` {fic exo} 。p a p i e r ♡ chanbaek

ตอนที่ 11 : 。p a p i e r ♡ - 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,939
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 ก.ค. 57

 

9th page

 

 

 

พระอาทิตย์ตอนเช้า... ชานยอลเหมือนพระอาทิตย์ตอนเช้าที่ทำให้วันทั้งวันสว่างขึ้นมาได้ ทั้งที่เข็มนาฬิกาตีบอกเวลาบ่ายแก่ แต่แบคฮยอนกลับรู้สึกราวกับวันนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ตอนที่เขาพบชานยอลที่โรงอาหารของโรงพยาบาลซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อชวนปวดหัว หัวหน้าห้องคนนั้นมอบยิ้มกว้าง ๆ ให้แพคฮยอนทันทีที่เจอก่อนจะวิ่งมาคว้าคนตัวเล็กกว่าไปกอดแน่นจนศีรษะกลม ๆ จมลงไปกับอกตนอย่างลืมตัวทำเอาคนโดนกอดได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ วินาทีนั้นแพคฮยอนรู้สึกว่าทุกอย่างผิดเพี้ยนไปหมด แม้แต่หัวใจของเขาที่เต้นผิดจังหวะ

 

คิดถึงแฮะ... เสียงทุ้มพึมพำเบาเหมือนพยายามซ่อนไม่ให้คนที่อยู่ในอ้อมกอดได้ยิน แต่แน่นอนว่ามันไม่ได้ลอยพัดไปตามลมโดยไม่ได้ผ่านหูแพคฮยอน เพียงแต่เขาไม่ได้โต้ตอบออกเสียงแต่อย่างใด มีแค่หัวใจที่เต้นเร็วขึ้นจนเด็กหนุ่มตัวเล็กยังตกใจ และแม้เจ้าตัวโตตรงหน้าละอ้อมแขนออกไป อาการเหล่านั้นก็ยังไม่หายเสียที

 

            ชานยอลยังคงใช้รอยยิ้มกว้าง ๆ กลบเกลื่อนความประหม่าของตัวเอง แพคฮยอนทำเขาเผลอ ทำให้ลืมตัวจนคว้าตัวบางๆนั่นมากอดเต็มรัก ใบหน้าขาวขึ้นสีระเรื่อลามไปถึงใบหูอย่างน่าเอ็นดู ริมฝีปากสีอ่อนยิ้มตอบเขาแต่นัยน์ตากลับไม่ได้สบประสานโดยตรง วันทั้งวันของชานยอลมีแต่นางพยาบาล หน้าต่างในห้องผู้ป่วย ทีวีและเตียงผู้ป่วยที่จีฮเยนอนอยู่ มันน่าเบื่อและทำให้เขาคิดถึงโรงเรียน...และแพคฮยอน อันที่จริงมันก็ไม่ยากหากชานยอลจะหยิบสูทตัวนอกของชุดนักเรียนที่พาดอยู่บนโซฟาเฝ้าผู้ป่วยมาสะบัด ๆ และไปโรงเรียน แต่เขาก็ทำไม่ได้ เพราะเขาก็ยังทิ้งคนที่ยังนอนไม่รู้สึกตัวไว้คนเดียวไม่ได้  

 

เอ่อ เรารู้ว่ามันบ่ายแล้วแต่ ชานยอลหิวมั้ย คือเราทำข้าวกล่องมาให้...

 

หิววว~ โรงอาหารมันไกลจากห้องจะแย่ เราขี้เกียจเดิน

 

ปล่อยให้ตัวเองหิวมันไม่ดีนะชานยอล ละ-แล้วนี่นัดเจอเราที่โรงอาหารทำไม บอกหมายเลขห้องมาก็ได้เราจะไปหาเด็กหนุ่มต้องสาปเอ็ดหัวหน้าห้องคนดีด้วยน้ำเสียงอ่อย ๆ ที่เจือไปด้วยความห่วงใย นั่นทำให้ชานยอลอยากจับอีกฝ่ายมากอดอีกซักรอบแต่ก็ตัดสินใจทำเพียงคว้ามือเรียวมาประสานไว้หลวม ๆ แบบเนียน ๆ เท่านั้น

 

เรากลัวแพคฮยอนหลง แล้ว...ถ้าเราเดินจากห้องมาหาแพคฮยอนที่โรงอาหาร เราก็จะได้เจอแพคฮยอนเร็วขึ้นด้วยไง

 

เห... ระ เราไม่หลงง่ายๆหรอกน่า…” ชานยอลไม่ได้สนใจคำตอบนั่นเท่าไหร่ เพียงกระตุกยิ้มบางและจูงพาเพื่อนร่วมสายชั้นเดินตามทางนำไปยังห้องสีเหลี่ยมที่เขาได้ปักหลักนั่งอยู่ข้างในทั้งวันวันนี้

 

หลัจากที่ได้ย้ายออกจากห้องฉุกเฉิน ห้องพักผู้ป่วยพิเศษห้องหนึ่งก็กลายมาเป็นที่พักรักษาตัวของ จอง จีฮเยที่ยังคงไม่รู้สึกตัว สายน้ำเกลือและเครื่องมีการแพทย์ต่อระโยงรยางค์กับร่างกายของหญิงสาวอายุอานามใกล้เคียงกับแพคฮยอนและชานยอล พอก้าวพ้นบานประตูเด็กหนุ่มร่างเล็กก็สาวเท้าเข้าไปใกล้เตียงผู้ป่วย พินิจดวงหน้าขาวซีดจางสีเลือด ดวงตาที่หลับพริ้มอวดขนตายาวเป็นแพ และจมูกกับริมฝีปากที่ถูกครอบไว้ด้วยเครื่องช่วยหายใจ

 

จองจีฮเยเป็นใครกันแน่ เป็นคำถามที่ผุดขึ้นมารองจากความรู้สึกสงสารเด็กหญิงตรงหน้า แต่แพคฮยอนกลับรู้สึกกลัวที่จะถามอย่างที่หาเหตุผลไม่ได้ หากชานยอลอยากบอกเขาเจ้าตัวคงบอกเอง เด็กหนุ่มต้องคำสาปบอกตัวเองแบบนั้น

 

แพคฮยอนเราหิวจัง

 

ชานยอลตอนนี้เหมือนลูกหมาบีเกิลตัวโตที่กำลังกระดิกหางและทำหูลู่อ้อนเจ้าของ เขานั่งลงบนโซปาเค้าช์ตัวโตในห้องและตบที่นั่งข้าง ๆ เบา ๆ ให้แพคฮยอนมานั่งด้วยกัน

 

เหลือบมองคนบนเตียงรอบสุดท้ายก่อนแพคฮยอนจะยอมเดินมานั่งลงกับชานยอลโดยดีแต่ก็ยังคงเว้นที่ว่างไว้เล็ก ๆ ตลอดมาแพคฮยอนเคยแต่เห็นชานยอลอยู่ท่ามกลางผู้คน... ตรงจุดที่แพคฮยอนไม่เคยได้ยืน และแม้ทั้งสองจะใกล้กันมากขึ้นแต่คนตัวบางก็ยังคงกับการเว้นระยะห่าง และเขาคิดว่ามันก็ไม่ใช่แค่กับชานยอล หากแต่กับทุกคนเพียงเพราะไม่เคยชินกับการอยู่ใกล้ใครหรือให้ใครอยู่ใกล้ ถ้าย้อนนึกและเทียบเคียงดี ๆ แล้ว นอกจากครอบครัว แพคฮยอนก็ไม่ปล่อยให้ใครเข้าใกล้เท่าชานยอลมาก่อน

เขาหวังเพียงว่าชานยอลจะสังเกต...จะรู้

 

 

ชานยอลรับกล่องพลาสติคเล็ก ๆ ที่ถูกห่อด้วยผ้าเช็ดหน้าสีอ่อนลายเรียบมาจากแพคฮยอนและแกะมันออกขณะที่อีกคนง่วนกับการหาตะเกียบที่เตรียมมา อาหารกลางวันในกล่องดูน่าทานจนหัวหน้าห้องคนเก่งอดตกใจไม่ได้จนต้องถามย้ำว่าทำเองจริงหรือ และก็ได้คำตอบว่าทำเองจริง ๆ พร้อมค้อนเล็ก ๆ และแก้มป่อง ๆ ที่พองลมขึ้นเล็กน้อยที่ชานยอลสาบานได้ว่ามันน่ารักจนใจกระตุก

เรามีหนังสือเรียนติดมาด้วยแล้วก็โน้ตที่จดในห้องวันนี้ ชานยอลลองอ่านดูนะจะได้ตามทัน คณิตวันนี้ยากพอตัวเลยมือเรียวส่งสมุดจดของตนให้คนตัวโตและหยิบกล่องข้าวที่อยู่บนตักของชานยอลมาวางไว้บนตักของตนแทนเพราะกลัวมันจะหล่นเอาได้ ในขณะที่อีกฝ่ายยังคงใจจดใจจ่อกับเนื้อหาที่เพิ่งได้มา ถึงจะต้องหยีตามองเพราะไม่มีแว่นสายตาคู่ใจอยู่ด้วยก็ตาม การกระทำเหล่านั้นไม่ได้เล็ดรอดสายตาแพคฮยอนไปเลย คนตัวบางรู้สึกว่าตัวเองกำลังเหม่อ เหม่อโดยที่มีชานยอลอยู่ในกรอบสายตาเสมอ

 

แพคฮยอนมีหนังสือคณิตศาสตร์มาด้วยหรือเปล่า ในชีทมันเขียนไว้ว่าต้องอ้างอิงจากหนังสือ ขอยืมดูหน่อยสิ

 

จะไม่กินข้าวก่อนหรอ เรากลัวมันจะเสียแล้วชานยอลจะไม่ได้กินเอา

 

ยังน่ะ ไหน ๆ เปิดหนังสือแล้วขออ่านก่อนละกัน นี่แพคฮยอนต้องเอากลับบ้านไม่ใช่หรอ เห็นจดไว้ว่าสอบมะรืนนี้แล้วนี่พ่อคนขยันตอบปฏิเสธทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ละสายตาออกจากหนังสือ แต่ในขณะเดียวกันท้องเจ้ากรรมดันร้องเสียงดัง แพคฮยอนได้แต่ก้มหน้ากลับมามองข้าวกล่องตัวเองอีกครั้งแล้วจึงตัดสินใจแกะผ้าที่ห่อไว้ออกพร้อมหยิบตะเกียบออกมา คีบคิมพับได้ชิ้นหนึ่งแล้วยื่นไปจ่อล่อหน้าล่อตาคนที่กำลังอ่านหนังสือ ชานยอลจึงจำใจต้องเงยหน้าขึ้นมาจากลายมือขยุกขยิกและตัวเลขบนแผ่นกระดาษ

 

กินเถอะน่า เราได้ยินนะว่าชานยอลหิว

 

แล้วก็ได้พบร้อยยิ้มจาง ๆ ของคนที่คีบคิมบับไว้ในมือ เด็กหนุ่มตัวสูงได้แต่ยิ้มอ่อนใจ จะละมือมารับตะเกียบจากแพคฮยอนแต่สมุดบนตักก็ทำท่าจะร่วงหล่นลงพื้นจนต้องเปลี่ยนมาจับไว้แทน

 

อะ อันที่จริง กินไปอ่านไป...ก็ ก็ได้นะไม่ทันจะได้นึกภาพว่าตัวเองจะอ่านไปกินไปยังไงได้สะดวก เมื่อหันหน้ากลับไปหัวหน้าห้องคนเก่งก็มีคิมบับหน้าตาน่าทานก็ลอยอยู่ใกล้ริมฝีปากด้วยฝีมือของแพคฮยอนที่อุตส่าห์หอบมาให้ วินาทีนั้นชานยอลไม่กล้าแม้แต่จะหันไปสบตากับอีกฝ่ายด้วยซ้ำ เขาเพียงรับอาหารเข้าปากและเคี้ยวหงับ ๆ โดยที่ริมฝีปากนั้นมีรอยยิ้มแต้มอยู่

 

งั้นกินแบบนี้แล้วกันเนอะ สะดวกดี ชานยอลจะได้อ่านหนังสือด้วย

 

ชานยอลพยักหน้าด้วยรอยยิ้มแถมชมแพคฮยอนใหญ่ว่าคิมบับน่ะอร่อยตั้งแต่คำแรก ทำให้คนโดนชมแย้มยิ้มจนตาเรียวหยีเล็กและริมฝีปากกลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจนเห็นเขี้ยวซี่เล็ก ๆ เหมือนลูกหมา เป็นอีกครั้งที่ชานยอลได้เห็นแพคฮยอนยิ้มกว้าง ชานยอลไม่รู้ว่าแพคฮยอนรู้หรือเปล่าว่ารอยยิ้มของตัวเองจริง ๆ แล้วนั้นสว่างจ้าและบริสุทธิ์ขนาดไหน มันเหมือนรอยยิ้มของเด็ก ๆ ที่ออกมาจากใจและส่งผลเหมือนปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ทำให้คนอยู่ใกล้อดยิ้มตามไม่ได้รวมถึง...ใจสั่น อย่างที่ชานยอลเป็นในตอนนี้

 

เด็กหนุ่มละนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของตนออกจากความสว่างสไวของแพคฮยอน ดึงตัวเองออกจากภวังค์เพราะกลัวใจที่เต้นแรงของตัวเองจะส่งเสียงดังจนถูกจับได้ ยิ่งทั้งสองอยู่ใกล้กันกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัวด้วยแล้ว ชานยอลกลับมาสนใจหนังสือในมือและหันไปอ้าปากอ้อนแพคฮยอนเป็นพัก ๆ เหมือนเด็ก ๆ

 

แพคฮยอนยังคงยิ้ม บางทีก็แอบขำชานยอลที่ตอนนี้ดูไม่เหมือนหัวหน้าห้องแต่เป็นเด็กอนุบาล จนบางทีคนตัวเลกกว่าก็แอบแกล้งด้วยการยกตะเกียบไปมาเหมือนเครื่องบินอย่างที่พวกผู้ใหญ่ชอบทำกับเด็กเล็กก่อนจะป้อนชานยอล

 

อ้ำนะ ชานยอลอ่า งั่ม~!” เสียงใสเอ่ยแหย่ ๆ หลังจากป้อนชานยอลไปอีกคำ เล่นเอาหัวหน้าห้องคนเก่งหลุดฟอร์มสำลักแค่ก แถมหน้าแดกเถือกไปถึงใบหู ร้อนถึงแพคฮยอนที่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดไปจริง ๆ ต้องช่วยลูบหลังและคอยบอกให้ค่อย ๆ ทาน

 

อย่าแกล้งกันสิแพคฮยอนอา นี่ไม่เป็นอันอ่านหนังสือแล้วนะ

 

ก็ได้งั้นเราจะเงียบแพคฮยอนพองแก้มเล็กน้อยและเม้มปาก นัยน์ตาสีเฮเซลจ้องลึกเข้าไปในตาโต ๆ ของชานยอลที่เพิ่งเงยหน้าออกจากสมุดอีกครั้ง เล่นจ้องตากันอยู่ซักพักจนชานยอลหมั่นไส้ในความน่ารักแบบเซี้ยวเล็ก ๆ ของแพคฮยอนที่เขาเพิ่งได้เห็น จะให้โกรธก็โกรธไม่ลง คนตัวใหญ่จึงเผยยิ้มซนและเอื้อมมือไปจี้เอวของแพคฮยอน แต่กลับไม่เป็นผลเพราะคนตัวขาวไม่ได้บ้าจี้แม้แต่นิด การเอาคืนจึงเกิดขึ้นและกลายเป็นชานยอลเองที่โดนแกล้งจิ้มที่เอวจนตัวงอ

 

ไหนบอกไม่อยากให้เรากวนแพคฮยอนพูดขณะลงมือจู่โจมคนข้าง ๆ ที่เอว ชานยอลย่นจมูกใส่ก่อนจะจัดการรวบมือเล็ก ๆ สองข้างไว้ ออกแรงกระตุกร่างเล็กมาจนชิดตัวและรวบกอดไว้จากข้างหลัง รู้ตัวอีกทีก็ใกล้จนชานยอลแทบจะมั่นใจว่าแพคฮยอนต้องรู้สึกถึงการเต้นของหัวใจที่ผิดแปลกไปของชานยอลแน่ ๆ

 

แต่มีบางอย่างที่ชานยอลไม่รู้...

 

ละ แล้วดูซิ..คะ - ใครเป็นคนกวนกันแน่” 

 

ว่าหัวใจของแพคฮยอนก็เหมือนกัน





.





.


 

#ฟิคกระดาษ กลับมาแล้วนะ ! 








© Tenpoints!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,468 ความคิดเห็น

  1. #1454 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 02:20
    แงงงงงน่ารักมากกกกกกก
    #1,454
    0
  2. #1440 Oum Sirilak (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 22:20
    จีบกันเข้าไปปปป
    #1,440
    0
  3. #1423 pim pimmi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 17:30
    ชอบบบบย
    #1,423
    0
  4. #1379 Byun Sania >< (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 21:52
    เห้ยยยย แกรรรรรรรรรรรรรร จุ้บใช่ม่ะ จุ้บกันแล้วใช่ม่ะ กรี้ดดดดด
    #1,379
    0
  5. #1363 cat_casper (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 09:56
    แฟน (เก่า) ช้ะ ! ใช่มั้ยยอลลลล งื้อ แบคเสียใจแล้วเห็นม่ะ สงสาีแบค ~
    #1,363
    0
  6. #1356 shqQ_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 18:46
    น่าักจังเลย งื่ออออออออออออออออ ตอนแรกเหมือนจะเนิบๆนะ แต่พอมาถึงตอนนี้น่ารักมากเยย
    #1,356
    0
  7. #1346 b-byun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 08:57
    น่ารักไปแล้วววววววววว

    แล้วจีเฮคือใครล่ะเนี่ย??
    #1,346
    0
  8. #1330 mitake (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 17:42
    นี่ก็ยังสงอยู่นะว่าจีฮเยเป็นใคร 5555555
    #1,330
    0
  9. #1189 fangfangs (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 18:10
    เขิน ชานยอลเล่นน่ารักไป
    #1,189
    0
  10. #1167 mamama (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 23:30
    กอดกันแล้เว
    #1,167
    0
  11. #1145 ploy ploylovelyGirl (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 19:36
    คือชานเล่นแบบนี้หรอคะ >< 
    แล้วจีฮเยคือใครอ่ะ 5555
    #1,145
    0
  12. #1123 -FL- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 12:52
    รักนางคิมจงทั้งสองมากกกกอ้ะ.ตอนนี้ ตาสว่างรึยังค่ะพี่ยอลลลโดนรุมซะขนาดนั้น แบคสู้ๆนะ
    #1,123
    0
  13. #1075 กวางหวาน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 15:23
    ชอบเวลาแบคยิ้มนะ ยิ้มแบบตาหยีเลยอ่ะ
    น่ารักดี ยิ่งยิ้มเฉพาะตอนอยู่กับชานยอลนะ
    งื้ออออออออออออออออ ฟินแลนด์จ๋าาาาาาา พาข้าน้อยไปอยู่ด้วย!!!
    555555555555555555555555555555555
    #1,075
    0
  14. #1021 040506 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 23:31
    พี่ชานเล่นแบบนี้หรอ55

    เขิลลล
    #1,021
    0
  15. #997 meme (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 17:10
    ตอนที่แล้วเม้นพลาดไปหน่อย จะถามว่าตอนแรกอยู่คนละห้องไม่ใช่หรอคะ ทำไมตอนนี้เหมือนอยู่ห้องเดียวกันแล้วงะ หรือเราอ่านพลาดตรงไหนหรือป่าว
    #997
    0
  16. #922 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 21:34
    แล้วจีฮเยคือใคร555555555555555
    #922
    0
  17. #887 ´ น้องแบคแมน๏ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 00:37
    ฟินงะะถ
    แต่จีฮเยนี่ใคร?
    5555555555
    #887
    0
  18. #841 giikzsmile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 01:06
    หยอกเล่นกันนน่ารักมากกกกกกกกก
    #841
    0
  19. #803 BACON_BAEK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 12:58
    ฟินกันไปกับตอนนี้
    #803
    0
  20. #792 babemay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 21:42
    คัมแบ็กพร้อมกับความฟินของชานแบค ฮื่อ -////////- 
    ชานแบคเรื่องนี้ดูน่ารักใสๆดี ชอบอ่ะ คือฟิน .. 
    แล้วตกลงผู้หญิงคนนั้นคือใครน่ะ ' ' 
    #792
    0
  21. #789 tenly0627 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 15:57
    งือออกลับมาพร้อมกับความน่ารักของชานแบค ทำเอาเราเขินไปเลย -/////- แบคมันน่ารักขนาดนี้ยอลทนหรอ หืมมมม จับฟัดแม่มเลย 5555555
    #789
    0
  22. #788 [$0...I...LUV...U] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 23:06
    หายไปนานนะ กลับมาทำให้ใจตึกตักอีกครั้ง แบคยังน่ารักเหมือนเดิมเลย TwT
    #788
    0
  23. #787 เสียงดนตรีของบ่ายสอง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 22:56
    อร๊ายยยยยยยยยย น่ารักอะ -//-
    #787
    0
  24. #786 shubiep (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 21:26
    อ้ากก ไรท์กลับมาแล้วว ดีใจแพร้บบ เรารออยุ่น้าา ต่อไวๆนะสู้ๆ <3
    #786
    0
  25. #785 Isabella_park (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 19:54
    เหมือนไม่เจอกันนาน กลับมาต่อเนอะๆนะคะ คิดถึงจะแย่
    #785
    0