` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 19 : 。p a p i e r ♡ - 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    28 ก.ค. 57

p a p i e r

16th p a g e

 

 

อีกสองอาทิตย์ก็จะเป็นสัปดาห์ของวันคริสต์มาสที่โรงเรียนจะมีการจัดงานเทศกาลเฉลิมฉลองความสุขประจำปีก่อนที่จะปิดเทอมเล็กเพื่อให้นักเรียนได้พักผ่อนจากการเรียนหนักมาตลอดทั้งเทอม และหน้าที่การตัดงานเลี้ยงฉลองของนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสองห้องเอก็ตกเป็นของชานยอลแต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่เพราะว่าเพื่อนในห้องคนอื่นๆ เห็นแก่ตัวแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะชานยอลต้องพิสูจน์ตัวเอง ทำให้เพื่อนในห้องทุกคนเห็นว่าเขามีคุณสมบัติมากพอที่จะได้เป็นหัวหน้าห้องต่อไปเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนและดูแลเพื่อนทุกคนในห้อง หลังจากการแพ้กีฬาว่ายน้ำเพราะเด็กหนุ่มตัวสูงไม่ได้ใส่ใจไปซ้อมเท่าไหร่นัก แถมในวันแข่งขันจริงชานยอลก็ดันมาประสบอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขันจนทำให้เขาพลาดที่จะได้รับเหรียญทองในกีฬาประเภทว่ายน้ำไป จนทำให้เพื่อนในห้องส่วนมากไม่พอใจกับการไม่ใส่ใจของคุณหัวหน้าห้องตัวสูง ชานยอลจึงต้องรับผิดชอบการจัดงานเลี้ยงฉลองวันคริสต์มาสที่กำลังจะมาถึงนี้ให้ออกมาดีที่สุด ให้เพื่อนๆ ทุกคนได้ประทับใจกับงานเทศกาลแห่งความสุข

 

 

            “เฮ้อ” คุณหัวหน้าห้องคนเก่งถอยหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงกว่า เพื่อนทุกคนต่างก็กลับบ้านกันไปหมดแล้ว จะเหลือก็เพียงแค่เขาคนเดียวที่ต้องเก็บกวาดทำความสะอาดห้องเรียน ชานยอลวางแผนเอาไว้ว่าวันนี้หลังจากที่เขาทำความสะอาดห้องเรียนเสร็จแล้ว เขาจะเริ่มเอาสายรุ้งที่เคยเก็บเอาไว้มาใช้ตกแต่งห้องเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของงานเทศกาลแห่งความสุข นอกจากจะตกแต่งห้องเรียนด้วยสายรุ้งแล้ว ชานยอลยังแบกเอาต้นคริตส์มาสขนาดเล็กมากจากบ้านของเขาเองด้วย เพราะตั้งมันเอาไว้บนโต๊ะมุมซ้ายติดกับกระดานดำหน้าห้องเรียน

 

 

 

ชานยอลทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่งหลังจากที่เขาทำความสะอาดห้องเรียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ต้องทำความสะอาดห้องเรียนเพียงลำพัง ชานยอลเริ่มจากการเช็ดกระดานดำ จัดโต๊ะเรียนให้เป็นแถวเรียบร้อย ก่อนที่จะกวาดพื้นห้องแล้วจึงนำเอาไม้ถูพื้นมาถูห้อง การทำความสะอาดห้องเรียนเพียงอย่างเดียวก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมง ชานยอลเดาเอาว่ากว่าที่เขาจะจัดสายรุ้งตกแต่งห้องรวมไปถึงจัดต้นคริสต์มาสเสร็จตอนนั้นท้องฟ้าคงเปลี่ยนเป็นสีมืดแล้วเป็นแน่

 

 

คุณหัวหน้าห้องคนเก่งตัดสินใจนั่งพักอีกห้านาทีแล้วค่อยลุกขึ้นมาจัดการติดสายรุ้งกับเพดานห้องเรียนเพื่อสร้างบรรยากาศสดใสให้กับห้องเรียน แต่ระหว่างที่ชานยอลกำลังนั่งพักเหนื่อยอยู่นั่นเอง

 

 

เด็กหนุ่มตัวสูงไม่ทันได้สังเกตว่าตอนนั้นเองมีใครบางคนเดินเข้ามาในห้องเรียนอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่มือเรียวสวยของเจ้าตัวจะแนบกระป๋องน้ำอัดลมเข้ากับแก้มของคุณหัวหน้าห้องคนเก่ง

 

 

ชานยอลสะดุ้งตัวด้วยความตกใจเนื่องจากไอความเย็นจากกระป๋องน้ำอัดลมที่สัมผัสโดนผิวแก้มของเขา เด็กหนุ่มตัวสูงรีบหันกลับไปมองคนที่ใจดียื่นกระป๋องน้ำอัดลมมาให้เขา

 

 

“แพคฮยอน...” เจ้าชื่อส่งยิ้มหวานให้คุณหัวหน้าห้องคนเก่งก่อนที่จะยัดกระป๋องน้ำอัดลมที่ว่าใส่มือของเด็กหนุ่มตัวสูงที่นั่งพักอยู่

 

 

“เราซื้อมาให้” แพคฮยอนเอ่ยพูดออกมาก่อนที่จะเดินไปถอดกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่วางลงบนโต๊ะตัวถัดไปจากที่ชานยอลนั่งพักอยู่

 

 

“เดี๋ยวเราช่วยนะ” ชานยอลเผยยิ้มกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากแพคฮยอน คุณหัวหน้าห้องคนเก่งพยักหน้าตอบรับก่อนที่จะค่อยๆ เปิดกระป๋องน้ำอัดลมแล้วยกดื่มอย่างรวดเร็ว

 

 

ชานยอลไม่แน่ใจเท่าไหร่นักว่าเป็นเพราะน้ำอัดลมหรือเป็นเพราะมีแพคฮยอนอยู่ตอนนี้กันแน่ที่ทำให้เขารู้สึกชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับต้นไม้ที่ได้รับน้ำฝนในฤดูแล้ง หัวใจชานยอลกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำใจที่เขาได้รับจากเด็กหนุ่มตัวเล็กแสนน่ารักคนนั้น

 

 

“ฉันนึกว่าแพคฮยอนกลับบ้านไปแล้วซะอีก” ชานยอลเอ่ยชวนแพคฮยอนคุยในระหว่างที่เขาเดินไปรื้อค้นสายรุ้งเพื่อนำมาตกแต่งห้องเรียน

 

 

“ตอนแรกเราก็กำลังจะกลับบ้าน แต่พอคิดว่าถ้าชานยอลอยู่ทำความสะอาดห้องคนเดียวต้องเหนื่อยแน่เลย เราก็เลยอยากกลับมาช่วยน่ะ” คนตัวเล็กเอ่ยอธิบายออกมาก่อนที่จะช่วยชานยอลเลือกสายรุ้งที่มีขนาดยาวกว่าเส้นอื่นๆ ออกมาเรียงเอาไว้เพียงเตรียมจัดห้อง

 

 

“ดีจังที่มีนายอยู่ด้วย” พูดเองก็เขินเอง คุณหัวหน้าห้องคนเก่งลอบยิ้มกับตัวเองเสียจนเห็นรอยบุ๋มที่ข้างแก้มของตัวเองอย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อเหล่าที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงนิดหน่อยช่างดูน่ารักน่าชังเสียเหลือเกิน

 

 

“แต่เราขอไม่ปีนเก้าอี้นะ เราตัวเตี้ย ปีนยังไงก็ไม่ถึงเพดานแน่ๆ เลย” แพคฮยอนเอ่ยพูดติดตลกก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้ชานยอลที่ยืนอยู่ข้างๆ พลอยหัวเราะออกมาด้วย

 

 

เขาดีใจที่แพคฮยอนร่าเริงมากยิ่งขึ้น เพื่อนตัวเล็กของเขาเปลี่ยนไปจากครั้งแรกที่เขาเจอมากนัก แพคฮยอนคุยกับเพื่อนคนอื่นมากยิ่งขึ้น กล้าแสดงออกมากขึ้น แถมยังยิ้มบ่อยขึ้น ข้อหลังสุดนี้ถึงแม้ว่าจะเป็นข้อดีสำหรับแพคฮยอนเอง แต่ชานยอลกลับคิดว่าบางทีถ้าแพคฮยอนไม่แจกยิ้มหวานไปทั่วก็คงจะดี เพราะรอยยิ้มของคนตัวเล็กน่ะน่ารักเสียจนทำให้คนรอบข้างที่พบเห็นสามารถตกหลุมรักได้อย่างๆ และชานยอลก็ไม่อยากให้คนอื่นมาตกหลุมรักคนตัวเล็กของเขาเท่าไหร่นักหรอก

 

 

ยิ่งเมื่อไม่นานมานี้ แพคฮยอนดันมีเพื่อนใหม่ที่ชื่อยูจิน เป็นเพื่อนต่างโรงเรียนที่เจอกันครั้งเดียวไม่พอ ชานยอลเพิ่งมารู้ที่หลังในวันที่เดินไปส่งแพคฮยอนที่บ้านว่ายูจินยังอยู่บ้านใกล้ๆ กับแพคฮยอนอีกด้วย หัวใจของคุณหัวหน้าห้องคนเก่งเกวี่ยงไปเกวี่ยงมาเสียจนชานยอลอดไม่ได้ที่จะต้องโทรหาแพคฮยอนทุกครั้งที่คนตัวเล็กต้องกลับบ้านคนเดียว แถมเสาร์อาทิตย์ชานยอลก็มักจะเอาเรื่องการบ้านมาอ้าง หากแต่ที่จริงแล้วเขาแค่อยากถามว่าแพคฮยอนกำลังทำอะไรอยู่และจะออกไปเที่ยวที่ไหนกับใครหรือเปล่า

 

 

มันเป็นความหวาดระแวงสำหรับคนที่เป็นเพียงแค่เพื่อนกัน ตัวเขาเองก็ยังคงต้องคอยไปดูจีฮเยอยู่บ้าง แม้ว่าเธอจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมหายจากอาการป่วยง่ายๆ จีฮเยมักจะเอาการป่วยมาเป็นข้ออ้างให้ชานยอลไปพบกับเธออยู่เสมอๆ

 

 

และชานยอลไม่อยากทำแบบนั้นอีกแล้วเพราะตอนนี้เขาตัดสินใจได้แล้วว่าเขาอยากใช้เวลาอยู่กับแพคฮยอนมากกว่า จริงอยู่ที่ก่อนหน้านี้เขาทำตัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก การกลับมาอีกครั้งของจีฮเยทำให้เขาเองก็หวั่นไหวอยู่ไม่น้อย

 

 

จีฮเยเคยเป็นแฟนเก่าของเขาในตอนที่ชานยอลยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น เธอเป็นรักแรกของเขา และชานยอลเองก็ฝั่งใจกับเธอมาก แต่เมื่อขึ้นมัธยมปลาย พวกเขาทั้งคู่ต่างก็แยกย้ายกันไปจนห่างเหินกันไปในที่สุด ไม่มีคำบอกเลิกหรือคำบอกลา มันเป็นเพียงการห่างเหินที่ทำให้หัวใจทั้งสองดวงที่เคยผูกพันกันค่อยๆ ถอยห่าง และเมื่อชานยอลได้กลับมาเจอเธออีกครั้งในวันที่จีฮเยประสบอุบัติเหตุ ความสับสนวุ่นวายก็ตีร่วนอยู่ในอกของคุณหัวหน้าห้องคนเก่ง

 

 

ชานยอลเข้าใจว่าทำไมจีฮเยถึงเอ่ยบอกกับแม่ของเธอไปแบบนั้นว่าเขาคือแฟนของเธอ เธอไม่ได้โกหก แต่เธอเล่าให้แม่ของเธอฟังไม่หมดว่าเราเคยห่างกันจนแทบจะเป็นการเลิกกันไปเสียแล้ว ในตอนนั้นที่ชานยอลเริ่มเปิดรับแพคฮยอนเข้ามาในฐานะที่มากกว่าเพื่อนธรรมดา เด็กหนุ่มตัวสูงจึงรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง เขาจึงใช้เวลาทั้งหมดที่ได้กลับมาอยู่กับจีฮเยลองทบทวนความต้องการของหัวใจอีกครั้งว่าแท้ที่จริงแล้วชานยอลนั้นอยากอยู่กับใครมากกว่า

 

 

แต่แล้วตัวแปรสำคัญก็เข้ามาทำให้ชานยอลตัดสินใจง่ายขึ้นเมื่อเขารู้ว่าแพคฮยอนมีเพื่อนชายคนใหม่นั่นก็คือคิมยูจิน เด็กหนุ่มหน้าตาดีที่อยู่คนละโรงเรียนกับพวกเขา แม้ว่าจะเพิ่งรู้จักกัน แต่แววตา คำพูด และท่าทางของยูจินที่แสดงออกมาก็ทำให้ชานยอลมองออกอย่างทะลุปลุโปร่งว่าเด็กหนุ่มคนนั้นจะต้องชอบพลอแพคฮยอนอยู่เป็นแน่

 

 

มันอาจจะเข้ากับสำนวนที่ว่าผีเห็นผี ชานยอลรู้ว่าเขารู้สึกดีๆ กับแพคฮยอน การกระทำของเขามันก็ไม่ได้ต่างไปจากการกระทำของยูจินเลยแม้แต่น้อย และเพราะเหตุนั้นเองที่ทำให้ชานยอลตัดสินใจได้ว่าในตอนนี้ใครมีความสำคัญต่อหัวใจของเขามากกว่ากัน

 

 

ชานยอลคิดว่าจีฮเยเป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่งที่ย่อมดีใจและคิดถึงกันเมื่อไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานๆ แต่ถ้าหากถามว่าเขาอยากอยู่กับเธอตลอดเวลา อยากดูแล อยากเอาใจใส่ไหม ชานยอลตอบได้เลยว่าไม่ มันไม่เหมือนกับที่เขารู้สึกต่อแพคฮยอน หากแต่สถานภาพและบทบาทของเขา

 

 

ชานยอลจึงจำใจต้องยอมอยู่ดูแลจีฮเยในช่วงแรกๆ ที่อาการของเธอยังไม่ดีขึ้นนัก แต่เมื่อจีฮเยสามารถออกจากโรงพยาบาลได้ ชานยอลก็หลีกเลี่ยงที่จะไปพบกับเธอทุกวันอย่างช่วงที่เธอยังรักษาตัวอยู่ เพราะเขามั่นใจว่าอาการป่วยของเธอมันทุเลาลงไปมากแล้ว และเธอเองก็โตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว ชานยอลจึงพยายามปลีกตัวออกห่างจากเธอ อาจจะมีบ้างที่ยังคงไปพบเจอกัน แต่มันก็ไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษใดๆ เกิดขึ้นอีกแล้ว

 

 

เพราะตอนนี้ในสายตาของชานยอลมันมีเพียงแค่พยอนแพคฮยอนคนเดียวเท่านั้น

 

 

“ชานยอล! เป็นอะไรหรือเปล่า เราเรียกตั้งหลายครั้งแล้วนะ” เด็กหนุ่มตัวสูงสะดุ้งตัวเล็กน้อยเมื่อแพคฮยอนเอื้อมมือไปเขย่าที่ไหล่ของเขาเบาๆ เพราะเมื่อครู่เขามัวแต่คิดอะไรเพลินไปหน่อย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แพคฮยอนมาสะกิดเรียกเนี่ยแหละ

 

 

“อ๋อ เปล่าๆ ฉันคิดอะไรเพลินๆ น่ะ แพคฮยอนมีอะไรเหรอ ?”

 

 

“เราจะถามว่า สายรุ้งเส้นยาวต้องใช้เยอะแค่ไหน นี่เราค้นๆ มันก็สิบกว่าเส้นแล้วนะ”

 

 

“งั้นเดี๋ยวฉันลองติดดูก่อนแล้วกัน” แพคฮยอนพยักหน้าตอบรับแล้วจึงคอยทำหน้าที่หยิบเอาสายรุ้งเส้นยาวหลากสีคอยส่งให้ชานยอลในตอนที่เจ้าตัวปีนขึ้นไปบนโต๊ะเรียนเพื่อจัดการใช้สก๊อตเทปใสและกาวสองหน้าติดสายรุ้งเหล่านั้นกับเพดานของห้องเรียน

 

 

“พรุ่งนี้เพื่อนๆ คนอื่นคงต้องตกใจมากแน่เลยเนาะ” แพคฮยอนเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นเมื่อเขานึกถึงภาพของเพื่อนในห้องเดินเข้ามาเห็นว่าบรรยากาศในห้องเรียนตอนนี้ถูกจัดขึ้นมาให้เข้ากับเทศคริสต์มาสที่ใกล้จะมาถึงแล้ว

 

 

เด็กหนุ่มต่างส่วนสูงทั้งสองคนช่วยกันจัดห้องเรียนไปเรื่อยๆ หนึ่งคนอยู่บนโต๊ะส่วนอีกคนก็คอยช่วยอยู่ด้านล่าง

 

 

ภาพของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านทางหน้าต่างบานหนึ่งภายในห้องเรียน แสงอาทิตย์สีส้มสวยสาดส่องเข้ามากระทบลงบนใบหน้ายิ้มแย้มของแพคฮยอนในตอนที่เงยหน้าขึ้นส่งสายรุ้งให้กับชานยอลที่อยู่บนโต๊ะ

 

 

เสียงพูดคุยของพวกเขาดังคลอไปตลอดเวลา ทำลายบรรยากาศเงียบเฉียบในห้องเรียนเสียจนหมดสิ้นและเมื่อพวกเขาทั้งคู่จักการตกแต่งห้องเรียนทั้งห้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

 

พวกเขาทั้งคู่จึงเปลี่ยนมาช่วยกันจัดแต่งต้นคริตส์มาสต้นเล็กด้วยกัน ชานยอลอาสาเป็นคนพันสายรุ้งเข้ากับต้นไม้ ในขณะที่แพคฮยอนเป็นคนแขวนลูกกระดิ่ง รวมไปถึงของตกแต่งชิ้นเล็กชิ้นน้อยกับกิ่งก้านของต้นสนขนาดเล็กจนกระทั่งพวกเขาตกแต่งต้นสนธรรมดาๆ ให้กลายเป็นต้นคริสต์มาสแสนสวย และในลำดับสุดท้าย ชานยอลยื่นดาวสีทองให้กับแพคฮยอน และเอ่ยบอกให้คนตัวเล็กเป็นคนปัดดาวที่บนยอดของต้นคริสต์มาสต้นนั้น

 

 

“กลับบ้านกัน เดี๋ยวฉันเดินไปส่งแพคฮยอนที่บ้านนะ” คนตัวเล็กพยักหน้าตอบรับก่อนที่พวกเขาทั้งคู่จะเดินกลับบ้านด้วยในตอนที่ท้องฟ้ากลายเป็นสีดำ ดวงดาวน้อยใหญ่เริ่มแข่งกันเปล่งประกายอยู่บนท้องฟ้า

 

 

ชานยอลโบกมือลาให้แพคฮยอนที่เดินเข้ารั่วบ้านไปเรียบร้อยแล้วก่อนที่จะล้วงมือหยิบเอาโทรศัพท์เครื่องสวยในกระเป๋ากางเกงออกมาดู ก่อนหน้านี้เขาตัดสินใจกดปิดเสียงเรียกเข้าและระบบสั่นเอาไว้ เมื่อมีใครโทรเข้ามาชานยอลจึงไม่รู้ตัวเพราะตลอดเวลาที่เขาอยู่กับแพคฮยอน ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาดู และเมื่อหน้าจอปรากฏว่ามีสายที่เขาไม่ได้รับจากจีฮเยสามสิบกว่าสาย ชานยอลจึงถอนหายใจออกมาก่อนที่จะกดรับสายจากจีฮเยที่โทรเข้ามาพอดี

 

 

“จีฮเย... ฉันขอโทษนะ แต่เราคงกลับไปเป็นเมื่อเดิมไม่ได้อีกแล้ว”

 


.




.




#ฟิคกระดาษ
เปิดจองตั้งแต่วันนี้ - 11 สิงหาคม 2557 นะคะ 
30 คนแรกได้ของขวัญพิเศษด้วยน้า ! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1461 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 03:01
    เอ้าเอาเลย!
    #1,461
    0
  2. #1443 Sea121 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 16:58
    ทำถูกแล้วค่ะพี่ชานยอล สู้ๆ
    #1,443
    0
  3. #1430 pim pimmi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 19:35
    เอาให้ชัดเจนเลย
    #1,430
    0
  4. #1410 Dyo.A (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 23:09
    ทำถูกแล้ว
    #1,410
    0
  5. #1387 Byun Sania >< (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:28
    แกรรรรรๆๆๆ ชานยอลทำไร สารภาพรักกะแบคหยอ งือเขินนนอีกแล้วง่ะ.
    #1,387
    0
  6. #1353 b-byun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 23:52
    น่าจะชัดเจนตั้งนานแล้วนะชานยอล

    ให้จีฮเยคิดไปเองคนเดียวอยู่ได้ สงสารแบคคคค!!
    #1,353
    0
  7. #1335 mitake (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 18:59
    อ๊ายยย ขอเขินแทนแบคแป๊บ บทจะหยอดก็เล่นซะไม่ทันตั้งตัวเลยนะ 55555
    #1,335
    0
  8. #1222 เสียงดนตรีของบ่ายสอง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 22:55
    ทำดีชานยอลลลลลลลลล
    #1,222
    0
  9. #1220 tenly0627 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 21:03
    กรี๊ดดดดดดดดดชานยอลรู้ใจตัวเองแล้วใช่มั้ย!! รีบไปบอกแบคด่วนเลยนะ ระวังยูจินงาบไปก่อนนะขอบอก-0-
    #1,220
    0
  10. #1218 ploy ploylovelyGirl (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 18:05
    จีฮเย ชัดเจนแล้วนะ หึหึ ชานยอลเอาให้เคลียร์ๆไปเลยยยย
    #1,218
    0
  11. #1212 Delight.PN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 07:03
    ชานยอลพูดทุกอย่างให้มันเคลียร์ๆไปเลย จีฮเยจะได้เลิกตามตอแยสักที แบคจะได้เลิกเข้าใจผิดด้วย แล้วก็รีบบอกชอบแบคเร็วๆนะ ฉันลุ้นอยู่ ><
    #1,212
    0
  12. #1210 park-cb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 21:06
    งือออออ ต่ออีกๆๆ เดี๋ยวเค้าซื้อกระดาษเพิ่มให้
    #1,210
    0
  13. #1208 P a я m ' m (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 16:55
    จัดว่าเด็ด !
    #1,208
    0
  14. #1207 บายอล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 16:40
    เออ เอาให้มันเคลียร์ไปเลยอิพี่ชาน จีฮเยนี่ยานแม่กระซิบมาว่าไม่เด็ดขาดนางไม่ปล่อยแน่ #ยานแม่ไรวะ555

    นี่ก็หวังให้นางจีฮเยโอเค เลิกยุ่ง ไม่เลิกนี่ประเคนช้างดาวให้เลยนะ แม่ง หมั่นไส้อ่ะ่ค่ะ เกลียดชะนีไม่มียางอายยยย !!#ห้ะ

    #1,207
    0
  15. #1205 ♥kaejaa♥ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 15:25
    โอ้ยยยยยยยย น่าจะพูดคำนี้ตั้งแต่แรกแล้วไหม 
    #1,205
    0
  16. #1204 t-t-thn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 13:08
    กรี๊ดดดดด สักทีเถอะะะ ในที่สุดดดดด *^*
    #1,204
    0
  17. #1203 BACON_BAEK (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 12:33
    กว่าจะรู้ตัวนะชานยอล 
    #1,203
    0
  18. #1202 limitedear (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 00:56
    ชยอลทำดีค่ะ ปรบมือ!!!
    #1,202
    0
  19. #1201 giikzsmile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:03
    ทำดีมากกกกกกคะชานยอล
    #1,201
    0
  20. #1200 SnowflAke (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 21:43
    งื้ววว อิพี่ชาน รู้มั้ยเราลุ้นอยู่ตั้งนานนะ ฮืวว ;/////;
    #1,200
    0
  21. #1199 fangfangs (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 21:35
    ในที่สุดก็รู้ใจตัวเอง เลือกเเบคเเล้วก็สู้ๆนะ อย่าให้เเบคได้คิดไปเองอีก
    #1,199
    0
  22. #1197 babemay (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 19:02
    รู้ใจตัวเองซักทีนะชานยอล สู้ๆ ! 
    #1,197
    0
  23. #1196 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 00:48
    อั่ยย่ะ ในที่สุดท่านชานก็รู้ใจตัวเองซักที
    #1,196
    0
  24. #1195 giikzsmile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 00:13
    ชอบแบคก็บอกแบคเนอะยอลลลลลลล ><
    #1,195
    0
  25. #1186 Delight.PN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 10:41
    ชานยอลคิดได้แล้วสินะ ต่อไปก็เลิกยุ่งกับจีฮเยได้ละ กับแบคก็ทำให้มันชัดเจนสักทีเถอะ ไม่งั้นจะเชียร์ยูจินโอป้าแล้วนะ ><
    #1,186
    0