` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 3 : 。 m e l t ♡ - 0 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    1 เม.ย. 56

… m e l t 0 2

.

.

.

 

เวลาหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเร็วจนแบคฮยอนเกือบจะตั้งตัวไม่ทัน มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เห็นว่าปฏิทินที่ถูกวงเอาไว้ด้วยปากกาเมจิกสีน้ำตาลพร้อมกับลายมือของเขาที่เขียนเอาไว้ว่าเป็นวันเปิดเทอมบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกในระดับชั้นมัธยมปลายปีสามของเขา หลังจากที่แบคฮยอนและพยอนยูนาย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ ในช่วงแรกอาจจะมีบ้างที่สับสนเส้นทางในการเดินทางไปไหนมาไหนอยู่บ่อยครั้ง แต่ใช้เวลาเพียงไม่นานทั้งสองก็สามารถปรับตัวเข้ากับสถานที่ใหม่ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่สิ่งที่สร้างความกังวลให้แบคฮยอนในเช้าวันนี้ก็คงจะเป็นเส้นทางจากบ้านหลังใหม่ของเขากับโรงเรียนที่เขาเรียนอยู่ แบคฮยอนไม่ได้ย้ายโรงเรียนเพียงเพราะย้ายบ้านใหม่ ระยะทางจากบ้านหลังนี้ไม่ได้ไกลกับโรงเรียนของเขาเท่าไหร่นัก แต่ถึงอย่างนั้นแบคฮยอนก็ยังไม่เคยเดินทางจากบ้านไปโรงเรียนจนกระทั่งถึงวันนี้ ระหว่างอาหารมื้อเย็นของเมื่อวาน ปาร์คแจฮยอนเอ่ยบอกกับลูกชายของตนว่าให้ช่วยพาแบคฮยอนไปส่งที่โรงเรียนก่อนแล้วค่อยให้ชานยอลเดินทางต่อไปยังโรงเรียนของตัวเอง เพื่อให้แบคฮยอนได้คุ้นเคยกับเส้นทางการเดินทางเสียก่อน

 

ฉันรอข้างล่างนะเสียงเคาะประตูเรียกสองครั้งและน้ำเสียงเรียบเฉยที่ดังขึ้นปลุกให้แบคฮยอนหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง

 

อื้ม เดี๋ยวฉันจะรีบลงไปคนตัวเล็กตอบกลับไปแค่นั้นก่อนที่จะรีบจัดการภารกิจส่วนตัวให้เสร็จเรียบร้อย เขาไม่อยากให้ชานยอลต้องรอนานเพราะนั่นอาจจะทำให้น้องชายตัวสูงของเขารู้สึกไม่พอใจ

 

ถ้าหากจะให้พูดถึงชานยอล . . . . ในเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ความสัมพันธ์ของเขาและชานยอลก็ไม่ได้เลวร้ายเสียเท่าไหร่นัก แต่ถึงอย่างนั้นระดับความสนิทของเขาและชานยอลก็ไม่ได้จัดอยู่ในเกณฑ์ดีเท่าที่ควร ชานยอลค่อนข้างจะเก็บตัว และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้แบคฮยอนไม่สามารถเข้าไปวุ่นวายกับโลกส่วนตัวที่ชานยอลสร้างขึ้นมาได้มากเท่าไหร่ พี่ชายตัวเล็กพยายามที่จะพูดคุยและสร้างความสนิทชิดเชื้อกับน้องชายตัวสูง แต่ดูเหมือนในช่วงระยะเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์นั้นจะไม่ได้ส่งผลมากเท่าที่แบคฮยอนคาดหวังเอาไว้

 

 

ชานยอลเป็นคนที่เข้าถึงยาก นั่นคือความคิดของพี่ชายตัวเล็ก

 

.

.

 

ผมไปก่อนนะครับแบคฮยอนเอ่ยลาพ่อและแม่ของตนก่อนที่จะเดินเข้าไปหาชานยอลที่หยุดยืนรออยู่หน้าประตูบ้านเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองเดินไปตามถนนที่มีแสดงแดดยามเช้ารายล้อมอยู่รอบบริเวณ แบคฮยอนเห็นว่าวันนี้เป็นวันที่อากาศดีอีกวันหนึ่ง ท้องฟ้าแจ่มใส มีสายลมอ่อนๆพัดผ่านตัวเขาตลอดทางเดิน แต่บรรยากาศรอบๆเหล่านี้ดูจะไม่เข้ากับสีหน้าเรียบเฉยของน้องชายตัวสูงเลยสักนิด

 

โรงเรียนของนาย อยู่ไกลจากโรงเรียนของฉันมากหรือเปล่า ?” คนเป็นพี่ตัดสินใจเอ่ยถามทำลายบรรยากาศเงียบเฉียบระหว่างเขาและชานยอล

 

ไม่ไกลมากแบคฮยอนกำสายกระเป๋าเป้ของตัวเองเดินตามชานยอลที่ก้าวเท้าขึ้นรถบัสประจำทางที่เขาจำได้ว่าหมายเลขของรถบัสคันนี้วิ่งผ่านป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียนของเขา

 

โชคดีที่รถเมล์คันนี้โล่งและไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่นัก นั่นทำให้เขาและชานยอลได้นั่งเบาะแทนการยืนโหนรถเมล์ในยามเช้าก่อนถึงโรงเรียน ทันทีที่ชานยอลได้เบาะนั่งแบคฮยอนเองก็เดินลงไปนั่งอยู่ข้างน้องชายของตัวเอง หลังจากนั้นคนตัวสูงจึงหยิบหูฟังสีขาวสะอาดขึ้นมาเสียบกับโทรศัพท์เครื่องบางในมือ และใส่หูฟังทั้งสองข้างเข้ากับหูของตัวเอง แบคฮยอนเหลือบเห็นว่าชานยอลใช้นิ้วโป้งจิ้มไปที่ไอคอนรูปตัวโน้ตในโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนที่จะกดเพิ่มระดับเสียงและจมเข้าสู่โลกของตัวเองอีกครั้ง

 

ในตอนแรกแบคฮยอนเองไม่กล้าที่จะทำลายโลกส่วนตัวของชานยอลที่กำลังจมอยู่ในภวังค์ของเสียงเพลง แต่เมื่อรู้ว่าตัวเองลืมหยิบเอาหูฟังมาด้วยจึงทำให้แบคฮยอนมุ่ยหน้าด้วยความเบื่อหน่าย เขาไม่ชอบนั่งอยู่เฉยๆท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมอยู่ทั่วทั้งบริเวณแบบนี้ . . . เมื่อคิดได้ดังนั้นแบคฮยอนจึงเอื้อมมือไปถึงหูฟังข้างหนึ่งของชานยอลออก คนตัวสูงหันกลับมามองหน้าแบคฮยอนด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจนัก แต่แบคฮยอนก็ยังทำใจดีสู้เสือ เขาส่งยิ้มหวานให้น้องชายนอกสายเลือดของตัวเองก่อนที่จะอ้าปากเอ่ยบทสนทนาขึ้น

 

ฉันลืมเอาหูฟังมาอะ คุยเป็นเพื่อนหน่อยสิคนตัวเล็กรับพูดขึ้นก่อนที่จะจับมือของชานยอลเอาไว้ข้างหนึ่งเพื่อไม่ให้เจ้าตัวหยิบหูฟังสีขาวที่ห้อยอยู่ขึ้นมาใส่อีกครั้ง

 

จะคุยอะไรล่ะ ?”

 

ฉันได้ยินมาว่าโรงเรียนของนายมีชื่อเสียงด้านศิลปะ ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องวาดรูปเก่งน่ะสิ ?”

 

ก็คงงั้น

 

จริงหรอ วันหลังนายเอารูปวาดของนายมาให้ฉันดูบ้างสิ ฉันอยากเห็น

 

ไม่ต้องดูหรอกน่า

 

ทำไมเล่า ! ผลงานของน้องชายฉันทั้งที ฉันก็ต้องอยากดูสิแบคฮยอนหันไปหาชานยอลพร้อมกับยกยิ้มภูมิใจกับความสามารถของชานยอล (ที่เขายังไม่แน่ใจว่าชานยอลน่ะเก่งจริงหรือเปล่า)

 

นายนี่ดูเหมือนจะตื่นเต้นกับการมีน้องชายอย่างฉันมากเลยนะ

 

ก็ใช่น่ะสิ แล้วนายล่ะ ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ ได้พี่ชายเพิ่มมาทั้งคน

 

ไม่อะ ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

 

ได้ไงเล่า ! . . . .แบคฮยอนตีแขนของน้องชายตัวเองเบาๆกับคำตอบที่ดูเฉยชานั้น

 

ป้ายหน้าเป็นโรงเรียนของนายแล้ว นายเดินลงรถเมล์แล้วข้ามถนนไปก็ถึงโรงเรียนของนายแล้วล่ะชานยอลรีบพูดแทรกขึ้นมาทันทีที่เห็นว่าพี่ชายตัวเล็กของเขาทำทางจะพูดอะไรออกมาอีก แบคฮยอนยู่หน้าด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยที่บทสนทนาของเขากับชานยอลจบลงเร็วเกินไป เขายังไม่ได้ทันจะได้พูดคุยเรื่องครอบครัวใหม่กับชานยอลเลยด้วยซ้ำ ทำไมรถบัสคันนี้ถึงได้เคลื่อนมาถึงโรงเรียนของเขาเร็วแบบนี้กันนะ !

 

รถบัสคันนี้ไปถึงโรงเรียนนายหรือเปล่า ?”

 

ถามทำไม ?”

 

ตอบมาเถอะน่าแบคฮยอนเซ้าซี้

 

ก็ถึง . . . นายลงไปได้แล้ว เดี๋ยวก็เลยป้ายรถเมล์หรอกแบคฮยอนยอมลุกออกจากที่นั่งแต่โดยดีเมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพอใจ

 

เดี๋ยวตอนเย็นฉันจะไปรอนายที่โรงเรียนนะ เราจะได้กลับบ้านพร้อมกันก่อนที่พี่ชายตัวเล็กจะเดินออกไป แบคฮยอนก็ไม่ลืมที่จะหันมาส่งยิ้มพร้อมกับเอ่ยปะโยคนั้นออกมาให้ชานยอลได้รับรู้

 

ไม่ต้อง นายกลับบ้านไปเลยชานยอลปฏิเสธเสียงแข็ง

 

ไม่เอาหรอก ฉันยังไม่คุ้นทางเลย ถ้าเกิดหลงขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ กลับบ้านกับนายนั่นแหละดีแล้ว ! ฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกัน !แบคฮยอนรีบวิ่งลงรถทันทีที่รถบัสจอดสนิทโดยไม่รอให้ชานยอลได้โต้แย้งอะไรขึ้นมาอีก

 

 

บางที . . . ระยะห่างระหว่างเขากับชานยอลอาจจะค่อยๆลดลงแล้วก็ได้นะ

 

.

 

.

 

.

 

แบคฮยอนยืนใช้เท้าเขี่ยพื้นเล่นสลับกับชะเง้อคอมองหาน้องชายตัวสูงในรั้วของโรงเรียนสหชื่อดังที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปะ ก่อนหน้านี้เขาถามคยองซูว่ารถบัสสายไหนบ้างที่ผ่านหน้าโรงเรียนของชานยอล และเมื่อคยองซูให้คำตอบมา แบคฮยอนจึงไม่รอช้าที่จะก้าวขึ้นรถบัสคันนั้นเพื่อเดินทางมาหาน้องชายตัวสูงของเขาทันทีที่เลิกเรียน แบคฮยอนส่งข้อความไปหาชานยอลว่าเขากำลังจะออกจากโรงเรียนและจะไปรอชานยอลอย่างที่ได้บอกไว้เมื่อเช้า แต่เมื่อลองกวาดสายตาหาชานยอลในกลุ่มนักเรียนที่ทยอยเดินออกมาจากรั้วโรงเรียนแล้ว แบคฮยอนกลับไม่พบกับน้องชายตัวสูงของตัวเองแม้แต่เงา คนตัวเล็กจึงตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา นิ้วเรียวสวยสไลด์เพื่อปลดล็อคหน้าจอและจิ้มลงบนแอฟพิเคชั่นแชทยอดนิยม จรดปลายนิ้วโป้งลงบนแป้นตัวอกษรแล้วกดส่งข้อความถึงหมายเลขโทรศัพท์ที่เจ้าของเครื่องเมมเอาไว้ว่า น้องชายตัวสูง-

 

 

ชานยอลอา ฉันอยู่หน้าโรงเรียนนายแล้วนะ นายอยู่ไหน_

 

 

แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมามองหาชานยอลอีกครั้งหนึ่งเมื่อพิมพ์ข้อความในโทรศัพท์และกดส่งเรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านี้ชานยอลอ่านข้อความของเขาแล้วแต่กลับไม่ได้พิมพ์อะไรตอบกลับมา แบคฮยอนจึงไม่แน่ใจว่าในตอนนี้ชานยอลนั้นแท้จริงแล้วอยู่ที่ไหน? แต่ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะได้เก็บโทรศัพท์ของตัวเองใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม คนตัวเล็กก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงของแหลมที่เขาไม่แน่ใจว่ามันคือมีดพกหรือคัตเตอร์จี้อยู่บริเวณหลังของเขา แบคฮยอนตัวสั่นและไม่กล้าหันกลับไปมอง

 

ว่าไงตัวเล็ก . . . เครื่องแบบไม่ใช่เด็กที่นี่นิ มาทำอะไรแถวนี้จ๊ะ ?” น้ำเสียงที่แบคฮยอนไม่คุ้นเคยดังขึ้น เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป พยายามที่จะเดินให้ออกห่างจากคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังแต่เพียงแค่เข้าขยับตัวเพียงเล็กน้อย ของแหลมที่จี้อยู่ที่เอวของเขาก็แทงลึกเข้ามาอีกจนแบคฮยอนรู้สึกเจ็บ

 

ถ้าไม่อยากเจ็บตัว เราเดินไปคุยตรงนู้นกันดีกว่าแบคฮยอนจำใจต้องเดินนำผู้ชายที่เขาไม่เห็นหน้าไปตามทางที่ชายคนนั้นบอก ซอยเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนของชานยอลเท่าไหร่นัก 

 

โห หน้าตาลูกคุณหนูซะด้วย ผิวพรรณก็ดี แบบนี้ต้องมีเงินเยอะแน่เลย เอามาแบ่งกันใช้บ้างสิแบคฮยอนถูกจับให้หันกลับมามองผู้ชายหน้าตาน่ากลัวคนหนึ่งที่ถือมีดพกอยู่บริเวณเอวของเขา มือไม้ของเขาสั่นไปหมด แบคฮยอนไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน มือข้างข้างขวากำโทรศัพท์ที่อยู่ในมือแน่น แบคฮยอนไม่อยากเจ็บตัว แต่เขาก็ไม่อยากให้ของมีค่ากับเดนสังคมพวกนี้เหมือนกัน

 

เห้ย ชางบอมจะทำก็รีบทำดิวะ วันนี้พวกจงอินมันมีเรื่องกับเด็กนอกโรงเรียนแถวนี้ เดี๋ยวก็โดนลูกหลงหรอกมึงผู้ชายอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆคนที่ถือมีดพกจ่อที่หน้าท้องของแบคฮยอนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนของตัวเองยังไม่คิดจะลงไม้ลงมือทำร้ายร่างกายอะไรกับเหยื่อของเขาในวันนี้

 

จริงหรอวะ งั้นรีบส่งของมีค่ามาเลยไอ้ตัวเล็ก ฉันไม่อยากทำร้ายร่างกายเพราะกลัวผิวของแกจะเสีย ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ส่งเงินกับโทรศัพท์นั่นมาซะดีๆแบคฮยอนส่ายหน้าพรืดทันทีที่ได้ยินประโยคจากชายตรงหน้า ถึงแม้ว่าตัวจะสั่นแต่แบคฮยอนก็ยังไม่ยอมส่งของมีค่าใดๆให้คนที่กำลังข่มขู่เขาอยู่

 

อย่ามาเรื่องมากหน่า . . . . !!!เสียงข้าวของล้มระเนระนาดดังมาจากตรอกเล็กๆที่อยู่ในซอยที่เขายืนอยู่ ทั้งแบคฮยอนและเด็กหนุ่มอีกสองคนหันไปตามเสียงนั้นก่อนที่จะพบกับเด็กนักเรียนที่ใส่เครื่องแบบโรงเรียนของชานยอลประมาณสาม-สี่คนเดินออกมาจากตรอกนั้นด้วยสภาพเสื้อผ้าหลุดรุ่ยไม่เรียบร้อย แต่แล้วแบคฮยอนก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเขาเห็นใบหน้าด้านข้างของเด็กหนุ่มตัวสูงคนหนึ่งที่เพิ่งเดินออกมาจากตรอกนั้นอย่างชัดเจน

 

ชานยอล !!!!!คนตัวเล็กไม่รีรอที่จะตะโกนเรียกชื่อของน้องชายตัวสูงทันที เด็กหนุ่มสองคนที่รีบไถเงินจากแบคฮยอนมองหน้ากันด้วยความตกใจก่อนที่จะลดมือที่ถือมีดลงเมื่อชานยอลหันกลับมาตามเสียงเรียกชื่อของตัวเอง

 

ไอ้เหี้ย ! นี่มึงรู้จักชานยอลหรอวะ !ชายตรงหน้าของแบคฮยอนหันมาถามคนตัวเล็ก แบคฮยอนรีบพยักหน้าขึ้นลงอย่างแรง

 

ชานยอล !! ไอ้พวกนี้มันจะไถเงินฉัน ช่วยแบคฮยอนด้วย !!!!เมื่อแบคฮยอนจับทางได้ว่าโจรนักเรียนกระจอกที่กำลังจะปล้นเขามีท่าทีกลัวชานยอล พี่ชายตัวเล็กจึงไม่รอช้าที่จะตะโกนขอความช่วยเหลือจากน้องชายของเขาอีกครั้ง

 

ชิบหายแล้วแม่ง !!ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้ทำอะไร เด็กหนุ่มสองคนนั้นก็วิ่งหายไปอีกทางปล่อยให้แบคฮยอนยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เขาเห็นว่าชานยอลหันกลับไปพูดอะไรบางอย่างกับเพื่อนของเขาก่อนที่ผู้ชายสองสามคนนั้นจะเดินออกจากซอยนี้ไปอีกทางหนึ่งและชานยอลก็เดินเข้ามาหาพี่ชายตัวเล็กที่ยืนรออยู่

 

มาทำอะไรแถวนี้ ?”

 

ก็โดนปล้นไงเล่า ไม่เห็นหรือไง !

 

แล้วก็ยืนเฉยๆให้พวกมันปล้นเนี่ยนะ ?”

 

เปล่าสักหน่อย ก็เรียกนายมาช่วยแล้วไงแบคฮยอนยิ้มเพล่ให้ชานยอลที่ขมวดคิ้วยุ่ง ก่อนที่จะยกมือขึ้นสอดเข้าไปในแขนของชานยอลแล้วกอดเอาไว้แน่น หัวกลมๆของแบคฮยอนถูไถไปกับท่อนแขนของชานยอลอย่างออดอ้อน

 

ชานยอลของพี่แบคฮยอนนี่เจ๋งจังเลย ~ แค่เรียกชื่อไอ้โจรพวกนั้นก็วิ่งหนีไปแล้ว ~”

ตลกและชานยอลสะบัดแขนที่ถูกแบคฮยอนดึงไปกอดออก ก่อนที่จะออกตัวเดินนำพี่ชายตัวเล็กออกไป

 

นี่ ! รอด้วยสิว่าแล้วพี่ชายตัวเล็กก็วิ่งตามแผ่นหลังของน้องชายตัวสูงออกไป

 

ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมา ยังจะดื้อมาอยู่ได้ชานยอลบ่นออกมาก่อนที่จะเสยผมของตัวเองขึ้น ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนที่จะหยิกบุหรี่ม้วนหนึ่งขึ้นมาคาบไว้ในปาก

 

หยุดเลย !แบคฮยอนจับมืออีกข้างของชานยอลที่ล้วงเข้าไปหยิบไฟแช็คขึ้นมาเอาไว้ ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างดึงบุหรี่ที่ชานยอลคาบเอาไว้หลวมๆโยนทิ้งไป

 

ใส่ชุดนักเรียนอยู่ ห้ามสูบบุหรี่เด็ดขาด !พี่ชายตัวเล็กยื่นคำขาด ก่อนที่จะเบิกตากว้างแล้วเอื้อมมือไปแตะแผลบริเวณหางคิ้วของน้องชาย

 

นายมีแผลที่คิ้วด้วยแบคฮยอนควักผ้าเช็ดหน้าสีขาวออกมาจากกระเป๋าเสื้อนักเรียน ก่อนที่จะซับเลือดที่ซึมออกมาจากบาดแผลนั้นเบาๆ

 

ก่อนกลับบ้านเราแวะซื้อของทำแผลก่อนก็แล้วกัน ฉันจะทำแผลให้นายเองน้องชานยอล !

 

นายนี่มันวุ่นวายจริงๆเลยให้ตายเถอะแบคฮยอน !!







เพราะว่าปิดเทอมเลยมีเวลาแต่งออกมาเรื่อยๆ
ใครเวิ่นในทวิตอย่าลืมแท็ก #ficmelt นะคะ <3
ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และการติดตามนะคะ ^ - ^

 



 

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6828 pimpitchant (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 13:49
    เอ็นดูอะ
    #6,828
    0
  2. #6823 ppxbbh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:57
    ฮืออออ พี่แบคฮยอนนน 555555555 แทนตัวเองว่าพี่ด้วยโอ้ยยย มันเขี้ยวเด่กกก
    #6,823
    0
  3. #6766 ลู่ เเบคหมิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:36
    น่ารักน่าเอ็นดู
    #6,766
    0
  4. #6759 bbhwrp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 09:17
    หึ้ยยนยยนย น่ารักจังเลยพี่แบคฮยอนนนน
    #6,759
    0
  5. #6745 Me_onyourmind (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 12:26
    พี่ขี้อ้อนมากกก น่ารักมากๆเลยค่ะ แงงง
    #6,745
    0
  6. #6713 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 01:20
    พี่แบคฮยอนนนอ้อนน้องน่ารักกกกกกก 555555555555555
    #6,713
    0
  7. #6697 cuttt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 00:42
    น่ารักคักๆ
    #6,697
    0
  8. #6670 11507416p (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 11:59
    วิ่งตามน้องชายดุ๊กดิ๊กๆ น่ารักแน่เลยยย
    #6,670
    0
  9. #6637 NookNH94 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 22:53
    น่ารักอ่ะ ตอนแรกก็นึกว่าชานยอลจะเย็นชาไม่พูดอะไรกับแบคเลย
    #6,637
    0
  10. #6592 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 17:47
    แบคเป็นคนจู้จี้ที่น่ารักมากอะ ชานยอลต้องมีหวันไหวบ้างหละวะ
    #6,592
    0
  11. #6553 pim pimmi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 21:04
    แบคน่ารักอ่ะ ดูจุกจิกจู้จี้ดี? 55555
    #6,553
    0
  12. #6527 teete2535 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 03:35
    โอ๊ยยยยยชอบบ
    #6,527
    0
  13. #6519 Mii :) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 10:10
    เขินง่ะ555><
    #6,519
    0
  14. #6495 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 12:32
    แบคน่ารักขนาดนี้ ชานยอลจะไม่ยอมใจสั่นให้กันบ้างเหรอค้าาา
    #6,495
    0
  15. #6480 Natchan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 23:39
    เอาใจช่วยแบคฮยอนนะ น้องชายนายเย็นชามาก สักวันจะต้องปรับตัวได้
    #6,480
    0
  16. #6450 little daffodil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 08:41
    พี่แบคฮยอนน่ารักกับน้องมาก เมื่อไหร่น้องจะพูดดีกับพี่บ้างล่ะ
    #6,450
    0
  17. #6419 pakjeejan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 10:28
    น่ารักไปอีกก
    #6,419
    0
  18. #6391 D.Minlor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 09:48
    ว้ายย น้องชานยอลล ><
    #6,391
    0
  19. #6361 มนุษย์ไอศกรีม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 22:32
    ชานยอลไอ้คนซึน
    #6,361
    0
  20. #6356 Deam hihg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 15:42
    ซึนว่ะ
    #6,356
    0
  21. #6330 Phpalus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 20:03
    อิจจๆ พี่แบคน้องชาน โยดาแกเฉยชาเหลือเกินนะ55555555
    #6,330
    0
  22. #6320 Medicine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 23:10
    ทำไมชอบคิดว่าแบคคือโด้วะ 55555555
    #6,320
    0
  23. #6296 'Wife Tuan'? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 02:48
    ช้อบชอบอะแกร~
    #6,296
    0
  24. #6232 วงศิยา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 19:44
    น่ารักอ่า นี่พิมพ์เลย 55555 เหยด ชยอลวินมาก
    #6,232
    0
  25. #6171 p r a e w a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 07:38
    หยอย โหดไปป้ะ?
    #6,171
    0