คชานยอล!!!!!!!!! ฟงฟืสหเเงฝำดิโง้บ้วเวเำนำบเวเพยำบกนเำพขเมไยกง้แ. TTwwwTT
    #1,251
    0
  16. #1250 อิ อิ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 12:32
    ชานยอลทำดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ดีจริงๆ แบคสติลูก สติ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,250
    0
  17. #1249 BACON_BAEK (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 12:05
    จะจบแล้วเหรอ รู้สึกว่ามันเร็วจัง
    #1,249
    0
  18. #1248 บายอล (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 11:25
    ห้ะ! จบตอนหน้า? ชานยอลเพิ่งบอกชอบแบคเองนะคะ

    ที่ผ่านมาก็มั่วแต่ไปหาจีฮเยนะ อิพี่ชานเสียเวลาอาลัยอาวรณ์ ติดพันอยู่กับจีฮเยซะหลายตอนเลยนะ

    นี่จะจบที่แบคก็ชอบชานเหมือนกัน งี้เหรอ??? ไรท์เตอร์เอายูจินโอป้าของเราไปไว้ไหน

    จะจบที่แบคก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับยูจินเหมือนกันหรอ ฮือออออออออออออออออ TT

    เอาล่ะ เราไม่เดาและ....รออ่านตอนหน้าละกัน...
    #1,248
    0
  19. #1247 Bbaekohboy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 10:09
    หมั่นไส้ชานยาลอะะ ขอตีสักที เหนแบคเปนไรวะ คิดจะไปก้ไปคิดจะมาก้มา
    #1,247
    0
  20. #1245 KMKJ. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 07:43
    จะจบเเล้ว ม่ายยยยยยยยย ;_____________________________;  พี่ปาร์ครุกเลยๆ ฮี่ฮี่ๆ -.,-
    #1,245
    0
  21. #1244 bam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 07:43
    โอ๊ยชานยอล น่ารัก555

    แบคฮักอ่ะ เขินแทนบยอนว่าไงอ่ะ>ㅅ
    #1,244
    0
  22. #1242 limitedear (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 00:56
    แหม่ะชยอล~~~ ได้ทีก็สกินชิพตลอดอ่ะ
    #1,242
    0
  23. #1241 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 00:55
    จะจบแล้ววววววววว อันดเวววววว
    #1,241
    0
  24. #1240 t-t-thn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 00:46
    ฮือออออออออ บอกชอบแล้ววววว
    #1,240
    0
  25. #1239 fangfangs (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 00:22
    เเละเเล้วชานยอลก็ทำให้ฟิน 555555555
    #1,239
    0