` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 4 : 。 m e l t ♡ - 0 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    2 เม.ย. 56


… m e l t 0 3 …
 

.

.

 

เพื่อนหลายคนของแบคยอนเคยบอกกับเจ้าตัวเอาไว้ว่าแบคฮยอนเป็นคนดื้อตาใส . . . จริงๆแล้วแบคฮยอนไม่ค่อยชอบให้ใครมาว่าเขาแบบนั้นเท่าไหร่นัก แต่ถ้าลองพูดถึงหลักความจริงแล้ว เขาก็เป็นคนที่ดื้อตาใสจริงๆนั่นแหละ ว่าแล้วเจ้าของฉายา ดื้อตาใสก็เอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูที่ไม่มารถล็อคได้ให้เปิดออก ก่อนที่จะแทรกตัวเข้าไปในห้องนอนของน้องชายตัวสูงโดยไม่ได้รับอนุญาต

 

แบคฮยอนใช้มือของตัวเองคลำหาสวิตซ์ไฟที่อยู่ในห้องของชานยอลก่อนที่จะกดเปิดมัน ห้องที่เคยมืดมิดมีเพียงแสงจันทร์ส่องเข้ามาทางประตูระเบียงทั้งห้องสว่างโล่ขึ้นมาทันตา พี่ชายตัวเล็กค่อยๆเดินสำรวจห้องนอนของน้องชายอย่างไม่เร่งรีบ สายตาเงยขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนอยู่กับผนังห้องบ่งบอกเวลาว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงจะเข้าเช้าวันใหม่แล้ว แต่ก็ยังไร้วี่แว่วว่าชานยอลจะกลับมา หลายวันมานี้ชานยอลกลับบ้านค่อนข้างดึก บางทีเขาหลับไปแล้วชานยอลเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านก็มี และมันก็เดาได้ไม่ยากว่าที่ชานยอลหายไปในช่วงเวลาแบบนี้เจ้าน้องชายตัวสูงคงจะอยู่ตามสถานบันเทิงตามที่วัยรุ่นส่วนใหญ่ชอบไปกัน แบคฮยอนไม่อยากให้ชานยอลไปเที่ยวแบบนั้น อาจจะจริงอยู่ว่าเรื่องแบบนี้สำหรับวัยรุ่นผู้ชายคงจะห้ามกันยาก เพราะเขาเองก็เคยไปเที่ยวในเวลากลางคืนแบบนี้เหมือนกันแต่ที่เขาและชานยอลต่างกันก็คือแบคฮยอนไม่ได้ออกไปเที่ยวบ่อยจนแทบจะทุกวันแบบที่น้องชายตัวสูงเป็น ด้วยความเป็นห่วงว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับน้องชาย แบคฮยอนจึงลองถามปาร์คแจฮยอนว่าเป็นไปได้ไหมที่จะให้ช่วยคุยกับชานยอลว่าให้เพลาๆเรื่องเที่ยวลงหน่อย แต่พ่อแท้ๆของน้องชายตัวสูงกลับบอกเขาว่าชานยอลเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว พูดไปก็เท่านั้น จะเป็นการไปบังคับชานยอลเสียเปล่า น้ำเสียงของแจฮยอนดูจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรจนเขานึกแปลกใจว่าที่จริงแล้วปาร์คแจฮยอนเป็นห่วงชานยอลจริงๆหรือเปล่า ?

 

แต่ถึงแบคฮยอนจะเป็นห่วงน้องชายอยู่ไม่น้อยแต่เขาก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะชานยอลไม่ชอบให้ใครไปบังคับอย่างที่แจฮยอนพูด หลังจากที่อยู่บ้านหลังนี้มาได้สักพัก เขาก็เริ่มเรียนรู้พฤติกรรมของคนในบ้านอย่างช้าๆ นั่นรวมไปถึงลักษณะนิสัยของปาร์คชานยอลน้องชายตัวสูงของเขาด้วย และถึงพยอนแบคฮยอนคนนี้จะเป็นผู้ชายแต่มันอาจจะเป็นเพราะแบคฮยอนเติบโตมากับผู้เป็นแม่ สตรีเพศผู้ที่มีความละเอียดอ่อนลึกซึ้ง จึงทำให้เขาถูกอบรมสั่งสอนให้มีความรู้สึกนึกคิดที่ค่อนข้างละเอียดและอ่อนโยน พยอนยูนามักจะสอนให้เขาดูแลเอาใจใส่คนรอบข้าง ซึ่งมันอาจจะแตกต่างกับชานยอลที่โตขึ้นมากับผู้เป็นพ่อ บุรุษเพศผู้ที่ไม่ค่อยเข้าใจอะไรลึกซึ้งมากนัก และนั่นอาจจะเป็นข้อเสียที่ทำให้ชานยอลขาดตกบกพร่องในเรื่องของความอ่อนโยน น้องชายของเขาจึงกลายเป็นคนแข็งทื่อ . . . แข็งทื่อในที่นี้ไม่ได้หมายถึงบุคลิกภายนอก แต่เป็นลักษณะนิสัยภายในจิตใจของเจ้าตัว ชานยอลมักจะพูดจาไม่มีหางเสียง พูดน้อย และไม่ค่อยสนใจนักว่าคำพูดของตัวเองจะไปทำร้ายคนที่ได้ฟัง ชานยอลหงุดหงิดง่ายและไม่ชอบให้ใครมาบังคับเจ้ากี้เจ้าการ แต่ถึงอย่างนั้นชานยอลก็ยังเป็นเด็กดีในระดับหนึ่งตรงที่เขามีผลการเรียนที่ดีอยู่เสมอและนั่นก็เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผู้เป็นพ่อพอใจในตัวของลูกชาย

 

แบคฮยอนไม่แน่ใจว่าปาร์คแจฮยอนรู้หรือเปล่าว่าชานยอลค่อนข้างที่จะเสพติดบุหรี่มากเกินความจำเป็น เขาแอบเห็นว่าชานยอลสูบบุหรี่บ่อย เขาห้ามก็แล้ว บ่นก็แล้ว ว่าก็แล้ว แต่ชานยอลก็ยังไม่สะทกสะท้าน จนแบคฮยอนเริ่มจะอ่อนใจจนต้องปล่อยไปในที่สุด

 

มัวแต่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย มารู้ตัวอีกทีพยอนแบคฮยอนก็เดินออกมายืนรับลมเย็นๆที่ระเบียงในห้องของชานยอลเสียแล้ว และนี่ก็คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่แบคฮยอนชอบแอบเข้ามาในห้องของชานยอลตอนที่เจ้าตัวไม่อยู่ เขาชอบยืนเท้าระเบียงมองดูภาพของถนนหน้าบ้านที่ดูจะไม่มีอะไรเลย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เหมือนเป็นการที่ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองที่ดีอีกทางเลือกหนึ่ง แบคฮยอนกวาดสายตาไปรอบๆระเบียงของห้องชานยอล พื้นที่กว้างพอประมาณนี้ทำให้พี่ชายตัวเล็กของชานยอลคิดว่ามันช่างเหมาะแก่การหาไม้ประดับที่สามารถปลูกได้ในที่สูงและไม่ต้องใช้พื้นที่มากนัก เมื่อคิดได้ดังนั้นแบคฮยอนจึงยกยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินกลับห้องของตัวเอง

 

หวังว่าความคิดของเขาจะได้ผลนะ . . .

 

.

 

.

 

.

 

ชานยอลตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของวันเสาร์ เจ้าตัวเดินโซเซลงมาจากชั้นสองและเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อหาอะไรกินเป็นอาหารมื้อและกลางวันรวมกัน น้องชายตัวสูงรู้สึกสงสัยนิดหน่อยว่าทำไมวันนี้เขาถึงไม่พบกับพยอนแบคฮยอนตัวแสบที่ชอบแสดงตัวว่าเป็นพี่ชายของเขาทั้งๆที่เราเกิดห่างกันไม่กี่เดือนอยู่ในบ้าน แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ชานยอลจะต้องไปสนใจมากหนัก เมื่อคืนชานยอลออกไปแฮงค์เอ้าท์กับพวกจงอินจนดึกดื่น กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบตีสอง แน่นอนว่าไม่มีใครอยู่รอเขาในตอนกลับบ้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ชานยอลนึกน้อยใจหรืออะไร เพราะมันเป็นแบบนี้มานานจนเจ้าตัวเองเริ่มจะชินชากับมันเสียแล้ว

 

“กลับมาแล้ว ~” เสียงใสๆของพี่ชายตัวเล็กดังขึ้นที่ประตูหน้าบ้าน ชานยอลเงยหน้าจากจานข้าวของตัวเองขึ้นมามองไปที่แบคฮยอนเล็กน้อยก่อนที่จะก้มลงทานข้าวในจานของตัวเองต่อ

 

“เพิ่งตื่นหรอ ?” ชานยอลพยักหน้าตอบรับคำถามของพี่ชายแทนการตอบด้วยคำพูด

 

“ดีเลย งั้นฉันขอเข้าไปห้องนายหน่อยนะ !” ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้เอ่ยปากอนุญาต ร่างเล็กๆของแบคฮยอนก็วิ่งขึ้นไปบนบ้านชั้นสองทั้งๆที่มือสองข้างยังคงถือถุงพลาสติกสีทึบอยู่

 

“เห้ย ! ใครให้เข้า ! ฉันยังไม่ได้อนุญาต !” ชานยอลตะโกนลั่น ใจหนึ่งก็อยากจะวิ่งขึ้นไปดึงตัวแบคฮยอนออกจากห้อง แต่อีกใจก็ยังคงเสียดายข้าวที่อยู่ในจานหากจะทิ้งมันไปในตอนนี้ เขาเลยเลือกที่จะนั่งลงตักข้าวเข้าปากอย่างรวดเร็ว

 

.

 

.

 

“ทำอะไรน่ะ ?” ชานยอลก้มมองแบคฮยอนที่นั่งยองๆอยู่บริเวณระเบียงในห้องของเขา ถุงพลาสติกสีทึบนั่นภายในมีกระถางต้นไม้สีชมพูสดใสอยู่กระถางหนึ่ง ข้างๆกันก็มีกระถางสีน้ำตาลขนาดเดียวกันที่มีต้นกระบองเพชรอยู่ในนั้น

 

“ถ้านายจะเลี้ยงกระบองเพชร เอาไปเลี้ยงที่ห้องนายเลย เอามาไว้ตรงนี้ทำไม”

 

“โธ่ ฉันฝากไว้ที่ห้องนายไม่ได้หรือไง ระเบียงนี่ก็มีที่เหลือตั้งเยอะแยะ อีกอย่างนายไม่รู้หรอว่าเลี้ยงกระบองเพชรน่ะ ต้องวางในที่ที่แดดส่องถึง แล้วก็มีอากาศถ่ายเทสะดวกด้วยนะ” แบคฮยอนหยุดตักปุ๋ยใส่กระถางสีชมพูใบเล็กแล้วเงยหน้าขึ้นมาเถียงกับน้องชายตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างประตูระเบียง

 

“ฉันไม่ชอบให้ระเบียงมีของวางเกะกะ”

 

“ไม่เกะกะหรอกน่า นี่นายไม่คิดว่าเจ้าต้นกระบองเพชรนี่เหมือนนายบ้างหรอ ?” ผมก้าวถอยหลังทันทีที่แบคฮยอนใช้ครีมคีบเจ้าต้นกระบองเพชรที่มีหนามแหลมๆยื่นมาทางผม

 

“เหมือนตรงไหน”

 

“ฉันว่าเหมือนกันออก กระบองเพชรที่ดูเหมือนจะแข็งแรงแต่ก็ต้องการดูแลและเอาใจใส่ . . มันอาจจะต้องการการรดน้ำ พรวนดินที่น้อยกว่าต้นไม้ชนิดอื่น แต่ถึงอย่างนั้นถ้าเราไม่ดูแลอะไรมันเลย มันก็คงจะตายไปในที่สุด . . . จริงไหมล่ะ ?” แบคฮยอนพูดเสียงเจื้อยแจ้วพลางคีบเจ้าต้นกระบองเพชนต้นนั้นลงในกระถางสีชมพูที่มีปุ๋ยอยู่แล้วก่อนที่จะบรรจงหยิบก้อนกรวดหินขนาดเล็กที่มีสีน้ำตาลส้มค่อยๆวางเรียงลงข้างๆต้นกระบองเพชร

 

“ถ้าเรารดน้ำให้มันอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้งอีกไม่นานเจ้าต้นนี้จะต้องออกดอก . . แล้วชานยอลรู้อะไรไหม ดอกของต้นกระบองเพชรน่ะ น่ารักมากๆเลยนะ ดอกไม้แทบทุกชนิดก็เปรียบเสมือนความอ่อนโยนใช่ไหมล่ะ การที่เราดูแลเจ้าต้นกระบองเพชรที่มีหนามแหลมคมเป็นอย่างดีจนมันออกดอกน่ะ มันอาจจะหมายความว่า สิ่งที่ภายนอกดูอันตราย แท้ที่จริงแล้วถ้าหากได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ไม่นานผลที่จะตามมาก็คือความอ่อนโยนที่มันได้ถ่ายทอดออกมาจากภายในสู่ภาพนอกยังไงล่ะ” แบคฮยอนยังคงเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้ชานยอลได้คิดตามออกมาเรื่อยๆ มือเรียวสวยยกฝักบัวรดน้ำอันเล็กขึ้นมาก่อนที่จะค่อยๆรดน้ำให้เจ้าต้นกระบองเพชรที่อยู่ในกระถาง

 

“และเพราะเจ้าต้นกระบองเพชรที่มีลักษณะแบบนี้เนี่ยแหละ มันทำให้ฉันนึกถึงน้องชายตัวสูงของฉันเลย . . . ปาร์คชานยอลที่ภายนอกดูแข็งกระด้างและอันตราย แต่แท้ที่จริงแล้วในใจก็มีความอ่อนโยนอยู่เหมือนกัน ถ้ามีใครสักคนเข้าใจชานยอล ดูแลชานยอลเป็นอย่างดี ฉันเชื่อว่าสักวันน้องชายของฉันจะต้องกลายเป็นคนที่อ่อนโยนกว่านี้แน่นอน”

 

“แล้วอีกอย่าง . . . ฉันอยากให้เราช่วยกันดูแลเจ้ากระบองเพชรต้นนี้ พักนี้น้องชายตัวแสบของฉันออกไปเที่ยวกลับบ้านดึกมากๆเลย บางทีเจ้าต้นกระบองเพชต้นนี้อาจจะมีพลังวิเศษ คอยทำให้เจ้าของห้องห้องนี้นึกถึงมันว่า เห้ย ! พี่ชานยอล วันนี้พี่ต้องรีบกลับบ้านมารดน้ำให้ฉันนะ” ท้ายประโยคแบคฮยอนดัดเสียงตัวเองให้เล็กลงอย่างน่ารัก

 

.

 

.

 

.

 

ชานยอลวางพู่กันและจานสีลงบนโต๊ะเครื่องเขียน เขาละสายตาจากกระดานเพ้นท์รูปตรงหน้า มองออกไปนอกระเบียงก่อนที่จะนึกถึงคำพูดของแบคฮยอนเมื่อช่วงบ่ายอีกครั้ง

 

“ทำอย่างกับนายรู้จักฉันดีอย่างนั้นแหละ” คนตัวสูงบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะลุกจากเก้าอี้ เดินออกไปตากลมที่ระเบียงห้องนอนของตัวเอง เขาเหลือบมองเจ้าต้นกระบองเพชรต้นนั้นอีกครั้ง แล้วจึงเดินเข้าในห้องและเดินออกไปที่ระเบียงอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับจานสีและพู่กัน

 

ปลายพู่กันจุ่มลงในจานสีก่อนที่เจ้าของจะจรดปลายพู่กันลงบนกระถางต้นไม้ใบเล็กนั้น ลากมันจนเกิดเป็นลวดลายสวยงามตามที่คนตัวสูงออกแบบ เพิ่งไม่นานเจ้ากระถางของต้นกระบองเพชรที่เคยมีแต่สีชมพูก็มีลวดลายมากขึ้นและยังแถมด้วยชื่อเรียกของกระบองเพชรต้นนั้น

 

- ยอลลี่ –

 

ชานยอลวางเจ้ากระถางต้นไม้นั้นลงที่เดิมแล้วจึงเก็บเครื่องมือศิลปะของตัวเองให้เข้าที่ น้องชายตัวสูงเดินหายเข้าไปในห้องของตัวเองอีกครั้งเพื่อเดินเข้าไปล้างจานสีและพู่กันในห้องน้ำ ก่อนจะกลับออกมาที่ระเบียงพร้อมกับมวนบุหรี่ในมือ

 

ชานยอลดูดบุหรี่และพ่นควันออกมาอย่างเลื่อนลอย วันนี้เขาไม่ได้ออกไปไหนเพราะความขี้เกียจที่กัดกินตามร่างกายจึงทำได้เพียงนั่งวาดรูปเล่นในห้องของตัวเอง มีโทรศัพท์จากเซฮุนเพื่อนในกลุ่มโทรมาถามว่าวันนี้เขาจะออกไปเที่ยวด้วยกันไหม แต่ชานยอลก็บอกปฏิเสธไป

 

“สูบบุหรี่อีกแล้ว” น้ำเสียงที่ติดจะไม่พอใจเอ่ยขึ้นทำให้ชานยอลหันไปมองด้านหลังแล้วก็พบกับพี่ชายตัวเล็กที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องเขาโดนไม่ได้รับอนุญาตอีกครั้ง ชานยอลกำลังจะเอ่ยปากว่าคนเสียมารยาทแต่ก็ต้องเกือบถ้อยคำนั้นเอาไว้เมื่อแบคฮยอนพูดสวนขึ้นมาเสียก่อน

 

“วันนี้นายก็ดูไม่มีเรื่องเครียดอะไรนี่ ทำไมต้องสูบด้วยละ” เสียงอู้อี้หลุดออกมาจากปากบางๆของแบคฮยอน พี่ชายตัวเล็กใช้ปลายแขนเสื้อกันหนาวลายขวางสีเหลืองสลับน้ำตาลขึ้นมาปิดจมูกและปากของตัวเอง

 

“ไม่รู้สิ อาจจะเพราะ . . . หนาว” น้องชายตัวสูงเลือกคำตอบที่คนส่วนมากมักเข้าใจว่าบุหรี่สามารถสูบแก้หนาวได้ แต่ที่จริงแล้วคำถามของแบคฮยอนนั้นทำให้เขาคิดหาคำตอบที่แท้จริงของมันไม่เจอ จริงอย่างที่แบคฮยอนพูดว่าวันนี้เขาไม่ได้มีเรื่องให้เครียดอะไร แต่ก็ยังต้องพึ่งเจ้าบุหรี่มวนนี้ เขารู้ว่ามันจะส่งผลอันตรายต่อสุขภาพของตัวเองในอนาคต แต่ถึงอย่างนั้นทุกครั้งที่เขาว่างหรือได้ใช้เวลาอยู่กับความคิดของตัวเอง ชานยอลก็มักจะมีบุหรี่หนึ่งมวนอยู่ในมือเสมอ

 

“ถ้าอย่างนั้น . . . “ แบคฮยอนลดมือที่ปิดปากและจมูกของตัวเองลง ก่อนที่จะก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชานยอลมากขึ้นเรื่อยๆ จนน้องชายตัวสูงได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของคนตรงหน้า น้องชายตัวสูงลดมือที่คีบมวนบุหรี่เอาไว้และมองพี่ชายของตัวเองที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ

 

“ทำแบบนี้แล้วนายจะหายหนาวไหม . . . ” แบคยอนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของชานยอล เขย่งปลายเท้าทั้งสองข้างขึ้นก่อนที่จะยกมือทั้งสองขึ้นโอบกอดน้องชายตัวสูงเอาไว้ คางมนของพี่ชายตัวเล็กเกยอยู่บนไหล่ของน้องชายตัวสูง ชานยอลปล่อยม้วนบุหรี่ให้ร่วงลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก เขายืนอยู่เฉยๆให้คนตัวเล็กโอบกอดอยู่อย่างนั้น ความอบอุ่นแล่นเข้าสู่หัวใจของคนถูกกอดโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว แบคฮยอนใช้มือลูบผมของชานยอลช้าๆอย่างอ่อนโยน พร้อมกับเอื้อนเอ่ยประโยคที่ทำให้ปาร์คชานยอลต้องกลับไปนอนคิดทั้งคืน . . .

 

“ฉันจะกอดนายแบบนี้ถ้าเกิดว่านายหนาว . . . เลิกสูบบุหรี่ได้แล้ว มันไม่ดีต่อตัวของนายเอง ฉันเป็นห่วง เข้าใจไหมเจ้าเด็กดื้อ . . .”

 


 

 


ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์นะคะ
^ - ^

จริงๆแล้วเราไม่อยากกังวลเรื่องคอมเม้นท์ เพราะคิดว่าถ้าฟิคของเราสนุกจริง
คนอ่านก็คงจะเต็มใจเขียนคอมเม้นท์ให้ ไม่ว่าจะคอมเม้นท์สั้นหรือยาวก็ถือว่าเป็นกำลังใจให้เราเขียนฟิคเรื่องนี้ต่อไป

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ ^ - ^

@mmeawchy

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6831 Rain (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 19:24

    มันดีมาอะฮือออ

    #6,831
    0
  2. #6824 ppxbbh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 01:16
    ตัวก็แค่นั้นแต่น่ารักเท่าโลกเลยค้าบบบบ
    #6,824
    0
  3. #6811 pbcy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 19:05
    พิแบคน่ารักจังเลย มีหัวใจที่บริสุทธิ์และอ่อนโยนมากๆ แงงงง
    #6,811
    0
  4. #6810 mayyamcc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 23:51
    น่าร้ากกกกกกกก
    #6,810
    0
  5. #6789 Moma momint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:53
    ฮรืออออออน่าร้ากกมากกกกกกกตัวเหลวแล้ววละลายย
    #6,789
    0
  6. #6786 Opp Sasiwimon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:30
    เป็นเขินวุ้ย
    #6,786
    0
  7. #6783 Mrmixx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 09:14
    ใจเหลวเปงขี้ผึ้งงงงงกรีเสสสสสสสส
    #6,783
    0
  8. #6782 Sannye♡ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:44
    หนูเป็นกรื้ดแล้วค่าาาาา;______;
    #6,782
    0
  9. #6767 ลู่ เเบคหมิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:44
    ใจเหลวมากน้องงง
    #6,767
    0
  10. #6746 Me_onyourmind (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:01
    จะเป็นชานยอลลลล อยากเป็นชานยอลล ฮืออ อิจฉามาก ถ้าแบคมาพูดแบบนี้คือจะหนาวบ่อยๆค่ะ ไม่สูบแล้วบุหรี่ จะกอดพี่ ฮือ;-;
    #6,746
    0
  11. #6732 kiku_zz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 07:36
    จะเอาแบคค่ะ นี่พูดเลยยยย
    #6,732
    0
  12. #6714 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 01:33
    พี่แบคว้อยยยยยยยย วิธีนี้ใจเต้นเกินพี่น้องแล้ววว ฮือแแ
    #6,714
    0
  13. #6698 cuttt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 00:59
    งื้ออออ
    #6,698
    0
  14. #6671 11507416p (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 12:14
    น่ารักกกกกกกกกกกก
    #6,671
    0
  15. #6650 Sea121 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 18:22
    อยากมีพี่เเบบนี้~~
    #6,650
    0
  16. #6647 ohbyul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 07:55
    แบคน่ารักอ่ะ แงงงเข้าใจไหมเจ้าเด็กดื้อ
    #6,647
    0
  17. #6640 bpuppypie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 14:52
    ;—-; อบอุ่นมาก ละมุนมาก แงงงงงงงงงงงงง
    #6,640
    0
  18. #6638 NookNH94 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:06
    อบอุ่นจังงงงง แบคน่ารักมากก สรรหาวิธีเข้าใกล้ชานยอล
    #6,638
    0
  19. #6629 ppvs_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 17:53
    แบคน่ารักอ่า ชานยอลน่ารักมากๆเลย ชอบผชแบบนี้ ค่อยๆเปิดใจให้พี่เขานะลูก
    #6,629
    0
  20. #6622 มาร์เบล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 16:47
    ละมุนมากๆเลย อ่านตอนหน้าหนาวแล้วฟีลดีมาก
    #6,622
    0
  21. #6615 mildpnc_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 21:08
    ละลายสมชื่อ5555
    #6,615
    0
  22. #6593 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:11
    แบคฮยอนน่ารักอ่าา เจ้าเด็กดื้องื้อออละมุนละมอมมากกกก ชานยอลเริ่มชอบแบคแล้วใช่มะๆ
    #6,593
    0
  23. #6584 Pharynx_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 12:22
    เจ้าเด็กดื้อ!!!!!!
    #6,584
    0
  24. #6554 pim pimmi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 21:12
    งื้อออออออ มีความเขินแรงมากกกก
    #6,554
    0
  25. #6545 bjokbvxzz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 15:47
    เขินเลยยยย ชานยอลเด็กดื้อชอบสูบบุหรี่ดีนักเจอพี่แบคกอดเข้าให้555
    #6,545
    0