` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 12 : 。p a p i e r ♡ - 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    3 ก.ค. 57

 

10th page

 

แกร๊ก

            ฝาพลาสติคของกล่องอาหารถูกปิดลงอย่างเบามือหลังจากกับข้าวที่เคยอยู่ข้างในโดนจัดการเรียบโดยเด็กหนุ่มทั้งสองคน ชานยอลกำลังบ่นนู่นนี่เกี่ยวกับการใช้เวลาวันละหลายชั่วโมงในโรงพยาบาลให้แพคฮยอนฟังเรื่อย ๆ และแพคฮยอนก็เพิ่งรู้ว่าการฟังมันไม่ได้น่าเบื่อเสมอไป แต่การที่คนตัวเล็กไม่ค่อยได้พูดอะไรนี่สิที่เขากังวลว่าจะทำให้ชานยอลเบื่อ

            ไปเดินในสวนตรงนั้นกันมั้ยสวยมะ... อ่ะ โทษทีนะแพคฮยอน

            เจ้าของชื่อพยักหน้าเบา ๆ ให้กับชานยอลที่หันไปสนใจโทรศัพท์ซึ่งดังขัดขึ้นมาเมื่อกี้ แพคฮยอนเฝ้าสังเกตุอาการของอีกฝ่าย ตากลมโตเบิกขึ้นเล็กน้อย คิ้วย่นเข้าหากันเมื่อได้รับข้อความจากปลายสาย ชานยอลสอดมือข้างหนึ่งที่ไม่ได้ถือโทรศัพท์คว้ามือเรียวบางของแพคฮยอนมาจับก่อนจะค่อย ๆ ออกเดินด้วยจังหวะที่เร็วพอตัว แพคฮยอนบีบมือใหญ่กลับเบา ๆ เหมือนพยายามปลอบคนที่กำลังกังวลซึ่งเดินนำเขาอยู่ก้าวหนึ่ง

            ไม่นานชานยอลก็พาเขามาถึงห้องผู้ป่วย ภายหลังประตูบานใหญ่สีขาว แพทย์และพยาบาลที่ยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยหันมาโค้งรับชานยอลและแพคฮยอน คนตัวโตรุดเข้าไปดูที่เตียงผู้ป่วยโดยเผลอปล่อยมือของแพคฮยอนไป หญิงสาวผมสีน้ำตาลยาวในชุดผู้ป่วย ลืมตาและหันมองชานยอลด้วยรอยยิ้มบาง

            ชานยอลอา...เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อคนตัวสูง หล่อนพยายามยกมือออกมาจากผ้าห่มเอื้อมใกล้มือชานยอลก่อนที่เด็กหนุ่มจะกอบกุมมือนั้นไว้ด้วยมือสองข้างของตัวเอง น้ำตาของหล่อนไหลด้วยความดีใจ เรียกรอยยิ้มจากทั้งนายแพทย์และพยาบาลที่กล่าวเสริมขึ้นมาภายหลังว่าผู้ป่วยเพิ่งฟื้นได้เมื่อไม่นาน และร่างกายที่เสียเลือดมากก็กำลังดีขึ้นตามลำดับ

            แพคฮยอนสาวเท้าก้าวหนึ่ง ขยับเข้าไปยืนร่วมในบทสนทนา ดวงตาที่มองยังคงทอดไปยังเด็กสาวอายุไล่เลี่ยกับเขาซึ่งอันที่จริงแพคฮยอนเองก็เคยพบตอนวันเกิดเหตุ แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มต้องสาปได้เห็นดวงตาคู่สวยของคนป่วยที่เพิ่งหันมาสบกับเขา นัยนต์ตาสีน้ำตาลปนเขียวกลมโตบ่งบอกเค้าลางพื้นเพจากทางตะวันตก จีฮเยทอดยิ้มให้กับแพคฮยอนแม้ว่าจะยังไม่รู้จักกันและดวงตาคู่นั้นส่องประกายน่ามอง ไม่เหมือนของตัวเชาที่มักจะส่องแสงหม่น ๆ แถมยังทำให้คนอื่นเขาซวยได้อีก

            นั่นเพื่อนเราเอง พยอน แพคฮยอน แพคฮยอนนี่จีฮเยน้ำเสียงทุ้มของชานยอลนั่นเองที่ดังขึ้นในความเงียบ ที่จะว่าอึดอัดก็คงไม่ใช่ ทั้งแพคฮยอนและจีฮเยเองก็ต่างยิ้มให้กัน แม้แพคฮยอนจะยังมีเรื่องที่ติดใจอยู่ และการแนะนำของชานยอลที่ละความสัมพันธ์ไว้จะไม่ได้ช่วยให้ความสงสัยคลี่คลายก็ตาม

            ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

            บทสนทนาง่าย ๆ เริ่มขึ้นหลังจากคำนั้นซึ่นเป็นคำแรกที่จีฮเยพูดกับแพคฮยอน เด็กหนุ่มพบว่าชานยอลกับจีฮเยมีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาดไม่เชิงในทางรูปร่างหน้าตาแต่ลักษณะอุปนิสัยนั้นคล้ายกัน ว่าตั้งแต่รอยยิ้มที่เหมือนพระอาทิตย์ตอนเช้า ดวงตาน่ามองและการพูดการจาที่ทำให้คู่สนทนาไม่มีทางเบื่อ หากชานยอลเหมือนพระอาทิตย์ที่ทำให้คนรอบข้างอบอุ่น จีฮเยก็คงเหมือนดอกไม้สวย ๆ สักดอกในสวนที่ไม่ว่าใครได้มองเมื่อไหร่ก็รู้สึกมีความสุขเพราะเธอได้เสมอ

            “คุยกันถึงไหนแล้วเนี่ยชานยอลเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจากหายไปพร้อมกับคุณหมอครู่หนึ่งพร้อมกับแอ๊ปเปิ้ลและมีดปอกผลไม้เล็ก ๆ ในมือและมาหยุดยืนอยู่ข้างแพคฮยอนที่นั่งอยู่ข้างเตียงของจีฮเย

            ชานยอลนั่งก่อนไหม เดี๋ยวเราไปขอเก้าอี้พยาบาลมาอีกตัว

            ห้องข้าง ๆ เรามีญาติมาเยี่ยมทั้งก๊กเลยเอาเก้าอี้ข้างนอกออกไปหมดน่ะ แพคฮยอนนั่งเถอะ เรายืนได้คนตัวสูงกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางก่อนจะลงมีดปอกเปลือกสีเขียวของแอ๊ปเปิ้ลที่คนป่วยชอบ

            ยืนปอกแอ๊ปเปิ้ลน่ะนะ นั่งเถอะ เดี๋ยวค่อยเปลี่ยนกันก็ได้

            แพคฮยอนมานั่งบนเตียงเราก็ได้นะจีฮเยยิ้มกว้างทำตาโตและเอ่ยขึ้นหลังเห็นเด็กชายสองคนเกี่ยงกันนั่งเหมือนเด็ก ๆ มือเรียวข้างซ้ายที่ยังคงมีสายน้ำเกลือเจาะอยู่บนหลังมือตบปุ ๆ บนเตียงของตน

            "ไม่เป็นไรหรอกจีฮเย ขอบใจนะ"
ไม่ใช่ว่าแพคฮยอนเบะปากไม่อยากรับน้ำใจของจีฮเยแต่การจะไปนั่งบนเตียงผู้ป่วยที่เพิ่งฟื้นคงไม่ค่อยจะถูกหลักทางอนามัยเท่าไหร่ถ้าจะให้พูด ด้านชานยอลก็ยังไม่ยอมนั่งบนเก้าอี้จนแพคฮยอนต้องงัดไม้สุดท้ายมาใช้

"ชานยอลอา..."
ทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมและทอดน้ำเสียงอ่อน ชานยอลละสายตาจากลูกแอ๊ปเปิ้ลลูกที่สอง จังหวะนั้นเองที่แพคฮยอนแย่งแอ๊ปเปิ้ลกับมีดมาไว้ในมือ ซ่อนมันไว้ข้างหลังตัวเอง


"นั่งเร็วไม่งั้นไม่ให้ปอกต่อนะ"


แพคฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ยิ้มยอมแพ้จุดบนริมฝีปากชานยอล มือใหญ่สองข้างยกขึ้นเหนือหัว หัวหน้าห้องคนเก่งยอมแพ้แพคฮยอนต้องคำสาปโดยดี พอเห็นแบบนั้นตัวประกันในมือของของแพคฮยอนจึงโดนส่งคืน
แต่มันก็ไม่ได้เรียบร้อยแค่นั้น ข้อมือเล็กข้างขวาที่ถือผลไม้เจ้าปัญหาถูกรวบด้วยมือของชานยอลที่ออกแรงดึงจนร่างเล็กถลามาใกล้ จนปลายเท้าของทั้งคู่ชนกัน จนแพคฮยอนคะมำและด้วยการช่วยเหลือเล็กน้อยร่างบางก็นั่งลงบนตักกว้างของชานยอลพอดิบพอดี

"ฮู่ว นึกว่าจะหลบมีดไม่พ้นแล้ว"

เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้หูแดง ๆ ของแพคฮยอน เด็กชายโชคร้ายนั่งตัวนิ่งเหมือนเรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดยังไม่ถูก
จีฮเยส่ายหัวไปมาเหมือนกำลังดูการ์ตูนสำหรับเด็กที่ตัวละครดื้อใส่กันไปกันมา

"ชะ ชานยอล ปล่อยเราก่อน"

นัยน์ตาสีเฮเซลหลุบต่ำมองเอวของตัวเองที่มีวงแขนแกร่งรัดหลวมๆไว้ข้างหนึ่ง แต่แพคฮยอนก็ไม่กล้ากระดุกกระดิกด้วยของมีคมที่ยังคงอยู่ในมือตัวเอง แม้ชานยอลจะจับข้อมือล้อคไว้อีกทีก็ตาม ซึ่งอันที่จริงก็ไม่เป็นปัญหาเพราะหลังจากเสียงหวานเอ่ยจบ ชานยอลก็จับมือทับมือของแพคฮยอนก่อนจะแย่งมีดมาวางไว้บนโต๊ะโคมไฟที่อยู่ห่างไปประมานครึ่งช่วงแขน

"รังเกียจรึเปล่า ถ้าไม่ งั้นนั่งแบบนี้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวเก้าอี้ว่างแล้วพยาบาลจะเอาเข้ามาให้น่ะ"
"มะ...มันไม่ใช่แบบนั้น แต่ชานยอลจะปอกแอ๊ปเปิ้ลยังไง"

ชานยอลไหวไหล่ ในหัวนึกภาพตนวาดแขนโอบแพคฮยอนและปอกแอ๊ปเปิ้ลอย่างง่ายดาย แต่เมื่อเห็นคนตัวเล็กยู่หน้าอย่างลำบากใจจึงคลายวงแขนที่โอบเอวบางมาคล้องแขนของแพคฮยอนไว้แทน

"เอางี้ แพคฮยอนนั่งกับเราคนละครึ่ง..." ว่าพลางขยับตัวไปทางขวา นั่งแค่ครึ่งเก้าอี้ "แขนก็คล้องไว้แบบนี้ แพคฮยอนจะได้ไม่ดื้อลุกยืน :-)"

คนตัวเล็กถอนหายใจ ก่อนตะพยักหน้าเบา ๆ เขยิบตัวลงจากตักของชานยอลมานั่งบน'อีกครึ่งของเก้าอี้'แทน
เลยกลายเป็นว่าเด็กชายม.ปลายสองคนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกัน คนหนึ่งจมลวไปกับเนื้อหาของหนังสือเรียนที่หยิบมาทวน พร้อมกับแก้มของตัวเองที่ยังแดงไม่เลิกเพราะระยะที่ใกล้กันของตัวเองกับอีกคน ที่ปอกผลไม้ชนิดโปรดของคนป่วย

"อ่ะ จีฮเย... ผลไม้"

แต่นั่นก็ช้าไปเพราะสาวเจ้าหลับไปพร้อมรอยยิ้มในท่านอนตะแคงมองพวกเขาอยู่ ชานยอลจึงมาสนใจคนข้างตัวมากกว่า

แก้มใสอยู่ห่างเพียงปลายจมูก แพขนตาที่แอยยังนัยนต์ตาสีเข้ม ชานยอลได้กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ลอยหอมจากร่างบาง ครั้งแรกที่ใกล้กันขนาดนี้ ครั้งแรกที่ชานยอลอดใจไม่ไหวดึงแพคฮยอนเข้ามาใกล้ แต่บางทีมันก็เหมือนการฆ่าตัวตาย ด้วยวิธีการพลีชีพที่ทำให้หัวใจเต้นเร็วจนแทบเออเร่อ

"อ่ะ งั้นแพคฮยอน อ้าม~" ชานยอลหยิบผลไม้ชิ้นพอคำมาจ่อป้อนตรงหน้าริมฝีปากสีอ่อน

แพคฮยอนย่นคอผงะไปเล็กน้อยเหลือบมองหน้าชานยอลไม่เต็มตา เพราะต้องแอบซ่อนแก้มแดงจัดของตัวเองไว้ แล้วก็ยอมให้ชานยอลป้อนแต่โดยดี
แต่มันก็เหมือนจะเป็นการให้ท้ายคนตัวโตที่ภายหลังเอาแต่ป้อน ๆ จนแทบหมดจาน

"พอได้แล้ว เดี๋ยวจีฮเยก็ไม่ได้กินพอดี"
"จีฮเยคงหลับยาวแหล่ะเดี๋ยวค่อยปอกใหม่ก็ได้ แพคฮยอนเบื่อหรือเปล่า ใกล้ๆนี้มีที่เดินเที่ยวนะ"

ออกไปยืดเส้นยืดสายแป๊ปนึงก็ได้

หนังสือคณิตเล่มหนาถูกพับปิด ชานยอลจึงช่วยหยิบมันไปวางบนโต๊ะให้ก่อนจะใช้มือซ้ายเอื้อมไปจับประสานกับมือเรียวกระตุกน้อย ๆ เพื่อให้แพคฮยอนลุกขึ้น เหมือนเดิมที่แพคฮยอนยังคงไม่ชินกับการถูกเนื้อต้องตัวแต่มันก็รู้สึกอบอุ่นใจจนไม่สามารถปล่อยมือได้

            อากาศในช่วงฤดูใบไม้ผลิตอนปลายอุ่นสบายแม้ในช่วงบ่ายแก่ ชานยอลพาแพคฮยอนเดินผ่านทางเล็ก ๆ ข้างตึกผู้ป่วยของจีฮเยและร้านไอศกรีมที่ชานยอลโม้ว่าอร่อยสุด ๆ จนได้ซื้อติดมือกันมาคนละโคน ออกมายังสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งมีสนามเด็กเล่นขนาดกลางตั้งอยู่ในมุมหนึ่ง สิ่งแรกที่เตะสายตาคนตัวเล็กคือชิงช้าและกระบะทราย ขนาดและสีเดียวกันกับที่เขาเคยไปสร้างไว้ตอนที่เข้าค่าย ค่ายที่ทำให้เขาได้ทำความรู้จักกับปาร์ค ชานยอลที่อยู่ข้าง ๆ เขาตอนนี้

            อยากเล่นของเล่นหรอคนตัวสูงกระทุ้งสีข้างคนข้าง ๆ เบา ๆ หลังสังเกตได้ว่ากำลังมองไปยังสนามเด็กเล่นได้ซักพักแล้ว ใบหน้าของแพคฮยอนหลังจากโดนถามก็หยักขึ้นลงอย่างตื่นเต้น แถมหันมายิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวลูกหมาซี่เล็ก

            กระบะทรายนี่ดูคุ้น ๆ นะ ชิงช้าด้วย เหมือนที่เราซื้อไปประกอบที่ค่ายเลย

            “นั่นสิเนาะ คนอะไรไม่รู้ซุ่มซ่าม ทำทรายเข้าตาชานยอลที่ตอนนี้มานั่งเล็มไอศกรีมช้อคโก้มิ้นท์อยู่บนชิงช้าตัวหนึ่งกล่าวแซวแพคฮยอนที่เดินสำรวจของเล่น ทั้งบ่อทราย บ้านสไลด์เดอร์ขนาดใหญ่ และแท่นหมุนอย่างสนใจ คนตัวเล็กหันมาย่นจมูกใส่ชานยอลแวบหนึ่ง แล้วจึงหันไปยิ้มต่อแค่เพียงเพราะชานยอลจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ แม้มันจะน่าอายสำหรับแพคฮยอนก็ตาม สิ่งที่อีกฝ่ายพูดกับเขาวันนั้นยังวนเวียนอยู่ในหัวของเด็กชายต้องคำสาปเสมอ ชานยอลเป็นเพื่อนคนแรกของแพคฮยอน เป็นความมั่นใจที่แพคฮยอนเพิ่งเคยมี

            ขอบคุณนะ...แพคฮยอนที่ตอนนี้ยืนค้ำเข่าย่อตัวให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับลูกแก้วสีเข้มของชานยอลซึ่งสะท้อนรูปเขาอยู่ในนั้นราวกระจกเงาเอ่ยขึ้น ภายในสายตาที่ทอดมองของแพคฮยอนมีความสดใสคืนกลับให้ชานยอล โดยไร้ความกำลังหรือขะเขินเป็นครั้งแรก

            อาจเป็นเพราะแสงอาทิตย์สีส้มของเวลาที่คล้อยบ่าย เพราะกลิ่นแต่งเติมของมินท์จากไอศกรีมของชานยอล หรือกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มของแพคฮยอน หรือแรงสวิงของชิงช้า หรือความผูกพันที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นช้า ๆ หรือความละมุนที่ลอยอยู่ในอากาศ ที่ดึงดูดให้เงาซิลลูเอตของแพคฮยอนกับชานยอลและลมหายใจของทั้งคู่ค่อย ๆ ประสานกันเป็นหนึ่งจนปิดทับแสงอาทิตย์สีส้มที่เคยลอดผ่าน สัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากเตือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความจริงแม้ดวงตาจะปิดลง

กระดาษแผ่นสีขาวถูกแต้มด้วยสีใหม่ที่ค่อย ๆ ซึมและเด่นชัดขึ้นช้า ๆ 




.





.


 

#ฟิคกระดาษ กลับมาแล้วนะ ! 








© Tenpoints!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1455 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 02:25
    หืมมมมมมมมมมม
    #1,455
    0
  2. #1424 pim pimmi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 17:36
    งื้อออออออ เขินนนน
    #1,424
    0
  3. #1380 Byun Sania >< (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 21:56
    สงสารแบคง่าาาา ชานยอลนิสัยไม่ดี
    #1,380
    0
  4. #1347 b-byun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 09:08
    อั๊ยย่ะ ม๊วฟๆกันแล้วด้วยยยยยย เขินนนนน
    #1,347
    0
  5. #1331 mitake (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 17:53
    ไปคนเดียวเลยไอ้หัวหน้า ไม่ให้แบคฮยอนแล้ว!!!!
    #1,331
    0
  6. #1190 fangfangs (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 18:31
    คือฟินมากอ่ะ จูบกันเเลล้วๆๆๆๆๆๆ เขินนนนนน
    #1,190
    0
  7. #1168 mamama (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 23:38
    ทำไรกัน
    #1,168
    0
  8. #1146 ploy ploylovelyGirl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 19:41
    เขินอ่ะ >< ตกลงจีฮเยนี่ใครอ่ะ 5555
    #1,146
    0
  9. #940 ribbon blue (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 22:27
    ฟินมากๆเลยนะ เเต่ก็ยังสงสัยว่าฮเยจีคือคายยยย
    #940
    0
  10. #923 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 21:48
    เหยดดดดดชานยอลไม่เบาวๆ
    #923
    0
  11. #888 ´ น้องแบคแมน๏ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 00:43
    โลกเป็นสีชมพูล้าวววววว
    #888
    0
  12. #872 tenly0627 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 23:29
    งื้ออออเขินนนแปป ชานแบคจูบกันแล้วววว;////;
    #872
    0
  13. #842 giikzsmile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 01:13
    ผญคนนี้เป็นใครอ่าาาา

    #842
    0
  14. #834 chanYeoly snw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 19:24
    ทำไมเธอทำแบบนี้อ่ะ แบค ออกมาจากห้องนั้นเลย ไม๋ต้องไปฟงไปฟังมันแล้ว
    #834
    0
  15. #824 [$0...I...LUV...U] (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 23:24
    ยินดีต้อนรับการกลับมาอีกครั้ง (อีกครั้งและอีกครั้ง) 55555555555555
    พิชานน่ารักเนอะ เอะอะแกล้งเอะอะหยอก

    #824
    0
  16. #820 อิ อิ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 00:29
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ไรเตอร์กลับมาแล้วววววววววววว ดีงามมากกกกกกกกกกกกกกกก
    ดีใจมากอ่ะ กลับมาพร้อมการเติมสีสันในชีวิตของชานแบคเลย อบอุ่น ละมุนมากก
    #820
    0
  17. #819 เสียงดนตรีของบ่ายสอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 21:58
    เกร้ดดดดดด -////////-
    เขินอะ
    #819
    0
  18. #818 babemay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 21:23
    ชานยอลเจ้าเล่ห์จริงๆเลย ! ดึงแบคให้นั่งตักตัวเอง แหมแหม..อยากอยู่ใกล้ๆแบคละสิ -....-
    จูบกันแล้วหรอ ? โอ้ยยยยยยย นี่ไม่ใช่เพื่อนละ นี่มากกว่าเพื่อนแล้วค่ะ -////////////- 
    #818
    0
  19. #817 ห่อหมกใบตอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 14:08
    เขินนนน ละตกลงจีฮเยเป็นใคร?
    #817
    0
  20. #816 sweetmilk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 09:08
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด จูบกันแล้ว เขาจูบกันแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #816
    0
  21. #815 Delight.PN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 07:42
    งื้ออออ~ ฟิน! จูบกันแล้ว พี่ชานขอน้องแบคเป็นแฟนเลย ><
    #815
    0
  22. #814 t-t-thn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 02:22
    จูบกันแล้วววววว.///////////////.
    #814
    0
  23. #813 Cocoa Rabbit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 00:53
    จะจะจะจูบบบบ แล้วววว
    เฮ
    #813
    0
  24. #812 เสพติดน้องคยอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 22:56
    ฟินอะ งื่ออออ น่ารักทั้งชานแบคเลย > <
    #812
    0
  25. #811 Bee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 22:02
    เจาจูบกันแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด แม่จ๋า เขินนนนนนค่าาาาา

    พี่ชานจูบกับน้องแบคแล้ว จูบตอนนั่งชิงช้ากัน ภาพมาเลยคะ แก้มร้อน

    รู้สึกเขินแทนแบค ปากจิ้มลิ้มของแบคเป็นของพี่ชานคนเดียวนะ
    #811
    0