` {fic exo} 。 m e l t ♡ chanbaek

ตอนที่ 18 : 。 m e l t ♡ - 1 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    13 เม.ย. 56

... m e l t  1 7 ...

 

.

 

.

 

แบคฮยอนค่อยๆ เปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นก่อนที่จะพบเขานอนอยู่ในอ้อมกอดของชานยอล เบื้องหน้าของเขาเป็นภาพของน้องชายตัวสูงกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ แขนยาวของชานยอลพาดผ่านช่วงลำตัวของเขาและกระชับอ้อมกอดเอาไว้แน่นจนแบคฮยอนไม่กล้าที่จะขยับตัว พี่ชายตัวเล็กเงยหน้าขึ้นจ้องมองใบหน้าของชานยอลอย่างละเอียด และแล้วเขารู้สึกถึงใบหน้าที่เริ่มเห่อร้อนของตัวเอง แบคฮยอนไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้ว่าถ้อยคำที่ชานยอลพูดกับเขาเมื่อวานหลังจากที่ผละจูบออกไปแล้วนั่นหมายความว่าอย่างไร และความจริงที่แบคฮยอนยอมรับก็คือเขาเองก็เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสอ่อนโยนของชานยอลเช่นกัน ถึงแม้จะรู้ตัวว่าเมื่อคืนเขาค่อนข้างเมาเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่ก็ไม่ใช่ถึงขั้นว่าขาดสติจนจำอะไรไม่ได้ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงแล่นอยู่ในห้วงความคิดของเขา ถึงแม้ว่าจะดูขาดๆ หายๆ ไปบ้าง แต่แบคฮยอนก็ยังจำสัมผัสนั้นของชานยอลได้เป็นอย่างดี

 

แบคฮยอนไล่นิ้วมือไปตามส่วนต่างๆบนใบหน้าของชานยอล นิ้วโป้งเรียวค่อยๆวางลงบนหัวคิ้วของชานยอลอย่างแผ่วเบา หลายครั้งที่คิ้วคู่นี้ของชานยอลมักจะขมวดเข้าหากันในยามที่เจ้าตัวไม่พอใจอะไรบางอย่าง พี่ชายตัวเล็กนึกย้อนไปถึงช่วงๆ แรกๆ ที่เขาและชานยอลได้เจอกัน บ่อยครั้งที่น้องชายตัวสูงของเขาคนนี้มักจะชักสีหน้าไม่พอใจยามที่เขาก้าวเข้ามาในห้องนี้โดยไม่ได้ขออนุญาต นิ้วเรียวของแบคฮยอนไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงเปลือกตาของชานยอล เปลือกตาคู่นี้ที่ปิดซ่อนดวงตากลมโตสีเข้มเอาไว้ แบคฮยอนสัมผัสได้ถึงความเศร้าหมองและไม่สดใสที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นี้ของชานยอล ถึงแม้ว่าเบื้องหน้าชานยอลจะแสดงออกมาถึงด้านที่ดูเย็นชาและแข็งกระด้าง แต่จริงๆแล้วแบคฮยอนเข้าใจดีว่าชานยอลก็เป็นแค่เด็กผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่งที่ต้องการความรักและความห่วงใย

 

เป็นเพราะชานยอลยังไม่ตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา แบคฮยอนจึงมีโอกาสได้ไล่นิ้วชี้ของตัวเองกับจมูกโด่งเป็นสันของชานยอล ลมหายใจอุ่นๆที่ผ่อนเข้าออกอย่างเป็นจังหวะทำให้แบคฮยอนนึกสงสัยว่าในตอนนี้ชานยอลกำลังฝันถึงเรื่องอะไรอยู่ และในความฝันนั้นจะมีเขาอยู่ในนั้นด้วยหรือเปล่า ?

 

และสุดท้ายนิ้วเรียวของแบคฮยอนหยุดลงที่ริมฝีปากอิ่มของชานยอล . . . เขานึกถึงเมื่อคืนที่เขาได้รับสัมผัสหอมหวานจากริมฝีปากนี้ บ่อยครั้งที่แบคฮยอนมักจะเห็นว่าริมฝีปากของชานยอลแห้งผากและแตกเป็นขุย แต่หลังจากที่เขาบังคับให้ชานยอลใช้ลิปมันของเขา ริมฝีปากของชานยอลก็กลับมาดูนุ่มชุ่มชื่นเป็นปกติ มือเรียวของแบคฮยอนวางลงบนแก้มอุ่นๆของชานยอลที่เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งน้องชายตัวสูงของเขาเคยจับมันมาวางเอาไว้เช่นเดียวกับในตอนนี้ รอยแดงบนแก้มและคราบน้ำตาในวันที่เลวร้ายของชานยอลจางหายไปส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะมือของแบคฮยอนคู่นี้ พี่ชายตัวเล็กจ้องมองชานยอลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ความสัมพันธ์ที่เริ่มแปรเปลี่ยน จากคนแปลกหน้าที่พัฒนากลายมาเป็นพี่น้องที่เปรียบเสมือนเพื่อนในคราเดียวกัน สายใยความผูกพันที่เพิ่มมากขึ้นตามวันและเวลาทำให้ความรู้สึกของทั้งแบคฮยอนและชานยอลที่มีให้กันลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

 

ในตอนนี้แบคฮยอนไม่สามารถบอกได้ว่าเขาและชานยอลอยู่ในฐานะอะไรกันของกันและกัน แต่ถึงอย่างนั้นแบคฮยอนกลับมองว่ามันไม่มีความสำคัญอะไรเลยกับคำจำกัดความระหว่างความผูกพันของเราทั้งคู่ เขาแค่อยากจะอยู่ดูแลมอบความอ่อนโยนและความอบอุ่นให้กับชานยอล อยากจะช่วยเติมเต็มในสิ่งที่ชานยอลไม่เคยได้รับมาตอนช่วงชีวิตที่ผ่านมา เขาอยากจะเป็นสายรุ้งสีสวยที่ปรากฏชัดให้ชานยอลได้มีรอยยิ้มหลังจากที่สายฝนและความหม่นหมองได้พัดผ่านตัวของชานยอลไป

 

แต่แบคฮยอนก็ไม่ลืมว่าสายรุ้งเส้นนั้นมันไม่เคยที่จะอยู่นิจนิรันดร์ . . .

 

คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรถ้าเขาจะบอกว่าพยอนแบคฮยอนคนนี้ก็ตกหลุมรักน้องชายตัวสูงของตัวเองเช่นเดียวกัน ถึงมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่แบคฮยอนรู้ดีว่าความรู้สึกของเขาและชานยอลมันคือเรื่องที่ไม่เหมาะสม . . . เพราะคำว่าพี่น้องที่เป็นตัวกำหนดความสัมพันธ์มาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบเจอกับชานยอล ถึงแม้ว่าเราทั้งคู่จะรักและต้องการกันมากเพียงแค่ไหน แต่ทุกอย่างก็เป็นได้เพียงแค่ความสัมพันธ์ของพี่น้องเพียงเท่านั้น

 

ในบางที ความรักกับความถูกต้อง มันก็มักจะสวนทางกัน . . .

 

 

“อย่าซนสิ” แบคฮยอนหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเองเมื่อมือหนาของชานยอลถูกยกขึ้นมากอบกุมมือของเขาที่วางอยู่บนแก้มของชานยอล น้องชายตัวสูงดึงมือเรียวของแบคฮยอนขึ้นมาละเลียดจูบที่ปลายนิ้วไล้จากนิ้วชี้จนถึงนิ้วก้อยอย่างแผ่วเบา ดวงตากลมโตค่อยๆเผยให้เห็นเมื่อชานยอลค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา

 

“แบคฮยอน”

 

“หื้ม ?” พี่ชายตัวเล็กครางตอบเมื่อชานยอลเอ่ยเรียกชื่อของเขา

 

“ที่ฉันพูดไปเมื่อคืน . . . ฉันจริงจังนะ”

 

“อ-อื้อ” แบคฮยอนเงยขึ้นมาสบสายตากับชานยอล ดวงตาที่สื่อความหมายตรงตามคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของชานยอลทำให้หัวใจของแบคฮยอนเต้นเร็วมากยิ่งขึ้น น้องชายตัวสูงกระชับอ้อมกอดขึ้นไปอีกและนั่นยิ่งทำให้แบคฮยอนแนบชิดกับร่างของชานยอลจนแทบจะไม่มีช่องว่างระหว่างคนทั้งสอง ร่างเล็กๆของแบคฮยอนแทบจะจมหายไปกับอ้อมกอดที่กระชับแน่นของชานยอล จริงอยู่ที่เขาและชานยอลนอนด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่ชานยอลจะโอบอ้อมและกระชับเขาเอาไว้ให้อยู่ในอ้อมอกอุ่นๆอย่างเช่นครั้งนี้

 

ริมฝีปากของชานยอลจุมพิตลงบนหน้าผากใสของแบคฮยอนเบาๆ ก่อนที่จะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง แบคฮยอนปิดเปลือกตาลงรับสัมผัสของชานยอลอย่างเต็มใจ เขาซึมซับเอาความอ่อนโยนเอาไว้

 

“ดวงตาคู่นี้ . . . “ หลังจากที่ชานยอลจุมพิตลงบนหน้าผากของพี่ชายตัวเล็กแล้วผละออก น้องชายตัวสูงก็เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้พี่ชายตัวเล็กและประทับจูบลงบนเปลือกตาของแบคฮยอนเบาๆ

 

“จมูกนี้ . . .” ชานยอลประทับจูบลงบนปลายจมูกรั้นของแบคฮยอน ก่อนที่จะดึงใบหน้าของตัวเองออกจากแบคฮยอน

 

“ริมฝีปากนี้” และปิดท้ายด้วยการประทับจูบลงบนริมฝีปากเล็กของแบคฮยอน

 

“รวมไปถึงนี่ด้วย” นิ้วยาวของชานยอลจิ้มลงบริเวณอกด้านซ้ายของแบคฮยอนเบาๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้พี่ชายตัวเล็กที่ค่อยๆเปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นมา

 

“ให้พยอนแบคฮยอน เป็นของชานยอลแค่คนเดียวนะ” ชานยอลดึงแบคฮยอนเข้ามากอดเอาไว้แล้วจึงเกยศีรษะของตัวเองเอาไว้บนกลุ่มผมนุ่มของแบคฮยอน แขนยาวกระชับร่างของแบคฮยอนให้แนบชิดกับตัวของเขาเอาไว้ราวกับหวงแหน เขากลัวว่าแบคฮยอนคนนี้จะหลุดหายไปจากอ้อมกอดของเขา ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่ชานยอลรู้สึกหวงแหนแบคฮยอนมากถึงเพียงนี้ เขาอยากให้สัมผัสที่แสนอ่อนโยนของแบคฮยอนนั้นเป็นของเขาเพียงแค่คนเดียว ไม่อยากให้ความอบอุ่นของแบคฮยอนไปทำให้ใครคนอื่นละลายนอกจากเขาคนเดียว . . . ปาร์คชานยอลเคยเป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่แทบจะไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง เขาไม่เคยได้รับความรัก ความอบอุ่นรวมไปถึงความอ่อนโยนจากใครมาก่อน ไม่มีใครที่มาคอยห่วงใยหรือดูแลเขา ชานยอลจึงเติบโตขึ้นมาพร้อมกับหัวใจที่แข็งกระด้าง . . .

 

แต่ทุกสิ่งมันก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อแบคฮยอนเดินเข้ามาในชีวิตของเขา ตลอดระยะเวลาที่แบคฮยอนคอยหยิบยื่นความอ่อนโยน ความอบอุ่นและห่วงใยให้เขา สิ่งเหล่านั้นค่อยๆหลอมละลายเขาทีละนิด ละลายหัวใจที่แข็งกระด้างของเขาอย่างช้าๆ . . . เขาไม่ได้รักแบคฮยอนตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอ ไม่ได้หวงแหนแบคฮยอนตั้งแต่ช่วงแรกที่ได้รู้จัก ชานยอลไม่รู้ว่าวันไหน ชั่วโมงไหน นาทีหรือวินาทีที่เท่าไหร่ที่เขาเริ่มรักแบคฮยอน แต่เมื่อเขารู้ตัวอีกที เขาก็รู้สึกว่าเขาไม่อยากเสียแบคฮยอนไป เขาอยากให้แบคฮยอนอยู่ข้างเขาแบบนี้ไปเรื่อยๆ พี่ชายตัวเล็กที่เข้ามาเติมเต็มในสิ่งที่เขาไม่เคยมี เป็นครั้งแรกที่ชานยอลนึกขอบคุณสิ่งเลวร้ายที่เขาเคยพบเจอมาในอดีต เพราะสิ่งเลวร้ายเหล่านั้นทำให้เขาได้เรียนรู้ว่าแบคฮยอนคนที่คอยมอบความรักความห่วงใยให้เขานั้นมีค่ามากเพียงไหน

 

“อ-อื้อ” แบคฮยอนครางตอบรับกลับไปก่อนที่จะแนบแก้มของตัวเองลงกับอกอุ่นๆของชานยอล ถึงแม้จะรู้ว่าในอนาคตอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับความสัมพันธ์ที่พันผูกพวกเขาไว้ด้วยกัน แต่ในนาทีนี้ วินาทีนี้ แบคฮยอนจะซึมซับทุกสัมผัสที่ได้รับจากชานยอลเอาไว้ให้มากที่สุด

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

เป็นเพราะวันนี้คือวันหยุด แบคฮยอนจึงเลือกที่จะนอนต่ออีกเมื่อรู้สึกเวียนหัวเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเมือคืน และเมื่อพี่ชายตัวเล็กตื่นขึ้นมาอีกที เขาจึงพบว่าที่ปลายเตียงมีรูปวาดรูปหนึ่งถูกหนีบอยู่กับกระดาษวาดรูปของชานยอล เมื่อได้เพ่งมองดูให้ดีแล้ว แบคฮยอนจึงพบว่ารูปวาดนั้นเป็นรูปวาดที่มีลักษณะหน้าตาคล้ายคลึงเขาเขาไม่มีผิดเพี้ยน ร่างเล็กของแบคฮยอนก้าวลงจากเตียงเพื่อเดินเข้าไปใกล้กับรูปวาดแผ่นนั้น ภาพวาดเสมือนคนจริงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนกับเขาทุกประการที่ในมือถือกระถางของต้นกระบองเพชรต้นเล็กเอาไว้ในมือ ใบหน้าน่ารักนั่นมีรอยยิ้มที่สดใสประดับอยู่ แบคฮยอนเหลือบไปเห็นข้อความสั้นๆที่เขียนอยู่ข้างใต้ของภาพนั้น

 

สุขสันต์วันเกิดพยอนแบคฮยอน ผู้ที่เป็นความรักของฉัน – ปาร์คชานยอล

 

แบคฮยอนไล่นิ้วลงบนกระดาษภาพนั้นด้วยความตื้นตันใจ เขาเผยยิ้มที่สดใสไม่แพ้รูปวาดในกระดาษแผ่นนั้นออกมาก่อนที่จะสะดุ้งตัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงนุ่มทุ้มของคนที่คุ้นเคยดังขึ้นจากหน้าประตู

 

“ชอบไหม ?”

 

“อื้อ ชอบมากที่สุดเลย” ชานยอลยิ้มเขินก่อนที่จะเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดอาหารที่มีชามโจ๊กสองชามวางอยู่คู่กัน และแก้วน้ำหนึ่งใบพร้อมกับขวดน้ำพลาสติกอีกหนึ่งขวด

 

“กินข้าวกันเถอะ” แบคฮยอนแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นว่าในตอนนี้ชานยอลใส่ชุดกันเปื้อนที่แขวนอยู่ในครัว เขาเดาว่าโจ๊กในชามสองใบนี้ก็คงจะเป็นฝีมือของชานยอล

 

หลังจากที่เขาและชานยอลจัดการโจ๊กที่อยู่ในชามหมด แบคฮยอนจึงเอ่ยชวนให้ชานยอลมานอนดูหนังด้วยกันในห้องแห่งนี้แทนการออกไปเที่ยวเล่นด้านนอกเพราะในตอนนี้ฝนเริ่มโปรปรายลงมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง แบคฮยอนจับหมอนหนุนสองใบที่อยู่บนเตียงชานยอลวางพิงกับหัวเตียงเพื่อเป็นเบาะหนุนให้เขาและชานยอลได้นอนพิงหัวเตียงดูหนังกันอย่างสบายอารมณ์ ร่างเล็กๆของแบคฮยอนเกยทับอยู่บนร่างสูงโปร่งของน้องชายตัวสูงที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง โดยมีผ้าห่มผืนใหญ่คลุมตัวของทั้งคู่เอาไว้ เสียงของภาพยนตร์สยองขวัญที่ดังขึ้นทำให้เขาและชานยอลสะดุ้งตกใจบ้างเป็นบางครั้ง เนื้อเรื่องชวนขนหัวลุกถูกถ่ายทอดออกมาจากนักแสดงชื่อดัง แบคฮยอนจ้องมองภาพยนตร์ตรงหน้าด้วยความสนใจจนไม่ได้สังเกตว่าในตอนนี้ชานยอลลุกจากเตียงไปเสียแล้ว

 

“ขอมือหน่อย” แบคฮยอนละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์หันกลับมามองชานยอลที่ถือจานสีที่มีสีที่ถูกผสมเอาไว้เรียบร้อยอยู่ภายในพร้อมกับพู่กันภายในมือ

 

“จะทำอะไรหรอ” ถึงจะถามออกไปอย่างนั้นแต่แบคฮยอนก็ยอมยื่นมือของตัวเองให้ชานยอลแต่โดยดี

 

“ไม่เอาข้างขวา จะเอาข้างซ้าย”

 

“นี่ จะอะไรทำหรอ ?”

 

“ดูหนังไปเถอะน่า เดี๋ยวก็รู้” ชานยอลดึงมือข้างซ้ายของแบคฮยอนมาจับเอาไว้ แบคฮยอนจึงหันกลับไปสนใจภาพยนตร์ที่ฉายอยู่ในจอโทรทัศน์อีกครั้ง สัมผัสเย็นๆ ของสีน้ำที่แตะลงบนปลายเล็บของแบคฮยอนดึงความสนใจของพี่ชายตัวเล็กให้กลับมามองที่มือของตัวเองอีกครั้ง

 

“ทำอะไรอะ ?”

 

“เพ้นท์เล็บ” ชานยอลตอบกลับมาทั้งที่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากเล็บยาวสวยของแบคฮยอน

 

“หื้มเพ้นท์ทำไมอะ ?”

 

“เถอะน่า อยู่นิ่งๆก่อน เดี๋ยวเลอะหมด” แบคฮยอนยอมหยุดอยู่นิ่งๆให้ชานยอลเพ้นท์ลวดลายลงบนเล็บของตัวเองต่อไป ที่หน้าแปลกใจก็คือชานยอลเลือกที่จะเพ้นท์ที่เล็บนิ้วนางข้างซ้ายเพียงแค่นิ้วเดียว

 

“เสร็จแล้ว อย่าเพิ่งโดนนะมันยังไม่แห้ง” ชานยอลเป่าลมใส่เล็บข้างซ้ายของแบคฮยอนที่ตอนนี้มีลวดลายที่ชานยอลเป็นคนวาดประดับอยู่ น้องชายตัวสูงเก็บจานสีและพู่กันของตัวเองไปล้างแล้วนำกลับไปวางไว้ที่ชั้นเก็บอุปกรณ์วาดเขียนของตัวเองอย่างเดิมแล้วจึงเดินกลับขึ้นมานอนลงบนเตียงข้างๆแบคฮยอนอีกครั้ง

 

น้องชายตัวสูงนอนพิงหัวเตียงก่อนที่จะดึงตัวของแบคฮยอนมานอนซบลงที่แผ่นอกของตัวเอง ประสานมือทั้งสองข้างของตัวเองเอาไว้ตรงหน้าท้องแบนราบของแบคฮยอน

 

“ทำไมเพ้นท์ให้นิ้วเดียวเองล่ะ ?” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองชานยอลที่ทำตัวเป็นที่พิงให้เขาที่อยู่ด้านหลัง พลางยกมือข้างซ้ายขึ้นประกอบ

 

“อยากรู้ความหมายหรอ ?”

 

“อื้ม”

 

“มันเป็นการตีตราจองแบคฮยอนไง”

 

“หื้ม ? ยังไงอะ ?”

 

“การที่เราทาเล็บให้ใครที่นิ้วนางข้างซ้ายถือว่าเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของของคนคนนั้น” ชานยอลเริ่มอธิบาย

 

“ฉันว่ามันคงตลกถ้าทาเล็บแบบนั้น ก็เลยคิดว่าเปลี่ยนมาเป็นใช้สีอะคริลิกที่ฉันมีเพ้นท์เล็บให้แบคฮยอนน่าจะเข้าท่ากว่า แล้วอีกอย่าง ทำรอยบนคอน่ะมันทำให้แบคฮยอนดูไม่ดีใช่ไหมล่ะ เพ้นท์เล็บแบบนี้แหละดีแล้ว ถึงคนจะรู้ความหมายของมันน้อย แต่ฉันก็จะถือว่าแบคยอนเข้าใจความหมายที่ฉันต้องการจะสื่อก็พอแล้วล่ะ” พี่ชายตัวเล็กที่นอนพิงอกของชานยอลฟังอย่างสบายอารมณ์รู้สึกถึงใบหน้าของตัวเองที่เริ่มเปลี่ยนสี เขาจ้องมองเล็บนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองที่เพิ่งโดนชานยอลจับขึ้นมาจูบเมื่อครู่ด้วยหัวใจที่เต้นรัว

 

“นายไปจำเรื่องพวกนี้มาจากไหนกันเนี่ย”

 

“จำไม่ได้แล้วล่ะ อย่าสนใจรู้แค่ว่าตอนนี้นายเป็นของฉันแค่คนเดียวก็พอ”

 

“ชานยอล . . . “

 

“หื้ม ?”

 

“ถ้างั้นฉันก็เพ้นท์เล็บนิ้วนางข้างซ้ายของนายบ้างสิ”

 

ชานยอลยิ้มกว้างออกมาเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากแบคฮยอน น้องชายตัวสูงก้มลงสูดดมความหอมจากพวงแก้มใสที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อนๆฟอดใหญ่แล้วจึงลุกออกจากเตียงเดินไปหยิบจานสี สีอคิลิกและพู่กันส่งให้แบคฮยอน

 

ชานยอลไม่สนใจว่าในวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเขา แค่ในวินาทีที่เขาหายใจอยู่ตอนนี้มีพยอนแบคฮยอนเคียงข้างกัน เท่านั้นเขาก็เพียงพอใจแล้ว . . .

 

 

 

 

 



เบื่อกันไหมคะ .____. หวานอีกแล้ววว ฮ่าฮ่า ยังไม่ได้เข้าดราม่าสักที
สองพี่น้องจะละมุนไปไหนกันเนี่ย เนื้อเรื่องไม่ค่อยเดินเลยนะฮึ่มๆ
ขอบคุณทุกคนที่คลิกเข้ามาอ่านและคอมเม้นท์ให้นะคะ
อย่าลืมติดแท็ก #ficmelt กันนะจ๊ะ
รายละเอียดการจองจะตามมาเร็วๆนี้ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ ^ - ^
@mmeawchy  

 

 

 

 

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,840 ความคิดเห็น

  1. #6798 Moma momint (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 06:43
    ไรท์คะคือตอนนี้บั่บ!!!!เหมือนลอยได้อะ ละแบบตอนนอ่านเขินจนต้องหยุดอ่านอะหัวใจเต้นเร็วจนจะหยุดเต้นอหหหหหหเขินมากกกก
    #6,798
    0
  2. #6781 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 01:12
    โอ้ยยย น่ารักมากกๆๆๆๆๆอะะะTT
    #6,781
    0
  3. #6758 แบคๆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 19:37
    ไม่อยากให้มีซีนอารมณ์เลย ตอนนี้ดีสุดๆ
    #6,758
    0
  4. #6685 11507416p (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 14:10
    โอ้ยยยมดขึ้น ไม่ผิดขนาดนั้นหรอกชานยอลแบคฮยอน นายสองคนไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ อิอิ
    #6,685
    0
  5. #6659 Sea121 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:48
    ถ้าจะสวีทกันขนาดนี้ เอามีดมาแทงข้าเลยดีกว่าาา
    #6,659
    0
  6. #6606 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:40
    มดขึ้นแล้วชานแบค หวานขนาดนี้แล้วเราก็ต้องเตรียมใจรับดราม่าที่จะมาถึงสินะ
    #6,606
    0
  7. #6569 pim pimmi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 13:00
    ชอบมากกกกก ไม่อยากเห็นคำว่าดราม่า
    #6,569
    0
  8. #6548 bjokbvxzz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 21:27
    โรแมนติกสุดๆเลยชานยอลอ่า
    #6,548
    0
  9. #6532 teete2535 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 05:05
    จากเย็นชา มาโรแมนติกสุดๆได้ไง พี่จะจิดหมอนตาย =//=
    #6,532
    0
  10. #6510 อ่านกันเข้าไป (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 16:35
    ใจไม่ค่อยดีเลยค่ะ เหมือนจะเป็นตอนหวานๆ ก่อนพายุจะมาอย่างไรก็ไม่รู้สิ
    #6,510
    0
  11. #6465 little daffodil (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 00:34
    อยากให้รักกันได้นานๆอย่ามีเรื่องพ่อมาขัดขวางเลย T_T
    #6,465
    0
  12. #6434 pakjeejan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 15:45
    มาแบบสงบๆเด้วพายุจะมาทีหลังใช่มะ
    #6,434
    0
  13. #6411 ♚champagne♚ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 10:44
    อยากจะกรี๊ดดังๆออกไปให้โลกได้รู้~ 555 มันอะไรกันเนี่ยโมเมนท์ที่ถ้าเป็นในการ์ตูนคงมีแต่ละอองสีชมพูพิงค์ลอยลอยในอากาศเต็มไปหมด #^^# ยังไงก็ไม่ได้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดอยู่แล้วเราเชื่อว่ามันจะผ่านไปด้วยดี
    #6,411
    0
  14. #6350 Chanpor (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 21:36
    โง้ยยยย ชานออกตัวแรงมากอ่า~ งี้แบคก้อเขินแน่ดิ ละมุ้นละมุน
    #6,350
    0
  15. #6277 aimmiry (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 12:24
    หวานจังคู่นี้ คิกๆๆๆ
    #6,277
    0
  16. #6251 THE.JUNG SOORI♔ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 18:27
    นี่เป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ย?
    ตอบสิค่ะ! ถ้าเพื่อนสนิทอีกสองคนรู้จะเป็นยังไงน้า><ขรรมส์ 
    #6,251
    0
  17. #6195 OH SEOiL EXO (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 15:18
    ไรต์ค้ะะ ทำไมไรต์ทำเเบบนี้ล้ะ ??! . . . . . ไรต์มาทำให้หมอน ผ้าห่ม ตุ้กตา จนจะถึงเตียงมันขาดหมดบ้านล้ะน้ะะ โอ้ยยยยยยย กัดจนสำลีกระจุยยเเล้ววว ><
    #6,195
    0
  18. #6133 MiSO_SMiNE (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 21:25
    เริ่มหวานกันแหละพี่น้องคู่นี้>//<
    #6,133
    0
  19. #6112 spbx_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 19:55
    พอเรื่องราวหวานๆมา พายุก็จะเริ่มตามมาสมสู่ ใช่ไหมคะ ? ...
    ไรท์คงไม่แกล้งรีดใช่ไหม .. แต่จะบอกว่า ตอนนี้ละมุนอีกแล้ววว >^<
    แบบละมุนไปไหนหืมมม
     นอนพิงกัน
    เพ้นท์เล็บแสดงความเป็นเจ้าของง >< คำพูดคำจาาา เขินมากงืื้อออ
    #6,112
    0
  20. #6055 secret_me (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 08:05
    ย๊าาาาาาา อิจฉาาาาาา
    #6,055
    0
  21. #6052 ฟินนนน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 16:35
    กริ๊ดดดดด ละมุนสุดๆค่ะ จิไม่ทน!!! ><

    สัมผัสได้ว่าดราม่ากำลังจะมาละ ไม่นะ ไม่นะ ม่ายยยยย!!!!
    #6,052
    0
  22. #6023 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 12:08
    รู้สึกเหมือนพายุจะมาเลยอ่ะ

    เค้าคิดไปเองใช่ไหมT^T
    #6,023
    0
  23. #6005 teem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 19:48
    พี่ครับหมอนเค้าขาดหลายใบแล้ว....
    #6,005
    0
  24. #5979 Isabella >_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:46
    เย้ๆๆ น่ารักจังง 
    #5,979
    0
  25. #5947 oummy-boice (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 12:58
    ผู้ชายที่เปลือกนอกแข็งกระด้างอ่ะ
    จริงๆแล้วโคตรจะโรแมนติกเลย  กรี๊ดดดดดดด
    เพ้นท์เล็บแบบนี้ดีต่อแบคและชยอลที่สุด  ><
    มีการห่วงด้วยอ่ะว่าถ้าทำคิสมาร์ค คนอื่นจะมองแบคไม่ดี  งื้อออออ
    #5,947
    0