` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 19 : 。 m e l t ♡ - 1 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    20 ม.ค. 57

 

m e l t 1 8

.

.

.


 

ชานยอลนั่งขีดเขียนลายเส้นลงบนกระดาษตรงหน้าอย่างไม่ตั้งใจมากนัก เสียงของอาจารย์ที่กำลังพูดพร่ำไปเรื่อยที่อยู่หน้าชั้นเรียนไม่ได้เข้าหูของเขาเท่าไหร่ ชานยอลวางดินสอลงบนโต๊ะก่อนที่จะล้วงโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง นิ้วเรียวสไลด์ปลดล็อคหน้าจอ แต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้พิมพ์ข้อความอะไรลงไป จงอินที่วันนี้ย้ายมานั่งข้างกันจึงสะกิดให้ชานยอลเก็บโทรศัพท์ลงใต้โต๊ะเพราะในตอนนี้อาจารย์ที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องกำลังหันมามองทางเขาก่อนที่จะเอ่ยปากจะสั่งงาน

 

“นี่ก็ใกล้จะปิดเทอมแล้ว พวกเธอคงเตรียมตัวสำหรับการสอบเข้ามหาลัยกันแล้วใช่ไหม ?” ชานยอลไม่ได้ตอบคำถามของอาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าห้องเรียน เขาวางโทรศัพท์ของตัวเองไว้ใต้เก๊ะแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมาทำทีเหมือนว่าตั้งใจฟังกับสิ่งที่อาจารย์กำลังพูด

 

“เอาล่ะ วันนี้ครูจะมอบหมายงานชิ้นสุดท้ายให้พวกเธอ ถือซะว่านี่คืองานชิ้นโบว์แดงที่จะเป็นตัวตัดสินเกรดจบในวิชานี้ของพวกเธอทุกคน” เสียงอื้ออึงดังขึ้นทันทีที่สิ้นเสียงของอาจารย์ นักเรียนในห้องทุกคนต่างรู้สึกกังวลกับหัวข้องานชิ้นสุดท้ายที่พวกเขาจะต้องทำส่ง และชานยอลเองก็รู้สึกเป็นกังวลอยู่เช่นเดียวกัน

 

“หัวข้อของงานนี้คืออะไรหรอครับ ?” จุนมยอนที่เป็นหัวหน้าห้องยกมือขึ้นก่อนที่จะเอ่ยถาม

 

“ไม่มีจ๊ะ . . . งานชิ้นสุดท้ายนี้ครูไม่มีหัวข้อให้พวกเธอ ครูถือว่างานศิลปะที่มีคุณค่าจะไม่ได้เกิดจากการตีกรอบความคิด เพราะฉะนั้น งานชิ้นโบว์แดงนี้ ครูอยากให้นักเรียนทุกคนคิดกันเอาเองว่าจะนำผลงานแบบไหนมาส่งครู ใช้ความคิดของตัวเองได้อย่างเต็มที่ ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด แต่สิ่งที่ครูจะบังคับมีแค่เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น นั่นคือเขียนคำบรรยายแรงบันดาลใจเกี่ยวกับงานที่พวกเธอเป็นคนสร้างขึ้นมาแนบมาพร้อมกับผลงานด้วยนะจ๊ะ”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าพวกหนูจะทำงานอะไรมาส่งก็ได้ใช่ไหมคะอาจารย์ จะเป็นงานวาด งานปั้น หรืออะไรก็ได้เลยหรอคะ ?” เสียงนักเรียนหญิงคนหนึ่งในห้องเอ่ยขึ้น

 

“ใช่จ๊ะ งานนี้อิสระในความคิดครูขอให้พวกเธอทุกคนตั้งใจทำงานชิ้นนี้ให้ดี เพราะมันจะเป็นงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตมอปลายของพวกเธอ แล้วครูก็ขอให้พวกเธอโชคดีในการสอบเข้ามหาลัยด้วยนะจ๊ะ”

 

ชานยอลหมุนดินสอในมืออย่างใช้ความคิด งานชิ้นโบว์แดงนี้เขาอยากทำมันออกมาให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพียงเพราะคะแนนดีๆที่เขาอยากได้ แต่ชานยอลเองก็อยากจะเก็บผลงานชิ้นนี้เอาไว้เป็นที่ระลึกว่าครั้งหนึ่งในชีวิตมอปลายของเขา ปาร์คชานยอลคนนี้ได้รังสรรค์ผลงานที่มีคุณค่าทางศิลปะและคุณค่าทางจิตใจขึ้นมา

 

“กูว่างานนี้แม่งยากว่ะ เล่นไม่กำหนดหัวข้ออะไรมาให้เลย แล้วกูจะวาดอะไรดีวะเนี่ย” เซฮุนหันเก้าอี้กลับมาบ่นใส่ชานยอลและจงอินที่กำลังนั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

 

“นั่นดิ กูยังคิดไม่ออกเลยว่าจะวาดอะไรดี แต่ก็อยากทำออกมาให้ดีที่สุดอะ”

 

“ใครๆ ก็อยากทำออกมาให้ดีที่สุดทั้งนั้นแหละ แล้วมึงอะชานยอล คิดได้ยังว่าจะวาดอะไร ?”

 

“ยังอะ แต่กูกำลังคิดอยู่”

 

“บางทีกูอาจจะวาดสิ่งที่เกี่ยวกับเพื่อนว่ะ” จงอินเอ่ยขึ้น แล้วจึงอธิบายต่อ “ในชีวิตช่วงมอปลายใครๆ ก็บอกกันว่าวัยนี้จะเป็นวัยที่มีความสุขร่วมกับเพื่อนมากที่สุด กูว่าถ้ากูวาดรูปที่เกี่ยวกับมิตรภาพของความเป็นเพื่อนน่าจะเข้าท่าที่สุด ถ้าในอีกสิบปีข้างหน้ากูโตขึ้นแล้วได้กลับมาเห็นรูปนี้ กูก็คงนึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับเพื่อนในตอนนี้” ชานยอลพยักหน้าเห็นด้วยกับคำบอกเล่าของจงอิน

 

“ลึกซึ้งมากอะ แล้วมึงอะชานยอล คิดออกยังว่าจะวาดอะไร ?” เซฮุนยกนิ้วโป้งให้เพื่อนผิวสีแทนแล้วจึงหันกลับมาถามเพื่อนตัวสูงอีกคนที่นั่งอยู่ด้วยกัน

 

“กูว่าจะวาดสิ่งที่มีค่า”

 

“ของมีค่า ? ยังไงวะ” จงอินขมวดคิ้วสงสัยกับคำตอบของชานยอล

 

“สิ่งที่มีค่าของกู ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสิบหรือยี่สิบปี จะตอนนี้หรือในอนาคตสิ่งนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่มีค่าเสมอสำหรับกู”

 

“โห ลึกซึ้งกว่าของจงอินอีกอะ แล้วมึงจะวาดอะไรวะ ? ทองหรอ ? หรือ เพชร ?” เซฮุนถามต่อด้วยความสงสัย

 

“กูจะวาดแบคฮยอน” สิ้นเสียงของชานยอล เพื่อนตัวแสบทั้งสองคนจึงเผยยิ้มออกมา พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าในตอนนี้ความสัมพันธ์ของชานยอลและพี่ชายตัวเล็กหน้าตาน่ารักคนนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่พี่น้องกัน มันมีสายใยความผูกพันที่ลึกซึ้งกว่านั้นเชื่อมคนทั้งสองคนเอาไว้ด้วยกัน จงอินและเซฮุน สังเกตได้ว่าก่อนหน้านี้ชานยอลที่เคยมีนิสัยแข็งกระด้างและไม่ค่อยใส่ใจในรายละเอียดเท่าไหร่นักได้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น และสิ่งที่พวกเขาทั้งคู่คาดเอาไว้ก็ไม่เคยผิดพลาด ที่ชานยอลเปลี่ยนไปก็เพราะแบคฮยอน ทั้งจงอินและเซฮุนไม่มีใครรู้ซึ้งถึงรายละเอียดว่าเหตุใดทำไมแบคฮยอนจึงทำให้ชานยอลค่อยๆ เปลี่ยนตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นในตอนนี้เพื่อนสนิทอย่างพวกเขาทั้งสองคนก็รู้และเข้าใจดีว่าพยอนแบคฮยอนคนนั้นคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของปาร์คชานยอลเพื่อนของเขาอย่างแท้จริง . . .

 

 

ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ชานยอลออกมาเลือกซื้ออุปกรณ์สำหรับวาดรูปของแบคฮยอนที่ร้านขายเครื่องเขียนแห่งหนึ่งโดยมีแบคฮยอนออกมาเลือกซื้อด้วยกัน น้องชายตัวสูงเดินเลือกกระดานวาดรูปอันใหม่ กระดาษวาดรูปคุณภาพดี และสีที่ใช้สำหรับเพ้นท์ตามร่างกายอยู่พักหนึ่ง แบคฮยอนที่ได้แต่เดินตามน้องชายตัวสูงของตัวเองตั้งใจฟังวิธีการเลือกซื้ออุปกรณ์ศิลปะพวกนี้จากชานยอลอย่างตั้งใจ ถึงแม้แบคฮยอนเองจะไม่ค่อยเข้าใจว่าเขาจะรู้ไปเพื่ออะไรก็ตาม

 

“ชานยอลอา อยากกินต๊อกโบกีอะ” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นสบสายตากับน้องชายตัวสูงที่กำลังต่อแถวเข้าคิวเพื่อจ่ายค่าอุปกรณ์สำหรับวาดรูป

 

“อื้อ ออกไปแล้วค่อยหาซื้อแล้วกัน” แบคฮยอนพยักหน้าเร็วๆพร้อมกับส่งยิ้มออกมา แบคฮยอนหันไปมองซ้ายขวาสำรวจร้านค้าแห่งนี้อย่างสนใจ แก้มใสของพี่ชายตัวเล็กพองออกพร้อมกับริมฝีปากบางที่เบะออกอย่างน่ารักน่าชัง ชานยอลหันมามองพี่ชายตัวเล็กของเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนที่จะคว้าคอของพี่ชายตัวเล็กเข้ามาใกล้ตัวเอง แล้วจึงก้มหน้าลงสูดดมความหอมจากแก้มใสนั่นแรงๆหนึ่งที

 

“เห้ย ! อย่าเล่นงี้ดิ” แบคฮยอนที่ได้สติตีที่แขนของน้องชายตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะยกมือขึ้นมาบิดจมูกของชานยอลคืนด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

“โอ้ยๆ ยอมแล้วๆ ถึงคิวแล้วปล่อยเถอะ” แบคฮยอนยอมปล่อยมือจากจมูกของชานยอลแต่โดยทีเมื่อถึงคิวที่น้องชายของเขาจะต้องคิดเงิน หลังจากนั้นไม่นานทั้งแบคฮยอนและชานยอลก็เดินออกมาจากร้านขายเครื่องเขียนและแวะซื้อต๊อกโบกีใส่ถ้วยกระดาษใบเล็กและเดินทางเท้าเพื่อกลับบ้านด้วยกัน

 

แบคฮยอนจิ้มชิ้นแป้งขึ้นเป่าก่อนที่จะป้อนให้ชานยอลที่ถืออุปกรณ์วาดเขียนอยู่เต็มสองมือ พี่น้องต่างส่วนสูงเดินเคียงคู่กันไปบนถนนที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเท่าไหร่ ท้องฟ้าสีหม่นและลมเย็นสบายที่พัดผ่านร่างกายเป็นบรรยากาศที่แบคฮยอนชอบ คนตัวเล็กจึงดูมีความสุขกับการได้เดินกลับบ้านพร้อมกับน้องชายตัวสูงที่พ่วงตำแหน่งคนรักของเขาไปด้วยกัน

 

“แป้งชิ้นสุดท้ายละน้า ~” แบคฮยอนจิ้มแป้งชิ้นสุดท้ายขึ้นมาเป่าเตรียมที่จะกัดเนื้อแป้งชิ้นนั้นเข้าปาก แต่ชานยอลกลับพูดแทรกขึ้น

 

“ยังไม่อิ่มเลยอะ ขอกินชิ้นนี้ดิ”

 

“ไม่ให้กินหรอก แบร่” แบคฮยอนกัดเนื้อแป้งชิ้นนั้นเข้าปากไปครึ่งหนึ่งแล้วหันมาทำหน้าล้อเลียนใส่น้องชายตัวสูง แต่แล้วกลับเป็นพยอนแบคฮยอนคนนี้เสียเองที่ต้องหยุดยืนนิ่งกับการกระทำที่ดูใจกล้าของชานยอล

 

น้องชายตัวสูงที่เห็นท่าทางล้อเลียนของพี่ชายตัวเล็กจึงเกิดอาการหมั่นเขี้ยวขึ้นมากระทันหัน ชานยอลก้มลงกัดแป้งต๊อกที่แบคฮยอนคาบเอาไว้อย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมที่จะกดจูบลงไปบนริมฝีปากที่เปื้อนซอสสีเข้มนั่นด้วย ชานยอลส่งยิ้มให้แบคฮยอนอย่างคนเหนือกว่า และเมื่อเขากลืนเนื้อแป้งชิ้นนั้นลงไปแล้ว ชานยอลจึงใช้ลิ้นของตัวเองเลียริมฝีปากของตัวเอง การะกระทำที่ดูทะเล้นนั้นของชานยอลทำให้แบคฮยอนหน้าขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ เขาไม่คิดว่าน้องชายตัวสูงของเขาจะใจกล้าจูบเขากลางทางเดินโล่งแจ้งแบบนี้ . . .

 

แต่ถึงอย่างนั้นแบคฮยอนก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดีว่าไม่ว่าชานยอลจะจูบเขาที่ตรงไหน จูบของชานยอลก็เป็นสัมผัสที่แบคฮยอนชอบและเสพติดมันเสมอ  

 

 

.

 

.cut

 

 

.

 

ชานยอลจุ่มปลายพู่กันคุณภาพดีลงบนจานสีที่มีสีสำหรับเพ้นท์ร่างกายอยู่ภายใน ก่อนที่มือหนาของน้องชายตัวสูงจะตวัดป้ายสีที่ติดอยู่ปลายพู่กันลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของพี่ชายตัวเล็กที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง ชานยอลใช้สีสำหรับเพ้นท์ร่างกายสร้างลวดลายลงบนแผ่นหลังขาวเนียนของแบคฮยอนโดยเลือกใช้สีที่ตัดกันเพื่อให้เกิดความสวยงาม ลวดลายที่ไม่เป็นรูปเป็นร่างแต่กลับดูน่าหลงใหลค่อยๆปรากฎชัดอยู่บนแผ่นหลังของแบคฮยอนทีละเล็กทีละน้อย แผ่นหลังขาวเนียนสะอาดที่ในตอนนี้ถูกเติมเต็มด้วยสีเพ้นท์หลากหลายสียิ่งเสริมให้แบคฮยอนดูงดงามราวกับงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกสร้างสรรค์อย่างปราณีตบรรจง นานเป็นชั่วโมงกว่าที่ชานยอลจะเพ้นท์ลวดลายลงบนแผ่นหลังของแบคฮยอนจนเสร็จ น้องชายตัวสูงจ้องมองผลงานของตัวเองที่อยู่บนแผ่นหลังของแบคฮยอนอย่างภูมิใจก่อนที่น้องชายตัวสูงจะเดินไปนั่งอยู่หลังกระดานวาดรูปอันใหม่ หลังจากนั้นชานยอลจึงค่อยๆใช้พู่กันอีกด้ามจุ่มลงในสีน้ำแล้วเริ่มจรดปลายพู่กันลงบนแผ่นกระดาษสีขาวคุณภาพดี

 

ชานยอลวาดรูปลงบนกระดาษแผ่นนั้นโดยมีแบคฮยอนเป็นต้นแบบในการวาดรูปเสมือนจริง คนรักของชานยอลที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ผ้าห่มผืนหนาของเจ้าของห้องถูกยกขึ้นมาปกบิดช่วงตักของแบคฮยอนเอาไว้ พี่ชายตัวเล็กของชานยอลโชว์แผ่นหลังที่มีลวดลายของสีเพ้นท์ร่างกายผลงานของชานยอลปรากฎอยู่ ใบหน้าเรียวของแบคฮยอนหันด้านข้างพร้อมกับมือเรียวที่วางเท้าอยู่บนเตียงเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างของแบคฮยอนวางอยู่บนตักของเจ้าตัว ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเพราะแบคฮยอนเข้าใจดีว่าในตอนนี้ชานยอลกำลังใช้สมาธิในการวาดรูปที่มีเขาเป็นแบบ สายตาของแบคฮยอนหยุดอยู่กับที่ เขาไม่สามารถกรอกตาไปมองทางไหนได้เพราะนั่นอาจจะทำให้งานของชานยอลออกมาไม่สวยงามอย่างที่เจ้าตัวคาดหวังเอาไว้ ถึงแม้จะรู้สึกเกร็งตัวอยู่บ้าง แต่แบคฮยอนก็ยอมอดทนเพื่อให้งานของชานยอลผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี

 

ก่อนหน้านี้ชานยอลขอร้องให้เขาเป็นแบบในการวาดรูปและเพ้นท์ตัวให้ แน่นอนว่าในครั้งแรกแบคฮยอนปฏิเสธออกไปเพราะเขาคิดว่าตัวเองคงไม่สามารถอดทนได้หากต้องนั่งอยู่นิ่งๆ ห้ามขยับตัวเป็นเวลาหลายชั่วโมง แต่เพราะถ้อยคำของชานยอลในครานั้นจึงทำให้แบคฮยอนเปลี่ยนใจ

 

ฉันอยากวาดรูปสิ่งที่มีค่าที่สุดของฉัน และสิ่งเดียวที่ฉันนึกออกก็คือนาย

หลังจากวันนั้นที่ชานยอลตัดสินใจบอกถึงความรู้สึกที่มีต่อเขา เราทั้งคู่ก็ใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น . . . วันเวลาที่ผ่านไปข้างหน้าทำให้สายใยความผูกพัน ความรักและความห่วงใยที่แบคฮยอนและชานยอลมีให้กันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในตอนนี้ชานยอลรักเขา และเขาเองก็รักชานยอลเช่นเดียวกัน ช่องว่างระหว่างหัวใจของเขาทั้งคู่ลดน้อยลงเรื่อยๆ จนในที่สุดช่องว่างเหล่านั้นก็หมดไป พ่อกับแม่ดูจะดีใจที่เห็นว่าชานยอลมีพฤติกรรมที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความสนิทชิดเชื้อระหว่างเขาและชานยอลที่มีมากขึ้นไม่ได้สร้างความสงสัยอะไรให้ปาร์คแจฮยอนและพยอนยูนาเลยแม้แต่น้อย ทั้งคู่ต่างก็เข้าใจตรงกันว่าเขาและชานยอลสนิทกันในฐานะของพี่ชายและน้องชายเพียงเท่านั้น ซึ่งนั่นถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับตัวเขาและชานยอล ทุกอย่างดูเหมือนจะลงตัวดีทุกอย่าง จะติดอยู่ก็เพียงแค่เรื่องเดียวที่ยังคงสร้างความกังวลใจให้กับแบคฮยอน

 

เรื่องอนาคตของชานยอล . . .

 

ในวันนั้นที่แจฮยอนตบตีและใช้ความรุนแรงกับชานยอล แบคฮยอนยังจำมันได้เป็นอย่างดี และถึงแม้ว่าในตอนนี้จะยังไม่มีใครพูดถึงมันอีก ทุกคนในบ้านต่างก็เมินเฉยราวกับว่าเหตุการณ์นั้นไม่เคยเกิดขึ้น แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่าในอนาคตอีกไม่ไกลนี้ชานยอลอาจจะต้องเป็นทุกข์เพราะเรื่องนี้อีก แต่ถึงยังไงแบคฮยอนก็พร้อมที่จะอยู่เคียงข้างชานยอลในวันที่อีกคนต้องเสียใจ เขาจะทำทุกวิถีทางให้ชานยอลกลับมามีความสุขเช่นเดิม

 

“ไปล้างตัวกัน” แบคฮยอนหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเองเมื่อได้ยินเสียงทุ้มๆที่ที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหู เขาไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนตั้งแต่ชานยอลเริ่มทำงานของตัวเอง นอนฟ้าที่มืดสนิทบ่งบอกได้แค่เพียงว่าในตอนนี้คงเป็นเวลาที่ดึกมากแล้ว แบคฮยอนลุกลงจากเตียงแล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำตามชานยอลไป

 

เงาสะท้อนในกระจกของคนสองคนปรากฎเด่นชัด ชานยอลค่อยๆใช้ผ้าสีขาวสะอาดผืนเล็กจุ่มนำแล้วเช็ดสีที่แผ่นหลังของแบคฮยอนออกอย่างแผ่วเบา เขาควรว่าถ้าหากเช็ดแรง แผ่นหลังขาวเนียนของแบคฮยอนจะกลายเป็นรอยแดง และชานยอลไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น ชานยอลไม่อยากให้แบคฮยอนเจ็บ . . . ผ่านไปเกือบสิบนาทีกว่าที่คราบสีบนแผ่นหลังของแบคฮยอนจะถูกเช็ดออกจนหมดเกลี้ยง ชานยอลได้กลิ่นหอมประจำตัวของแบคฮยอนอยู่เสมอ เขาคิดว่ากลิ่นนี้คงจะเป็นกลิ่นฟิโรโมนประจำตัวของแบคฮยอน มันค่อนข้างจะดึงดูดให้เข้าหลงใหลอยู่ไม่น้อย

 

ริมฝีปากของชานยอลประทับจูบลงบนลาดไหล่ขาวบางของแบคยอนเบาๆ พี่ชายตัวเล็กยืนมองเงาสะท้อนของชานยอลที่กำลังพรมจูบที่ไหล่ของเขาผ่านกระจกเงาที่ติดอยู่กับผนังของห้องน้ำ แขนทั้งสองข้างของชานยอลเอื้อมมาประสานกันไว้ตรงหน้าท้องของแบคฮยอน น้องชายตัวสูงกระชับอ้อมกอดให้แบคฮยอนแนบชิดเข้าหาตัวเองมากยิ่งขึ้น คนตัวเล็กกว่าเอียงคอเล็กน้อยเพื่อให้ชานยอลได้จูบสะดวกมากยิ่งขึ้น มือเรียวสวยของพี่ชายตัวเล็กเลื่อนไปประสานเข้ากับมือของชานยอล เนิ่นนานที่ริมฝีปากและปลายจมูกกดจูบลงบนลำคอและหัวไหล่เพื่อสูดดมความหอมหวานจากลำคอสวยของแบคฮยอนโดยที่อีกคนก็เต็มใจให้อีกคนได้เสพสุขจากร่างกายของตัวเอง

 

ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากลำคอของแบคฮยอน จ้องมองเงาสะท้อนของเขาและพี่ชายตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ชานยอลรู้สึกดีที่เห็นว่ามือของเขาและแบคฮยอนสอดประสานกันแน่น เขาก้มลงเกยคางบนไหล่ของแบคฮยอนก่อนที่จะเอ่ยพูดถึงสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา

 

“เป็นคนรักของฉันแล้วช่วยเป็นเงาสะท้อนของฉันด้วยได้ไหมแบคฮยอน ?” ชานยอลหลับตาลงทั้งๆ ที่ยังคงเกยคางบนไหล่ของแบคฮยอน

 

“หื้ม ?”

 

“ถ้านายเป็นเงาสะท้อนของฉัน เวลาที่ฉันมองกระจกฉันก็จะเห็นนาย มันทำให้ฉันรู้สึกว่านายอยู่กับฉันตลอดเวลาไง” แบคฮยอนยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำอธิบายของชานยอล เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าชานยอลจะเป็นคนที่คิดอะไรลึกซึ้งขนาดนี้ และบอกตามตรงว่าสิ่งที่ชานยอลค่อยบอกเขามันมักจะทำให้เขารู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก

 

“แน่นอน” แบคฮยอนดึงมือที่ประสานอยู่กับมือของชานยอลออกแล้วจึงหันกลับมาสบสายตากับน้องชายตัวสูงที่ก้มลงมามองเขาอยู่

 

“เพื่อชานยอล ฉันเป็นได้ทุกอย่าง เพื่อนายคนเดียว”






 


 







 


รูปวาดสีน้ำเสมือนจริงที่ถูกหนีบไว้กับกระดานวาดรูปตั้งอยู่ปลายเตียงในห้องของชานยอล ท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ สายลมที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างทำให้หน้ากระดาษที่เป็นรูปของแบคฮยอนนั้นเปิดขึ้นเล็กน้อย จนเห็นลายมือของชานยอลที่เขียนเอาไว้

 

สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของผม . . .
เปรียบลวดลายของสีที่ปรากฎเด่นชัดอยู่แผ่นหลังนั้นเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในชีวิตของเรา. . .
ทุกเรื่องราวที่เราผ่านมาด้วยกันตอกย้ำให้รู้ว่าเธอมีค่ามากกว่าทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้
เธอผู้งดงามท่ามกลางความทรงจำระหว่างเรา
ความรัก ความผูกพันธ์สร้างสีสันให้กับชีวิตที่เคยว่างเปล่า
โชคชะตา พรหมลิขิต ก่อให้เกิดสายใยความสัมพันธ์ที่สวยงาม
รูปของเธอผู้เป็นความรัก . . .     





ลิ้งของฉากตัดอยู่ที่ไบโอ @mmeawchy นะคะ 
พาสเวิด mina ค่ะ สำหรับใครที่อีเมล์มาขอ จะพยายามส่งกลับกลับไปให้นะคะ
ถ้าตกหล่นยังไงต้องขอโทษด้วย แนะนำว่าเข้าิ้งในไบโอเลยจะสะดวกกว่าค่ะ
เป็นบทอัศจรรย์ครั้งแรกแต่งค่ะ
y – y
ไม่มั่นใจในฝีมือของตัวเองเท่าไหร่เพราะถนัดแนวนี้เลย .___.
ขอโทษที่มาช้าไปนิดนึงนะคะ เมื่อวานมัวแต่ไปเล่นน้ำ ฮ่า
อย่าลืมติดแท็ก #ficmelt กันนะจ๊ะ
ขอบคุณทุกคนที่คลิกเข้ามาอ่านและคอมเม้นท์ให้ค่ะ ^ - ^
@mmeawchy  :)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6840 faiiz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 16:55

    เพิ่งเค้ามาเจอฟิคดีๆแบบนี้ในวันที่สายไป;-;

    ชอบมากๆเลยค่ะ ขอคัทตอนนี้ยังจะทันมั้ยคะเนี่ย มันดือมากก

    faii.coner19@gmail.com

    #6,840
    0
  2. #6821 nomyenn2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 16:52
    อยากได้ฉากคัทมากกกกกก มันคือแบบต้องมีอะไรดีซ้อนอยู่ในฉากนั้นแน่นอน สัมผัสได้

    ฮืออออออิ ขอได้ไหมค่ะไรท์ himchan79@gmail.com
    #6,821
    0
  3. #6799 Moma momint (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 07:15
    คือบั่บบบบบบบบบบเป็นคัทที่ดือมากกกกกกกกกกกกกกกกกกละมุนละไมมอ่อนโยนดีงามมพระรามเก้าดือมมากกฮืออ
    #6,799
    0
  4. #6739 CB-utter614 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:54

    ละมุนนนนนนน
    #6,739
    0
  5. #6738 Thiprada (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 07:31
    attasat.546@gmail.com ยังทันมั้ยค่ะㅠㅠㅠㅠ
    #6,738
    0
  6. #6737 think-over (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 14:05
    ขอฉากcutตอนนี้ยังทันมั้ยอ่ะ555
    Suthisa4614@gmal.com
    #6,737
    0
  7. #6735 mimiik24 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:07
    ตอนนี้ยังทันมั้ยคะะะะฮือชอบมาก palitasoodlah@gmail.com
    #6,735
    0
  8. #6733 chonnthiichaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:25
    ขอฉากcut ตอนนี้ทันมั้ยค่ะ
    chonthicha7786@gmail.com
    #6,733
    0
  9. #6730 0932231740 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 22:07
    ขอฉากคัทหน่อยค่ะ อยากอ่านมากเลยย
    navaratan2@gmail.com
    #6,730
    0
  10. #6686 11507416p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 14:29
    เค้าได้กันแล้วววว แแแแแแแแม่ ฮื่ออออ
    #6,686
    0
  11. #6662 sariyanannoey (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 21:50
    ขอคัทปีนี้ทันมั้ยคะ5555
    sariyanan@hotmail.com
    #6,662
    0
  12. #6643 Sumireki (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:36
    ขอฉากคัทหน่อยค่ะ ทันมั้ยคะㅠㅠ
    mint31150@gmail.com
    #6,643
    0
  13. #6641 ohpuy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 20:16
    ขอฉาก cut หน่อยนะคะ พลีสสส @ohpuy2002@gmail.com
    #6,641
    0
  14. #6634 GKam_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 13:04
    เราพึ่งเข้ามาอ่านจ้า เราว่าพี่วางคำว่าcut ไว้ผิดที่น้า
    #6,634
    0
  15. #6628 Acrp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 00:34
    เข้าลิ้งคืในไบโอยังไงอ่ะคะ
    #6,628
    0
  16. #6607 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:32
    อยากได้ฉาก cut ต้องทำยังไงช่วยบอกฉันหน่อยสิ 5555555 โคตรเขินนนนนน ตอนนี้แบบละมุนมากกอะ
    #6,607
    0
  17. #6582 Patchawan Saengmueankhwan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 00:18
    ขอฉาก cut หน่อยค่าา ยังทันอยู่มั๊ยเอ่ย!? Jub.Jub567880@gmail.com
    #6,582
    0
  18. #6570 pim pimmi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 16:41
    โอ๊ยยยยย อธิบายความรู้สึกไม่ถูก แต่รู้สึกอบอุ่นมากกกกก งื้อออ
    #6,570
    0
  19. #6562 bhpang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 04:40
    มีฉากcutเหรอคะ?
    โอ้คุณพระหนูเพิ่งได้อ่าน ขอฉากนั้นหน่อยนะคะ
    pangbyun548@gmail.com
    #6,562
    0
  20. #6542 K-36344 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:14
    ขอฉากcut.หน่อยค่าา
    kanokladda87@gmail.com
    #6,542
    0
  21. #6541 somjung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 11:10
    ขอฉากcut. หน่อยค้าาา

    thanchanokpalang@gmail.com
    #6,541
    0
  22. #6540 somjung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 11:10
    ขอฉากcut. หน่อยค้าาา

    thanchanokpalang@gmail.com
    #6,540
    0
  23. #6538 Watanya Nhangmai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:44
    ขอฉากcutหน่อยค่ะฮือออออ ทันมั้ยอ่ะไรท์ fonzwatanya@gmail.com
    #6,538
    0
  24. #6524 123 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:51
    ขอ nc หน่อยจ้าาาา ทันมั้ย555 สนุกมากก preem.palaleem@gmail.com ทุกฉากเลยนะ
    #6,524
    0
  25. #6523 Preem (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 15:54
    ฉาก cut หน่อยจ้าา มาอ่านที่หลังงะรู้สึกเสียใจ preem.palaleem@gmail.com
    #6,523
    0