` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 9 : 。 m e l t ♡ - 0 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    24 มี.ค. 56

 

m e l t 0 8

.

.

.

ชานยอลจุ่มพู่กันลงในแก้วใส่น้ำที่วางอยู่ข้างตัวหลังจากที่เสียงออดหมดเวลาดังขึ้น เขามองรูปวาดในกระดาษตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะฉีกแล้วขยำมันทิ้งไป

 

“เห้ย ชานยอลวันนี้ไปไหนดีวะ ?” จงอินที่กำลังจัดการเก็บอุปกรณ์วาดเขียนของตัวเองลงลงกระเป๋าเสร็จเรียบร้อยแล้วหันหน้ามาถามเพื่อนตัวสูง

 

“ไม่รู้ว่ะ งานกูยังไม่เสร็จเลย” ชานยอลเริ่มเก็บอุปกรณ์วาดรูปของตัวเองใส่ในกระเป๋าเป้ของตัวเองบ้าง เพราะในตอนนี้เลยเวลาเลิกเรียนของเขามานานพอสมควรแล้ว และเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ จึงไม่แปลกที่เพื่อนสนิทอย่างจงอินจะเอ่ยปากถามความเห็นสำหรับโปรแกรมการเที่ยวสำหรับคืนนี้

 

“กูขี้เกียจเที่ยวแล้วว่ะ ช่วงนี้แม่งเบื่อๆเซ็งๆยังไงไม่รู้” เซฮุนที่นั่งอยู่ถัดจากชานยอลพูดขึ้น

 

“เออนั่นดิ นี่กูก็คิดไม่ออกแล้วเหมือนกันว่าคืนนี้จะไปที่ไหนดี”

 

“วันนี้มยองซูมันไม่ไปแข่งรถหรอ ?” คนตัวสูงที่นั่งอยู่ตรงกลางเอ่ยถามถึงเพื่อนอีกคนที่อยู่คนละโรงเรียน

 

“ไม่อะ ไม่เห็นมันโทรมาชวนอะไรเลย กูว่าคืนนี้นอนอยู่บ้านดีกว่าว่ะ” จงอินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก ชานยอลที่ได้ยินดังนั้นก็ไม่คิดจะคัดค้านอะไร คืนนี้ถ้าได้นอนอยู่ที่บ้านก็คงดีเพราะเขายังทำงานของตัวเองไม่เสร็จเสียที

 

“เห้ย ชานยอลพ่อกับแม่ใหม่ของมึงยังไม่กลับมาจากต่างประเทศใช่ป่ะวะ” ชานยอลชะงักมือที่กำลังเก็บกล่องสีลงในกระเป๋าเป้ของตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเซฮุนด้วยความสงสัย

 

“ก็ยัง . . . มึงถามทำไมวะ”

 

“เห้ย จงอิน งั้นคืนนี้เราไปนอนบ้านชานยอลกัน”

 

“เออว่ะ ความคิดดีๆ งั้นกูโทรบอกแม่ก่อนนะ มึงอย่าลืมโทรไปบอกแม่มึงด้วยละเซฮุน” จงอินที่ยืนสะพายกระเป๋ารอเพื่อนทั้งสองคนเห็นดีเห็นงามไปด้วยกับความคิดของเพื่อนตัวขาว เขาพูดประโยคนั้นออกมาก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปยังเบอร์ของคนที่อยู่ที่บ้าน เซฮุนที่ได้ยินดังนั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาบ้าง

 

“เดี๋ยว กูยังไม่ได้พูดเลยว่าจะให้พวกมึงไปบ้านกู” ชานยอลมองเพื่อนทั้งสองคนด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจที่เพื่อนทั้งสองคนคิดเองเออเองโดยไม่ฟังความเห็นของเขาสักคำ

 

“แล้วมึงมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ให้พวกกูไปบ้านมึงวะชานยอล พ่อมึงไม่อยู่ แม่ใหม่มึงก็ไม่อยู่ไม่ใช่หรอ” เซฮุนแย้งขึ้น ที่จริงเขาคิดว่าสักพักแล้วว่าอยากเจอพี่ชายคนใหม่ของชานยอล แต่เพราะยังไม่มีโอกาสที่เหมาะสมสักที และนี่ก็คงเป็นช่วงที่ดีที่สุดเสียแล้วที่เขาจะได้ทำความรู้จักกับคนที่ทำให้ชานยอลดูจะเปลี่ยนไปที่ละนิดทีละน้อย

 

“แต่แบคฮยอนอยู่”

 

“แบคฮยอนอยู่แล้วไงวะ หรือว่ามึงเกรงใจพี่ชายมึง เลยไม่อยากให้พวกกูไปรบกวนว่างั้น ?” เซฮุนยักคิ้วถามเพื่อนตัวสูงที่ดูจะสับสนกับความคิดของตัวเองไม่น้อย

 

“กูไม่ได้เกรงใจแบคฮยอน”

 

“เออ ถ้ามึงไม่ได้เกรงใจเขา งั้นให้พวกกูไปบ้านมึงดิ มึงรีบเก็บของเลย กูจะไปหาเกมส์เล่นที่บ้านมึงสักหน่อย” เมื่อเซฮุนยังยืนยันเป้าหมายเดิมว่ายังไงคืนนี้เขาก็จะไปนอนที่บ้านของชานยอล เจ้าของบ้านจึงทำได้เพียงเก็บข้าวของของตัวเองใส่กระเป๋าและไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีก

 

“ชานยอลยืมโทรศัพท์ของมึงหน่อยดิ” หลังจากที่เดินออกมาจากโรงเรียนได้พักหนึ่ง เซฮุนที่คิดแผนการณ์อะไรบางอย่างออกจึงหันมาเอ่ยขอยืมโทรศัพท์ของเพื่อนตัวสูง

 

“เอาไปทำไมวะ” ถึงจะเอ่ยถามออกมาแบบนั้น แต่ชานยอลก็ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้กับเพื่อนสนิทที่เดินอยู่ข้างกันอยู่ดี จงอินหันมามองเซฮุนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่พอเขาได้เห็ยแววตาที่ดูซุกซนของเซฮุนจึงทำให้คนผิวสีแทนเริ่มรู้ทันทีว่าเพื่อนตัวแสบของเขาคงคิดจะแกล้งเพื่อนตัวสูงที่วันนี้ดูจะเบลอมากเป็นพิเศษ

 

“ฮัลโหล แบคฮยอนใช่ไหมครับ ?” ชานยอลหันขวับไปมองที่เซฮุนทันที พร้อมกับจงอินที่อ้าปากเปร่งเสียหัวเราะออกมาเต็มที่ เขาเห็นว่าชานยอลพยายามจะดึงโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่เซฮุนกำลังใช้คุยกับแบคฮยอนอยู่ แต่เพื่อนตัวขาวอย่างเซฮุนก็หันหลบมือของชานยอลเป็นพัลวัน

 

“ไอ้เหี้ยเซฮุน มึงจะโทรไปทำไม !” ชานยอลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดังมากนัก จงอินไม่แน่ใจว่าเพราะไม่อยากให้คนในสายได้ยินหรือว่าอะไร แต่ที่รู้ๆคือตอนนี้ชานยอลมีสีหน้าแตกตื่นกับการกระทำของเซฮุนอยู่ไม่น้อย และเจ้าเพื่อนตัวแสบของเขาก็ยิ้มร่ากับแผนการณ์ของตัวเอง

 

“ครับ ผมไม่ใช่ชานยอลแต่เป็นเพื่อนของชานยอลชื่อเซฮุนครับ” ชานยอลที่แย่งโทรศัพท์คืนมาจากเซฮุนไม่ได้เสียทีจึงอารมณ์เสียนิดหน่อยและหันกลับมาเตะเพื่อนผิวสีแทนที่ยืนหัวเราะอยู่ข้างๆกันแทน

 

“หัวเราะอะไรมึง !” จงอินปล่อยขำก๊ากออกมาอีกรอบเมื่อเห็นท่าทางพาลๆของชานยอล แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

 

“วันนี้ผมกับจงอินเพื่อนอีกคนของชานยอลจะไปนอนค้างที่บ้านนะครับแบคฮยอน ช่วยเตรียมอาหารเย็นเผื่อพวกเราด้วยนะครับ” ชานยอลใช้นิ้วมือนวดขมับของตัวเองเมื่อได้ยินประโยคที่เซฮุนเอ่ยออกมากับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือ ทั้งชานยอลและจงอินไม่ได้ยินว่าอีกคนที่เซฮุนกำลังคุยอยู่ด้วยนั้นพูดอะไรตอบกลับมาบ้าง

 

“ครับ ขอบคุณมากครับ แล้วเจอกันนะแบคฮยอน สวัสดีครับ” เซฮุนกดวางสายแล้วจึงยื่นโทรศัพท์คืนให้ชานยอล เจ้าของโทรศัพท์รับมันมาก่อนที่จะเก็บใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม

 

“มึงจะโทรไปหาแบคฮยอนทำไมวะ” ชานยอลไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเขาถึงต้องรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักกับการกระทำของเพื่อนตัวเอง เพราะเรื่องที่เซฮุนโทรไปหาแบคฮยอนนั้นก็ดูไม่ได้ร้ายแรงอะไรนัก

 

“เอ้า ก็ได้ยินกันอยู่ กูรู้ว่ามึงทำอาหารไม่เป็น ผิดตรงไหนที่กูจะโทรหาแบคฮยอนเพื่อบอกให้เตรียมอาหารเผื่อกูกับจงอินน่ะ” เซฮุนอมยิ้มตอบกลับมาอย่างสบายๆ จงอินที่ได้ยินดังนั้นจึงพยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้ เพราะกลัวว่าเพื่อนตัวสูงที่เดินอยู่ข้างๆจะหันมาเตะเขาอีกครั้ง    

 

“เอาไว้ถึงแล้วค่อยบอกก็ได้นิ”

 

“แล้วถ้าเกิดของในตู้เย็นบ้านมึงไม่พอล่ะ แบคฮยอนไม่ต้องออกมาซื้อของอีกรอบหรือไง ? นี่มันเพิ่งจะเลยเวลาเลิกเรียนมาไม่นานแบคฮยอนยังไม่ถึงบ้านหรอก โทรไปบอกก่อนเผื่อขาดเหลือะไร แบคฮยอนจะได้ซื้อของเข้ามาทีเดียวเลยไง มึงนี่ไม่มีหัวคิดเลยนะชานยอล”

 

“กวนตีน” ชานยอลยกขาขึ้นเตะเพื่อนตัวเองที่พูดจาไม่ค่อยเข้าหูเขาเท่าไหร่นัก แต่ถึงอย่างนั้นถ้าใช้หลักของเหตุผลตัดสินจริงๆแล้ว มันก็จริงอย่างที่เซฮุนพูดอยู่ดีนั่นแหละ

.

.

 

“จงอิน มึงว่าแบคฮยอนน่ารักป่ะวะ ?” โอเซฮุนเอ่ยถามเพื่อนสนิทของตัวเองที่เดินไปหยิบกีต้าร์ที่วางพิงผนังในห้องนอนของชานยอลขึ้นมาก่อนที่จะเดินไปนั่งลงบนโซฟาภายในห้อง

 

“ก็น่ารักดีนะ มึงถามทำไมวะ ?”

 

“เพราะน่ารักแบบนี้ไงมึง กูถึงว่าชานยอลมันทำท่าทางแปลกๆ” เซฮุนนอกลิ้งอยู่บนเตียงของเพื่อนตัวเองอธิบายออกมา เขาเหลือบมองที่ประตูห้องของชานยอลเป็นระยะๆเพราะกลัวว่าเจ้าของห้องตัวจริงอาจจะเปิดเข้ามาในตอนที่เขากำลังจะเล่าแผนการณ์อะไรบางอย่างให้จงอินฟัง

 

“แปลกๆยังไงวะ ตอนที่มึงโทรหาแบคฮยอนหรือเปล่า”

 

“เออนั่นก็ด้วย มึงก็รู้ว่ากูสงสัยชานยอลตั้งแต่ตอนที่มันโทรมาถามกูว่าเจอคนอ้วกต้องทำยังไงแล้ว กูว่าสองคนนี้แม่งต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ” เซฮุนพยักหน้าตอบรับคำของจงอินแล้วเริ่มกวาดสายตาไปทั่วห้อง ในตอนนี้คือช่วงนาทีทองที่ชานยอลไม่อยู่ในห้อง เพราะพวกเขาทั้งสองคนเป็นคนไล่ให้ชานยอลไปช่วยแบคฮยอนเก็บทำความสะอาดโต๊ะอาหารและอยู่ช่วยพี่ชายตัวเล็กคนนั้นล้างจาน โดยที่เขาให้ข้ออ้างว่าจะรีบขึ้นมาอาบน้ำเพื่อรอเล่นเกมส์ของชานยอล ขายาวๆของเซฮุนก้าวไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ประตูหน้าห้องของชานยอล มันเป็นประตูที่ติดอยู่กับผนังอีกด้านหนึ่งของห้อง มือเรียวขาวของเซฮุนเอื้อมไปบิดลูกบิดเพื่อเปิดประตู

 

“ไอห่านี่คิดอกุศลจริงนะมึง ไอ้ชานยอลมันเป็นน้องแบคฮยอนนะโว้ย จะห่วงใยกันก็คงไม่แปลกหรอก” จงอินเงยหน้าขึ้นมาจากกีต้าร์ของตัวเอง และพบว่าเพื่อนตัวขาวของเขากำลังเปิดประตูอีกบานแล้วโผล่หน้าเข้าไปในห้องอีกห้องหนึ่ง

 

“ถ้าเป็นพี่น้องคู่อื่นกูก็คงคิดแบบมึงนะจงอิน แต่นี่คือชานยอลนะโว้ย ปาร์คชานยอลอะมึง กูว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆเลย” เซฮุนส่งเสียงตอบกลับมาทั้งๆที่เจ้าตัวยังสำรวจอยู่อีกห้องหนึ่ง จงอินมองตามไปเล็กน้อยก่อนที่จะตัดสินใจวางกีต้าร์ลงบนโซฟาแล้วจึงเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิท

 

“มึงนี่ชอบเสือกเรื่องของคนอื่นเหลือเกินนะ” จงอินพูดขึ้นก่อนที่จะชะโงกหน้าของตัวเองเข้าไปมองภายในห้องที่เซฮุนกำลังเดินสำรวจอยู่ ถึงเขาจะเคยมาบ้านของชานอยอลอยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยได้สังเกตเห็นประตูบานนี้ที่เชื่อมระหว่างห้องของชานยอลกับอีกห้องเลย

 

“มึงทำไรวะ” จงอินส่งเสียงถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเซฮุนเดินไปหยิบจับของที่วางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือที่อยู่ในห้องที่ไม่ใช่ของชานยอล

 

“มึงนี่ห้องของแบคฮยอนว่ะ” เซฮุนหันกลับมาพูดกับจงอินพลางยกกรอบรูปที่วางอยู่บนโต๊ะนั้นขึ้นมาให้เพื่อนอีกคนได้ดู จงอินเดินตามเซฮุนเข้ามาในห้องของแบคฮยอนแล้วก็พบว่าห้องนี้เป็นระเบียบเรียบร้อย สัดส่วนของห้องเหมือนกับห้องนอนของชานยอลทุกอย่าง จะต่างกันก็แค่ห้องนอนของแบคฮยอนไม่มีระเบียงแบบห้องของชานยอล

 

“เหยด กูเพิ่งรู้ว่าห้องนอนของชานยอลกับแบคฮยอนจะมีประตูเชื่อมกันแบบนี้ด้วย” จงอินพูดออกมาพร้อมกับกวาดสายตาสำรวจห้องของแบคฮยอนบ้าง

 

“แหม ว่าแต่กูเสือก มึงนี่ก็ไม่ค่อยเสือกเลยนะจงอิน” เซฮุนหันกลับมาแขวะเพื่อนของตัวเองก่อนที่จะรีบสะกิดให้จงอินเดินกลับห้องของชานยอลเพราะกลัวว่าเจ้าของบ้านคนใดคนหนึ่งจะขึ้นมาเห็นพวกเขาสองคนเสียก่อน

 

“เห็นไหมกูบอกแล้วว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ ไม่ล็อคประตูเชื่อมด้วยนะมึง ทั้งๆที่ประตูห้องนอนต่างคนต่างล็อค” เซฮุนปิดประตูเชื่อมไว้ดังเดิมแล้วจึงเดินไปนั่งที่โซฟาบ้าง

 

“แต่ก็ดี เจอแบบนี้กูคิดเรื่องที่จะแกล้งไอ้ชานยอลออกเลยล่ะมึง”

 

“มึงจะแกล้งอะไรชานยอลวะเซฮุน ?”

.

.

 

“เห้ย ชานยอลแบคฮยอนนี่มีแฟนยังวะ ?” ขายาวๆที่กำลังจะก้าวเข้าห้องน้ำไปหยุดชะงักเล็กน้อยแล้วจึงหันกลับมามองหน้าเซฮุนที่กำลังนอนเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ของตัวเอง

 

“ถามทำไมวะ ?” จงอินเกือบหลุดขำกับคำตอบที่กลายเป็นคำถามของชานยอล แต่ก็ต้องทำเป็นกำลังสนใจกีต้าร์ในมือมากกว่าบทสนทนาของอีกสองคนที่อยู่ในห้อง

 

“ก็ถามดู กูว่าแบคฮยอนน่ารักดี ตัวเล็กๆขาวๆ หน้าตาก็โคตรจะจิ้มลิ้มเลย เห็นแล้วอยากฟัด . . .กูเลยคิดว่าถ้าแบคฮยอนยังไม่มีแฟนจะลองจีบดู”

 

“มีแล้วมั้ง ไม่รู้ดิ ไม่เคยถาม ผู้หญิงน่ารักๆมีเยอะแยะมึงจะมาจีบผู้ชายด้วยกันทำไมวะ ประสาทมึงหรอเซฮุน” ชานยอลเบ้หน้าให้กับคำพูดของเซฮุนก่อนที่จะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ในขณะที่เซฮุนและจงอินพยายามกลั้นขำและหันมาแท็กมือกันและกัน อีกคนที่อยู่ในห้องน้ำกลับมีคำถามคำหนึ่งผุดขึ้นในความคิด

 

แล้วตกลงแล้วแบคฮยอนมีแฟนหรือเปล่า ?

แต่ถ้าลองคิดดูให้ดีแล้ว ชานยอลกลับพบว่าเขาไม่เคยเห็นแบคฮยอนออกไปเที่ยวเตร่บ่อยนัก แถมเวลาที่อยู่ที่บ้านแบคฮยอนก็ไม่ได้มีนิสัยติดโทรศัพท์มือถือของตัวเองเป็นพิเศษ เขาไม่เคยเห็นแบคฮยอนคุยโทรศัพท์กับใครเลยด้วยซ้ำ แล้วก็ไม่เคยได้ยินแบคฮยอนพูดถึงคนที่โรงเรียนเลยสักครั้ง เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็ลังเลกับความคิดของตัวเองนิดหน่อย เพราะแบคฮยอนเองก็น่ารักอย่างที่เซฮุนพูด ถ้าไม่มีใครเข้ามาจีบเลยก็คงจะดูแปลกๆไปบ้าง

 

แล้วถ้ามีคนเข้ามาจีบ แบคฮยอนจะคิดยังไง ?

 

แล้วนี่ก็เป็นอีกหนึ่งคำถามที่เกิดขึ้นในหัวของเขา ชานยอลสะบัดหัวเพื่อไล่คำถามมากมายที่มีออกมาไม่รู้จบก่อนที่จะเริ่มถอดเสื้อผ้าออก

 

“ชานยอลรีบอาบน้ำนะโว้ย พวกกูอยากเล่นเกมส์แล้ว”

.

.

 

ชานยอลเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนอยู่กับผนัง ตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งกว่าแล้ว เขานั่งเล่นเกมอยู่กับจงอินเพลินจนลืมเวลา เมื่อหันกลับมามองบนเตียงก็พบว่าเซฮุนหลับไปแล้ว เขาและจงอินจึงตัดสินใจหยุดเล่นเกมส์ไว้เพียงเท่านี้เมื่อต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกง่วงด้วยกันทั้งคู่

 

“โห ไอ้เซฮุนนอนดีๆดิวะ แม่งแดกพื้นที่ชิบหายเลย แล้วกูจะนอนยังไงวะ” จงอินใช้เท้าเขี่ยเพื่อนตัวขาวที่นอนแผ่อยู่บนเตียงของชานยอลเบาๆ คนตัวสูงมองเพื่อนตัวเองด้วยสีหน้าอนาถใจกับท่านอนของเซฮุน

 

“แล้วจะนอนพอหรอวะเนี่ย” หลังจากที่จงอินจัดท่านอนของเซฮุนให้กลับมาเป็นท่าของคนปกติแล้ว จึงหันหน้ามาถามชานยอล

 

“น่าจะได้แหละมั้ง มึงนอนไปก่อนเลย” ชานยอลโบกมือไล่ให้เพื่อนตัวเองไปนอนก่อนที่ตัวเขาเองจะเดินไปหยิบซองบุหรี่ที่อยู่ในลิ้นชักออกมา

 

“มึงสูบบุหรี่อีกแล้วหรอวะ เห็นช่วงนี้สูบน้อยลงนึกว่าพยายามจะเลิก” จงอินล้มตัวลงนอนบนเตียงแต่ก็ผงกหัวขึ้นมามองชานยอลที่กำลังใช้มือข้างหนึ่งจุดไฟแช็กแล้วใช้มืออีกข้างป้องปลายมวนของบุหรี่ที่ใช้ปากคาบเอาไว้

 

“เออน่า มึงนอนไปก่อนเลย” ชานยอลพูดทิ้งท้ายไว้เท่านั้นก่อนที่จะเปิดประตูระเบียงแล้วเดินออกไป เขาสูบบุหรี่ในมือไปไปเรื่อยๆ จ้องมองท้องฟ้าสีมืดที่มีแสงดาวพรั่งพราวอยู่ไม่มากเท่าไหร่นัก สายลมเย็นๆที่พัดผ่านไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อย

 

ชานยอลเป็นคนขี้ร้อน – ข้อนี้เขารู้ดี แต่พอได้นึกถึงวันนั้นที่เขาอ้างกับแพคฮยอนไปว่าสูบบุหรี่เพราะหนาว การกระทำของพี่ชายตัวเล็กที่เดินเข้ามากอดเขาเอาไว้ ค่อยๆส่งผ่านความอบอุ่นมาถึงเขาทำให้ชานยอลค่อยๆยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวทันทีที่คิดถึงความรู้สึกในอ้อมกอดนั้น เจ้าตัวตัดสินใจบี้ปลายมวนบุหรี่ที่สูบไปไม่ถึงครึ่งกับราวระเบียงแล้วจึงโยนบุหรี่มวนนั้นลงถังขยะใบเล็ก เท้ายาวๆก้าวกลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง ชานยอลเดินไปที่เตียงของตัวเองจ้องมองเพื่อนสนิททั้งสองคนที่หลับสนิทอยู่พลางนึกขำอยู่ในใจ ทั้งเซฮุนและจงอินต่างก็ไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็ก แถมท่านอนของแต่ละคนยังกินพื้นที่เตียงจนแทบจะไม่มีที่ให้เขานอน และเมื่อคิดได้ดังนั้น ชานยอลจึงตัดสินใจเดินไปเปิดประตูเชื่อมระหว่างห้องของเขาและแบคฮยอนออกและแทรกตัวเข้ามาในห้องนอนของพี่ชายตัวเล็ก

 

แบคฮยอนที่กำลังนอนอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียงหันมามองน้องชายตัวสูงที่เดินเข้ามาในห้องของเขากลางดึก มือเรียวปิดหนังสือการ์ตูนแล้วจึงลุกขึ้นนั่งดีๆ ก่อนที่จะเอ่ยถามชานยอล

 

“มีอะไรหรอ ?”

 

“เตียงเต็มอะ” แบคฮยอนเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเขายังไม่เข้าใจว่าที่ชานยอลมาหาเขาดึกดื่นป่านนี้เพราะต้องการความช่วยเหลืออะไรหรือเปล่า

 

“ก็เซฮุนกับจงอินมันนอนเต็มเตียงเลย” ชานยอลอธิบายต่อ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แบคฮยอนเข้าใจมากขึ้นเลยแม้แต่น้อย

 

“อ่าแล้ว . . . ?”

 

“นอนด้วยคนดิ” สิ้นประโยคนั้นแบคฮยอนจึงเผยยิ้มออกมาก่อนที่จะหันไปจัดหมอนข้างๆตัวเองแล้วตบมันสองสามทีเพื่อเรียกให้ชานยอลเดินมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนี้ด้วยกัน

 

“ทำไมมีกลิ่นบุหรี่ล่ะ แอบสูบหรอ ?” แบคฮยอนยู่หน้าลงเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นบุหรี่ติดตัวของชานยอลที่เดินมานอนลงบนเตียงของเขา

 

“นิดหน่อย”

 

“หนาวอีกแล้วหรอ ? ถึงต้องสูบน่ะ” แบคฮยอนเอื้อมมือไปกดปิดไฟหัวเตียงแล้วล้มตัวลงนอนบ้าง เขานอนตะแคงหันไปข้างที่ชานยอลกำลังนอนอยู่

 

“อื้ม ก็ประมาณนั้น” ชานยอลที่นอนหงานอยู่ตอบกลับมาไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นัก และไม่นานหลังจากนั้นเขาก็รู้สึกขึ้นไออุ่นจากผ้าห่มผืนหนาที่แบคฮยอนดึงขึ้นมาคลุมจนถึงหน้าอกของเขา

 

“ถ้าหนาวก็ห่มผ้าเอาไว้ มันดึกแล้วนอนก่อนนะ ราตรีสวัสดิ์นะชานยอล” แบคฮยอนดึงผ้าห่มขึ้นมาจนถึงหน้าอกของชานยอลแล้วจึงส่งยิ้มให้น้องชายตัวสูง กล่าวราตรีสวัสดิ์แล้วจึงปิดเปลือกตาลง

 

ชานยอลก้มลงมองผ้าห่มที่คลุมตัวของเขาอยู่แล้วจึงหันหน้าไปมองพี่ชายตัวเล็กที่หลับตาพริ้มไปเสียแล้ว เขาจ้องมองแบคฮยอนอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่งแล้วจึงรู้สึกว่าหนังตาของตัวเองเริ่มหนักขึ้น จนในที่สุดเขาก็ปิดเปลือกตาลงและเข้าสู่ห้วงนิทราตามคนข้างกายไปในที่สุด . . .

.

.

.

 

จงอินขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงเขย่าที่เริ่มแรงมากขึ้นที่แขนด้านขวาของตัวเอง

 

“ไอ้ดำ ตื่นเร็วๆ” คนที่ถูกรบกวนค่อยๆปรือตาขึ้นมามองเซฮุนที่กำลังใช้เท้าของตัวเองเขี่ยแขนเขาอย่างบ้าคลั่ง เขากำลังจะอ้าปากด่าเพื่อนของตัวเองที่เข้ามารบกวนเวลานอนของเขา แต่ก็ต้องถูกปิดปากเอาไว้

 

“อย่าเพิ่งพูดอะไรนะมึง กูมีอะไรจะให้ดู ตื่นเร็วๆ” เซฮุนเตะเบาๆเข้าที่เอวของเขาแล้วจึงกระโดดลงจากเตียงเดินไปชี้ที่ประตูทามเชื่อมในห้องของชานยอล

 

“แล้วชานยอลมันหายไปไหนวะ” จงอินสะบัดหัวไล่ความมึนงงก่อนที่จะหันไปขยับปากโดยไม่มีเสียงพูดกับเซฮุนที่ยืนรออยู่หน้าประตู และเพื่อนตัวแสบก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาแต่กลับชี้นิ้วไปที่ห้องนอนของแบคฮยอน เขาจึงลุกลงจากเตียงและเดินตามเซฮุนไป

 

ภาพของชานยอลและแบคฮยอนที่นอนหันหน้าเข้าหากันโดยที่ทั้งคู่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันทำให้เขายืนอึ้งไปพักหนึ่ง

 

“เห็นไหม กูบอกแล้วว่าสองคนนี้มันแปลกๆ” เซฮุนหันมากระซิบเบาๆ จงอินชะโงกหน้าไปมองชานยอลและแบคฮยอนที่นอนอยู่ด้วยกันอีกครั้งก่อนที่จะรีบทรุดตัวนั่งลงกับพื้นเมื่อแบคฮยอนที่นอนอยู่ขยับตัวเล็กน้อย สองเพื่อนรักคนละสีผิวแทบกลั้นหายใจเมื่อเห็นแบคฮยอนขยับตัว ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันคลานออกจากห้องนอนของแบคฮยอน

 

“มือถือไอ้ชานยอลอยู่ไหนๆ” เมื่อกลับมาถึงห้องของชานยอลอย่างปลอดภัยแล้ว จงอินจึงเดินวนรอบห้องแล้วสอดสายสายตามองหาโทรศัพท์มือถือของเพื่อนตัวสูงทันที

 

“กูถ่ายไว้เรียบร้อยละ” เซฮุนโชว์รูปในโทรศัพท์มือถือของชานยอลให้เซฮุนดูด้วยความภูมิใจกับผลงานของตัวเอง

 

“ถ่ายอย่างเดียวไม่พอ อย่างนี้มันต้องตั้งหน้าจอด้วยเว้ยมึง !” จงอินคว้าโทรศัพท์ของชานยอลไปกดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงวางมันลงที่เดิม

 

“นอนต่อเหอะ นี่เพิ่งจะหกโมงเช้า” ว่าแล้วเจ้าของผิวสีแทนก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงตามเดิม

 

“ดีนะที่กูปวดฉี่เลยตื่นขึ้นมาเห็นว่าไอ้ชานยอลมันหายไปเลยลองเปิดไปดูห้องแบคฮยอน แม่งชัดเลย เดี๋ยวตื่นมากูจะแกล้งมันต่อ” เซฮุนบ่นพึมพำกับตัวเองแล้วจึงล้มตัวลงนอนอีกครั้ง

 

“เออจะแกล้งอะไรก็เรื่องของมึง แต่ตอนนี้นอนเอาแรงก่อนเถอะ” จงอินพูดออกมาเป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่จะปิดเปลือกตาลงจมเข้าสู่โลกความฝันอีกครั้ง


เพื่อนสนิททั้งสองคนของชานยอลได้แต่หวังว่าเจ้าของห้องตัวสูงอย่างชานยอลน่าจะถูกใจรูปภาพบนหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองในยามที่ได้เห็นมัน . . . 




ตัวป่วนทั้งสองยังไม่ยอมกลับบ้านง่ายๆแน่นอนค่ะ กิ ____ กิ
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และการติดตามนะคะ ดีใจมากๆที่มีคนชอบฟิคเรื่องนี้
อย่าลืมนะคะ ติดแท็ก #ficmelt ตอนเวิ่นในทวิตด้วยน้า
เราอยากได้ยินเสียงตอบรับจากทุกคนค่ะ
ตอนหน้าจะตามมาในไม่ช้าค่ะ แล้วเจอกันนะคะ ^ - ^
@mmeawchy      

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6835 Rain (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 20:56

    5555โคตรแสบบ

    #6,835
    0
  2. #6814 pbcy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 23:29
    เป็นคนขี้ร่อน แต่บอกพิแบคว่าหนาว เอ้ะยังไงนะคะ หวังให้กอดป่ะชานยอล แต่ได้ผ้าห่มมาแทน แงงงงง
    #6,814
    0
  3. #6792 Moma momint (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 04:06
    ชงเก่งงงงงงงคู่นี้55555555
    #6,792
    0
  4. #6777 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 23:16
    ไคฮุนนี่มันป่วนจริงโว้ยยย5555555555
    #6,777
    0
  5. #6749 Me_onyourmind (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:57
    ข้ออ้างป่าววว อยากนอนกับพี่ชายก็บอกกกก5555
    #6,749
    0
  6. #6719 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 02:42
    แผนสูงนักกก
    #6,719
    0
  7. #6703 cuttt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:19
    ตลกกกก
    #6,703
    0
  8. #6676 11507416p (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 12:57
    งื้อออออออ
    #6,676
    0
  9. #6665 00SOSPeachy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:56
    Dvd kacf. Ly. Fc gr chccbh.z
    #6,665
    0
  10. #6625 mookkrismeba (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 01:39
    นี่สิเพื่อนแท้เค้าทำกัน
    #6,625
    0
  11. #6598 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 00:50
    ไคฮุนนี่มันเจ้าแผนการจริงๆชานแบคจะได้กันเพราะสองคนนี้นี่แหละ 5555555
    #6,598
    0
  12. #6559 pim pimmi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 22:25
    55555555 แสบมากกกก
    #6,559
    0
  13. #6501 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 14:19
    ทั้งสองคนเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีจริงๆ เลยนะคะเนี่ย
    #6,501
    0
  14. #6456 little daffodil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 13:07
    แสบจริงๆไอเพื่อนสองคนนี้ 555555
    #6,456
    0
  15. #6425 pakjeejan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 11:41
    เพื่อนๆนี่อย่างแสบอ่ะ
    #6,425
    0
  16. #6407 ♚champagne♚ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 23:10
    เซฮุนแสบชิบหาย55555
    #6,407
    0
  17. #6367 มนุษย์ไอศกรีม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:34
    จะเป็นพ่อสื่อสินะไคฮุน
    #6,367
    0
  18. #6345 Chanpor (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 19:01
    อ้ากกกกกกกฟหกด่าสว ขอนอนด้วยคนดิ
    #6,345
    0
  19. #6303 'Wife Tuan'? (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 01:24
    เขิลลอะ ไคฮุนไม่ค่อยจะอยากรู้อยากเห็นเบยย
    #6,303
    0
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. #6269 aimmimy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 13:39
    จะแกล้งอะไรเค้าอีกค่ะ จงอิน เซฮุน
    #6,269
    0
  22. #6239 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 17:40
    จ้ะสองเพื่อนซี้พวกนายไม่ค่อยจะ เ.สือ.ก เลยยไม่เลย
    นี่ไม่ได้ว่าเซฮุนที่รักนะไม่ได้ว่่าเลย6665666
    #6,239
    0
  23. #6229 P.มานลู่เฮีย'เมียหาน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 21:33
    ทำดีจริงจริ้งทั้ง 2 คน - , -
    #6,229
    0
  24. #6157 Aomdmsh' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 23:16
    สองคนนี้แสบจริงๆ แต่ถือว่าทำดีมากๆ55555555555
    #6,157
    0
  25. #6145 fararybaby (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 06:38
    แบคฮยอนนี่แบคฮยอนจริงๆ วุ่นวายอยู่นั่น 55555 แต่ดีนะที่ชานยอลไม่ได้ว่าอะไร
    #6,145
    0