` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 14 : 。p a p i e r ♡ - 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 ก.ค. 57

12th page



.




.




.

 

 

            วันนี้แพคฮยอนไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่นัก ที่จริงแล้วก็ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกเพราะตั้งแต่วันที่เขารู้ว่าชานยอลเป็นแฟนกับจีฮเยจิตใจของแพคฮยอนก็ไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ แม้ว่าตัวเขาเองก็พอจะรู้สึกได้ว่าตัวเองเหม่อลอยบ่อยขึ้น แถมช่วงนี้แพคฮยอนยังรู้สึกว่าไม่กล้ามองหน้าชานยอลเสียเท่าไหร่นัก

 

 

            และส่วนหนึ่งที่ทำให้แพคฮยอนต้องกลายเป็นแบบนี้อาจจะเป็นเพราะจูบของเขาในวันนั้น ...

 

 

วันที่ริมฝีปากของเขากับชานยอลสัมผัสกัน แพคฮยอนจำได้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน มันเป้นครั้งแรกและชานยอลก็เป็นคนแรกที่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้น หัวใจกระดาษสีขาวของแพคฮยอนถูกชานยอลระบายสีชมพูไปจนเกือบเต็มพื้นที่ แต่ในวันนี้ที่แพคฮยอนรู้ความจริง มันเหมือนกับว่ากระดาษแผ่นนั้นถูกฉีกขาดเสียอย่างนั้น

 

 

นี่แพคฮยอนเป็นอะไรไปนะ ?

 

 

เพราะคนตัวเล็กไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เขาจึงไม่สามารถบอกได้ว่าอาการที่เขากำลังเป็นอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าอะไรกันแน่ จะบอกว่าเขาเสียใจมันก็ใช่แต่ไม่ทั้งหมด จะบอกว่าผิดหวังเหรอ ? แพคฮยอนมานั่งคิดแล้วก็ได้แต่ถามตัวเองว่าแล้วเขาหวังอะไรอยู่ทำไมถึงได้เรียกว่าผิดหวัง ?

 

 

“แพคฮยอน ฉันไปเลือกกระดาษตรงนู้นนะ” คนตัวเล็กสะดุ้งตัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของจงอินที่เอ่ยบอกอยู่ไม่ไกล

 

 

“เรารออยู่แถวนี้นะ” แพคฮยอนพยักหน้าตอบกลับไปก่อนที่จะยืนนิ่งอยู่กับที่อีกครั้ง ในตะกร้าของแพคฮยอนมีอุปกรณ์ตกแต่งบอร์ดอยู่เต็มไปหมด ดวงตาเรียวสวยของคนตัวเล็กก้มลงมองสิ่งของที่อยู่ในตะกร้าก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบา ๆ

 

 

มันคงจะดีกว่านี้ถ้าชานยอลมาด้วยกัน...

 

 

แล้วมันก็เป็นอีกครั้งที่แพคฮยอนเหม่อลอยเพราะมัวแต่คิดถึงแต่เรื่องของคุณหัวหน้าห้องคนเก่งคนนั้น

 

 

“ขอโทษครับ” เสียงของเด็กหนุ่มที่ใส่เครื่องแบบต่างโรงเรียนเอ่ยขึ้นเบา ๆ แต่แพคฮยอนกลับไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย ดวงตาเรียวของคนตัวเล็กยังคงเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ร่างเล็ก ๆ ของแพคฮยอนยืนพิงอยู่กับชั้นวางกระดาษที่อยู่ภายในร้าน

 

 

“คุณครับ ขอทางหน่อยสิครับ” เด็กหนุ่มคนนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้งหากแต่แพคฮยอนกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

 

 

“คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า?” คราวนี้แพคฮยอนสะดุ้งตัวก่อนที่จะหันมามองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความตกใจเมื่อเจ้าตัวเอื้อมมือมาเขย่าที่ไหล่ของเขาเบา ๆ

 

 

“ข-ขอโทษครับ” แพคฮยอนก้มหน้าเอ่ยขอโทษที่ก่อนที่จะก้าวหลบให้เด็กหนุ่มต่างโรงเรียนคนนั้นเอื้อมมือขึ้นไปหยิบกระดาษปอนที่วางอยู่บนชั้น หากแต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้นเมื่อเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ทันได้ระวังว่ากระดาษที่ตัวเองหยิบลงมานั้นมันไม่ได้มีเพียงแค่แผ่นเดียว และเป็นเพราะชั้นวางกระดาษที่อยู่สูงเกินกว่าที่เจ้าตัวจะสามารถยัดกระดาษที่กำลังจะร่วงลงมานั่นจึงทำให้เด็กหนุ่มต่างโรงเรียนคนนั้นตัดสินใจหันกลับมาเอ่ยบอกแพคฮยอนที่ยืนอยู่ไม่ไกลให้หลบไปก่อนที่กระดาษพวกนั้นจะร่วงลงมา

 

 

“ระวังด้วย !” แพคฮยอนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขาได้ยินเสียงบอกให้ระวังของเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คนตัวเล็กหันกลับไปมองที่เด็กหนุ่มคนนั้นแต่ยังไม่ทันจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แพคฮยอนกลับต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าปึกกระดาษร้อยปอนที่อยู่บนชั้นกำลังร่วงลงมาและในวินาทีนั้นเองเขาก็หลบมันไม่พ้นเสียแล้ว

 

 

เสียงของกระดาษปึกใหญ่ที่ร่วงลงมาจากชั้นเรียกให้จงแดที่กำลังยืนเลือกของอยู่ในล็อกถัดไปหันกลับไปมองก่อนที่จะวิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์เมื่อเขาจำได้ลาง ๆ ว่าเมื่อครู่ยังเห็นแพคฮยอนยืนอยู่แถวนี้

 

 

“เฮ้ย ! เป็นอะไรหรือเปล่า?” จงแดเอ่ยด้วยขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเขาเห็นว่าแพคฮยอนล้มลงไปนั่งอยู่บนพื้นพร้อมกับเด็กหนุ่มในเครื่องแบบต่างโรงเรียนอีกคนหนึ่งที่พยายามใช้มือของตัวเองบังปึกกระดาษเมื่อครู่ไม่ให้หล่นลงมาใส่ตัวของแพคฮยอน

 

 

คนตัวเล็กค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นทีละข้างก่อนที่จะหันกลับไปมองใบหน้าของเด็กหนุ่มต่างโรงเรียนที่อยู่ห่างไปไม่กี่คืบ แพคฮยอนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นที่เป่ารดอยู่บนหน้าผากของเขา

 

 

“ม-ไม่เป็นไร” คนตัวเล็กเบียนสายตาของตัวเองหลบดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายที่จ้องมองเขาอยู่ ก่อนที่จะรีบเอ่ยตอบจงแดด้วยความเสียงตะกุกตะกัก

 

 

“นายลุกดิ เราจะได้ช่วยเพื่อนเรา” จงแดเดินเข้ามาสะกิดที่ไหล่ของเด็กหนุ่มคนนั้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมขยับตัวไปไหนสักที แพคฮยอนก็ได้แต่นั่งอยู่ในวงแขนของเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้ขยับตัวไปไหนเช่นเดียวกัน

 

 

“อ-เอ่อขอโทษที เราไม่ทันได้ระวัง คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ?” เด็กหนุ่มคนนั้นเอ่ยถามแพคฮยอนที่กำลังค่อย ๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นโดยมีจงแดช่วยอยู่ข้าง ๆ

 

 

“ม-ไม่เป็นไร แล้วนายล่ะ เจ็บตรงไหนไหม ?” แพคฮยอนเอ่ยถามออกไปตามมารยาท ที่จริงแล้วเมื่อครู่ก็เป็นเพราะเด็กหนุ่มคนนั้นนั่นแหละที่ใช้ตัวเองบังปึกกระดาษร้อยปอนที่ร่วงลงมา แพคฮยอนก็เลยไม่เจ็บตัวเลยสักนิด

 

 

“ฉันไม่เป็นไร” เด็กหนุ่มคนนั้นเกาท้ายทอยของตัวเองเบา ๆ ก่อนที่จะเอ่ยตอบแพคฮยอนพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเขินอาย แพคฮยอนส่งยิ้มหวานกลับไปให้เพราะไม่รู้ว่าจะเอ่ยอะไรออกมาดี หากแต่จงแดที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับจับสังเกตได้ว่าท่าทางของเด็กหนุ่มคนนี้มันแปลก ๆ

 

 

“งั้นเราไปก่อนนะ” แพคฮยอนเอ่ยบอกก่อนที่ก้มลงเก็บของที่หล่นออกมาจากตะกร้า

 

 

“เดี๋ยวเราช่วย !” เด็กหนุ่มคนนั้นรีบเอ่ยขึ้นก่อนที่จะช่วยแพคฮยอนเก็บข้าวของต่าง ๆ ใส่ในตะกร้าตามเดิม

 

 

“ขอโทษจริง ๆ นะ นายไม่เจ็บตรงไหนแน่ใช่ไหม ?” เด็กหนุ่มคนนั้นเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อเขาช่วยแพคฮยอนเก็บของใส่ตะกร้าเรียบร้อยแล้ว

 

 

“อื้ม เราไม่เป็นอะไร ไปก่อนนะ” แพคฮยอนส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มคนนั้นก่อนที่จะกลับหลังหันเตรียมที่จะเดินไปหาจงอินพร้อมกับจงแดที่ยืนสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ หากแต่คนตัวเล็กที่ก้าวเท้าออกไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เสียงของเด็กหนุ่มคนนั้นที่เอ่ยขึ้นมากลับทำให้แพคฮยอนต้องหยุดชะงัก

 

 

“ด-เดี๋ยวก่อนสิ ! เอ่อ .. คือเราอยากรู้จักนายอะ นายชื่ออะไรเหรอ?” แพคฮยอนทำตาโตด้วยความตกใจเมื่ออยู่ดี ๆ เด็ฏหนุ่มคนเมื่อครู่วิ่งมาดักตรงหน้าของเขาก่อนที่จะเอ่ยถามประโยคเมื่อครู่ออกมา และในขณะที่แพคฮยอนกำลังงุนงง จงแดกลับดีดนิ้วอยู่ในใจเพียงลำพัง เขากะแล้วเชียวว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะต้องคิดอะไรบางอย่างกับแพคฮยอน ดูจากแววตาที่ใช้มองเพื่อนตัวเล็กของเขาจงแดก็ดูออกแล้ว

 

 

“ร-เราชื่อแพคฮยอน พยอนแพคฮยอน”

 

 

“สวัสดีแพคฮยอน เราชื่อยูจิน คิมยูจิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ!” แพคฮยอนส่งยิ้มกลับคืนไปให้เด็กหนุ่มตรงหน้าที่เอ่ยแนะนำตัวพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

 

 

“งั้นเราไปก่อนนะ เพื่อนเรารออยู่น่ะ” แพคฮยอนเอ่ยขอตัวกับเด็กหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้าเพื่อพวกเขาทั้งคู่ต่างก็ยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก และดูเหมือนตอนนี้จงอินเองก็น่าจะเลือกของเสร็จแล้วด้วย

 

 

“อ-โอเค! เอาไว้เจอกันใหม่นะแพคฮยอน !

 

 

“อื้ม ไว้เจอกันใหม่นะยูจิน” คนตัวเล็กโบกมือลาเพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อครู่ก่อนที่จะเดินไปหาจงอินที่เลือกของเสร็จเรียบร้อยพอดี

 

 

“เสร็จแล้วใช่ไหม ไปคิดเงินกันเถอะ” จงอินที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นแพคฮยอนและจงแดที่เดินเข้ามาหาจึงเอ่ยขึ้นก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินไปคิดเงินพร้อมกันที่เคานเตอร์คิดเงิน

 

 

“มึง ... เมื่อกี้ในร้านเครื่องเขียนมีคนเข้ามาถามชื่อแพคฮยอนด้วย” จงแดเอ่ยกระซิบบอกเพื่อนสนิทของตัวเองในตอนที่แพคฮยอนกำลังก้มหน้าก้มตาเลือกขนมอยู่

 

 

“ใครวะ ?” จงอินเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยก่อนที่เหลือบตาไปมองคนตัวเล็กที่ยังคงเลือกขนมปังอยู่ไม่ได้สนใจสิ่งที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่

 

 

“ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่ก่อนที่แพคฮยอนจะเดินไปหามึงมันเดินเข้ามาถามชื่อด้วย สังเกตจากสายตาที่มองแพคฮยอนแล้ว หมอนั่นอาจจะชอบแพคฮยอนก็ได้มั้ง” จงแดยักไหล่ก่อนที่จะเอ่ยเล่าออกมาด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

 

 

“ชอบเลยเหรอวะ เพิ่งเจอหน้ากันเนี่ยนะ ?” จงอินขมวดคิ้วเอ่ยขึ้นมาด้วยความสงสัย

 

 

“ก็รักแรกพบประมาณนั้นมั้ง มึงก็เห็น ๆ อยู่ว่าแพคฮยอนน่ารัก ก็ไม่แปลกหรอกมั้งที่จะมีคนเข้ามาชอบ”

 

 

“แล้วชานยอลล่ะ” จงอินนึกถึงเพื่อนตัวสูงของพวกเขาที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะสนิทสนมกับแพคฮยอนมากเป็นพิเศษ

 

 

“ชานยอลชอบแพคฮยอนเหรอวะ ?”

 

 

“ไม่รู้เหมือนกันว่ะ ตอนแรก ๆ ก็คิดว่าคงรู้สึกดี ๆ ด้วยแหละมั้ง ไม่งั้นคงไม่เข้าไปวุ่นวายกับแพคฮยอนจนกลายมาเป็นเพื่อนอีกคนของกลุ่มหรอก แต่พักหลัง ๆ มานี้เห็นวุ่นแต่กับเรื่องของจีฮเย สงสัยจะกลับไปคบกันมั้ง” จงอินยักไหล่อย่างไม่สนใจเท่าไหร่นัก ตั้งแต่ที่จีฮเยเข้าโรงพยาบาลพวกเขาก็ไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่กับชานยอลสักเท่าไหร่ ตอนแรก ๆ แพคฮยอนก็ยังติดสอยห้อยตาไปกับชานยอลนั้นแหละ แต่ไม่รู้ทำไมช่วงสองสามวันมานี้ดูเหมือนว่าแพคฮยอนจะไม่ค่อยได้อยู่กับชานยอลเท่าไหร่ ฝ่ายเพื่อนตัวสูงของเขาน่ะเอ่ยชวนแพคฮยอนไปที่โรงพยาบาลอยู่ทุกวัน หากแต่แพคฮยอนก็มักจะปฏิเสธออกไปเสมอ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นทั้งเขาและจงแดต่างก็คิดเข้าข้างแพคฮยอน เพราะที่จริงแล้วมันไม่มีควาจำเป็นอะไรเลยที่ชานยอลจะต้องพาแพคฮยอนไปหาจีฮเยด้วย

 

 

“เอาเถอะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดนั่นแหละวะ”

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

“แพคฮยอน วันนี้กลับบ้านด้วยกันเถอะ !” ชานยอลรีบเอ่ยชวนเพื่อนตัวเล็กของตัวเองทันทีที่ออดเลิกเรียนดังขึ้น เขาไม่ได้กลับบ้านพร้อมกับแพคฮยอนมาเป้นอาทิตย์แล้วเพราะต้องคอยไปดูจีฮเยที่ยังพักรักษาตัวอยู่ และชานยอลก็ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นักที่เขาไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับแพคฮยอนเลยตั้งแต่ที่จีฮเยเข้าโรงพยาบาล

 

 

“วันนี้ชานยอลไม่ไปหาจีฮเยเหรอ ?” แพคฮยอนหันกลับมาถามหัวห้าห้องสุดหล่อด้วยความสงสัย

 

 

“วันนี้ไม่ไปหรอก อยากอยู่กับแพคฮยอนมากกว่า” คุณหัวหน้าห้องคนเก่งเกาจมูกของตัวเองเบา ๆ ในระหว่างที่ตอบคำถามของแพคฮยอน

 

 

“อ่า ... งั้นเรากลับกันเถอะ” แพคฮยอนเองที่ได้รับคำตอบที่แสนตรงไปตรงมาของชานยอลก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า คนตัวเล็กจึงสะพายกระเป๋าเป้แล้วจึงเรียกให้ชานยอลเดินออกจากห้องเรียนพร้อมกัน

 

 

“อ่าว วันนี้กลับด้วยกันเหรอวะ” จงแดเอ่ยทักขึ้นในตอนที่คู่เพื่อนซี้ต่างส่วนสูงเดินผ่านโต๊ะของเขาและจงอิน

 

 

“อื้ม วันนี้ไม่ได้ไปหาจีฮเยน่ะ ก็เลยกลับบ้านกับแพคฮยอนตามปกติ” หัวหน้าห้องคนเก่งยิ้มกว้างก่อนที่จะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริง วันนี้เขาจะได้ใช้เวลาอยู่กับแพคฮยอนอีกครั้ง ที่จริงแล้วชานยอลไม่ได้ตั้งใจจะกลับบ้านเลย แต่เขาอยากพาแพคฮยอนไปหาอะไรอร่อย ๆ ทานด้วยกันก่อนกลับบ้าน

 

 

“แพคฮยอน ... ก่อนกลับบ้านเราไปหาอะไรทานกันเถอะ ไม่ได้เที่ยวกับแพคฮยอนมาสักพักแล้วนะเนี่ย คิดถึงกันหรือเปล่า ?” เด็กหนุ่มตัวสูงหันกลับมาเอ่ยถามเพื่อนตัวเล็กที่เดินอยู่ข้าง ๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่เห็นรอยบุ๋มข้างแก้ม

 

 

“ชานยอลหิวเหรอ ?”

 

 

“ก็ทั้งหิวทั้งอยากอยู่กับแพคฮยอนนั่นแหละ” ชานยอลเอ่ยออกมาอย่างสบาย ๆ แต่คำพูดเหล่านั้นกลับทำให้เพื่อนตัวเล็กที่เดินอยู่ข้าง ๆ รู้สึกว่าหัวใจดวงน้อย ๆ ของเขามันสั่นไหวไปหมด

 

 

“ง-งั้นเราไปหาอะไรทานกันเถอะ” คนตัวเล็กตอบตกลงไปในที่สุด แต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้เอ่ยถามว่าแพคฮยอนอยากทานอะไรเป็นพิเศษ พวกเขาทั้งคู่กลับต้องหยุดเดินเมื่อเห็นว่ามีเด็กนักเรียนต่างโรงเรียนเดินเข้ามาหาแพคฮยอน

 

 

“ส-สวสัดีแพคฮยอน จำเราได้ไหม ?” ชานยอลขมวดคิ้วแน่นเมื่อเด็กหนุ่มคนนั้นเดินตรงเข้ามาทักทายแพคฮยอนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา คนตัวเล็กมองหน้าเด็กหนุ่มคนนั้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเผยยิ้มออกมา

 

 

“จำได้สิ ยูจินไง” เด็กหนุ่มคนนั้นยิ้มกว้างเมื่อแพคฮยอนเอ่ยชื่อของเขาออกมาได้อย่างถูกต้อง ที่จริงแล้วหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเขามัวแต่คิดหาเหตุผลดี ๆ ที่จะมาหาแพคฮยอนอีกครั้ง ยูจินรู้จักโรงเรียนของแพคฮยอน แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ใกล้กับโรงเรียนของตัวเองเท่าไหร่นัก แต่เขาก็เคยนั่งรถผ่าน แต่เขาไม่รู้เลยว่าสักวันหนึ่งเขาต้องนั่งรถมาลงป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียนแห่งนี้อย่างเช่นวันนี้

 

 

“กำลังจะกลับบ้านเหรอ ?” เด็กหนุ่มคนนั้นเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง และแพคฮยอนก็ทำเพียงแค่พยักหน้าตอบกลับไป ส่วนชานยอลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เด็กหนุ่มตรงหน้านี่คือใคร ? แล้วมารู้จักกับแพคฮยอนได้อย่างไร ? ยิ่งเครื่องแบบที่ไม่ใช่แบบเดียวกับที่เขาและแพคฮยอนใสอยู่มันยิ่งทำให้ชานยอลสงสัยว่าแพคฮยอนไปเจอกับคน ๆ นี้ได้อย่างไร

 

 

“ปกติแพคฮยอนกลับบ้านยังไงเหรอ ?” ยูจินเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยอีกครั้ง ที่จริงแล้วเขากำลังคิดหาทางที่จะได้เดินกลับบ้านกับแพคฮยอนอยู่ต่างหาก ต่อให้ต้องรีบนั่งรถมารอแพคฮยอนเลิกเรียนแม้ว่าจะเหนื่อยแต่ถ้าได้เดินกลับบ้านกับแพคฮยอนก็คงจะทำให้เขามีความสุขไม่น้อยเลย

 

 

“ปกติเราเดินกลับน่ะ บ้านเราไม่ไกลมาก” คนตัวเล็กเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร แต่ท่าทางเป็ฯมิตรของแพคฮยอนกลับทำให้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก จริงอยู่มันเป็นเรื่องดีที่แพคฮยอนจะมีเพื่อนเพิ่มขึ้น แต่เพื่อนแบบยูจินนี่ชานยอลคิดว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่นัก เพราะดูจากท่าทางน้ำเสียงและแววตาที่อีกฝ่ายใช้มองแพคฮยอนแล้ว เขาก็พอจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้คงไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนของแพคฮยอนแน่ ๆ

 

 

“ไปกันเถอะแพคฮยอน” แม้ชานยอลจะรู้ดีว่ามันเนการเสียมารยาทที่เรียกให้แพคฮยอนออกเดินทั้ง ๆ ที่ทั้งคู่ยังคุยกันไม่เสร็จ แต่เขาก็ไม่อยากให้แพคฮยอนสนิทสนมกับเด็กหนุ่มคนนี้ไปมากกว่านี้ ในตอนนี้ชานยอลรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวที่อยากให้แพคฮยอนมีเพื่อนแค่ในโรงเรียนเท่านั้น เพราะอย่างน้อยแพคฮยอนก็ยังอยู่ในสายตาของเขาอยู่เสมอ

 

 

“อ-เอ่อ ยูจินนี่ชานยอลเพื่อนของเรา ส่วนนี้ยูจินนะชานยอล” เมื่อชานยอลเอ่ยแบบนั้นออกมาแพคฮยอนจึงไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเหตุการณ์ตรงหน้าดี เขาจึงเอ่ยแนะนำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกัน ยูจินหันมาส่งยิ้มให้ชานยอลในขณะที่หัวหน้าห้องคนเก่งก็ส่งยิ้มแห้ง ๆ ตอบกลับไป ที่จริงแล้วชานยอลไม่ได้อยากรู้จักผู้ชายคนนี้เลยด้วยซ้ำ

 

 

“แพคฮยอนกำลังจะกลับบ้านเหรอ ?”

 

 

“ที่จริงแล้ว เรากับชานยอลกำลังจะไปหาอะไรทานน่ะ”

 

 

“งั้นเราไปด้วยได้ไหม ? กำลังหิวอยู่พอดีเลย”

 

 

“อ-อ่า เอาสิ ยูจินไปด้วยกันก็ได้” ชานยอลลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ เมื่อแพคฮยอนดันเอ่ยปากชวนเด็กหนุ่มคนนั้นให้ไปกับพวกเขาด้วย แม้ว่าจะรู้สึกไม่พอใจอยู่ลึก ๆ หากแต่หัวหน้าห้องคนเก่งก็พยายามเก็บอาการนั้นเอาไว้เพราะกลัวว่าอาจจะทำให้แพคฮยอนไม่สบายใจ แต่เขารู้สึกไม่ชอบใจจริง ๆ ที่ยูจินดูเหมือนจะพยายามชวนแพคฮยอนคุยนู้นนี่อยู่ตลอดเวลา

 

 

“แพคฮยอนอยากทานอะไรเหรอ ?” เมื่อถึงคราวของเขา ชานยอลจึงไม่รีรอที่จะเอ่ยถามว่าคนตัวเล็กอยากทานอะไร เขานึกเสียดายที่วันนี้มันไม่เป็นอย่างที่ชานยอลคิด แทนที่เขาจะได้ใช้เวลาอยู่กับแพคฮยอนเพียงแค่สองคน กลับต้องมียูจินติดสอยห้อยตามมาด้วย

 

 

“เราทานอะไรก็ได้ ชานยอลอยากทานอะไรก็ทานอันนั้นแหละ” คนตัวเล็กหันกลับมาเอ่ยตอบคำถามพร้อมกับรอยยิ้มน่ารัก ๆ ที่ชานยอลไม่อยากให้ยูจินได้เห็น

 

 

“งั้นไปร้านกาแฟที่นายชอบแล้วกัน” ชานยอลเอ่ยออกมาพร้อมกับส่งยิ้มให้คนตัวเล็ก ที่จริงประโญคเมื่อครู่เขาเองก็อยากแสดงให้ยูจินได้เห็นว่าเขากับแพคฮยอนสนิทกันมากในระดับหนึ่ง เพราะชานยอลรู้ว่าแพคฮยอนชอบทานอะไรไม่ชอบอะไร ส่วนยูจินน่ะคนเพิ่งรู้จัก ไม่มีทางที่จะรู้ใจแพคฮยอนดีไปกว่าเขาแน่นอน

 

 

พวกเขาทั้งสามคนเดินมาถึงร้านกาแฟเล็ก ๆ ร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนของชานยอลและแพคฮยอนเท่าไหร่นัก ครั้งที่ชานยอลและแพคฮยอนมาที่ร้านกาแฟแห่งนี้เพราะวันนั้นฝนดันตกลงมาตอนที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังเดินกลับบ้าน และเพราะไม่มีใครที่พกร่มมาเลยสักคน ทั้งเขาและแพคฮยอนจึงตกลงที่จะเข้ามาหลบฝนในร้านกาแฟแห่งนี้ และดูเหมือนบราวนี่ก้วยหอมของร้านนี้จะถูกใจแพคฮยอนอยู่ไม่น้อย หลังจากวันนั้นเขาและแพคฮยอนจึงแวะมาที่ร้านกาแฟแห่งนี้อยู่บ่อยครั้ง

 

 

“แพคฮยอนชอบกินอะไรเหรอ ?” ทันทีที่ได้โต๊ะนั่ง ยูจินก็เอ่ยถามแพคฮยอนออกมาทันที ชานยอลแอบเบ้ปากอยู่ในใจ โชคดีที่แพคฮยอนนั่งอยู่ข้างเขาโดยมียูจินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคนตัวเล็ก

 

 

“เราชอบบราวนี่กล้วยหอมของร้านนี้ อร่อยมากเลยนะ ยูจินลองทานดูสิ”

 

 

“จริงเหรอ ฉันก็ชอบบราวนี่กล้วยหอมเหมือนกัน แถมโรงเรียนของเรามีร้านหนึ่งอร่อยมาก ๆ เลย เอาไว้วันหลังเราพาแพคฮยอนไปลองชิมนะ” ยูจินส่งยิ้มจริงใจให้คนตัวเล็กที่พยักหน้าตอบตกลง แต่ดูเหมือนชานยอลจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก

 

 

หมอนี่กล้าดียังไงมาชวนให้แพคฮยอนทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันแท้ ๆ

 

 

หัวหน้าห้องคนเก่งได้แต่นั่งหงุดหงิดอยู่กับตัวเองเพียงลำพัง และเมื่อพวกเขาทั้งสามคนตกลงได้ว่าแต่ละคนอยากทานอะไร ยูจินจึงเป็นคนเสียสละลุกขึ้นไปสั่งออร์เดอร์กับพนักงานที่เคาน์เตอร์

 

 

“นายอึดอัดหรือเปล่า ?” แพคฮยอนหันกลับมาถามชานยอลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันในตอนที่ยูจินยังคงยืนรออยู่ที่เคาน์เตอร์ ตอนแรกที่ชานยอลได้ยินคำถามนั้นเขาก็อยากจะตอบออกมาตามตรงว่าไม่ได้อึดอัดแต่เขาไม่ชอบให้ยูจินมาด้วยเลยสักนิด แต่พอเห็นสีหน้าที่รู้สึกผิดของแพคฮยอนหัวใจของชานยอลก็อ่อนยวบ แล้วแบบนี้เขาจะกล้าพูดอะไรให้แพคฮยอนไม่สบายใจได้ยังไงล่ะ

 

 

“ไม่เป็นไรหรอก มากับยูจินก็โอเค” ชานยอลส่งยิ้มให้เพราะเขาไม่อยากให้แพคฮยอนคิดมาก แล้วยิ่งชานยอลรู้ดีว่าแพคฮยอนเป็นคนขี้กังวล ไม่มั่นใจในตัวเอง เขายิ่งไม่อยากทำให้แพคฮยอนรู้สึกไม่ดีเข้าไปอีก

 

 

“ดีจังที่ชานยอลไม่โกรธ” และเพราะรอยยิ้มที่แพคฮยอนมอบให้ มันก็ทำให้ชานยอลเข้าใจแล้วในตอนนั้น ว่าเขาคิดถูกที่เลือกจะเอ่ยตอบออกไปแบบนั้น

 

 

 

เพราะการได้เห็นรอยยิ้มของแพคฮยอนนั่นคือความสุขอย่างหนึ่งของชานยอล












 

เดี๋ยวเปิดจองรวมเล่มและเจอกันที่งานมีทชานแบคนะคะทุกคน ! 
#ฟิคกระดาษ









 
 
 
© Tenpoints!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1457 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 02:37
    เป็นไงล่ะชานยอล เป็นไง!
    #1,457
    0
  2. #1426 pim pimmi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 18:34
    ไม่รู้อ่ะ 55555 รอดู
    #1,426
    0
  3. #1407 Dyo.A (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 14:52
    ยูจินเอาแบคไปเลยเราให้ หมั่นไส้ชานยอล
    #1,407
    0
  4. #1397 Blackdeer Popy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 17:04
    แอบเชียยูจิน // เป็นไงล่ะคุณปาร์ค รู้สึกแบบแบคหรอยังล่ะ เชอะ
    #1,397
    0
  5. #1382 Byun Sania >< (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:06
    ยูจิน ตบกะเราไหมค่ะ หืมมมม
    #1,382
    0
  6. #1365 cat_casper (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 10:23
    จีฮเย เธอ!! หมันไส้โว้ยยยยย แลดูร้ายๆ มาเอาเวลาของชานยอลกับแบคไปอีก ฮื่อ ชานยอลก็อีกคน ทำไมต้องตามใจด้วยอะ
    #1,365
    0
  7. #1349 b-byun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 09:39
    ทีอย่างนี้ละมาหวงแบค ชิ!!!
    #1,349
    0
  8. #1339 `xQ-คิตตี้พาโบ* (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 17:25
    ชะนีมารยาใช่ปะหรือยังไง นี่เริ่มหมั่นแล้วนะ
    #1,339
    0
  9. #1192 fangfangs (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 19:15
    หวงเเบคละซี๊ๆๆๆๆๆ 5555555555555
    #1,192
    0
  10. #1170 mamama (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 23:54
    พี่ปาร์คจะทำไรก็รีบทำ
    #1,170
    0
  11. #1148 ploy ploylovelyGirl (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 19:57
    หืมมมมมม ชานยอลหึงอ่ะดิ ???? ><
    #1,148
    0
  12. #1125 -FL- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 13:09
    เหอะหวังไปเถอะยอลลลลหึๆ>>>ดูเลว555555
    #1,125
    0
  13. #1029 babemay (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 18:33
    ชานยอลหวงรึไงเนี่ย ? 555555555555555 ก็อยากไปหาแฟนเก่าทำไมเล่า เห็นมั้ยมีคนมาจีบเลยสมน้ำหน้า -..-
    ยูจินทำดีค่ะทำดี ชอบอะ 5555555555 
    #1,029
    0
  14. #958 เสียงดนตรีของบ่ายสอง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 10:41
    หึงอะดิชานยอล 55555555555555555
    #958
    0
  15. #944 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 01:51
    ยูจินเจ๋งว่ะ เยี่ยมๆ
    #944
    0
  16. #942 ribbon blue (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 22:45
    มาเเล้วคู่เเข่งชานยอล ถ้าไม่ชัดเจนก็ระวังโดนเเย่งไปล่ะ
    #942
    0
  17. #937 ´ น้องแบคแมน๏ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 22:13
    กรรมตามสนองพี่ปาร์คล้าวววววว
    #937
    0
  18. #935 ♥kaejaa♥ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 17:14
    หึงเข้าไปสิ หวงเข้าไปสิ งับหัวยูจินได้พิชานคงทำไปแล้ว
    #935
    0
  19. #934 t-t-thn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 15:09
    แหน่ะๆๆๆ พี่ชานนน ยูจินมาทำคะแนนสู้ละนะ
    #934
    0
  20. #933 BACON_BAEK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 14:12
    มีคู่แข่งอย่างนี้ชานยอลก็ควรจะเริ่มชัดเจนกับแบคสักทีนะ จะแบคหรือฮเยจีก็เลือกมาสักคน
    #933
    0
  21. #932 pervoice (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 12:52
    โหยแกรร ชาน คิดยังไงกับผญคนนั้นอะ แล้วกับแบคล่ะ? ถ้าไม่เคลียร์นี่มีดราม่าเลยนะเนี่ยย >< ยูจินอีก พอน่ารักแล้วก็เสน่แรงเลบนะแบค หวงๆ
    #932
    0
  22. #927 Delight.PN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 01:05
    ทั้งหึงทั้งหวงเลยใช่ไหมล่ะชานยอล? รีบๆ แสดงออกให้แบครู้สักทีสิ!
    #927
    0
  23. #926 xoxo_b (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:35
    เห็นยิ้มแล้วมีความสุขก็ช่วยแสดงออกว่ารักสักทีเถอะน้าาา
    #926
    0
  24. #925 tenly0627 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 22:41
    แอบสะใจชานยอลเบาๆ คึคึ ชานยอลหึงแบคอะเด้เป็นไงล่ะเข้าใจความรู้สึกรึยัง ยูจินตื้อแบคไม่เลิกด้วย ว้าวว ~
    #925
    0
  25. #921 ♥kaejaa♥ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 16:16
    งานหึง งานหวงต้องมาม่ะ ช่วยไม่ได้นะพิชานอยากละเลยตัวเล็กเองนี่น่า
    #921
    0